ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Συμεού, Ε.Δ.   

         Aρ. Υπόθεσης: 6420/25

 

 

                                           

                                         Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου

 

                                                          - ν -  

 

                                                         Μ. Ε                                    

 

Ημερομηνία: 27/01/26

Εμφανίσεις:

Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ε. Μανώλη               

Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κ. Σιαηλής  

Κατηγορούμενος: παρών      

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Αφορμή για την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης αποτέλεσε η έρευνα που διενεργήθηκε από την αστυνομία και πιο συγκεκριμένα από μέλη της ΥΚΑΝ Πάφου στην κατοικία του Κατηγορούμενου την 12^η Οκτωβρίου του 2025 κατόπιν εκτέλεσης δικαστικού εντάλματος έρευνας με αποτέλεσμα τον εντοπισμό ναρκωτικών ουσιών τάξεως Α και Β, του χρηματικού ποσού των 5,010 ευρώ καθώς και άλλων σχετικών αντικειμένων.

 

Πιο συγκεκριμένα, με βάση τις λεπτομέρειες των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, στην οικία του κατά τον επίδικο χρόνο εντοπίστηκε κοκαΐνη βάρους 16,85 γραμμαρίων, ένας ηλεκτρονικός φορτιστής στον οποίο ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης, ένα μεταλλικό κουτάλι στο οποίο επίσης ανιχνεύθηκαν ίχνη κοκαΐνης, κάνναβη βάρους 9,93 γραμμαρίων, δύο ζυγαριές ακριβείας στις οποίες ανιχνεύθηκαν ίχνη κοκαΐνης και κάνναβης, ένα μισοκαπνισμένο τσιγάρο μήκους 6 εκατοστών στο οποίο ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης βάρους 0,10 γραμμαρίων, ένας αλεστήρας στον οποίο επίσης ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης βάρους 0,02 γραμμαρίων και τέλος το χρηματικό ποσό των 5,010 ευρώ.

 

Ο Κατηγορούμενος μετά την καταχώρηση της υπόθεσης την 16/10/25 με σχετική διαταγή του Δικαστηρίου και κατόπιν αιτήματος που υποβλήθηκε εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής διατάχθηκε να παραμείνει υπό κράτηση μέχρι και την εκδίκαση της υπόθεσης ενώ στην συνέχεια απάντησε στις εναντίον του κατηγορίες με παραδοχή πλην των υπό εκδίκαση κατηγοριών για τις οποίες λόγος θα γίνει αμέσως πιο κάτω.

 

Ειδικότερα ο Κατηγορούμενος παραδέχτηκε την κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α δηλαδή κοκαΐνης βάρους 16,85 γραμμαρίων (1^η κατηγορία), της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α και πιο συγκεκριμένα ενός ηλεκτρονικού φορτιστή στον οποίο ανιχνεύθηκαν ίχνη κοκαΐνης (2^η κατηγορία), της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α και πιο συγκεκριμένα ενός μεταλλικού κουταλιού στο οποίο ανιχνεύθηκαν ίχνη κοκαΐνης (3^η κατηγορία), της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α και Τάξεως Β (6^η και 11^η κατηγορία), της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και πιο συγκεκριμένα κάνναβης βάρους 9,93 γραμμαρίων (7^η κατηγορία), της παράνομης κατοχής δύο ζυγαριών ακριβείας στις οποίες ανιχνεύθηκαν ίχνη κοκαΐνης και κάνναβης (8^η κατηγορία), της παράνομης κατοχής ενός μισοκαπνισμένου τσιγάρου μήκους 6 εκατοστών στο οποίο ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης βάρους 0,10 γραμμαρίων (9^η κατηγορία) και τέλος της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και πιο συγκεκριμένα ενός αλεστήρα στον οποίο ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης βάρους 0,02 γραμμαρίων (10^η κατηγορία).

 

Από την άλλη βεβαίως ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε τις κατηγορίες της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (4^η κατηγορία), της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο και πιο συγκεκριμένα στην ΜΚ2 (5^η κατηγορία) και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (12^η κατηγορία) και ως εκ τούτου η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση αναφορικά με αυτές τις κατηγορίες. 

 

Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεσης της κάλεσε συνολικά πέντε μάρτυρες κατηγορίας, ενώ μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της και αφού το Δικαστήριο καθηκόντως και παρά την μη ύπαρξη εισήγησης εκ μέρους της Υπεράσπισης εξετάζοντας το κατά πόσο έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου τον κάλεσε σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος  επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία ενώ στην συνέχεια κάλεσε προς υπεράσπιση του τρείς μάρτυρες.

 

Με βάση την τεθείσα μαρτυρία αποτελεί εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο κατείχε την ποσότητα κοκαΐνης βάρους 16,85 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα αλλά και ότι προμήθευσε την ΜΚ2 η οποία κατά την στιγμή της έρευνας στην κατοικία του από την αστυνομία βρισκόταν στο συγκεκριμένο σημείο, με κοκαΐνη βάρους 1,5 γραμμαρίων. Επίσης αποτέλεσε εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του 5,010 ευρώ τα οποία αποτελούσαν έσοδα από παράνομες δραστηριότητες.

 

Από την αντίπερα όχθη ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε την κατοχή της πιο πάνω ποσότητας κοκαΐνης υποστηρίζοντας με σθεναρότητα από την άλλη την θέση ότι, την συγκεκριμένη ποσότητα κοκαΐνης την αγόρασε και την κατείχε για δική του και μόνο χρήση και ότι ουδέποτε προμήθευσε είτε την ΜΚ2 είτε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Σε ότι αφορά το χρηματικό ποσό που ανευρέθηκε στην κατοικία του και ειδικότερα κάτω από το στρώμα του κρεβατιού του, τόσο ο ίδιος ο Κατηγορούμενος όσο και η ΜΥ3 υποστήριξαν την θέση ότι ο Κατηγορούμενος κατείχε τα συγκεκριμένα χρήματα καθότι είχε ήδη προβεί σε σχετική πώληση ενός τεμαχίου γης στην Τάλα προς τον ΜΥ1 ο οποίος είναι θείος του αλλά και νονός του μετά από την σύναψη μάλιστα σχετικού συμφωνητικού εγγράφου – Τεκμήριο 21 - το οποίο καταρτίστηκε από την ΜΥ2 περί το έτος 2021 η οποία εργαζόταν ως δικολάβος και που με βάση το συγκεκριμένο έγγραφο ο ΜΥ1 κατέβαλε για λογαριασμό του Κατηγορούμενου προς την ΜΥ3 το τίμημα από την πώληση το οποίο και ανερχόταν στις 30,000 ευρώ. Σε ότι αφορά τον άλλο ισχυρισμό που προβλήθηκε από τον Κατηγορούμενο σε σχέση με το επίδικο ποσό που ανευρέθηκε στην κατοικία του, τόσο ο ίδιος όσο και η ΜΥ3 υποστήριξαν την θέση ότι ο Κατηγορούμενος στο παρελθόν  είχε λάβει επίσης και χρηματική αποζημίωση από την ασφαλιστική εταιρεία άλλου εμπλεκόμενου οχήματος που είχε εμπλακεί σε δυστύχημα, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στα χέρια του. Σύμφωνα μάλιστα με την ΜΥ3 η συγκεκριμένη χρηματική αποζημίωση για το δυστύχημα καταβλήθηκε και πάλι στην ίδια μέσω χρηματικών ποσών σε δόσεις τα οποία κατατέθηκαν στον λογαριασμό της καθότι με την σύμφωνη γνώμη του Κατηγορούμενου συμφώνησαν όπως η πρώτη υπό την ιδιότητα της ως μητέρα του, ήθελε να διαχειρίζεται τα χρήματα του για να είναι πιο ασφαλισμένα.

 

Ως εκ τούτου αποτέλεσε ουσιαστική θέση της υπερασπιστικής γραμμής του Κατηγορούμενου ότι το επίδικο χρηματικό ποσό που ανευρέθηκε από την αστυνομία στην κατοικία του δεν αποτελούσε προϊόν παράνομων ενεργειών αλλά ότι αποκτήθηκε νόμιμα.  Κατά την ακροαματική διαδικασία σημειώνεται ότι κατατέθηκαν συνολικά 26 Τεκμήρια ενώ μέρος της μαρτυρίας δηλώθηκε ως παραδεκτό.

 

Παραδεκτά Γεγονότα

 

Με την σύμφωνη γνώμη των δύο πλευρών δηλώθηκε παραδεκτό τόσο το περιεχόμενο της έκθεσης του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας – Τεκμήριο 17- όσο και η έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους – Τεκμήριο 16. Επίσης δηλώθηκε από κοινού ότι όλα τα τεκμήρια της υπόθεσης από την λήψη τους μέχρι και την κατάθεση τους στο Δικαστήριο έγινε νόμιμα και νομότυπα χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε αλλοίωση τους ή επιμόλυνση της διαδικασίας και ότι αυτά χρησιμοποιήθηκαν μόνο για σκοπούς των επιστημονικών εξετάσεων.

 

 

 

Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής - Αξιολόγηση

 

Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους του μάρτυρες την ώρα που κατέθεταν καθώς και τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας λήφθηκαν υπόψη όλοι εκείνοι οι παράγοντες και παράμετροι που συνιστούν μέτρο κρίσης για την αξιολόγηση ενός μάρτυρα, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος των μαρτύρων στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να παρακολουθήσουν τα όσα διαδραματίσθηκαν, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την αμεσότητα και προθυμία με την οποία απαντούσαν τις ερωτήσεις, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη τους και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, (βλ. Ζεβρού ν. Χαραλάμπους, (1996) 1 Α.Α.Δ.447, Καρεκλά ν. Κλεάνθους, (1997) 1 Α.Α.Δ. 1119 και Αθανασίου και άλλος ν. Κουνούνη, (1997) 1 Α.Α.Δ.614) και έχοντας κατά νου ότι ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ’ ολοκλήρου είτε μερικώς καθώς ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρας δεν αποτελεί μεμπτή προσέγγιση, (βλ. Αγαπίου v. Παναγιώτου, (1988) 1ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη, (1995) 2 ΑΑΔ 207 και Σάββα Ομήρου ν. Δημοκρατίας, (2001) 2 Α.Α.Δ.501).

 

Μαρτυρία ΜΚ1 και αξιολόγηση

 

Πρώτος μάρτυρας κλήθηκε και κατέθεσε ο Αστ. Α.3742 Α. Γεωργίου ο οποίος υπηρετεί στην ΥΚΑΝ Πάφου. Ο ΜΚ1  υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την γραπτή του κατάθεση, Τεκμήριο 1, καθώς και την συμπληρωματική κατάθεση που έδωσε, Τεκμήριο 2. Επίσης κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 τον κατάλογο των Τεκμηρίων της υπόθεσης ενώ στην συνέχεια κλήθηκε και κατέθεσε τα τεκμήρια που περισυνελέχθηκαν από την κατοικία του Κατηγορούμενου κατά την έρευνα που διενεργήθηκε κατά τον επίδικο χρόνο. Ειδικότερα ο ΜΚ1 κατέθεσε όλα εκείνα τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν από την αστυνομία εντός της κατοικίας του Κατηγορούμενου και αφορούν τις ναρκωτικές ουσίες τάξεως Α και Β, όσο και τις δύο ζυγαριές ακριβείας, το κουτάλι, το μισοκαπνισμένο τσιγάρο, τον σπαστήρα, τον ηλεκτρονικό φορτιστή, το χρηματικό ποσό των 5,010 ευρώ καθώς και τα παρειακά του επιχρίσματα του Κατηγορούμενου (Τεκμήρια 4 – 13). Ο ΜΚ1 αναφερόμενος στην εμπειρία του ως αστυνομικός που υπηρετεί στην ΥΚΑΝ Πάφου, εξήγησε ότι υπηρετεί στο συγκεκριμένο κλιμάκιο από το έτος 2006 ενώ σε ότι αφορά την λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του Κατηγορούμενου ζήτησε και την κατέθεσε, ως Τεκμήριο 14. Επίσης κατέθεσε την γραπτή συγκατάθεση του Κατηγορούμενου για την λήψη μετρήσεων, Τεκμήριο 15 καθώς και τα Τεκμήρια 16 και 17 τα οποία αποτελούν την έκθεση του Γενικού Κρατικού Χημείου καθώς και του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας.

 

Ερωτώμενος στην συνέχεια ο ΜΚ1 από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής για το αν γνωρίζει την τιμή πώλησης τόσο της κοκαΐνης όσο και της κάνναβης, απαντώντας ανέφερε ότι η κάνναβη πωλείται στην αγορά περί τα 20 ευρώ το γραμμάριο ενώ η κοκαΐνη περί τα 100 ευρώ το γραμμάριο. Σύμφωνα μάλιστα με τον ΜΚ1 τις εν λόγω ναρκωτικές ουσίες κάποιο πρόσωπο μπορεί να τις προμηθευτεί  σε νάιλον συσκευασίες κλειστές δια καψίματος ή σε χαρτομάντηλα ή χαρτί ή ακόμη και σε σακουλάκια.

 

Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ερωτήθηκε διάφορες διευκρινιστικού τύπου ερωτήσεις αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εντοπίστηκε ο Κατηγορούμενος στην οικία του μαζί με την ΜΚ2. Επίσης ερωτώμενος συμφώνησε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν γενικά συνεργάσιμος καθώς και ότι ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι τα επίδικα ναρκωτικά τα κατείχε για δική του και μόνο χρήση αλλά και ότι πράγματι τα ναρκωτικά που εντοπίστηκαν δεν ήταν  διαχωρισμένα σε μικρότερες ποσότητες ούτε και ήταν εντός σακουλιών κλειστών δια καψίματος. Σε ότι αφορά την θέση που του υποβλήθηκε από την Υπεράσπιση ότι ο Κατηγορούμενος ενόψει των πιο πάνω περιστάσεων φαίνεται ότι κατείχε αποκλειστικά και μόνο τις συγκεκριμένες ποσότητες για δική του χρήση, ο ΜΚ1 απαντώντας υπέδειξε ότι αναφορικά με την κατοχή της κοκαΐνης αυτή ήταν πέραν της ποσότητας των 10 γραμμαρίων που τεκμαίρεται από τον ίδιο τον Νόμο, καθότι τεκμαίρεται ότι κάποιος κατέχει κοκαΐνη με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα.

 

Σχετικά με το χρηματικό ποσό που ανευρέθηκε στην κατοικία του Κατηγορούμενου, ο ΜΚ1 ερωτώμενος συμφώνησε ότι πράγματι ο Κατηγορούμενος έδωσε κάποιους ισχυρισμούς για την προέλευση των συγκεκριμένων χρημάτων, από την άλλη όμως υπέδειξε ότι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί του δεν επιβεβαιώθηκαν αφού μέσα από τις καταθέσεις οι οποίες λήφθηκαν κατά την διερεύνηση της υπόθεσης προβλήθηκαν από άλλα πρόσωπα διαφορετικοί ισχυρισμοί τους οποίους και εξήγησε στο Δικαστήριο κατά την αντεξέταση του. Ο ΜΚ1 αντεξεταζόμενος υποστήριξε την θέση ότι παρά τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς του Κατηγορούμενου εντός της κατοικίας του στην οποία ανευρέθηκε το επίδικο χρηματικό ποσό ανευρέθηκαν και ποσότητες ναρκωτικών και συνεπώς τα χρήματα αυτά πιθανόν να προήλθαν από την πώληση ναρκωτικών.

 

Περαιτέρω ο συνήγορος της Υπεράσπισης αντεξετάζοντας τον ΜΚ1 τον κάλεσε να απαντήσει σε διάφορες διευκρινιστικές ερωτήσεις αναφορικά την νοητική κατάσταση στην βρισκόταν η ΜΚ2 κατά την στιγμή που της λήφθηκε η ανακριτική της κατάθεση εφόσον αποτέλεσε θέση της Υπεράσπισης ότι η ΜΚ2 δεν βρισκόταν σε καλή νοητική κατάσταση και δεν είχε καθαρό μυαλό και σκέψη λόγω της επήρειας ναρκωτικών ουσιών με αποτέλεσμα τα όσα ανέφερε στην ανακριτική της κατάθεση αναφορικά με το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος την προμήθευσε με κοκαΐνη να ήταν αποκυήματα της φαντασίας της. Ο ΜΚ1 απαντώντας εξήγησε ότι δεν ήταν ο ίδιος που της είχε λάβει ανακριτική κατάθεση και συνεπώς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει την κατάσταση που βρισκόταν η ΜΚ2, υποστηρίζοντας από την άλλη όμως την θέση ότι όταν είχε επαφή μαζί της και την είχε δει, η ΜΚ2 του φάνηκε όταν την είδε ότι ήταν καλά. Επίσης ερωτώμενος κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι η ΜΚ2 στην ανακριτική της κατάθεση ισχυρίστηκε ότι ο Κατηγορούμενος την προμήθευσε με ναρκωτικά και έκαναν χρήση μαζί ενώ σε επόμενη ερώτηση που του τέθηκε από την Υπεράσπιση υπέδειξε ότι στην ΜΚ2 δεν ανευρέθηκαν στην κατοχή της οποιεσδήποτε ναρκωτικές ουσίες.

 

Ο ΜΚ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο γιατί μέσα από τις απαντήσεις που έδωσε διαφάνηκε ότι ήταν αντικειμενικός και αμερόληπτος αφού δεν δίστασε να εξηγήσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εντοπίστηκαν τα επίδικα ναρκωτικά εντός της οικίας του Κατηγορούμενου υποδεικνύοντας συγκεκριμένα ότι αυτά δεν ήταν διαχωρισμένα σε μικρότερες ποσότητες καθώς και ότι δεν βρισκόντουσαν εντός σακουλιών κλειστών δια καψίματος. Επίσης αντεξεταζόμενος δεν δίστασε να αναφέρει και τις θέσεις τις οποίες ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος και γενικά την εκδοχή του σχετικά με την κατοχή των ναρκωτικών ουσιών αλλά και των χρημάτων καθώς και ότι ο Κατηγορούμενος γενικά ήταν έντονος στην θέση του ότι τα επίδικα ναρκωτικά τα κατείχε για δική του και μόνο χρήση, επεξηγώντας όμως παράλληλα ότι η ποσότητα της κοκαΐνης που κατείχε ο Κατηγορούμενος ήταν πέραν του τεκμηρίου του Νόμου.

 

Γενικά ο ΜΚ1 απαντούσε με αμεσότητα και σαφήνεια σε όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν ενώ ήταν σταθερός στις θέσεις του οι οποίες παρέμειναν ακλόνητες και αδιαφοροποίητες σε σχέση και με τις γραπτές του καταθέσεις. Εξάλλου η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση.

 

Ο ΜΚ1 κρίνεται αξιόπιστος και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της.

 

Μαρτυρία ΜΚ2 και αξιολόγηση

 

Ως ΜΚ2 κλήθηκε και κατέθεσε η Ζ.Β η οποία είναι φίλη του Κατηγορούμενου και η οποία σύμφωνα με γραπτή της κατάθεση που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 18 και υιοθετήθηκε από την ίδια ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, κατά τον επίδικο χρόνο είχε τηλεφωνήσει στον Κατηγορούμενο τον οποίο γνωρίζει μέσω άλλων γνωστών τους προσώπων, και του οποίου το σπίτι του το είχε επισκεφθεί και άλλες πέντε με έξι φορές, για να πάει να κάνουν παρέα. Σύμφωνα με την ΜΚ2, ο Κατηγορούμενος τότε της ζήτησε όταν πάει στο σπίτι του να του πάρει και τσιγάρα, ενώ σύμφωνα με την ίδια όταν τελικά έφτασε στο σπίτι του ο Κατηγορούμενος ήταν μόνος του και είχε ήδη έτοιμη κοκαΐνη για χρήση με μπουκάλα. Τότε σύμφωνα με την γραπτή κατάθεση της ΜΚ2, αφού η ίδια έκατσε στον καναπέ και έκαναν μαζί χρήση κοκαΐνης, ο  Κατηγορούμενος στην συνέχεια έφερε και άλλη ποσότητα με σκοπό να κάνουν ξανά χρήση. Η πρώτη ποσότητα της κοκαΐνης που αφορούσε την χρήση που είχε γίνει και από τους δύο, ήταν σύμφωνα με την ΜΚ2 περί το μισό γραμμάριο ενώ η δεύτερη ποσότητα που της είχε φέρει για να χρησιμοποιήσουν και πάλι, ήταν περί το ένα γραμμάριο. Σημειώνεται ότι η εν λόγω ποσότητα στην οποία έγινε αναφορά δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση, αφού ουδέποτε υποβλήθηκε η θέση ότι επρόκειτο για μικρότερη ποσότητα ή έστω μεγαλύτερη αφού εξάλλου η υπερασπιστική γραμμή του Κατηγορούμενου στηριζόταν στο ότι ουδέποτε ο Κατηγορούμενος την είχε προμηθεύσει με οποιεσδήποτε ναρκωτικές ουσίες και ότι η ίδια από μόνη της και εν αγνοία του Κατηγορούμενου είχε προβεί σε χρήση από τα ναρκωτικά που είχε εναποθέσει ο Κατηγορούμενος στο τραπεζάκι του σαλονιού του. Ερωτώμενη μάλιστα η ΜΚ2 στην κατάθεση της για το κατά πόσο άγγιξε σε οποιαδήποτε αντικείμενα, ανέφερε ότι είχε αγγίξει σε ένα κουτάλι που προετοίμασε την κοκαΐνη για χρήση καθώς και πάνω σε ένα σακουλάκι τύπου «zip lock» μέσα στο οποίο υπήρχε κάνναβη με σκοπό να το περιεργαστεί για να διαπιστώσει τι περιεχόταν σε αυτό. Σε ότι αφορά την δεύτερη ποσότητα της κοκαΐνης που της είχε φέρει ο Κατηγορούμενος για χρήση, η ΜΚ2 ανέφερε ότι βρισκόταν μέσα σε σακουλάκι. Σε ότι αφορά την ετοιμασία της κοκαΐνης, η ΜΚ2 διευκρίνισε ότι την μετέτρεψε σε «κράκ» δηλαδή ανέμειξε την ποσότητα της κοκαΐνης με μαγειρική σόδα την οποία ο Κατηγορούμενος είχε στο σπίτι του, και ακολούθως το μείγμα το τοποθέτησε πάνω στο κουτάλι το οποίο ανευρέθηκε από την αστυνομία ενώ στην συνέχεια τοποθέτησε σε αυτό και λίγο νερό. Ακολούθως σύμφωνα με την ΜΚ2 θα την έβραζαν με αναπτήρα μέχρι να γίνει στερεή ουσία σαν πέτρα και τότε, θα την κάπνιζαν με μπουκάλα με νερό η οποία λειτουργεί υπό τύπο ναργιλέ.  Ο Κατηγορούμενος σύμφωνα με την ΜΚ2 την κοκαΐνη της την πρόσφερε δωρεάν  ως αντάλλαγμα για τα τσιγάρα που του είχε πάρει, ενώ σε ότι αφορά τα υπόλοιπα τεκμήρια που ανευρέθηκαν εντός της κατοικίας του Κατηγορούμενου η ΜΚ2 δήλωσε άγνοια, αναφέροντας παράλληλα ότι, τόσο η ίδια όσο και ο Κατηγορούμενος είναι χρήστες ναρκωτικών ουσιών.

 

Αντεξεταζόμενη η ΜΚ2 αμφισβητήθηκε έντονα από την Υπεράσπιση για την θέση της ότι ο Κατηγορούμενος της πρόσφερε την κοκαΐνη για χρήση και ότι τα όσα ανέφερε στην γραπτή της κατάθεση σχετικά με το εν λόγω γεγονός ήταν εξαιτίας της κακής κατάστασης στην οποία βρισκόταν λόγω της χρήσης ναρκωτικών ουσιών στην οποία είχε προβεί προηγουμένως. Από πλευράς της βεβαίως η ΜΚ2 διευκρίνισε ότι την συγκεκριμένη ημέρα όταν είχε τηλεφωνήσει στον Κατηγορούμενο και του είπε ότι θα πήγαινε στο σπίτι του ο λόγος ήταν ξεκάθαρα για να κάνουν χρήση, και ως εκ τούτου αυτός ήταν και ο λόγος που ο Κατηγορούμενος είχε πάνω στο τραπεζάκι του και ένα σακουλάκι με ναρκωτικά το οποίο όπως της υπέδειξε θα το χρησιμοποιούσαν και αυτό κάτι που τελικά δεν επιτεύχθηκε λόγω της ανακοπής τους από την αστυνομία.  Η ΜΚ2 επίσης αντεξεταζόμενη δεν αρνήθηκε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών και ότι τον Κατηγορούμενο τον γνωρίζει από το έτος 2017 όταν είχε επιστρέψει από την Αφρική, ενώ παράλληλα εξήγησε ότι η σχέση τους δεν ήταν ιδιαίτερα στενή και ότι ήταν απλά γνωστοί. Σύμφωνα επίσης με την ΜΚ2, ο Κατηγορούμενος ουδέποτε της πώλησε ναρκωτικά ενώ αναφορικά με την νοητική της κατάσταση κατά την στιγμή που της λήφθηκε η κατάθεση στην αστυνομία, η ΜΚ2 ανέφερε ότι ήταν απλά κουρασμένη και ήθελε να φύγει. Ως προς τον τρόπο που της λήφθηκε η ανακριτική της κατάθεση, η ΜΚ2 υπέδειξε ότι της είχαν υποβληθεί σχετικές ερωτήσεις και ότι μάλιστα οι ερωτήσεις αυτές δεν ήταν επίμονες.

 

Αντεξεταζόμενη από την Υπεράσπιση για την νοητική κατάσταση στην οποία βρισκόταν λόγω της προηγούμενης χρήσης ναρκωτικών, η ΜΚ2 υπέδειξε ότι σίγουρα η κούραση την είχε επηρεάσει χωρίς αυτό βεβαίως να σημαίνει ότι είπε ψέματα ή ότι δεν συνέβηκαν τα πράγματα όπως τα είχε αναφέρει, ενώ αναφορικά με το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος είχε προβεί σε χρήση ναρκωτικών πριν την άφιξη της στο σπίτι του, η ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν είναι σίγουρη για να απαντήσει αλλά υπέδειξε ότι μαζί στο σπίτι του είχαν προβεί σε χρήση αφού όπως εξήγησε και στην ίδια την ανακριτική της κατάθεση παρέθεσε και τον ακριβή τρόπο που έγινε η χρήση των ναρκωτικών μεταξύ τους. Περαιτέρω η ΜΚ2 επέμεινε με σθεναρότητα στην θέση της ότι ουδέποτε ο Κατηγορούμενος της πώλησε ναρκωτικές ουσίες, ενώ συμφώνησε ότι τα ναρκωτικά τα πήρε από το τραπεζάκι στο οποίο και βρίσκονταν και τα ανέμειξε για να κάνουν χρήση.

 

Ακολούθως σε υποβολή της Υπεράσπισης ότι δεν είναι ο Κατηγορούμενος που της έδωσε τα ναρκωτικά αλλά μόνη της τα πήρε, η ΜΚ2 απαντώντας ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος της είπε « έτο τζιαμέ πιάσε το τζαι κάμε το» και ότι ήταν πάνω στο τραπεζάκι και το έπιασε εμμένοντας όμως στον ισχυρισμό της ότι έκαναν χρήση μαζί.  Κατά την υποβολή της Υπεράσπισης επίσης ότι ο ισχυρισμός που προέβαλε στην κατάθεση της, ότι δηλαδή ο Κατηγορούμενος της έδωσε ένα σακουλάκι με ναρκωτικά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, η ΜΚ2 απαντώντας ανέφερε συγκεκριμένα « σπίτι του ήμουν, τι να σας πω; » ενώ στην συνέχεια εξήγησε και πάλι ότι ήταν ένα σακουλάκι το οποίο χρησιμοποιήθηκε για να κάνουν την χρήση. Σε διευκρινιστική ερώτηση μάλιστα που έθεσε το ίδιο το Δικαστήριο προς την ΜΚ2, η τελευταία  εξήγησε ότι μαζί με τον Κατηγορούμενο έκαναν την χρήση και ότι τα ναρκωτικά ήταν εκεί και τα πήρε, υποθέτοντας ότι είναι δικά του και ότι η διαδικασία η οποία περιεγράφηκε στην ανακριτική της κατάθεση για το πως αναμίχθηκαν αποτελεί μια πραγματικότητα.

 

Σε ότι αφορά την παραμονή της στο σπίτι του Κατηγορούμενου, η ΜΚ2 ανέφερε συγκεκριμένα ότι μιλούσαν «περί ανέμων και υδάτων» ενώ επέμεινε στην θέση της ότι τα ναρκωτικά τα πήρε από το τραπεζάκι ενώ σε άλλες ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν σε σχέση με το χρονικό διάστημα της παραμονής της στο σπίτι του Κατηγορούμενου μέχρι και που ήρθε η αστυνομία, η ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν την χρήση ναρκωτικών αφού τους διέκοψαν.

 

Η ΜΚ2 διαπίστωσα ότι παρά την δύσκολη θέση στην οποία βρέθηκε καλούμενη να καταθέσει εναντίον του Κατηγορούμενου αφού ήταν γνωστοί, ενώ η μεταξύ τους σχέση όπως άλλωστε διαφάνηκε ήταν καλή αφού μάλιστα κατά την στιγμή της ανακοπής τους από την αστυνομία βρισκόντουσαν μαζί στο σπίτι του Κατηγορούμενου, εντούτοις κρίνω ότι κατά την παρουσία της στο Δικαστήριο φάνηκε ότι ήταν ειλικρινής αφού σε όλες τις ερωτήσεις που της τέθηκαν ιδιαίτερα κατά την αντεξέταση της απαντούσε με αμεσότητα και χωρίς κανένα απολύτως δισταγμό.  

 

Εξετάζοντας με ιδιαίτερη προσοχή το περιεχόμενο της ανακριτικής της κατάθεσης σε συνδυασμό πάντοτε με το περιεχόμενο της δια ζώσης μαρτυρίας της καθώς και με την υπόλοιπη μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον μου, δεν διαπιστώνω αλλά ούτε και προκύπτει από πουθενά ότι η ΜΚ2 έχει υποπέσει σε τέτοιες ουσιώδης αντιφάσεις, ικανές για να κλονιστεί η αξιοπιστία της. Η δε μαρτυρία της ΜΚ2 δεν μπορεί να αντικριστεί μικροσκοπικά ενώ κάποιες μικρές διαφορές που παρατηρούνται στα όσα ανέφερε σε σχέση με την γραπτή της κατάθεση σχετικά με το κατά πόσο πήρε από μόνη της τα ναρκωτικά ή ο Κατηγορούμενος της τα πρόσφερε σε αντιπαραβολή με τη δια ζώσης μαρτυρία της, κρίνω έχοντας κατά νου το σύνολο της μαρτυρίας της αλλά και τους ουσιαστικούς ισχυρισμούς της ότι αυτές δεν είναι τέτοιας έκτασης και σημασίας που να μπορούν να κλονίσουν την αξιοπιστία της. Εξάλλου η ουσία της μαρτυρίας της ΜΚ2 έγκειται στο γεγονός ότι  κατά το επίδικο πρωί επισκέφθηκε τον Κατηγορούμενο για να του πάρει τσιγάρα και να κάνουν χρήση μαζί πράγμα που τελικά επιτεύχθηκε αφού τα ναρκωτικά που υπήρχαν στο σπίτι του Κατηγορούμενου ήταν δικά του κάτι που ο ίδιος άλλωστε παραδέχεται.

 

Η ΜΚ2 παρά την επίμονη αντεξέταση που δέχτηκε από την Υπεράσπιση αναφορικά με την θέση της ότι ο Κατηγορούμενος ουδέποτε την είχε προμηθεύσει με ναρκωτικά και ότι η ίδια από μόνη της έκανε χρήση αφού τα πήρε από το τραπεζάκι στο οποίο βρισκόντουσαν χωρίς να γνωρίζει δηλαδή οτιδήποτε ο Κατηγορούμενος για την συγκεκριμένη αυτή ενέργεια της, παρέμεινε σταθερή και κατηγορηματική στην θέση της ότι έκαναν χρήση μαζί επεξηγώντας μάλιστα με λεπτομέρεια και στην γραπτή της κατάθεση την διαδικασία η οποία είχε λάβει χώρα. Σε ότι δε αφορά την θέση της Υπεράσπισης  ότι κατά την λήψη της ανακριτικής κατάθεσης η ίδια δεν είχε καθόλου νοητική διαύγεια με αποτέλεσμα να αναφέρει πράγματα που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, η ΜΚ2 αφενός εξήγησε ότι ναι μεν από μόνη της πράγματι είχε πάρει τα ναρκωτικά από το τραπεζάκι και προετοίμασε την όλη διαδικασία ούτως ώστε να γίνει η χρήση της, αφετέρου δε όμως σε καμία περίπτωση δεν ισχυρίστηκε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν απών ή ότι τα ναρκωτικά δεν ήταν δικά του. Παρά ταύτα η ΜΚ2 παρέμεινε σταθερή και κατηγορηματική στην θέση της ότι ο σκοπός της επίσκεψης της στο σπίτι του Κατηγορούμενου ήταν για να γίνει χρήση ναρκωτικών ουσιών και από τους δύο και ότι τα επίδικα ναρκωτικά βρισκόντουσαν στο τραπεζάκι εκτεθειμένα  και έτοιμα για χρήση τα οποία αφού τα πήρε τα ανέμειξε με μαγειρική σόδα από το σπίτι του Κατηγορούμενου. Περαιτέρω σε ότι αφορά την θέση της Υπεράσπισης για το ότι η ΜΚ2 δεν είπε την πραγματικότητα στην γραπτή της κατάθεση επειδή προηγουμένως είχε κάνει χρήση και επομένως δεν ήταν νοητικά καλά, η ίδια παρέμεινε και πάλι σταθερή στην θέση της ότι ήταν μια χαρά και ήταν μόνο λίγο κουρασμένη, ενώ διαπιστώνεται και από την μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου ότι η πιο πάνω θέση της επιβεβαιώνεται τόσο από την μαρτυρία της ΜΚ5 η οποία υπέδειξε ότι η ΜΚ2 κατά την στιγμή της λήψης της ανακριτικής της κατάθεσης ήταν σε πολύ καλή κατάσταση αφού παρέθετε με πλήρη λεπτομέρεια και περιγραφικότητα τα όσα γεγονότα είχαν επισυμβεί κατά την στιγμή της παραμονής της στην κατοικία του Κατηγορούμενου όσο και από την μαρτυρία του ΜΚ1 ο οποίος ανέφερε ότι παρόλο που δεν της έλαβε ο ίδιος κατάθεση εντούτοις την είχε δει να είναι καλά.

 

Σε ότι αφορά την ουσιαστική θέση της ΜΚ2 ότι μαζί με τον Κατηγορούμενο έκαναν χρήση πριν από την είσοδο της αστυνομίας στο σπίτι του, τονίζεται ότι η θέση αυτή επιβεβαιώνεται τόσο από τα όσα τεκμήρια που ανευρέθηκαν πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού του σπιτιού του Κατηγορούμενου στο οποίο βρισκόταν με την ΜΚ2 πριν έρθει η αστυνομία εκτεθειμένα -  αφού εξάλλου εκεί η ΜΚ2 εντοπίστηκε να βρίσκεται - όσο και από το γεγονός ότι η διαδικασία την οποία εξήγησε αναφορικά με την χρήση του κουταλιού με σκοπό η κοκαΐνη να γίνει κράκ να υποστηρίζεται και από την παρουσία ενός κουταλιού το οποίο συγκαταλέγεται στα τεκμήρια τα οποία είχαν εντοπιστεί στο συγκεκριμένο τραπεζάκι του σαλονιού της κατοικίας του στο οποίο εντοπίστηκαν μάλιστα και ίχνη κοκαΐνης.  

 

Από την άλλη αντιπαραβάλλοντας την θέση της ΜΚ2 με την θέση του Κατηγορουμένου ότι ο τελευταίος ουδέποτε της έδωσε κοκαΐνη για να κάνει χρήση και ότι αν τελικά η ΜΚ2 έκανε χρήση ναρκωτικών ήταν χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει καθότι δεν ήταν παρών αφού βρισκόταν εκτός του σπιτιού του, αυτό που θα πρέπει να αναφέρω είναι ότι πέραν του ότι η πιο πάνω θέση του  δεν συμβαδίζει ούτε με την λογική αφού με βάση τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες βρέθηκε τόσο ο ίδιος όσο και η ΜΚ2 εντός της κατοικίας του με τα ναρκωτικά καθώς και άλλα αντικείμενα να βρίσκονται εκτεθειμένα πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού του, η συγκεκριμένη θέση του Κατηγορούμενου διαψεύδεται και μέσα από την μαρτυρία του ΜΚ1 την οποία ως ανωτέρω υπέδειξα έχω αποδεχθεί, όταν ο ΜΚ1 αφίχθηκε στο σπίτι του Κατηγορούμενου με σκοπό να εκτελέσει το ένταλμα έρευνας που εκκρεμούσε εναντίον του, εκτός του ότι ο ΜΚ1 όπως υπέδειξε είδε την πόρτα του σπιτιού του Κατηγορούμενου να είναι ανοιχτή, είδε και τον Κατηγορούμενο ο οποίος βρισκόταν εντός της κατοικίας του να βγαίνει έξω στην βεράντα και συνεπώς να εξάγεται με ασφάλεια το συμπέρασμα ότι αμέσως πιο πριν βρισκόταν εντός του σπιτιού του μαζί με την ΜΚ2 η οποία και δεν ήταν μόνη της ως ήταν και η θέση της.

 

Όπως ανωτέρω υπέδειξα οι θέσεις της ΜΚ2 πέραν του ότι ήταν σαφείς και λεπτομερείς, συνάδουν και με την λογική. Και αυτό διότι όλα τα γεγονότα επενέβησαν εντός της κατοικίας του Κατηγορούμενου και στην παρουσία της ΜΚ2 η οποία όπως και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος δεν αρνείται τον είχε επισκεφθεί μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν μεταξύ τους λίγο προηγουμένως με σκοπό να συναντηθούν στο σπίτι του, ενώ παράλληλα ο Κατηγορούμενος από την άλλη δεν αρνείται ότι τόσα τα ναρκωτικά όσο και τα άλλα σχετικά αντικείμενα που βρέθηκαν εντός της κατοικίας του και για τα οποία κατηγορείται και έχει παραδεχτεί, ήταν δικά του. Επίσης σύμφωνα με την θέση της ΜΚ2 η ίδια είχε επισκεφθεί την κατοικία του το συγκεκριμένο πρωί με σκοπό να του πάρει τα τσιγάρα που της είχε ζητήσει αλλά και κυρίως για να προβούν σε χρήση ναρκωτικών. Σε ότι δε αφορά την θέση της ΜΚ2 ότι η αστυνομία τους διέκοψε κατά την στιγμή που έκαναν χρήση με αποτέλεσμα να μην προλάβουν να ολοκληρώσουν την χρήση των ναρκωτικών, οφείλω να αναφέρω ότι  δεν θεωρώ ότι η θέση αυτή βρίσκεται σε διάσταση με την θέση της ΜΚ5 ότι κατά την στιγμή που εισήλθαν εντός της οικίας του Κατηγορούμενου ο τελευταίος ήταν στην βεράντα ενώ η ΜΚ2 καθόταν πάνω στον καναπέ αφού ως άλλωστε ανωτέρω υπέδειξα ο Κατηγορούμενος βρισκόταν εντός της κατοικίας του στην οποία δεν αμφισβητήθηκε ότι βρισκόταν και η ΜΚ2, ενώ στην βεράντα εντοπίστηκε υπό τις περιστάσεις τις οποίες περιέγραψε ο ΜΚ1 και τις οποίες έχω αποδεχτεί.

 

Αναφορικά με το γεγονός ότι η ΜΚ2 σε κάποιες από τις ερωτήσεις που της είχαν υποβληθεί ανέφερε ότι δεν επιθυμούσε να απαντήσει αυτό θεωρώ ότι δεν δύναται να λειτουργήσει εις βάρος της αξιοπιστίας της καθότι η μάρτυρας είχε προειδοποιηθεί ως προς το δικαίωμα της μη αυτοενοχοποίησης το οποίο και άσκησε σε κάποιες από τις πολλές ερωτήσεις που της είχαν υποβληθεί.

 

Εν κατακλείδι κρίνω ότι η μαρτυρία της ΜΚ2 παρουσιάζει πειστικότητα και συνοχή ενώ η ίδια ήταν αντικειμενική και δεν ήταν μεροληπτική είτε υπέρ είτε κατά του Κατηγορούμενου. Το γεγονός αυτό προκύπτει μάλιστα και μέσα από την θέση της ότι η ίδια υπέδειξε ότι ο Κατηγορούμενος ουδέποτε της είχε πωλήσει οποιαδήποτε ναρκωτικά και γενικά ότι η ίδια δεν είχε καμία απολύτως γνώση για τις υπόλοιπες ναρκωτικές ουσίες οι οποίες βρισκόντουσαν εντός της κατοικίας του. Η δε θέση της ΜΚ2 κατά την δια ζώσης μαρτυρία της ότι πήρε τα ναρκωτικά από μόνη της δεν μπορεί να λειτουργήσει εις βάρος της αξιοπιστίας της ως εισηγήθηκε η Υπεράσπιση, και να κριθεί ότι έχει υποπέσει σε ουσιώδη αντίφαση σε σχέση με την θέση στην γραπτή της κατάθεση ότι ο Κατηγορούμενος της είχε δώσει τα ναρκωτικά αφού ούτως η άλλως τα ναρκωτικά ήταν δικά του, έκαναν χρήση μαζί και ήταν όπως άλλωστε υπέδειξα στην παρουσία του και εντός της οικίας του.

 

H MK2 κρίνεται αξιόπιστη και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή.

 

Μαρτυρία ΜΚ3 και αξιολόγηση

 

Η ΜΚ3 της οποίας η γραπτή της κατάθεση αποτελεί το Τεκμήριο 19 υιοθετήθηκε από την ίδια ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Η ΜΚ3 ουσιαστικά εργάζεται ως τραπεζικός υπάλληλος (banker) της Τράπεζας, Κύπρου στην οδό Ακαμαντίδος στην Πάφο. Σύμφωνα με την γραπτή της κατάθεση αναφορικά με τον Κατηγορούμενο, η ίδια ήταν η τελευταία που ως τραπεζική υπάλληλος χειριζόταν το προφίλ του ως πελάτης της Τράπεζας παρόλο που ο ίδιος δεν διατηρούσε λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου από το έτος 2023 μέχρι και το έτος 2025. Κατά την κυρίως εξέταση της η ΜΚ3 ανέφερε ότι εξασκεί το συγκεκριμένο επάγγελμα για 18 περίπου έτη, ενώ ερωτώμενη για το κατά πόσο κάποιος όταν επιχειρήσει να προβεί σε ανάληψη χρημάτων από μηχάνημα της τράπεζας ΑΤΜ τι είδους χαρτονομίσματα μπορεί να προμηθευτεί, η ΜΚ2 ανέφερε ότι μπορεί να προμηθευτεί χαρτονομίσματα των 20 και των 50 ευρώ μόνο.

 

Η ΜΚ3 δεν αντεξετάστηκε από την πλευρά της Υπεράσπισης. Η μαρτυρία της ήταν τυπική και περιορίστηκε μόνο σε ζητήματα που αφορούν την εργασία της αλλά και στα όσα γνώριζε σε ότι αφορά την διατήρηση λογαριασμών στην Τράπεζα Κύπρου από τον Κατηγορούμενο και ως εκ τούτου σε τίποτα περισσότερο σχετικά με την ουσία της υπόθεσης. Η ΜΚ3 κατά την παρουσία της στο Δικαστήριο μου άφησε θετική εντύπωση γι’ αυτό και αποδέχομαι την μαρτυρία της η οποία ούτως ή άλλως δεν έχει αμφισβητηθεί.

 

Μαρτυρία ΜΚ4 και αξιολόγηση

 

Ως ΜΚ4 κλήθηκε και κατέθεσε η Ε. Λ η οποία εργάζεται στο Κτηματολόγιο Πάφου στο Τμήμα Εκτιμήσεων. Σύμφωνα με την γραπτή της κατάθεση, Τεκμήριο 20, κατόπιν επιστολής της αστυνομίας ημερ. 14/10/25 και μετά από έρευνα που διενήργησε, διαπιστώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει αποξενώσει οποιαδήποτε περιουσία από το έτος 2000 μέχρι και σήμερα, ενώ δεν υπάρχουν και οποιαδήποτε πωλητήρια κατατεθειμένα προς όφελος του. Σύμφωνα επίσης με την ΜΚ4 ο Κατηγορούμενος έχει εγγεγραμμένο χωράφι στο χωριό Τάλα της Επαρχίας Πάφου με αρ. εγγραφής (……….) το οποίο δεν βαρύνεται με οποιαδήποτε εμπράγματα βάρη ενώ το τεμάχιο αυτό το κατέχει από το έτος 2003. Σε ότι αφορά το κατά πόσο έχει κατατεθεί οποιοδήποτε πωλητήριο προς όφελος του Σ.Σ, δηλαδή του ΜΥ1, σύμφωνα με την ΜΚ3 το αποτέλεσμα προκύπτει με βάση το πιστοποιητικό έρευνας Τεκμήριο 20Α και είναι αρνητικό. Σύμφωνα επίσης με την ΜΚ4 η κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου στο κτηματολόγιο εναπόκειται στα ενδιαφερόμενα μέρη για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης.

 

Η ΜΚ4 κατά την κυρίως εξέταση της ερωτώμενη, εξήγησε ότι πέραν από τον κλάδο αιτήσεων που υπηρετεί σήμερα, έχει υπηρετήσει και σχεδόν σε όλους τους υπόλοιπους κλάδους του Κτηματολογίου και ότι η υπηρεσία στην συγκεκριμένη κυβερνητική Υπηρεσία είναι περί τα 33 έτη. Περαιτέρω κλήθηκε να εξηγήσει και εξήγησε το περιεχόμενου του πιστοποιητικού έρευνας που κατατέθηκε καθώς και κατά πόσο υπάρχουν οποιαδήποτε εμπράγματα βάρη, ενώ ερωτώμενη για το κατά πόσο υπάρχει οποιοδήποτε κατατεθειμένο πωλητήριο έγγραφο ως εμπράγματο βάρος, η ΜΚ4 απάντησε αρνητικά. Σε ότι αφορά το τι χρειάζεται ένα πωλητήριο έγγραφο για να θεωρείται έγκυρο, η ΜΚ4 ανέφερε ότι θα πρέπει να αναφέρονται σε αυτό συγκεκριμένες λεπτομέρειες όπως τα ενδιαφερόμενα μέρη, δηλαδή πωλητής και αγοραστής, τα στοιχεία του ακινήτου, το ποσό της πώλησης καθώς και οι όροι της συμφωνίας, ενώ βεβαίως θα πρέπει να υπάρχουν και οι υπογραφές των ενδιαφερόμενων μερών και ότι το έγγραφο θα πρέπει να είναι χαρτοσημασμένο από τον Φόρο Εισοδήματος.

 

Αντεξεταζόμενη η ΜΚ4 συμφώνησε ότι πράγματι δεν είναι απαραίτητο ένα πωλητήριο έγγραφο να έχει καταρτιστεί για να γίνει μια πώληση καθώς και ότι, όταν υπάρχει ένα πωλητήριο έγγραφο μπορεί να κατατεθεί και σε μεταγενέστερη ημερομηνία από την ημερομηνία που συντάχθηκε εντός δηλαδή έξι μηνών ή ακόμη και μεταγενέστερα κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου. Βεβαίως η ΜΚ4 ερωτώμενη ανέφερε ότι δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα και ούτε γνωρίζει κατά πόσο έγινε οποιαδήποτε πώληση στην συγκεκριμένη περίπτωση με οποιοδήποτε άλλο τρόπο σε ότι αφορά το ακίνητο που περιγράφεται στο πιστοποιητικό έρευνας που κατατέθηκε Τεκμήριο 20Α.

 

Η ΜΚ4 διαφάνηκε κατά την μαρτυρία της ότι ήταν αντικειμενική αφού περιορίστηκε στο να απαντήσει στις ερωτήσεις που της είχαν τεθεί τόσο από την μια όσο και από την άλλη πλευρά μόνο για ζητήματα που αφορούν τις γνώσεις και την εμπειρία της από την υπηρεσία της στο Κτηματολόγιο Πάφου. Η μαρτυρία της ήταν τυπική δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Συνεπώς την αποδέχομαι στην ολότητα της και η ΜΚ4 κρίνεται από το Δικαστήριο αξιόπιστη.

 

Μαρτυρία ΜΚ5 και αξιολόγηση

 

Τέλος, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε την Γ. Α/Αστ. 1130 Α. Γεωργίου η οποία υπηρετεί στην ΥΚΑΝ Πάφου και η οποία είχε λάβει μέρος κατά την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας στην κατοικία του Κατηγορούμενου κατά τον επίδικο χρόνο. Σύμφωνα με την ΜΚ5 μαζί με άλλους αστυφύλακες της ΥΚΑΝ διενήργησαν έρευνα κατόπιν Δικαστικού Εντάλματος στην κατοικία του Κατηγορούμενου, ενώ στην συνέχεια έλαβε ανακριτική κατάθεση από την ΜΚ2 η οποία εντοπίστηκε εντός της συγκεκριμένης κατοικίας. Ερωτώμενη μάλιστα για την κατάσταση στην οποία βρισκόταν η ΜΚ2 κατά την στιγμή που της λαμβανόταν ανακριτική κατάθεση, η ΜΚ5 ανέφερε ότι η ΜΚ2 ήταν σε καλή κατάσταση, συνεργάσιμη και ότι και αν ερωτήθηκε απάντησε χωρίς να δημιουργήσει κανένα απολύτως πρόβλημα.

 

Η ΜΚ5 κατά την αντεξέταση της ερωτήθηκε για το που βρισκόταν τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και η ΜΚ2 κατά την στιγμή που είχε διενεργηθεί η έρευνα. Σύμφωνα με την ΜΚ5 ο Κατηγορούμενος είχε ανακοπεί στην βεράντα του σπιτιού του ενώ η ΜΚ2 καθόταν πάνω σε ένα καναπέ. Επίσης ανέφερε ότι κατά την στιγμή του εντοπισμού των πιο πάνω προσώπων δεν βρέθηκαν να κάνουν χρήση κοκαΐνης. Αναφορικά με την θέση της Υπεράσπισης ότι επειδή η ΜΚ2 ανέφερε ότι αμέσως προηγουμένως είχε χρησιμοποιήσει ναρκωτικές ουσίες και συνεπώς δεν ήταν σε καλή κατάσταση κατά την στιγμή της λήψης της ανακριτικής της κατάθεσης, δηλαδή ότι δεν είχε διαύγεια, η ΜΚ5 απαντώντας ανέφερε ότι η ΜΚ2 ήταν πολύ συνεργάσιμη και είχε αρκετά καθαρή σκέψη αφού απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις που της τέθηκαν με σαφήνεια. Επίσης η ΜΚ5 υπέδειξε ότι η ΜΚ2 ότι δεν ήταν συγχυσμένη και δεν παρουσίαζε συμπτώματα χρήσης ναρκωτικών ουσιών παρά το γεγονός ότι πράγματι προηγουμένως μπορεί να είχε προβεί σε μια τέτοια χρήση. Σύμφωνα επίσης με την ΜΚ5, η ΜΚ2 ήταν πολύ συγκεκριμένη στα όσα ανέφερε τα οποία και υπέδειξε με πλήρη λεπτομέρεια αναφορικά με τα γεγονότα τα οποία είχαν επισυμβεί στην παρουσία της ίδιας και του Κατηγορούμενου εντός της οικίας του πριν τους διακόψει η αστυνομία, ενώ εξήγησε μάλιστα ότι η ΜΚ2 κατηγορήθηκε για παράνομη κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Α και ότι η ίδια είναι η εξεταστής του ποινικού φακέλου που έχει σχηματιστεί εναντίον της.

 

Αναφορικά με το χρηματικό ποσό που εντοπίστηκε εντός της κατοικίας του Κατηγορούμενου, η ΜΚ5 εξήγησε ότι δεν έχει λόγο να αμφιβάλλει τα λεγόμενα του Κατηγορούμενου από την άλλη όμως υπέδειξε ότι σε κάθε περίπτωση το κατά πόσο τα χρήματα αυτά είναι παράνομα ή όχι, είναι θέμα που αφορά την μαρτυρία της υπόθεσης και ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση για να έχει παραμείνει αυτή η κατηγορία εναντίον του Κατηγορούμενου κάτι θα πρέπει να υπάρχει. Εις ότι αφορά την ποσότητα των ναρκωτικών η ΜΚ2 αντεξεταζόμενη συμφώνησε ότι πράγματι δεν είναι μεγάλη από την άλλη όμως ανέφερε ότι υπερβαίνει το τεκμήριο του νόμου.

 

Και η ΜΚ5 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο αφού κατά την μαρτυρία της διέκρινα ότι ήταν αντικειμενική, αμερόληπτη και απαντούσε στην κάθε ερώτηση που της είχε τεθεί χωρίς κανένα δισταγμό. Δεν μπορώ να αποδεχτώ όμως από την άλλη την γνώμη της, ότι δηλαδή η ΜΚ2 είπε την αλήθεια καθότι πρόκειται για μαρτυρία γνώμης η οποία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού η μάρτυρας κατέθετε μόνο ως μάρτυρας γεγονότων και πρόκειται για ζήτημα που άπτεται της κρίσης του Δικαστηρίου και μόνο. Σε ότι αφορά όμως την θέση της ότι η ΜΚ2 είχε διαύγεια παρόλο που προηγουμένως είχε προβεί σε χρήση ναρκωτικών αυτή γίνεται αποδεκτή καθότι η ίδια είχε ιδίαν γνώση και αντίληψη αφού ήταν και το πρόσωπο που της είχε λάβει την ανακριτική της κατάθεση υπό την μορφή ερωτοαπαντήσεων και όπως ανέφερε στο Δικαστήριο δεν διέκρινε οποιαδήποτε περίεργη συμπεριφορά η οποία να συνηγορεί με την θέση της Υπεράσπισης ότι η ΜΚ2 δεν ήταν σε καλή κατάσταση.  Σε ότι αφορά το υπόλοιπό μέρος της μαρτυρίας της, η ΜΚ5 δεν αμφισβητήθηκε αφού της τέθηκαν από την  Υπεράσπιση μόνο διευκρινιστικού τύπου ερωτήσεις.

 

Υπό το φως των πιο πάνω, η μαρτυρία της ΜΚ5 γίνεται αποδεκτή πλην του συγκεκριμένου σημείου το οποίο έχω αναφέρει και συνεπώς η ΜΚ5 κρίνεται αξιόπιστη.  

 

Μαρτυρία Κατηγορουμένου

 

Ο Κατηγορούμενος από την άλλη ενώ κατά την κυρίως εξέταση του υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης Τεκμήριο 24, στην συνέχεια κλήθηκε να υποδείξει όπως και υπέδειξε, κάποια σύμφωνα με τον ίδιο λάθη τα οποία εντοπίζει στην γραπτή του κατάθεση και τα οποία αφορούν την προέλευση του χρηματικού ποσού των 5,010 ευρώ που ανευρέθηκε στην κατοικία του.

 

Ειδικότερα ο Κατηγορούμενος κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι στην 22^η γραμμή του Τεκμήριου14, καθώς και στην γραμμή 3^η μέχρι και 5 της 4^ης σελίδας του ίδιου Τεκμηρίου, η αναφορά του ότι τα συγκεκριμένα χρήματα που ανευρέθηκαν, Τεκμήριο 12, έγιναν ανάληψη από τον ίδιο από την μηχανή ΑΤΜ της Τράπεζας δεν ισχύει και ότι τελικά τα χρήματα αυτά που εντοπίστηκαν από την αστυνομία του τα είχε δώσει η μητέρα του, δηλαδή η ΜΥ3. Ο λόγος σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο του συγκεκριμένου λάθους στο οποίο υπέπεσε, ήταν λόγω του φόβου που τον διακατείχε κατά την στιγμή της σύλληψης του, αλλά επίσης και ενόψει του ότι ήταν τόσο αγχωμένος όσο και αφετέρου συγχυσμένος επειδή προηγουμένως είχε προβεί και στην χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ακολούθως σύμφωνα πάντοτε με τον Κατηγορούμενο συνομιλώντας μαζί με την μητέρα του κάποιες ημέρες μετά, και αφού του υποδείχθηκαν κάποια έγγραφα αναφορικά με την προέλευση των εν λόγω χρημάτων τα οποία προέρχονται από την πώληση ενός χωραφιού το οποίο του ανήκει το οποίο και πώλησε στον ΜΥ1 και με τον οποίο μάλιστα είχαν προβεί σε γραπτή συμφωνία ως αυτή καταδεικνύεται δια μέσω του Τεκμηρίου 21 και το οποίο καταρτίστηκε από την ΜΥ2, ισχυρίστηκε ότι ανακάλεσε στην μνήμη του τι πραγματικά ισχύει και ότι δηλαδή το επίδικο χρηματικό ποσό προήλθε από την πώληση του συγκεκριμένου χωραφιού αφού το τίμημα που είχε λάβει ήταν ύψους 30,000 ευρώ. Η πώληση σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο έγινε την 17/03/21 ενώ σε ότι αφορά την θέση την οποία προβλήθηκε μέσω της γραπτής του κατάθεσης ότι το ποσό που έλαβε ήταν ύψους 40,000 ευρώ και αυτό είναι λανθασμένο. Σύμφωνα επίσης με τον Κατηγορούμενο τα χρήματα της πώλησης καταβλήθηκαν στην μητέρα του, δηλαδή την ΜΥ3 από τον ΜΥ1 με μετρητά.

 

Περαιτέρω ο Κατηγορούμενος στην κυρίως εξέταση του ισχυρίστηκε ότι έλαβε χρήματα και από ένα δυστύχημα που είχε περί το έτος 2022 – 2023 από το οποίο είχε σπάσει και τα δύο του χέρια και πιο συγκεκριμένα τους καρπούς του, κάτι το οποίο διαπιστώνεται και στο ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο 22 το οποίο του το είχε δώσει ο γιατρός του με αποτέλεσμα να μείνει όπως υποστήριξε ανήμπορος. Από το συγκεκριμένο δυστύχημα σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο, ο ίδιος  έλαβε από την ασφαλιστική εταιρεία της άλλης ενεχόμενης οδηγού η οποία ευθυνόταν για το συγκεκριμένο δυστύχημα, αποζημίωση ύψους 22 – 23,000 ευρώ τα οποία και πάλι πληρώθηκαν στον λογαριασμό της ΜΥ3 για να είναι πιο ασφαλισμένα. Σε ότι αφορά το επίδικο χρηματικό ποσό και ειδικότερα το ποσό ύψους 6,000 ευρώ, ο Κατηγορούμενος κατά την κυρίως εξέταση του ισχυρίστηκε ότι αυτά του δόθηκαν μια εβδομάδα νωρίτερα από την στιγμή της σύλληψης του από την μητέρα του, με απώτερο σκοπό να αγοράσει ένα αυτοκίνητο καθότι κυκλοφορούσε με ενοικιαζόμενο όχημα τύπου Ζ. Αναφορικά με το ποσό που απουσίαζε από τις 6,000 ευρώ που του δόθηκαν από την μητέρα του για τον πιο πάνω σκοπό κατά την στιγμή του εντοπισμού τους από την αστυνομία στην οικία του, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ποσό ύψους 900 ευρώ σπαταλήθηκε από τον ίδιο για την αγορά των επίδικων ναρκωτικών ουσιών και ως εκ τούτου του απέμεινε το ποσό των 5,010 στην κατοχή του.

 

Περαιτέρω ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών ένεκα του δυστυχήματος που είχε επισυμβεί στο παρελθόν καθότι το γεγονός αυτό του είχε προκαλέσει συναισθηματική φόρτιση λόγω των τραυματισμών του με αποτέλεσμα να κλειστεί στον εαυτό του και να αρχίσει να παίρνει ναρκωτικά για να ξεχνά τα προβλήματα που αντιμετώπιζε.  

 

Αναφορικά με την επίδικη ποσότητα της κοκαΐνης την οποία και αγόρασε, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που αγόρασε την συγκεκριμένη ποσότητα, ήταν επειδή ο ίδιος δεν ήθελε να πηγαινοέρχεται για να αγοράζει ναρκωτικά, ενώ σε ότι αφορά την τιμή που την αγόρασε, υποστήριξε ότι την βρήκε αρκετά συμφέρουσα γιατί το πρόσωπο από το οποίο τα είχε αγοράσει λόγω του ότι θα του πωλούσε μεγαλύτερη ποσότητα του τα έδωσε σε  αρκετά καλύτερη τιμή. Ο Κατηγορούμενος επίσης ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε πώλησε ναρκωτικά σε οποιονδήποτε και ότι τα αγόρασε για δική του και μόνο χρήση.

 

Σε ότι αφορά την επίσκεψη της ΜΚ2 στο σπίτι του, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι όταν αυτή ήρθε στο σπίτι του αυτός βρισκόταν στην βεράντα του ενόψει του ότι το σκυλάκι του ήθελε να πάει βόλτα για την τουαλέτα του και έτσι ο ίδιος στεκόταν έξω από το σπίτι για να το επιβλέπει μέχρι να γυρίσει πίσω. Αναφορικά δε με την θέση της ΜΚ2 ότι έκαναν μαζί χρήση ναρκωτικών ουσιών, ο ίδιος αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι είχε συμβεί οτιδήποτε τέτοιο υποστηρίζοντας μάλιστα ότι ο ίδιος δεν γνώριζε ότι η ΜΚ2 έκανε χρήση από τις ναρκωτικές ουσίες που είχε στην κατοχή του, καθότι ήταν έξω από το σπίτι όταν ήρθε η αστυνομία.

 

Σχετικά με τις ζυγαριές και τον αλεστήρα τα οποία εντοπίστηκαν στην κατοικία του, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι αυτά τα είχε και πάλι για σκοπούς δικής του χρήσης, ενώ υπέδειξε ότι τον αλεστήρα τον είχε για να σπάζει την κάνναβη που έπινε ενώ τις ζυγαριές με σκοπό να ζυγίζει τα ναρκωτικά που αγόραζε για να μην τον κλέβουν. Αναφορικά με το μεταλλικό κουτάλι το οποίο επίσης ανευρέθηκε, ο Κατηγορούμενος υποστήριξε ότι αυτό χρησιμοποιείται σε μια διαδικασία που γίνεται για χρήση κοκαΐνης.

 

Ο Κατηγορούμενος ακολούθως αντεξετάστηκε από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής της οποίας και αποτέλεσε ουσιαστική θέση ότι τα όσα ο ίδιος υπέδειξε κατά την κυρίως εξέταση του σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν από τον ίδιο και στην γραπτή του κατάθεση,  αποτελούν ασύστολα ψεύδη και αναλήθειες αλλά και εκ των υστέρων σκέψεις του, αφού επιχείρησε να κατασκευάσει την μαρτυρία του με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε αφενός να δώσει επαρκή δικαιολογία αναφορικά με την προέλευση του επίδικου χρηματικού ποσού που ανευρέθηκε στην κατοικία του, αφετέρου δε με σκοπό να προσαρμόσει τους ισχυρισμούς που είχε δώσει αρχικά στην γραπτή του κατάθεση με τους ισχυρισμούς της ΜΥ3 ούτως ώστε αυτοί να βρίσκονται σε πλήρη ταύτιση και να συνάδουν μεταξύ τους για να δικαιολογηθεί η προέλευση του επίδικου χρηματικού ποσού, αφού ως διαφάνηκε οι ισχυρισμοί του Κατηγορούμενου ήταν παντελώς διαφορετικοί από αυτούς των συγγενικών του προσώπων τους οποίους και κάλεσε ως μάρτυρες της Υπεράσπισης. Σε ότι αφορά δε την ποσότητα της κοκαΐνης την οποία ο Κατηγορούμενος κατείχε, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής αντεξετάζοντας τον Κατηγορούμενο του υπέβαλε την θέση ότι ο ισχυρισμός του αναφορικά με την κατοχή της επίδικης ποσότητας κοκαΐνης δεν συνάδει και με την θέση του ότι τα είχε αγοράσει και τα κατείχε για δική του και μόνο χρήση αλλά ότι ο απώτερος σκοπός του ήταν η προμήθεια των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Περαιτέρω του υποβλήθηκε και η θέση ότι ο ίδιος προμήθευσε και την ΜΚ2 με ναρκωτικά κατά τον επίδικο χρόνο καθώς και ότι η θέση του ότι δεν έκαναν χρήση μαζί δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

 

Εξετάζοντας λοιπόν με ιδιαίτερη προσοχή τους ισχυρισμούς του Κατηγορούμενου διαπιστώνω ότι η υπερασπιστική του γραμμή εστιάζεται σε τρείς βασικούς πυλώνες και ειδικότερα στους ισχυρισμούς του που αφορούν την προέλευση των χρημάτων τα οποία βρέθηκαν στην κατοικία του, στους ισχυρισμούς του αναφορικά με την αγορά της επίδικης ποσότητας κοκαΐνης και τους λόγους της κατοχής αυτής της ποσότητας, και τέλος στους ισχυρισμούς του αναφορικά με την θέση της ΜΚ2 ότι ο Κατηγορούμενος την είχε προμηθεύσει με ναρκωτικά αφού ο σκοπός της επίσκεψης της στην οικία του ήταν για να κάνουν μαζί χρήση.  

 

Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου και ειδικότερα τους ισχυρισμούς τους οποίους προέβαλε τόσο αρχικά στην ανακριτική του κατάθεση όσο  και μετέπειτα στην δια ζώσης μαρτυρία του, καθώς και τους ισχυρισμούς οι οποίοι τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου εκ μέρους των μαρτύρων κατηγορίας οι οποίοι ως ανωτέρω υπέδειξα έγιναν αποδεκτοί, σε αντιπαραβολή πάντοτε και με τις θέσεις των μαρτύρων της Υπεράσπισης για τους οποίους λόγος θα γίνει αμέσως πιο κάτω, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας και ότι τόσο στην ανακριτική του κατάθεση όσο και κατά την κυρίως εξέταση του, αλλά και κατά την αντεξέταση του είπε ψέματα τα οποία είχαν ως βασικό άξονα και πυλώνα το εγχείρημα του για να δικαιολογήσει τις παράνομες πράξεις και ενέργειες του και να αποποιηθεί την κάθε ευθύνη η οποία του προσάπτεται αναφορικά με τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει και δεν έχει παραδεχτεί.

 

Παρατηρώντας τον Κατηγορούμενο κατά την στιγμή που κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου διαπίστωσα ότι προσπαθούσε με κάθε δυνατό τρόπο να προσαρμόσει τους ισχυρισμούς τους οποίους αρχικά είχε αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση με τρόπο τέτοιο ούτως ώστε αυτοί να συνάδουν με τους μάρτυρες της Υπεράσπισης και ιδιαίτερα με την γραπτή κατάθεση της ΜΥ3 η οποία είναι η μητέρα του, ούτως ώστε το χρηματικό ποσό που ανευρέθηκε στην κατοικία του να καταδειχθεί ότι δεν αποτελούσε προϊόν παρανομίας αλλά ότι η προέλευση του ήταν καθόλα νόμιμη.

 

Ειδικότερα εξετάζοντας το σύνολο της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου διαπίστωσα ότι αυτή εμπεριέχει σωρεία σοβαρών αντιφάσεων και ανακριβειών που αφορούν τους βασικούς ισχυρισμούς του, ενώ η υπερασπιστική του γραμμή διακατέχεται από έλλειψη ειλικρίνειας και σταθερότητας.

 

Ισχυρισμοί αναφορικά με την προέλευση χρηματικού ποσού που εντοπίστηκε στην κατοικία του

 

Ειδικότερα αναφορικά με την θέση του Κατηγορούμενου σε ότι αφορά την προέλευση του χρηματικού ποσού των 5,010 ευρώ τα οποία ανευρέθηκαν εντός της κατοικίας του κατά την έρευνα των αστυνομικών αρχών, είναι ηλίου φανερότερο ότι ο Κατηγορούμενος δεν ανέφερε ούτε στην ανακριτική του κατάθεση αλλά ούτε και στην δια ζώσης μαρτυρία του την αλήθεια, αφού ενώ στην ανακριτική του κατάθεση παρέθεσε σχετικούς επί του θέματος ισχυρισμούς, κατά την κυρίως εξέταση του επιχείρησε να τους αναιρέσει και να τους διορθώσει με σκοπό να αποδώσει στα ψέματα που είχε αναφέρει ανεπιτυχώς την έννοια του καλόπιστου λάθους, ισχυριζόμενος δηλαδή ότι κατά την στιγμή της λήψης της ανακριτικής του κατάθεσης από την αστυνομία τελούσε σε σύγχυση λόγω τού ότι τα ξημερώματα της ίδιας ημέρας είχε προβεί σε χρήση ναρκωτικών ουσιών αλλά και λόγο του φόβου που τον διακατείχε ενόψει της σύλληψης του. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλεται ότι ενώ από την μια αποτέλεσε θέση του Κατηγορούμενου ότι ήταν συγχυσμένος κατά την στιγμή της λήψης της ανακριτικής του κατάθεσης ένεκα του ότι είχε προβεί σε χρήση ναρκωτικών ουσιών προηγουμένως, από την άλλη ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι σε καμία απολύτως περίπτωση δεν συμμετείχε στην χρήση ναρκωτικών μαζί με την ΜΚ2 λίγο πριν από την σύλληψη του αφού ο ίδιος βρισκόταν στην βεράντα του σπιτιού του και επέβλεπε το σκυλάκι του που είχε πάει βόλτα για να κάνει τουαλέτα καθότι διαπίστωσε ότι ήταν λίγο ανήσυχο, ενώ αναφορικά με τον ισχυρισμό που προέβαλε στην ανακριτική του κατάθεση ότι τα ξημερώματα της ίδιας ημέρας είχε προβεί σε χρήση ναρκωτικών, ο ισχυρισμός του αυτός προβλήθηκε εντελώς γενικά και αόριστα χωρίς καμία απολύτως τεκμηρίωση καθότι ουδεμία εξήγηση δεν δόθηκε από τον ίδιο ούτε για το τι ποσότητα και τι είδος ναρκωτικών  είχε χρησιμοποιήσει, αλλά ούτε για το πως επέδρασσε η χρήση αυτή στην νοητική του κατάσταση ούτως ώστε να μην έχει καθαρή σκέψη και να έχει υποπέσει σε αυτά τα καλόπιστα λάθη.  Σε ότι αφορά δε τον νέο ισχυρισμό που προέβαλε για το σκυλάκι του, σημειώνεται ότι ο ισχυρισμός του αυτός πέραν του ότι προβλήθηκε για πρώτη φορά κατά την ένορκη μαρτυρία του στο Δικαστήριο, αναιρείται και αντικρούεται και από την μαρτυρία του ΜΚ1 ο οποίος όπως εξήγησε κατά την μαρτυρία του αντιλήφθηκε τον Κατηγορούμενο ενώ βρισκόταν εντός της οικίας του να εξέρχεται προς την βεράντα του σπιτιού του ενώ αμέσως μετά αφού του φώναξαν και τον προσέγγισαν ο ίδιος αντέδρασε με αποτέλεσμα να οδηγηθεί ξανά εντός της κατοικίας του.

 

Πέραν τούτου σημειώνεται ότι ο Κατηγορούμενος ενώ στην ανακριτική του κατάθεση Τεκμήριο 14 στην ερώτηση 1 ερωτώμενος κατά πόσο έχει κατανοήσει τα αδικήματα που διερευνούσε η αστυνομία εναντίον του για τα οποία είχε συλληφθεί προηγουμένως, απαντώντας ανέφερε χαρακτηριστικά χωρίς δηλαδή να προβάλει κανένα απολύτως παράπονο ή ενδοιασμό ότι δηλαδή δεν μπορούσε να απαντήσει ή να κατανοήσει οποιαδήποτε ερώτηση γιατί δεν ένιωθε καλά «ναι τα έχω καταλάβει» , ενώ στην απάντηση υπ. αρ. 2 της ίδιας κατάθεσης υπέδειξε ότι είχε ήδη μιλήσει και συμβουλευτεί τον δικηγόρο του ο οποίος μάλιστα είχε προσέλθει στα γραφεία της ΥΚΑΝ και τον είχε συναντήσει. Διαπιστώνεται επίσης περαιτέρω ότι μετά την τελευταία απάντηση του Κατηγορούμενου στην ανακριτική του κατάθεση υπ. αρ. 17 ο ίδιος κατέγραψε ότι διάβασε την συγκεκριμένη κατάθεση που είχε δώσει και ότι πληροφορήθηκε ότι μπορεί να προβεί σε διορθώσεις προσθήκες ή αλλαγές στο περιεχόμενο της, και ότι η κατάθεση αυτή αποτελεί την αλήθεια και ότι μάλιστα δόθηκε με την ελεύθερη του θέληση. Παράλληλα επίσης προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος παρά ακόμη και την θέση του ότι σε μεταγενέστερο στάδιο είχε πληροφορηθεί και έτσι θυμήθηκε το πως τα χρήματα αυτά του είχαν δοθεί από την μητέρα του εντούτοις ο ίδιος σε καμία περίπτωση δεν είχε ζητήσει να προβεί σε οποιαδήποτε διόρθωση η αλλαγή στα όσα ανέφερε και να ζητήσει έτσι να δώσει συμπληρωματική κατάθεση γιατί όπως υπέδειξε θα τα έλεγε στο Δικαστήριο, θέση η οποία δεν χαρακτηρίζεται ούτε από πειστικότητα αλλά ούτε και από λογική. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι ο Κατηγορούμενος ενώ κατά την κυρίως εξέταση του υιοθέτησε την ανακριτική του κατάθεση ως αληθινή εκτός των όσων ανέφερε στην γραμμή 22 της σελίδας 3 του Τεκμηρίου 14 τα οποία απέδωσε σε λάθος δικό του, από την άλλη αντεξεταζόμενος διαφάνηκε ότι επιχείρησε να προβάλλει και άλλους νέους ισχυρισμούς που ουδέποτε ανέφερε στην ανακριτική του κατάθεση ενώ είχε ήδη υποβληθεί σε σχετικές ερωτήσεις όπως π.χ ότι ο ίδιος σε καμία περίπτωση δεν βρισκόταν εντός της κατοικίας του όταν η ΜΚ2 είχε κάνει χρήση καθότι ήταν ανήσυχο το σκυλάκι του με αποτέλεσμα να βρίσκεται εκτός της κατοικίας του και συνεπώς να μην αντιληφθεί αν η ΜΚ2 προέβηκε σε χρήση ναρκωτικών, καθώς και ότι τα συγκεκριμένα χρήματα που ανευρέθηκαν του είχαν δοθεί μια εβδομάδα νωρίτερα από την στιγμή της σύλληψης του από την μητέρα του, δηλαδή την ΜΥ3, με απώτερο σκοπό να αγοράσει αυτοκίνητο καθότι κυκλοφορούσε με ενοικιαζόμενο όχημα τύπου Ζ.

 

Υπό το φως των πιο πάνω προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος πέραν του ανεπιτυχούς εγχειρήματος στο οποίο προέβηκε με σκοπό να διορθώσει δήθεν τα όσα υπέδειξε αναφορικά με την προέλευση των χρημάτων τα οποία ανευρέθηκαν, πρόσθεσε συν τοις άλλοις και νέους ουσιαστικούς ισχυρισμούς τους οποίους θα ήταν λογικά αναμενόμενο να είχε ήδη προβάλει εφόσον είχε σχετικά ερωτηθεί κατά την λήψης της ανακριτικής του κατάθεσης και πάλι με απώτερο σκοπό να αποποιηθεί τόσο της ευθύνης αναφορικά με την κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων την οποία αντιμετωπίζει όσο και για την κατηγορία της προμήθειας ναρκωτικών στην ΜΚ2.

 

Επιπλέον σημειώνεται ότι αναφορικά με τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι υπέπεσε σε καλόπιστο λάθος λόγω της σύγχυσης του άγχους και του φόβου που τον διακατείχε, διαπιστώνεται τέτοια σοβαρή διάσταση στις θέσεις που προέβαλε κατά την ανακριτική του κατάθεση σε αντιπαραβολή με την δια ζώσης μαρτυρία του, που κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό να γίνει πιστευτό υπό την έννοια ενός καλόπιστου λάθους. Πιο συγκεκριμένα, ενώ ο Κατηγορούμενος από την μια κατά την δια ζώσης μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι το χωράφι το είχε πωλήσει στον ΜΥ1 περί το έτος 2021 στην τιμή των 30,000 ευρώ, από την άλλη στην ανακριτική του κατάθεση ισχυρίστηκε κάτι εντελώς διαφορετικό αφού υπέδειξε ότι το συγκεκριμένο χωράφι το είχε πωλήσει στον ΜΥ1 ένα χρόνο προηγουμένως, δηλαδή περί το έτος 2024 για το ποσό των 40,000 ευρώ. Περαιτέρω ο Κατηγορούμενος αντεξεταζόμενος αναφορικά με τον ισχυρισμό που προέβαλε στην ανακριτική του κατάθεση ότι δηλαδή τα συγκεκριμένα χρήματα που ανευρέθηκαν στην κατοικία του, τα είχε κάνει ανάληψη ο ίδιος προηγουμένως από την τράπεζα επίσης διαφάνηκε ότι ούτε ο ισχυρισμός του αυτός έχει οποιαδήποτε δόση αλήθειας αφού πέραν του ότι διαπιστώνεται από την μαρτυρία της ΜΚ3 ότι ο Κατηγορούμενος δεν διατηρούσε  κανένα λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου, τελικά ισχυρίστηκε κάτι παντελώς διαφορετικό υποδεικνύοντας αντεξεταζόμενος ότι αυτό που τελικά ισχύει είναι ότι τα χρήματα αυτά τα κατείχε η μητέρα του και προέρχονταν από την πώληση του ακινήτου του αλλά και από τα χρήματα που είχε λάβει από την ασφάλεια του δυστυχήματος. Σημειώνεται επίσης ότι στο ποσό που ανευρέθηκε στην οικία του Κατηγορούμενου ενώ σε αυτό περιλαμβάνονταν χαρτονομίσματα των 5 των 10 των 20 και των 50 ευρώ, σύμφωνα με την μαρτυρία της ΜΚ3  η οποία αναιρεί την θέση του Κατηγορούμενου για ανάληψη του χρηματικού ποσού από μηχάνημα Τράπεζας, το ΑΤΜ της Τράπεζας Κύπρου βγάζει μόνο χαρτονομίσματα των 20 και των 50 ευρώ και συνεπώς όχι των 5 και των 10 που βρέθηκαν στην κατοχή του.  Επιπλέον ενώ ερωτήθηκε για το κατά πόσο ο ισχυρισμός που έδωσε στην γραπτή του κατάθεση ότι τα συγκεκριμένα χρήματα του τα είχε δώσει ο ΜΥ1 και όχι τελικά η μητέρα του ως ισχυρίστηκε κατά την αντεξέταση του, για ακόμη μια φορά και πάλι ψευδώς ο Κατηγορούμενος, αναιρώντας δηλαδή τον πιο πάνω ισχυρισμό, υποστήριξε ανεπιτυχώς και πάλι ότι πρόκειται περί καλόπιστου λάθους, αφού τα χρήματα αυτά τελικά ως ισχυρίστηκε ο ΜΥ1 τα είχε δώσει στην μητέρα του και όχι στον ίδιο. Σημειώνεται επίσης ότι η θέση του ότι ο ίδιος δεν διατηρούσε οποιαδήποτε λογαριασμό στην Τράπεζα φαίνεται πέραν της μαρτυρίας της ΜΚ3 να επιβεβαιώνεται και από την ίδια την μητέρα του, δηλαδή την ΜΥ3 η οποία ισχυρίστηκε ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε κανένα λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου κατά τον επίδικο χρόνο, εξ ου ως ήταν και η θέση της η οποία θα τύχει αξιολόγησης κατά την παράθεση της μαρτυρίας της, η ασφαλιστική εταιρεία που τον είχε αποζημιώσει της μετέφερε τα χρήματα σε δικό της τραπεζικό λογαριασμό. Πέραν τούτου αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κατηγορούμενος ενώ υποστήριξε ότι τα χρήματα αυτά του είχαν δοθεί από την μητέρα του, η τελευταία κατά την μαρτυρία της υπέδειξε πέραν άλλων ισχυρισμών που προέβαλε και ότι τα χρήματα αυτά τα είχε δώσει στον συμβίο της και ο οποίος τα έδωσε στον Κατηγορούμενο, ενώ ο τελευταίος σε καμία τέτοια αναφορά δεν προβαίνει.

 

Επιπλέον ο Κατηγορούμενος αντεξεταζόμενος δεν διαφώνησε και με την θέση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής ότι και πάλι ο ισχυρισμός που προέβαλε επί του Τεκμηρίου 14 ότι τα χρήματα που είχε λάβει από την πώληση του χωραφιού τα είχε καταθέσει στην τράπεζα επίσης δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια υποστηρίζοντας από την άλλη την θέση ότι τελικά τα χρήματα αυτά βρισκόντουσαν στο σπίτι και στην κατοχή της ΜΥ3, διαφοροποιώντας έτσι δηλαδή  τον αρχικό ισχυρισμό του ούτως ώστε και αυτός να συνάδει με την θέση που προβλήθηκε από την ΜΥ3 στην γραπτή της κατάθεση. Σε ότι αφορά επίσης τα χρήματα που έλαβε ο Κατηγορούμενος εκ μέρους της ασφαλιστικής εταιρείας σχετικά με το δυστύχημα που είχε στο παρελθόν και πάλι κατά την δια ζώσης μαρτυρία του και ειδικότερα κατά την αντεξέταση του συμφώνησε ότι ο ισχυρισμός που δόθηκε από τον ίδιο στην ανακριτική του κατάθεση ότι δηλαδή έλαβε αποζημίωση ύψους 25,000 ευρώ, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, εφόσον τελικά η αποζημίωση που έλαβε σύμφωνα με την προφορική του μαρτυρία ήταν περί τις 22,000 – 23,000 ευρώ. Περαιτέρω ο Κατηγορούμενος αντεξεταζόμενος συμφώνησε και με την θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο ισχυρισμός που προβλήθηκε από τον ίδιο στην ανακριτική του κατάθεση ότι τα χρήματα αυτά τα έλαβε ο ίδιος από την ασφάλεια του δυστυχήματος και πάλι δεν ευσταθεί αφού όπως τελικά ισχυρίστηκε τα χρήματα αυτά κατατέθηκαν στον λογαριασμό της μητέρας του.

 

Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι ενώπιον του Δικαστηρίου έχει κατατεθεί το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Γ. Θρασυβουλίδη ημερ. 29/06/22 Τεκμήριο 22, αναφορικά με τους τραυματισμούς που υπέστη ο Κατηγορούμενος μετά από αναφερόμενο δυστύχημα. Παρά την κατάθεση του εν λόγω εγγράφου το πρόσωπο που συνέταξε το εν λόγω έγγραφο δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει και συνεπώς δεν έχει αντεξεταστεί. Ούτε και δόθηκε στο Δικαστήριο οποιαδήποτε δικαιολογία ως προς την μη παρουσία του.

Με βάση τις πρόνοιες του περί Αποδείξεων Νόμου, Κεφ.9, κατ’ εξαίρεση του αναλλοίωτου κανόνα, επιτρέπεται η προσκόμιση εξ ακοής μαρτυρίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ένας διάδικος απαλλάσσεται από την ευθύνη του να ενεργεί σύμφωνα και με τον κανόνα απόδειξης που επιβάλλει την προσκόμιση της καλύτερης δυνατής μαρτυρίας εκεί που τούτο είναι ευχερές. Παραπέμπω δε στην ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΡΙΦΤΑΡΙΔΗΣ ν. XIAODAN LIU, Έφεση Αρ. 13/2015, 5/10/2016 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα:

«Μπορεί εδώ, εν πόση περιπτώσει, να υπομγηνθεί ότι η πρωτογενής μαρτυρία, ιδιαιτέρως όπου αυτή μπορεί να προσφερθεί χωρίς πρόβλημα (και εδώ διαφάνηκε ότι ήταν ευχερής η κλήτευση και παρουσία της Έλενας Πέτρου), προσφέρει στο Δικαστήριο τη μοναδική ευκαιρία να την κρίνει υπό το φως της ανθρώπινης εμπειρίας μέσα από την εξέταση και αντεξέταση όπου οι μάρτυρες δοκιμάζονται ως προς την αλήθεια των λόγων τους. Η αποδοχή εξ ακοής μαρτυρίας είναι και παραμένει η εξαίρεση στον κανόνα και η αποδοχή της επιτρέπεται μόνο για καλό λόγο και σ' αυτό στόχευε η τροποποίηση που επέφερε ο νομοθέτης με το Νόμο αρ. 32(Ι)/2004 στο Κεφ. 9, ώστε να άρει πιθανές αδικίες από την αυστηρή εφαρμογή των κανόνων απόδειξης(ΡαΚί3ί3η Cables Ltd ν. NBS General Trading (Overseas)Co.Ltd κ.ά. (2012) 1 Α.Α.Δ. 1711)» (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου)

Εν προκειμένω εφόσον η καλύτερη δυνατή μαρτυρία δεν έχει παρουσιαστεί για τους λόγους που ανωτέρω υπέδειξα και χωρίς να δοθεί στο Δικαστήριο καμία απολύτως δικαιολογία για την μη παρουσία του, δεν θα προσδώσω στο περιεχόμενο του εγγράφου οποιαδήποτε είδους  βαρύτητα αφής στιγμής δεν έχει προσέλθει ο γιατρός που συνέταξε το έγγραφο με σκοπό να μαρτυρήσει και να αντεξεταστεί.

Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ο οποίος προβλήθηκε ενόρκως αναφορικά με την προέλευση του πιο πάνω χρηματικού ποσού, ότι δηλαδή του είχε δώσει η μητέρα του το χρηματικό ποσό των 6,000 ευρώ με σκοπό να αγοράσει αυτοκίνητο, σημειώνεται ότι ουδέποτε ο Κατηγορούμενος προέβαλε αυτό τον σημαντικό και ουσιαστικό ισχυρισμό στην ανακριτική κατάθεση που του είχε ληφθεί, κάτι το οποίο ήταν λογικά αναμενόμενο να πράξει,  στην οποία όπως ο ίδιος ανέφερε χαρακτηριστικά απαντώντας στην ερώτηση υπ. αρ. 8 του Τεκμηρίου 14 προέβαλε ένα εντελώς διαφορετικό ισχυρισμό :

 

« τούτα τα  λεφτά είναι δικά μου τζαι μου τα έδωκε ο Τατάς μου ο Σίμος Συμεού που την Τάλα. Ο Τατάς μου πέρσυ το καλοκαίρι εγόρασε το χωράφι μου που κάτω που το σπίτι μου για το ποσό των 40,000 ευρώ. Τα λεφτά τούτα εβάλαμε τα στην Τράπεζα τζαι τούτα τα λεφτά εν ποτζίνα που μου δια η μάνα μου λία λία για να περνώ. Επίσης είχα δυστύχημα με την μοτόρα πριν δύο χρόνια περίπου τζαι έπιασα που την ασφάλεια ακόμα 25,000 ευρώ ως αποζημιώση πριν περίπου ένα με ενάμιση χρόνο. Τα λεφτά που επούλησα το χωράφι τα έχει η μάνα μου σε λογαριασμό δικό της τζαι δια  μου λία λία επίσης να περνώ. Τις 25,000 ευρώ επίενα εγώ μόνος μου που την Τράπεζα τζαι ετράβησα τα ούλα τζαι επήρα τα σπίτι μου να τα φυλάξω. Νομίζω εν στη Τράπεζα Κύπρου που τα είχα τζαι ετράβησα τα. Έπιανα 1000 ευρώ κάθε φορά που την μηχανή που επιένα».

 

Ειδικότερα ο Κατηγορούμενος ως ανωτέρω διαφάνηκε τόσο κατά την κυρίως εξέταση του όσο και αντεξεταζόμενος διαφοροποίησε παντελώς τους ουσιαστικούς ισχυρισμούς τους οποίους προέβαλε στην ανακριτική του κατάθεση και ιδιαίτερα τον ισχυρισμό του ότι τα χρήματα που βρέθηκαν στο σπίτι του, του τα είχε δώσει ο νονός του, δηλαδή ο ΜΥ1 επιδιώκοντας κατά τον τρόπο αυτό οι συγκεκριμένοι του επί του συγκεκριμένου ζητήματος να συνάδουν τόσο με την μαρτυρία του ΜΥ1 αλλά και της μητέρας του δηλαδή της ΜΥ3. Το ίδιο συμβαίνει βεβαίως και αναφορικά με τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι τελικά η πώληση του ακινήτου του έγινε περί το έτος  2021 και όχι πέρσι το καλοκαίρι ούτως ώστε και πάλι ο πιο πάνω ισχυρισμός που προέβαλε να συνάδει τόσο με την μαρτυρία της ΜΥ3 όσο και με περιεχόμενο του Τεκμηρίου το οποίο έχει κατατεθεί και αφορά την συμφωνία πώλησης του ακινήτου του. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι τα χρήματα από την πώληση τελικά δεν κατατέθηκαν στην Τράπεζα αλλά τελικά δόθηκαν από τον ΜΥ1 σε μετρητά στην ΜΥ3, επίσης ο Κατηγορούμενος κατασκεύασε την μαρτυρία του με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να συνάδει και πάλι με τους ισχυρισμούς που θα προβάλλονταν τόσο από την ΜΥ3 όσο και από τον ΜΥ1. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι τελικά το δυστύχημα δεν είχε επισυμβεί δύο χρόνια μόνο προηγουμένως αλλά ακόμη πιο πριν και πάλι ο Κατηγορούμενος προέβηκε σε ουσιαστική διαφοροποίηση του ισχυρισμού του με απώτερο και πάλι σκοπό η μαρτυρία του να συνάδει με την μαρτυρία της μητέρας του και δη με το Τεκμήριο 24 που κατατέθηκε από την τελευταία, ενώ σε ότι αφορά τον ισχυρισμό ότι τελικά τα χρήματα που πήρε από την ασφάλεια ήταν μικρότερου ποσού από το ποσό που ανέφερε και πάλι ο Κατηγορούμενος προέβηκε σε νέα διαφοροποίηση του εν λόγω ισχυρισμού που προέβαλε ούτως ώστε  να συνάδει η μαρτυρία του με τους ισχυρισμούς της ΜΥ3, ενώ παράλληλα από την άλλη προέβαλε για πρώτη φορά και τον ψευδή ισχυρισμό περί του ότι τα συγκεκριμένα χρήματα του είχαν δοθεί για την αγορά οχήματος την στιγμή που ουδέποτε προηγουμένως δεν υπέδειξε οτιδήποτε τέτοιο.

 

Τέλος, δεν παραγνωρίζω και λαμβάνω υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος ερωτώμενος από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής κατά την αντεξέταση του για ποιο ακριβώς λόγο είχε κρυμμένα κάτω από το στρώμα του κρεβατιού του το επίδικο χρηματικό ποσό, δεν κατόρθωσε να απαντήσει με σαφήνεια και τεκμηριωμένα ως προς την ενέργεια του να κρύψει τα συγκεκριμένα χρήματα και συνεπώς δεν έδωσε καμία λογική εξήγηση και ή δικαιολογία αναφορικά με την συγκεκριμένη ενέργεια του.

 

Υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώσεων προκύπτει με σαφήνεια ότι οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν εκ μέρους του Κατηγορούμενου αναφορικά με την προέλευση του χρηματικού ποσού που ανευρέθηκε στην κατοικία του ήταν ψευδείς και κατασκευασμένοι ενόψει της μεγάλης διάστασης που παρατηρείται στις θέσεις του και συνεπώς ο ισχυρισμός του περί του ότι είχε υποπέσει σε καλόπιστα λάθη στην γραπτή του κατάθεση λόγω φόβου, σύγχυσης αλλά και άγχους δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός για όλους τους πιο πάνω λόγους τους οποίους έχω υποδείξει.

 

Συνακόλουθα η μαρτυρία του Κατηγορούμενου και αναφορικά με το εν λόγω επίδικο ζήτημα δεν γίνεται αποδεκτή για τους λόγους τους οποίους εξήγησα  και απορρίπτεται.

 

 

Προμήθεια Ναρκωτικών στην ΜΚ2

 

Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο η ΜΚ2 μετέβηκε στο σπίτι του κατά το επίδικο πρωί για να κάνουν παρέα. Αντίθετη βεβαίως ήταν επί τούτου η θέση της ΜΚ2 η οποία υποστήριξε ότι μετέβηκε στο σπίτι του με σκοπό να προβούν σε χρήση ναρκωτικών. Μάλιστα στην ερώτηση 12 του Τεκμηρίου 14 ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι η ΜΚ2 κατά τον επίδικο χρόνο ήταν φιλοξενούμενη του και δεν ξέρει τίποτα για τα ναρκωτικά που είχε μέσα στο σπίτι του καθώς και ότι ο ίδιος είχε προβεί σε χρήση πριν από την επίσκεψη της στο σπίτι και συνεπώς σε καμία περίπτωση μαζί της. Σε ότι αφορά την απάντηση του Κατηγορούμενου στην ερώτηση υπ. αρ. 16, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι κατά την στιγμή που ήταν στο σπίτι του η ΜΚ2 δεν της είχε δώσει οποιαδήποτε ναρκωτικά και ότι δεν πρόσεξε αν η ίδια είχε κάνει χρήση κοκαΐνης αφού δεν την είδε να παίρνει κάτι από το τραπεζάκι που υπήρχαν τα ναρκωτικά στο σαλόνι του και τα χρησιμοποίησε πριν έρθει η αστυνομία αφού ο ίδιος για πρώτη φορά κατά την δια ζώσης μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν εκτός της κατοικίας του αφήνοντας έτσι να νοηθεί ότι δεν είχε καμία οπτική επαφή μαζί της. Επίσης ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει αν η ΜΚ2 είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών σε αντίθεση με το τι ανέφερε η ΜΚ2, καθότι δεν την είδε ποτέ να κάνει χρήση. Σημειώνεται ότι ο Κατηγορούμενος αντεξεταζόμενος ανέφερε κάτι εντελώς διαφορετικό σε σχέση με το κατά πόσο γνωρίζει αν η ΜΚ2 είναι χρήστης αφού ερωτώμενος αν γνωρίζει ότι η ΜΚ2 είναι χρήστης κοκαΐνης υπέδειξε ότι ήξερε ότι σταμάτησε και ότι ξανάρχισε αλλά ότι δήθεν συγκεκριμένα την επίδικη ημέρα που είχαν μιλήσει δεν ήξερε ότι ήταν και πάλι χρήστης.

 

Αξιολογώντας τις πιο πάνω θέσεις και ισχυρισμούς του Κατηγορουμένου σε ότι αφορά αυτόν τον πυλώνα της υπερασπιστικής του γραμμής οφείλω καταρχήν να υποδείξω ότι τα όσα αναφέρθηκαν εκ μέρους του επί του σημείου αυτού της μαρτυρίας του, σε καμία απολύτως περίπτωση δεν χαρακτηρίζονται  ούτε από πειστικότητα και συνοχή αλλά ούτε και κυρίως από λογική. Και αυτό διότι όχι μόνο επειδή η θέση του Κατηγορούμενου ότι η ΜΚ2 τον επισκέφθηκε στο σπίτι του κατά το επίδικο πρωί απλά για να κάνουν παρέα αντικρούεται από τα ευρήματα που εντοπίστηκαν εντός της κατοικίας του, δηλαδή τα ναρκωτικά και τα υπόλοιπα που είναι σχετικά με τα ναρκωτικά αντικείμενα που βρέθηκαν να είναι σε περίοπτη θέση και σε κοινή θέα πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού του στο οποίο βρέθηκε να κάθεται η ΜΚ2, αλλά και διότι ότι ο ισχυρισμός της ΜΚ2 ότι έκαναν χρήση μαζί και ότι ο Κατηγορούμενος είχε έτοιμα τα ναρκωτικά για να κάνουν χρήση μόλις είχε εισέλθει στην οικία του υποστηρίζεται πέραν από τον εντοπισμό των πιο πάνω ευρημάτων και από την ανεύρεση ενός κουταλιού με ίχνη κοκαΐνης με το οποίο η ΜΚ2 ισχυρίσθηκε και είχε περιγράψει και με πλήρη λεπτομέρεια αλλά και σαφήνεια το πως εξελίχθηκε η χρήση της συγκεκριμένης ποσότητας κοκαΐνης που της είχε δώσει ο Κατηγορούμενος την οποία και είχε στην κατοχή του. Ο δε Κατηγορούμενος σημειώνεται ότι αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι πράγματι το κουτάλι χρησιμοποιείται για την χρήση κοκαΐνης.

 

Περαιτέρω εξετάζοντας την μαρτυρία του Κατηγορούμενου διαπιστώνω επίσης ότι προέβαλε ψευδείς ισχυρισμούς με σκοπό να αποποιηθεί την ευθύνη για την πράξη του να προμηθεύσει την ΜΚ2 με ναρκωτικές ουσίες, αφού ισχυρίστηκε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο ότι ο ίδιος την στιγμή που η ΜΚ2 βρισκόταν εντός της οικίας του με τα ναρκωτικά να βρίσκονται εκτεθειμένα πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού του ο ίδιος βρισκόταν έξω από το σπίτι του αφού το σκυλάκι του ήταν ανήσυχο και έτσι είχε αποφασίσει να το βγάλει έξω από το σπίτι παρακολουθώντας το μέχρι να επιστρέψει. Στο σημείο αυτό επαναλαμβάνω ότι η συγκεκριμένη θέση του Κατηγορούμενου διαψεύδεται από την μαρτυρία του ΜΚ1 ο οποίος υπέδειξε ότι Κατηγορούμενος κατά την άφιξη της αστυνομίας θεάθηκε να εξέρχεται εκτός της κατοικίας του αφού βρισκόταν εντός αυτής ενώ αφού κατευθύνθηκε προς την βεράντα του σπιτιού του και προσεγγίστηκε από τον ΜΚ1 αυτός επιχείρησε να αντιδράσει με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί και να οδηγηθεί εντός της κατοικίας του.  

 

Περαιτέρω τονίζεται και ότι, η έλλειψη ειλικρίνειας εκ μέρους του Κατηγορουμένου προκύπτει και μέσα από το γεγονός ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος εγκλωβισμένος στους ψευδείς ισχυρισμούς που συνεχώς προέβαλε στο Δικαστήριο και με απώτερο σκοπό να δικαιολογήσει ότι ουδέποτε έδωσε ναρκωτικά στην ΜΚ2 κατά τον επίδικο χρόνο και ότι σε καμία περίπτωση δεν έκαναν χρήση μαζί, ερωτώμενος για ποιο λόγο τόσο τα αντικείμενα αλλά και τα ναρκωτικά που εντοπίστηκαν εντός της κατοικίας του και πιο συγκεκριμένα πάνω στο τραπεζάκι βρισκόντουσαν περί τις 06:00 π.μ.  σε κοινή θέα στο συγκεκριμένο σημείο που ανευρέθηκαν, παρά το γεγονός ότι δέχτηκε ότι η ΜΚ2 βρισκόταν εντός της κατοικίας του αφού προηγουμένως είχαν συνομιλήσει τηλεφωνικώς μεταξύ τους για να μεταβεί στο σπίτι του, προέβαλε για πρώτη φορά τον ισχυρισμό ότι δεν ήταν σίγουρος τελικά ότι η ΜΚ2 όταν θα πήγαινε στο σπίτι του είχε πρόθεση να εισέλθει μέσα και να κάτσει καθώς και ότι ο ίδιος νόμιζε ότι θα συναντηθούν εκτός του σπιτιού του για δύο με τρία λεπτά γιατί απλώς της ζήτησε να του πάρει τσιγάρα.

 

Εννοείται ότι η πιο πάνω θέση του Κατηγορούμενου δεν είναι πειστική αφού ουδέποτε προηγουμένως ισχυρίστηκε οτιδήποτε τέτοιο αλλά ούτε και υποβλήθηκε προς την ΜΚ2 μια τέτοια θέση. Συνεπώς δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται αφού πρόκειται για εκ των υστέρων σκέψεις του Κατηγορούμενου με σκοπό να αποποιηθεί την ευθύνη για την πράξη του.

 

Υπό το φως των πάνω διαπιστώσεων οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Κατηγορούμενου απορρίπτονται στο σύνολο τους.

 

Η κατοχή της κοκαΐνης βάρους 16,85 γραμμαρίων

 

Αξιολογώντας τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν εκ μέρους του Κατηγορούμενου αναφορικά με την κατοχή της επίδικης ποσότητας κοκαΐνης επίσης διαπιστώνεται ότι και πάλι ο Κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια.  Ειδικότερα ενώ από την μια ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση ισχυρίστηκε ότι αγόρασε την συγκεκριμένη ποσότητα κοκαΐνης καθότι κατά τους τελευταίους δύο μήνες κάνει χρήση κοκαΐνης συστηματικά και ως εκ τούτου ήθελε να αγοράσει αυτή την ποσότητα για να περάσει την εβδομάδα του, από την άλλη κατά την παρουσία του στο Δικαστήριο και ειδικότερα κατά την κυρίως εξέταση του ισχυρίστηκε κάτι εντελώς διαφορετικό, αφού ισχυρίστηκε για πρώτη φορά ότι ο λόγος που αγόρασε αυτή την ποσότητα κοκαΐνης είναι για να μην πηγαινοέρχεται και να αγοράζει συνεχώς κοκαΐνη γιατί ντρεπόταν και φοβόταν και δεν ήθελε να τον βλέπουν, αλλά και λόγω ότι είχε αγοράσει την εν λόγω ποσότητα καθότι του προσφέρθηκε σε πολύ καλή τιμή. Περαιτέρω διαπιστώνεται και ότι, ενώ ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση ανέφερε ότι άρχισε να είναι χρήστης κοκαΐνης κατά τους τελευταίους δύο μήνες, αντεξεταζόμενος υπέδειξε κάτι εντελώς διαφορετικό αφού ισχυρίστηκε ότι δεν θυμόταν ακριβώς το πότε είχε αρχίσει την χρήση κοκαΐνης και επειδή λόγω του δυστυχήματος που είχε το οποίο ως υποστήριξε ήταν περί το έτος 2022 και στο οποίο δεν έφταιγε, άρχισε να κάνει κάποιες φορές χρήση κοκαΐνης αλλά και χόρτου, δηλαδή κάνναβη, χωρίς σε καμία περίπτωση να υποστηρίζει και τον αρχικό ισχυρισμό του ότι την κοκαΐνη άρχισε να χρησιμοποιεί κατά τους τελευταίους δύο μήνες.

 

Επιπλέον ο Κατηγορούμενος ενώ όπως υπέδειξα ισχυρίστηκε στην ανακριτική του κατάθεση ότι η ποσότητα που αγόρασε ήταν για να περάσει την εβδομάδα του, αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι η ημερήσια ανάγκη του για κοκαΐνη ήταν περί το μισό περίπου γραμμάριο την ημέρα και έφτανε μέχρι και το ένα γραμμάριο αφού υποστήριξε ότι κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα έκανε πιο συστηματική χρήση κοκαΐνης παρά προηγουμένως.

 

Εξετάζοντας λοιπόν τον βασικό ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι αγόρασε την επίδικη ποσότητα κοκαΐνης βάρους 16,85 με σκοπό να περάσει την εβδομάδα του και όχι με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα, σε συνάρτηση πάντοτε με την θέση του ότι το μάξιμουμ της ημερήσιας δόσης του δεν υπερέβαινε το ένα γραμμάριο την ημέρα, διαπιστώνεται και πάλι ότι ο Κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο προβάλλοντας ψευδείς ισχυρισμούς με σκοπό να δικαιολογήσει την ποσότητα που αγόρασε διότι ο ίδιος γνώριζε ότι δεν ήταν για δική του και μόνο χρήση. Ούτως η άλλως αποτελεί πασίδηλο γεγονός ότι μια εβδομάδα του μήνα αποτελείται από επτά ημέρες και συνεπώς το λογικά αναμενόμενο θα ήταν αν ο Κατηγορούμενος έστω και να δεχόμουν ότι η ημερήσια δόση του ήταν περί το ένα γραμμάριο να αγόραζε περί τα επτά γραμμάρια κοκαΐνης με σκοπό να την χρησιμοποιήσει ο ίδιος για μια εβδομάδα όπως ισχυρίστηκε και όχι την διπλάσια ποσότητα που έχει αγοράσει και κατείχε. Η δε δικαιολογία που προέβαλε ο Κατηγορούμενος στο Δικαστήριο ότι αναφέρθηκε σε εβδομαδιαία χρήση της ποσότητας που αγόρασε και όχι σε περισσότερες ημέρες επίσης δεν μπορεί να γίνει από το Δικαστήριο αποδεκτός και απορρίπτεται αφού ως διαφάνηκε αποτελεί εκ των υστέρων σκέψεις του. Ειδικότερα ενώ ο Κατηγορούμενος ουδέποτε προηγουμένως υπέδειξε ότι ως και προς αυτό το σημείο της κατάθεσης του είχε υποπέσει σε σφάλμα και πάλι λόγω του άγχους του αλλά και της σύγχυσης του,  για πρώτη φορά το έπραξε αφού αντιλήφθηκε μετά από ερώτηση που του είχε υποβληθεί ότι  τα όσα ανέφερε σχετικά με την ποσότητα που αγόρασε και την ημερήσια χρήση του δεν μπορούσαν να συνυπάρξουν με τα αποτελέσματα των μαθηματικών υπολογισμών που του υποβλήθηκαν εκ μέρους της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής.

 

Ερωτώμενος επίσης ο Κατηγορούμενος κατά την αντεξέταση του για ποιο λόγο αφού είχε αγοράσει ως υποστήριξε την επίδικη ποσότητα κοκαΐνης για δική του και μόνο χρήση την είχε φυλάξει ξεχωριστά σε άλλο σημείο του σπιτιού του και πιο συγκεκριμένα εντός του συρταριού του υπνοδωματίου του και δεν την τη είχε αφήσει και αυτή εκτεθειμένη πάνω στο τραπεζάκι που βρισκόντουσαν και τα υπόλοιπα ναρκωτικά, δηλαδή στο σαλόνι του, ο Κατηγορούμενος επίσης δεν έδωσε καμία απολύτως πειστική εξήγηση στο Δικαστήριο παρά μόνο αρκέστηκε στο να αναφέρει απλώς εντελώς γενικά και αόριστα ότι την φύλαξε στο συγκεκριμένο σημείο για να μην πιάσει υγρασία.

 

Τέλος ερωτώμενος ο Κατηγορούμενος για το κατά πόσο έβρισκε εύκολα κοκαΐνη για να αγοράζει απάντησε καταφατικά ενώ ερωτώμενος στην συνέχεια για ποιο λόγο αγόρασε τόσο μεγάλη ποσότητα αφής στιγμής η προμήθεια της από τον ίδιο δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολη ο ίδιος επανέλαβε κατά τρόπο ασαφή γενικό και αόριστο και γενικά καθόλου πειστικό ότι επειδή ντρεπόταν μην αντιληφθεί κάποιος που θα τον έβλεπε ότι αγόραζε κοκαΐνη και λόγω της τιμής που την βρήκε αποφάσισε να αγοράσει μεγαλύτερη ποσότητα.

 

Υπό το φως των πιο πάνω ανακριβειών, αντιφάσεων και ψευδών ισχυρισμών που εντοπίζονται και σε αυτόν τον πυλώνα της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου, οι πιο πάνω ισχυρισμοί του απορρίπτονται στο σύνολο τους και δεν γίνονται αποδεκτοί.

 

Συνεπώς η μαρτυρία του Κατηγορούμενου στο σύνολο της δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο και απορρίπτεται ενώ ο Κατηγορούμενος κρίνεται αναξιόπιστος.

 

Οι μάρτυρες της Υπεράσπισης

 

Μαρτυρία ΜΥ1 και αξιολόγηση

 

Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά της Υπεράσπισης κλήθηκε και κατέθεσε ο Σ.Σ ο οποίος είναι ο νονός του Κατηγορούμενου και αδερφός της ΜΥ3. Η γραπτή του κατάθεση η οποία υιοθετήθηκε από τον ίδιο για σκοπούς της κυρίως εξέτασης του, αποτελεί το Τεκμήριο 23. Σύμφωνα με την γραπτή του κατάθεση ο ίδιος διαθέτει ένα χωράφι στο οποίο έχει εγκαταστήσει υποστατικά με κοτόπουλα και κουνέλια ούτως ώστε να περνά τον χρόνο του, το οποίο όπως ισχυρίστηκε αγόρασε από τον Κατηγορούμενο για το ποσό των 40,000 ευρώ το οποίο ποσό και αποπλήρωσε σε δύο δόσεις η μια εκ των οποίων αφορούσε τις 30,000 και η άλλη δόση τις υπόλοιπες 10,000 ευρώ. Σύμφωνα με τον ΜΥ1 ο ίδιος δεν γνωρίζει τι έκανε τα συγκεκριμένα χρήματα ο Κατηγορούμενος, αν δηλαδή τα είχε καταθέσει σε Τράπεζα η οτιδήποτε άλλο. Σε σχέση δε με την σύλληψη του Κατηγορούμενου για ναρκωτικά ο ίδιος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε καθώς και ότι ουδέποτε τον επισκέφθηκε στο λυόμενο σπίτι που διέμενε αφού σύμφωνα με τον ίδιο, ούτως η άλλως οι σχέσεις τους δεν ήταν καλές, λόγω μιας παρεξήγησης που είχε γίνει στο παρελθόν.

 

Ο ΜΥ1 κατά την κυρίως εξέταση του επανέλαβε την σχέση του μαζί με τον Κατηγορούμενο όπως και την δοσοληψία που υπήρχε μεταξύ τους αναφορικά με την πώληση ενός χωραφιού που άνηκε στον τελευταίο σε περιοχή στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου. Σχετικά με το τίμημα πώλησης ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι στην γραπτή του κατάθεση ανέφερε λανθασμένα το ποσό που κατέβαλε αναφορικά με την πώληση, αφού αυτό ανερχόταν στις 30,000 ευρώ και όχι στις 40,000 ευρώ. Σε σχέση με το πωλητήριο έγγραφο ο ΜΥ1 κλήθηκε και αναγνώρισε το Τεκμήριο 21 υποστηρίζοντας ότι αυτό καταρτίστηκε από την ΜΥ2 το οποίο όμως δεν κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο λόγω του ότι υπήρχε εμπιστοσύνη με την ΜΥ3 η οποία είναι η αδερφή του, αλλά και διότι το τεμάχιο εντός του οποίου βρίσκεται το συγκεκριμένο κομμάτι που αγόρασε είναι μεγάλο και θα έπρεπε να διαχωριστεί. Σε ότι αφορά το τίμημα πώλησης ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι κατέβαλε το ποσό ύψους 30,000 ευρώ απευθείας στην αδερφή του σε μετρητά.

 

Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 αμφισβητήθηκε για την αλήθεια των πιο πάνω ισχυρισμών που προέβαλε. Ειδικότερα η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υπέδειξε στον ΜΥ1 κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του ότι πέραν του ισχυριζόμενου λάθους του αναφορικά με το ποσό που κατέβαλε, ο ίδιος μέσω της γραπτής του κατάθεσης ενώ ισχυρίστηκε ότι το ποσό αυτό το κατέβαλε στον ίδιο τον Κατηγορούμενο ενόρκως ισχυρίστηκε κάτι εντελώς διαφορετικό και πιο συγκεκριμένα ότι τα συγκεκριμένα χρήματα τα είχε δώσει στην μητέρα του, δηλαδή στην ΜΥ3.

 

Αναφορικά με το πρώτο σκέλος της ερώτησης που του είχε τεθεί σχετικά δηλαδή με το ποσό της πώλησης του ακινήτου, ο ΜΥ1 υποστήριξε ότι,  κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης και καθώς συνομιλούσε με τον αστυνομικό που του λάμβανε την συγκεκριμένη κατάθεση, ο ίδιος του είχε αναφέρει ότι το συγκεκριμένο χωράφι το αγόρασε 30,000 ευρώ αλλά συνολικά του στοίχισε 40,000 ευρώ καθότι αγόρασε και ένα τροχόσπιτο αξίας 10,000 ευρώ με αποτέλεσμα ο αστυνομικός εκ παραδρομής να καταγράψει ως συνολικό τίμημα πώλησης τις 40,000 ενώ ο ίδιος του είχε αναφέρει μόνο για τις 30,000. Σε ότι αφορά το γεγονός ότι στην γραπτή του κατάθεση επίσης ανέφερε ότι τα χρήματα αυτά τα έδωσε στον ίδιο τον Κατηγορούμενο, ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι ναι μεν τα έδωσε στην ΜΥ3 τα λεφτά αλλά στην παρουσία του ιδίου του Κατηγορούμενου, ενώ ερωτώμενος για ποιο λόγο στην κυρίως εξέταση του δεν ανέφερε ότι τα έδωσε στην μητέρα του Κατηγορούμενου αλλά στην παρουσία του, ο ΜΥ1 απάντησε ότι ισχύει ότι τα είχε δώσει γενικά στην οικογένεια.

 

Σχετικά με το συμφωνητικό έγγραφο Τεκμήριο 21, ο ΜΥ1 ερωτώμενος κατά την αντεξέταση του υποστήριξε ότι το έγγραφο αυτό καταρτίστηκε στο γραφείο κάποιας κυρίας Μαρίας στην παρουσία τόσο του ιδίου όσο και της ΜΥ3, ενώ ερωτώμενος για ποιο λόγο δεν καταγράφηκε στο έγγραφο αυτό ο αριθμός της ταυτότητας του, ο ίδιος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει να απαντήσει. Ο ΜΥ1 επίσης ανέφερε ότι δεν έχει οποιοδήποτε τίτλο ιδιοκτησίας καθότι το τεμάχιο αυτό το χρησιμοποιούσε από προηγουμένως αφού είχε τοποθετήσει τα πτηνά που διέθετε και ως εκ τούτου ζήτησε από την ΜΥ3 να του παραχωρήσει την μια από τις 17 σκάλες του συνολικού τεμαχίου με σκοπό να την χρησιμοποιεί για τον συγκεκριμένο σκοπό. Επίσης υπέδειξε ότι παρά το γεγονός ότι δεν του έχει μεταβιβαστεί το συγκεκριμένο τεμάχιο γης που αγόρασε, εντούτοις υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ του ιδίου και της αδερφής του αλλά και του Κατηγορούμενου,  ενώ ακόμη και στην περίπτωση που για κάποιο λόγο δεν γίνει η μεταβίβαση στο μέλλον, ο ίδιος δεν έχει απολύτως κανένα πρόβλημα να παραμείνει ως ιδιοκτήτης ο Κατηγορούμενος αφού είναι και βαφτιστικός του.

 

Σε ότι αφορά το χρηματικό ποσό που κατέβαλε ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι τα έκανε ανάληψη από την τράπεζα και ότι μάλιστα υπάρχει και απόδειξη σχετικά με τα λεφτά αυτά, ενώ ερωτώμενος αναφορικά με τον χρόνο της καταβολής του τιμήματος, ο ΜΥ1 δεν θυμόταν για να απαντήσει. Ερωτώμενος μάλιστα γιατί στην γραπτή του κατάθεση είχε αναφέρει ότι η αγορά είχε γίνει « πρόπερσι» ο ΜΥ1 απάντησε ότι το πότε είχε κάνει ανάληψη τα χρήματα μπορεί να αποδειχθεί από τα έγγραφα που έχει στην κατοχή του το οποίο και αποδεικνύει ότι έλαβε από την τράπεζα ποσό ύψους 30,000 ενώ σε ότι αφορά τον χρόνο της αγοράς του τεμαχίου, ισχυρίστηκε ότι παρά το γεγονός ότι στην γραπτή του κατάθεση αναφέρει ότι η αγορά του έγινε περί το έτος 2023, το συγκεκριμένο τεμάχιο το κατείχε από το έτος 2020 ενώ παράλληλα δεν μπορούσε να τοποθετηθεί για τον ακριβή χρόνο της καταβολής του τιμήματος.

 

Ο ΜΥ1 σχετικά με το πιο πάνω ζήτημα ενόψει της αμφισβήτησης που δέχτηκε, επανεξεταζόμενος ζήτησε και κατέθεσε το Τεκμήριο 24 με βάση το οποίο σύμφωνα με το ίδιο προκύπτει η ανάληψη του ποσού των 30,000 ευρώ τα οποία και κατέβαλε ως τίμημα σε μετρητά στην ΜΥ3 για την αγορά του τεμαχίου το οποίο ανήκει στον Κατηγορούμενο.

 

Αξιολογώντας τον ΜΥ1 και αντιπαραβάλλοντας τόσο το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης με το περιεχόμενο της δια ζώσης μαρτυρίας του τόσο και με βάση τα όσα ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του όσο και κατά την αντεξέταση του αλλά και κατά την επανεξέταση του, θα πρέπει να αναφέρω ότι δεν μου άφησε καθόλου θετική εντύπωση καθότι τα όσα ισχυρίστηκε δεν συνάδουν με την λογική και παρουσιάζουν σοβαρές ασάφειες και αντιφάσεις οι οποίες και πλήττουν χωρίς καμιά αμφιβολία την αξιοπιστία του. Η μαρτυρία του ΜΥ1 δεν χαρακτηρίζεται καθόλου μα καθόλου από σταθερότητα και συνοχή.

 

Ειδικότερα παρατηρώντας τον ΜΥ1 την στιγμή που κατέθετε, διαπίστωσα ότι  ο απώτερος σκοπός της παρουσίας του στο Δικαστήριο, ήταν για να υποστηρίξει την θέση ότι ο ίδιος πράγματι αγόρασε το ακίνητο το οποίο ανήκει στον Κατηγορούμενο καθώς και ότι το χρηματικό ποσό για την αγορά του το έχει καταβάλει στην μητέρα του, δηλαδή την ΜΥ3 ούτως ώστε να υποστηρίξει συνακόλουθα και την εκδοχή της τελευταίας ότι τα συγκεκριμένα χρήματα που βρέθηκαν στην κατοχή του Κατηγορούμενου κατά τον επίδικο χρόνο αποτελούσαν την νόμιμη πηγή των χρημάτων τα οποία είχαν προέλθει από την συγκεκριμένη αγοραπωλησία.

 

Ειδικότερα ενώ ο ΜΥ1 στην γραπτή του κατάθεση ανέφερε ότι το τίμημα πώλησης που κατέβαλε αφορούσε το ποσό των 40,000 ευρώ το οποίο μάλιστα κατέβαλε σε δύο δόσεις, κατά την κυρίως εξέταση του επιχείρησε ανεπιτυχώς να υποδείξει με σκοπό να συνάδει η μαρτυρία του τόσο με τους ισχυρισμούς του Κατηγορούμενου όσο και της ΜΥ3 ότι τελικά το ποσό της πώλησης του ακινήτου ανερχόταν στις 30,000 ευρώ και όχι στις 40,000 ευρώ προσθέτοντας μάλιστα τον ψευδή και κατασκευασμένο ισχυρισμό ότι  ο αστυνομικός που του λάμβανε την κατάθεση δεν κατανόησε μέσω της κουβέντας που είχαν μεταξύ τους ότι το ποσό των 10,000 ευρώ αφορούσε το τροχόσπιτο που είχε εγκαταστήσει στο συγκεκριμένο ακίνητο και ως εκ τούτου εκ παραδρομής κατέγραψε λανθασμένα αυτό που του ανέφερε. Η πιο πάνω θέση του ΜΥ1 δεν χαρακτηρίζεται από σταθερότητα και συνεπώς δεν είναι πειστική γι’ αυτό και δεν την αποδέχομαι.  

 

Ούτε και αποδεκτή μπορεί να γίνει και η θέση του ΜΥ1 αναφορικά με το πότε αλλά και το πού κατέβαλε το τίμημα της κατ’ ισχυρισμό πώλησης του ακινήτου. Ενώ ο ΜΥ1 στην γραπτή του κατάθεση ανέφερε ότι ο ίδιος κατέβαλε το τίμημα της πώλησης στον ίδιο τον Κατηγορούμενο, κατά την κυρίως εξέταση του ισχυρίστηκε κάτι εντελώς διαφορετικό επιχειρώντας να πείσει ανεπιτυχώς ότι το κατέβαλε στην ΜΥ3 σε μετρητά, ούτως ώστε η θέση του να συνάδει και με τους ισχυρισμούς της αδερφής του, δηλαδή της ΜΥ3 οι οποίοι είχαν προβληθεί στην γραπτή της κατάθεση, ενώ από την άλλη αντεξεταζόμενος υπέδειξε και πάλι κάτι εντελώς διαφορετικό, ότι δηλαδή έδωσε τα συγκεκριμένα χρήματα στην ΜΥ3 αλλά στην παρουσία και του Κατηγορούμενου. Ως εκ τούτου ο ΜΥ1 εγκλωβισμένος ανάμεσα στους παντελώς διαφορετικούς ψευδείς ισχυρισμούς που προέβαλε μεταξύ της γραπτής του κατάθεσης, της κυρίως εξέτασης αλλά και της αντεξέτασης του, αφού ερωτήθηκε να υποδείξει για το που κατέβαλε τελικά τα χρήματα της αγοράς του ακινήτου, επιχείρησε και πάλι ανεπιτυχώς να διορθώσει τις πιο πάνω αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσε, προβάλλοντας την γενική και αόριστη θέση ότι « τα χρήματα τα έδωσα στην οικογένεια».

 

Με όλο τον σεβασμό προς τον ΜΥ1 η μαρτυρία του σχετικά με τα πιο πάνω ζητήματα τα οποία παρέθεσε δεν με έχει πείσει αφού εμπεριέχει σοβαρές ανακρίβειες και αντιφάσεις και συνεπώς απορρίπτεται.

 

Η έλλειψη πειστικότητας των ισχυρισμών που προβλήθηκαν από τον ΜΥ1 κατά την μαρτυρία του δεν τελειώνει όμως εδώ, αφού το γεγονός αυτό καταμαρτυρείται ως ανωτέρω υπέδειξα και μέσα από το ότι, ο ίδιος ο ΜΥ1 δεν ήταν και σε θέση να καθορίσει με ακρίβεια ούτε χρονικό διάστημα κατά το οποίο είχε αγοράσει το συγκεκριμένο τεμάχιο γής, αλλά ούτε και το πότε κατέβαλε το τίμημα στην ΜΥ3. Μάλιστα ενώ κατά την γραπτή κατάθεση υπέδειξε ότι το συγκεκριμένο τεμάχιο το αγόρασε πρόπερσι, δηλαδή περί το έτος 2023, κατά την αντεξέταση του ερωτώμενος για το πότε ακριβώς κατέβαλε τα χρήματα στην αδερφή του ο ΜΥ1 δεν μπορούσε να καθορίσει το χρονικό διάστημα που είχε λάβει χώρα ένα τέτοιο γεγονός, διερωτώμενος μάλιστα αν ήταν κατά το έτος 2022 ή το έτος 2023. Σε ότι δε αφορά την καταβολή του τιμήματος προς την ΜΥ3 ως ήταν η και η θέση του κατά την δια ζώσης μαρτυρία του, επίσης ο ΜΥ1 δεν ήταν σταθερός στις θέσεις του, αφού ενώ ισχυρίστηκε κατηγορηματικά ότι τα λεφτά που κατέβαλε τα είχε κάνει ανάληψη μέσω της τράπεζας, εντούτοις δεν ήταν σε θέση να υποδείξει με επάρκεια αν το γεγονός αυτό έλαβε χώρα κατά το έτος 2023 ή κατά το έτος 2024 ενώ συμπληρώνοντας υπέδειξε δήθεν ότι το συγκεκριμένο τεμάχιο το κατείχε χωρίς να το έχει αγοράσει από το έτος 2020. 

 

Έχοντας λοιπόν υπόψη όλους τους πιο πάνω ισχυρισμούς που προβλήθηκαν από τον ΜΥ1 σχετικά με την συγκεκριμένη πώληση και αγορά του ακινήτου,  θα πρέπει να αναφέρω ότι προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως είναι δυνατόν από την μια τόσο η πώληση του ακινήτου όσο και η καταβολή του τιμήματος να είχαν σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ΜΥ1 λάβει χώρα περί το έτος 2023 ή έστω και το έτος 2024, ενώ από την άλλη μέσω του Τεκμηρίου 21 το οποίο υποστήριξε ότι αφορά την συγκεκριμένη πώληση να προκύπτει ότι αυτό καταρτίστηκε περί το έτος 2021. Εντύπωση επίσης προκαλεί και η θέση του ΜΥ1, πως ενώ από την ισχυρίστηκε ότι μαζί με τον Κατηγορούμενο δεν έχει ιδιαίτερες καλές σχέσεις αφού όπως υπέδειξε και στην γραπτή του κατάθεση μεταξύ τους υπήρξε παρεξήγηση, από την άλλη αντεξεταζόμενος να ισχυρίζεται ότι είχε εμπιστοσύνη τόσο στην ίδια την αδερφή του όσο και στον ίδιο τον Κατηγορούμενο ο οποίος είναι και ο βαφτιστικός του, γι’ αυτό και παρά την αγορά του συγκεκριμένου τεμαχίου δεν προχώρησαν σε μεταβίβαση αλλά και ότι μάλιστα αν πήγαινε κάτι στραβά θα το άφηνε στην ιδιοκτησία του Κατηγορούμενου ο οποίος είναι ο βαφτιστικός του.

 

Με όλο τον σεβασμό προς τον ΜΥ1 οι πιο πάνω ισχυρισμοί που προβλήθηκαν πέραν του ότι στερούνται πειστικότητας δεν είναι ούτε λογικοί.  

 

Πέραν τούτου εντύπωση προκαλεί και η θέση του ΜΥ1 ότι ενώ κατέβαλε το τίμημα στην ΜΥ3 ή το έτος 2022 ή το έτος 2023 όπου ισχυρίστηκε ότι έλαβε χώρα και η πώληση του ακινήτου, μέσω του Τεκμηρίου 24 το οποίο ζητήθηκε και κατατέθηκε από τον ίδιο κατά την επανεξέταση του  να μην υποστηρίζεται ένα τέτοιο σημαντικό γεγονός. Ειδικότερα ενώ ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε κατηγορηματικά ότι η ανάληψη των χρημάτων των 30,000 ευρώ για την καταβολή του τιμήματος έγινε μέσω της Τράπεζας, αυτό που προκύπτει μέσω του συγκεκριμένου εγγράφου το οποίο και κατέθεσε, είναι ότι την 19/03/21 ο συγκεκριμένος λογαριασμός του χρεώθηκε για το ποσό των 20,000 αναφορικά με ιατρικά έξοδα ενώ κατά την ίδια ημερομηνία έγινε μεταφορά χρηματικού ποσού ύψους 10,000 σε ένα άλλο λογαριασμό και συνεπώς καμία απολύτως ανάληψη του χρηματικού ποσού των 30,000 ευρώ ως ήταν και η θέση του.

 

Ως εκ τούτου τα στοιχεία αυτά που έχουν παρουσιαστεί εκ μέρους του ίδιου του ΜΥ1 με σκοπό την υποστήριξη της θέσης του ότι έκανε από την Τράπεζα ανάληψη χρηματικού ποσού ύψους 30,000 ευρώ για την αγορά του ακινήτου του Κατηγορούμενου να διαψεύδουν την συγκεκριμένη θέση του και σε καμία περίπτωση να μην συνάδουν με την εκδοχή του.

 

Υπό το φως των πιο πάνω ουσιωδών αντιφάσεων που εντοπίζονται στην μαρτυρία του ΜΥ1, η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της και ο ΜΥ1 κρίνεται αναξιόπιστος.

 

Μαρτυρία ΜΥ3 και αξιολόγηση

 

Παρά το γεγονός ότι προηγήθηκε η μαρτυρία της ΜΥ2 κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, εντούτοις για σκοπούς και μόνο συνοχής του σκεπτικού της απόφασης μου, προχωρώ να παραθέσω και να αξιολογήσω την μαρτυρία της ΜΥ3 η οποία είναι της ίδιας φύσεως αλλά και ουσίας με την μαρτυρία του ΜΥ1 αφού αφορά μεταξύ άλλων τόσο τους λόγους της κατ’ ισχυρισμό πώλησης του ακινήτου του Κατηγορούμενου, αλλά και την καταβολή του τιμήματος. Σημειώνεται ότι ως ανωτέρω έχει πολλές φορές αναφερθεί, η ΜΥ3 είναι η μητέρα του Κατηγορούμενου αλλά και αδερφή του ΜΥ1. Συνεπώς μεταξύ τους υπάρχει ισχυρός συγγενικός δεσμός.

 

H MY3 κατά την κυρίως εξέταση της υιοθέτησε το περιχεόμενο της γραπτής της κατάθεσης, Τεκμήριο 25, ενώ ερωτώμενη υπέδειξε ότι δεν γνώριζε ότι ο Κατηγορούμενος είναι χρήστης κοκαΐνης. Σε ότι αφορά το ποσό που ανευρέθηκε εντός της κατοικίας του κατά την έρευνα της αστυνομίας και είναι της τάξης των 5,010 ευρώ, σύμφωνα με την ΜΥ1 ο Κατηγορούμενος της το είχε ζητήσει λίγες μέρες πριν την σύλληψη του με σκοπό να αγοράσει αυτοκίνητο και επειδή η ίδια είχε τα συγκεκριμένα χρήματα υπό την φύλαξη και κατοχή της τα οποία ήταν δικά του Κατηγορούμενου, του παραχώρησε το ποσό των 6,000 ευρώ για τον σκοπό αυτό. Μάλιστα σύμφωνα με την ΜΥ3 ο Κατηγορούμενος είχε συζητήσει την αγορά οχήματος με κάποιο πρόσωπο αλλά τελικά δεν προέβηκε την αγορά του λόγω των όσων είχαν συμβεί, δηλαδή της σύλληψης του. Σύμφωνα επίσης με την ΜΥ3 τα χρήματα που είχε η ίδια στην κατοχή της ανήκαν στον Κατηγορούμενο καθότι παραχώρησαν ένα τεμάχιο γης στον ΜΥ1 το οποίο ανήκει στον Κατηγορούμενο καταβάλλοντας τους το χρηματικό ποσό των 30,000 ευρώ, ενώ η ίδια όπως υποστήριξε επειδή ο Κατηγορούμενος είναι νεαρός την άφησε να διαχειρίζεται τα εν λόγω χρήματα αφού τα είχε φυλάξει σε  χρηματοκιβώτιο στο σπίτι της. Μάλιστα ισχυρίστηκε ότι από τα λεφτά αυτά η ίδια έδινε συνεχώς στον Κατηγορούμενο όταν υπήρχε ανάγκη, δηλαδή όταν θα έπρεπε να αγοράσει φαγητό, ρούχα και άλλα είδη ανάγκης, αφής στιγμής κατά τα λοιπά ο Κατηγορούμενος μέχρι και πριν τέσσερις μήνες διέμενε μαζί της στο σπίτι της και συνεπώς οι ανάγκες του ήταν περιορισμένες.  

 

Η ΜΥ3 ισχυρίστηκε επίσης ότι με τον ΜΥ1 έχουν άριστες σχέσεις σαν αδέρφια και ότι υπάρχει και εμπιστοσύνη μεταξύ τους, εξ ου και δεν μεταβιβάστηκε επ’ ονόματι του ΜΥ1 το τεμάχιο που του είχε πωλήσει ο Κατηγορούμενος. Επίσης ισχυρίστηκε και ότι επειδή το συνολικό τεμάχιο εντός του οποίου βρίσκεται και το τεμάχιο που αγοράστηκε από τον ΜΥ1 είναι μεγάλο και η ίδια  θα έπρεπε μελλοντικά να το διαχωρίσει ενώ ακόμη δεν έχει αποφασίσει σε ποιους θα το μεταβιβάσει, δεν ήταν επείγον να μεταβούν στο Κτηματολόγιο για περαιτέρω ενέργειες κάτι το οποίο επίκειται να λάβει χώρα μελλοντικά. Η ΜΥ3 επίσης κατά την κυρίως εξέταση της αναγνώρισε το Τεκμήριο 21 ως το έγγραφο που συντάχθηκε με σκοπό την πώληση του τεμαχίου προς τον ΜΥ1, ενώ σε ότι αφορά τα χρήματα, η ΜΥ3 ισχυρίστηκε ότι αυτά παραδόθηκαν από τον ΜΥ1 στην ίδια σε μετρητά τα οποία και φύλαξε σε χρηματοκιβώτιο στο σπίτι της.

 

Αναφορικά με το δυστύχημα που είχε ο Κατηγορούμενος, επίσης η ΜΥ3 υπέδειξε ότι το δυστύχημα αυτό ήταν σοβαρό και ότι μάλιστα ο Κατηγορούμενος τραυματίστηκε αφού το ένα εκ των δύο χεριών του έχει καταστεί μονίμως ανάπηρο σε βαθμό της τάξεως του 25%  και ότι το γεγονός αυτό σύμφωνα με την ίδια είχε και ως αποτέλεσμα να επηρεαστεί η ζωή του τόσο συναισθηματικά όσο και ψυχολογικά. Έτσι σύμφωνα με την ΜΥ3 ο Κατηγορούμενος έμπλεξε με τα ναρκωτικά καθότι έψαχνε κάποια διέξοδο να νιώσει μέσα του καλύτερα γιατί θεώρησε ότι στην ζωή του όλα του πήγαν λάθος. Σε ότι αφορά την αποζημίωση που έλαβε από το συγκεκριμένο δυστύχημα, η ΜΥ3 υπέδειξε ότι δόθηκαν στον Κατηγορούμενο 22,000 ευρώ οι οποίες κατατέθηκαν στον λογαριασμό της στην Τράπεζα Κύπρου τα οποία χρήματα μάλιστα μετά από κάποιο χρονικό διάστημα τα απέσυρε και τα τοποθέτησε σε ένα φάκελο στο σπίτι της. Ουσιαστικά σύμφωνα με την ίδια την ΜΥ3 εντός του χρηματοκιβωτίου που έχει στο σπίτι της, υπήρχαν δύο φάκελοι στον ένα εκ των οποίων τοποθέτησε τις 30,000 ευρώ που έλαβε από την πώληση του τεμαχίου γης του Κατηγορούμενου, και τις υπόλοιπες 22,000 ευρώ που έλαβε από το δυστύχημα στον άλλο φάκελο επειδή όπως ανέφερε δεν ήξερε τι θα τα κάνει και πως θα τα διαχειριστεί καθότι καθημερινά εργάζεται μέχρι τις 15:00 μ.μ. με αποτέλεσμα να τα κάνει ανάληψη από την Τράπεζα και να τα μεταφέρει στο σπίτι της.  

 

Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό που προβλήθηκε στην γραπτή της κατάθεση, ότι δηλαδή με τις 22,000 ευρώ αγόρασε το λυόμενο που διέμενε ο Κατηγορούμενος, η ΜΥ3 υποστήριξε ότι προέβηκε σε αυτή την ενέργεια λόγω του ότι έπρεπε να μετακομίσουν από το σπίτι της καθότι αυτό ανακαινιζόταν για να παραχωρηθεί στην θυγατέρα της, ενώ προς υποστήριξη του ισχυρισμού της ότι τα χρήματα της ασφάλειας κατατέθηκαν στον δικό της λογαριασμό, η ΜΥ3 κατά την κυρίως εξέταση της ζήτησε και κατέθεσε το Τεκμήριο 26.

 

Η ΜΥ3 στην γραπτή της κατάθεση αναφέρεται τόσο στην πώληση του τεμαχίου γης του Κατηγορούμενου προς τον ΜΥ1 καθώς και στο χρηματικό ποσό των 30,000 ευρώ που της κατέβαλε σε μετρητά. Επιπλέον αναφέρθηκε και στην  στην αποζημίωση που είχε λάβει ο Κατηγορούμενος από την ασφάλεια ύψους 22,000 ευρώ τα οποία κατατέθηκαν σε δικό της λογαριασμό και ουδέποτε από αυτά τα χρήματα είχε δώσει οτιδήποτε στον Κατηγορούμενο. Σύμφωνα μάλιστα με την ΜΥ3 μια εβδομάδα πριν από την σύλληψη του Κατηγορούμενου, η ίδια έδωσε στον συμβίο της το ποσό των 6,000 ευρώ με σκοπό να τα παραχωρήσει στον Κατηγορούμενο για να αγοράσει αυτοκίνητο το οποίο τελικά δεν πρόλαβε να αγοράσει.  Τα συγκεκριμένα χρήματα σύμφωνα με την ΜΥ3 δόθηκαν από το ποσό των 30,000 ευρώ που αφορούσαν την πώληση του ακινήτου. Σε ότι αφορά το λυόμενο σπίτι στο οποίο ο Κατηγορούμενος διέμενε κατά την σύλληψη του, η ΜΥ3 ισχυρίστηκε ότι αγοράστηκε για το ποσό των 22,000 ευρώ τα οποία και δαπάνησε από το συνολικό χρηματικό ποσό των 30,000 ευρώ που είχε φυλαγμένα στο σπίτι της από την πώληση του ακινήτου.

 

Aντεξεταζόμενη η ΜΥ3 αμφισβητήθηκε έντονα ιδιαίτερα για την θέση της ότι το χρηματικό ποσό των 5,010 ευρώ που εντοπίστηκαν στην κατοικία του Κατηγορούμενου ήταν νόμιμα και δόθηκαν από την ίδια από τα χρήματα που της είχε δώσει ο ΜΥ1 για την αγορά του ακινήτου του, ενώ από την άλλη η ίδια επέμεινε με σθεναρότητα στην θέση της ότι τα χρήματα αυτά είχαν νόμιμη προέλευση αφού δόθηκαν από την ίδια στον Κατηγορούμενο μια περίπου εβδομάδα προηγουμένως.

 

Καταρχήν τονίζεται εν πρώτης ότι για τους λόγους τους οποίους υπέδειξα πιο πάνω επί του συγκεκριμένου ζητήματος δεν αποδέχτηκα την θέση του ΜΥ1 ότι κατέβαλε το χρηματικό ποσό των 30,000 ευρώ την ΜΥ3 παρά την υπογραφή του Τεκμηρίου 21 το οποίο και ως κατωτέρω θα διαφανεί έχω αποδεχτεί ότι απλά και μόνο την 17/03/21 υπογράφηκε από τα μέρη που περιλαμβάνονται σε αυτό και ότι αυτό συντάχθηκε από την ΜΥ2.

 

Εξετάζοντας την μαρτυρία της ΜΥ3 και αντιπαραβάλλοντας τους ισχυρισμούς που προέβαλε τόσο μέσω της γραπτής της κατάθεσης, όσο και κατά την δια ζώσης μαρτυρία της καθώς και με την υπόλοιπη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου κρίνω ότι δεν μπορώ να την αποδεχτώ για τους λόγους που θα υποδείξω αμέσως πιο κάτω.  Ιδιαίτερα σε ότι αφορά τον ισχυρισμό της ότι η ίδια είχε λάβει σε μετρητά το χρηματικό ποσό των 30,000 ευρώ από τον ΜΥ1 για τα οποία προέβηκε ο τελευταίος σε σχετική ανάληψη από την τράπεζα, ως ανωτέρω υπέδειξα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του σε συνάρτηση με το Τεκμήριο 24 το οποίο κατέθεσε, δεν αποδέχτηκα την αλήθεια των ισχυρισμών του επί του συγκεκριμένου ζητήματος και συνεπώς ο ΜΥ1 κρίθηκε αναξιόπιστος. Περαιτέρω σημειώνω και ότι για τους λόγους που θα υποδείξω επίσης, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός της ΜΥ3 ότι της δόθηκαν χρήματα τα οποία είχε σε φάκελο και έδινε στον Κατηγορούμενο με αποτέλεσμα τα επίδικα χρήματα που ανευρέθηκαν στην κατοικία του να ήταν μέρος των συγκεκριμένων χρημάτων και άρα ήταν νόμιμα, επίσης δεν μπορεί να γίνει πιστευτός και αποδεκτός. Σχετικά με τον ισχυρισμό της ότι η ίδια έλαβε στον λογαριασμό της το ποσό των 22,000 ευρώ προς όφελος του Κατηγορούμενου εκ μέρους της ασφαλιστικής εταιρείας η οποία τον αποζημίωσε για το δυστύχημα που είχε επισυμβεί και από το οποίο τραυματίστηκε, είμαι της ισχυράς γνώμης ότι αφενός το Τεκμήριο 26 το οποίο έχει κατατεθεί δεν τεκμηριώνει και την θέση της ότι τα χρηματικά ποσά που αναγράφονται επί αυτού συνδέονται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με το συγκεκριμένο δυστύχημα πλην της αναφοράς της ΜΥ3 η οποία δεν έχει τεκμηριωθεί. Περαιτέρω για τους λόγους που θα υποδείξω κατωτέρω η ΜΥ3 δεν ήταν ούτε και σε αυτό το σημείο της μαρτυρίας της ειλικρινής σχετικά με τα συγκεκριμένα χρήματα καθότι ως θα επεξηγηθεί υπέπεσε σε ουσιώδεις και σοβαρές αντιφάσεις επί των συγκεκριμένων ισχυρισμών που προέβαλε. Συνεπώς ούτε και αυτός ο ισχυρισμός της μπορεί να γίνει αποδεκτός και απορρίπτεται.

 

Καταρχήν η ΜΥ3 ισχυρίστηκε στην γραπτή της κατάθεση ότι από τα χρήματα της πώλησης του ακινήτου έδινε σε τακτά χρονικά διαστήματα χρήματα στον Κατηγορούμενο σε σχέση με συγκεκριμένα έξοδα που είχε τα οποία και υπέδειξε. Παράλληλα ισχυρίστηκε και ότι το χρηματικό αυτό ποσό το έλαβε περί το έτος 2020, θέση η οποία αναιρείται από το Τεκμήριο 21, αφού σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν στο Δικαστήριο η κατάρτιση του συγκεκριμένου εγγράφου και συνακόλουθα η κατ’ ισχυρισμό πώληση του ακινήτου του Κατηγορούμενου έγινε ένα χρόνο μετά, σε αντίθεση βεβαίως και με την θέση του ΜΥ1 ο οποίος ανέφερε ότι η πώληση έλαβε χώρα μεταγενέστερα και από το έτος 2021. Αναφορικά με το χρηματικό ποσό της ασφάλειας, ενώ η ΜΥ3 στην γραπτή της κατάθεση ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε έδωσε από τα χρήματα αυτά στον Κατηγορούμενο και ότι το χρηματικό ποσό των 22,000 ευρώ για την αγορά του λυόμενου σπιτιού του καθώς και των 6,000 ευρώ για την αγορά του οχήματος του ήταν μέρος των χρημάτων των 30,000 ευρώ που έλαβε από την πώληση του ακινήτου του,  κατά την αντεξέταση της υπέδειξε κάτι παντελώς διαφορετικό, ότι δηλαδή του είχε δώσει και από τα χρήματα της ασφάλειας σε αντίθεση δηλαδή με τον αρχικό ισχυρισμό που προέβαλε στην γραπτή της κατάθεση αφού υπέδειξε ότι έδινε λίγα- λίγα στον Κατηγορούμενο (σελ. 23 γραμμή 15 των πρακτικών ημερ. 04/12/25) ενώ παράλληλα και αμέσως μετά την πιο πάνω θέση της, διαφοροποιώντας και πάλι τον συγκεκριμένο αυτό ισχυρισμό της, υποστήριξε ότι τελικά δεν έδωσε καθόλου χρήματα στον Κατηγορούμενο από τα λεφτά της ασφάλειας.

 

Αναφορικά με τον ισχυρισμό της ΜΥ3 ότι σε τακτά χρονικά διαστήματα η ίδια έδινε στον Κατηγορούμενο χρήματα από τις 30,000 ευρώ που είχε λάβει η ίδια σε μετρητά από τον ΜΥ1,  αντεξεταζόμενη δεν μπορούσε να υποστηρίξει την συγκεκριμένη θέση της καθότι οι απαντήσεις της δεν χαρακτηρίζονταν από σταθερότητα και συνοχή. Ενώ δηλαδή ενώ η ΜΥ3 ισχυριζόταν ότι από το έτος 2020 μέχρι και προσφάτως έδινε λεφτά στον Κατηγορούμενο, από την άλλη δεν μπορούσε να καθορίσει με ακρίβεια ποια ήταν τα ακριβή αυτά ποσά που του είχε δώσει αναφέροντας μάλιστα ότι μπορεί να του έδινε και περί τα 1000 ευρώ τον χρόνο για μπορεί να περνά. Βεβαίως ερωτώμενη πως γίνεται να έδινε από την μια χρήματα στον Κατηγορούμενο καθ’ όλο αυτό το χρονικό διάστημα και από την άλλη να έχει ξοδέψει και το ποσό των 22,000 ευρώ για αγορά του λυόμενου σπιτιού από τις 30,000 ευρώ που είχε στην κατοχή της, η ΜΥ3 αμέσως διαφοροποίησε και πάλι τον ισχυρισμό της αναφέροντας ότι τα χρήματα για την αγορά του λυομένου σπιτιού δόθηκαν από το ποσό των 22,000 ευρώ της ασφάλειας και όχι από τα λεφτά της πώλησης του χωραφιού.

 

Υπό το φως των πιο πάνω ουσιωδών αντιφάσεων που εμπεριέχονται στην μαρτυρία της ΜΥ3 και έχοντας η ίδια εγκλωβιστεί ανάμεσα στους ψευδείς και αντιφατικούς ισχυρισμούς που προέβαλε για την προέλευση των εν λόγω χρημάτων, στην συνέχεια της αντεξέταση της  και αφού της αναγνώστηκε από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής το συγκεκριμένο μέρος της γραπτής της  κατάθεσης το οποίο και αναιρούσε την πιο πάνω θέση της αφού όπως εξάλλου της είχε υποδειχθεί η ίδια προηγουμένως ισχυρίστηκε ότι δεν χρησιμοποίησε καθόλου τα λεφτά που πήρε από την ασφάλεια του δυστυχήματος, χωρίς κανένα απολύτως δισταγμό κατασκευάζοντας εκ νέου μαρτυρία με σκοπό να υποστηρίξει την πιο πάνω εκδοχή της, ανέφερε και πάλι ψέματα στο Δικαστήριο υποδεικνύοντας  χαρακτηριστικά τα ακόλουθα τα οποία αναιρούν για ακόμη μια φορά τις αρχικές τις θέσεις :

 

« τα λεφτά τα έβαλα μέσα σε φάκελο στο safe, δεν έγραψα απ’ έξω ασφαλιστική κτ.λ, εγώ όταν χρειάστηκε να θέλω λεφτά έπαιρνα και από τον ένα φάκελο και από τον άλλο, έβαλα δύο φακέλους μέσα στο safe, χρειάστηκε να πιάσω και λεφτά για να αγοράσουμε κάτι, δεν θυμούμαι εγώ αν έπιανα που τον ή ένα ή αν έπιανα που τον άλλον, όταν χρειάστηκε να πιάσω λεφτά που το λυόμενο τράβηξα έξω τους φακέλους μέτρησα τα λεφτά και πήγα να τα δώσω στον άνθρωπο» (βλ. σελ. 26 των πρακτικών ημερ. 04/12/25 γρ. 10 – 32).

 

Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της ΜΥ3 για την πώληση του ακινήτου του Κατηγορούμενου προς τον ΜΥ1 επίσης δεν έχω πειστεί όχι μόνο επειδή το συγκεκριμένο έγγραφο δεν κατατέθηκε στο κτηματολόγιο και δεν μεταβιβάστηκε το ακίνητο επ’ ονόματι του ΜΥ1, αλλά διότι η ΜΥ3 κατά την μαρτυρία της είχε ανακολουθία και αντιφατικότητα στις θέσεις της σε τέτοιο μάλιστα μεγάλο βαθμό με αποτέλεσμα να πλήττεται καίρια η αξιοπιστία της.  

 

Ενώ δηλαδή η ΜΥ3 ισχυρίστηκε από την μια ότι λόγω της καλής σχέσης που είχε με τον αδερφό της δεν υπήρχε ζήτημα παρεξήγησης παρά το γεγονός ότι της είχε δώσει τα χρήματα για την αγορά του ακινήτου χωρίς να του το μεταβιβάσει,  από την άλλη η ίδια προέβαλε κατά την κυρίως εξέταση της τον ισχυρισμό ότι δεν το μεταβίβασε στον ΜΥ1 επειδή δήθεν η ίδια δεν αποφάσισε πως θα διαχειριστεί την περιουσία της επειδή το τεμάχιο είναι μεγάλο και ήθελε να αποφασίσει που θα το διαμοιράσει. Σε διευκρινιστική μάλιστα ερώτηση που τέθηκε από το ίδιο το Δικαστήριο προς την ΜΥ3 για το πως αφού δεν είχε διαχωριστεί το συγκεκριμένο τεμάχιο η ίδια υποστήριξε ότι τα χρήματα που έλαβε ανήκαν στον Κατηγορούμενο, η ΜΥ3 απαντώντας υπέδειξε κάτι εντελώς διαφορετικό από τα όσα είχε αναφέρει προηγουμένως, και πιο συγκεκριμένα ισχυρίσθηκε ότι το τεμάχιο είναι ήδη διαχωρισμένο αφού μάλιστα αυτό που κατ’ ισχυρισμό πώλησε ο Κατηγορούμενος προς τον ΜΥ1 του άνηκε αλλά  από την άλλη η ίδια δεν αποφάσισε που θα μεταβιβάσει τα υπόλοιπα κομμάτια του. Μάλιστα η ίδια η ΜΥ3 εξήγησε ερωτώμενη από τον συνήγορο της Υπεράσπισης και το πως είναι διαχωρισμένο το εν λόγω τεμάχιο υποστηρίζοντας μάλιστα την θέση ότι αυτό το οποίο ήδη πωλήθηκε άνηκε στον Κατηγορούμενο και είχε και τίτλο ιδιοκτησίας επ’ ονόματι του.

 

Έχοντας κατά του το σύνολο της μαρτυρίας της ΜΥ2 και υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώσεων του Δικαστηρίου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της, κρίνω ότι η ΜΥ3 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο αναφορικά με την προέλευση των χρημάτων τα οποία ανευρέθηκαν στην κατοχή του Κατηγορούμενου κατά τον επίδικο χρόνο και συνεπώς δεν αποδέχομαι την θέση της ότι ούτε έλαβε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό ούτε από τον ΜΥ1 αλλά ούτε και από την ασφαλιστική εταιρεία για το δυστύχημα, αλλά ούτε και ότι η ίδια έδωσε το συγκεκριμένο ποσό στον Κατηγορούμενο για την αγορά οχήματος μια εβδομάδα προηγουμένως.

 

Οι αντιφάσεις που πιο πάνω υποδείχθηκαν είναι καθοριστικές και ως εκ τούτου η ΜΥ3 κρίνεται αναξιόπιστη και η μαρτυρία της απορρίπτεται  στο σύνολο της.

 

Μαρτυρία ΜΥ2 και αξιολόγηση

 

Τέλος, ως ΜΥ2 κλήθηκε και κατέθεσε η Μ.Π η οποία κατά τον επίδικο χρόνο σύμφωνα με την ίδια ασκούσε το επάγγελμα της δικολάβου. Η ΜΥ2 κατά την κυρίως εξέταση της κλήθηκε και αναγνώρισε το Τεκμήριο 21 υποστηρίζοντας ότι η ίδια το είχε καταρτήσει και το οποίο αφορούσε μια πώληση ενός τεμαχίου μεταξύ του Κατηγορούμενου και του ΜΥ1. Σύμφωνα με την ίδια το εν λόγω συμφωνητικό έγγραφο συντάχθηκε περί την 17/03/21, ενώ ισχυρίστηκε ότι η κατάρτιση του εν λόγω εγγράφου της είχε ανατεθεί από την οικογένεια του Κατηγορούμενου και πιο συγκεκριμένα από την μητέρα του καθώς ότι οι υπογραφές που καταγράφονται στο έγγραφο αυτό είναι του Κατηγορούμενου στην θέση του πωλητή ενώ στην θέση του αγοραστή του ΜΥ1. Στην δε θέση των μαρτύρων η μια εκ των υπογραφών σύμφωνα με την ΜΥ2 ανήκει στην ΜΥ3 ενώ αναφορικά με την άλλη υπογραφή στην θέση μάρτυρα, η ΜΥ2 δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί ποιος είχε υπογράψει. Η ΜΥ2 ανέφερε ότι οι υπογραφές τέθηκαν επί του εγγράφου αυτού στο γραφείο της αλλά δεν δόθηκαν οποιαδήποτε χρήματα στην παρουσία της.

 

Αντεξεταζόμενη η ΜΥ2 επανέλαβε ότι  το έγγραφο αυτό της ανατέθηκε να το συντάξει από την μητέρα του Κατηγορούμενου, δηλαδή την ΜΥ3. Σε ότι αφορά την μη καταγραφή της ταυτότητας του ΜΥ1, η ΜΥ2 δεν ήταν σε θέση να διευκρινίσει τον ακριβή λόγο της μη καταγραφής του αριθμού της ταυτότητας του επί του συγκεκριμένου συμφωνητικού εγγράφου, ανέφερε όμως ότι αυτό μπορεί να έχει συμβεί από δική της αμέλεια επισημαίνοντας βεβαίως ότι δεν ασχολείτο συνεχώς με την κατάρτιση εγγράφων αλλά με υποθέσεις Κτηματολογίου και ότι μάλιστα το συγκεκριμένο έγγραφο το κατάρτισε απλά και μόνο για να βοηθήσει καθότι επρόκειτο για ένα απλό συμφωνητικό. Ερωτώμενη επίσης η ΜΥ2 για το κατά πόσο γνωρίζει αν τελικά επιτεύχθηκαν οι όροι του συγκεκριμένου εγγράφου, το κατά πόσο δηλαδή έλαβε χώρα η πώληση καθώς και η καταβολή της αμοιβής η ίδια εξήγησε ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε για να αναφέρει και ότι ουσιαστικά το μόνο που γνωρίζει είναι ότι συντάχθηκε αυτό το έγγραφο την 17/03/21.

 

Η μαρτυρία της ΜΥ2 ήταν τυπική και αφορά ουσιαστικά στην απλά και μόνο σύνταξη του Τεκμηρίου 21 χωρίς να μπορεί να διευκρινιστεί από την ίδια κατά πόσο είχαν εκπληρωθεί τα συμφωνηθέντα αλλά και για το κατά πόσο τελικά είχε καταβληθεί η αμοιβή προς τον Κατηγορούμενο από τον ΜΥ1. Συνεπώς αποδέχομαι από την μαρτυρία της μόνο ότι την 17/03/21 στο γραφείο της καταρτίστηκε ένα έγγραφο με βάση το οποίο ο Κατηγορούμενος συμφώνησε να πωλήσει στον ΜΥ1 το τεμάχιο με αρ. εγγραφής (…………), Φ/ΣΧ (………), Τεμάχιο (…) 0, Τμήμα (..), που βρίσκεται στην (……..) της Επαρχίας Πάφου στην τοποθεσία Κοκκινόγια για το ποσό των 30,000 ευρώ και τίποτα περισσότερο αφού ούτως ή άλλως οι ισχυρισμοί τόσο του Κατηγορούμενου όσο και του ΜΥ1 αλλά και της ΜΥ3 ως προς το τι επακολούθησε έχουν απορριφθεί για τους λόγους τους οποίους έχω υποδείξει κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους.

 

Σημειώνεται ότι η ΜΥ2 ως προς την συγκεκριμένη πτυχή της μαρτυρίας της δεν έχει αμφισβητηθεί εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής.

 

Ευρήματα

 

Από την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή, περιλαμβανομένων και των παραδεκτών γεγονότων, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα :

 

Την 12/10/25 και περί ώρα 06:00 π.μ η ΜΚ2 η οποία γνωρίζεται με τον Κατηγορούμενο του τηλεφώνησε αν ήταν ξύπνιος για να πάει στο σπίτι του να κάνουν παρέα και τότε ο Κατηγορούμενος αφού της απάντησε καταφατικά της ζήτησε να του πάρει και τσιγάρα. Ο σκοπός της επίσκεψης της ΜΚ2 στο σπίτι του Κατηγορούμενου ήταν ξεκάθαρα και για να κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών καθότι τόσο η ΜΚ2 όσο και ο Κατηγορούμενος είναι χρήστες. Έτσι όταν η ΜΚ2 αφίχθηκε στο σπίτι του Κατηγορούμενου ο τελευταίος είχε ήδη έτοιμη την κοκαΐνη για χρήση με μπουκάλα, ενώ στο τραπεζάκι του καθιστικού της κατοικίας του υπήρχαν και άλλα σχετικά με ναρκωτικά τεκμήρια, όπως και κάνναβη.  Αφού η ΜΚ2 έκατσε στον καναπέ του σαλονιού του Κατηγορούμενου και έκαναν χρήση κοκαΐνης μαζί, ο Κατηγορούμενος της έφερε και άλλη ποσότητα κοκαΐνης για να κάνουν και πάλι χρήση. Σημειώνεται ότι ο Κατηγορούμενος είπε στην ΜΚ2 χαρακτηριστικά « έτο τζιαμέ πιάσε το τζαι κάμε το». Έτσι η ΜΚ2 με την χρήση ενός κουταλιού, δηλαδή του κουταλιού που ανευρέθηκε από την αστυνομία στο τραπεζάκι της κατοικίας του Κατηγορούμενου και στο οποίο υπήρχαν ίχνη κοκαΐνης, προετοίμασε την νέα ποσότητα κοκαΐνης που της είχε δώσει ο Κατηγορούμενος για να κάνουν για δεύτερη φορά χρήση την οποία της έδωσε μέσα σε σακουλάκι αναφέροντας της μάλιστα ότι ήταν η τελευταία που είχε στην κατοχή του. Η ΜΚ2 προετοιμάζοντας την κοκαΐνη για να την κάνει «κρακ» την ανέμειξε με μαγειρική σόδα που είχε ο Κατηγορούμενος στο σπίτι του και αφού δημιουργήθηκε το συγκεκριμένο μείγμα το έβαλε μέσα στο συγκεκριμένο κουτάλι ενώ στην συνέχεια έβαλε και λίγο νερό για να την βράσει με αναπτήρα μέχρι να γίνει στερεή ουσία σαν την πέτρα για να την καπνίσουν μέσα σε μπουκάλα με νερό που λειτουργεί όπως ένας ναργιλές. Ο Κατηγορούμενος προμήθευσε την ΜΚ2 τόσο την κοκαΐνη που έκαναν χρήση την πρώτη φορά και η οποία ήταν μισό γραμμάριο όσο και την κοκαΐνη που προετοίμασε για να προβούν εκ νέου σε χρήση και ήταν ένα γραμμάριο. Τόσο την πρώτη όσο και την δεύτερη φορά την κοκαΐνη συνολικού βάρους 1,5 γραμμαρίων ο Κατηγορούμενος την έδωσε δωρεάν στην ΜΚ2 ως αντάλλαγμα επειδή της είχε ζητήσει να του πάρει τσιγάρα τα οποία και του πήρε.

 

Ακολούθως και ενώ η ΜΚ2 μαζί με τον Κατηγορούμενο βρισκόντουσαν εντός της κατοικίας του τελευταίου, περί ώρα 07:38 π.μ της ίδιας ημέρας  o MK1 μαζί με την ΜΚ5 καθώς και άλλα μέλη της ΥΚΑΝ Πάφου μετέβηκαν στην συγκεκριμένη  λυόμενη κατοικία του Κατηγορούμενου στην τοποθεσία Κ. στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου για σκοπούς εκτέλεσης εντάλματος έρευνας της συγκεκριμένης κατοικίας το οποίο εκκρεμούσε. Με την άφιξη τους στο συγκεκριμένο μέρος, ο Κατηγορούμενος θεάθηκε από τον ΜΚ1 να εξέρχεται από την μπροστινή είσοδο της κατοικίας η οποία ήταν ανοικτή και να κατευθύνεται προς την βεράντα. Αμέσως τόσο ο ίδιος ο ΜΚ1, όσο και ένας άλλος αστυφύλακας έσπευσαν προς το μέρος του Κατηγορούμενου και του φώναξαν «Αστυνομία, Αστυνομία σταμάτα». Τότε ο Κατηγορούμενος επιχείρησε να αντιδράσει αλλά ακινητοποιήθηκε στην βεράντα του σπιτιού του και οδηγήθηκε εντός της κατοικίας του όπου στο σαλόνι εντοπίστηκε να κάθεται σε καναπέ η ΜΚ2 ενώ στο τραπεζάκι υπήρχαν σε κοινή θέα ένα νάιλον διαφανές σακουλάκι τύπου «zip lock» εντός του οποίου υπήρχε κάνναβη βάρους 9,93 γραμμαρίων, μια ζυγαριά ακριβείας χρώματος γκρίζου με διαφανές κάλυμμα πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη κάνναβης και κοκαΐνης, ένας πλαστικός κυλινδρικός σπαστήρας χρώματος μωβ στον οποίο υπήρχε κάνναβη βάρους 0,02 γραμμαρίων, ένας ηλεκτρονικός φορτιστής χρώματος μαύρου μάρκας VEGER στον οποίο ανιχνεύθηκαν ίχνη κοκαΐνης, ένα χειροποίητο μισοκαπνισμένο τσιγάρο μήκους 6 εκατοστών στο οποίο εντοπίστηκε κάνναβη βάρους 0,10 γραμμαρίων καθώς και ένα μεταλλικό κουτάλι πάνω στο οποίο εντοπίστηκαν ίχνη κοκαΐνης τα οποία ο ΜΚ1 παρέλαβε αμέσως ως τεκμήρια ενώ παράλληλα τους επιστήθηκε και η προσοχή τους στον νόμο ενώ προηγουμένως πληροφορήθηκαν και για την ύπαρξη εντάλματος έρευνας. Ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι τα πιο πάνω ανευρεθέντα τεκμήρια είναι δικά του και ότι η ΜΚ2 δεν έχει καμία σχέση με αυτά, ενώ η τελευταία δεν απάντησε οτιδήποτε. Τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και η ΜΚ2 συνελήφθησαν για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και αφού τους επιστήθηκε και πάλι η προσοχή τους στον Νόμο ο Κατηγορούμενος απάντησε « εν ούλλα δικά μου, πίνω» ενώ η ΜΚ2 δεν απάντησε τίποτα. Σημειώνεται ότι το κουτάλι με τα ίχνη κοκαΐνης το οποίο ανευρέθηκε κατά την έρευνα ήταν το κουτάλι που χρησιμοποιήθηκε σύμφωνα με την ΜΚ2 για να μετατραπεί προηγουμένως η κοκαΐνη σε κράκ για να γίνει η χρήση της με την μπουκάλα.

 

Ακολούθως ο ΜΚ1 παρουσίασε τόσο στον Κατηγορούμενο όσο και στην ΜΚ2 τα δικαιώματα τους ως συλληφθέντες τα οποία και υπέγραψαν. Η έρευνα στην κατοικία του Κατηγορούμενου συνεχίστηκε όπου η ώρα 08:05 π.μ. εντοπίστηκε κρυμμένη μέσα σε καναπέ μια ζυγαριά ακριβείας χρώματος γκρίζου με καπάκι μάρκας “Proscale”πάνω στην οποία εντοπίστηκαν ίχνη κάνναβης και κοκαΐνης και αφού επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή στον Νόμο τόσο στον Κατηγορούμενο όσο και στην ΜΚ2 ο Κατηγορούμενος απάντησε « εν δική μου ζυάζω το πράμα μου για να μεν μου γελούν» ενώ η ΜΚ2 δεν απάντησε οτιδήποτε. Η έρευνα συνεχίστηκε όπου εντοπίστηκε μέσα σε συρτάρι ερμαριού στο υπνοδωμάτιο της λυόμενης κατοικίας του Κατηγορούμενου ένα νάιλον διαφανές σακουλάκι δεμένο με κόμπο εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα κοκαΐνης βάρους 16,85 γραμμαρίων. Και πάλι επιστήθηκε η προσοχή τους στον Νόμο τόσο δηλαδή στον Κατηγορούμενο όσο και στην ΜΚ2 και ο πρώτος ανέφερε «εν δική μου εψές την εγόρασα, η ΜΚ2 δεν ήξερε τίποτε, ενώ η ΜΚ2 δεν απάντησε οτιδήποτε. Κατά την συνέχεια της έρευνας και περί ώρα 08: 20 π.μ. εντοπίστηκε κάτω από το στρώμα του κρεβατιού του υπνοδωματίου της οικίας του Κατηγορούμενου το χρηματικό ποσό των 5,010 ευρώ σε χαρτονομίσματα των 6 Χ 5, 22 Χ10, 53 Χ20 και 74 Χ50 τα οποία δεν προήλθαν ούτε από την πώληση του τεμαχίου του Κατηγορούμενου προς τον ΜΥ1 ούτε από το δυστύχημα. Σημειώνεται επίσης ότι το μηχάνημα ATM της Τράπεζας Κύπρου  από το οποίο μπορεί κάποιος να κάνει ανάληψη χρημάτων διαθέτει προς ανάληψη μόνο χαρτονομίσματα των 20 και των 50 ευρώ ενώ επίσης διαπιστώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος δεν διέθετε και οποιοδήποτε λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου.

 

Αμέσως ο ΜΚ1 τα παρέλαβε ως τεκμήριο και αφού το υπέδειξε στα πιο πάνω πρόσωπα ο μεν Κατηγορούμενος απάντησε « εν δικά μου επούλησα το χωράφι στον τατά μου» ενώ η ΜΚ2 δεν απάντησε οτιδήποτε. Η έρευνα ολοκληρώθηκε την ίδια ημέρα και περί ώρα 08:30 π.μ χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο το επιλήψιμο.  Τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και η ΜΚ2 οδηγήθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου όπου στην παρουσία τους συσκευάσθηκαν τα πιο πάνω τεκμήρια ενώ τόσο από τον Κατηγορούμενο όσο και από την ΜΚ2 λήφθηκαν και τα παρειακά τους επιχρίσματα.

 

Ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο αφού τον πληροφόρησε για τα αδικήματα τα οποία διερευνώνται εναντίον του ενώ η ΜΚ2 έδωσε ανακριτική κατάθεση η οποία της λήφθηκε από την ΜΚ5.

 

Όλα τα πιο πάνω τεκμήρια διακινήθηκαν νόμιμα και νομότυπα χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε αλλοίωση ή επιμόλυνση στην διαδικασία διακίνησης τους ενώ τα αποτελέσματα των εξετάσεων στα οποία και διενεργήθηκαν περιλαμβάνονται τόσο στο Τεκμήριο 16 όσο και στο Τεκμήριο 17.

 

Σημειώνεται ότι ο Κατηγορούμενος κατά το έτος 2021 κατάρτισε συμφωνητικό έγγραφο με βάση το οποίο πωλούσε ένα ακίνητο στον ΜΥ1 με τον οποίο δεν έχουν σήμερα καλές σχέσεις για το ποσό των 30,000 ημερ. 17/03/21 Τεκμήριο 21 στο οποίο δεν αναγράφεται ο αριθμός της ταυτότητας του εκ παραδρομής της ΜΥ2 που το κατάρτισε και χωρίς βεβαίως το έγγραφο αυτό να χαρτοσημανθεί για να κατατεθεί στο κτηματολόγιο και χωρίς να γίνει οποιαδήποτε μεταβίβαση του συγκεκριμένου ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/12810 Φ/ΣΧ 2-147-355 τεμάχιο 60 Τμήμα 6 προς τον ΜΥ1. Το έγγραφο αυτό καταρτίστηκε από την ΜΥ2 η οποία εξασκούσε το επάγγελμα του δικολάβου με οδηγίες της ΜΥ3 η οποία της ζήτησε την βοήθεια της χωρίς να καταβληθεί στην παρουσία της οποιοδήποτε τίμημα.

 

Νομική Πτυχή Αδικημάτων – Συμπεράσματα

 

4^η κατηγορία

 

H 4^η κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο άρθρο 6(3) του Νόμου 29/77 , το οποίο προβλέπει ότι αποτελεί αδίκημα πρόσωπο να αγοράζει ή προμηθεύεται ή έχει στην κατοχή του νομίμως ή μη ελεγχόμενο φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο.Λαμβανομένων λοιπόν υπόψιν των λεπτομερειών του επίδικου αδικήματος για να στοιχειοθετηθεί το πιο πάνω αδίκημα, θα πρέπει να αποδειχθεί η κατοχή από τον Κατηγορούμενο, ελεγχόμενου, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 29/77, φαρμάκου, χωρίς άδεια.

 

 

Αναφορικά με την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια θα πρέπει να αποδειχθεί η πρόθεση προμήθειας σε άλλο πρόσωπο. Ως προς την πρόθεση αυτή το άρθρο 30Α του Νόμου 29/77 έχει θεσπίσει μαχητό τεκμήριο απόδειξης. Συγκεκριμένα εφόσον αποδειχθεί ότι πρόσωπο κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο, η ποσότητα του οποίου υπερβαίνει την υπό του Νόμου καθοριζομένη, τότε αυτός θεωρείται ότι κατείχε το φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Για την περίπτωση της κοκαΐνης, που αφορά στην παρούσα υπόθεση, η ποσότητα που ικανοποιεί το τεκμήριο είναι 10 ή περισσότερα γραμμάρια. Συνεπώς εν προκειμένω το τεκμήριο έχει ενεργοποιηθεί.

 

Είναι, επίσης, νομολογημένο ότι όπου μεταφέρεται αποδεικτικό βάρος στον Κατηγορούμενο εξαιτίας μαχητού τεκμηρίου, τότε, το βάρος αυτό αποσείεται με απόδειξη γεγονότων στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας (1985) 2 ΑΑΔ 97, Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας (1990) 2 ΑΑΔ 250 όπως επίσης και το σύγγραμμα Blackstone’s Criminal Practice 2003 σελ. 2006-7, Παρ. F3.19).  Σχετική είναι και η υπόθεση Hurbanek κα v. Αστυνομίας (2007) 2 ΑΑΔ 524 στην οποία τονίσθηκε ότι στην περίπτωση του τεκμηρίου που αναφύεται από το άρθρο 30Α του Νόμου και όταν διαπιστώνεται ότι ο Κατηγορούμενος κατείχε ναρκωτικά πέραν της καθορισθείσας από τον Νόμο ποσότητας αυτός δέον να καταδείξει σε επίπεδο πιθανολόγησης ή εύλογης αμφιβολίας πως δεν τα κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο.

Στην υπόθεση Hurbanek (βλ. ανωτέρω), η Αστυνομία διενήργησε έρευνα στο διαμέρισμα των εφεσειόντων στη Λάρνακα όπου βρήκε σε νάιλον τσάντα 40.0148 γραμμάρια κάνναβης, σε εφημερίδα 16.7980 γραμμάρια κάνναβης και σε πέντε σακουλάκια 2.3785, 3.2288, 3.7109, 0.6335 και 0.6542 γραμμάρια κάνναβης αντίστοιχα.  Ο εφεσείων κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ήταν περιστασιακός χρήστης κάνναβης και πως ο ίδιος είχε φυτέψει τρία φυτά σε γλάστρες που βρέθηκαν στο διαμέρισμα.

Με τις εφέσεις συζητήθηκε, μεταξύ άλλων, η καταδίκη του εφεσείοντα στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια της παράνομης ουσίας.  Ο δικηγόρος των εφεσειόντων εισηγήθηκε πως η ποσότητα της κάνναβης που βρέθηκε ήταν πολύ μικρή και ο εφεσείων έδωσε πλήρη εξήγηση ως προς την χρήση της, ότι, δηλαδή, ήταν για δική του χρήση ως περιστασιακός χρήστης.

Λέχθηκε από το Εφετείο ότι ο εφεσείων δεν ανέτρεψε το μαχητό τεκμήριο το οποίο δημιουργεί το άρθρο 30Α του Νόμου στην βάση του οποίου κατηγορούμενος που διαπιστώνεται πως κατέχει παράνομη ουσία πέραν της καθορισμένης ποσότητας δέον να δείξει πως δεν την κατείχε με σκοπό την προμήθειά της σε άλλα πρόσωπα.  Αποφασιστικά για το Εφετείο ήταν τα ακόλουθα.  Ο ίδιος ο εφεσείων ισχυρίστηκε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου πως η συχνότητα με την οποία κάπνιζε δεν ήταν σταθερή, είπε, μάλιστα, πως αυτό μπορεί να συνέβαινε κατά περιόδους και κάθε 6 μήνες.  Ορθά, λοιπόν, διερωτήθηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο προς τι να φυλάσσεται τόση ποσότητα, 67 και πλέον γραμμάρια, στο διαμέρισμα για τέτοια μόνο χρήση.  Επισήμανε, επίσης, και το γεγονός πως η κάνναβη βρέθηκε σε διαφορετικά μέρη του διαμερίσματος και ιδιαίτερα ξεχωριστά τοποθετημένη σε μικρές ποσότητες σε νάιλον σακουλάκια.

Η περιστατική μαρτυρία, σύμφωνα με την σχετική νομολογία, παρομοιάζεται με τους κρίκους αλυσίδας. Όπως οι κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους κρίκους έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σώμα (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (1989) 2 C.L.R. 172). Η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συμβιβάζεται μόνο με την εκδοχή ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά περιπλέον πρέπει τα γεγονότα να μην συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα εκτός από το συμπέρασμα ενοχής του κατηγορουμένου (βλ. Vrakas v. Republic (1973) 2 CLR 139, Vouniotis v. Republic (1975) 2 CLR 34 και Anastasiadis v. Republic (1977) 2 CLR 97).  Όταν όλες οι σημαντικές πτυχές της περιστατικής μαρτυρίας δεν συμβιβάζονται με οτιδήποτε άλλο παρά με συμπέρασμα ενοχής η περιστατική μαρτυρία μπορεί να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορούμενου. Όταν όμως βασικά σημεία της περιστατικής μαρτυρίας συμβιβάζονται όχι μόνο με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά και με μια άλλη λογική εξήγηση που προκύπτει από τη μαρτυρία, τότε η περιστατική μαρτυρία από μόνη της δεν μπορεί να θεμελιώσει την ενοχή του κατηγορούμενου (βλ. επίσης το σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 26-36).

 

Στην συγκεκριμένη περίπτωση τονίζεται ότι ούτε η κατοχή αλλά ούτε και το είδος αλλά καθώς και η ποσότητα της κοκαΐνης η οποία εντοπίστηκε σε συρτάρι του υπνοδωματίου της λυόμενης κατοικίας του Κατηγορούμενου αμφισβητείται. Είναι αποδεκτό από την Υπεράσπιση ότι ο Κατηγορούμενος την 12^η Οκτωβρίου του έτους 2025 είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α, δηλαδή κοκαΐνη συνολικού βάρους 16,85 γραμμάρια χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Στην προκειμένη επίσης περίπτωση η ποσότητα κοκαΐνης που βρέθηκε στην κατοχή του Κατηγορούμενου ξεπερνά την ποσότητα για την οποία προνοεί το άρθρο 30Α του Νόμου κατά 6,85 γραμμάρια. Συνεπώς το τεκμήριο του Νόμου έχει ενεργοποιηθεί. Έχοντας λοιπόν υπόψη την περιστατική μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτουν στοιχεία τα οποία δείχνουν αναμφίβολα την ύπαρξη τέτοιου σκοπού εκ μέρους του Κατηγορούμενου για την ποσότητα που ο ίδιος εξάλλου παραδέχτηκε ότι κατείχε για τους λόγους που θα υποδείξω ακολούθως.

 

Πιο συγκεκριμένα διαφάνηκε ότι ο Κατηγορούμενος κατά την έρευνα της αστυνομίας εντός της κατοικίας του, πέραν του γεγονότος ότι είχε την επίδικη ποσότητα της κοκαΐνης κρυμμένη σε συρτάρι εντός του υπνοδωματίου του σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα τεκμήρια που εντοπίστηκαν στο τραπεζάκι του σαλονιού του και ήταν σε περίοπτη θέση – πλην της μιας εκ των ζυγαριών που εντοπίστηκε να βρίσκεται κρυμμένη στον καναπέ της κατοικίας του -  ενώ κάποια από τα συγκεκριμένα αντικείμενα που είχε στην κατοχή δηλαδή οι δύο ζυγαριές στις οποίες ανιχνευθήκαν τόσο ίχνη κοκαΐνης όσο και κάνναβης είναι σύνεργα που χρησιμοποιούνται για την ζύγιση ναρκωτικών ουσιών, ο Κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του και ένα πλαστικό κυλινδρικός σπαστήρα χρώματος μωβ στον οποίο υπήρχε κάνναβη βάρους 0,02 γραμμαρίων, ένα ηλεκτρονικός φορτιστής χρώματος μαύρου μάρκας VEGER στον οποίο ανιχνεύθηκαν ίχνη κοκαΐνης, ένα χειροποίητο μισοκαπνισμένο τσιγάρο μήκους 6 εκατοστών στο οποίο εντοπίστηκε κάνναβη βάρους 0,10 γραμμαρίων καθώς και ένα μεταλλικό κουτάλι πάνω στο οποίο εντοπίστηκαν ίχνη κοκαΐνης.  Επίσης εντοπίστηκε και κάνναβη βάρους 9,93 γραμμαρίων. Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν δίχως άλλο την ενασχόληση του Κατηγορούμενου με ναρκωτικές ουσίες. Αποτελεί επίσης επιπρόσθετα και εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Κατηγορούμενος προμήθευσε εντός της συγκεκριμένης οικίας στην οποία και βρισκόντουσαν όλα τα πιο πάνω αντικείμενα σχετιζόμενα με ναρκωτικές ουσίες και την ΜΚ2 με κοκαΐνη βάρους 1,5 γραμμαρίων σε δύο μάλιστα περιπτώσεις κατά την στιγμή που είχε επισκεφθεί την κατοικία του σε αντάλλαγμα μάλιστα του γεγονότος ότι του είχε αγοράσει τσιγάρα που της είχε ζητήσει. Με βάση επίσης τα ευρήματα μου την πρώτη φορά της έδωσε μισό γραμμάριο κοκαΐνης ενώ την δεύτερη φορά ένα γραμμάριο. Περαιτέρω λαμβάνεται υπόψη και η όλη στάση και συμπεριφορά  του Κατηγορούμενου αφού πέραν των πιο πάνω διαφάνηκε και ότι κατά την άφιξη της αστυνομίας αυτός αντέδρασε εφόσον σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου όταν ο Κατηγορούμενος θεάθηκε να βγαίνει από την κύρια είσοδο της κατοικίας του η οποία ήταν ανοιχτή προς την βεράντα του σπιτιού του και του φωνάχθηκε εκ μέρους της αστυνομίας να σταματήσει επιχείρησε να αντιδράσει με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί και να οδηγηθεί εντός της κατοικίας του.

Παρά δε το γεγονός ότι η κοκαΐνη η οποία ανευρέθηκε ήταν τοποθετημένη μόνο σε ένα σακούλι και συνεπώς δεν ήταν διαχωρισμένη σε μικρότερες ποσότητες ως ήταν και η εισήγηση της Υπεράσπισης, από την άλλη όμως ο Κατηγορούμενος στην μαρτυρία του δεν κατόρθωσε να αποσείσει με απόδειξη γεγονότων στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, σε επίπεδο δηλαδή πιθανολόγησης ή εύλογης αμφιβολίας πως δεν κατείχε τα επίδικα ναρκωτικά με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο. Η μαρτυρία του και οι ισχυρισμοί που προέβαλε για το συγκεκριμένο ζήτημα όπως βεβαίως και το υπόλοιπο σύνολο της μαρτυρίας του δεν έγινε αποδεχτό και απορρίφθηκε για τους λόγους τους οποίους έχω υποδείξει ανωτέρω. Επομένως λοιπόν ο Κατηγορούμενος δεν κατέδειξε δια των όσων υποστήριξε στο Δικαστήριο σε επίπεδο πιθανολόγησης ή εύλογης αμφιβολίας πως δεν κατείχε τα επίδικα ναρκωτικά με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα και ότι τα κατείχε για δική του και μόνο χρήση ως ήταν και η θέση του και να ανατρέψει το τεκμήριο του Νόμου.   

 

Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η περιστατική μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου  έχει τον ειρμό, τη συνοχή και την αποδεικτική δύναμη ούτως ώστε να οδηγήσει χωρίς αμφιβολία στο μοναδικό συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος είχε στην  κατοχή του την επίδικη ποσότητα κοκαΐνης με σκοπό για να τις προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα τα οποία δεν θα επαναλάβω και τα οποία αποτελούν ευρήματα του  Δικαστηρίου συμπεριλαμβανομένου και της ποσότητας της κοκαΐνης την οποία κατείχε ο Κατηγορούμενος και η οποία υπερβαίνει το τεκμήριο που καθορίζει το σχετικό άρθρο του Νόμου, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ανευρέθηκαν τα ναρκωτικά ως ανωτέρω τις υπέδειξα, την όλη συμπεριφορά τις ενέργειες του Κατηγορουμένου και την όλη στάση του καθώς και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι τα είχε στην κατοχή του για προσωπική του χρήση όπως ήταν η θέση του,  είναι η κρίση μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει στο βαθμό που έχει υποχρέωση ότι ο Κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του 16,85 γραμμάρια κοκαΐνης με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα και συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 4^η κατηγορία που αντιμετωπίζει.    

 

5^η κατηγορία

 

Αναφορικά με την 5^η κατηγορία της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α το άρθρο 5 του Νόμου προνοεί τα ακόλουθα:

 

« 5.-(1)(β) Τηρουμένων οποιωνδήποτε Κανονισμών που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου, δε θα είναι νόμιμο για οποιοδήποτε πρόσωπο-

 

(α) …………………………… ή

(β) να προμηθεύει, προσφέρει, προσφέρεται να προμηθεύει, προσφέρει προς πώληση, διανέμει, πουλεί ή παραδίδει υπό οποιουσδήποτε όρους ελεγχόμενο φάρμακο ή ενεργεί ως μεσάζον για την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου σε άλλο πρόσωπο.

 

(2) Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 αποτελεί αδίκημα για οποιοδήποτε πρόσωπο-

(α) Να προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη ή ενέργεια κατά παράβαση του εδαφίου (1)˙

(β) να ενέχεται σε οποιαδήποτε πράξη ή ενέργεια άλλου προσώπου κατά παράβαση του εν λόγω εδαφίου. »

 

Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, τα παραδεκτά γεγονότα και την αποδεχθείσα μαρτυρία της ΜΚ2 καταλήγω με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος προμήθευσε την ΜΚ2 ναρκωτικές ουσίες και πιο συγκεκριμένα κοκαΐνη βάρους 1,5 γραμμαρίων ενώ η τελευταία τον είχε επισκεφθεί το συγκεκριμένο πρωί στην κατοικία του με σκοπό να κάνουν χρήση ναρκωτικών και ως αντάλλαγμα του πήρε και τσιγάρα. Τα ναρκωτικά που προμήθευσε ο Κατηγορούμενος την ΜΚ2 με βάση τα ευρήματα μου την πρώτη φορά ήταν 0,5 γραμμάριο και την δεύτερη με 1 γραμμάριο, συνολικά δηλαδή με 1,5 γραμμάριο. Εξάλλου η συγκεκριμένη ποσότητα δεν αποτέλεσε επίδικο ζήτημα αφού η θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι η ΜΚ2 έκανε χρήση ναρκωτικών χωρίς να το γνωρίζει ο Κατηγορούμενος αφού ο ίδιος δεν ήταν παρών.

 

Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και την  5^η κατηγορία που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και κρίνεται ένοχος και σε αυτή την κατηγορία.  

 

12^η κατηγορία

 

Στο άρθρο 2 του Νόμου 188(I)/2007 αναφορικά με το αδίκημα της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες δηλαδή το αδίκημα της 12^ης κατηγορίας, δίνονται οι ακόλουθοι ορισμοί :

 

«αδίκημα διακίνησης ναρκωτικών» σημαίνει οποιοδήποτε αδίκημα το οποίο διαπράττεται κατά παράβαση

(α) Tων άρθρων 4, 5, 5Α, 6, 7, 7Α, 9, 10, 12, 20, 21, 22, 25 και 26 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου,

...

«αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες» σημαίνει τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 4

 

«γενεσιουργά αδικήματα» σημαίνει τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 5

 

Το άρθρο 3 του Ν. 188(I)/2007 ορίζει τα ακόλουθα :

 

«Ο Νόμος αυτός εφαρμόζεται σε σχέση με αδικήματα που αναφέρονται πιο κάτω και τα οποία για σκοπούς του Νόμου αυτού θα καλούνται καθορισμένα αδικήματα:

(α) Αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες˙

(β) γενεσιουργά αδικήματα».

 

Ακολούθως το άρθρο 4 του ίδιου Νόμου ορίζει τα ακόλουθα:

  

«4. (1) Κάθε πρόσωπο το οποίο ενώ (α) γνωρίζει ή (β) όφειλε να γνωρίζει ότι οποιασδήποτε μορφής περιουσία αποτελεί έσοδο από παράνομες δραστηριότητες, προβαίνει σε οποιασδήποτε από τις πιο κάτω ενέργειες:

(i).

(iii) αποκτά, κατέχει ή χρησιμοποιεί τέτοια περιουσία˙

(iv) .

διαπράττει αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση δεκατεσσάρων ετών ή με χρηματική ποινή μέχρι πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (500000) ή και με τις δύο αυτές ποινές στην περίπτωση (α) πιο πάνω, και με φυλάκιση πέντε ετών ή με χρηματική ποινή μέχρι πενήντα χιλιάδες ευρώ (50000) ή και με τις δύο αυτές ποινές στην περίπτωση (β) πιο πάνω.

(2) Για σκοπούς του εδαφίου (1):

(α) Δεν έχει καμιά σημασία κατά πόσο οι παράνομες δραστηριότητες υπόκεινται ή όχι στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων·

(β)τα αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες δύνανται να διαπραχθούν και από τους δράστες γενεσιουργών αδικημάτων·

(γ) η γνώση, πρόθεση ή σκοπός που απαιτούνται ως στοιχεία αδικημάτων που αναφέρονται στο εδάφιο (1) δύνανται να συναχθούν από αντικειμενικές πραγματικές περιστάσεις·

(δ) δεν απαιτείται προηγούμενη ή ταυτόχρονη καταδίκη για γενεσιουργό αδίκημα, από το οποίο προήλθαν έσοδα·

(ε) δεν απαιτείται να αποδειχθεί η ταυτότητα του προσώπου που διέπραξε τις παράνομες δραστηριότητες από τις οποίες προήλθαν τα έσοδα·

(στ) καταδίκη για τα αναφερόμενα στο εδάφιο (1) αδικήματα είναι δυνατή σε περίπτωση που με βάση αντικειμενικές πραγματικές περιστάσεις στοιχειοθετείται ότι η περιουσία προήλθε από παράνομες δραστηριότητες, χωρίς να απαιτείται η στοιχειοθέτηση όλων των πραγματικών στοιχείων ή όλων των περιστάσεων που σχετίζονται με τις εν λόγω παράνομες δραστηριότητες».

 

Το άρθρο 5 του Ν. 188(Ι)/2007 υπό τον τίτλο «Γενεσιουργά αδικήματα» ορίζει τα ακόλουθα:

 

«Γενεσιουργό αδίκημα είναι οποιοδήποτε αδίκημα καθορίζεται ως ποινικό αδίκημα από νόμο της Κυπριακής Δημοκρατίας». 

 

Το άρθρο 7(1) του Ν.188(I)/2007 υπό τον τίτλο «Υπολογισμός εσόδων από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος» ορίζει τα ακόλουθα:

 

«7. (1) Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου

(α) Λογίζονται ως έσοδα του κατηγορουμένου από παράνομες δραστηριότητες ή από τη διάπραξη αδικήματος νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες όλες οι πληρωμές οι οποίες καταβλήθηκαν σ' αυτόν ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο είτε πριν είτε μετά την έναρξη της ισχύος του Νόμου αυτού σε σχέση με παράνομες δραστηριότητες ή με αδίκημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, ανεξάρτητα αν αυτό έχει διαπραχθεί από τον ίδιο τον κατηγορούμενο ή από άλλο πρόσωπο,

(β) τα έσοδα του κατηγορουμένου από παράνομες δραστηριότητες ή από τη διάπραξη αδικήματος νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες είναι το σύνολο των πληρωμών ή αμοιβών οι οποίες έχουν καταβληθεί σ' αυτόν ή το προϊόν παράνομων δραστηριοτήτων ή αδικήματος νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ή έσοδα όπως ο όρος αυτός ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του παρόντος Νόμου».

 

Στην υπόθεση Λεμονάρη ν. Δημοκρατίας Ποιν.Έφεση 212/2017 ημερ. 17/4/2019, ECLI:CY:AD:2019:B150, , τέθηκε σε σχέση με το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες:

 

«Όπως επισημάνθηκε στην Μαληκκίδη ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 40/2015 ημερ. 25.11.2016 με αναφορά στη Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 22, το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες διακρίνεται νομοθετικώς από τη διάπραξη του γενεσιουργού αδικήματος. Τούτο γιατί ο σκοπός του Νόμου είναι η πάταξη της κατοχής, χρήσης και διαχείρισης των εσόδων της παρανομίας αφού η κατοχή και διαχείριση των εσόδων επεκτείνεται σε εύρος χρόνου πέραν του χρόνου διάπραξης του γενεσιουργού αδικήματος. Πρόκειται επομένως για αυτοτελές αδίκημα, το οποίο στοιχειοθετείται όταν αποδεικνύεται μια από τις πέντε ενέργειες του άρθρου 4 του Νόμου, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι ο δράστης γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι «οποιασδήποτε μορφής περιουσία αποτελεί έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος». 

 

Με βάση λοιπόν τα πιο πάνω το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες διαπράττεται και από πρόσωπο που αποκτά περιουσία ενώ γνωρίζει ή όφειλε να γνωρίζει ότι αποτελεί έσοδο από παράνομες δραστηριότητες.

 

Αναφορικά τώρα με το στοιχείο της  γνώσης, αυτό όπως τέθηκε στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Περδίκη Ποιν. Έφεση 98/20 Σχ. με 140/20 και 142/20 ημερ. 27/5/21 :

 

«...το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες διακρίνεται νομοθετικά από τη διάπραξη του γενεσιουργού αδικήματος και σύμφωνα με το άρθρο 4(2)(δ) του Νόμου, δεν απαιτείται προηγούμενη ή ταυτόχρονη καταδίκη για γενεσιουργό αδίκημα από το οποίο προήλθαν έσοδα στην προκειμένη περίπτωση αυτό της εμπορίας ναρκωτικών. Το δε συστατικό στοιχείο της γνώσης, μπορεί να αποδειχτεί σύμφωνα με το άρθρο 4(2)(γ) από αντικειμενικές πραγματικές περιστάσεις, δηλαδή με περιστατική μαρτυρία με το βάρος απόδειξης να παραμένει πάντα στους ώμους της Κατηγορούσας αρχής.».

 

Στρεφόμενος τώρα στην 12^η κατηγορία, θα πρέπει καταρχήν  να θέσω υπόψη ότι το αδίκημα της 4^ης κατηγορίας στο οποίο κρίθηκε ένοχος ο Κατηγορούμενος, για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των προνοιών του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77,  αποτελεί γενεσιουργό αδίκημα εν τη έννοια του άρθρου 2 του Ν.188(Ι)/2007 δεδομένου ότι αποτελεί αδίκημα που καθορίζεται από νόμο της Κυπριακής Δημοκρατίας και είναι και αδίκημα τα οποία μπορούν να έχει ως αποτέλεσμα έσοδα  από παράνομες δραστηριότητες.

 

Το τι αμφισβητήθηκε επί της ουσίας από πλευράς Υπεράσπισης είναι ότι το ποσό των 5,010 ευρώ που εντοπίστηκε κάτω από το κρεβάτι της οικίας του Κατηγορούμενου κατά την έρευνα της αστυνομίας, δεν είναι προϊόν παράνομων δραστηριοτήτων αφού η θέση που προωθήθηκε τόσο μέσω του Κατηγορουμένου όσο ιδιαίτερα και μέσω της ΜΥ3 ήταν ότι, τα χρήματα αυτά προήλθαν νόμιμα αφού του τα είχε δώσει η τελευταία μια εβδομάδα προηγουμένως για την αγορά ενός αυτοκινήτου προερχόμενα βεβαίως από νόμιμη πηγή.  

 

Στην παρούσα περίπτωση είναι κοινώς αποδεκτό και αποτελεί και εύρημα του Δικαστηρίου ότι στο σπίτι του Κατηγορούμενου και κάτω από το στρώμα του κρεβατιού του εντοπίστηκε το επίδικο ποσό και συνεπώς προκύπτει με σαφήνεια είναι ότι τα συγκεκριμένα χρήματα ήταν κρυμμένα. Το εν λόγω επίδικο ποσό χρημάτων κατασχέθηκε από τις ανακριτικές αρχές αφού κατά την έρευνα στην κατοικία του Κατηγορούμενου ανευρέθηκαν τόσο η επίδικη ποσότητα κοκαΐνης για την οποία ως ανωτέρω υπέδειξα οι περιστάσεις κατέδειξαν ότι την κατείχε με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα, με αποτέλεσμα τα στοιχεία αυτά να έχουν ιδιαίτερη σημασία δεδομένης της φύσης της κατηγορίας που αντιμετωπίζει αφού αυτό που του προσάπτεται είναι ότι το πιο πάνω ποσό που ανευρέθηκε αποτελεί έσοδο από παράνομες δραστηριότητες. Αποτελούν δε και στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας σε σχέση με την γνώση του Κατηγορούμενου ως προς την προέλευση και απόκτηση τους. Ο Κατηγορούμενος ενώ προσπάθησε να πείσει για την νόμιμη πηγή της προέλευσης των επίδικων χρημάτων μέσω της Υπερασπιστικής του γραμμής απέτυχε. Δεν θα επαναλάβω τα όσα έχω ήδη παραθέσει κατά την αξιολόγηση τόσο της μαρτυρίας του ιδίου του Κατηγορούμενου όσο και των ΜΥ1 και ΜΥ3 των οποίων οι ισχυρισμοί τους απορρίφθηκαν. Ούτε και κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω και πάλι τις περιστάσεις τις οποίες έλαβα υπόψη για την απόδειξη της 4^ης κατηγορίας οι οποίες αναμφίβολα λαμβάνονται υπόψη και στην υπό εξέταση κατηγορία σε συνδυασμό με το γεγονός της ανεύρεσης των συγκεκριμένων χρημάτων κρυμμένων κάτω από το κρεβάτι του.

 

Με βάση την υπάρχουσα περιστατική μαρτυρία ως ανωτέρω αναλύθηκε κρίνω ότι το επίδικο ποσό αποκτήθηκε από τον Κατηγορούμενο από παράνομες δραστηριότητες. Εν προκειμένω η περιστατική μαρτυρία ως έχει υποδειχθεί, δεν συμβιβάζεται με οποιαδήποτε άλλη κατάληξη παρά με συμπέρασμα ενοχής. Τονίζεται ότι εδώ ότι δεν απαιτείται από την Κατηγορούσα αρχή να αποδείξει ότι το ποσό των €5,010 προήλθε από την πώληση συγκεκριμένων και καθορισμένων ποσοτήτων ναρκωτικών, σε συγκεκριμένο αριθμό χρηστών έναντι συγκεκριμένων χρηματικών ποσών από το άθροισμα των οποίων να συμποσούται το επίδικο  ποσό. Αυτό που απαιτείται είναι η απόδειξη ότι η συγκεκριμένη περιουσία αποκτήθηκε από παράνομες δραστηριότητες κάτι που ο δράστης γνωρίζει.

 

Καταληκτικά αποτελεί κρίση μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή κατάφερε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και την 12^η κατηγορία που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και σε αυτή την κατηγορία.

                                                                   

 

                                                            (Υπ.) ........................................

                                                                              Σ. Συμεού, Ε. Δ.

 

 

Πιστό Αντίγραφο

 

 

Πρωτοκολλητής

 

 

---

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο