ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. A. E, Αρ. Υπόθεσης: 3592/25, 30/3/2026
print
Τίτλος:
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. A. E, Αρ. Υπόθεσης: 3592/25, 30/3/2026

ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ

EΝΩΠΙΟΝ:   Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.

                     Ν. Φακοντής, Ε.Δ.

                     Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.

     Αρ. Υπόθεσης: 3592/25

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

v.

 

A. E

 

         Κατηγορούμενος

                                                           

Ημερομηνία: 30.03.26

 

Εμφανίσεις:

Για Δημοκρατία: κα. Ε. Σάββα

Για κατηγορούμενο: κ. Α. Κληρίδης

Κατηγορούμενος: παρών

 

ΠΟΙΝΗ

 

Ο κατηγορούμενος, κατόπιν δικής του παραδοχής, κρίθηκε ένοχος για τη διάπραξη του αδικήματος της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 1), της παράνομης εισαγωγής στην Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του αερολιμένα Πάφου ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’, ήτοι 16 κιλών και 03 γραμμαρίων κάνναβης (κατηγορία 2), της παράνομης κατοχής και της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια της προαναφερθείσας ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’ (κατηγορίες 3 και 4 αντίστοιχα). Τα αδικήματα που αφορούν στις κατηγορίες 2-4 διαπράχθηκαν κατά παράβαση των προνοιών του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977 (29/1977) (εφεξής ο “Νόμος”).

 

Τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη των αδικημάτων έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και περιλαμβάνονται σε κείμενο γεγονότων που έχει κατατεθεί και σημειωθεί ως Έγγραφο Α. Έχουμε διεξέλθει του Εγγράφου Α και λαμβάνουμε υπόψη το περιεχόμενό του. Ως αυτό μπορεί να συνοψιστεί από το Δικαστήριο, κατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε από τις αρχές, στις 10/06/25, διενεργήθηκε έλεγχος στις αποσκευές που παρέλαβε ο κατηγορούμενος από τον ιμάντα αποσκευών, φθάνοντας στο αεροδρόμιο Πάφου μέσω πτήσης από τη Βιέννη και διαπιστώθηκε ότι σε ταξιδιωτική βαλίτσα χρώματος μπεζ υπήρχε μια νάιλον διαφανή συσκευασία χρώματος κίτρινου, εντός της οποίας υπήρχαν δύο νάιλον διαφανείς συσκευασίες, κλειστές αεροστεγώς που περιείχαν, κατόπιν σχετικού ζυγίσματος και εργαστηριακών εξετάσεων που έλαβαν χώρα αργότερα, κάνναβη συνολικού βάρους 16 κιλών και 03 γραμμαρίων. Αφού συνελήφθη, σε σωματική έρευνα που διενεργήθηκε, εντοπίστηκε το πόσο των Ευρώ 100, το οποίο κατασχέθηκε. Αρχικά, σε ανακριτικές καταθέσεις που έλαβαν χώρα στις 10 και 11.06.2025, ο κατηγορούμενος προέβαλε διαφορετικούς ισχυρισμούς στην αστυνομία ως προς το σχέδιο παράδοσης του περιεχομένου της αποσκευής στην Κύπρο καθώς, επίσης, και ότι του ζητήθηκε από άγνωστους να μεταφέρει ηλεκτρονικά είδη χωρίς να γνωρίζει το ποσό της αμοιβής που θα λάμβανε ως αντάλλαγμα, ισχυριζόμενος παράλληλα ότι δεν γνώριζε ότι στην αποσκευή περιέχονταν ναρκωτικά. Συνεπώς, δεν κατέστη δυνατό να διενεργηθεί η διαδικασία ελεγχόμενης παράδοσης, η οποία του επεξηγήθηκε. Στις 11.06.25 κατέθεσε ότι καθώς διέμενε στην Ισπανία του τελευταίους 6 μήνες, τον προσέγγισε ένα γνωστό του πρόσωπο με το όνομα Γκάπι, το οποίο του πρότεινε να μεταφέρει μια βαλίτσα στην Κύπρο, έναντι αμοιβής Ευρώ 2000. Ο κατηγορούμενος, λόγω οικονομικών δυσκολιών, αποδέχτηκε να παραλάβει μια βαλίτσα από άγνωστο άντρα στην Ισπανία, ταξίδεψε στη Βιέννη και έπειτα στην Κύπρο χωρίς να γνωρίζει ότι μέσα σε αυτήν περιέχονταν ναρκωτικά και εν τέλει, στις 16.06.25 ομολόγησε ότι γνώριζε ότι η βαλίτσα περιείχε ποσότητα κάνναβης χωρίς, όμως, να γνωρίζει το ακριβές βάρος της.

 

Ο κατηγορούμενος δεν επιβαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες.

 

Η προβλεπόμενη από τον νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της σοβαρότητας που προσδίδει ο Νομοθέτης στο εκάστοτε αδίκημα και αποτελεί την αφετηρία από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή που θα επιβληθεί στον κάθε κατηγορούμενο[1].

 

Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β’ επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι και 8 χρόνια, ενώ το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’, και το αδίκημα της κατοχής του με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα επισύρει έκαστο μέχρι και δια βίου φυλάκιση. Το αδίκημα της συνωμοσίας με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι και 7 έτη.

 

Αναμφίβολα τα αδικήματα που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρά. Το ανώτατο όριο της προβλεπόμενης ποινής αντανακλά την αγωνία της κοινωνίας για τη διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης τέτοιου είδους αδικημάτων, τα οποία έχουν λάβει ανησυχητικές διστάσεις και αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας, επηρεάζοντας όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται, φθείροντας έτσι τον κοινωνικό ιστό[2]. Τα Δικαστήρια έχουν καθήκον να συνδράμουν, έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών με τις ποινές που καλούνται να επιβάλουν. Η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων, η αυξανόμενη χρήση ναρκωτικών και οι δυσμενείς επιπτώσεις τους, ιδίως στη νεολαία, καθιστούν την αποτροπή, μέσω της επιβολής αυστηρών ποινών, κυρίαρχο παράγοντα κατά την επιμέτρηση της ποινής[3].

 

Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Bora ν. ΔημοκρατίαςΠοιν. Έφ. 79/2017, ημερ. 13.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B110:

 

«Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.»

 

Επίσης, στην υπόθεση Κλεομένης v. Δημοκρατίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 350 αναφέρθηκαν τα εξής:

 

«Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική».

 

Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών καθώς, επίσης, και ο σκοπός για τον οποίο αυτά κατέχονται, συγκαταλέγονται ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Στις περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται από πρόθεση προμήθειας σε άλλα πρόσωπα τότε η ποινή αναπόφευκτα καθίσταται πιο αυστηρή, λαμβανομένου υπόψη και του βαθμού ανάμειξης του εκάστοτε κατηγορούμενου στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών[4]. Σχετικά, επίσης, είναι και τα όσα αναφέρονται στο εδάφιο (4) του άρθρου 30 του Νόμου, όπου παρατίθενται διάφοροι παράγοντες που καθιστούν ένα αδίκημα που σχετίζεται με την κατοχή και χρήση απαγορευμένων ουσιών ιδιαίτερα ή λιγότερο σοβαρό, με ανάλογο αντίκτυπο στην ποινή που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει.

 

Σειρά προηγούμενων αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου, στο πλαίσιο των οποίων επικυρώθηκαν ή επιβλήθηκαν ποινές σε αδικήματα παρόμοιας φύσης με τα υπό κρίση αδικήματα, καταδεικνύει την αυστηρότητα με την οποία καλείται το Δικαστήριο να τα αντιμετωπίσει. Παραπέμπουμε ενδεικτικά στις εξής αποφάσεις:

 

Στην υπόθεση Φραγκίσκου ν. Δημοκρατίας (2015) 2Β ΑΑΔ 833, επικυρώθηκε  ποινή φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκε σε 40χρονο, μετά από παραδοχή για το αδίκημα της κατοχής  με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κάνναβης βάρους 20 κιλών και 401 γραμμαρίων. Χαρακτηρίστηκε ως αυστηρή αλλά όχι έκδηλα υπερβολική.

 

Στην υπόθεση Παύλου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 44/16 ημερ. 4/4/19, ECLI:CY:AD:2019:B130, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (11 κιλά και 454,9473 γραμμαρίων κάνναβης) σε κατηγορούμενο ηλικίας 23 ετών, λευκού ποινικού μητρώου μετά από άμεση παραδοχή και συνεργασία με την Αστυνομία.

 

Στην υπόθεση Ανδρέου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 34/2017 ημερ. 18/09/19, ECLI:CY:AD:2019:B377, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο η επιβληθείσα ποινή των 12 ετών μετά από ακρόαση στο αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 22 κιλών και 921,9 γραμμαρίων κάνναβης και 1,253 γραμμάρια ρητίνη κάνναβης.

 

Στην υπόθεση Μαυρούδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 112/21, ημερ. 19.12.22, ECLI:CY:AD:2022:B485, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 13 ετών που επιβλήθηκε σε 33χρονο, λευκού ποινικού μητρώου, με δύο ανήλικα τέκνα και οικονομικά προβλήματα, ο οποίος καταδικάστηκε, κατόπιν παραδοχής, σε αδικήματα εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια κάνναβης συνολικού βάρους 24 κιλών και 939 γραμμαρίων. Παρέλαβε τη βαλίτσα με τα ναρκωτικά κλειδωμένη από την Αθήνα και τη μετέφερε στην Κύπρο έναντι αμοιβής Ευρώ 1000.

 

Στην Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας (2011) 2 Α.Α.Δ. 221, επικυρώθηκε 12ετής ποινή φυλάκισης επιβληθείσα κατόπιν ακρόασης, για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 11 κιλών και 538,61 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης βάσει οργανωμένου σχεδίου. Ο Εφεσείων ήταν άτομο νεαρής ηλικίας (22 ετών), λευκού ποινικού μητρώου το οποίο είχε τελέσει αρραβώνα.  Η ποινή εκρίθη ως απόλυτα ισορροπημένη.

 

Στην Τουμάζου ν. Δημοκρατίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 63, επικυρώθηκαν 10ετείς ποινές φυλάκισης, κατόπιν ακρόασης, για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 8.957,7 γραμμάριων φυτικής κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η Ρητίνη.

 

Τονίζεται ότι προηγούμενες αποφάσεις είναι απλώς ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας και των παραμέτρων που λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής, χωρίς να έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα, εφόσον η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη των γεγονότων που την συνθέτουν και των συνθηκών του εκάστοτε παραβάτη[5].

 

Η κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά. Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο οφείλει να εξισορροπεί δίκαια τη διαφύλαξη της ευνομούμενης πολιτείας από τη μία και την ορθή μεταχείριση κάθε κατηγορούμενου από την άλλη, μέσω της διαδικασίας εξατομίκευσης της ποινής του[6]. Στόχος του Δικαστηρίου είναι η ποινή που θα επιβληθεί να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη, συνεκτιμώντας προς τούτο, τη φύση και τη σοβαρότητα του αδικήματος, τις περιστάσεις διάπραξης του αλλά και τις προσωπικές περιστάσεις του ίδιου του κατηγορούμενου, χωρίς όμως η διεργασία αυτή να εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του αδικήματος ή το στοιχείο της αποτροπής.

 

Με σκοπό τον μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, έχει αγορεύσει ενώπιον του Δικαστηρίου ο συνήγορός του, καταθέτοντας παράλληλα και πολυσέλιδο κείμενο αγορεύσεων. Έχουμε υπόψη μας τα όσα αναφέρονται σε αυτό και τα έχουμε αποτιμήσει. Προς αποφυγή αχρείαστης επιβάρυνσης της παρούσας απόφασης, δεν κρίνουμε σκόπιμο να τα επαναλάβουμε, εφόσον θα αναφέρουμε στα διάφορα σημεία που έχει, μέσω της αγόρευσής του, επισημάνει πιο κάτω. 

 

Για σκοπούς διαβάθμισης της βαρύτητας της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου έχουμε θέσει υπόψη μας όλα τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων, ως αυτά έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή. Ειδικότερα, λαμβάνουμε υπόψη μας την αρκετά μεγάλη ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή της (16 κιλά και 03 γραμμάρια) σε συνάρτηση με την κατηγορία ταξινόμησης τους, ήτοι ότι επρόκειτο για ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β΄ και όχι για σκληρότερα ναρκωτικά καθώς και τον ρόλο που ο κατηγορούμενος διαδραμάτισε στην αλυσίδα διακίνησης των συγκεκριμένων ναρκωτικών στην Κύπρο. Ο κατηγορούμενος ενεπλάκη στην όλη επιχείρηση ως μεταφορέας για να εισπράξει μία πολύ μικρή αμοιβή (Ευρώ 2000),  παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή πάνω του λόγω των οικονομικών του προβλημάτων, χωρίς ο ίδιος να έχει οποιαδήποτε ανάμειξη στον σχεδιασμό και την οργάνωση της όλης επιχείρησης[7]. Δεν ήταν ο ιθύνον νους που σχεδίασε και δρομολόγησε τα πράγματα για την παράνομη εισαγωγή και διακίνηση των ναρκωτικών, δεν είναι ο ίδιος που προγραμμάτισε το ταξίδι για τη μεταφορά των ναρκωτικών, βρήκε τα ναρκωτικά σε έτοιμη μορφή χωρίς να τα επεξεργαστεί ή να γνωρίζει την ακριβή ποσότητά τους, ενεργούσε βάσει οδηγιών που λάμβανε από τρίτα πρόσωπα χωρίς να γνωρίζει τα άτομα που απαρτίζουν την εγκληματική δράση και δεν είχε διασυνδέσεις με τη χώρα στην οποία τα ναρκωτικά θα κατέληγαν. Αν και ο περιορισμένος ρόλος του λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο, επισημαίνεται ότι η εμπλοκή του δεν παύει να συνιστά ένα σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα της εισαγωγής των ναρκωτικών στη χώρα μας. Με σκοπό το οικονομικό όφελος, ο κατηγορούμενος ανέλαβε να μεταφέρει μια βαλίτσα με ναρκωτικά  σχετικά μεγάλης ποσότητας και να τα εισάξει στη Δημοκρατία ενώ, εάν δεν γινόταν ο σχετικός έλεγχος στο αεροδρόμιο, αυτά θα διοχετευόταν στην αγορά, με καταστροφικές συνέπειες για τους χρήστες και για την κοινωνία γενικότερα[8].

 

Προς όφελος του κατηγορούμενου επενεργεί, σαφώς, η άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο και η συνεργασία του με την αστυνομία. Σημειώνεται ότι η συνεργασία του με την αστυνομία δεν υπήρξε άμεση, δηλαδή κατά το χρόνο της σύλληψης (upon arrest) ως εισηγήθηκε ο συνήγορός του, ούτε ο κατηγορούμενος έδωσε άμεσα σαφή στοιχεία στην αστυνομία ως προς την εμπλοκή του και τις οδηγίες που είχε λάβει για τον τρόπο παράδοσης των ναρκωτικών στην Κύπρο, κάτι το οποίο θα επέτρεπε στις αρχές να διενεργήσουν διαδικασία ελεγχόμενης παράδοσης των ναρκωτικών (ανεξαρτήτως του εάν αυτή θα ήταν εν τέλει επιτυχής ή όχι). Εντούτοις, πολύ σύντομα έπειτα από τη σύλληψή του, συνεργάστηκε με τις αρχές προβαίνοντας σε θεληματική κατάθεση, ενώ βεβαίως, η παραδοχή του στο Δικαστήριο ήταν άμεση. Αν και σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, όπου η σύλληψη διενεργείται επ’ αυτοφώρω, η σημασία της παραδοχής αμβλύνεται σε κάποιο βαθμό, εντούτοις συνεχίζει να αποτελεί ένδειξη της μεταμέλειας του κατηγορούμενου και στοιχείο που εξυπηρετεί τους σκοπούς της δικαιοσύνης, καθότι εξοικονομήθηκε έτσι πολύτιμος δικαστικός χρόνος και δημόσιο χρήμα. Λόγω της άμεσης παραδοχής του, ο κατηγορούμενος θα λάβει σημαντική μείωση στην ποινή που διαφορετικά θα του επιβαλλόταν[9].

 

 

Προς όφελός του, προσμετρούμε το λευκό του ποινικό μητρώο, ένδειξη της καλής του διαγωγής πριν τη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων[10], ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε και στο νεαρό της ηλικίας του[11] (κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν μόλις 24 ετών), στοιχεία που επιτρέπουν στο Δικαστήριο να επιδείξει, σε κάποιο βαθμό, επιείκεια στην περίπτωσή του.

 

Λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη μας ότι υπολείπονται, εν προκειμένω, τα επιβαρυντικά περιστατικά που παρατίθενται στο άρθρο 30(4)(α)(i)-(vi) του Νόμου.  

 

Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου έχουν εκτεθεί κυρίως από το συνήγορό του ενώ κάποια στοιχεία καταγράφονται και στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ημερομηνίας 07.11.25. Συνοπτικά, πρόκειται για άτομο, σήμερα 25 ετών, που γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα χωριό της Ρουμανίας μαζί με τους γονείς του και τα δυο του αδέλφια. Η μητέρα του είναι καρδιοπαθής. Προέρχεται από μία φτωχή οικογένεια, με γονείς βιοπαλαιστές που για πολλά χρόνια δυσκολεύονταν οικονομικά να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες. Είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η οικογένειά του, δεν μπορούσε ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και ο αδελφός του να φοιτήσουν σε πανεπιστήμιο. Κάποια στιγμή, ο κατηγορούμενος ξενιτεύτηκε στην Ιταλία, όπου και εργάστηκε ως υπάλληλος σε φρουταρία, καταφέρνοντας να αποστέλλει και κάποια χρήματα στην οικογένειά του. Εκεί τον ακολούθησε και η σύντροφός του, η οποία όμως δεν κατάφερε να εξεύρει εργασία. Λίγους μήνες πριν τη σύλληψή του, ο κατηγορούμενος και η σύντροφός του, η οποία κυοφορούσε, αποφάσισαν να μεταναστεύσουν στην Ισπανία. Εκεί ο κατηγορούμενος εργαζόταν σε εργοστάσιο παραγωγής πλαστικού. Λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζαν και της ανάγκης για χρήματα, ειδικότερα ενόψει της εγκυμοσύνης της συντρόφου του, ο κατηγορούμενος αποδέχτηκε την πρόταση ατόμου που τον προσέγγισε, ο οποίος ήταν γνωστός της συντρόφου του, να μεταφέρει έναντι χρηματικής αμοιβής την επίδικη ποσότητα ναρκωτικών στην Κύπρο. Έπειτα από τη σύλληψή του και για λόγους που δεν έχουν διευκρινιστεί από το συνήγορό του, μέχρι σήμερα δεν έχει κατορθώσει να έρθει σε επικοινωνία με τη σύντροφό του, ώστε να γνωρίζει κατά πόσο το παιδί του έχει γεννηθεί και εάν είναι υγιές. Επιθυμία του είναι να εκτίσει την ποινή που θα του επιβληθεί στη Ρουμανία, εφόσον, ως αναφέρεται, δεν ομιλεί την ελληνική ή την αγγλική γλώσσα και δεν φαίνεται να έχει υποστηρικτικό περιβάλλον στην Κύπρο και ευελπιστεί ότι εκεί θα κατορθώσει να έρθει σε επαφή με τη σύντροφο και το παιδί του.

 

Οι ιδιάζουσες προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου σε συνδυασμό με τις (ευρύτερες και πολυδιάστατες) επιπτώσεις που αναπόφευκτα θα έχει η καταδίκη και η ποινή του στον ίδιον και στην οικογένεια του, σαφώς, λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο και επιδρούν στον καθορισμό της ποινής που θα του επιβληθεί, χωρίς όμως, ενόψει της σοβαρότητας των υπό κρίση αδικημάτων, να δύνανται να επηρεάσουν δραστικά το είδος ή το ύψος της.  Σύμφωνα με τη νομολογία μας, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου σε αδικήματα υψηλής σοβαρότητας είναι δευτερεύουσας σημασίας. Οι δε επιπτώσεις της φυλάκισης στην οικογένεια του κατηγορούμενου συγκαταλέγονται, μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως αυτές δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής που θα επιβληθεί[12].

 

Ως η εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης, λαμβάνουμε υπόψη μας τις ιδιαίτερα επαχθείς επιπτώσεις που τυχόν ποινή φυλάκισης θα έχει στον ίδιο τον κατηγορούμενο, ως αλλοδαπό πρόσωπο, και ειδικότερα το ορατό ενδεχόμενο να του αποστερηθεί, εκ των πραγμάτων, λόγω του ότι κατάγεται από τη Ρουμανία, η δυνατότητα να δέχεται επισκέψεις από μέλη της οικογένειά της ή να επικοινωνεί εύκολα και σε τακτά διαστήματα μαζί τους (και ειδικότερα να έρχεται σε επαφή με το ανήλικο παιδί του) και με επακόλουθο την αποστέρηση ψυχολογικής και οικονομικής στήριξης κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού του. Περαιτέρω, ως αναφέρθηκε από την Υπεράσπιση και δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, λόγω του ότι πρόκειται για άτομο χωρίς δεσμούς με την Κύπρο, δεν αναμένεται, υπό την παρούσα κατάσταση πραγμάτων, να του δοθεί το δικαίωμα να λαμβάνει ολιγόωρες άδειες, στοιχείο που καθιστά το χρόνο του εγκλεισμού ιδιαίτερα δυσμενή και οδυνηρό για τον ίδιο. Παράλληλα, δεν παραγνωρίζουμε τη δυνατότητα υποβολής αίτησης για έκτιση της ποινής που θα του επιβληθεί στη Ρουμανία, ως η εκφρασθείσα πρόθεσή του, δυνάμει των προνοιών του Ν.67(Ι)/2014[13].

 

Σε σχέση με την εκτενή αναφορά που γίνεται στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου Υπεράσπισης στο ζήτημα του υπερπληθυσμού των Φυλακών, και ειδικότερα των συνθηκών κράτησης που περιγράφονται σε σχέση με την πτέρυγα 10Α στην οποία κρατείτο μέχρι σήμερα ο κατηγορούμενος (χωρίς να είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσει να εκτίει την ποινή του στη συγκεκριμένη πτέρυγα ή ακόμη και στις φυλακές της Κύπρου), σημειώνουμε ότι η παρατήρηση του φαινομένου γενικότερα στις Φυλακές, δεν συνεπάγεται και παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του κατηγορούμενου σε ατομικό επίπεδο, ούτε τέθηκε ζήτημα ότι οι συνθήκες κράτησής είναι τέτοιες ώστε να συνιστούν παραβίαση του Άρθρου 3 της ΕΣΔΑ και του αντίστοιχου Άρθρου 8 του Συντάγματος. Αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για ζήτημα το οποίο χειρίζονται (και καλούνται να επιλύσουν άμεσα) οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέσω της βελτίωσης των συνθηκών κράτησης σε συλλογικό επίπεδο και της καθιέρωσης κατάλληλου μηχανισμού προσφυγής για τυχόν παραβάσεις τέτοιου είδους[14], αλλά δεν θεωρούμε, εν προκειμένω, ότι αποτελεί στοιχείο δυνάμενο να επηρεάσει, άνευ έτερου, ουσιωδώς την ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί.

 

Συνεκτιμώντας, λοιπόν, τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος, τις συνθήκες διάπραξής τους αλλά και τους μετριαστικούς παράγοντες που λειτουργούν προς όφελός του, κρίνουμε ότι ποινή άλλη από αυτή της στερητικής της ελευθερίας του δεν θα ήταν αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις. Οι μετριαστικοί παράγοντες που επενεργούν προς όφελός του δεν δύνανται να επηρεάσουν το είδος της ποινής που θα του επιβληθεί, θα επηρεάσουν, όμως, το ύψος της.

 

Επιβάλλεται στον κατηγορούμενο, για την κατηγορία 2 ποινή φυλάκισης 10 ετών, και για την κατηγορία 4 ποινή φυλάκισης 10 ετών.

 

Εφόσον τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν στις πιο πάνω κατηγορίες ταυτίζονται με αυτά που αφορούν στα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 3, τα οποία είναι λιγότερο σοβαρά, δεν κρίνουμε σκόπιμο να επιβάλουμε οποιαδήποτε ποινή σε σχέση με αυτά.

 

Λόγω του χρονικού και θεματικού συσχετισμού των αδικημάτων που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος, οι ποινές φυλάκισης που του έχουν επιβληθεί σήμερα να συντρέχουν και η περίοδος έκτισης της να μειωθεί κατά την περίοδο που ο κατηγορούμενος τελεί σε προφυλάκιση στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, ήτοι από τις 19.06.25.

 

Τα τεκμήρια της υπόθεσης να κατασχεθούν εκτός από το κινητό τηλέφωνο του κατηγορούμενου, το οποίο να επιστραφεί σε αυτόν (τηρουμένων των κανονισμών που ισχύουν στις φυλακές).

 

Έξοδα διερμηνέα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία.

 

(Υπ.)………………………..

Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.

 

(Υπ.) ………………………..

Ν. Φακοντής, Ε.Δ.

 

(Υπ.)………………………..

Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.

 

Πιστό Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής

 

 



[1] Λεβέντης ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632

[2] Σίμκαση ν. Αστυνομίας (1995) 2 Α.Α.Δ. 22 και Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας  (2002) 2 Α.Α.Δ. 482

[3] Ξυδάς ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 807

[4] Valdez κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 144/16, ημερ. 21.02.2017, ECLI:CY:AD:2017:B57, Γενικός Εισαγγελέας v. Sak (2005) 2 ΑΑΔ 377 και Τρύφωνος v. Αστυνομίας (2009) 2 ΑΑΔ 197

[5] Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ 1

[6] Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 930

[7] Στη Valtez (πιο πάνω), το Εφετείο αναφέρθηκε στο Drug Offences Guideline, που εξεδόθη το Μάρτιο του 2011 από το Sentencing Guideline, σύμφωνα με την οποία οι αδικοπραγούντες διαχωρίζονται  σε κατηγορίες, με στόχο την ομοιομορφία στις ποινές. Αφού παρέπεμψε στο σκεπτικό της αγγλικής υπόθεσης Regina v. Christiana Boakye a.o. (2012) EWCA Cr.838 κατέληξε “ότι το Δικαστήριο πρέπει να διαχωρίσει σε τι είδους μεταφορείς ναρκωτικών θα επιβάλει ποινή, όχι αυστηρά με το να «κατατάξει» σε κατηγορίες ή υποκατηγορίες αλλά να διακρίνει κάποια χαρακτηριστικά του δράστη που καθορίζουν αφενός το βαθμό υπαιτιότητας του και αφετέρου το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών που μεταφέρει.

[8] Όμοια προσέγγιση ακολουθήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2021, 19/12/2022, ECLI:CY:AD:2022:B485

[9] Χαρτούμπαλος ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 28

[10] βλ. ενδεικτικά Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας (1994) 2 Α.Α.Δ. 132 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας (1994) 2 Α.Α.Δ. 14

[11] βλ. άρθρο 30(4)(β)(i) του Νόμου

[12] Domotov κ.α. ν. Αστυνομίας (1996) 2 Α.Α.Δ. 328 και Μακρή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 33/12 ημερ. 15.01.13

[13] Κυρωτικός Νόμος της Απόφασης-Πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ σχετικά με την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις οι οποίες επιβάλλουν ποινές ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας για το σκοπό της εκτέλεσής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

[14] Βλ. κατ’ αναλογία τα όσα λέχθηκαν επί τούτου από το Εφετείο στην υπόθεση SHIMON MISTRIEL AYKOUT v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ.: 237/2024, 10/10/2024


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο