ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Χατζηξενοφώντος, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 4780/2025
ΔΗΜΟΣ ΠΟΛΕΩΣ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ
v
1. GUIZOTIA TRADING LTD
2. Κ. Λ.
3. Φ. Θ.
Κατηγορούμενοι
Ημερομηνία: 22/01/2026
Για τους Αιτητές: κος Α. Παπαχαραλάμπους μαζί με κα Μ. Πατσαλίδου
Για τους Καθ’ων η Αίτηση: κος Κ. Καλυφόμματος
Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Αναφορικά με την αίτηση των Αιτητών για προσωρινά διατάγματα)
Α. Εισαγωγή
Στις 8/8/2025 καταχωρήθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο ποινική υπόθεση, με την οποία αποδίδεται στην Κατηγορούμενη 1/ Καθ’ ης η Αίτηση 1 η κατηγορία της παράνομης κατοχής και λειτουργίας χώρου για ψυχαγωγική δραστηριότητα, χωρίς να εξασφαλιστεί άδεια από την αρμόδια αρχή. Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3/ Καθ’ ων η Αίτηση 2 και 3 κατηγορούνται ότι παρείχαν συνδρομή στην Κατηγορούμενη 1/ Καθ’ ης η Αίτηση 1 στην διάπραξη του προαναφερόμενου αδικήματος και ότι επέτρεψαν και ανέχθηκαν την παράνομη χρήση και λειτουργία του ακινήτου για ψυχαγωγική δραστηριότητα, χωρίς να εξασφαλιστεί άδεια από την αρμόδια αρχή.
Την ίδια ημερομηνία, στις 8/8/2025, η Κατηγορούσα Αρχή καταχώρησε μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσε την έκδοση του ακόλουθου προσωρινού διατάγματος:
«Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους κατηγορούμενους 1, 2 & 3/ Καθ’ων η Αίτηση αρ. 1, 2 &ι 3, τους υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή τους αντιπροσώπους αυτών και/ή κάθε πρόσωπο που έλκει από αυτούς δικαιώματα να χρησιμοποιούν το χώρο και/ή τα υποστατικά και/ή τις οικοδομές στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής [ ], της Επαρχίας Πάφου (εφεξής το «Ακίνητο»), που λειτουργούν για ψυχαγωγική δραστηριότητα και/ή ως χώρος διεξαγωγής εκδηλώσεων συναφών με την ψυχαγωγία και/ή ως χώρος όπου προσφέρονται υπηρεσίες εστίασης και/ή πόσης χωρίς να έχουν εξασφαλίσει εκ των προτέρων άδεια από τον Δήμο Πόλης Χρυσοχούς για το έτος 2025, μέχρι τελείας ακροάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο ποινικής υπόθεσης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου».
Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Πάτροκλου Γεωργίου (στο εξής «Ε.Δ. Γεωργίου»).
Το παρόν Δικαστήριο, αφού διεξήλθε της αίτησης και της Ε.Δ. Γεωργίου, αποφάσισε ότι δεν αποδείχθηκε κατ’ επείγον ζήτημα, γι’ αυτό και έδωσε οδηγίες να επιδοθεί η αίτηση στους Καθ’ ων η Αίτηση/ Κατηγορούμενους. Κατά την εμφάνιση των Καθ’ ων η Αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου μετά την επίδοση της αίτησης, το Δικαστήριο καθόρισε το χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας, με το οποίο αμφότερες οι πλευρές συμμορφώθηκαν.
Στις 2/10/2025 καταχωρήθηκε από τους Καθ’ων η Αίτηση η ένσταση στην υπό κρίση αίτηση (στο εξής η «Ένσταση»). Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Καθ’ης η Αίτηση 3, Φ. Θ., ημερομηνίας 2/10/2025 (στο εξής «Ε.Δ. Καθ’ ης η Αίτηση 3»).
Στις 17/10/2025 καταχωρήθηκε από τους Αιτητές συμπληρωματική γραπτή μαρτυρία, μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Πάτροκλου Γεωργίου (στο εξής «Συμπληρωματική Ε.Δ. Γεωργίου»). Στις 31/10/2025 οι Καθ’ων η Αίτηση καταχώρησαν συμπληρωματική γραπτή μαρτυρία, μέσω της ένορκης δήλωσης του Καθ’ ου η Αίτηση 2, Κ. Λ. (στο εξής «Συμπληρωματική Ε.Δ. Καθ’ ου η Αίτηση 2»).
Για σκοπούς πληρότητας σημειώνεται ότι στις 7/11/2025 οι Αιτητές καταχώρησαν αίτηση για να αντεξετάσουν τους ενόρκως δηλώντες, Καθ’ων η Αίτηση 2 και 3, επί συγκεκριμένων παραγράφων των ενόρκων δηλώσεων τους. Το παρόν Δικαστήριο στις 14/11/2025 απέρριψε το σχετικό αίτημα των Αιτητών, για τους λόγους που επεξηγούνται στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου.
Β. Γεγονότα που υποστηρίζουν την Αίτηση
Όπως προκύπτει από την Ε.Δ. Γεωργίου, τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, και κατά την θέση των Αιτητών δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος, έχουν ως ακολούθως:
Η Καθ’ης η Αίτηση 1, κατά την περίοδο από 1/1/2025 μέχρι και την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, ενώ δεν είχε, ούτε έχει, νόμιμο δικαίωμα κατοχής, χρήσης, διαχείρισης, εκμετάλλευσης και λειτουργίας του ακινήτου με αριθμό εγγραφής [ ] (στο εξής το «Ακίνητο»), παράνομα χρησιμοποιεί και λειτουργεί το Ακίνητο και τα υποστατικά τα οποία βρίσκονται σε αυτό για ψυχαγωγική δραστηριότητα και ως χώρο διεξαγωγής εκδηλώσεων συναφών με την ψυχαγωγία και ως χώρο που προσφέρονται υπηρεσίες εστίασης και πόσης, χωρίς να έχει εξασφαλίσει εκ των προτέρων άδεια από τους Αιτητές για το έτος 2025, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 55 του περί Δήμων Νόμου του 2022.
Περί τον Μάιο του 2025, μετά από καταγγελίες του Αντιδημάρχου του Δημοτικού Διαμερίσματος Αγίας Μαρίνας (Χρυσοχούς), και κατοίκων της περιοχής, ότι οι χώροι, τα υποστατικά και οι οικοδομές εντός του Ακινήτου δεν βρίσκονται σε καλή και ασφαλή κατάσταση, και ότι δεν τηρούνται οι στοιχειώδες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας, ο κος Πάτροκλος Γεωργίου, δημοτικός μηχανικός στην υπηρεσία των Αιτητών, επισκέφθηκε το Ακίνητο και διαπίστωσε και ο ίδιος ότι η κατάσταση εντός του Ακινήτου όσον αφορά την ασφάλεια και υγεία δεν ήταν καλή.
Προς τούτο οι Αιτητές ανάθεσαν την επιθεώρηση της κατάστασης του Ακινήτου στον κ. Γιώργο Ευαγγέλου, ο οποίος στις 14/5/2025 επιθεώρησε το Ακίνητο και διαπίστωσε σοβαρούς και άμεσους, φυσικούς και υγειονομικούς κινδύνους, στους χώρους εντός του Ακινήτου. Ο κος Γιώργος Ευαγγέλου ετοίμασε την «Έκθεση Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας» ημερομηνίας 19/5/2020 (Τεκμήριο 1 στην Ε.Δ. Γεωργίου), στην οποία καταγράφονται τα ευρήματα του σχετικά με την επιθεώρηση του Ακινήτου στις 14/5/2025. Στην εν λόγω έκθεση αναφέρονται συνοπτικά τα ακόλουθα:
· Οι χώροι εντός του Ακινήτου παρουσιάζουν σαφή σημάδια εγκατάλειψης και παραμέλησης, γεγονός που δημιουργεί σοβαρούς και άμεσους κινδύνους για την ασφάλεια και υγεία των πολιτών.
· Εντοπίστηκαν εντός του Ακινήτου εκτεθειμένα ηλεκτρικά καλώδια, τα οποία συνιστούν σοβαρό κίνδυνο ηλεκτροπληξίας.
· Ο πίνακας διανομής ηλεκτρικού ρεύματος στο στεγασμένο χώρο του μπαρ παραμένει ανοιχτός, χωρίς την απαραίτητη σήμανση κινδύνου, ενώ υπάρχει εύκολη πρόσβαση στο εσωτερικό του. Η προστασία από υγρασία και περιβαλλοντικούς παράγοντες είναι ανεπαρκής, καθιστώντας τον πίνακα ακατάλληλο για χρήση. Παρουσιάζονται καψίματα σε αρκετούς ρευματοδότες κάτι που αποτελεί ένδειξη υπερθέρμανσης λόγω ακατάλληλης ή υπερβολικής χρήσης ηλεκτρικού εξοπλισμού. Αυτά, σε συνδυασμό με την εκτεθειμένη ή πρόχειρα στερεωμένη καλωδίωση, που βρίσκεται σε επαφή με εύφλεκτες ξύλινες επιφάνειες, οι οποίες δεν φέρουν επαρκή μηχανική ή θερμική προστασία, αυξάνουν τον κίνδυνο πρόκλησης πυρκαγιάς.
· Στο Ακίνητο υπάρχουν εκτεθειμένα αντικείμενα, όπως κατεστραμμένα φωτιστικά, τα οποία αποτελούν σοβαρούς κινδύνους για τους επισκέπτες και παράλληλα τα υλικά αυτά λειτουργούν ως εστίες προσέλκυσης και αναπαραγωγής τρωκτικών.
· Υπάρχουν μεταλλικοί πάσσαλοι φωτισμού όπου φέρουν οξειδωμένες και προεξέχουσες βίδες στερέωσης, οι οποίες βρίσκονται σε χαμηλό ύψος και είναι εύκολα προσβάσιμες, δημιουργώντας κίνδυνο τραυματισμού.
· Ο υφιστάμενος παιδότοπος εντός του Ακινήτου βρίσκεται σε πλήρη εγκατάλειψη χωρίς καμία συντήρηση ή σήμανση απαγόρευσης χρήσης, εντείνοντας τον κίνδυνο πρόκλησης ατυχημάτων.
· Ο στεγασμένος υπαίθριος χώρος (patio) είναι σε κατάσταση εγκατάλειψης, υπάρχουν εκτεθειμένα σίδερα, σπασμένα κομμάτια οροφής, τα οποία ενδέχεται να προκαλέσουν τραυματισμούς σε διερχόμενα άτομα.
· Παρατηρήθηκε έντονη παρουσία τρωκτικών σε διάφορα σημεία του χώρου, γεγονός που υποδηλώνει έλλειψη βασικών υγειονομικών μέτρων και αποτελεί εστία μόλυνσης και συνιστά σοβαρό υγειονομικό κίνδυνο για εργαζόμενους και κοινό. Επίσης στο στεγασμένο χώρο του μπαρ υπάρχει ψυγείο εμφανώς λερωμένο, με ενδείξεις παραμέλησης.
· Η πρόσβαση από τον παραθαλάσσιο χώρο προς την ακτή παρουσιάζει εμπόδιο, καθ’ ότι υπάρχει φυσική υψομετρική διαφορά 40 εκατοστών, γεγονός το οποίο ενδέχεται να προκαλέσει τραυματισμούς. Επίσης κατά μήκος της παραλίας υπάρχουν διάσπαρτα άχρηστα υλικά, σκουριασμένα μέταλλα και ξύλα, και σπασμένα δομικά υλικά.
· Οι χώροι υγιεινής παρουσιάζουν σαφή σημάδια εγκατάλειψης και ανεπαρκούς συντήρησης, γεγονός που δημιουργεί υγειονομικούς κινδύνους.
· Στο χώρο υπάρχει εγκατάσταση υγραερίου συνδεδεμένη με φιάλη υγραερίου 500 λίτρων.
· Ο χώρος όπου βρίσκεται ο κεντρικός διακόπτης εντοπίστηκε ανοικτός και ελεύθερα προσβάσιμος, χωρίς κλειδαριά ή οποιοδήποτε άλλο μέσο περιορισμού εισόδου. Όλοι οι πίνακες, πρίζες, καλωδιώσεις και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις παρουσιάζουν φθορές, υπερθέρμανση, ή άλλους κινδύνους αυξάνοντας την επικινδυνότητα του χώρου.
Στις 7/6/2025 ο κος Ευαγγέλου πραγματοποίησε δεύτερη επιθεώρηση ασφάλειας και υγείας στο Ακίνητο, κατά την διάρκεια όπου διεξαγόταν εντός του Ακινήτου γαμήλια εκδήλωση στην παρουσία 1000 – 1200 επισκεπτών. Στην δεύτερη Έκθεση Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας ημερομηνίας 7/7/2025 (Τεκμήριο 2 στην Ε.Δ. Γεωργίου), καταγράφονται τα ίδια προβλήματα ως και με την αρχική έκθεση, και επιπρόσθετα αναφέρονται τα ακόλουθα:
· Δεν υπάρχει προκαθορισμένος και ελεγχόμενος χώρος στάθμευσης, με αποτέλεσμα τα οχήματα να παρκάρουν ανεξέλεγκτα κατά μήκος του δρόμου, πάνω σε πεζοδρόμια.
· Στην κύρια είσοδο υπήρχε πλανοδιοπωλητής ο οποίος χρησιμοποιούσε γεννήτρια η οποία ήταν τοποθετημένη σε μικρή απόσταση από φιάλες οξυγόνου, κάτι που εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους πυρκαγιάς, ή έκρηξης λόγω της εγγύτητάς μεταξύ πηγής ανάφλεξης και εύφλεκτων υλικών.
· Για των αριθμών των 1000 – 1200 ατόμων υπήρχε διαθέσιμη μόνο μια γυναικεία και μια ανδρική τουαλέτα, γεγονός που υποδηλώνει ανεπαρκή πρόβλεψη υγειονομικών εγκαταστάσεων σε σχέση με την χωρητικότητα της εκδήλωσης.
· Δεν ήταν γνωστό κατά πόσο η εταιρεία σίτισης, η οποία παρείχε υπηρεσίες στην γαμήλια εκδήλωση, είχε τις απαραίτητες άδειες και πιστοποιήσεις.
Σύμφωνα με την θέση των Αιτητών, στο Ακίνητο πραγματοποιούνται πολύ συχνά γαμήλιες εκδηλώσεις καθώς και άλλης παρόμοιας φύσης εκδηλώσεις. Ωστόσο δεν εξασφαλίστηκε οποιαδήποτε άδεια για να χρησιμοποιείται το Ακίνητο για την διεξαγωγή εκδηλώσεων συναφών με την ψυχαγωγία και ως χώρος που προσφέρονται υπηρεσίες εστίασης και πόσης.
Επίσης κατά την θέση των Αιτητών, η χρήση του Ακινήτου στην κατάσταση την οποία βρίσκεται, ως αναφέρεται στις εκθέσεις επιθεώρησης, ενέχει πολλούς σοβαρούς κινδύνους για το κοινό που επισκέπτεται το Ακίνητο, καθ’ ότι τα υποστατικά εντός του Ακινήτου δεν έχουν εγκριθεί, ούτε έχουν εκδοθεί πιστοποιητικά καταλληλότητας από τις αρμόδιες αρχές. Αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, είναι η θέση των Αιτητών ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο καθ’ ότι η συνέχιση της χρήσης και λειτουργίας του Ακινήτου για ψυχαγωγική δραστηριότητα και για τη διεξαγωγή γαμήλιων εκδηλώσεων, και άλλων συναφών με την ψυχαγωγία εκδηλώσεων, όπου προσφέρονται υπηρεσίες εστίασης και πόσης δημιουργεί σοβαρούς και άμεσους κινδύνους για την ασφάλεια και την υγεία των πολιτών που επισκέπτονται το Ακίνητο. Η συνέχιση της κατάστασης δημιουργεί άμεσους κίνδυνους για την πρόκληση σοβαρών ατυχημάτων, τραυματισμών και άλλων δυσμενών συνεπειών για τα άτομα που χρησιμοποιούν και επισκέπτονται το Ακίνητο, ενώ από την άλλη, οι Καθ’ων η Αίτηση θα συνεχίζουν να χρησιμοποιούν το Ακίνητο και να αποκομίζουν οικονομικό όφελος.
Γ. Λόγοι Ένστασης
Στην αντίπερα όχθη, οι Καθ’ών η Αίτηση διαφωνούν με την έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
· Δεν πληρούνται οι εκ του νόμου προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος (1ος λόγος ένστασης)∙
· Οι Αιτητές δεν έχουν συζητήσιμη υπόθεση στην ποινική υπόθεση και δεν έχουν ορατές πιθανότητες επιτυχίας και καμία βλάβη δεν θα υποστούν από την μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος (2ος λόγος ένστασης)∙
· Οι Αιτητές δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια και δεν εκθέτουν τα γεγονότα με καλή πίστη (3ος λόγος ένστασης)∙
· Οι Αιτητές απέκρυψαν πολύ ουσιώδη γεγονότα και δεν απεκάλυψαν πλήρως και ειλικρινώς συγκεκριμένα γεγονότα, και προβάλουν ψευδείς και αναληθείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς με σκοπό να εξαπατήσουν το Δικαστήριο (4ος λόγος ένστασης)∙
· Δεν πληρείται οι δικαιοδοτική προϋπόθεση του κατεπείγοντος (5ος λόγος ένστασης)∙
· Οι Αιτητές ήγειραν την παρούσα διαδικασία μετά από 15 έτη και υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση από πλευράς τους και εμποδίζονται από τις αρχές του κωλύματος και ή της επιείκειας να πορωθούν την παρούσα διαδικασία (6ος και 7ος λόγος ένστασης)∙
· Οι Αιτητές προωθούν τόσο την ποινική υπόθεση όσο και την υπό κρίση αίτηση κατά κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου και με κακή πίστη και εκδικητικά προς προώθηση αλλότριων και προσωπικών συμφερόντων (8ος λόγος ένστασης)∙ και
· Σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος η βλάβη που θα υποστούν οι Καθ’ων η Αίτηση θα είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που κατ’ ισχυρισμό θα υποστούν οι Αιτητές (9ος λόγος ένστασης).
Δ. Γεγονότα που υποστηρίζουν τους Λόγους Ένστασης
Όπως υποστηρίζεται στην ένορκη μαρτυρία, η οποία υποστηρίζει τους λόγους ένστασης των Καθ’ων η Αίτηση (Ε.Δ. Καθ’ ης η Αίτηση 3), τα γεγονότα της υπό κρίση περίπτωσης δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, και έχουν ως ακολούθως:
Η Καθ’ης η Αίτηση 1 ενοικιάζει το Ακίνητο από το έτος 2010 σύμφωνα με συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 1/12/2010 μεταξύ του τότε Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς και της Καθ’ης η Αίτηση 1 (στο εξής η «Συμφωνία Ενοικίασης»). Κατά την θέση των Καθ΄ων η Αίτηση, με την Συμφωνία Ενοικίασης παραχωρήθηκε στην Καθ’ης η Αίτηση 1 το αποκλειστικό δικαίωμα κατοχής, χρήση και εκμετάλλευσης του Ακινήτου, έναντι συμφωνημένου μηναίου ενοικίου, αρχικά για 10 χρόνια και ακολούθως με δικαίωμα αυτόματης ανανέωσης για περαιτέρω διετείς περιόδους ενοικίασης. Διατείνονται περαιτέρω, ότι σύμφωνα με την Συμφωνία Ενοικίασης το ενοικιαζόμενο Ακίνητο θα χρησιμοποιείτο σαν χώρος διεξαγωγής εκδηλώσεων καθώς και δραστηριοτήτων συναφών με τον τουρισμό και την ψυχαγωγία, και προς τούτο η Καθ’ης η Αίτηση 1 δαπάνησε το ποσό των €200,000, για σκοπούς βελτίωσης του Ακινήτου, με σκοπό την εκμετάλλευση του Ακινήτου. Η Συμφωνία Ενοικίασης δεν τερματίστηκε νόμιμα και παραμένει σε ισχύ. Ως εκ τούτου απορρίπτουν τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι η Καθ’ης η Αίτηση 1 δεν έχει νόμιμο δικαίωμα κατοχής και χρήσης του Ακινήτου. Αντίθετα, είναι η θέση των Καθ’ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές απέκρυψαν το μακρύ ιστορικό αντιδικίας μεταξύ των μερών, περιλαμβανομένων δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούν από το 2010 και συνεχίζουν μέχρι σήμερα.
Ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας στις 31/3/2022 καταχώρησε την αγωγή υπ’ αριθμό 130/2022 (i-justice) στο Ε.Δ. Πάφου εναντίον του τότε Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς και της Καθ’ης η Αίτηση 1, επικαλούμενος ότι η Κατηγορούμενη 1 κατέχει παράνομα το Ακίνητο. Η Καθ’ης η Αίτηση 1 καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση στην εν λόγω αγωγή και ειδοποίηση συνεναγόμενου εναντίον του τότε Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς. Όπως εξηγεί η Καθ’ης η Αίτηση 3, το Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίας Μαρίνας Χρυσοχού ισχυρίστηκε ότι τερμάτισε την Συμφωνία Ενοικίασης στις 16/7/2013, με σχετική επιστολή, ωστόσο η Καθ’ης η Αίτηση 1 αμφισβητεί την νομιμότητα της πράξης αυτής.
Από τον αμφισβητούμενο τερματισμό της Συμφωνίας Ενοικίασης, οι Αιτητές δεν έλαβαν οποιοδήποτε άλλο διάβημα, δεν προώθησαν οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία εναντίον των Καθ’ων η Αίτηση και από το 2010 όπου συνάφθηκε η Συμφωνία Ενοικίασης συνεχίζουν να λαμβάνουν τα ενοίκια από την Καθ’ης η Αίτηση 1.
Όπως αναφέρεται στην Ε.Δ. Καθ’ης η Αίτηση 3, η δραστηριότητα της Καθ’ης η Αίτηση 1 και ο σκοπός της ενοικίασης του Ακινήτου ήταν γνωστός στους Αιτητές από την ημερομηνία σύναψης της Συμφωνίας Ενοικίασης, και μέχρι και σήμερα ο σκοπός παραμένει ο ίδιος, ήτοι η Καθ’ ης η Αίτηση 1 ενοικιάζει το Ακίνητο σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο επιθυμεί να το χρησιμοποιήσει για ιδιωτικούς σκοπούς. Μάλιστα οι ίδιοι οι Αιτητές, το έτος 2024, διοργάνωσαν εκδήλωση – φεστιβάλ στο Ακίνητο. Οι Καθ’ων η Αίτηση αρνούνται ότι διοργανώνουν οι ίδιοι στο Ακίνητο οποιεσδήποτε εκδηλώσεις, ή ότι οι ίδιοι παρέχουν ψυχαγωγικές δραστηριότητες, υπηρεσίες εστίασης και/ή πόσης, έτσι ώστε να χρειάζονται σχετικές άδειες. Περαιτέρω, αναφέρεται στην Ε.Δ. Καθ’ης η Αίτηση 3 ότι ο Καθ’ου η Αίτηση 2 δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την Καθ’ ης η Αίτηση 1, και άρα δεν υπάρχουν πιθανότητες επιτυχίας της ποινικής υπόθεσης εναντίον του.
Σχετικά με τα ευρήματα της πρώτης Έκθεσης Επιθεώρησης και Ασφάλειας Υγείας ημερομηνίας 19/5/2025, είναι η θέση των Καθ’ ων η Αίτηση ότι η επιθεώρηση έγινε τον Μάιο του 2025, δηλαδή πριν την έναρξη του καλοκαιριού, και επομένως πριν την περίοδο όπου η Καθ’ης η Αίτηση 1 θα ενοικίαζε το Ακίνητο σε τρίτους. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην προβεί ακόμη η Καθ’ ης η Αίτηση 1 σε γενική καθαριότητα του χώρου και συντήρηση, ώστε το Ακίνητο να ετοιμαστεί για ενοικίαση. Περί το τέλος Μαΐου 2025 πραγματοποιήθηκε ο γενικός καθαρισμός του Ακινήτου, των χώρων υγιεινής και αφαιρέθηκαν τα εκτεθειμένα καλώδια, αντικείμενα και εξοπλισμός, και επομένως δεν υπάρχει κίνδυνος ασφαλείας. Επίσης αφαιρέθηκε πλήρως ο στεγασμένος υπαίθριος χώρος (patio) καθ’ ότι παρουσίαζε φυσικές φθορές και ζημιές. Σχετικά με τον παιδότοπο, αναφέρουν ότι οι ίδιοι είχαν περιφράξει τον χώρο για να αποκλειστεί η χρήση από τα παιδία, αλλά περί τα τέλη Μαΐου 2025 με τον γενικό καθαρισμό, έχουν αφαιρεθεί όλα τα κατάλοιπα του παιχνιδότοπού για σκοπούς ασφάλειας και αποφυγής κινδύνων. Η Καθ’ης η Αίτηση 3 αρνείται ότι στο Ακίνητο υπάρχουν τρωκτικά, και αναφέρει ότι έγιναν σχετικές απολυμάνσεις το έτος 2025 από συνεργεία εξολόθρευσης τρωκτικών. Σχετικά με τις αναφορές του στεγασμένου χώρου μπαρ, αναφέρθηκε ότι ο ηλεκτρολογικός πίνακας είναι κλειστός με σχετική σήμανση, οι καμένοι ρευματοδότες αλλάχθηκαν στον γενικό καθαρισμό όπου έλαβε χώρα περί τα τέλη Μαΐου 2025, και το ψυγείο δεν ήταν σε λειτουργία και προς τούτο αφαιρέθηκε. Σχετικά με την δημόσια παραλία, αναφέρουν ότι δεν εμπίπτει εντός του Ακινήτου και αποτελεί ευθύνη των αρμόδιων αρχών και όχι της Καθ’ ης η Αίτηση 1 ο καθαρισμός της και η υψομετρική διαφορά που παρουσιάζεται. Αναφορικά με την φιάλη υγραερίου αναφέρουν ότι είναι άδεια και εκτός χρήσης εδώ και πολλά χρόνια. Επίσης ο κεντρικός διακόπτης διορθώθηκε και επανατοποθετήθηκε κλειδαριά με τον γενικό καθαρισμό του Μαΐου 2025.
Αναφορικά με τα ευρήματα της δεύτερης Έκθεσης Επιθεώρησης και Ασφάλειας Υγείας ημερομηνίας 7/6/2025, είναι η θέση των Καθ’ων η Αίτηση ότι οι χώροι στάθμευσης δεν αποτελούν ευθύνη της Καθ’ης η Αίτηση 1, καθ’ ότι το έργο αδειοδοτήθηκε πολεοδομικά από τις αρμόδιες αρχές, και η Καθ’ης η Αίτηση 1 το ενοικίασε ως είχε αδειοδοτηθεί. Σχετικά με την ύπαρξη πλανόδιου πωλητή, ο οποίος χρησιμοποιούσε γεννήτρια σε μικρή απόσταση από τις φιάλες υγραερίου, αναφέρουν ότι δεν είναι αρμοδιότητα της Καθ’ης η Αίτηση 1 να «αστυνομεύει» του πλανόδιους πωλητές, αλλά του αρμόδιο Δήμου, και σε κάθε περίπτωση δεν βρισκόταν εντός του Ακινήτου. Σχετικά με τους χώρους υγιεινής, ήταν η θέση της Καθ’ης η Αίτηση 3 ότι το Ακίνητο εγκρίθηκε να ανεγερθεί, σύμφωνα και με την πολεοδομική άδεια, μόνο με τρεις τουαλέτες, μια γυναικεία, μια ανδρική και μια τουαλέτα για αναπήρους. Σε κάθε περίπτωση όμως η Καθ’ης η Αίτηση 1 φροντίζει να καθαρίζονται οι τουαλέτες κάθε 10-15 λεπτά.
Ε. Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Αιτητών
Οι Αιτητές, καταχώρησαν συμπληρωματική γραπτή μαρτυρία (Συμπληρωματική Ε.Δ. Γεωργίου), στην οποία τίθενται περαιτέρω τα ακόλουθα γεγονότα.
Αναφορικά με τον ισχυρισμό των Καθ’ων η Αίτηση ότι ο Καθ’ου η Αίτηση 2 δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την Καθ’ης η Αίτηση 1, είναι η θέση των Αιτητών ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση 2 είναι εκπρόσωπος της Καθ’ης η Αίτηση 1 και αναλαμβάνει τις συζητήσεις, διαπραγματεύσεις και όλα τα ζητήματα όπου αφορούν την διεξαγωγή γαμήλιων και άλλων εκδηλώσεων εντός του Ακινήτου. Κατά την θέση των Αιτητών αυτό επιμαρτυρείται από την αναγραφή του προσωπικού αριθμού τηλεφώνου του Καθ’ ου η Αίτηση 2 στο μέσω κοινωνικής δικτύωσης «Facebook» όπου χρησιμοποιείται για το επίδικο Ακίνητο, γνωστό ως Παραλιακό Πάρκο Αγίας Μαρίνα – Santa Marina Beach Park, το οποίο περιγράφεται ως «wedding venue».
Αναφορικά με την Συμφωνία Ενοικίασης, είναι η θέση των Αιτητών, ότι το κατά ποσόν η Συμφωνία Ενοικίασης είναι νόμιμη ή σε ισχύ ή εάν έχει τερματιστεί, αλλά καθώς και η διαδικασία στα πλαίσια της Αγωγής 130/2022 του Ε.Δ. Πάφου, δεν πρέπει να απασχολήσουν το παρόν Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης, καθ’ ότι είναι γεγονότα άσχετα με το αδίκημα που αντιμετωπίζουν οι Καθ’ων η Αίτηση, το οποίο δεν είναι άλλο από την χρήση και λειτουργία του Ακινήτου για ψυχαγωγική δραστηριότητα, χωρίς να εξασφαλιστεί άδεια από την αρμόδια αρχή. Σε κάθε περίπτωση, κατά την θέση των Αιτητών, η Συμφωνία Ενοικίασης, και η Αγωγή υπ’ αριθμό 130/2022 του Ε.Δ. Πάφου δεν αποτελούν ουσιώδη γεγονότα για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας για να έπρεπε να αποκαλυφθούν από τους Αιτητές.
Σχετικά με τον ισχυρισμό των Καθ’ων η Αίτηση ότι έγιναν κάποιες διορθωτικές ενέργειες στο Ακίνητο, οι Αιτητές προέβησαν και σε τρίτη Έκθεση Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στο Ακίνητο ημερομηνίας 16/10/2025 (Τεκμήριο 6 στην Συμπληρωματική Έ.Δ. Γεωργίου), στην οποία αναφέρεται ότι παρά το ότι έγιναν κάποιες διορθωτικές ενέργειες στον παιδότοπο και στο στεγασμένο υπαίθριο χώρο (patio), παραμένουν τα ίδια προβλήματα όπου αναφέρονται στις προηγούμενες δύο εκθέσεις. Συγκεκριμένα:
· Ο κεντρικός διακόπτης, στον οποίο υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση, δεν φέρει κατάλληλη σήμανση, είναι σε λειτουργία και δεν αποτρέπεται η πρόσβαση του στο εσωτερικό του.
· Οι κατιονιστήρες και τα άλλα διαβρωμένα αντικείμενα που είχαν εντοπιστεί στις προηγούμενες επισκέψεις του Ακινήτου δεν απομακρύνθηκαν.
· Οι πάσσαλοι φωτισμού παραμένουν και ο κίνδυνος από τις οξειδωμένες, προεξέχουσες βίδες εξακολουθεί να υφίσταται.
· Παρά το ότι μέρος του στεγασμένου υπαίθριου χώρου (patio) αφαιρέθηκε, εντούτοις τα παγκάκια είναι οξειδωμένα και σπασμένα.
· Ο πίνακας του μπαρ δεν φέρει κατάλληλη σήμανση, έχει τάση, και υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στο εσωτερικό του. Επίσης το ψυγείο στο μπαρ δεν απομακρύνθηκε.
· Οι ρευματοδότες στο εσωτερικό του μπαρ και στο στεγασμένο χώρο του μπαρ δεν έχουν αντικατασταθεί και έχουν τάση.
· Το παράθυρο στις τουαλέτες ήταν σπασμένο.
· Το δωμάτιο του γενικού διακόπτη ήταν ξεκλείδωτο.
Στην εν λόγω έκθεση επιβεβαιώνεται ωστόσο ότι όλα τα παιχνίδια από τον παιδότοπο έχουν απομακρυνθεί και δεν εντοπίστηκαν δολωματικοί σταθμοί μυοκτονίας.
ΣΤ.Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Καθ’ων η Αίτηση
Εις απάντηση των όσων ισχυρίστηκαν οι Αιτητές, οι Καθ’ων η Αίτηση καταχώρησαν συμπληρωματική μαρτυρία (Συμπληρωματική Ε.Δ. Καθ’ ου η Αίτηση 2), στην αναφέρονται τα ακόλουθα:
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου διαφημίζεται το Ακίνητο όντως αναγράφεται ο προσωπικός αριθμός τηλεφώνου του Καθ’ ου η Αίτηση 2, αλλά αυτό συμβαίνει λόγω του ότι η σύζυγος του, Καθ’ ης η Αίτηση 3, βρίσκεται σε προχωρημένη εγκυμοσύνη και δεν μπορεί να ασχολείται στο παρόν στάδιο με τις δραστηριότητες της Καθ’ ης η Αίτηση 1. Περαιτέρω, ενόψει του ότι η Συμφωνία Ενοικίασης υπογράφηκε από τον Γιαννάκη Λαζάρου, εκ μέρους της Καθ’ης η Αίτηση 1, ο οποίος απεβίωσε, ο Καθ’ ου η Αίτηση 2 ήταν το κοντινότερο άτομο στον αποβιώσαντα για να γνωρίζει τα γεγονότα όπου περιβάλλουν την Συμφωνία Ενοικίασης, και για αυτό τίθεται το όνομα του Καθ’ ου η Αίτηση 2 στον κατάλογο μαρτύρων και σύνοψη μαρτυρίας στα πλαίσια της Αγωγής υπ’ αριθμό 130/2022 του Ε.Δ. Πάφου.
Περαιτέρω, είναι η θέση του Καθ’ ου η Αίτηση 2 ότι κατά την επιθεώρηση του Ακινήτου από τους Αιτητές τον Οκτώβριο του 2025, δεν ενημερώθηκε κάποιος αξιωματούχος της Καθ’ ης η Αίτηση 1 να είναι παρών, και ως ισχυρίζεται ο Καθ’ ου η Αίτηση 2 οι Αιτητές παραβίασαν τις κλειδαριές που ήταν τοποθετημένες στο δωμάτιο του γενικού διακόπτη, και οι οποίες τοποθετήθηκαν προσωπικά από τον Καθ’ ου η Αίτηση 2 το καλοκαίρι του 2025, και ενδεχόμενος να έδωσαν τάση (ρεύμα) σε όλες τις πρίζες και τα σημεία που είχαν απενεργοποιήσει οι Καθ’ ων η Αίτηση. Σε σχέση μάλιστα με τους κινδύνους όπου καταγράφονται στην τρίτη Έκθεση Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στο Ακίνητο ημερομηνίας 16/10/2025, o Καθ’ ου η Αίτηση 2 απαντά ως ακολούθως:
· Σχετικά με τους πασσάλους φωτισμού, αποτελούν ευθύνη του ιδιοκτήτη του Ακινήτου, και δηλαδή των Αιτητών, αλλά σε κάθε περίπτωση ουδένα κίνδυνο αποτελούν.
· Σε σχέση με τα σπασμένα παγκάκια δόθηκαν οδηγίες από τους Καθ’ ων η Αίτηση να αφαιρεθούν, αλλά σε κάθε περίπτωση αναφέρει ότι κανένας νοήμον άνθρωπος δεν θα χρησιμοποιούσε ένα εμφανώς σπασμένο παγκάκι.
· Επίσης δόθηκαν οδηγίες για να επιδιορθωθεί το παράθυρο της τουαλέτας, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια των επισκεπτών. Αναφέρεται περαιτέρω ότι η πρόσβαση στο Ακίνητο δεν μπορεί να περιοριστεί ένεκα του ότι είναι δημόσιο πάρκο, ανοιχτό στο κοινό, και πολλές φορές γίνονται βανδαλισμοί οι οποίοι αποκαθίστανται.
· Το Ακίνητο επιθεωρείται συστηματικά και ψεκάζεται από ειδική εταιρεία ψεκασμού και προς τούτο κατέθεσε ως τεκμήρια σχετικές αποδείξεις πληρωμής.
· Σε σχέση με την φιάλη υγραερίου αναφέρεται ότι είναι αποσυνδεδεμένη, και δεν χρησιμοποιείται.
Καταληκτικά, είναι η θέση των Καθ’ ων η Αίτηση ότι εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά όλα τα άτομα τα οποία έχουν ήδη ενοικιάσει το Ακίνητο για δικούς τους σκοπούς τους αμέσως επόμενους μήνες.
Ζ. Νομική Βάση Αίτησης
Η ουσιαστική δικαιοδοτική βάση της υπό κρίση αίτησης είναι το άρθρο 55, εδάφια (1) και (7) του Περί Δήμων Νόμου του 2022 με τα οποία απαγορεύεται και ποινικοποιείται η χρήση οικοδομής για ψυχαγωγικούς σκοπούς ή για σκοπούς όπου προσφέρονται υπηρεσίες εστίασης και/ή πόσης χωρίς την εκ των προτέρων άδεια από την αρμόδια αρχή.
Περαιτέρω, σύμφωνα με σχετική επιφύλαξη του άρθρου 55(7), «το δικαστήριο εvώπιον τoυ oπoίoυ εκδικάζεται κατηγορία που προσάφθηκε εvαvτίov οποιουδήποτε προσώπου, όπως καθορίζεται πιο πάνω, δύναται, κατόπιν αίτησης, άνευ ειδοποίησης σε άλλο διάδικο (ex parte), να διατάξει την αναστολή της άδειας και την απαγόρευση της χρήσης οποιασδήποτε οικοδομής, υποστατικού, χώρου ή αντισκήνου για οποιονδήποτε από τους σκοπούς που αναφέρονται στο εδάφιο (1) μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης αναφορικά με την οποία προσάφθηκε κατηγορία εvαvτίov τoυ προσώπου αυτού».
Όπως αναφέρεται, η έκδοση τέτοιου διατάγματος υπόκειται στις διατάξεις τoυ περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, τoυ περί Δικαστηρίων Νόμου και των εκάστοτε σε ισχύ διαδικαστικών κανονισμών περί πολιτικής δικονομίας.
Η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να εκδώσει ένα προσωρινό διάταγμα ρυθμίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60. Οι τρείς βασικές προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, όπως υιοθετήθηκαν στην Odysseos v Pieris Estates and Others (1982) 1 CLR 557 και επαναλήφθηκαν σε σωρεία άλλων αποφάσεων, είναι:
(α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
(β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(γ) εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο.
Επιπρόσθετα των πιο πάνω, θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάσει και το πού κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας.
Σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60, έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων για έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της ουσίας της διαφοράς (βλ. Camerin Investments LLP v PUBLIC JOINT-STOCK COMPANY COMMERCIAL BANK «PRIVATBANK», Πολιτική Έφεση Αρ. Ε165/2019, 26/11/2025).
Σχετικά με την πρώτη προϋπόθεση, της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη, η νομολογία μας έχει τονίσει επανειλημμένος ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Δηλαδή εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (βλ. T. A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν Microsoft Corporation (2002) 1 ΑΑΔ 1802).
Το ερώτημα αν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας εξετάζεται με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο. Εκείνο το οποίο απαιτείται να αποδειχθεί στο στάδιο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος είναι «κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις» (βλ. Lοuis Vuitton v Δερμοσακ Λτδ κ.α. (1992) 1 ΑΑΔ 1453). Κατά την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής γίνεται συσχέτιση της νομικής βάσης της αγωγής με την προσκομισθείσα, από πλευράς αιτητή, μαρτυρίας. Σταθμίζεται βέβαια και η αντίθετη εκδοχή του καθ' ου η αίτηση. Ωστόσο, ως έχει νομολογηθεί, η υποκειμενική και εξαντλητική αξιολόγηση της μαρτυρίας, αλλά και η επιλογή εκδοχών και η εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων θα πρέπει να αποφεύγεται σε αυτό το στάδιο. Αυτά είναι αξιώματα που ανήκουν στην κυρίως δίκη. Αυτού λεχθέντος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία, κάποια αποτίμηση της αποδεικτικής δύναμης της μαρτυρίας εκείνου που ζητά τη θεραπεία, θα πρέπει να γίνεται από το Δικαστήριο (βλ. Λόρδος κ.ά. ν Σιακόλα κ.ά., Πολιτική Έφεση Ε143/2015, 23/3/2017).
Όσον αφορά το ερώτημα κατά ποσόν θα υπάρχει αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με πιο ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.
Εάν και εφόσον ικανοποιηθούν οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32, το Δικαστήριο προχωρά ένα βήμα παραπέρα και στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας, αποφασίζει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α. (1982) 1 Α.Α.Δ. 557, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη (1989) 1 Α.Α.Δ. 152). Η διεργασία αυτή είναι γνωστή ως «το ισοζύγιο της ευχέρειας». Στο πλαίσιο τούτο το Δικαστήριο εξετάζει την επίδραση που ενδεχομένως θα έχει η τυχόν έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων στα συμφέροντα των μερών. Πρέπει το Δικαστήριο να επιλέγει την οδό που εμπεριέχει τους ολιγότερους κινδύνους αδικίας. Επί τούτου σχετική είναι η υπόθεση Ευστρατίου v. Dickran Ouzounian and Company Ltd (2014) 1Α ΑΑΔ 212.
Η. Καθαρά Χέρια
Κρίνω σκόπιμο όπως κατά λογική προτεραιότητα εξετάσω τον τρίτο λόγο ένστασης των Καθ’ων η Αίτηση, και συγκεκριμένα ότι οι Αιτητές δεν προσήλθαν στην διαδικασία με καθαρά χέρια, καθ’ ότι απέκρυψαν την ύπαρξη της Συμφωνίας Ενοικίασης και ότι η παρούσα κατάσταση στο Ακίνητο υφίσταται εδώ και 15 χρόνια περίπου (βλ. Καρυδά ν Καρυδά, Πολιτική Έφεση Ε190/2019, 26/2/2025). Και αυτό γιατί σε περίπτωση όπου διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ότι οι Αιτητές δεν προσήλθαν στη διαδικασία με καθαρά χέρια, τότε το Δικαστήριο δύναται να απορρίψει την αίτηση εκ προοιμίου.
Στην υπόθεση Investar SPC Ltd v Investar Investments Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. Ε50/2021, 14/2/2024, το Εφετείο εξέτασε και ανέλυσε την διαφορά της υποχρέωσης ενός διαδίκου που αποτείνεται μονομερώς να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα και της υποχρέωσης ενός διαδίκου να προσέρχεται με καθαρά χέρια. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου.
«Προκύπτει από τη νομολογία που θα παραθέσουμε πιο κάτω ότι στις περιπτώσεις που διατάσσεται η επίδοση της αίτησης, ενώ δεν ισχύουν οι αρχές για πλήρη αποκάλυψη με τον τρόπο που εφαρμόζονται στις μονομερείς αιτήσεις, εντούτοις εξακολουθεί να ισχύει η γενική υποχρέωση του αιτητή που εφαρμόζεται σε όλες τις αιτήσεις που εδράζονται στο δίκαιο της επιείκειας, ήτοι να προσέλθει στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια». Υποχρέωση που εμπεριέχει το στοιχείο της πρόθεσης παραπλάνησης, κάτι που δεν ισχύει στις περιπτώσεις μη αποκάλυψης σε μονομερείς αιτήσεις που δεν επιδόθηκαν στην άλλη πλευρά, όπου εξετάζεται αντικειμενικά το κατά πόσον η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, χωρίς να εξετάζεται η πρόθεση του αιτητή.
Το ζήτημα της εφαρμογής του καθήκοντος πλήρους αποκάλυψης σε περιπτώσεις ως η παρούσα, εξετάστηκε στην Eθνική Tράπεζα της Eλλάδος (Kύπρου) Λτδ v. Nέστωρας Kυριακίδης (2011) 1 ΑΑΔ 816 όπου το Δικαστήριο διέταξε όπως μονομερής αίτηση επιδοθεί στην άλλη πλευρά, ο καθ' ου η αίτηση καταχώρισε γραπτή ένσταση και εκδόθηκε απαγορευτικό διάταγμα κατόπιν ακρόασης. Με την έφεση τέθηκε ισχυρισμός ότι δεν αποκαλύφθηκε συγκεκριμένο γεγονός. Λέχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα εξής:
«Κατ' αρχάς, το Δικαστήριο δεν εξέταζε αίτηση με τη μονομερή διαδικασία, ώστε να εφαρμόζονται σε όλη τους την έκταση οι σχετικές αρχές για πλήρη αποκάλυψη (βλ. Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.ά. (1996) 1(Α) Α.Α.Δ. 597 και Ahmad Zein κ.ά. v. Παράσχου Κ. Καμπανελλά Λτδ (2000) 1(Α) Α.Α.Δ. 606). Ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν και οι δύο διάδικοι, οι οποίοι είχαν δικαίωμα να αμφισβητήσουν κάθε στοιχείο που τέθηκε ενώπιόν του.».
Στη συνέχεια το Ανώτατο Δικαστήριο προέβη σε εκτίμηση του ζητήματος που δεν αποκαλύφθηκε και κατέληξε ότι «Δεν προκύπτει ότι το πρωτόδικο δικαστήριο παραπλανήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο από τα στοιχεία που είχε ενώπιον του ή ότι έλαβε στοιχεία τα οποία δεν υποστηρίζονταν εκ πρώτης όψεως από μαρτυρία ή ότι άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια κατά την έκδοση του επίδικου διατάγματος, κατά τρόπο εσφαλμένο.»
Διαπιστώνουμε ότι στην Eθνική Tράπεζα της Eλλάδος (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε μία διάκριση μεταξύ της εξέτασης του καθήκοντος αποκάλυψης σε περιπτώσεις όπου εξετάζεται ένα διάταγμα το οποίο εκδόθηκε μονομερώς, οπόταν και ισχύουν οι αρχές που τέθηκαν στις Zein και Demstar, και της εξέτασης του όπου η αίτηση κατέστη δια κλήσεως και οι καθ' ου είχαν την ευκαιρία να θέσουν όλα τα ζητήματα ενώπιον του Δικαστηρίου.
[….]
Διαφοροποίηση στο εύρος του καθήκοντος αποκάλυψης στην περίπτωση όπου μονομερής αίτηση επιδόθηκε στην άλλη πλευρά, έγινε και στην Μιχαήλ Γαβριέλλα Βαλεντίνα (Αρ. 3) (2012) 1 Α.Α.Δ 1943, απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου με μονομελή σύνθεση σε αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari, όπου λέχθηκε ότι η υποχρέωση του αιτητή για αποκάλυψη όπως εφαρμόζεται στη βάσει των αρχών στην Cyprus Trading Corporation Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd κ.ά. (1999) 1 Α.Α.Δ. 1168 δεν εφαρμόζεται μετά την επίδοση μονομερούς αίτησης στην άλλη πλευρά.
Στην παρούσα υπόθεση το πρωτόδικο Δικαστήριο κρίνοντας εσφαλμένη τη θέση πως τυχόν προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου «θεραπεύεται» όταν η αίτηση επιδοθεί στην άλλη πλευρά, αναφέρθηκε στην ROSTOVTSEV ν. SHCHUKIN, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε415/2016, 5/7/2019, ECLI:CY:AD:2019:A282, ECLI:CY:AD:2019:A282 σχολιάζοντας ότι σε αυτή παρόμοιο ζήτημα απασχόλησε το Εφετείο και ότι και εκεί δεν είχαν εκδοθεί μονομερώς τα διατάγματα. Πράγματι στην ROSTOVTSEV επιδιώχθηκε ο έλεγχος της ορθότητας ενδιάμεσης απόφασης Επαρχιακού Δικαστηρίου με την οποία εκδόθηκε αριθμός παρεμπιπτόντων διαταγμάτων που αιτήθηκαν με μονομερή αίτηση η οποία όμως, μετά από οδηγίες, εκδικάστηκε inter partes. Σημειώνουμε όμως, ότι στην ROSTOVTSEV το Ανώτατο Δικαστήριο τοποθετήθηκε όσον αφορά το αξίωμα του δικαίου της επιείκειας σύμφωνα με το οποίο «όποιος επικαλείται την επιείκεια πρέπει να προσέρχεται με καθαρά χέρια» («He who comes to equity must come with clean hands»).
Θεωρούμε χρήσιμο να διασαφηνίσουμε ότι όλα τα απαγορευτικά διατάγματα αποτελούν θεραπείες του δικαίου της επιείκειας, είτε αυτά εκδίδονται στο διηνεκές είτε ως παρεμπίπτοντα και είτε εκδίδονται μονομερώς είτε σε διαδικασία inter partes . Οπότε σε όλες τις ως άνω διαδικασίες εξετάζονται από το Δικαστήριο τα αξιώματα του δικαίου της επιείκειας (βλ. Γιαβρή Στέλλα και Άλλη ν. Σταύρου Πάσιου (2004) 1 ΑΑΔ 125).
Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Διατάγματα των Ερωτοκρίτου και Αρτέμη, σελ. 60 και 61, το αξίωμα ότι «όποιος επικαλείται την επιείκεια πρέπει να προσέρχεται με καθαρά χέρια» εφαρμόζεται όπου ο διάδικος επιζητεί θεραπεία του δικαίου της επιείκειας. Η προσοχή εστιάζεται στο παρελθόν, δηλαδή στη μέχρι σήμερον συμπεριφορά του διαδίκου που επιζητεί τη θεραπεία έναντι του άλλου διαδίκου. Αν το δικαστήριο κρίνει ότι η μέχρι σήμερα συμπεριφορά του διαδίκου δεν ήταν η ενδεδειγμένη, το πιθανότερο είναι ότι θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και θα αρνηθεί τη χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας. Η απόκρυψη στοιχείων και η ψευδής ένορκη κατάθεση ενώπιον του δικαστηρίου έχουν θεωρηθεί παράγοντες που συνηγορούν υπέρ της μη χορήγησης απαγορευτικού διατάγματος.
Προκύπτει και από το πιο πάνω απόσπασμα ότι το αξίωμα για τα καθαρά χέρια (που περιλαμβάνει την υποχρέωση του αιτητή να μην παραπλανά το Δικαστήριο) εφαρμόζεται και στον διάδικο σε αιτήσεις που είναι εξαρχής δια κλήσεως. Είναι αυτή την υποχρέωση που εξέτασε το Ανώτατο Δικαστήριο στην ROSTOVTSEV ανωτέρω και όχι τον κανόνα περί πλήρους αποκάλυψης που εφαρμόζεται σε διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς».
Παράβαση του αξιώματος της επιείκειας όπως αιτητής προσέλθει με καθαρά χέρια αποτελεί αυτοτελή λόγο απόρριψης αίτησης η οποία εκδικάστηκε κατόπιν ακρόασης και των δύο πλευρών.
Οι Αιτητές προς υποστήριξη της αναγκαιότητας έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, με την Ε.Δ. Γεωργίου ανέφεραν στο Δικαστήριο ότι η Καθ’ης η Αίτηση 1 κατά την περίοδο από 1/1/2025 μέχρι και την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης χρησιμοποιεί το Ακίνητο, «ενώ δεν είχε ούτε έχει νόμιμο δικαίωμα κατοχής, χρήσης, διαχείρισης, εκμετάλλευσης και λειτουργίας» του Ακινήτου, και ότι η Καθ’ ης η Αίτηση 1 παράνομα χρησιμοποιεί και λειτουργεί το Ακίνητο για ψυχαγωγική δραστηριότητα και ως χώρο εκδηλώσεων με την ψυχαγωγία χωρίς να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων άδεια από τους Αιτητές, όπου είναι η αρμόδια αρχή.
Αυτό όμως που διαφάνηκε από την Ε.Δ. Καθ’ ης η Αίτηση 3, η οποία καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Ένστασης των Καθ’ων η Αίτηση, είναι ότι η Καθ’ης η Αίτηση 1 είχε συνάψει με τους Αιτητές την Συμφωνία Ενοικίασης του Ακινήτου την 1/12/2010. Η Συμφωνία Ενοικίασης θα ήταν για περίοδο 10 ετών, ήτοι μέχρι τις 31/12/2020 και θα παρατείνετο η ενοικίαση αυτόματα για δύο χρόνια από την λήξη της, εκτός αν η Καθ΄ης η Αίτηση 1 έδιδε γραπτή ειδοποίηση στους Αιτητές για τον τερματισμό της Συμφωνίας Ενοικίασης τουλάχιστον 3 μήνες πριν την λήξη της κάθε περιόδου ενοικίασης.
Όπως προκύπτει από την μαρτυρία όπου έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, για σκοπούς και μόνο της παρούσας διαδικασίας, και χωρίς φυσικά αυτή να αξιολογείται με οποιοδήποτε τρόπο έτσι ώστε να εξάγονται τελικά συμπεράσματα, η Συμφωνία Ενοικίασης δεν τερματίστηκε από την Καθ’ ης η Αίτηση 1, η Καθ’ης η Αίτηση από την σύναψη της Συμφωνίας Ενοικίασης μέχρι και σήμερα καταβάλει το συμφωνηθέν ενοίκιο, και οι Αιτητές λαμβάνουν αυτό. Αξιοσημείωτο, είναι μάλιστα το γεγονός ότι σύμφωνα με τον όρο 4 της Συμφωνίας Ενοικίασης, τα μέρη είχαν συμφωνήσει ότι το Ακίνητο «θα χρησιμοποιείται σαν χώρος διεξαγωγής εκδηλώσεων καθώς και δραστηριοτήτων συναφών με τον τουρισμό και την ψυχαγωγία και γενικά κατά τέτοιο τρόπο προς εξυπηρέτηση των σκοπών και του είδους της εργασίας και των συμφερόντων του Ενοικιαστή». Συμφωνήθηκε επίσης με τον εν λόγω όρο ότι «όλα τα έσοδα (π.χ. έσοδα από γάμους, έσοδα από την γενική λειτουργία του χώρου κ.α.) και έξοδα (συντήρηση πάρκου, ηλεκτροδότηση κ.α.) που θα προκύπτουν από την χρήση του Κοινοτικού Πάρκου θα ανήκουν εξ’ ολοκλήρου στον ενοικίασης».
Επομένως όπως προκύπτει από την όψη και μόνο του προαναφερόμενου όρου της Συμφωνίας Ενοικίασης, οι Αιτητές από τον Δεκέμβριο του 2010 γνώριζαν ότι η Καθ’ης η Αίτηση 1 θα ενοικιάζει το Ακίνητο, και μάλιστα ο σκοπός της ενοικίασης του Ακινήτου θα ήταν για να χρησιμοποιείται αυτό για σκοπούς διεξαγωγής εκδηλώσεων, για δραστηριότητες συναφές με τον τουρισμό, και για γαμήλιες εκδηλώσεις.
Τα πιο πάνω, ουσιαστικά ζητήματα, όχι μόνο δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά τέθηκε η παραπλανητική θέση από πλευράς των Αιτητών ότι η Καθ’ης η Αίτηση 1 από την 1/1/2025 χρησιμοποιεί το Ακίνητο «ενώ δεν είχε ούτε έχει νόμιμο δικαίωμα κατοχής, χρήσης, διαχείρισης, εκμετάλλευσης και λειτουργίας». Πόσο μάλλον όταν όπως διαφάνηκε μέσω της μαρτυρίας των Καθ’ων η Αίτηση, η Καθ’ ης η Αίτηση 1 κατέχει το Ακίνητο από την 1/12/2010 στην βάση Συμφωνίας Ενοικίασης, η οποία υπογράφηκε από τους ίδιους τους Αιτητές.
Υπό το φως των πιο πάνω καταλήγω ότι οι Αιτητές προέβησαν σε μια επιλεκτική παρουσίαση στοιχείων προς το Δικαστήριο, παρουσιάζοντας παραπλανητικά μόνο τα γεγονότα τα οποία υποστηρίζουν την θέση τους, ούτως ώστε να δημιουργηθεί μια συγκεκριμένη εικόνα προς το Δικαστήριο που εξυπηρετεί ασφαλώς την προώθηση της υπό κρίση αίτησης.
Αφ’ ης στιγμής, οι Αιτητές αιτούνταν την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, το οποίο αποτελεί θεραπεία του δικαίου της επιείκειας, είτε αυτό εκδίδετο μονομερώς είτε σε διαδικασία inter partes, όφειλαν να προσέλθουν με καθαρά χέρια και να θέσουν την παρελθοντική σχέση των μερών, και να μην παραπλανήσουν το Δικαστήριο, θέτοντας ότι είναι από την 1/1/2025 όπου η Καθ’ης η Αίτηση κατέχει και λειτουργεί το Ακίνητο, και πόσο μάλλον χωρίς κανένα δικαίωμα.
Παράλληλα δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι οι Αιτητές εκτός από την παράληψη τους να αναφερθούν στην Συμφωνία Ενοικίασης, παραλείψαν να αναφέρουν στο Δικαστήριο την ύπαρξη της Αγωγής υπ’ αριθμό 130/2022 του Ε.Δ. Πάφου, όπου ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας καταχώρησε τόσο εναντίον των Αιτητών όσον και της Καθ’ης η Αίτηση 1 σχετικά με την νομιμότητα της Συμφωνίας Ενοικίασης και την κατοχή του Ακινήτου από την Καθ’ ης η Αίτηση 1. Τα όσα αναφέρθηκαν στην Συμπληρωματική Ε.Δ. Γεωργίου, και συγκεκριμένα ότι η νομιμότητα της Συμφωνίας Ενοικίασης ή αν όντως αυτή έχει τερματιστεί όπως και η Αγωγή υπ’ αριθμό 130/2022 του Ε.Δ. Πάφου δεν πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης και υπόθεσης καθ΄ότι δεν είναι σχετικά γεγονότα με τα υπό εκδίκαση ποινικά αδικήματα, δεν αναιρεί ούτε εξαλείφει την υποχρέωση των Αιτητών να προσέλθουν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και να αναφέρουν τα γεγονότα που χρωματίζουν την μέχρι σήμερα συμπεριφορά του διαδίκου που ζητά θεραπεία έναντι άλλου.
Των πιο πάνω λεχθέντων, κρίνω ότι οι Αιτητές σκόπιμα παραπλάνησαν το Δικαστήριο παραθέτοντας ένα ιστορικό της διαδικασίας ως αυτό να ήταν αναντίλεκτο αποκρύβοντας βασικά και ουσιαστικά ζητήματα, τα οποία άπτονται της γνώσης των Αιτητών για την κατοχή του Ακινήτου από την Καθ’ ης η Αίτηση 1, τον σκοπό της ενοικίασης του Ακινήτου από την Καθ’ ης η Αίτηση 1, και τον χρόνο περί τα 15 έτη όπου υφίσταται η ίδια κατάσταση πραγμάτων. Η απόκρυψη των πιο πάνω αλλά και η σκόπιμη παραπλάνηση του Δικαστηρίου για αυτά, συνηγορεί υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση αίτησης ένεκα της παράβασης της υποχρέωσης των Αιτητών να προσέλθουν με καθαρά χέρια.
Θ. Προϋποθέσεις Άρθρου 32
Παρά το ότι η πιο πάνω κατάληξη μου σφραγίζει και το αποτέλεσμα της αίτησης, για σκοπούς πληρότητας και σε περίπτωση που η ανωτέρω κρίση του Δικαστηρίου ήθελε ανατραπεί κατ’ έφεση, προχωρώ να εξετάσω τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60.
i. Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση
Σχετικά με την πρώτη προϋπόθεση, μελετώντας τόσο την έκθεση των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι, όσο και τις λεπτομέρειες του κάθε αδικήματος, προκύπτει αβίαστα ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Υπάρχει μαρτυρία ότι η Καθ’ ης η Αίτηση 1 κατέχει το Ακίνητο, και αυτό χρησιμοποιείται για ψυχαγωγικούς σκοπούς ή για σκοπούς όπου προσφέρονται υπηρεσίες εστίασης και/ή πόσης χωρίς την εκ των προτέρων άδεια από την αρμόδια αρχή. Επιπλέον υπάρχει μαρτυρία ότι η Καθ’ ης η Αίτηση 3 είναι διευθύντρια της Καθ’ ης η Αίτηση 1 και ο Καθ’ ου η Αίτηση 2 ενεργεί εκ μέρους της Καθ’ ης η Αίτηση 1. Πρόκειται για αδικήματα γνωστά στο Νόμο, και συγκεκριμένα καλύπτονται από τις πρόνοιες του άρθρου 55 του περί Δήμων Νόμου του 2022.
Συνεπώς η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 πληρείται.
ii. Ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας
Σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση, σημειώνω ότι το ζητούμενο είναι να καταδειχθεί σε αυτό το στάδιο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Έχοντας κατά νου τη μαρτυρία που έχουν θέσει ενώπιον μου οι Αιτητές κρίνω ότι αυτή επαρκεί για να καταδείξει ότι έχουν κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας. Με βάση την τεθείσα μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από τους Αιτητές, το Ακίνητο χρησιμοποιείται για ψυχαγωγικούς σκοπούς και ως χώρο που προσφέρονται υπηρεσίες εστίασης και πόσης χωρίς να έχει εξασφαλιστεί η απαιτούμενη άδεια από την αρμόδια αρχή. Σημειώνεται ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν αμφισβητούν μέσω της ένορκης μαρτυρίας όπου προσέφεραν ότι δεν έχει εκδοθεί η αιτούμενη άδεια. Τα όσα ισχυρίζονται οι Καθ’ ων η Αίτηση, και συγκεκριμένα ότι δεν είναι οι ίδιοι όπου χρησιμοποιούν το Ακίνητο, αλλά ενοικιάζουν το Ακίνητο σε τρίτους, δεν αναιρεί το γεγονός ότι για να χρησιμοποιείται το Ακίνητο για ψυχαγωγικούς σκοπούς και για σκοπούς όπου προσφέρονται υπηρεσίες εστίασης και/ή πόσης χρειάζεται η εκ του Νόμου απαιτούμενη άδεια.
iii. Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο
Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, επαναλαμβάνω ότι αυτή δεν πρέπει να διασυνδέεται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του διαδίκου που επιδιώκει τη θεραπεία (βλ. M. and Ch. Mitsingas Trading Ltd. κ.ά. v. Τhe Timberland Co. (1977) 1Γ ΑΑΔ 1791). Υπόψη λαμβάνονται και άλλα στοιχεία και μεταβλητά κριτήρια και σε τελική ανάλυση η αδυναμία ή η δυσκολία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, εξαρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν το αίτημα (βλ. Όξυνος κ.ά. ν Λού (2011) 1 ΑΑΔ 1066).
Η παρούσα υπόθεση δεν αφορά την εκδίκαση χρηματικής διαφοράς, αλλά με αυτή επιζητείται η αποκατάσταση της νομιμότητας, την οποία για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας οι Αιτητές κατέδειξαν ότι πιθανόν να διαρρήχθηκε μέσα από πράξεις των Καθ’ων η Αίτηση. Υπενθυμίζω πως οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αρνούνται ότι το Ακίνητο χρησιμοποιείται για ψυχαγωγικές δραστηριότητες, και μάλιστα αναφέρουν ότι οι ίδιοι οι Αιτητές χρησιμοποίησαν το Ακίνητο για αυτό το σκοπό το έτος 2024. Καθίσταται πρόδηλο ότι διαρκούσης της εν λόγω κατάστασης τα δικαιώματα των Αιτητών, τα οποία είναι συνυφασμένα με το δημόσιο συμφέρον, πλήττονται ανεπανόρθωτα. Επισημαίνω ιδιαίτερα ότι το ζήτημα άπτεται της δημόσιας ασφάλειας και υγείας, ένεκα του ότι το Ακίνητο χρησιμοποιείται για τον ίδιο σκοπό χωρίς να έχει προηγηθεί αξιολόγηση και έγκριση του από τις αρμόδιες αρχές. Επομένως, όλα δείχνουν ότι αν οι Καθ’ων η Αίτηση συνεχίσουν να χρησιμοποιούν το Ακίνητο για σκοπούς συνυφασμένους με την ψυχαγωγία, και στο Ακίνητο παρέχονται υπηρεσίες σίτισης και πόσης, χωρίς οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου να ελέγξουν το Ακίνητο και να εκδοθούν οι σχετικές εκ του Νόμου άδειες, ενδέχεται η ζημιά να είναι ανεπανόρθωτη και να είναι δύσκολο ή ακόμα και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Άλλωστε ο σκοπός της πρόνοιας του νομοθέτη στο άρθρο 55(7) του περί Δήμων Νόμου του 2022 για μονομερή έκδοση διατάγματος αναστολής και απαγόρευσης χρήσης οποιουδήποτε υποστατικού, δεν είναι άλλος από του να αποτρέψει τη συνέχιση χρήσης του, χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ η προβλεπόμενη εκ του νόμου άδεια.
Επομένως και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 πληρείται.
iv. Δίκαιο και πρόσφορο
Αποφασίζοντας κατά πόσον είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθεί ένα διάταγμα, το Δικαστήριο οφείλει να σταθμίσει όλους τους σχετικούς παράγοντες και να αποδώσει σε αυτούς την πρέπουσα βαρύτητα.
Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι υπήρξε μια μακρά και αδικαιολόγητη καθυστέρηση από πλευράς των Αιτητών να αναζητήσουν θεραπεία. Συνοψίζοντας την τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, η Καθ’ ης η Αίτηση 1 κατέχει το Ακίνητο από την 1/12/2010 και ενοικιάζει αυτό σε τρίτα πρόσωπα για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Οι Αιτητές γνώριζαν, ή τουλάχιστον όφειλαν να γνωρίζουν, από τότε τον σκοπό της χρήσης του Ακινήτου από την Καθ’ ης η Αίτηση 1, αφού ο σκοπός της ενοικίασης αναγράφετο ρητά στην Συμφωνία Ενοικίασης. Μάλιστα και οι ίδιοι οι Αιτητές το έτος 2024 αξιοποίησαν το Ακίνητο για αυτό το σκοπό. Όπως προκύπτει ως αδιαμφισβήτητο γεγονός δεν δόθηκε άδεια από την αρμόδια αρχή να χρησιμοποιείται το Ακίνητο για σκοπούς ψυχαγωγίας ή για σκοπούς σίτισης και πόσης. Από τον Δεκέμβριο του 2010 κανένα διάβημα δεν έβαλαν οι Αιτητές εναντίον της Καθ’ ης η Αίτηση 1. Ούτε το έτος 2022, όταν ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας καταχώρησε την Αγωγή υπ’ αριθμό 130/2022 του Ε.Δ. Πάφου εναντίον των Αιτητών και της Καθ’ ης η Αίτηση 1 δεν προώθησαν οποιαδήποτε διαδικασία. Παρέμειναν αδρανείς μέχρι και τον Αύγουστο του 2025 όπου καταχωρήθηκε η υπό κρίση ποινική υπόθεση και αίτηση. Προκύπτει λοιπόν μια καθυστέρηση 15 χρόνων προσφυγής στη δικαιοσύνη από πλευράς των Αιτητών και σαφώς η καθυστέρηση αυτή προσεγγίζεται από το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο βάσει των γενικότερων νομολογιακών αρχών που πηγάζουν από το κοινοδίκαιο και τις αρχές της επιείκειας (βλ. Πλακίδη ν Nomisko Developers Ltd (2010) 1 ΑΑΔ 577).
Στην υπόθεση BACARDI & CO. LTD v Vinco Ltd (1996) 1 ΑΑΔ 788 κρίθηκε ότι η μεγάλη καθυστέρηση στην έναρξη διαδικασίας μετά τη διαπίστωση της παραβίασης του εμπορικού σήματος (2 χρόνων και 4 μηνών), προσέφερε επαρκή δικαιολογία για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικαστηρίου κατά της έκδοσης του αιτούμενου απαγορευτικού διατάγματος, αφού είχε ως αποτέλεσμα «οι εναγόμενοι να ενεργούν από μόνοι τους δημιουργώντας μια πελατεία 2000 ατόμων» και η επίδικη πράξη αποτελούσε πλέον μέρος του status quo.
Στην υπό κρίση περίπτωση καμία δικαιολογία δεν δόθηκε από τους Αιτητές για αυτή την καθυστέρηση τόσων χρόνων. Τουναντίον, αποκρύφθηκε από τους Αιτητές και αποκαλύφθηκε από τους Καθ’ων η Αίτηση μέσω της Ένστασης τους. Επιπλέον με την καθυστέρηση, οι Αιτητές εν γνώση τους επέτρεψαν στην Καθ’ ης η Αίτηση 1 να δημιουργήσει την επιχείρηση της σε σχέση με την επίδικη δραστηριότητα, και προς τούτο όπως αναφέρεται στην Συμπληρωματική Ε.Δ. Καθ’ ου Αίτηση 2 το Ακίνητο είναι ενοικιασμένο σε τρίτα πρόσωπα τους αμέσως επόμενους μήνες. Επομένως θα ήταν άδικο να δοθεί θεραπεία στους Αιτητές πριν αποδείξουν πλήρως την υπόθεση τους. Η έκταση της καθυστέρησης είναι τέτοια ώστε το Δικαστήριο όχι μόνο να μην μπορεί να την αγνοήσει, αλλά η καθυστέρηση συνέβαλε ουσιαστικά στο να δημιουργηθεί η συγκεκριμένη κατάσταση πραγμάτων για την οποία παραπονιούνται οι Αιτητές. Κρίνεται ότι η χρήση και η λειτουργία του Ακινήτου από την Καθ’ ης η Αίτηση 1 από το 2010 μέχρι και σήμερα αποτελεί μέρος του status quo.
Ο στόχος ενός προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος είναι η διατήρηση του καθεστώτος ως είναι προτού επισυμβεί η «αιτία πολέμου», δηλαδή η αιτία της αγωγής που συνιστά την κατ' ισχυρισμό παράνομη κατάσταση (status quo ante). Εδώ εντοπίζεται αδικαιολόγητη καθυστέρηση των Αιτητών. Ο πόλεμος έχει ήδη εκραγεί εδώ και 15 χρόνια, κατά την έκφραση της απόφασης Bacardi.
Τα όσα αναφέρθηκαν από τους Αιτητές για να δικαιολογήσουν την καθυστέρηση η οποία προέκυψε, και συγκεκριμένα ότι οι κατηγορίες της υπό κρίση υπόθεσης αφορούν γεγονότα κατά την περίοδο από 1/1/2025 μέχρι σήμερα, και σε κάθε περίπτωση ο Δήμος Πόλης Χρυσοχούς ιδρύθηκε και συστάθηκε δυνάμει των Περί Δήμων Νόμου του 2022 ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από την 1/7/2024, δεν βρίσκουν νομικό έρεισμα. Ο Δήμος Πόλης Χρυσοχούς, αποτελείται πλέον, μεταξύ άλλων, από τον δήμο Πόλης Χρυσοχούς και την κοινότητα Αγίας Μαρίνας (Χρυσοχούς), με το κοινοτικό συμβούλιο της οποίας συνάφθηκε η Συμφωνία Ενοικίασης του Ακινήτου.
Οι Αιτητές έχουν υποχρέωση να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους χωρίς καθυστέρηση. Το δίκαιο της επιείκιας ανέκαθεν έθετε στον αιτούντα, ο οποίος διεκδικούσε θεραπείες του δικαίου της επιείκιας, την υποχρέωση να διεκδικήσει τα δικαιώματα του χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή αμέλεια. Η υποχρέωση έχει ως βάση την αρχή ότι η καθυστέρηση ματαιώνει την επιείκια (delay defeats equity).
Για τους λόγους που εξηγούνται ανωτέρω, κρίνω ότι δεν θα ήταν δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
Συγκεφαλαιώνοντας, για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης, δεν βλέπω λόγο γιατί να αποκλίνω από το γενικό κανόνα που θέλει τα έξοδα να ακολουθούν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, ένα σετ εξόδων επιδικάζονται υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και εναντίον των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπογρ.)……………………………….
Λ. Χατζηξενοφώντος, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο