ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.
Υπόθεση αρ. 10850 /2026
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ
v.
1. Π. Α.
2. I. C. C.
__________________________
Ημερομηνία: 12 Νοεμβρίου 2026
Εμφανίσεις:
Μ. Κακόψητου (κα) για την κατηγορούσα Αρχή
Κ. Πιερούδη (κα), για τον Κατηγορούμενο 1
Α. Μιχαήλ, για τον Κατηγορούμενο 2
Κατηγορούμενοι 1 και 2: παρόντες
ΠΟΙΝΗ
Κατόπιν ομολογίας ενοχής, το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινές στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2. Ο Κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει τις ακόλουθες κατηγορίες:
1η Κατηγορία: ότι την 24.6.2026, στη Λεμεσό, αποδέχτηκε περιουσία, δηλαδή ένα δακτυλίδι τύπου “Diana” λευκόχρυσο με μπλε πέτρα αξίας €3.000, ένα δακτυλίδι μονόπετρο λευκόχρυσο αξίας €2.000, ένα δακτυλίδι λευκόχρυσο με τρεις σειρές μικρά διαμάντια αξίας €2.000, ένα ρολόι χειρός Rolex «Pearlmaster» αξίας €19.000, όλα συνολικής αξίας €26.000, γνωρίζοντας ότι ήταν κλοπιμαία, περιουσία της Μ.Ο. από τη Λεμεσό [κλεπταποδοχή, άρθρο 306(α) ΠΚ.]
2η Κατηγορία: ότι την 12.7.2026, στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του αντικείμενα που αναφέρονται στον συνημμένο Πίνακα Α, για τα οποία υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία (στον Πίνακα Α, ως τροποποιήθηκε, περιγράφονται, με μεγαλύτερη λεπτομέρεια, ένα ποδήλατο άγνωστης αξίας, ένα γυναικείο ρολόι €120, ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο άγνωστης αξίας, ένα κουτί με χρυσό στυλό μηδενικής αξίας, ένα διαμαντένιο σκουλαρίκι μηδενικής αξίας, μια κλασσική κιθάρα €30, ένας αναπτήρας μηδενικής αξίας, ένα διαμαντένιο δακτυλίδι μηδενικής αξίας, ένα γυναικείο ρολόι €150, μία συσκευή ελέγχου διαμαντιών μηδενικής αξίας και ένα ζευγάρι πατίνια πάγου €50) [παράνομη κατοχή περιουσίας, άρθρο 309 ΠΚ.]
3η Κατηγορία: ότι την 12.7.2026, στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, δηλαδή 0,7 γραμμάρια μεθαμφεταμίνης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας [παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, άρθρα 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 6(1)(2), 24, 30, 31 31Α, Τρίτος Πίνακας Ν.29/77.]
4η Κατηγορία: ότι την 11.7.2026, στη Λεμεσό, παράνομα χρησιμοποίησε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, ήτοι μεθαμφεταμίνη [παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, άρθρα 10(α), 24(1), 30, 31, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, Τρίτος Πίνακας Ν.29/77.]
5η Κατηγορία: ότι την 12.7.2026, στη Λεμεσό, αποδέχτηκε περιουσία, δηλαδή τη μοτοσικλέτα με τα στοιχεία που αναφέρονται, αξίας €900, περιουσία του προσώπου που αναφέρεται, από το Μπαγκλαντές, γνωρίζοντας ότι αυτή ήταν κλοπιμαία [κλεπταποδοχή, άρθρο 306(α) ΠΚ.]
Ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει κατηγορία, την 6η Κατηγορία, ότι την 26.3.2026, στη Λεμεσό, έκλεψε τη μοτοσικλέτα που αναφέρεται στις λεπτομέρειες της 5ης Κατηγορίας και της 6ης Κατηγορίας, που βρέθηκε στην κατοχή του Κατηγορούμενου 1 [κλοπή, άρθρο 262 ΠΚ].
Είναι υπόψη του Δικαστηρίου οι προβλεπόμενες στον νόμο ποινές, για τα προαναφερόμενα αδικήματα. Ως προς τα περιουσιακά αδικήματα, η κλεπταποδοχή τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι τα 5 έτη, η κοινή κλοπή με ποινή φυλάκισης μέχρι τα 3 έτη και η παράνομη κατοχή περιουσίας με ποινή φυλάκισης μέχρι τους 6 μήνες. Ως προς τα αδικήματα που σχετίζονται με τις ελεγχόμενες ουσίες, η παράνομη κατοχή ελεγχόμενης ουσίας Τάξεως Α τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι τα 12 έτη, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα περιπτώσεων, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα έκδοσης ορισμένων διαταγμάτων.
Είναι υπόψη του Δικαστηρίου και οι αρχές επιμέτρησης των ποινών, όπως συντίθενται μέσα από τη νομολογία. Με βάση αυτές, η επιμέτρηση αρχίζει από την ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή[1], ωστόσο η ποινή, κατά την επιβολή της, πρέπει να εξατομικεύεται. Για τον σκοπό αυτό, λαμβάνονται υπόψη οι αντικειμενικές περιστάσεις που περιβάλλουν τη διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος και η έκταση της βλάβης που προκλήθηκε σε πραγματικό χρόνο, παράγοντες από τους οποίους προσδιορίζεται η κλίμακα της σοβαρότητας του αδικήματος ή η αντικειμενική σοβαρότητα[2]. Επίσης, λαμβάνονται υπόψη και παράγοντες που αφορούν τον κατηγορούμενο και δυνατόν να λειτουργήσουν είτε ως ελαφρυντικοί είτε να συγκρατήσουν την επιείκεια του Δικαστηρίου, δηλαδή να λειτουργήσουν επιβαρυντικά. Η επιμέτρηση δεν ακολουθεί μαθηματικό τύπο∙ υπηρετεί την αρχή της αναλογικότητας, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της οποίας η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή επιφυλάσσεται για τα χειρότερα αδικήματα του είδους τους[3], ενώ η ποινή που τελικά επιβάλλεται αναλογεί με τη σοβαρότητα του κάθε αδικήματος. Όπου είναι εφικτό, γίνεται στάθμιση με τυχόν καθοδηγητικά πλαίσια που δίδει η νομολογία, για περιπτώσεις που ομοιάζουν. Η εξατομίκευση της ποινής, που είναι καθήκον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιονδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[4], αλλά και η ποινή, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέεται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας, στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Το Δικαστήριο, συνηθέστερα, καταλήγει να κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής, όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια, ώστε να επιβάλλονται εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και, παράλληλα, το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρημένο[5]. Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης, όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία∙ όπου είναι απολύτως αναγκαία, η έκτασή της περιορίζεται όσο το δυνατόν, ώστε να εξυπηρετηθούν οι σκοποί για τους οποίους επιβάλλεται.
Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν καταγραφεί αναλυτικότερα στα πρακτικά της διαδικασίας. Συνοπτικά, τις 22.6.2026, η Μ2 επί του κατηγορητηρίου κατήγγειλε ότι, μεταξύ των ωρών 14:20 και 18:50 της ίδιας ημέρας, άγνωστο πρόσωπο αφαίρεσε από το όχημά της, το οποίο είχε σταθμεύσει σε ανοικτό χώρο στη Γερμασόγεια, χρυσαφικά συνολικής αξίας €26.000 και χρηματικό ποσό €210. Για την κλοπή, συνελήφθη τρίτο πρόσωπο, το οποίο παραδέχτηκε τη διάπραξή της, και ανέφερε ότι είχε μεταφέρει τα κλαπέντα αντικείμενα στην οικία του Κατηγορούμενου 1, στον οποίο τα παρέδωσε έναντι €100. Κατόπιν της πληροφορίας αυτής, συνελήφθη ο Κατηγορούμενος 1 και διενεργήθηκε έρευνα στην οικία του, κατά την οποία εντοπίστηκαν τα χρυσαφικά, τα οποία αναγνωρίστηκαν από την παραπονούμενη. Στην ίδια έρευνα, εντοπίστηκε και η μοτοσικλέτα που αποτελεί αντικείμενο της 5ης Κατηγορίας και της 6ης Κατηγορίας, η οποία είχε προηγουμένως καταγγελθεί ως κλοπιμαία, και την κλοπή της οποίας, στις 26.3.2026, παραδέχτηκε ο Κατηγορούμενος 2, αναφέροντας πως την είχε βρει σε χωράφι στην Αγία Φύλα. Αναφέρθηκαν, επίσης, οι περιστάσεις που σχετίζονται με την εύρεση της ουσίας, που απασχολεί στην 3η Κατηγορία.
Ως προς την αντικειμενική σοβαρότητα των περιουσιακών αδικημάτων του Κατηγορούμενου 1, η κλεπταποδοχή της 1ης Κατηγορίας αφορά τέσσερα αντικείμενα συνολικής αξίας, ύψους €26.000. Χαρακτηριστικό των περιστάσεων τέλεσης αποτελεί η παραλαβή περιουσίας αξίας €26.000, στη μία περίπτωση, έναντι αρκετά μικρότερου χρηματικού ποσού, €100. Η εμφανής δυσαναλογία, μεταξύ της αξίας των αντικειμένων και του καταβληθέντος ανταλλάγματος, δείχνει, χωρίς να παραγνωρίζονται και όσα αναφέρθηκαν από την πλευρά της Υπεράσπισης, ενός είδους οικονομική εκμετάλλευση της παράνομης προέλευσής τους, με την απόκτηση περιουσίας σημαντικής αξίας, έναντι ευτελούς τιμήματος, διάσταση που προσθέτει βαρύτητα στο αδίκημα, ανεξάρτητα από την απουσία στοιχείων για περαιτέρω διάθεση ή εμπορική αξιοποίηση των αντικειμένων. Το γεγονός πως ο Κατηγορούμενος 1 ανήγαγε σε επαγγελματική δραστηριότητα αυτήν την ενασχόληση, της αποδοχής αντικειμένων που φέρονταν ως παλαιά και την επισκευή και μεταπώλησή τους, δεν αναιρεί την προηγούμενη παρατήρηση του Δικαστηρίου. Η αποδοχή κλοπιμαίας περιουσίας, άλλωστε, πέραν της προσβολής των περιουσιακών δικαιωμάτων, συντελεί στη διατήρηση της δυνατότητας διάθεσης και οικονομικής αξιοποίησης προϊόντων εγκληματικής δραστηριότητας, εξ ου και νομοθετικά αντιμετωπίζεται ως σοβαρότερο αδίκημα από την κλοπή. Στην προκειμένη περίπτωση, η περιουσία εντοπίστηκε και αναγνωρίστηκε από τη δικαιούχο, στο σύνολό της, στοιχείο ουσιώδες για την αποτίμηση της πραγματικής έκτασης της περιουσιακής βλάβης. Δεν προκύπτει, ειδικότερα, οριστική απώλεια των συγκεκριμένων αντικειμένων, ούτε οποιαδήποτε πρόσθετη ζημία σε αυτά. Η παράνομη κατοχή περιουσίας, αντικείμενο της 2ης Κατηγορίας, αφορούσε αντικείμενα διαφορετικών ειδών, μεταξύ των οποίων κοσμήματα, ρολόγια, ποδήλατο, αλεξίσφαιρο γιλέκο και συσκευή ελέγχου διαμαντιών. Η ποικιλία και ο αριθμός τους αποτελούν στοιχεία της έκτασης της κατοχής. Ωστόσο, από αυτά, τέσσερα είχαν προσδιορισμένη αξία, συνολικού ύψους €350, ενώ για τα υπόλοιπα, καταγράφηκε μηδενική ή άγνωστη αξία. Δεν προσδιορίζεται ιδιαίτερη περιουσιακή ζημία, που να προέκυψε από την κατοχή των αντικειμένων αυτών, τα οποία δεν φαίνεται να αναγνωρίστηκαν τελικά ή μέχρι σήμερα ως κλοπιμαία. Η κλεπταποδοχή της 5ης Κατηγορίας αφορά διαφορετικό αντικείμενο, μία μοτοσικλέτα αξίας €900. Η ύπαρξη δύο διαφορετικών περιστατικών κλεπταποδοχών αποτελεί μέρος της αντικειμενικής εικόνας της αξιόποινης συμπεριφοράς. Ως προς την έκταση της βλάβης, λαμβάνεται υπόψη τόσον η αξία της μοτοσικλέτας όσο και το γεγονός ότι αυτή τελικά εντοπίστηκε, χωρίς να αναφέρεται πρόσθετη υλική ζημία. Αναφορικά με την 3η Κατηγορία και την 4η Κατηγορία, τα αδικήματα αφορούν κατοχή περιορισμένης ποσότητας μεθαμφεταμίνης και χρήση της ίδιας. Η φύση της μεθαμφεταμίνης, ως ουσίας Τάξεως Α, δεν επιτρέπει την υποβάθμιση της εγγενούς επικινδυνότητάς της, ιδίως σε σχέση με την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, δεν περιγράφεται διάθεση, εμπορία ή προμήθεια της ουσίας σε τρίτους, ούτε συγκεκριμένη βλάβη άλλου προσώπου. Η ποσότητα της ουσίας και η απουσία στοιχείων διακίνησης αποτελούν ουσιώδη χαρακτηριστικά της υπόθεσης, συμβατά και με τα κριτήρια του άρθρου 30(4)(β)(iii)(vi) Ν.29/1977. Ομοίως, από τα εκτεθέντα γεγονότα δεν προκύπτουν οι ειδικές επιβαρυντικές περιστάσεις του άρθρου 30(4)(α), οι οποίες καθιστούν τα αδικήματα ιδιαίτερα σοβαρά. Η αντικειμενική βαρύτητα των συγκεκριμένων αδικημάτων προσδιορίζεται, επομένως, με αναφορά στη φύση της ουσίας, την περιορισμένη ποσότητά της και την απουσία πρόσθετων περιστάσεων διεύρυνσης της διακινδύνευσης, χωρίς να παραγνωρίζεται η σοβαρότητα που ο νομοθέτης αποδίδει στα αδικήματα κατοχής και χρήσης ελεγχόμενων ουσιών Τάξεως Α. Σε ό,τι αφορά τον Κατηγορούμενο 2, η 6η Κατηγορία αφορά την κλοπή μοτοσικλέτας αξίας €900, η οποία τελέστηκε στις 26.3.2026 και εντοπίστηκε στις 12.7.2026, στην κατοχή του Κατηγορούμενου 1. Ο εντοπισμός της μοτοσικλέτας σε χωράφι και η προσωπική εκτίμηση περί της κατάστασής της δεν δικαιολογούσε την αφαίρεσή της. Η περιουσιακή προσβολή δεν περιορίστηκε στην αφαίρεση του αντικειμένου, αλλά εκτάθηκε και στη στέρηση της δυνατότητας κατοχής και χρήσης του από τον δικαιούχο, για χρονικό διάστημα πέραν των τριών μηνών, μέχρι τον εντοπισμό της. Από την άλλη, η μοτοσικλέτα τελικά εντοπίστηκε, χωρίς να προκύπτει, τουλάχιστον με τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, ότι είχε υποστεί αλλοίωση ή ότι είχε επέλθει οποιαδήποτε περαιτέρω περιουσιακή ζημία. Επίσης, δεν παρατίθενται περιστάσεις τέλεσης που να δείχνουν χρήση βίας, πρόκληση ζημιών, ή άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του τρόπου εκτέλεσης της κλοπής.
Όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 1, έχουν αναφερθεί προηγούμενες καταδίκες. Ειδικότερα, αναφέρθηκαν αρκετές προηγούμενες καταδίκες από το 2016 και έντευθεν, για ποικιλία αδικημάτων, που σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με την κατοχή και χρήση ελεγχόμενων ουσιών, αδικήματα κατά τις περιουσίας, μεταφορά και χρήση εκρηκτικών υλικών, κακόβουλη ζημιά σε περιουσία, παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία, βία στην οικογένεια, αδικήματα που σχετίζονται με την ηλεκτρική ενέργεια, με τα προσωπικά δεδομένα, και άλλα αδικήματα. Δεν παραγνωρίζεται πως ο Κατηγορούμενος 1 έχει ήδη καταδικαστεί για όλα αυτά τα αδικήματα, και η αναφορά τους, η αναφορά του ιδιαίτερα βεβαρημένου ποινικού μητρώου, δεν είναι για οποιονδήποτε άλλο σκοπό, παρά για να καταδείξει πως το περιθώριο επείκειας του Δικαστηρίου είναι, πλέον, περιορισμένο, αφού δεν έχει ενώπιον του πρωτόπειρο παραβάτη, αλλά άνθρωπο με εδραιωμένη σχέση με το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης αλλά και το σωφρονιστικό σύστημα, που όμως επανέρχεται. Σύμφωνα και με τη νομολογία, οι προηγούμενες καταδίκες, ιδίως για τη διάπραξη ίδιας φύσης αδικημάτων, έχει σημασία εφόσον τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί[6].
Δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία προηγούμενων καταδικών σε βάρος του Κατηγορούμενου 2, γεγονός που συνεκτιμάται υπέρ του, κατά την εξατομίκευση της ποινής. Η παράμετρος αυτή δεν αναιρεί την ανάγκη γενικής αποτροπής, ιδίως ενόψει της παρατηρούμενης έξαρσης των αδικημάτων της φύσης που απασχολούν την υπόθεση, η αντιμετώπιση των οποίων επιβάλλει την απόδοση της προσήκουσας βαρύτητας και στον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής.
Συνεκτιμάται, επίσης, η απολογία που εξέφρασαν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, σε συνάρτηση με τη συνεργασία που υπήρξε με την Αστυνομία, που ιδίως όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 2, είχε υπεισέλθει και σε υποδείξεις σκηνών. Λαμβάνονται υπόψη, με τη βαρύτητα που δικαιολογούν το περιεχόμενό της και οι περιστάσεις υπό τις οποίες διατυπώθηκε.
Λαμβάνονται, παράλληλα, υπόψη όλες οι προσωπικές περιστάσεις εκάστου των Κατηγορούμενων 1 και 2, στον βαθμό που καθίστανται γνωστές6. Ο Κατηγορούμενος 1 είναι περίπου 39 ετών. Είναι χρήστης ουσιών από νεαρή ηλικία. Είχε δύσκολα παιδικά χρόνια, μεγάλωσε με τη μητέρα του και τα τέσσερα αδέλφια του, μετά την εγκατάλειψη από τον πατέρα του. Η μητέρα του αντιμετώπιζε προβλήματα ψυχικής υγείας και εν τέλει και η ίδια έφυγε από τη ζωή. Ο ίδιος, χωρίς υποστηρικτικό περιβάλλον, για διαπαιδαγώγηση, είχε περιπέσει στη χρήση ουσιών και αντιμετώπισε περαιτέρω δυσκολίες. Έγινε αναφορά, κατά τον μετριασμό, σε μερική απεξάρτηση και σε απεξάρτηση από μόνος του. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να θεωρήσει πως υπάρχει εποπτευόμενη ιατρική θεραπεία απεξάρτησης, με ό,τι αυτή συναποτελεί. Ο Κατηγορούμενος 1 έχει πέντε θυγατέρες, από διαφορετικούς γάμους, με τις οποίες διατηρεί επαφές, και στις οποίες οφείλει να συμβάλλει στην ανατροφή τους, λόγος που αναφέρθηκε ως ώθηση, για τον ίδιο, να ασχολείται και με τις μεταποιήσεις και μεταπωλήσεις παλαιών αντικειμένων. Ο Κατηγορούμενος 2 είναι περίπου 31 ετών, πατέρας δύο παιδιών, είναι νυμφευμένος με Κύπρια, δεν έχει εργασία στο παρόν στάδιο, καταβάλλει προσπάθειες προς αυτήν την κατεύθυνση. Είχε υποστεί, στο πρόσφατο παρελθόν, την καταστροφή της οικίας του από πυρκαγιά, τραγική συνθήκη, που τον έθεσε υπό τη φροντίδα των υπηρεσιών κοινωνικής ευημερίας, συμβάλλοντας καθοριστικά και στις δυσκολίες που σήμερα προσπαθεί να αντιμετωπίσει.
Τέλος, λαμβάνεται υπόψη η παραδοχή των Κατηγορουμένων 1 και 2 ενώπιον του Δικαστηρίου, στο στάδιο που έγινε, στην κάθε περίπτωση, άμεσα όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 2, μετά από τροποποίηση του Κατηγορητηρίου όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 1. Αποδίδεται στην παραδοχή τους η αντίστοιχη ελαφρυντική βαρύτητα, καθώς διασώζεται πολύτιμος δικαστικός χρόνος.
Έχοντας υπόψη τη φύση των κατηγοριών, τον τρόπο δράσης και την έκταση της βλάβης, σε συνάρτηση με όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που αναφέρθηκαν, αρμόζουσα, κατ’ είδος, για τα περιουσιακά αδικήματα, για κάθε έναν από τους Κατηγορούμενους 1 και 2, είναι η ποινή φυλάκισης. Δεν θα μπορούσε να επιβληθεί είτε πρόστιμο είτε κάποια εναλλακτική ποινή, με τα δεδομένα της υπόθεσης. Όσα προαναφέρθηκαν ως ελαφρυντικά, επιδρούν στην έκταση της ποινής. Ενόψει της επιλογής αυτού του είδους ποινής για τα περιουσιακά αδικήματα, ανάλογα, κατ’ είδος, κινείται το δικαστήριο και όσον αφορά την 3η Κατηγορία, παρόλο που στην αυτοτελή αντιμετώπισή της, η κατηγορία αυτή θα ήταν επιδεκτική χρηματικής ποινής. Δεν θα επιβληθεί ξεχωριστή ποινή στην 4η Κατηγορία, που σχετίζεται με τα γεγονότα της 3ης Κατηγορίας. Ως προς τον Κατηγορούμενο 1, οι ποινές που επιβάλλονται για τις επιμέρους κατηγορίες θα συντρέχουν. Η επιλογή αυτή λαμβάνει υπόψη τη συνολική έκταση της αξιόποινης συμπεριφοράς του και αποβλέπει στη διαμόρφωση ενός τελικού ποινικού αποτελέσματος που να ανταποκρίνεται στη συνολική σοβαρότητα των αδικημάτων, χωρίς υπέρμετρη σωρευτική επιβάρυνση.
Ως προς το αδίκημα της κλεπταποδοχής, η νομολογία έχει επανειλημμένα υπογραμμίσει τη σοβαρότητά του και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, επισημαίνοντας τη στενή σύνδεσή του με τα αδικήματα κλοπής, καθόσον η δυνατότητα διάθεσης κλοπιμαίας περιουσίας συντελεί στην οικονομική αξιοποίηση της εγκληματικής δραστηριότητας (Mihaylov ν. Αστυνομίας (2014) 2 ΑΑΔ 837, Ιακώβου ν. Αστυνομίας, ΠΕ 159/2024, 8.11.2024). Η γενική αυτή σοβαρότητα δεν υποκαθιστά, ασφαλώς, την ανάγκη εξατομικευμένης αποτίμησης της συγκεκριμένης πράξης, ιδίως ως προς την αξία των κλοπιμαίων, τις περιστάσεις αποδοχής τους και την πραγματική έκταση της περιουσιακής προσβολής. Χωρίς η αναφορά αυτή να εξαντλεί τις νομολογιακές περιπτώσεις, στην Ψωμάς ν. Αστυνομίας (1992) 2 ΑΑΔ 40, η ποινή φυλάκισης 12 μηνών για κλεπταποδοχή 890 κιλών χαλκού, αξίας Λ.Κ.800, μειώθηκε, κατ’ έφεση, σε έξι μήνες, με ιδιαίτερη αναφορά στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του εφεσιβάλλοντος. Στην Mihaylov (ανωτέρω), επικυρώθηκε ποινή άμεσης φυλάκισης δύο ετών για κλεπταποδοχή ηλεκτρονικού υπολογιστή αξίας €539,93, υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της διάπραξης του αδικήματος, ενόσω ο εφεσιβάλλων ήταν δραπέτης από τις φυλακές, έχοντας και προηγούμενη καταδίκη για συναφή αδικήματα. Νεότερα, στην Ιακώβου (ανωτέρω), επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών για κλεπταποδοχή αντικειμένων αξίας €1.100, με συνεκτίμηση των προηγούμενων καταδικών, και της διάπραξης των αδικημάτων εντός περιόδου αναστολής προηγούμενης ποινής. Στην πρόσφατη Al Liddawi ν. Αστυνομίας, ΠΕ 128/2026, 16.7.2026, επικυρώθηκε ποινή άμεσης φυλάκισης 15 μηνών για κλεπταποδοχή αυτοκινήτου αξίας €20.000, αφού λήφθηκαν υπόψη τέσσερις πρόσθετες υποθέσεις για άλλα αδικήματα, ενώ υπήρχε και προηγούμενη καταδίκη. Ομοίως, στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζάβου, ΠΕ 232/2025, 26.5.2026, διατηρήθηκε, μεταξύ άλλων, ποινή φυλάκισης 15 μηνών για κλεπταποδοχή αυτοκινήτου, στο πλαίσιο ευρύτερης αξιόποινης συμπεριφοράς που περιλάμβανε και άλλα περιουσιακά αδικήματα. Οι υποθέσεις αυτές παρέχουν ενδεικτική καθοδήγηση, χωρίς να επιτρέπουν ευθεία αντιστοίχιση των ποινών. Στην προκειμένη περίπτωση, η κλεπταποδοχή της 1ης Κατηγορίας αφορά περιουσία υψηλής αξίας, €26.000, η οποία αποκτήθηκε έναντι ευτελούς ποσού, με την προκύπτουσα οικονομική δυσαναλογία να αποτελεί διακριτό χαρακτηριστικό των περιστάσεων τέλεσης. Επιπλέον, ο Κατηγορούμενος 1 έχει παραδεχτεί δεύτερο αυτοτελές αδίκημα κλεπταποδοχής, με αντικείμενο μοτοσικλέτα αξίας €900, καθώς και τα υπόλοιπα αδικήματα του κατηγορητηρίου. Η συνολική έκταση της συμπεριφοράς του διαφέρει, επομένως, από εκείνην των υποθέσεων που έχουν ένα μεμονωμένο περιστατικό κλεπταποδοχής περιορισμένης αξίας. Περαιτέρω, υπάρχει ιδιαίτερα βεβαρημένο ποινικό μητρώο. Η στάθμιση όλων όσων προαναφέρθηκαν καθορίζει το μέτρο της αρμόζουσας ποινής, εντός του προβλεπόμενου νομοθετικού πλαισίου.
Επιβάλλονται:
Στον Κατηγορούμενο 1:
1η Κατηγορία: ποινή φυλάκισης 24 μηνών.
2η Κατηγορία: ποινή φυλάκισης 3 μηνών, συντρέχουσα.
3η Κατηγορία: ποινή φυλάκισης 10 ημερών, συντρέχουσα.
4η Κατηγορία: ενόψει της επιβολής ποινής στην 3η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.
5η Κατηγορία: ποινή φυλάκισης 12 μηνών, συντρέχουσα.
Όλες οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο 1 να συντρέχουν μεταξύ τους. Η περίοδος έκτισης της ποινής φυλάκισης μειώνεται, δυνάμει του άρθρου 117 § 1 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος 1 τελεί υπό κράτηση στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, ήτοι από την 20.7.2026.
Στον Κατηγορούμενο 2:
6η Κατηγορία: ποινή φυλάκισης 4 μηνών.
Εξετάζεται το ενδεχόμενο για αναστολή της εκτέλεσης τυχόν εναπομείνασας ποινής φυλάκισης για τον Κατηγορούμενο 1, και αναστολής της εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης για τον Κατηγορούμενο 2. Η εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης ρυθμίζεται από τον περί της Υφ' όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμος 95/1972. Η εν λόγω εξουσία αφορά οποιαδήποτε ποινή φυλάκισης η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει, πλέον, διευρυνθεί, ώστε να μπορεί να αποφασίζεται στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστάσεων του Κατηγορουμένου. Πρακτικά, το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσον, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων, θα μπορούσαν ή έπρεπε, αυτοί οι παράγοντες, να επενεργήσουν φυσιολογικά στο να δοθεί δικαιολογημένα στον Κατηγορούμενο μια «δεύτερη ευκαιρία»[7]. Δεν υπάρχει γενικός κανόνας. Η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Θεωρούνται εκ νέου οι συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου και αποδίδεται κατά κάποιον τρόπο «διπλή βαρύτητα» σε αυτούς[8]. Είναι απαραίτητο να εξετάζεται κατά πόσο η ποινή, φέρουσα αναστολή, θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος, εξυπηρετώντας τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής[9].
Στην περίπτωση του Κατηγορούμενου 1, καθοριστική, για την κρίση περί αναστολής ή μη, είναι η συνολική έκταση και σοβαρότητα της αξιόποινης συμπεριφοράς. Δεν πρόκειται για μεμονωμένο αδίκημα, αλλά για περισσότερες αυτοτελείς πράξεις, διαφορετικής φύσης, που προσβάλλουν διαφορετικά έννομα αγαθά. Η κλεπταποδοχή περιουσίας σημαντικής αξίας, ύψους €26.000, υπό τις ιδιαίτερες συνθήκες απόκτησής της έναντι ευτελούς ανταλλάγματος, η επιπρόσθετη κλεπταποδοχή μοτοσικλέτας αξίας €900, η παράνομη κατοχή περαιτέρω αντικειμένων, καθώς και τα αδικήματα κατοχής και χρήσης μεθαμφεταμίνης, αποτυπώνουν αξιόποινη συμπεριφορά ευρύτερης έκτασης, η σοβαρότητα της οποίας δεν εξαντλείται στην επιμέρους αποτίμηση της 1ης Κατηγορίας. Η ποινή φυλάκισης των 24 μηνών, ως η μεγαλύτερη από τις συντρέχουσες ποινές, έχει ήδη καθοριστεί με συνεκτίμηση της αυτοτελούς σοβαρότητας της κλεπταποδοχής και των ελαφρυντικών περιστάσεων, είναι αρκετά χαμηλότερη από την ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή, των πέντε ετών, ενώ η συνδρομή των λοιπών ποινών εξασφαλίζει ότι το τελικό αποτέλεσμα δεν επιβαρύνεται υπέρμετρα από τη συρροή των αδικημάτων. Κατά την αυτοτελή, ωστόσο, εξέταση του ενδεχομένου αναστολής, η συνολική εικόνα της αξιόποινης συμπεριφοράς εξακολουθεί να έχει ουσιώδη σημασία, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον η μη άμεση εκτέλεση της ποινής θα ανταποκρινόταν επαρκώς στη σοβαρότητα των πράξεων και στους σκοπούς της τιμωρίας. Η συνεκτίμηση αυτή δεν αποσκοπεί σε εκ νέου επιβάρυνση του Κατηγορουμένου για τα ίδια αδικήματα, αλλά αφορά το διαφορετικό ζήτημα της καταλληλότητας της αναστολής. Δεν παραγνωρίζεται ότι τα περιουσιακά αντικείμενα εντοπίστηκαν, η παραδοχή ενοχής, και η απολογία. Όλα έχουν προσμετρήσει, ευνοϊκά, εξ ου και, παρά την ύπαρξη ιδιαίτερα βεβαρημένου ποινικού μητρώου, το Δικαστήριο δεν κινήθηκε σε ανώτερο επίπεδο, με βάση την προβλεπόμενη ποινή. Οι περιστάσεις που προαναφέρθηκαν, ως ελαφρυντικές, συγκρατούν ουσιωδώς την αυστηρότητα της ποινικής μεταχείρισης, χωρίς, όμως, να συνεπάγονται, αυτοδικαίως, και την αναστολή της εκτέλεσης της εναπομείνασας ποινής. Εν προκειμένω, ακόμη και με την πλήρη απόδοση της προσήκουσας βαρύτητας στους ελαφρυντικούς παράγοντες, παραμένει το γεγονός ότι η αξιόποινη συμπεριφορά περιλαμβάνει δύο διαφορετικές κλεπταποδοχές, η μία ιδιαίτερα υψηλής περιουσιακής αξίας, και πρόσθετα αδικήματα, με διαφορετικό αντικείμενο προσβολής. Υπάρχει το ιδιαίτερα βεβαρημένο ποινικό μητρώο. Οι προσωπικές περιστάσεις, αν και δύσκολες, δεν είναι τέτοιες που να δικαιολογούν κάποιαν εξαιρετική μεταχείριση. Ούτε η χρονική διάρκεια του εγκλεισμού, που αναφέρθηκε, ήταν τέτοια, που να μπορεί να θεωρείται αρκετή, για να επιτελέσει τους σκοπούς της ποινής. Υπό τις περιστάσεις αυτές, κρίνεται ότι η αναστολή της εκτέλεσης της φυλάκισης δεν θα ανταποκρινόταν επαρκώς στη συνολική σοβαρότητα των αδικημάτων και θα περιόριζε δυσανάλογα την αναγκαία αποτρεπτική λειτουργία της ποινής. Η άμεση έκτιση της ποινής που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 1 κρίνεται, συνεπώς, αναγκαία.
Διαφορετική είναι η περίπτωση του Κατηγορούμενου 2. Η αξιόποινη συμπεριφορά του περιορίζεται σε μία πράξη κλοπής, με αντικείμενο μοτοσικλέτα αξίας €900. Παρόλο που ο Κατηγορούμενος 2 βρήκε τη μοτοσικλέτα σε χωράφι, η πράξη δεν στερείται σοβαρότητας, καθώς είχε ως συνέπεια την αποστέρηση της κατοχής και χρήσης της μοτοσικλέτας από τον δικαιούχο της για διάστημα πέραν των τριών μηνών. Ωστόσο, η περιουσιακή προσβολή έχει συγκεκριμένη και περιορισμένη έκταση. Η μοτοσικλέτα εντοπίστηκε, ως εντοπίστηκε, χωρίς να έχει αναφερθεί πρόσθετη υλική ζημία, ενώ δεν προκύπτουν ιδιαίτερες περιστάσεις του τρόπου τέλεσης που να επαυξάνουν τη σοβαρότητα της πράξης. Η περίπτωση του Κατηγορούμενου 2 διαφοροποιείται, επομένως, ουσιωδώς, από εκείνην του Κατηγορούμενου 1, όχι μόνο λόγω του μικρότερου αριθμού αδικημάτων, αλλά, κυρίως, λόγω της περιορισμένης έκτασης της συγκεκριμένης αξιόποινης συμπεριφοράς και των συνεπειών της. Συνεκτιμώντας, περαιτέρω, την άμεση παραδοχή ενοχής, την απολογία και ιδίως την απουσία προηγούμενων καταδικών του Κατηγορούμενου 2, κρίνεται ότι δικαιολογείται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε, σε αυτό το στάδιο, έναντι της επαφής του με τους χώρους σωφρονισμού, για το βραχύ χρονικό διάστημα της ποινής του. Η τελευταία περίπτωση θα μπορούσε, δυνητικά, να είναι πιο επιζήμια, για τον ίδιο, και μακροπρόθεσμα, για το κοινωνικό σύνολο. Η σοβαρότητα της πράξης έχει αποτυπωθεί στην επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας, ενώ, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, η αναστολή της εκτέλεσής της δεν αναιρεί την αποτρεπτική λειτουργία της. Αντίθετα, παρέχει στον Κατηγορούμενο 2 τη δυνατότητα να αποφύγει τον άμεσο εγκλεισμό, υπό την προϋπόθεση της συμμόρφωσής του προς τον νόμο, χωρίς να αίρονται οι συνέπειες της καταδίκης ή η δυνατότητα εκτέλεσης της ποινής, εφόσον συντρέξουν οι νόμιμες προϋποθέσεις. Η χρονική διάρκεια της αναστολής εκτέλεσης δίδει τη δυνατότητα ελέγχου της συμπεριφοράς του Κατηγορούμενου 2 σε βάθος χρόνου. Η διαφορετική μεταχείριση των δύο Κατηγορουμένων 1 και 2 δεν ερείδεται σε διαφορετική αποτίμηση κοινών ελαφρυντικών περιστάσεων, αλλά στη διαφορά της αντικειμενικής έκτασης και σοβαρότητας της αξιόποινης συμπεριφοράς τους. Ως προς τον Κατηγορούμενο 2, διατάσσεται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης των τεσσάρων μηνών για περίοδο τριών ετών.
[εξηγείται η αναστολή στον Κατηγορούμενο 2]
Οδηγίες διαχείρισης τεκμηρίων: Τα εναπομείναντα τεκμήρια, που δεν έχουν ήδη επιστραφεί στους ιδιοκτήτες τους, εκτός από αυτά που αριθμούνται με τους αριθμούς 3, 7, 11, 12 και 15 στον Πίνακα που είναι συνημμένος στο Κατηγορητήριο, και τα οποία είχαν διαγραφεί κατόπιν της τροποποίησης, να κατασχεθούν και να δημοπρατηθούν. Τα τεκμήρια της 3ης Κατηγορίας, που αφορά την ελεγχόμενη ουσία, να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Τα αναφερόμενα στον ίδιο προαναφερόμενο Πίνακα, με αριθμούς 3, 7, 11, 12 και 15 να επιστραφούν στον Κατηγορούμενο 1.
(Υπ.) ………………………..
Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
[1] Λεβέντης ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632, Δημοκρατία ν. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264, 270, Souilmi v. Αστυνομίας (1992) 2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου (1993) 2 ΑΑΔ 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας (1992) 2 ΑΑΔ 129.
[2] Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας, ΠΕ 161/2020, 11.5.2022, ECLI:CY:AD:2022:B182, Γιαννακού ν. Δημοκρατία, ΠΕ 235/2023, 19.7.2024, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας (1991) 2 ΑΑΔ 391, Δημοκρατία v. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264.
[3] Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου (2008) 2 ΑΑΔ 562, Ιακώβου ν. Αστυνομίας, ΠΕ 159/2024, 8.11.2024.
[4] Θεοχάρους ν. Αστυνομίας (2008) 2 ΑΑΔ 575.
[5] John v. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2) (1998) 2 ΑΑΔ 417, Antoniou v. Police (1983) 2 CLR 319.
[6] Τόκκαλλου ν. Αστυνομίας, ΠΕ 264/2023, 19.07.2024, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Αεροπόρου (1997) 2 ΑΑΔ 17.
[7] Ξενοφώντος ν. Αστυνομία, ΠΕ 9/2024, 19.07.2024, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας (2010) 2 ΑΑΔ 22.
[8] Ξενοφώντος ν. Αστυνομία, ΠΕ 9/2024, 19.07.2024, Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, ΠΕ 230/19, 27.04.2021, ECLI:CY:AD:2021:B177, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μυλωνά, ΠΕ 65/2017, 14.12.2018, ECLI:CY:AD:2018:B537, Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας, ΠΕ 121/17, 21.09.2017, ECLI:CY:AD:2017:D311, Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας (2012) 2 ΑΑΔ 930, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας (2010) 2 ΑΑΔ 22.
[9] Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού (1997) 2 ΑΑΔ 373, Σώζου ν. Αστυνομίας (2016) 2 ΑΑΔ 260.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο