ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ ν. Χ. Β., Αρ. Υπόθεσης: 5217/2024, 29/1/2026
print
Τίτλος:
ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ ν. Χ. Β., Αρ. Υπόθεσης: 5217/2024, 29/1/2026

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Χατζηξενοφώντος, Ε.Δ.  

Αρ. Υπόθεσης: 5217/2024

ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ

 

εναντίον

 

Χ. Β.

Κατηγορούμενος

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29/1/2026

 

Εμφανίσεις:

Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Χρ. Κωνσταντίνου

Για Κατηγορούμενο: κος Σ. Κυριακίδης  

Κατηγορούμενος παρών

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Α.   Εισαγωγή

Ο Κατηγορούμενος με βάση το κατηγορητήριο αντιμετωπίζει την κατηγορία της τοποθέτησης αντικειμένου επί οδού κατά παράβαση του άρθρου 130 (1)(ιγ) του περί Δήμων Νόμου του 2022, Ν. 52(Ι)/2022. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας, αποδίδεται στον Κατηγορούμενο ότι στις 7/7/2024 και περί ώρα 11.15 στην Λεωφόρο Αποστόλου Παύλου στην Πάφο τοποθέτησε διαφημιστικές πινακίδες και/ή άλλα αντικείμενα επί και/ή κατά μήκος της πιο πάνω οδού, και παρέλειψε να πληρώσει το ποσό των €85,00 το οποίο του επιβλήθηκε ως εξώδικο πρόστιμο, καθώς και τη γενική προσεπιβάρυνση επί του πιο πάνω ποσού ύψους €42,50, ήτοι σύνολο €127,50, το οποίο οφείλει μέχρι σήμερα.

 

Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την κατηγορία που αντιμετωπίζει και η υπόθεση προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία. Η Κατηγορούσα Αρχή για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας, τον κο Φίλιππο Χατζηλουκά (Μ.Κ.1) και τον κο Θεοδόση Γεωργούδη (Μ.Κ.2). Περαιτέρω δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός, ότι η Λεωφόρος Αποστόλου Παύλου στην Πάφο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου.

Ο Κατηγορούμενος μετά που κρίθηκε εκ πρώτης όψεως ένοχος και κλήθηκε σε απολογία στην κατηγορία που αντιμετωπίζει, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως.

 

Β.   Μαρτυρία

Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα.

 

Μ.Κ.1

Ο Φίλιππος Χατζηλουκά είναι τροχονόμος στον Δήμο Πάφου. Στις 7/7/2024 και περί ώρα 11.15 περιπολούσε στην Λεωφόρο Αποστόλου Παύλου και διαπίστωσε ότι σε ένα σημείο επί της οδού, σε δημόσιο πεζοδρόμιο, υπήρχε τοποθετημένο αντικείμενο, δηλαδή διαφημιστική πινακίδα, ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου και υπό τον έλεγχο αυτού, και ως του ανέφερε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος είχε τοποθετήσει την εν λόγω διαφημιστική πινακίδα επί της προαναφερόμενης οδού. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε κατά την αντεξέταση του, ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο, η εργασία του Κατηγορούμενου ήταν να διαφημίζει κρουαζιέρες και την ουσιώδη ημέρα είχε δει τον Κατηγορούμενο να διαφημίζει κρουαζιέρες και να ήταν δίπλα από την διαφημιστική πινακίδα, στην οποία διαφημίζονταν κρουαζιέρες. Όπως επίσης ανέφερε αυτή ήταν η εργασία του Κατηγορούμενου για χρόνια και έτσι γνώριζε ότι η επίμαχη διαφημιστική πινακίδα άνηκε στον Κατηγορούμενο. Όπως ανέφερε ο Μ.Κ.1 καμία άδεια δεν είχε παραχωρηθεί στον Κατηγορούμενο από τον Δήμο Πάφου για την τοποθέτηση αντικείμενου επί της πιο πάνω οδού.

 

Την υπό κρίση ημέρα, ο Μ.Κ.1 περίμενε για λίγη ώρα και αφού η διαφημιστική πινακίδα παρέμεινε στην θέση της ετοίμασε το εξώδικο υπ’ αριθμό 2019069276 για το ποσό των €85,00 και το παρέδωσε στον Κατηγορούμενο, δίδοντας του ρητές οδηγίες να μετακινήσει το αντικείμενο. Το εξώδικο εκτυπώθηκε σε ηλεκτρονική μορφή από το μηχανάκι του Μ.Κ.1 και παραδόθηκε στον Κατηγορούμενο. Όπως ανέφερε ο Μ.Κ.1 τα στοιχεία του εξώδικου καταχωρούνται απευθείας στο σύστημα που διατηρεί ο Δήμος Πάφου και έτσι κατέθεσε στο Δικαστήριο αντίγραφο του εξωδίκου όπως εκτυπώθηκε από το ηλεκτρονικό σύστημα του Δήμου Πάφου. Το εξώδικο δεν αποπληρώθηκε εντός 15 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του, και έτσι προστέθηκε επιβάρυνση €42,50. Το εξώδικο δεν πληρώθηκε εντός 30 ημερών από την έκδοση του και έτσι ο Δήμος Πάφου προχώρησε στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Ο Κατηγορούμενος δεν υπέβαλε κάποια ένσταση ή παράπονο για την έκδοση του εξώδικου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στην περιπολία συνοδευόταν από τον συνάδελφο του κο Παπαγιάννη, ωστόσο δεν γνώριζε αν υπήρχε οποιαδήποτε διαμάχη ή διαφορά μεταξύ του Κατηγορούμενου και του κου Παπαγιάννη.

 

Μ.Κ.2

Ο Θεοδόσης Γεωργούδης είναι υπάλληλος του Δήμου Πάφου και στα πλαίσια των καθηκόντων του είναι να ελέγχει την τήρηση και εφαρμογή της νομοθεσίας και των Κανονισμών για την χρήση δημόσιου χώρου από αδειούχους εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου. Όπως ανέφερε, ο Κατηγορούμενος κατά τις 7/7/2024 δεν κατείχε οποιαδήποτε άδεια για να τοποθετεί αντικείμενα σε δημόσιο χώρο εντός των Δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου, και ουδέποτε του δόθηκε τέτοια άδεια για οποιαδήποτε χρονική περίοδο, ούτε είχε υποβληθεί ποτέ σχετική αίτηση από τον Κατηγορούμενο για εξασφάλιση άδειας.  

 

Όπως ενημερώθηκε από τον Μ.Κ.1, στις 7/7/2024 και ώρα 11.15, ο Μ.Κ.1 κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο για την τοποθέτηση αντικείμενου, ήτοι διαφημιστικής πινακίδας στην Λεωφόρο Αποστόλου Παύλου, η οποία βρίσκεται στην Κάτω Πάφο και εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου. Προς τούτο ο Μ.Κ.1 εξέδωσε εξώδικο στον Κατηγορούμενο, το οποίο παραμένει απλήρωτο μέχρι σήμερα.

 

Κατηγορούμενος

Ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι από τον Ιανουάριο του 2024 μέχρι σήμερα εργοδοτείται στην εταιρεία A.N. Ioannou Construction Ltd ως εργάτης και προς τούτο κατέθεσε στο Δικαστήριο αναλυτική κατάσταση αποδοχών ασφαλισμένου κατά εργοδότη για το έτος 2024 από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Όπως ανέφερε, στο παρελθόν εργαζόταν στον κο Αντρέα Σάββα, όπου διοργανώνει κρουαζιέρες και έχει σκάφος αναψυχής, ωστόσο η δουλειά του περιοριζόταν στην μεταφορά τροφίμων και φαρμάκων, και διαφώνησε ότι κατά το έτος 2024 εργαζόταν για αυτόν.

 

Στις 7/7/2024 πήγε στο Λιμανάκι της Πάφου, όπως κάθε σαββατοκύριακο όπου δεν εργάζεται, για να αγοράσει τσιγάρα, να πιεί τον καφέ του και για να δει τους φίλους του. Όταν στις 7/7/2024 βγήκε από το περίπτερο επί της Λεωφόρου Αποστόλου Παύλου, ο Μ.Κ.1 του παρέδωσε εξώδικο, χωρίς να τοποθετήσει κάποια διαφημιστική πινακίδα επί της οδού. Μαζί με τον Μ.Κ.1 ήταν ο κος Παπαγιάννης, τον οποίο γνωρίζει, αφού στο παρελθόν ο κος Παπαγιάννης ξυλοκόπησε ένα πολίτη και ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να σταματήσει το ξυλοκόπημα. Προς τούτο ο Κατηγορούμενος κλήθηκε από την Αστυνομία να δώσει κατάθεση για το περιστατικό αυτό, το οποίο συνέβη ένα με τρείς μήνες πριν την έκδοση του επίμαχου εξώδικου. Όταν ο Κατηγορούμενος στις 7/7/2024 ρώτησε τον Μ.Κ.1 γιατί τον κατάγγειλε, αυτός του ανέφερε ότι αυτός που τον καταγγέλλει είναι ο κος Παπαγιάννης.

 

Επιβεβαίωσε ότι το εξώδικο το οποίο του παρέδωσε ο Μ.Κ.1 δεν το πλήρωσε, ούτε υπέβαλε ένσταση και ότι δεν είχε οποιαδήποτε άδεια για να τοποθετεί σε δημόσιο χώρο αντικείμενα.

 

Γ.    Αξιολόγηση Μαρτυρίας

Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους, έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ.  Αυξεντίου v. Διγκλη (2007) 1 ΑΑΔ 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva (2002) 1 AAΔ.454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας (2007) 2 ΑΑΔ 173).

 

Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται απ' όλες τις πλευρές στο Δικαστήριο, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μικροσκοπικά, αλλά μέσα στο συνολικό της πλαίσιο, με όλα τα πιθανά επακόλουθα που μπορεί να επιφέρει. Έτσι στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που παρουσιάζεται, το Δικαστήριο, που έχει την ευκαιρία να ακούσει και να παρακολουθήσει τους μάρτυρες που καταθέτουν, έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί ολόκληρη ή μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να ενεργήσει ανάλογα (βλ.  Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας (1989) 2 ΑΑΔ 109).

 

Σημειώνεται ότι η αξιολόγηση δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα (1992) 1 Α.Α.Δ 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.α (2002) 1 Α.Α.Δ 165).

 

Μ.Κ.1

Αξιολογώντας την μαρτυρία του Μ.Κ.1, διαπιστώνω ότι υπέπεσε σε δύο κομβικές αντιφάσεις κατά την μαρτυρία του, οι οποίες επηρεάζουν την ουσία της μαρτυρίας του και δημιουργούν ρήγματα σε αυτήν. Για αυτόν τον λόγο το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στην μαρτυρία του, πλην των αναφορών του σε γεγονότα τα οποία προκύπτουν ως μη αμφισβητούμενα, όπως διαφάνηκε κατά την αντεξέταση του αλλά και την μαρτυρία του Κατηγορούμενου.

 

Συγκεκριμένα, ενώ στην κυρίως του εξέταση ανέφερε ότι την υπό κρίση ημέρα και ώρα, ενώ περιπολούσε στην Λεωφόρο Αποστόλου Παύλου διαπίστωσε ότι σε ένα σημείο επί της οδού σε δημόσιο πεζοδρόμιο υπήρχε τοποθετημένη διαφημιστική πινακίδα, και μάλιστα ο ίδιος ο Κατηγορούμενος του ανέφερε ότι είχε ο ίδιος τοποθετήσει την εν λόγω πινακίδα επί της προαναφερόμενης οδού, κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι είδε ο ίδιος τον Κατηγορούμενο να τοποθετεί την διαφημιστική πινακίδα επί της προαναφερόμενης λεωφόρου. Περαιτέρω, ενώ στην κυρίως του εξέταση ανέφερε ότι περίμενε για λίγη ώρα και αφού η διαφημιστική πινακίδα παρέμεινε στην θέση της ετοίμασε το εξώδικο υπ’ αριθμό 2019069276 για το ποσό των €85,00 και το παρέδωσε στον Κατηγορούμενο, δίδοντας του ρητές οδηγίες να μετακινήσει το αντικείμενο, κατά την αντεξέταση του πρόβαλε μια εντελώς διαφορετική εκδοχή. Ανέφερε ότι έκανε παρατήρηση στον Κατηγορούμενο και του έδωσε οδηγίες να μετακινήσει την πινακίδα πριν την έκδοση του εξωδίκου, και λόγω του ότι δεν την μετακίνησε εξέδωσε το εξώδικο.

 

Οι πιο πάνω αντιφάσεις, οι οποίες αφορούν το κρίσιμο γεγονός της τοποθέτησης της διαφημιστικής πινακίδας επί της Λεωφόρου Αποστόλου Παύλου, δεν μπορούν να επιτρέψουν στο Δικαστήριο να προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στη μαρτυρία του Μ.Κ.1, η οποία και απορρίπτεται.  

 

 

Μ.Κ.2

Ο Μ.Κ.2 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Ήταν ειλικρινής και ήθελε να διαφωτίσει το Δικαστήριο για τα γεγονότα τα οποία ήταν στην σφαίρα γνώσης του λόγω της εργασίας του. Συγκεκριμένα ο σκοπός της μαρτυρίας του ήταν για να αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος κατά τους ουσιώδεις χρόνους δεν ήταν αδειοδοτημένος να τοποθετηθεί αντικείμενα σε δημόσιο χώρο εντός των Δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου, μαρτυρία που στην ουσία προέκυψε ως μη αμφισβητούμενη από την Υπεράσπιση κατά την αντεξέταση του αξιολογούμενου μάρτυρα. Όσον αφορά τις εξ ακοής αναφορές του σχετικά με τα όσα τον πληροφόρησε ο Μ.Κ.1 ότι διημείφθησαν στις 7/7/2024, ενόψει της απόρριψης της άμεσης μαρτυρία του Μ.Κ.1 για τους λόγους που επεξηγήθηκαν ανωτέρω, καμία βαρύτητα δεν μπορεί να δοθεί στις εν λόγω εξ ακοής αναφορές του.

 

Κατηγορούμενος

Αξιολογώντας την μαρτυρία του Κατηγορούμενου, οφείλω να ομολογήσω ότι δεν με έπεισε για την γνησιότητα των όσων ανέφερε. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει από το ειδώλιο του μάρτυρα και παρατηρώντας τη γενικότερη στάση και συμπεριφορά του, τον τρόπο και το ύφος της μαρτυρίας του, σχημάτισα την εντύπωση ότι δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να αναφέρει όλα όσα πραγματικά διαδραματίσθηκαν. Εξηγώ.

 

Ως έχει νομολογηθεί, οι διαπιστώσεις ενός Δικαστηρίου οφείλουν να απορρέουν από την ορθή αξιολόγηση της μαρτυρίας ως αποτέλεσμα της ανθρώπινης εμπειρίας που εν πολλοίς είναι και οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (βλ. Θεοφάνους Θεόδωρος Κώστας ν. Δημοκρατίας (2015) 2 ΑΑΔ 161). Τα όσα ανέφερε ο Κατηγορούμενος αναφορικά με το πως εξελίχθηκαν τα υπό κρίση γεγονότα, ήτοι ότι ενώ βγήκε από το περίπτερο επί της Λεωφόρου Αποστόλου Παύλου ο Μ.Κ.1 του παρέδωσε το εξώδικο, χωρίς να τοποθετήσει ο ίδιος οποιοδήποτε αντικείμενο επί της προαναφερόμενης οδού, μετά από οδηγίες του κου Παπαγιάννη, αντιστρατεύονται στην κοινή λογική. Δεν νοείται αν όντως τα γεγονότα εξελίχθηκαν με αυτό τον τρόπο να μην αντέδρασε ο Κατηγορούμενος με κάποιο τρόπο. Είτε με το να συζητήσουν κατά τον χρόνο της παράδοσης του εξωδίκου, είτε με το να προβάλει κάποια ένσταση ή αλληλογραφία με τον Δήμο Πάφου ή ακόμη προφορικά με λειτουργό του Δήμου Πάφου. Σημειώνεται ότι κατά την μαρτυρία του Κατηγορούμενου, δεν ανέφερε να συζήτησαν το οτιδήποτε με τον Μ.Κ.1 ή τον κ. Παπαγιάννη μετά που του παρέδωσε το εξώδικο, ως ήταν η θέση του Κατηγορούμενου, και τον ενημέρωσε ότι είναι ο κος Παπαγιάννης που επιθυμούσε να τον καταγγείλει ένεκα της προϊστορίας των δύο ανδρών.

 

Δεν μπορώ επίσης να παραβλέψω ότι κατά την αντεξέταση του υπέπεσε σε αντίφαση σχετικά με το που εργαζόταν κατά την κρίσιμη περίοδο. Ενώ κατά την κυρίως του εξέταση ανέφερε ότι εργαζόταν στην εταιρεία [  ]  ως εργάτης, καταθέτοντας μάλιστα αναλυτική κατάσταση αποδοχών ασφαλισμένου από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων, και διαφώνησε ότι την κρίσιμη περίοδο εργαζόταν για κάποιο κ. Ανδρέα Σάββα ο οποίος είχε σκάφη αναψυχής και για τον οποίο εργαζόταν στο παρελθόν, κατά την αντεξέταση του συμφώνησε ότι παράλληλα με την εργασία του στην εταιρεία [  ], μετέβαινε στο λιμανάκι της Κάτω Πάφου για να βοηθάει στο σκάφος. Λόγω του ότι η φύση της εργασίας του Κατηγορούμενου έχει σχέση με το περιεχόμενο της ισχυριζόμενης διαφημιστικής πινακίδας, κρίνεται ως αντίφαση επί ουσιώδη θέσεων, κάτι το οποίο, σε συνδυασμό με τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω σχετικά με την αξιολόγηση του Κατηγορούμενου, δεν μπορούν παρά να κλονίσουν την αξιοπιστία του.

 

Ως εκ των ανωτέρω, η μαρτυρία του Κατηγορούμενου απορρίπτεται στην ολότητα της ως καθ’ όλα αναξιόπιστη.  

 

Δ.   Ευρήματα Δικαστηρίου

Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς και από τα αδιαμφισβήτητα και παραδεκτά γεγονότα ως προέκυψαν κατά την ακροαματική διαδικασία,  καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα επί των επίδικων γεγονότων:

 

Η Λεωφόρος Αποστόλου Παύλου εμπίπτει εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου. Ο Κατηγορούμενος στις 7/7/2024 δεν ήταν αδειοδοτημένος από την αρμόδια αρχή για την τοποθέτηση αντικειμένων σε δημόσιο χώρο ούτε εκκρεμούσε οποιαδήποτε αίτηση για εξασφάλιση τέτοιας άδειας. Στις 7/7/2024, στην Λεωφόρο Αποστόλου Παύλου, ο Μ.Κ.1 παρέδωσε στον Κατηγορούμενο το εξώδικο υπ’ αριθμό 2019069276 για το ποσό των €85,00. Το εξώδικο δεν αποπληρώθηκε εντός 15 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του, και έτσι προστέθηκε επιβάρυνση €42,50. Το εξώδικο δεν πληρώθηκε εντός 30 ημερών από την έκδοση του, και παραμένει απλήρωτο μέχρι σήμερα. Ο Κατηγορούμενος δεν υπέβαλε κάποια ένσταση ή παράπονο για την έκδοση του εξώδικου.

 

Ε.   Νομική Πτυχή

Σύμφωνα με το άρθρο 130(1)(ιγ) του Περί Δήμων Νόμου του 2022, πρόσωπο το οποίο ρίπτει, τοποθετεί ή εγκαταλείπει οποιοδήποτε αντικείμενο ή πράγμα, εντός ή επί οποιασδήποτε οδού ή δημόσιου χώρου εντός των δημοτικών ορίων, είναι ένοχο αδικήματος.

 

Στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου, η οδός περιλαμβάνει μεταξύ άλλων «πεζόδρομο, πεζοδρόμιο ή δημόσιο χώρο».

 

Ως εκ των ανωτέρω, προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι (α) η ρίψη ή η τοποθέτηση ή η εγκατάλειψη, (β) αντικειμένου ή πράγματος, (γ) σε οδό ή δημόσιο χώρο, (δ) που βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου.

 

ΣΤ.Βάρος απόδειξης

Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Kατηγορούσα Aρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας (1989) 2 ΑΑΔ 401).

 

Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Sener Erbekci v. Δημοκρατίας (2005) 2 Α.Α.Δ 434). Όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του κατηγορούμενου εγείρει, δεν είναι δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου (2002) 2 Α.Α.Δ 246). Η υπεράσπιση σε καμία περίπτωση φέρει βάρος απόδειξης της αθωότητας του κατηγορούμενου ή συμπλήρωσης τυχόν κενών στην μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής. Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του Κατηγορούμενου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας.

 

Η πεμπτουσία της ποινικής δίκης είναι η θεμελιακή αρχή ότι η καταδίκη είναι επιτρεπτή μόνο όταν αναδύεται, ασφαλής, ως αποτέλεσμα κρυστάλλινης και χωρίς λογική αμφιβολία δικανικής πεποίθησης (βλ. ΧΧ ΧΧ ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 294/2018, ημερομηνίας 19/11/2019, ECLI:CY:AD:2019:B474).

 

Ζ.    Κατάληξη - Συμπεράσματα

Δεδομένης της απόρριψης της μαρτυρίας του Μ.Κ.1, ήτοι της μαρτυρίας που στόχευε να αποδείξει ότι ο Κατηγορούμενος τοποθέτησε διαφημιστική πινακίδα επί οδού, και στην απουσία οποιασδήποτε άλλης περιστατικής ή πραγματικής μαρτυρίας, η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία του υπό εξέταση αδικήματος. Έτσι η υπό κρίση κατηγορία παραμένει έκθετη σε απόρριψη. Όπως έχει τονισθεί στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν Ανδρέας Ευριπίδου ανωτέρω,  οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και έστω και αν η συμπεριφορά του κατηγορούμενου εγείρει ερωτηματικά, δεν είναι δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες και αν είναι αυτές, δεν επιτρέπονται.

 

Στην βάση λοιπών των όσων εκτίθενται ανωτέρω, ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει.

 

Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ του Κατηγορούμενου και εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

 

(Υπογρ.)……………………………….

                                                                                           Λ. Χατζηξενοφώντος, Ε.Δ.

 

Πιστό Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο