ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. I. V. D κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5968/24, 19/1/2026
print
Τίτλος:
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. I. V. D κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5968/24, 19/1/2026

ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ

EΝΩΠΙΟΝ:   Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.

                     Ν. Φακοντής, Ε.Δ.

                     Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.

     Αρ. Υπόθεσης: 5968/24

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

v.

 

1. I. V. D

2. J. D. M.

3. C. G. A.

 

         Κατηγορούμενοι

                                                           

Ημερομηνία: 19.01.26

 

Εμφανίσεις:

Για Δημοκρατία: κ. Α. Χατζηκύρου

Για κατηγορούμενο 1: κ. Γ. Εφφέ

Για κατηγορούμενο 2: κ. Χρ. Χατζηλοΐζου

Κατηγορούμενοι παρόντες

 

Ο κατηγορούμενος 1, κατόπιν δικής του παραδοχής, κρίθηκε ένοχος για τη διάπραξη του αδικήματος της παράνομης κατοχής και της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’, ήτοι κάνναβης βάρους 4 κιλών και 2 γραμμαρίων (κατηγορίες 6 και 7 αντίστοιχα). Ο κατηγορούμενος 2, κατόπιν δικής του παραδοχής, κρίθηκε ένοχος για τη διάπραξη του αδικήματος της παράνομης κατοχής και της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’, ήτοι κάνναβης βάρους 25 κιλών και 412,4 γραμμαρίων (κατηγορίες 2 και 3 αντίστοιχα). Και οι δύο κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι, κατόπιν δικής τους παραδοχής, για τη διάπραξη του αδικήματος της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, ήτοι μιας ζυγαριάς ακριβείας στην οποία ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης (κατηγορία 4). Όλα τα πιο πάνω αδικήματα διαπράχθηκαν κατά παράβαση των προνοιών του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977 (29/1977) (εφεξής ο “Νόμος”).

 

Τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη των αδικημάτων έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και περιλαμβάνονται σε κείμενο γεγονότων που έχει κατατεθεί και σημειωθεί ως Έγγραφο Α. Έχουμε διεξέλθει του Εγγράφου Α και λαμβάνουμε υπόψη το περιεχόμενό του. Ως αυτό μπορεί να συνοψιστεί από το Δικαστήριο, κατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε από τις αρχές, στις 30.11.2024 ο κατηγορούμενος 1 τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση. Στις 30.11.2024 θεάθηκε να συναντάται δύο φορές με τον κατηγορούμενο 2, αρχικά στην οικία του κατηγορούμενου 2 και έπειτα στην οικία του κατηγορούμενου 1. Στις 02.12.24, οι κατηγορούμενοι συναντήθηκαν έξω από μία υπεραγορά πλησίον της οικίας του κατηγορούμενου 1. Την ίδια μέρα, ο κατηγορούμενος 1 θεάθηκε να μεταβαίνει σε υποστατικό/μάντρα και αφού εισήλθε εντός αυτού, με την πάροδο κάποιας ώρας αποχώρησε από εκεί και αργότερα την ίδια μέρα, οι κατηγορούμενοι συναντήθηκαν εκ νέου στην οικία του κατηγορούμενου 2. Σημειώνεται ότι για όλες τις πιο πάνω διακινήσεις ο κατηγορούμενος 2 χρησιμοποιούσε όχημα με αρ. εγγραφής […]. Στις 03.12.24, κατά τις πρωινές ώρες, ο κατηγορούμενος 1 θεάθηκε να μεταβαίνει σε χωμάτινο χώρο στάθμευσης συγκεκριμένης υπεραγοράς και να σταθμεύει το όχημά του εκεί. Εξήλθε του οχήματός του αλλά, λόγω σκότους, χάθηκε οπτική επαφή με αυτόν. Με την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος, στάθμευσε δίπλα από το όχημα του κατηγορούμενου, το όχημα που χρησιμοποιούσε ο κατηγορούμενος 2, με αριθμούς εγγραφής [..]. Ο κατηγορούμενος 1 θεάθηκε να εξέρχεται του οχήματος του κατηγορούμενου 2 από τη θέση του συνοδηγού, να ανοίγει την πίσω πόρτα του οχήματος και να παίρνει μια σακούλα σκουπιδιών, την οποία τοποθέτησε εντός του δικού του οχήματος. Τα δύο οχήματα αναχώρησαν προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Ακολούθησε ανακοπή του οχήματος του κατηγορούμενου 1 και έλεγχος από μέλη της ΥΚΑΝ. Κατά τον έλεγχο που διενεργήθηκε, διαπιστώθηκε ότι εντός του σακουλιού σκουπιδιών υπήρχε κάνναβη συνολικού βάρους 4 κιλών και 2 γραμμαρίων. Την ίδια μέρα, μετά τη σύλληψη του κατηγορούμενου 1, η μάντρα τέθηκε υπό συνεχή και διακριτική παρακολούθηση από την ΥΚΑΝ. Λίγο αργότερα θεάθηκε να εισέρχεται σε αυτήν ο κατηγορούμενος 2 με το όχημά του, στο οποίο επενέβαινε και τρίτο πρόσωπο. Επενέβηκαν μέλη της ΥΚΑΝ και διενήργησαν έλεγχο στη μάντρα. Εντός αυτής, σε μια αποθήκη εντοπίστηκε μια ζυγαριά ακριβείας με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Επίσης, εντοπίστηκε ένα πλαστικό ντεπόζιτου νερού, εντός του οποίου υπήρχαν συσκευασίες που περιείχαν κάνναβη, συνολικού βάρους 25 κιλών και 412,4 γραμμαρίων. Σε ανακριτική του κατάθεση, ο κατηγορούμενος 2 παραδέκτηκε ότι τα τελευταία χρόνια ενοικιάζει τη συγκεκριμένη μάντρα, την οποία χρησιμοποιεί για να εκτρέφει ζώα και στην οποία μεταβαίνει καθημερινά. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο 1 για περίπου 6 μήνες και με αυτόν είχε διάφορες συναντήσεις. Στις 03.12.24 παρέλαβε τον κατηγορούμενο 1 από το χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς, τον μετέφερε στη μάντρα του και έπειτα τον μετέφερε πίσω στο όχημά του που ήταν σταθμευμένο πλησίον της υπεραγοράς. Ισχυρίστηκε, όμως, ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε σε σχέση με την ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης (ώσπου και παραδέχτηκε τις κατηγορίες στο Δικαστήριο). Το τρίτο πρόσωπο που συνόδευε τον κατηγορούμενο 2, στις 03.12.24 όταν επιχείρησε να εισέλθει στη μάντρα, εργοδοτείτο από τον κατηγορούμενο 2, ανά διαστήματα.

 

Οι κατηγορούμενοι δεν επιβαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες.

 

Η προβλεπόμενη από τον νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της σοβαρότητας που προσδίδει ο Νομοθέτης στο εκάστοτε αδίκημα και αποτελεί την αφετηρία από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή που θα επιβληθεί στον κάθε κατηγορούμενο[1].

 

Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β’ επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι και 8 χρόνια, ενώ το αδίκημα της κατοχής του με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα επισύρει μέχρι και δια βίου φυλάκιση.

 

Αναμφίβολα τα αδικήματα που έχουν διαπράξει οι κατηγορούμενοι είναι πολύ σοβαρά. Το ανώτατο όριο της προβλεπόμενης ποινής αντανακλά την αγωνία της κοινωνίας για τη διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης τέτοιου είδους αδικημάτων, τα οποία έχουν λάβει ανησυχητικές διστάσεις και αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας, επηρεάζοντας όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται, φθείροντας έτσι τον κοινωνικό ιστό[2]. Τα Δικαστήρια έχουν καθήκον να συνδράμουν, έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών με τις ποινές που καλούνται να επιβάλουν. Η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων, η αυξανόμενη χρήση ναρκωτικών και οι δυσμενείς επιπτώσεις τους, ιδίως στη νεολαία, καθιστούν την αποτροπή, μέσω της επιβολής αυστηρών ποινών, κυρίαρχο παράγοντα κατά την επιμέτρηση της ποινής[3].

 

Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 79/2017, ημερ. 13.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B110:

 

«Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.»

 

Επίσης, στην υπόθεση Κλεομένης v. Δημοκρατίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 350 αναφέρθηκαν τα εξής:

 

«Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική».

 

Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών καθώς, επίσης, και ο σκοπός για τον οποίο αυτά κατέχονται, συγκαταλέγονται ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Στις περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται από πρόθεση προμήθειας σε άλλα πρόσωπα τότε η ποινή αναπόφευκτα καθίσταται πιο αυστηρή, λαμβανομένου υπόψη και του βαθμού ανάμειξης του εκάστοτε κατηγορούμενου στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών[4]. Σχετικά, επίσης, είναι και τα όσα αναφέρονται στο εδάφιο (4) του άρθρου 30 του Νόμου, όπου παρατίθενται διάφοροι παράγοντες που καθιστούν ένα αδίκημα που σχετίζεται με την κατοχή και χρήση απαγορευμένων ουσιών ιδιαίτερα ή λιγότερο σοβαρό, με ανάλογο αντίκτυπο στην ποινή που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει.

 

Σειρά προηγούμενων αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου, στο πλαίσιο των οποίων επικυρώθηκαν ή επιβλήθηκαν ποινές σε αδικήματα παρόμοιας φύσης με τα υπό κρίση αδικήματα, καταδεικνύει την αυστηρότητα με την οποία καλείται το Δικαστήριο να τα αντιμετωπίσει. Παραπέμπουμε ενδεικτικά στις εξής αποφάσεις:

 

Στην υπόθεση Πισσάς v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 229/2016, ημερ. 14/3/2018, ECLI:CY:AD:2018:B114, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών που επιβλήθηκε μετά από ακρόαση για το αδίκημα της κατοχής 3 κιλών και 902 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια.

 

Στην υπόθεση Γεωργίου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 15/2024, ημερ. 20.5.2025, επικυρώθηκε  ποινή φυλάκισης 7 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα, ηλικίας 20 ετών κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων, κατόπιν παραδοχής του για παράνομη κατοχή με σκοπό την προμήθεια και προμήθεια 4 κιλών και 963,8 γραμμαρίων κάνναβης. 

 

Στην υπόθεση Αγαθοκλέους κ.ά v. Δημοκρατία (2014) 2(Α) Α.Α.Δ 44, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών μετά από παραδοχή για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια κάνναβης ποσότητας 5 κιλών και 217,66 γραμμαρίων.

 

Στην Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 478, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 14 ετών για εισαγωγή κατοχή με σκοπό τη προμήθεια 6 κιλών και  453.34 γραμμαρίων ξηρής φυτικής κάνναβης, επιβληθείσες κατόπιν παραδοχής, μειώθηκαν σε 12 έτη. Ο Εφεσείων βαρυνόταν με μια προηγούμενη καταδίκη για μηδαμινή ποσότητα ελεγχόμενου φαρμάκου τάξης Β.

 

Στην υπόθεση Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 633, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 13 ετών σε κάθε μια από τις κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής ναρκωτικών, ήτοι 9 κιλών και 803,9 γραμμαρίων φυτικής κάνναβης, στον εφεσείοντα Λαζάρου, ο οποίος χαρακτηρίστηκε ως ο ιθύνων νους της όλης παράνομης επιχείρησης. Η ίδια ποινή επιβλήθηκε πρωτόδικα και σε συγκατηγορούμενή του, η οποία μετέφερε τα ναρκωτικά από το εξωτερικό έναντι χρηματικής αμοιβής ύψους €3.500. Η ποινή του Λαζάρου επικυρώθηκε κατ' έφεση, ενώ η ποινή της συγκατηγορούμενής του μειώθηκε σε 9 έτη σε κάθε μια από τις πιο πάνω κατηγορίες. Η επέμβαση του Εφετείου κρίθηκε επιβεβλημένη ενόψει του περιορισμένου ρόλου που αυτή διαδραμάτισε και σε συσχετισμό με τις προσωπικές περιστάσεις της. Αναφορικά με το ρόλο, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι, σε αντίθεση με τον Λαζάρου, για λογαριασμό του οποίου είχαν εισαχθεί τα ναρκωτικά, η συγκατηγορούμενή του ήταν ο μεταφορέας. Όσον αφορά τις προσωπικές συνθήκες της, λήφθηκαν υπόψη η προβληματική υγεία της, ως αποτέλεσμα της οποίας λάμβανε φαρμακευτική αγωγή τα τελευταία είκοσι χρόνια, το γεγονός ότι μεγάλωσε σε κρατικό ίδρυμα στο οποίο τοποθετήθηκε όταν ήταν έξι περίπου χρόνων, καθώς επίσης και το γεγονός ότι είναι μητέρα δύο παιδιών.

 

Στην Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας (2011) 2 Α.Α.Δ. 221, επικυρώθηκε 12ετής ποινή φυλάκισης επιβληθείσα κατόπιν ακρόασης, για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 11 κιλών και 538,61 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης βάσει οργανωμένου σχεδίου. Ο Εφεσείων ήταν άτομο νεαρής ηλικίας (22 ετών), λευκού ποινικού μητρώου το οποίο είχε τελέσει αρραβώνα.  Η ποινή εκρίθη ως απόλυτα ισορροπημένη.

 

Στην Τουμάζου ν. Δημοκρατίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 63, επικυρώθηκαν 10ετείς ποινές φυλάκισης, κατόπιν ακρόασης, για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 8.957,7 γραμμάριων φυτικής κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η Ρητίνη.

 

Στην υπόθεση Παύλου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 44/16 ημερ. 4/4/19, ECLI:CY:AD:2019:B130, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (11 κιλά και 454,9473 γραμμαρίων κάνναβης) σε κατηγορούμενο ηλικίας 23 ετών, λευκού ποινικού μητρώου μετά από άμεση παραδοχή και συνεργασία με την Αστυνομία.

 

Στην υπόθεση Φραγκίσκου ν. Δημοκρατίας (2015) 2Β ΑΑΔ 833, επικυρώθηκε  ποινή φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκε σε 40χρονο, μετά από παραδοχή για το αδίκημα της κατοχής  με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κάνναβης βάρους 20 κιλών και 401 γραμμαρίων.

 

Στην υπόθεση Ανδρέου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 34/2017 ημερ. 18/09/19, ECLI:CY:AD:2019:B377, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο η επιβληθείσα ποινή των 12 ετών μετά από ακρόαση στο αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 22 κιλών και 921,9 γραμμαρίων κάνναβης και 1,253 γραμμάρια ρητίνη κάνναβης.

 

Στην υπόθεση Μαυρούδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 112/21, ημερ. 19.12.22, ECLI:CY:AD:2022:B485, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 13 ετών που επιβλήθηκε σε 33χρονο, λευκού ποινικού μητρώου, με δύο ανήλικα τέκνα και οικονομικά προβλήματα, ο οποίος καταδικάστηκε, κατόπιν παραδοχής, σε αδικήματα εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια κάνναβης συνολικού βάρους 24 κιλών και 939 γραμμαρίων. Παρέλαβε τη βαλίτσα με τα ναρκωτικά κλειδωμένη από την Αθήνα και τη μετέφερε στην Κύπρο έναντι αμοιβής Ευρώ 1000.

 

Τονίζεται ότι προηγούμενες αποφάσεις είναι απλώς ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας και των παραμέτρων που λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής, χωρίς να έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα, εφόσον η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη των γεγονότων που την συνθέτουν και των συνθηκών του εκάστοτε παραβάτη[5].

 

Η κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά. Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο οφείλει να εξισορροπεί δίκαια τη διαφύλαξη της ευνομούμενης πολιτείας από τη μία και την ορθή μεταχείριση κάθε κατηγορούμενου από την άλλη, μέσω της διαδικασίας εξατομίκευσης της ποινής του[6]. Στόχος του Δικαστηρίου είναι η ποινή που θα επιβληθεί να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη, συνεκτιμώντας προς τούτο, τη φύση και τη σοβαρότητα του αδικήματος, τις περιστάσεις διάπραξης του αλλά και τις προσωπικές περιστάσεις του ίδιου του κατηγορούμενου, χωρίς όμως η διεργασία αυτή να εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του αδικήματος ή το στοιχείο της αποτροπής.

 

Με σκοπό τον μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στον κάθε ένα από τους κατηγορούμενους, έχουν αγορεύσει ενώπιον του Δικαστηρίου οι ευπαίδευτοι συνήγοροί τους, καταθέτοντας ξεχωριστά και γραπτό κείμενο αγορεύσεων. Έχουμε ακούσει με ιδιαίτερη προσοχή τα όσα έχουν αναφέρει, έχουμε αναγνώσει τα όσα περιλαμβάνονται στις γραπτές αγορεύσεις που έχουν δοθεί στο Δικαστήριο και τα έχουμε αποτιμήσει. Προς αποφυγή αχρείαστης επιβάρυνσης της παρούσας απόφασης, δεν κρίνουμε σκόπιμο να τα επαναλάβουμε, εφόσον θα αναφέρουμε στα διάφορα σημεία που έχει, μέσω των αγορεύσεών τους, επισημάνει πιο κάτω.

 

Για σκοπούς διαβάθμισης της βαρύτητας της ποινικής ευθύνης καθενός από τους κατηγορούμενους, έχουμε θέσει υπόψη μας όλα τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων, ως αυτά έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή. Ειδικότερα, λαμβάνουμε υπόψη μας τη ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών που βρέθηκε στην κατοχή καθενός από αυτούς (4 κιλά και 2 γραμμάρια σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1 και 25 κιλά και 412,4 γραμμάρια σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2) σε συνάρτηση με την κατηγορία ταξινόμησης τους, ήτοι ότι επρόκειτο για ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β΄ και όχι για σκληρότερα ναρκωτικά.

 

Επίσης, λαμβάνουμε υπόψη μας τον ξεχωριστό ρόλο που φαίνεται να διαδραμάτισε κάθε ένας από αυτούς στην αλυσίδα διακίνησης των συγκεκριμένων ναρκωτικών στην Κύπρο, ως αυτός προκύπτει από τα γεγονότα που έχει εκθέσει η Κατηγορούσα Αρχή σε συνδυασμό με τις δηλώσεις των συνηγόρων τους κατά το στάδιο μετριασμού της ποινής. Στην απουσία άλλων στοιχείων που να οδηγούν σε αντίθετο ή πιο επιβαρυντικό για τον κατηγορούμενο 1 συμπέρασμα, αποδεχόμαστε αυτό που φαίνεται να προκύπτει από τα γεγονότα, ήτοι ότι ο ρόλος του κατηγορούμενου 1 περιορίστηκε στην παραλαβή, χρήση της ζυγαριάς ακριβείας (ενόψει της παραδοχής του στην κατηγορία 4) και μεταφορά της ποσότητας των ναρκωτικών που βρέθηκε στο όχημά του εκείνη την ημέρα με σκοπό να την παραδώσει σε τρίτο πρόσωπο. Κατόπιν προτροπής φιλικού του προσώπου και με σκοπό το οικονομικό όφελος, προθυμοποιήθηκε να ενεργήσει μεμονωμένα αλλά με προσχεδιασμό (ως προκύπτει από τις συναντήσεις που προηγήθηκαν με τον κατηγορούμενο 2) με αυτόν τον τρόπο. Ωστόσο, ως ισχυρίστηκε η πλευρά της Υπεράσπισης και δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, δεν ήταν ο ιδιοκτήτης των ναρκωτικών αυτών, δεν τα απόκρυβε σε δικά του υποστατικά, δεν ήταν το πρόσωπο που διαχώριζε περαιτέρω τις ποσότητες των ναρκωτικών, ούτε είχε περισσότερες πληροφορίες ως προς το όλο σχέδιο διακινήσεις και εμπορίας τους. Όσον αφορά τον ρόλο του κατηγορούμενου 2, αυτός φαίνεται να ενεργούσε ως “αποθηκάριος” φυλάσσοντας εντός της μάντρας που ενοικίαζε την μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών που βρέθηκε στην κατοχή του. Αποδεχόμαστε τη θέση του συνηγόρου του ότι δεν ήταν ο “ιθύνων νους” του εγκληματικού σχεδίου, ότι λάμβανε εντολές από τρίτα πρόσωπα, τα οποία του είχαν δανείσει χρήματα στο παρελθόν και τα οποία δεν μπορούσε να αποπληρώσει, και τα οποία τοποθέτησαν τη μεγάλη ποσότητα κάνναβης στο υποστατικό του. Παράλληλα, από τα γεγονότα, ως έχουν εκτεθεί, διαφαίνεται ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν παρέμεινε εντελώς αμέτοχος ως προς την περαιτέρω διακίνηση των ναρκωτικών που απόκρυβε στο υποστατικό του, εφόσον η ανεύρεση της ζυγαριάς ακριβείας με ίχνη κάνναβης και οι συναντήσεις του εντός και εκτός του υποστατικού με τον κατηγορούμενο 1 καταδεικνύει ότι συμμετείχε και στη διαδικασία παράδοσης μέρους, τουλάχιστον, των ναρκωτικών προς τον κατηγορούμενο 1. Αν και κανένας από τους κατηγορούμενους δεν παρουσιάστηκε ως ο “ιθύνων νους” του εγκληματικού σχεδίου αφού και οι δύο ισχυρίζονται ότι λάμβαναν εντολές από τρίτα πρόσωπα για να προβούν σε συγκεκριμένες ενέργειες (θέσεις τις οποίες αποδεχόμαστε, στην απουσία ένστασης από την Κατηγορούσα Αρχή), παρατηρούμε αφενός ότι ο ρόλος του κατηγορούμενου 2 διαφαίνεται, συγκριτικά, ως πιο ενεργός ή τουλάχιστον μεγαλύτερης σημασίας από αυτόν του κατηγορούμενου 1, και αφετέρου ότι η εμπλοκή και των δυο τους, ως αναφύεται από τα γεγονότα, αν και δεν εξισώνεται με αυτήν του προμηθευτή ή οργανωτή, δεν παύει να συνιστά έναν απαραίτητο και σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα ενός οργανωμένου συστήματος διακίνησης ναρκωτικών, κατά τρόπο που μπορεί να λεχθεί ότι χωρίς τη συμμετοχή τους δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει το όλο σύστημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του[7].

 

Προς όφελος των κατηγορούμενων επενεργεί, σαφώς, η άμεση παραδοχή τους στο Δικαστήριο, αμέσως έπειτα από την τροποποίηση του κατηγορητηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή (οι τροποποιήσεις αφορούσαν, ουσιαστικά, τη μείωση της ποσότητας των ναρκωτικών ουσιών σε σχέση με τις κατηγορίες που προσάπτονταν στον κάθε ένα από αυτούς). Η άμεση παραδοχή τους αποτελεί ένδειξη της μεταμέλειας τους και στοιχείο που εξυπηρετεί τους σκοπούς της δικαιοσύνης, καθότι εξοικονομήθηκε έτσι πολύτιμος δικαστικός χρόνος και δημόσιο χρήμα, το οποίο θα σπαταλείτο εάν η παρούσα υπόθεση οδηγείτο σε πλήρη ακρόαση. Λόγω της άμεσης παραδοχής τους και της συνεργασίας τους με τις αρχές, στο βαθμό που αυτή προκύπτει από τα γεγονότα που έχουν εκτεθεί, οι κατηγορούμενοι δικαιούνται να λάβουν σημαντική μείωση στην ποινή που διαφορετικά θα τους επιβαλλόταν[8].

 

Μετριαστικά προς τη θέση τους προσμετρά το λευκό τους ποινικό μητρώο, ένδειξη της καλής τους διαγωγής πριν τη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων[9] και αποτελεί στοιχείο που επιτρέπει στο Δικαστήριο να επιδείξει, σε κάποιο βαθμό, επιείκεια στην περίπτωσή τους.

 

Λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη μας ότι υπολείπονται, εν προκειμένω, τα επιβαρυντικά περιστατικά που παρατίθενται στο άρθρο 30(4)(α)(i)-(vi) του Νόμου. 

 

Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 1 τίθενται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που έχει ετοιμαστεί στις 18.03.25 ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορός του έχει παραθέσει στο Δικαστήριο περαιτέρω διευκρινίσεις και πληροφορίες σε σχέση με αυτές. Τις λαμβάνουμε υπόψη. Συνοπτικά, πρόκειται για άτομο 38 ετών, με καταγωγή από τη Ρουμανία. Φοίτησε σε σχολείο στη χώρα του μέχρι την ηλικία των 12 ετών και ακολούθως εργαζόταν σε πλυντήριο αυτοκινήτων. Έφθασε στην Κύπρο περί το 2008 όπου, αφού έλαβε σχετική άδεια, εργαζόταν ως φρουρός ασφαλείας. Παρεμβάλλεται ότι έπειτα από την έκτιση της ποινής του δεν θα μπορεί να συνεχίσει να εργάζεται ως φρουρός ασφαλείας εφόσον τούτο προϋποθέτει την προσκόμιση λευκού ποινικού μητρώου, το οποίο, εκ των πραγμάτων, έχει πλέον απολέσει ο κατηγορούμενος 1. Είναι παντρεμένος από το 2009 και πατέρας ενός αγοριού, ηλικίας 11 ετών σήμερα. Η σύζυγος του αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας[10] και, ενώ προηγουμένως δεν εργαζόταν, λόγω της σύλληψής του κατηγορούμενου 1, ξεκίνησε να εργάζεται ώστε να στηρίξει την ίδια και το ανήλικο παιδί τους, λαμβάνοντας σήμερα χαμηλό μηνιαίο εισόδημα. H οικογένεια ζούσε σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα, στηριζόμενη στο εισόδημα του κατηγορούμενου 1, και το τελευταίο διάστημα ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος ασκούσε πιέσεις για αύξηση του ενοικίου, αίτημα στο οποίο δεν μπορούσε να ανταποκριθεί οικονομικά ο κατηγορούμενος 1. Πρόσφατα τους έχει επιδοθεί επιστολή έξωσης από το διαμέρισμα όπου διαμένουν[11]. Λόγω της σύλληψης του κατηγορούμενου 1 και του μετέπειτα εγκλεισμού του, το ανήλικο παιδί του, επιβαρύνθηκε συναισθηματικά και παρουσίασε προβλήματα κατάθλιψης και αντιδραστικής συμπεριφοράς με αποτέλεσμα να χρειάζεται την υποστήριξη παιδοψυχολόγου[12]. Κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού του, ο κατηγορούμενος 1 υπέδειξε καλή διαγωγή, εργάζεται στο Τμήμα Φυλακών ως καθαριστής πτέρυγας και δεν υπέπεσε σε κανένα πειθαρχικό παράπτωμα[13].

 

Οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου 2 έχουν εκτεθεί προφορικά από το δικηγόρο του. Πρόκειται για άτομο ηλικίας 49 ετών, έγγαμο και πατέρα δύο ενήλικων τέκνων, ηλικίας 21 και 23 ετών, τα οποία διαμένουν στην Πορτογαλία με τη μητέρα τους. Το ένα από τα τέκνα του είναι φοιτά σε Πανεπιστήμιο και, πριν τη σύλληψή του, ο κατηγορούμενος 2, το υποστήριζε οικονομικά. Ο κατηγορούμενος 2 διαμένει στην Κύπρο εδώ και 18 έτη και εργαζόταν ως μάγειρας σε εστιατόριο. Λόγω του ότι ο μηνιαίος μισθός του δεν ήταν ικανοποιητικός για να δύναται να υποστηρίξει οικονομικά τα παιδιά του, ειδικότερα το παιδί που φοιτά, τα τελευταία 3 χρόνια, ενοικίασε ένα υποστατικό/μάντρα το οποίο χρησιμοποιούσε ως κτηνοτροφική μονά πουλερικών και ζωών (πρόκειται για το υποστατικό στο οποίο εντοπίστηκαν οι ναρκωτικές ουσίες). Κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού του, υπέδειξε και αυτός καλή διαγωγή και δεν έχει υποπέσει σε οποιαδήποτε παραπτώματα.

 

Οι προσωπικές περιστάσεις του καθενός από τους κατηγορούμενους, περιλαμβανομένων και των  επιπτώσεων που τυχόν ποινή φυλάκισης θα έχει στις οικογένειές τους (ειδικότερα σε αυτήν του κατηγορούμενου 1, ο οποίος έχει και ένα ανήλικο παιδί) σαφώς, λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο και επιδρούν στον καθορισμό της ποινής που θα τους επιβληθεί, χωρίς όμως, ενόψει της σοβαρότητας των υπό κρίση αδικημάτων, να δύνανται να επηρεάσουν δραστικά το είδος ή το ύψος αυτής. Σύμφωνα με τη νομολογία μας, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου σε αδικήματα υψηλής σοβαρότητας είναι δευτερεύουσας σημασίας. Οι δε επιπτώσεις της φυλάκισης στην οικογένεια του κατηγορούμενου συγκαταλέγονται, μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως αυτές δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής που θα επιβληθεί[14].

 

Ως η εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1, με επίκληση στην υπόθεση ΝΤΑΝΤΙΝΑΚΗ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 3/2019, 29/3/2021[15], λαμβάνουμε υπόψη μας το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1, έπειτα από τη σύλληψή του παρέμεινε έγκλειστος στις φυλακές, όντας αντιμέτωπος με την κατηγορία της κατοχής 29 κιλών και 414,4 γραμμαρίων κάνναβης, κατηγορία αρκετά σοβαρότερη από αυτήν που παραδέχτηκε και για την οποία εν τέλει απαλλάχθηκε. Πρόκειται για παράμετρο που λαμβάνεται υπόψη, όμως, δίδεται σε αυτή μικρή βαρύτητα για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής. Σημειώνουμε ότι σε αντίθεση με την πιο πάνω υπόθεση όπου ο εκεί κατηγορούμενος αντιμετώπιζε, μεταξύ άλλων κατηγοριών, και την κατηγορία βιασμού στην οποία τελικά αθωώθηκε (κατόπιν ακρόασης εντείνοντας έτσι την αγωνία του ενόσω βρισκόταν έγκλειστος στις φυλακές ως υπόδικος), ο κατηγορούμενος 1  βρέθηκε ένοχος σε κατηγορία ίδιας φύσεως με αυτήν που αντιμετώπιζε αρχικά, πλην όμως, έπειτα από την τροποποίηση του κατηγορητηρίου, μεταβλήθηκαν ουσιωδώς οι συνθήκες διάπραξής του εν λόγω αδικήματος, μειώνοντας έτσι, εκ των πραγμάτων και αναπόφευκτα, και τη σοβαρότητα της εν λόγω κατηγορίας.

 

Συνεκτιμώντας, λοιπόν, τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει διαπράξει ο κάθε ένας από τους κατηγορούμενους, τις συνθήκες διάπραξής τους αλλά και τους μετριαστικούς παράγοντες που λειτουργούν προς όφελός τους, κρίνουμε ότι ποινή άλλη από αυτή της στερητικής της ελευθερίας τους δεν θα ήταν αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις. Οι μετριαστικοί παράγοντες που επενεργούν προς όφελός καθενός από αυτούς δεν δύνανται να επηρεάσουν τον είδος της ποινής που θα τους επιβληθεί, θα επηρεάσουν, όμως, το ύψος της.

 

Επιβάλλονται, λοιπόν, οι ακόλουθες ποινές:

-    Στον κατηγορούμενο 2 για την κατηγορία 3, ποινή φυλάκισης 13 ετών.

-    Στον κατηγορούμενο 1 για την κατηγορία 7, ποινή φυλάκισης 6 ετών.

 

Εφόσον τα γεγονότα που συνθέτουν τα αδικήματα που αφορούν στις κατηγορίες 2, 4 και 6 ταυτίζονται και περιλαμβάνονται ήδη στα γεγονότα που συνθέτουν τις κατηγορίες 2 και 7 (αντίστοιχα), δεν κρίνουμε σκόπιμο να επιβάλουμε οποιαδήποτε ποινή στις εν λόγω κατηγορίες[16].

 

Η περίοδος έκτισης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κάθε ένα από τους κατηγορούμενους να μειωθεί κατά την περίοδο που τελούν σε προφυλάκιση στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, ήτοι από τις 12.12.24.

 

Δεν ζητήθηκε οποιαδήποτε οδηγία του Δικαστηρίου ως προς τη διαχείριση τεκμηρίων, εφόσον, ως ανέφερε ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής (χωρίς ένσταση από μέρους της Υπεράσπισης), αυτά θα τύχουν διαχείρισης από την Αστυνομία με βάση οδηγίες που θα δοθούν από την Νομική Υπηρεσία. 

 

Έξοδα διερμηνέα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία.

 

(Υπ.)………………………..

Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.

 

(Υπ.) ………………………..

Ν. Φακοντής, Ε.Δ.

 

(Υπ.)………………………..

Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.

 

Πιστό Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής



[1] Λεβέντης ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632

[2] Σίμκαση ν. Αστυνομίας (1995) 2 Α.Α.Δ. 22 και Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας  (2002) 2 Α.Α.Δ. 482

[3] Ξυδάς ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 807

[4] Valdez κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 144/16, ημερ. 21.02.2017, ECLI:CY:AD:2017:B57, Γενικός Εισαγγελέας v. Sak (2005) 2 ΑΑΔ 377 και Τρύφωνος v. Αστυνομίας (2009) 2 ΑΑΔ 197

[5] Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ 1

[6] Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 930

[7] Στη Valtez (πιο πάνω), το Εφετείο αναφέρθηκε στο Drug Offences Guideline, που εξεδόθη το Μάρτιο του 2011 από το Sentencing Guideline, σύμφωνα με την οποία οι αδικοπραγούντες διαχωρίζονται  σε κατηγορίες, με στόχο την ομοιομορφία στις ποινές. Αφού παρέπεμψε στο σκεπτικό της αγγλικής υπόθεσης Regina v. Christiana Boakye a.o. (2012) EWCA Cr.838 κατέληξε “ότι το Δικαστήριο πρέπει να διαχωρίσει σε τι είδους μεταφορείς ναρκωτικών θα επιβάλει ποινή, όχι αυστηρά με το να «κατατάξει» σε κατηγορίες ή υποκατηγορίες αλλά να διακρίνει κάποια χαρακτηριστικά του δράστη που καθορίζουν αφενός το βαθμό υπαιτιότητας του και αφετέρου το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών που μεταφέρει.

 

Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση Salaryand v. Αστυνομίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 541:

 

«Εκείνο το οποίο, ωστόσο, παραμένει ως γεγονός στην παρούσα περίπτωση είναι ότι ο Εφεσείων αναμφίβολα κατέστη συνεργός κάποιου ή κάποιων οργανωμένων εμπόρων ναρκωτικών. Με τις ενέργειες του προσέφερε σημαντική εκδούλευση και συνδρομή στον τελικό προμηθευτή και έμπορο ναρκωτικών, όποιος και αν ήταν αυτός. Η κατάληξη της ενέργειας του αυτής δεν μπορούσε να ήταν άλλη εκτός από τη συνδρομή στη διακίνηση και διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα.

 

Οφείλουμε δε καθηκόντως να παρατηρήσουμε και τα ακόλουθα: Παρότι αυτός ο τρόπος δράσης δεν μετατρέπει κάποιο συνεργό αυτού του είδους σε ιθύνοντα νου και ούτε εξισώνει την ευθύνη μεταξύ τους, εντούτοις δεν καθιστά άνευ σπουδαιότητας και σημασίας τη συνδρομή, συνέργεια, βοήθεια και εκδούλευση την οποία παρέχουν οι ενδιάμεσοι συνεργάτες προς ευόδωση του τελικού στόχου, που είναι η ολοκλήρωση του εγκλήματος, χωρίς τον κίνδυνο σύλληψης του ίδιου του εμπόρου από την Αστυνομία. Στην πραγματικότητα οι συνεργοί αυτού του είδους, εν γνώσει τους και έναντι κάποιας μορφής ανταλλάγματος, συμμετέχουν στα πιο ριψοκίνδυνα στάδια της δραστηριότητας και συνιστούν απαραίτητους κρίκους στην αλυσίδα διακίνησης ναρκωτικών κατά τρόπο που μπορεί να λεχθεί ότι χωρίς την προθυμία τέτοιων ατόμων δεν θα διαπράττετο το αδίκημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του».

[8] Χαρτούμπαλος ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 28

[9] βλ. ενδεικτικά Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας (1994) 2 Α.Α.Δ. 132 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας (1994) 2 Α.Α.Δ. 14

[10] βλ. Έγγραφο Γ

[11] βλ. Έγγραφο Δ

[12] βλ. Έγγραφο Β

[13] βλ. Έγγραφο Ε

[14] Domotov κ.α. ν. Αστυνομίας (1996) 2 Α.Α.Δ. 328 και Μακρή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 33/12 ημερ. 15.01.13

[15] Στην εν λόγω απόφαση το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε τα εξής σχετικά: Τέλος, θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι κατά την επιμέτρηση της ποινής στις Κατηγορίες 7 και 8 δεν φαίνεται να είχε ληφθεί υπόψη, δεν καταγράφεται ότι λήφθηκε υπόψη και ούτε αντανακλάται στη ποινή που είχε επιβληθεί, ότι ο Εφεσείοντας για 16 μήνες ήταν υπό αγωνία, αντιμετωπίζοντας σε δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου από τις πλέον σοβαρές κατηγορίες που προβλέπονται στο νόμο, για βιασμούς, από τις οποίες τελικά αθωώθηκε.  Το ζήτημα δεν εγειρόταν στους σχετικούς λόγους έφεσης, ωστόσο θεωρούμε ορθό να καθοδηγήσουμε, αναφέροντας ότι τέτοιες παράμετροι πρέπει να λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη και να έχουν μετριαστικό αντίκτυπο στις ποινές που επιβάλλονται.”

[16] Παύλος Πισσαρίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ.: 67/2023, 68/2023, ημερ. 29/5/2025, Περικλέους v. Αστυνομίας (1996) 2 Α.Α.Δ. 34, Ηρακλέους v. Αστυνομίας (2004) 2 Α.Α.Δ. 174


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο