ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. Α. Μ., Υπόθεση αρ. 15286 / 2026, 10/11/2026
print
Τίτλος:
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. Α. Μ., Υπόθεση αρ. 15286 / 2026, 10/11/2026

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

 

 

Υπόθεση αρ. 15286 / 2026

 

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

 

 

ν.

 

 

Α. Μ.

 

_________________

 

Ημερομηνία: 10 Νοεμβρίου 2026

Εμφανίσεις:

Μ. Κακόψητου (κα), για την κατηγορούσα Αρχή

Α. Μιχαήλ, για την Κατηγορούμενη

Κατηγορούμενη: παρούσα

 

 

 

Π Ο Ι Ν Η

(ex tempore)

 

Η Κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη, κατόπιν ομολογίας ενοχής, σε έξι κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου, που περιλαμβάνουν απειλή, παραβίαση δικαστικού διατάγματος, ψυχολογική βία, ψυχική βλάβη, κοινή επίθεση και επίθεση κατά οργάνου τήρησης της τάξης κατά την άσκηση των καθηκόντων του, με αναφορά στη μητέρα της, σε δικαστικό διάταγμα που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης 6352/2026 Ε.Δ. Λεμεσού, απαγορευτικού της φυσικής προσέγγισης και της επικοινωνίας μαζί της και την προσπάθεια της Αστ.4373 να ασκήσει τα καθήκοντά της την 9.9.2026, που έλαβε χώρα το επεισόδιο, στο οποίο ανάγονται οι κατηγορίες.

 

Σοβαρότερες, από την άποψη της προβλεπόμενης στον νόμο ποινής, είναι οι κατηγορίες που σχετίζονται με τη ψυχική βλάβη και την άσκηση ψυχολογικής βίας (Κατηγορίες 3-4), που τιμωρούνται με ανώτατη ποινή φυλάκισης μέχρι τα 5 έτη. Με χαμηλότερες ποινές τιμωρούνται οι υπόλοιπες κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου. Η επίθεση κατά οργάνου τήρησης της τάξης κατά την άσκηση των καθηκόντων του είναι επίσης αδίκημα και, κατά το άρθρο 244(β) ΠΚ, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τα 2 έτη.

 

Η επιμέτρηση αρχίζει από την ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή[1], ωστόσο η ποινή, κατά την επιβολή της, πρέπει να εξατομικεύεται. Για τον σκοπό αυτό, λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις που περιβάλλουν τη διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος και η έκταση της βλάβης που προκλήθηκε σε πραγματικό χρόνο, ως πιο αντικειμενικοί παράγοντες, από τους οποίους προσδιορίζεται η κλίμακα έντασης ή σοβαρότητας του αδικήματος[2]. Περαιτέρω, λαμβάνονται υπόψη και πιο υποκειμενικοί παράγοντες, που άπτονται του προσώπου του κατηγορουμένου και δυνατόν να λειτουργήσουν είτε ως ελαφρυντικοί είτε να συγκρατούν την επιείκεια που δύναται να επιδειχθεί, δηλαδή να λειτουργούν ως επιβαρυντικοί. Η επιμέτρηση δεν ακολουθεί μαθηματικό τύπο∙ υπηρετεί την αρχή της αναλογικότητας, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της οποίας η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή επιφυλάσσεται για τα χειρότερα αδικήματα του είδους τους[3], ενώ η ποινή που τελικά επιβάλλεται πρέπει να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα του κάθε αδικήματος. Όπου είναι εφικτό, γίνεται στάθμιση με τυχόν καθοδηγητικά πλαίσια που δίδει η νομολογία για περιπτώσεις που ομοιάζουν. Η εξατομίκευση της ποινής, που είναι καθήκον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιονδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[4], αλλά και η ποινή, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέεται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Το Δικαστήριο συνηθέστερα καταλήγει να κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια ώστε να επιβάλλονται εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και παράλληλα το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρημένο[5]. Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία∙ όπου είναι απολύτως αναγκαία, η έκτασή της περιορίζεται όσο το δυνατόν, ώστε να εξυπηρετηθούν οι σκοποί για τους οποίους επιβάλλεται.

 

Τα γεγονότα πληρέστερα καταγράφτηκαν στα πρακτικά της διαδικασίας. Συνοπτικά, την 9.9.2026 μετέβη στην Αστυνομία η Μ1, σύμφωνα με την καταγγελία της οποίας, η Κατηγορούμενη, που διαμένει μαζί της, καταναλώνει οινοπνευματώδη ποτά, και έπειτα την εξυβρίζει. Την 9.9.2026, η Κατηγορούμενη πλησίασε την Μ1, την εξύβρισε, η Μ1 δεν ανταποκρίθηκε, και πήγε στο δωμάτιο της. Μετά από μία ώρα, στην κουζίνα, όπου χρειάστηκε να πάει η Μ1, η Κατηγορούμενη προσέγγισε εκ νέου την Μ1 και την χαστούκισε στο πρόσωπο, της έκλεισε το στόμα με το χέρι, την έπιασε από τον λαιμό, και την κτύπησε στο πόδι, λέγοντάς της τη φράση που αναφέρεται στις λεπτομέρειες της 1ης Κατηγορίας. Έπειτα, έπιασε και ένα κουζινομάχαιρο, τη μύτη του οποίου τοποθέτησε στο μάγουλο της Μ1, λέγοντάς της την φράση που επίσης αναφέρεται στις λεπτομέρειες της 1ης Κατηγορίας. Είχε προηγηθεί η έκδοση διατάγματος σε άλλη ποινική υπόθεση, που απαγόρευσε τη φυσική προσέγγιση της Μ1 από την Κατηγορούμενη. Ακολούθησε η σύλληψη και το ανακριτικό έργο. Στο πλαίσιο του ανακριτικού έργου, διαπιστώθηκε η ανάγκη για ψυχιατρική νοσηλεία της Κατηγορούμενης. Στο ίδιο πλαίσιο, έλαβε χώρα και  επίθεση προς το μέλος της Αστυνομίας. Ως προς την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων, υπάρχει η επαναληπτικότητα και η χρονική έκταση της συμπεριφοράς, εφόσον είχε προηγηθεί δικαστικό διάταγμα, σε άλλη ποινική υπόθεση. Παρά την ύπαρξή του, που απαγόρευε τη φυσική προσέγγιση και την επικοινωνία, και χωρίς προηγουμένως να έχει ακυρωθεί, οι ανεπιθύμητες επαφές συνεχίστηκαν. Η πρακτική προστασία, που αποσκοπούσε να εξασφαλίσει το διάταγμα, περιορίστηκε, με αποτέλεσμα η παραπονούμενη να εξακολουθήσει να εκτίθεται στη συμπεριφορά, από την οποίαν επιδιωκόταν η προφύλαξή της. Η συμπεριφορά που σημειώθηκε την 9.9.2026 δεν περιορίστηκε στη λεκτική απειλή της 1ης Κατηγορίας «κλείσε το στόμα σου, μεν φκάλεις λέξη, γιατί εν να σε σφάξω», αλλά είχε προχωρήσει και σε σωματικές ενέργειες, αφού έγινε, μεταξύ άλλων, και χρήση κουζινομάχαιρου, δηλαδή όπλου, για την αποφασιστική ενίσχυση της απειλής «βλέπεις τούτο; Μεν φκάλεις άχνα γιατί έννα σε σκοτώσω». Το κουζινομάχαιρο δεν προτάχθηκε, απλώς, σε απόσταση από την παραπονούμενη, αλλά τοποθετήθηκε στο πρόσωπό της, με τη μύτη του. Έπειτα, ήταν και το πιάσιμο από τον λαιμό, και το κτύπημα στο πόδι. Το περιεχόμενο και η ένταση των απειλών, σε συνδυασμό με την χρήση τέτοιου όπλου και τις σωματικές ενέργειες, προσμετρούν άκρως επιβαρυντικά. Οι εκφράσεις περί σφαγής, συνοδευόμενες, μάλιστα, με τη χρήση κουζινομάχαιρου, την τοποθέτησή του στο πρόσωπο της παραπονούμενης, και τις μετέπειτα σωματικές ενεργειών, είναι εκδηλώσεις που παραπέμπουν, ευθέως, σε σοβαρή σωματική βλάβη ή θανάτωση. Δεν συνιστούν, απλώς, υβριστικές ή προσβλητικές αναφορές, αλλά ρητές εξαγγελίες ακραίας βίας. Η όλη συμπεριφορά προκάλεσε έντονη συναισθηματική επιβάρυνση στην παραπονούμενη, τη δεδομένη χρονική στιγμή, και πραγματικό τρόμο για τη ζωή της. Και τούτο ενώ είχε ήδη, σε προηγούμενη διαδικασία, ζητήσει την προστασία της από την Πολιτεία, και είχε εκδοθεί απαγορευτικό διάταγμα. Η ένταση και η επιθετικότητα συνεχίστηκε και μετά έναντι στο μέλος της Αστυνομίας. Υπάρχουν και αντικειμενικά στοιχεία, που περιορίζουν τη διαβάθμιση της σοβαρότητας. Δεν υπήρξε προσχεδιασμός, οργάνωση, ή ομαδική δράση. Ως προς την αποδεικνυόμενη έκταση της ψυχικής βλάβης, δεν παρατίθενται ειδικότερα στοιχεία για κλινικά διαπιστωμένη ψυχική διαταραχή, ανάγκη θεραπευτικής παρέμβασης, διαρκή λειτουργική ανικανότητα ή άλλες συγκεκριμένες μακροχρόνιες συνέπειες. Η απουσία τέτοιων στοιχείων δεν αναιρεί την ψυχική βλάβη που προκύπτει από τα παραδεκτά γεγονότα, ούτε αποτελεί προϋπόθεση για τη διαπίστωση της σοβαρότητάς της. Δεν επιτρέπει, όμως, και την απόδοση συνεπειών μεγαλύτερης έντασης ή διάρκειας, από εκείνες που πράγματι περιγράφονται.

 

Στα γεγονότα, γίνεται αναφορά στη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών (αλκοόλ) από την Κατηγορούμενη και στην ύπαρξη προβλημάτων ψυχικής υγείας. Τα δεδομένα αυτά δεν παραγνωρίζονται, και λαμβάνονται υπόψη.

 

Λαμβάνεται, επίσης, υπόψη, σε επίπεδο εξατομίκευσης της ποινής, η απολογία που εκφράστηκε, σε συνάρτηση με τη συμφιλίωση που επιτεύχθηκε με τη μητέρα της, η οποία σήμερα είναι παρούσα στο Δικαστήριο.

 

Λαμβάνεται υπόψη πως δεν υπάρχουν προηγούμενες διαθέσιμες καταδίκες, συνθήκη δεν εξετάζεται αποσπασματικά, αλλά σε συνάρτηση με τις προσωπικές περιστάσεις της Κατηγορούμενης.

 

Συναφώς, ως προς τις προσωπικές περιστάσεις της Κατηγορούμενος, πρόκειται για άτομο 43 ετών, ζει με επιδοματική βοήθεια, λόγω ψυχιατρικών προβλημάτων. Εξιστορίστηκαν από τον συνήγορό της οι δύσκολες συνθήκες στο παρελθόν, υπό τις οποίες περιέπεσε στην καταχρηστική χρήση αλκοόλ, και εν τέλει στην εξάρτηση από αυτό.

 

Τέλος, λαμβάνεται υπόψη και η παραδοχή που έγινε στο Δικαστήριο, η οποία ήταν άμεση.

 

Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων, αρμόζουσα είναι η ποινή φυλάκισης. Δεν θα μπορούσαν, αδικήματα αυτής της φύσης, με δεδομένο τον τρόπο δράσης και την ένταση που προαναφέρθηκαν, να αντιμετωπιστούν είτε με χρηματική ποινή είτε με εναλλακτική ποινή. Όσα προαναφέρθηκαν ως ελαφρυντικά, επιδρούν στην έκτασή της. Έχοντας υπόψη ότι όλες οι κατηγορίες είναι σε κοινό πλαίσιο έκνομης συμπεριφοράς και ότι οι σοβαρότερες εξ αυτών, από άποψη προβλεπόμενης ποινής, είναι οι κατηγορίες που σχετίζονται με αδικήματα πρόκλησης ψυχικής βλάβης, θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης στην 3η Κατηγορία, λαμβάνοντας υπόψη και όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου που στρέφονται εναντίον της ίδιας παραπονούμενης. Όμοιου είδους ποινή θα επιβληθεί ξεχωριστά στην 6η Κατηγορία, που αφορά διαφορετικό αδίκημα. Οι ποινές φυλάκισης θα αφεθούν να συντρέξουν.

 

Επιβάλλονται:

 

3η Κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 12 μηνών.

6η Κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 1 μηνός, συντρέχουσα.

 

Ενόψει της επιβολής ποινής στην 3η Κατηγορία και στην 6η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες.

 

Ο χρόνος που η Κατηγορούμενη βρίσκεται υπό κράτηση, από την 8.10.2026, να προσμετρήσει στον χρόνο φυλάκισης.

 

Εξετάζεται η εισήγηση που έγινε, για την αναστολή της εναπομείνασας ποινής φυλάκισης. Η εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης ρυθμίζεται από τον περί της Υφ' όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμος 95/1972. Η εν λόγω εξουσία αφορά οποιαδήποτε ποινή φυλάκισης η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη. Με τον τροποποιητικό ν.186(Ι)/2003, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης είχε διευρυνθεί, ώστε να μπορεί να αποφασίζεται στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστάσεων του Κατηγορουμένου. Πρακτικά, το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσον, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων, θα μπορούσαν ή έπρεπε, αυτοί οι παράγοντες, να επενεργήσουν φυσιολογικά στο να δοθεί δικαιολογημένα στον Κατηγορούμενο μια «δεύτερη ευκαιρία»[6]. Δεν υπάρχει γενικός κανόνας. Η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Θεωρούνται εκ νέου οι συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου και αποδίδεται κατά κάποιον τρόπο «διπλή βαρύτητα» σ’ αυτούς[7]. Είναι απαραίτητο να εξετάζεται κατά πόσο η ποινή, φέρουσα αναστολή, θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος, εξυπηρετώντας τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής[8].

 

Τα αδικήματα έχουν αντικειμενική σοβαρότητα. Έχουν τύχει επανεκτίμησης όλοι οι προαναφερόμενοι παράγοντες, που ήδη είχαν ουσιαστική επίδραση στη ελάφρυνση της ποινής, ώστε από τη μέγιστη ποινή των πέντε ετών, να έχει επιβληθεί αρκετά χαμηλότερη. Υπάρχει η ένταση και η επαναληπτικότητα της συμπεριφοράς, σε συνάρτηση με την αδυναμία ανταπόκρισης σε δικαστικό διάταγμα. Εκφράστηκε απειλή θανάτωσης, με τη χρήση κουζινομάχαιρου, που τοποθετήθηκε στο πρόσωπο της παραπονούμενης. Υπήρξε, πρόσθετα, στάση, έναντι και στο μέλος της Αστυνομίας, που δείχνει συμπεριφορά, που δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να θεωρήσει ότι θα ήταν άνευ κινδύνων η απόλυση της Κατηγορούμενης. Ωστόσο, δεν επρόκειτο για προσχεδιασμένο επεισόδιο βίας, ενώ μετά το περιστατικό, η Κατηγορούμενη έτυχε νοσηλείας ψυχιατρικής φύσης (Τεκμήριο Α), ενώ σήμερα, μετά από τη ψυχιατρική νοσηλεία και την παραμονή της σε κράτηση ήδη για περίοδο πέραν του ενός μηνός, είναι παρούσα, στο Δικαστήριο, και η μητέρα της, και αμφότερες οι πλευρές αναφέρθηκαν σε συμφιλίωση μεταξύ τους, και σε προσπάθεια ένταξης της Κατηγορούμενης σε θεραπευτικό πρόγραμμα. Η υφιστάμενη κατάσταση συνηγορεί, φυσιολογικά, στο να δοθεί μία δεύτερη ευκαιρία στην Κατηγορούμενη, η οποία έχει, πλέον, βιώσει και μέρος των συνεπειών των πράξεών της, να ακολουθήσει το θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης από το αλκοόλ, αποδεικνύοντας, συγχρόνως, ότι μπορεί να τα καταφέρει. Εξάλλου, το ίδιο το ανασταλτικό αποτέλεσμα λειτουργεί αποτρεπτικά, ή άλλως, όπως ήταν η χαρακτηριστική φράση που χρησιμοποιήθηκε στη νομολογία, συνιστά τη «δαμόκλειο σπάθη», για την επόμενη τριετία, θέτοντας τη συμπεριφορά της Κατηγορούμενης υπό έλεγχο, σε βάθος χρόνου. Κρίνεται ότι, στην παρούσα περίπτωση, οι σκοποί της ποινής μπορούν να εξυπηρετηθούν επαρκώς με την αναστολή της εκτέλεσής της. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η ποινή φυλάκισης αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα.

 

[εξηγείται η αναστολή]

 

Οδηγίες διαχείρισης τεκμηρίων: Το κουζινομάχαιρο να κατασχεθεί και να καταστραφεί.

 

(Υπ.) ………………………..

Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

 

Πιστό Αντίγραφο

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ



[1] Λεβέντης ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632, Δημοκρατία ν. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264, 270, Souilmi v. Αστυνομίας (1992) 2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου (1993) 2 ΑΑΔ 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας (1992) 2 ΑΑΔ 129.

[2] Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας, ΠΕ 161/2020, 11.5.2022, ECLI:CY:AD:2022:B182, Γιαννακού ν. Δημοκρατία, ΠΕ 235/2023, 19.7.2024, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας (1991) 2 ΑΑΔ 391, Δημοκρατία v. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264.

[3] Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου (2008) 2 ΑΑΔ 562, Ιακώβου ν. Αστυνομίας, ΠΕ 159/2024, 8.11.2024.

[4] Θεοχάρους ν. Αστυνομίας (2008) 2 ΑΑΔ 575.

[5] John v. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2) (1998) 2 ΑΑΔ 417, Antoniou v. Police (1983) 2 CLR 319.

[6] Ξενοφώντος ν. Αστυνομία, ΠΕ 9/2024, 19.07.2024, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας (2010) 2 ΑΑΔ 22.

[7] Ξενοφώντος ν. Αστυνομία, ΠΕ 9/2024, 19.07.2024, Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, ΠΕ 230/19, 27.04.2021, ECLI:CY:AD:2021:B177, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μυλωνά, ΠΕ 65/2017, 14.12.2018, ECLI:CY:AD:2018:B537, Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας, ΠΕ 121/17, 21.09.2017, ECLI:CY:AD:2017:D311, Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας (2012) 2 ΑΑΔ 930, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας (2010) 2 ΑΑΔ 22.

[8] Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού (1997) 2 ΑΑΔ 373, Σώζου ν. Αστυνομίας (2016) 2 ΑΑΔ 260.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο