ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Χατζηξενοφώντος, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 164/2025
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ
εναντίον
Σ. Χ.
Κατηγορούμενος
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14/1/2026
Εμφανίσεις:
Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Κ. Στυλιανού
Κατηγορούμενος εμφανίζεται αυτοπροσώπως
Κατηγορούμενος παρών
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Α. Κατηγορητήριο
Ο Κατηγορούμενος με βάση το κατηγορητήριο αντιμετωπίζει την κατηγορία της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος των κατηγοριών Μ1, Ν1, Ν2, Ν3 χωρίς να είναι προσδεμένος με ζώνη ασφαλείας.
Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την κατηγορία που αντιμετωπίζει και η υπόθεση προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία. Η Κατηγορούσα Αρχή για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κάλεσε ένα μάρτυρα κατηγορίας, τον Αστυφύλακα 138, Σίμο Κωνσταντίνου (Μ.Κ.1). Ο Κατηγορούμενος μετά που κρίθηκε εκ πρώτης όψεως ένοχος και κλήθηκε σε απολογία στην κατηγορία που αντιμετωπίζει, κατέθεσε ενόρκως και κάλεσε τον Αστυφύλακα Καίσαρα Πιριπίτση (Μ.Υ.1) ως μάρτυρα υπεράσπισης.
Β. Παραδεκτά Γεγονότα
Κατά την ακροαματική διαδικασία δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος στις 12/2/2024 στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στη Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ].
Γ. Μαρτυρία
Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα.
Μ.Κ.1
Ο Αστυφύλακας 138, Σίμος Κωνσταντίνου, ήταν το άτομο το οποίο κατάγγειλε τον Κατηγορούμενο ότι στις 12/2/2024 και περί ώρα 12.17 στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου οδηγούσε το όχημα με αριθμό εγγραφής [ ] χωρίς να φέρει ζώνη ασφαλείας, παρά το ότι στο όχημα βρισκόταν εγκατεστημένη ζώνη ασφαλείας, σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Ο Μ.Κ.1 όταν αντιλήφθηκε ότι ο Κατηγορούμενος δεν έφερε ζώνη ασφαλείας τον σταμάτησε, και τον πληροφόρησε για αυτό. Όπως ανέφερε ο Μ.Κ.1, ο λόγος που θυμάται το συγκεκριμένο περιστατικό ήταν γιατί ο Κατηγορούμενος αντέδρασε όταν πληροφορήθηκε από τον Μ.Κ.1 για την παράλειψη του να φέρει ζώνη ασφαλείας, αναφέροντας του χαρακτηριστικά «είστε αθκιασεροί. Εν ηξέρεις ποιος είμαι. Τέλειωνε ρε άτε». Εκδόθηκε εξώδικο στον Κατηγορούμενο για το ποσό των €150,00, το οποίο ο Κατηγορούμενος παρέλειψε να πληρώσει εντός της καθορισμένης από τον νόμο προθεσμίας.
Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι την υπό κρίση ημέρα υπήρχαν ακόμη 3 – 4 αστυνομικοί στον συγκεκριμένο δρόμο, σε κοντινή απόσταση από τον ίδιο, περίπου 10 -15 μέτρα, αλλά όχι δίπλα του. Όταν υποβλήθηκε στο Μ.Κ.1 ότι το όχημα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος ήταν παλιό, και η ζώνη του ήταν χαλαρή και όχι τεντωμένη, και ένεκα τούτου δεν μπορούσε ο Μ.Κ.1 να δει αν ο Κατηγορούμενος φορούσε την ζώνη ασφαλείας του, ο Μ.Κ.1 διαφώνησε. Διαφώνησε επίσης με την υποβολή ότι δεν ήταν ο Μ.Κ.1 που σταμάτησε τον Κατηγορούμενο, αλλά ο Μ.Υ.1, ο οποίος μάλιστα είδε ότι έφερε ο Κατηγορούμενος την ζώνη ασφαλείας του, η οποία απλά δεν ήταν τεντωμένη.
Κατηγορούμενος
Ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι την υπό κρίση ημέρα οδηγούσε το προαναφερόμενο όχημα, και υπήρχαν και σε άλλα σημεία στην διαδρομή του και άλλοι αστυνομικοί όπου διενεργούσαν ελέγχους και όπως ανέφερε είχε «το ίδιο πρόβλημα» και με αυτούς. Ήταν η θέση του ότι το όχημα του είναι παλιό, και έτσι η ζώνη ασφαλείας του είναι χαλαρή, αφού έχει δύο σχοινιά τα οποία δένονται στη μέση. Ένεκα του ότι είναι πιο χαλαρή, η ζώνη κατεβαίνει κάτω από τον ώμο του οδηγού. Όταν είδε τους αστυνομικούς από απόσταση 100 μέτρων προσπάθησε να φέρει την ζώνη πάνω από τον ώμο του. Εικάζει ότι ο Μ.Υ.1, ο οποίος βρισκόταν στην απέναντι λωρίδα κυκλοφορίας μαζί με τον Μ.Κ.1 και διενεργούσαν ελέγχους, είδε την κίνηση αυτή του Κατηγορούμενου από απόσταση 60 – 70 μέτρων, και του έγνεψε να σταματήσει. Ο Μ.Υ.1 μαζί με τον Μ.Κ.1 ανέβηκαν πάνω στις μοτοσυκλέτες τους, οδήγησαν πάνω στο πεζοδρόμιο που διαχώριζε τις δύο λωρίδες κυκλοφορίας, και πήγαν στην λωρίδα κυκλοφορίας όπου βρισκόταν ο Κατηγορούμενος, και ο οποίος είχε σταμάτησε ως η υπόδειξη του Μ.Υ.1. Αντί να πάνε προς το όχημα του Κατηγορούμενου που είχε σταματήσει, συνέχισαν να σταματούν άλλα οχήματα και επειδή ο ίδιος βιαζόταν τους ανέφερε «θα έρθει κάποιος τέλος πάντων να με εξυπηρετήσει, είστε αθκιασεροί?». Τον προσέγγισε ο Μ.Υ.1, και όταν ο Κατηγορούμενος τον ρώτησε τον λόγο όπου τον σταμάτησε, ο Μ.Υ.1 του απάντησε ότι δεν φορούσε την ζώνη ασφαλείας του. Τότε ο Κατηγορούμενος του ζήτησε να κοιτάξει καλύτερα, και τότε ο Μ.Υ.1 τον ρώτησε τον λόγο που η ζώνη ασφαλείας του ήταν χαλαρή. Στην συνέχεια ο Μ.Υ.1 ανέφερε στον Μ.Κ.1 ότι φορούσε ο Κατηγορούμενος την ζώνη του, και ο Μ.Κ.1 ανέφερε «ένα λεπτό τελειώνω και έρχομαι να τον κανονίσω». Ο Κατηγορούμενος προσβλήθηκε με αυτή την φράση του Μ.Κ.1 και στην συνέχεια ανέφερε την μεταξύ τους στιχομυθία. Τέλος, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι δεν μπορούσαν οι αστυνομικοί να δουν αν ο Κατηγορούμενος φορούσε ή όχι την ζώνη ασφαλείας του γιατί η πόρτα του οχήματος εμπόδιζε την ορατότητα τους.
Μ.Υ.1
Ο Αστυφύλακας Καίσαρας Πιριπίτσης, ανέφερε ότι την υπό κρίση ημέρα προέβαινε σε τροχαίους ελέγχους μαζί με τον Μ.Κ.1. Κατά την μαρτυρία του ανέφερε ότι δεν θυμόταν το επίδικο περιστατικό, δεν θυμόταν το όχημα του Κατηγορούμενου, και δεν θυμόταν σε ποιο σημείο ήταν τοποθετημένοι για την διενέργεια τροχαίων ελέγχων. Ωστόσο ανέφερε ότι δεν ήταν ο ίδιος όπου σταμάτησε τον Κατηγορούμενο, αλλά ο Μ.Κ.1.
Δ. Αξιολόγηση Μαρτυρίας
Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους, έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Αυξεντίου v. Διγκλη (2007) 1 ΑΑΔ 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva (2002) 1 AAΔ 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας (2007) 2 ΑΑΔ 173).
Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται απ' όλες τις πλευρές στο Δικαστήριο, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μικροσκοπικά, αλλά μέσα στο συνολικό της πλαίσιο, με όλα τα πιθανά επακόλουθα που μπορεί να επιφέρει. Έτσι στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που παρουσιάζεται, το Δικαστήριο, που έχει την ευκαιρία να ακούσει και να παρακολουθήσει τους μάρτυρες που καταθέτουν, έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί ολόκληρη ή μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να ενεργήσει ανάλογα (βλ. Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας (1989) 2 ΑΑΔ 109). Σημειώνεται ότι η αξιολόγηση δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης v Χατζηπιέρα (1992) 1 ΑΑΔ 1056 και Mustafa v Κακουρή κ.α (2002) 1 ΑΑΔ 165).
Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές προχωρώ με την αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας.
Μ.Κ.1
Ο Μ.Κ.1 μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Καθ' όλη τη διάρκεια της εξέτασης του ήταν σταθερός στις απαντήσεις του, απαντούσε με αμεσότητα και σαφήνεια. Δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση, ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία του καθ' οιονδήποτε τρόπο. Επεξήγησε, κατά τρόπο σαφή, πειστικό και τεκμηριωμένο, τι διαμείφθηκε την υπό κρίση ημέρα κατά τον έλεγχο. Μάλιστα τα όσα ανέφερε επιβεβαιώνονται από την έγγραφη μαρτυρία, καθ’ ότι αυτά καταγράφηκαν από τον Μ.Κ.1 στον ανακριτικό φάκελο (Τεκμήριο 1) δύο μήνες μετά την υπό κρίση ημέρα, και σίγουρα πολύ πιο πριν την μαρτυρία του Μ.Κ.1 στο Δικαστήριο. Το γεγονός ότι ο Μ.Κ.1 δεν θυμόταν σε ποιο ακριβώς σημείο επί της Λεωφόρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στεκόταν για την διενέργεια τροχαίων ελέγχων δεν πλήττει την αξιοπιστία του. Η θέση του Μ.Κ.1 ότι είδε τον Κατηγορούμενο σε απόσταση 10 -15 μέτρων να οδηγεί χωρίς να φέρει την ζώνη ασφαλείας του παρέμεινε ακλόνητη.
Ως εκ των ανωτέρω, χωρίς κανένα ενδοιασμό, θεωρώ τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 ως απόλυτα αξιόπιστη και επομένως την αποδέχομαι.
Κατηγορούμενος
Αξιολογώντας την μαρτυρία του Κατηγορούμενου, οφείλω να ομολογήσω ότι δεν με έπεισε για την γνησιότητα των όσων ανέφερε. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει από το ειδώλιο του μάρτυρα και παρατηρώντας τη γενικότερη στάση και συμπεριφορά του, τον τρόπο και το ύφος της μαρτυρίας του, σχημάτισα την εντύπωση ότι δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να αναφέρει όλα όσα πραγματικά διαδραματίσθηκαν. Διατηρώ σοβαρές αμφιβολίες για το ειλικρινές και αληθοφανές των όσων ανέφερε ενόρκως.
Επέμενε ότι η ζώνη του οχήματος του ήταν διαφορετική από τις κανονικές ζώνες ασφαλείας, χαρακτηρίζοντας αυτή σαν τα «σκοινιά». Ωστόσο, με βάση τις αρχές της απλής παρατήρησης, αυτό που διαφαίνεται από το Τεκμήριο 2 είναι ότι η ζώνη ασφαλείας του οχήματος του ήταν όπως όλων των άλλων οχημάτων, με την μόνη διαφορά όταν ήταν πιο «χαλαρή» όπως ανέφερε και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος. Τα όσα ανέφερε ότι δεν θα μπορούσαν οι αστυνομικοί να δουν αν φορούσε την ζώνη ασφαλείας του ένεκα του ότι η πόρτα του οχήματος του εμπόδιζε την ορατότητα τους, αντιστρατεύεται στην κοινή λογική, αφού όπως σε κάθε όχημα ο μπροστινός ανεμοθώρακας επιτρέπει σε τρίτο πρόσωπο να δει το άνω μέρος του σώματος του οδηγού, και συγκεκριμένα τον θώρακα του. Και πάλι με βάση την κοινή λογική. Τέλος, κατά την μαρτυρία του, ο Κατηγορούμενος τόνιζε ότι η εκδοχή του, και συγκεκριμένα ότι φορούσε την ζώνη ασφαλείας του, θα επιβεβαιώνετο από τον Μ.Υ.1 ο οποίος ήταν το άτομο όπου τον σταμάτησε. Ωστόσο, ως διαφάνηκε από την μαρτυρία του Μ.Υ.1, δεν θυμόταν καθόλου το επίδικο περιστατικό, και μάλιστα απέρριψε την θέση του Κατηγορούμενου ότι το άτομο που αρχικά τον σταμάτησε και είδε ότι ο Κατηγορούμενος φορούσε την ζώνη ασφαλείας του ήταν ο Μ.Υ.1 και όχι ο Μ.Κ.1.
Ως εκ τούτου κρίνω ότι τα όσα ανέφερε ο Κατηγορούμενος στην μαρτυρία του ήταν η δική του αντίδραση στην καταγγελία που έλαβε από τον Μ.Κ.1, και απορρίπτονται στην ολότητα τους.
Μ.Υ.1
Το μόνο που προσέφερε η μαρτυρία του Μ.Υ.1 ήταν η αναφορά του ότι ο Μ.Κ.1 σταμάτησε και κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο και όχι ο ίδιος, θέση την οποία αποδέχομαι ένεκα της καλής εντύπωσης που αποκόμισα από τον Μ.Υ.1 ως μάρτυρα της αλήθειας. Ήταν σταθερός στην τοποθέτηση του αυτή, δεν κλονίστηκε η θέση του σε οποιοδήποτε στάδιο κατά την μαρτυρία του. Ως εκ των ανωτέρω, αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Υ.1 ως απόλυτα αξιόπιστη.
Ε. Ευρήματα Δικαστηρίου
Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς και από τα παραδεκτά γεγονότα, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν την υπό εξέταση υπόθεση:
Ο Κατηγορούμενος στις 12/2/2024 στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στη Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] χωρίς να φέρει την ζώνη ασφαλείας του, ενώ στο εν λόγω όχημα ήταν εγκατεστημένη ζώνη ασφαλείας και η οποία λειτουργούσε κανονικά.
ΣΤ.Νομική πτυχή
Σύμφωνα με το άρθρο 15(1) του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86, οι επιβαίνοντες σε οχήματα κατηγοριών Μ1, Ν1, Ν2 και Ν3, τα οποία είναι σε χρήση, χρησιμοποιούν τα συστήματα ασφαλείας που είναι εγκαταστημένα στα οχήματα και που καθορίζονται στον εν λόγω Νόμο. Πρόσωπο που ενεργεί κατά παράβαση του άρθρου 15(1) είναι ένοχο αδικήματος (άρθρο 17(2) του Ν. 174/86).
Ζ. Βάρος Απόδειξης
Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Kατηγορούσα Aρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας (1989) 2 Α.Α.Δ 401).
Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Sener Erbekci v. Δημοκρατίας (2005) 2 Α.Α.Δ 434).
Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του Κατηγορούμενου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Η πεμπτουσία της ποινικής δίκης είναι η θεμελιακή αρχή ότι η καταδίκη είναι επιτρεπτή μόνο όταν αναδύεται, ασφαλής, ως αποτέλεσμα κρυστάλλινης και χωρίς λογική αμφιβολία δικανικής πεποίθησης (βλ. ΧΧ ΧΧ ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 294/2018, ημερομηνίας 19/11/2019, ECLI:CY:AD:2019:B474).
Η. Κατάληξη
Για σκοπούς πληρότητας, και παρά το ότι δεν τέθηκε το ζήτημα αυτό από την Υπεράσπιση, δεν παραβλέπω ότι ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή σε ότι αφορά την κατηγορία του κινητήρα του οχήματος, όσο και για τον αριθμό των τροχών του.
Το ζήτημα αυτό εξετάστηκε στην υπόθεση Φεραίου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 180/2016, 1/7/2019, ECLI:CY:AD:2019:B266, στην οποία κρίθηκε ότι από τη στιγμή που είχε παραδεχθεί ο εφεσείοντας ότι οδηγούσε το συγκεκριμένο μηχανοκίνητο όχημα, οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία σε σχέση με τον τύπο του κινητήρα του αυτοκινήτου ή τον αριθμό των τροχών του θα ήταν ως εκ του περισσού. Και αυτό στη βάση του ορισμού που δίδεται από το άρθρο 2 του Νόμου στον όρο «μηχανοκίνητο όχημα», ο οποίος προϋποθέτει κινητήρα των κατηγοριών Μ1, Μ2, Μ3 και Ν1, Ν2 και Ν3 και αριθμό τεσσάρων τουλάχιστον τροχών.
Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, δηλαδή την μαρτυρία που έχω κρίνει ως αποδεκτή, τα ευρήματα του Δικαστηρίου, την νομική πτυχή και το βάρος απόδειξης, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και κατά συνέπεια ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτήν.
(Υπογρ.)……………………………….
Λ. Χατζηξενοφώντος, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο