ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ

EΝΩΠΙΟΝ:   Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.

                     Ν. Φακοντής, Ε.Δ.

                     Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.

     Αρ. Υπόθεσης: 903/2025

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

v

Κ. Χ.

         Κατηγορούμενος       

Ημερομηνία: 27.05.2026

 

Εμφανίσεις:

Για Δημοκρατία: κ. Ανδρέας Χατζηκύρου

Για Kατηγορούμενο: κ. Κώστας Σιαηλής 

Κατηγορούμενος: Παρών

ΠΟΙΝΗ

 

Ο Κατηγορούμενος στην υπό εξέταση υπόθεση, στις 19.02.2026 και ενώ αυτή ήταν ορισμένη για ακρόαση, ζήτησε και έλαβε την άδεια του Δικαστηρίου να αλλάξει απάντηση και να παραδεχθεί όπως και έπραξε την 1^η, 5^η μέχρι και 19^η κατηγορία.

Πρόκειται ουσιαστικά για αδικήματα κατά της περιουσίας που έλαβαν χώρα τον Ιανουάριο του 2025 στην Επαρχία Πάφου. 

Ενόψει της εξέλιξης αυτής, η Κατηγορούσα Αρχή προχώρησε στην αναστολή της 2^ης, 3^ης και 4^ης κατηγορίας που ο Κατηγορούμενος επίσης αντιμετώπιζε. 

Τα αδικήματα τα οποία αυτός έχει παραδεχθεί έχουν ως εξής:

(α) Ότι στις 31.01.2025 σε ανοικτό χώρο παρά τον κύριο δρόμο Κισσόνεργας – Πέγειας στην περιοχή Πότιμα στην Επαρχία Πάφου, εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής […], μάρκας HONDA JAZZ, αξίας €2000= περιουσία του […] (1^η Κατηγορία άρθρο 315(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154).

 

(β) Ότι στις 31.01.2025 διέρρηξε και εισήλθε στο κατάστημα πώλησης σουβενίρ με την ονομασία <<……..>> που βρίσκεται στον Κόλπο των Κοραλλίων της Πέγειας ιδιοκτησίας του […] με σκοπό την διάπραξη του κακουργήματος της κλοπής (5^η Κατηγορία άρθρο 294(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154), έκλεψε από αυτό ένα μεταλλικό κύλινδρο κουτί δωρεών το οποίο περιείχε το ποσό των €30 σε κέρματα διαφόρων αξιών και ενώ προηγουμένως είχε καταδικαστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις υποθέσεις με αριθμούς 1516/22 και 1966/2020 (6^η Κατηγορία άρθρο 255 & 272(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154), ενώ είχε και καλυμμένο το πρόσωπο του με προσωπίδα κατά τον χρόνο διάπραξης των κατηγοριών 5 & 6 (7^η Κατηγορία άρθρο 296(ε) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154) και τέλος εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά αξίας €2000 στην πλαϊνή γυάλινη προσθήκη του καταστήματος που αναφέρεται ανωτέρω (8η Κατηγορία άρθρο 324(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154).

(γ) Ότι στις 29.01.2025 συνωμότησε με άγνωστο πρόσωπο να διαπράξουν τα κακουργήματα που αναφέρονται στις κατηγορίες 10 & 11 (9^η Κατηγορία άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 164), διέρρηξε και εισήλθε κατά τον ίδιο χρόνο με άγνωστο πρόσωπο στο περίπτερο με την ονομασία <<….>> που βρίσκεται στην Πέγεια ιδιοκτησίας του […] με σκοπό την διάπραξη του κακουργήματος της κλοπής (10^η Κατηγορία άρθρο 20,21 και 294(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154), την κλοπής του χρηματικού ποσού των €400 σε διάφορα χαρτονομίσματα και ενώ προηγουμένως είχε καταδικαστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις υποθέσεις με αριθμούς 1516/22 και 1966/2020 (11^η Κατηγορία άρθρο 255 & 272(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154), ενώ είχε και καλυμμένο το πρόσωπο του με προσωπίδα κατά τον χρόνο διάπραξης των κατηγοριών 10 & 11 (12^η Κατηγορία άρθρο 296(ε) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154), εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιές συνολικής αξίας €15000 σε διάφορα μπουκάλια οινοπνευματωδών ποτών και στην γυάλινη προσθήκη της κάβας του περιπτέρου (13η Κατηγορία άρθρο 324(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154) και τέλος ότι μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 29.01.2025 στην Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου έκλεψε τις πινακίδες εγγραφής του οχήματος με αριθμούς εγγραφής […], μάρκας HONDA JAZZ ιδιοκτησίας της […] και ενώ προηγουμένως είχε καταδικαστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις υποθέσεις με αριθμούς 1516/22 και 1966/2020 (14^η Κατηγορία άρθρο 255 & 272(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154).

(δ) Ότι στις 29.01.2025 συνωμότησε με άγνωστο πρόσωπο να διαπράξουν τα κακουργήματα που αναφέρονται στις κατηγορίες 16 & 17 (15^η Κατηγορία άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 164), διέρρηξε και εισήλθε στο φαρμακείο που βρίσκεται στην Τρεμιθούσα της Επαρχίας Πάφου με σκοπό την διάπραξη του κακουργήματος της κλοπής (16^η Κατηγορία άρθρα 20, 21, 255 και 272(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154), έκλεψε από το φαρμακείο δύο ταμειακές μηχανές καθώς και το χρηματικό ποσό των €1200 σε διάφορα χαρτονομίσματα και κέρματα και ενώ προηγουμένως είχε καταδικαστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις υποθέσεις με αριθμούς 1516/22 και 1966/2020 (17^η Κατηγορία άρθρο 255 & 272(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154), ενώ είχε και καλυμμένο το πρόσωπο του με προσωπίδα κατά τον χρόνο διάπραξης των κατηγοριών 16 & 17 (18^η Κατηγορία άρθρο 296(ε) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154), εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιές συνολικής αξίας €1047,10 στην γυάλινη προσθήκη του φαρμακείου καθώς και στο συρτάρι της ταμειακής μηχανής αξίας €130,90 (19η Κατηγορία άρθρο 324(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154).

Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν εκτεθεί γραπτώς (σχετικό το Έγγραφο Α) από την Κατηγορούσα Αρχή, δεν έτυχαν αμφισβήτησης και διαλαμβάνουν τα ακόλουθα:

 

Στις 31/01/25 και περί ώρα 04.30 μετά από πληροφορία που λήφθηκε στο ΚΕΜ Πάφου, εντοπίστηκε  να φλέγεται σε σημείο παρά τον κύριο δρόμο Κισσόνεργας - Πέγειας στην περιοχή “Πότιμα” όχημα αγνώστων στοιχείων.  Στο σημείο όπου εντοπίστηκε το όχημα, υπήρχε πυκνή βλάστηση από πράσινα χόρτα. Αμέσως στο μέρος, μετέβηκαν μέλη του ΤΑΕ Πάφου, ενώ η φωτιά κατασβεστικέ από την Πυροσβεστική Υπηρεσία. Εκ των εξετάσεων που ακολούθησαν, διαπιστώθηκε ότι η φωτιά στο όχημα τέθηκε κακόβουλα με την χρήση εύφλεκτης ύλης, καταστρέφοντας το ολοσχερώς. Όπως περαιτέρω διαπιστώθηκε, το πιο πάνω όχημα είχε εμπλακεί προηγουμένως σε τροχαίο ατύχημα χτυπώντας πάνω σε πληροφοριακή πινακίδα τροχαίας. Από περαιτέρω εξετάσεις που έγιναν, εξακριβώθηκε ότι επρόκειτο για το όχημα με αριθμούς εγγραφής […], ιδιοκτησίας του παρ/νου […], το οποίο στις 29/01/25 καταγγέλθηκε ως κλοπιμαίο.

 

Συγκεκριμένα στις 29/01/25, καταγγέλθηκε από γείτονα ότι μεταξύ των ημερομηνιών 20/01/25 και ώρα 14.00 και 23/01/25 και ώρα 11.00, διαρρήχθηκε η οικία του .[....], η οποία βρίσκεται στην οδό [...], Μεσόγη.  Λόγω του ότι ο παρ/νος διαμένει μόνιμα στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανέθεσε σε γείτονα την φροντίδα της κατοικίας του.  Από έλεγχο που έκανε ο τελευταίος, διαπίστωσε ότι αρχικά κλάπηκε το κλειδί του αυτοκινήτου του παρ/νου και ακολούθως διαπίστωσε ότι κλάπηκε το όχημα του με αριθμούς εγγραφής […], μάρκας HONDA JAZZ, από το γκαράζ της οικίας του, αξίας περίπου 2000 ευρώ.  Από εξετάσεις που έγιναν στην σκηνή διαπιστώθηκε ότι η είσοδος στην οικία επιτεύχθηκε από την πίσω αλουμινένια μπαλκονόπορτα, η οποία παραβιάστηκε με φυσική βία.  Ο παρ/νος, κατά την αναχώρηση του στις 20/12/24 κλείδωσε την οικία του και ανέθεσε στον γείτονα του την φροντίδα της οικίας του.

 

Την 31/01/25, λίγο πριν τον εμπρησμό και συγκεκριμένα η ώρα 03.18, διαρρήχθηκε το κατάστημα “……”, στη Λεωφόρο Κόλπου Κοραλλίων στην Πέγεια.  Σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη του καταστήματος, στις 31/01/25 και περί ώρα 03.18 ήχησε το σύστημα συναγερμού του καταστήματος του.  Αμέσως μετέβηκε στο κατάστημά του όπου διαπίστωσε την διάρρηξη και ενημέρωσε την Αστυνομία.  Από έλεγχο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης, διαπιστώθηκε ότι αυτοκίνητο μάρκας HONDA JAZZ χωρίς πινακίδες εγγραφής, χρώματος μπλε-γκρίζο-ασημί και χωρίς πισινό προφυλακτήρα, εμβολίζοντας με πισινή ταχύτητα την πλαϊνή γυάλινη προθήκη και σπάζοντας την, εισήλθε εντός του καταστήματος.  Στην συνέχεια, κατέβηκε από το αυτοκίνητο ο δράστης ο οποίος φορούσε πράσινο φούτερ και μέσα από αυτό άλλο φούτερ, χρώματος μαύρο.  Στο κάτω μέρος φορούσε φόρμα χρώματος γκρίζο και στο αριστερό πόδι άσπρη κάλτσα και στο δεξί μαύρη.  Ο δράστης έψαξε στα ταμεία του καταστήματος και ακολούθως έκλεψε ένα μεταλλικό κυλινδρικό κουτί δωρεών το οποίο περιείχε το ποσό των 30 ευρώ περίπου σε κέρματα διαφόρων αξιών.

 

Σύμφωνα με ιδιοκτήτη γραφείου ταξί που βρίσκεται δίπλα από το πιο πάνω αναφερόμενο κατάστημα στην Λεωφόρο Κόλπου των Κοραλλίων, το ίδιο βράδυ και ενώ βρισκόταν μόνος του στο γραφείο του, άκουσε να ηχεί το σύστημα συναγερμού του καταστήματος.  Αμέσως, βγήκε έξω και είδε απέναντι από το κατάστημα σουβενίρ, ένα αυτοκίνητο μάρκας HONDA JAZZ, χρώματος ασημί να είναι ξεκινημένο και με αναμμένα τα φώτα του.  Καθώς προσέγγιζε το όχημα, αντιλήφθηκε ένα άτομο με κουκούλα στο πρόσωπο του, με σκούρα ρούχα και πράσινο σακάκι, να βγαίνει τρέχοντας από το κατάστημα και να κρατά ένα κουτί εισφορών σε κυλινδρικό σχήμα.  Τότε, κατάλαβε ότι το άτομο αυτό πρέπει να έκλεψε από το κατάστημα και αφού αυτός μπήκε μέσα στο ξεκινημένο όχημα, ο ιδιοκτήτης ταξί προσπάθησε να τον ακινητοποιήσει και να του πάρει τα κλειδιά του οχήματος.  Αφού πάλεψαν για λίγο, τελικά το ύποπτο πρόσωπο κατάφερε να εκκινήσει το όχημα και να διαφύγει προς τον Κόλπο των Κοραλλίων.  Κατά την ώρα που ο ιδιοκτήτης ταξί προσπαθούσε να πάρει τα κλειδιά του οχήματος, κατάφερε και είδε το πρόσωπο του κατηγορούμενου, αφού η κουκούλα που φορούσε πήγε προς τα πίσω.  Σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη ταξί, ο ύποπτος ήταν ηλικίας 25-30 ετών περίπου, ύψους 1,75-1,80, λεπτοκαμωμένος με κοντό μούσι και κοντοκουρεμένος, ενώ το όχημα ήταν μάρκας HONDA JAZZ, ασημί χωρίς αριθμούς εγγραφής, τόσο μπροστά όσο και στο πίσω μέρος και χωρίς προφυλακτήρα στο πίσω μέρος.

 

Στις 31/01/25, μετά την αποδέσμευση της σκηνής του εμπρησμού του οχήματος και περί ώρα 08.30, λήφθηκε πληροφορία ότι ο κατ/νος βρισκόταν έξω από το περίπτερο με την ονομασία [….], στην Λεωφόρο Μιχαλάκη Κυπριανού στην Πέγεια και ότι αυτός είχε μεταφερθεί εκεί από συγκεκριμένο πολίτη, ο οποίος τον βρήκε στον κυκλικό κόμβο πριν την είσοδο της Πέγειας και του έκανε σήμα για να σταματήσει.

 

Αμέσως μετά την λήψη της πιο πάνω πληροφορίας, μέλη του Αστυνομικού Σταθμού Πέγειας, μετάβηκαν στο πιο πάνω περίπτερο όπου εντόπισαν τον κατ/νο να κοιμάται δίπλα από ψυγείο που βρίσκεται εξωτερικά του πιο πάνω περιπτέρου.  Ο κατ/νος φορούσε μαύρο φούτερ με ενσωματωμένη κουκούλα και γκρίζα φόρμα στην οποία στο κάτω αριστερό της μέρος αναγραφόταν η μάρκα FILA.  Ο κατ/νος δεν έφερε υποδήματα, ενώ η κάλτσα στο αριστερό του πόδι ήταν χρώματος άσπρου και η κάλτσα στο δεξιό του πόδι ήταν χρώματος μαύρου. Περαιτέρω, διαπιστώθηκε ότι κάτω από την κάλτσα του υπήρχαν ίχνη από χόρτα και ήταν πρασινισμένη στο μεγαλύτερο της μέρος.  Ο κατ/νος ήταν εμφανώς συγχυσμένος και έλεγε στα μέλη της Αστυνομίας ότι δεν είχε μέσο μεταφοράς.

 

Σημειώνεται ότι ο σωματότυπος του κατ/νου ομοίαζε με τον δράστη της διάρρηξης που σημειώθηκε αμέσως πριν τον εμπρησμό, στο κατάστημα με την ονομασία “…..”, Λεωφόρο Κόλπου Κοραλλίων, στην Πέγεια.

 

Την ίδια μέρα, 31/01/25, εναντίον του κατ/νου, εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης σχετικά με τα υπό αναφορά αδικήματα και συνελήφθη.  Αφού ο αστυνομικός τον ενημέρωσε για τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε:  “Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο”.

 

Στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατ/νο.  Ο κατ/νος σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν απάντησε με την φράση: “Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο”.

 

Λήφθηκε κατάθεση από  μάρτυρα στην οποία ανέφερε ότι στις 31/01/25 και περί ώρα 06.50, ενώ οδηγούσε το όχημα του στο κύριο δρόμο Πέγειας με κατεύθυνση την Πέγεια, σε κάποιο σημείο στην άκρη του δρόμου, αντιλήφθηκε κάποιον άγνωστο του άντρα να του κάνει σήμα για να σταματήσει.  Σταμάτησε το όχημα του και τότε ο άγνωστος του άντρας τον πλησίασε και τον ρώτησε στην Ελληνική γλώσσα.  “Μπορείς να με πάρεις μέχρι πιο πάνω γιατί μου έμεινε το αυτοκίνητο μου;”  Ο μάρτυρας τού ανέφερε ότι θα τον έπαιρνε μέχρι πιο κάτω και αφού ο άγνωστος άντρας επιβιβάστηκε στο όχημα του, τον μετέφερε μέχρι το περίπτερο “….” στην Πέγεια όπου και εντοπίστηκε από τα  μέλη της Αστυνομίας.  Ο  μάρτυρας κατέβηκε στο περίπτερο για να αγοράσει κάποια πράγματα και ο άγνωστος άντρας του ζήτησε να του αγοράσει ένα καφέ.  Του αγόρασε καφέ και αφού του τον έδωσε στην συνέχεια αναχώρησε.  Σύμφωνα με τον μάρτυρα, κατά την διαδρομή δεν μίλησαν και δεν πρόσεξε οτιδήποτε το ύποπτο στην συμπεριφορά του άγνωστου του άντρα.  Ανέφερε ότι ο άγνωστος του άντρας, φορούσε μαύρο τρικό ή φούτερ και από κάτω γκρίζα φόρμα χωρίς να είναι σίγουρος.  Πρόσεξε ότι ο άγνωστος άντρας δεν φορούσε παπούτσια και ήταν μόνο με τις κάλτσες, μια μαύρη κάλτσα στο δεξιό πόδι και μια άσπρη κάλτσα στο αριστερό πόδι.  Τέλος, ανέφερε ότι κατά την διαδρομή του προς την Πέγεια και προτού παραλάβει τον άγνωστο του άντρα, είδε στην άκρη του δρόμου ένα καμένο αυτοκίνητο και περιπολικά της Αστυνομίας.  Η απόσταση του καμένου αυτοκινήτου από το σημείο που παρέλαβε τον άγνωστο άντρα ήταν περί τα 250-300 μέτρα.

 

Την 01/02/25, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης που λήφθηκε από τον κατ/νο, διενεργήθηκαν αναγνωριστικές παρατάξεις  μέσω ειδικού μονοδρομικού υαλοπίνακα όπου ο ιδιοκτήτης ταξί είδε τον κατ/νο μέσω του ειδικού μονοδρομικού υαλοπίνακα και τον αναγνώρισε ως το πρόσωπο που στις 31/01/25 έβγαινε από το κατάστημα “…..” και είχε προσπαθήσει να τον ακινητοποιήσει.

 

Επίσης, την ίδια μέρα 1/2/25, ο άλλος μάρτυρας είδε τον κατ/νο μέσω του ειδικού μονοδρομικού υαλοπίνακα και τον αναγνώρισε ως το πρόσωπο που στις 31/01/25 στην Πέγεια του έκανε σήμα και τον παρέλαβε και στην συνέχεια τον μετέφερε στο περίπτερο “…..”.

 

Στις 02/02/25, ο κατ/νος, κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης, μεταφέρθηκε στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, όπου, αφού εξετάστηκε από την επί καθήκοντι ιατρό, διαπιστώθηκε ότι αυτός έφερε θλαστικό τραύμα παλαμιαίας επιφάνειας άκρας χειρός δεξιά, εκδορές αντιβραχίου δεξιά, ισχυακής χώρας δεξιά και ραχιαίας επιφάνειας αριστερά.  Επίσης έφερε θλάση δακτύλου άκρου ποδός δεξιά με βλάβη στο νύχι.

 

Στις 02/02/25, Αστυφύλακας επιθεώρησε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του καταστήματος “….” και διαπίστωσε τα ακόλουθα:

 

Πλάνα από κάμερα η οποία καταγράφει τα δύο ταμεία του καταστήματος:

 

03.15.24 εμφανίζεται πίσω μέρος οχήματος να σπάζει πλαϊνή γυάλινη προθήκη και να εισέρχεται εντός του καταστήματος.

 

03.15.29 εμφανίζεται ο δράστης ο οποίος φέρει στο κεφάλι κουκούλα και γάντια στα χέρια και με γρήγορο βήμα περπατά πίσω αρχικά από τα δύο ταμεία.

 

03.15.35 ο δράστης διακρίνεται να φορεί στο αριστερό πόδι άσπρη κάλτσα και στο δεξί μαύρη.

 

03.15.43 ο δράστης κατευθύνεται στο ταμείο στα αριστερά του καταστήματος όπου αρχίζει να ψάχνει μέχρι τις 03.15.56 και χωρίς να φαίνεται να πιάνει κάτι και ακολούθως να κατευθύνεται προς διάδρομο του καταστήματος.

 

03.16.06 ο δράστης  επιστρέψει στο δεύτερο ταμείο στα δεξιά, κοντοστέκεται κοιτώντας προς το ταμείο και ακολούθως, η ώρα 03.16.13 μεταβαίνει πίσω από το ταμείο, βλέπει και περιεργάζεται κάτι κάτω από το ταμείο, φαίνεται να φορεί πράσινο φούτερ και γκρίζα φόρμα στο κάτω μέρος, ενώ κάτω από το πράσινο φούτερ διακρίνεται άλλο ένδυμα μαύρου χρώματος.

 

03.16.33 φαίνεται ο δράστης να γυρίζει και να απομακρύνεται από το ταμείο και να κατευθύνεται προς το μέρος όπου εισήλθε εντός του καταστήματος.

 

03.18.24 ο δράστης εμφανίζεται ξανά πίσω από το ταμείο στα δεξιά, περιεργάζεται κάτι, κάτω από το ταμείο και ακολούθως, η ώρα 03.18.54 παίρνει ένα κυλινδρικό αντικείμενο πάνω από το ταμείο και κατευθύνεται ξανά προς το μέρος που εισήλθε η ώρα 03.19.02.

 

Σε κατάθεση που λήφθηκε από υπάλληλο του περιπτέρου […] που βρίσκεται στον παραλιακό δρόμο Κισσόνεργας-Πέγειας, αυτός ανέφερε ότι περί ώρα 05.05-10, ενώ βρισκόταν στο περίπτερο, αντιλήφθηκε όχημα της Πυροσβεστικής να περνά και να κατευθύνεται προς την Πέγεια.  Στην συνέχεια, μπήκε κάποιος πελάτης ο οποίος τον ενημέρωσε ότι στο παραλιακό δόμο προς την Πέγεια, καιγόταν ένα αυτοκίνητο.  Ακολούθως, ο πελάτης έφυγε και στο περίπτερο μπήκε ένας άντρας νεαρός Κύπριος, γύρω στα 30 έτη με μαύρα μαλλιά και μούσι.  Ο υπάλληλος παρατήρησε ότι ο άντρας αυτός φορούσε μαύρο φούτερ και γκρίζα φόρμα από κάτω και δεν φορούσε παπούτσια, ενώ στο ένα πόδι φορούσε κάλτσα μαύρη και στο άλλο πόδι κάλτσα χρώματος άσπρου.  Ο άντρας αυτός, μόλις εισήλθε στο περίπτερο, ζήτησε φορτιστή για το τηλέφωνο του, χωρίς να αναφέρει οτιδήποτε άλλο.  Ο υπάλληλος δεν είχε φορτιστή και ακολούθως ο άντρας αυτός ψώνισε κάποια τρόφιμα και πλήρωσε με διάφορα κέρματα από 5 σέντ μέχρι 2 ευρώ.  Ο άντρας αυτός είχε ξερό αίμα στα χέρια του καθώς και στα κέρματα με τα οποία πλήρωσε.  Ακολούθως, του ζήτησε να τηλεφωνήσει από το σταθερό τηλέφωνο του περιπτέρου, πράγμα το οποίο και έκανε αλλά ο άντρας αυτός δεν μίλησε με οποιοδήποτε.  Ακολούθως, ο άντρας αυτός βγήκε έξω και παρέμεινε στο χώρο του περιπτέρου και μετά ξαναμπήκε στο περίπτερο, αγόρασε ένα κρουασάν πληρώνοντας και πάλι με κέρματα μικρής αξίας 5, 10 και 20 σέντ τα οποία είχαν πάνω αίματα.  Ξαναδοκίμασε να τηλεφωνήσει ανεπιτυχώς και πάλιν, ακολούθως βγήκε έξω και προσπαθούσε να βρει μέσο, ρωτώντας τους πελάτες του περιπτέρου με σκοπό να τον μεταφέρουν στην Πάφο, πράγμα το οποίο έγινε λίγο αργότερα, αφού ένας πελάτης του περιπτέρου, μετέφερε τον άντρα αυτόν προς Πέγεια.  Ο μάρτυρας αυτός, είδε τον κατ/νο μέσω του ειδικού μονοδρομικού υαλοπίνακα και τον αναγνώρισε ως το πρόσωπο που στις 31/01/25 εισήλθε στο περίπτερο του χωρίς παπούτσια και πλήρωσε για προϊόντα που αγόρασε με αιματωμένα κέρματα μικρής αξίας.

 

Σε κατάθεση που λήφθηκε από τον πιο πάνω πελάτη, αυτός ανέφερε ότι στις 31/01/2025 περί ώρα 06.30, σταμάτησε με το ημιφορτηγό του στο περίπτερο “…..” για καφέ και τσιγάρα, μεταβαίνοντας στην εργασία του στην Πέγεια.  Όταν βγήκε έξω από το περίπτερο, τον πλησίασε ο κατ/νος και του ζήτησε να τον μεταφέρει προς την Πέγεια, καθώς όπως του ανέφερε χάλασε το αυτοκίνητο του χωρίς να του δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.  Τον άφησε να μπει στο αυτοκίνητο του και κατάλαβε ότι επρόκειτο για Κύπριο.  Δεν μίλησαν πολύ και ο νεαρός του ζήτησε τσιγάρο και του έδωσε.  Του ζήτησε επίσης τηλέφωνο αλλά δεν του έδωσε.  Στο δρόμο προς Πέγεια, περίπου ένα χιλιόμετρο από το περίπτερο στα αριστερά, είδε  καμένο ένα αυτοκίνητο, μία πινακίδα τροχαίας χτυπημένη και Αστυνομία στο δρόμο όμως δεν ανέφεραν οτιδήποτε σχετικό ούτε ο ένας ούτε ο άλλος και στο στρίψιμο δεξιά προς Πέγεια τον άφησε χωρίς να γνωρίζει πού πήγε. Ο μάρτυρας αυτος είδε και αναγνώρισε τον κατ/νο ως το πρόσωπο που παρέλαβε από το περίπτερο και τον μετέφερε στην Πέγεια.

 

Προηγουμένως, στις 29/01/2025 και ώρα 02:30, καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας από τον Χαράλαμπο Χαραλάμπους, ιδιοκτήτη του περιπτέρου με την ονομασία "….." το οποίο βρίσκεται στην Λεωφόρο Μιχάλακη Κυπριανού αρ. 78 στην Πέγεια, ότι την 29/01/2025 και μεταξύ των ωρών 0204-0206 διαρρήχθηκε το περίπτερο του και κλάπηκαν από αυτό 2 συρταριέρες των ταμείων, οι οποίες περιείχαν περίπου το ποσό των 400 ευρώ σε διάφορα κέρματα. Από επιτόπιες εξετάσεις που έγιναν, διαπιστώθηκε ότι άγνωστοι πέτυχαν είσοδο στο περίπτερο οδηγώντας με οπίσθια ταχύτητα αυτοκίνητο μάρκας HONDA JAZZ, το οποίο έφερε πάνω στο μπροστινό του ταμπλό μια πινακίδα εγγραφής με τους αριθμούς […] και αφού εμβόλισαν την γυάλινη συρόμενη είσοδο της κάβας του πιο πάνω περιπτέρου εισήλθαν εντός. Από το όχημα είδε ότι κατέβηκε ο οδηγός του οχήματος, ο οποίος κατευθύνθηκε προς το ταμείο του περιπτέρου, ενώ ταυτόχρονα ο συνοδηγός, χωρίς να κατεβεί από το όχημα μετατίθεται στην θέση του οδηγού και αναμένει. Ο οδηγός φαίνεται να βάζει στις πίσω θέσεις του οχήματος δύο συρταριέρες, στην συνέχεια επιβιβάζεται και αυτός στα πίσω καθίσματα του οχήματος και εγκαταλείπουν το μέρος. Το πρόσωπο που κατέβηκε από το όχημα φαίνεται να φορούσε φούτερ με ενσωματωμένη κουκούλα, ενώ το δεύτερο πρόσωπο και αυτός φαίνεται να φορούσε φούτερ, χρώματος μαύρου με ενσωματωμένη κουκούλα. Εκ των εξετάσεων που ακολούθησαν διαπιστώθηκε ότι οι πινακίδες εγγραφής με αριθμούς [....], κλάπηκαν την 29/01/25 από όχημα μάρκας HONDA JAZZ, χρώματος αργυρού, το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο στην οδό [...] στην Γεροσκήπου. Οι κλοπιμαίες συρταριέρες εντοπίστηκαν κενές.

 

Επίσης, στις 29/01/2025 και ώρα 0235, καταγγέλθηκε στο Τ.Α.Ε Πάφου από τον [...], ότι διαρρήχθηκε το φαρμακείο όπου εργάζεται στην Λεωφόρο Αγίου Νεοφύτου 12 στην Τρεμιθούσα, ιδιοκτησίας της συζύγου του, [...].  Μέλη του ΤΑΕ μετέβησαν στο μέρος και από τις επιτόπιες εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι παραβιάστηκε η γυάλινη ανοιγόμενη είσοδος του φαρμακείου κατόπιν πρόσκρουσης με αυτοκίνητο και κλάπηκε το συρτάρι της μιας εκ των δυο ταμειακών μηχανών, η οποία περιείχε περίπου το χρηματικό ποσό των 1200 ευρώ σε διάφορα κέρματα και χαρτονομίσματα. Από έλεγχο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης διαπιστώθηκε ότι άγνωστοι πέτυχαν είσοδο στο φαρμακείο οδηγώντας με οπίσθια ταχύτητα αυτοκίνητο μάρκας HONDA JAZZ, χωρίς πινακίδες εγγραφής και αφού εμβόλισαν την γυάλινη συρόμενη είσοδο, εξήλθε του οχήματος ο συνοδηγός του οχήματος και είχε καλυμμένο το πρόσωπο με κουκούλα τύπου φούτερ και χειρουργική μάσκα. Εισήλθε εντός του φαρμακείου και έκλεψε την ταμειακή μηχανή. Ακολούθως εισήλθε εντός του αυτοκινήτου και αναχώρησαν προς άγνωστη κατεύθυνση.

 

Κατά τις επιτόπιες εξετάσεις, στην είσοδο του Φαρμακείου εντοπίστηκαν δύο πλαστικά κομμάτια από τον προφυλακτήρα του αυτοκινήτου που εμβόλισε την είσοδο. Παραλήφθηκαν ως τεκμήρια και αφού μεταφέρθηκαν στην αντιπροσωπεία της HONDA, επιθεωρήθηκαν από υπάλληλο της. Σύμφωνα με αυτόν, τα εν λόγω κομμάτια προφυλακτήρα, αποτελούν μέρος του πισινού προφυλακτήρα αυτοκινήτου HONDA μοντέλο Jazz κατασκευής 2005-2008, που είναι ιδίου τύπου με το καμένο που ανεφέρθη ανωτέρω.

 

Στις 05/02/25 λήφθηκε εκ νέου ανακριτική κατάθεση από τον κατ/νο.ο οποίος όπως και στην 1η ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε, εξακολουθούσε να απαντά σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με την φράση "Ότι έχω να πω θα το πω στο δικαστήριο".

 

Ο κατηγορούμενος έχει συλληφθεί την 31/01/2025, ενώ τελεί υπόδικος στα πλαίσια της υπόθεσης από τις 07.02.2025.

 

Τέλος σύμφωνα και με το περιεχόμενο του Εγγράφου Α αναφέρεται πως ο Κατηγορούμενος βαρύνετε με δύο προηγούμενες καταδίκες:

 

1^η Καταδίκη στην υπόθεση 1516/22 του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Πάφου στις 04/01/2023, του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 χρόνια για αδικήματα: Τέσσερις ληστείες, Μία διάρρηξη καταστήματος και Μία κλοπή χωρίς ημερομηνία αποκατάστασης.

 

2^η Καταδίκη στην υπόθεση 1966/20 του Ε.Δ Πάφου στις 13/06/2023, του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για αδικήματα κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της ημέρας και παράνομης κατοχής περιουσίας με ημερομηνία αποκατάστασης 13/06/26.

 

Επιπρόσθετα ο κος Χατζηκύρου ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης στον Κατηγορούμενο στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, τότε θα ενεργοποιηθεί και η έκτιση της ποινής φυλάκισης περιόδου 269 ημερών για την οποία δόθηκε στον κατηγορούμενο Προεδρική χάρη, ποινή η οποία του είχε επιβληθεί στα πλαίσια της Υπόθεσης 1516/22 του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Πάφου. 

 

Ενόψει της σοβαρότητας των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει ζητήθηκε και ετοιμάστηκε Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις στο περιεχόμενο της οποίας αναφορά θα γίνει κατωτέρω.

 

Ο συνήγορος του κατηγορουμένου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αγόρευσε προφορικά εκθέτοντας όλους τους μετριαστικούς παράγοντες τους οποίους, κατά τη θέση του, το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του. Επιπρόσθετα χωρίς να αμφισβητεί τα γεγονότα της υπόθεσης, προχώρησε σε σχολιασμό αυτών, για να καταδείξει ότι ο κατηγορούμενος, δεν ήταν ο ιθύνων νους, αφού δεύτερο πρόσωπο εμπλεκόταν στα αδικήματα, δεν αποκόμισε οποιοδήποτε όφελος, ενώ ενέργησε με τρόπο παντελώς ερασιτεχνικό και επιπόλαιο τόσο κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων όσο και τον χρόνο που ακολούθησε μέχρι και την σύλληψη του, κατά τρόπο που εύκολα θα μπορούσε να ταυτοποιηθεί ως ένας από τους δράστες των διαρρήξεων.

 

Ο κ. Σιαηλής αναγνωρίζοντας την σοβαρότητα των αδικημάτων που ο πελάτης του αντιμετωπίζει, καθώς και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε αυτά σε πολύ σύντομο χρόνο μετά την αποφυλάκιση του αφού του δόθηκε Προεδρική χάρη στα πλαίσια ποινής που του είχε επιβληθεί σε άλλη υπόθεση και αναγνωρίζοντας ότι και οι προηγούμενες καταδίκες του αφορούν ομοειδή αδικήματα με αυτά που σήμερα έχει παραδεχθεί, παρά τα πιο πάνω εξέφρασε την θέση πως η περίπτωση του κατηγορούμενου δεν είναι αυτή του κοινού εγκληματία που μοναδικό σκοπό έχει την αποκόμιση κέρδους με πλήρη αντίληψη μάλιστα των αρνητικών συνεπειών που οι πράξεις του έχουν στους ανθρώπους που θα ζημιωθούν, αλλά για ένα πρόσωπο το οποίο σύμφωνα και με τα σχετικά έγγραφα που παρουσίασε έχει διαγνωστεί από την παιδική του ηλικία με ελαφρά νοητική στέρηση η οποία σε συνδυασμό με τον εθισμό του στα ναρκωτικά του προκάλεσαν τέτοια ευαλωτότητα ώστε να παρασυρθεί και να διαπράξει τα αδικήματα. 

 

Κατά τον κ. Σιαηλή η περίοδος παραμονής του κατηγορούμενου στις φυλακές στα πλαίσια έκτισης ποινής φυλάκισης σε προηγούμενη καταδίκη του δεν φαίνεται να συνέλαβε καθόλου στην αναμόρφωση του και κατά την άποψη του ο πελάτης του χρειαζόταν άλλου είδους βοήθεια. Η περίοδος όμως αυτή ήταν βοηθητική στο να παραμείνει ο κατηγορούμενος μακριά από την χρήση ναρκωτικών, όμως με την αποφυλάκιση του αυτός προσεγγίστηκε εκ νέου από άτομα τα οποία τον οδήγησαν ξανά στην χρήση ναρκωτικών και στις παράνομες δραστηριότητες.

 

Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει επίσης υπόψη του προς όφελος του κατηγορούμενου την μεταμέλεια του όπως αυτή εκφράστηκε μέσω της παραδοχής του, τον ερασιτεχνικό και επιπόλαιο τρόπο δράσης, την μη αποκόμιση οποιουδήποτε οφέλους αφού αυτός εντοπίστηκε να κοιμάται ξυπόλυτος σε χώρο σε κοντινό σημείο από το φλεγόμενο όχημα χωρίς να βρεθεί οτιδήποτε κλοπιμαίο πάνω του, τονίζοντας πως έτυχε ουσιαστικά εκμετάλλευσης από άλλο πρόσωπο που ήταν και ο ιθύνων νους της εγκληματικής δράσης.  Επικαλέστηκε επίσης, ως μετριαστικό παράγοντα και το άγχος και αγωνία στην οποία βρίσκεται ο πελάτης του από την σύλληψη του μέχρι και την επιβολή της ποινής.

 

Ο κ. Σιαηλής υιοθέτησε για σκοπούς αγόρευσης το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας ενώ μετέφερε στο Δικαστήριο και την πρόθεση των μελών της οικογένειας του να σταθούν δίπλα του μετά την αποφυλάκιση του κατηγορούμενου και να τον βοηθήσουν έτσι ώστε να ενταχθεί σε κάποιο πρόγραμμα απεξάρτησης αλλά και να επισκεφτεί κατάλληλους γιατρούς σε μια προσπάθεια να μείνει μακριά από παραβατικές συμπεριφορές, ενώ καταληκτικά ζήτησε όπως το Δικαστήριο εξαντλήσει την επιείκεια του προς το πρόσωπο του κατηγορούμενου και δώσει σε αυτόν μια δεύτερη ευκαιρία. 

 

Αναμφίβολα τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει είναι σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Για το αδίκημα του εμπρησμού κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 που αφορά την 1^η κατηγορία, προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και 14 χρόνια, για τα αδικήματα διάρρηξης κτιρίου (5^η, 10^η , 16^η κατηγορία) το άρθρο 294(α) του Κεφ. 154 προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι και 7 χρόνια, για το αδίκημα της κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη (6^η, 11^η,  14^η, 17^η κατηγορία) το άρθρο 272(1) του Κεφ. 154 προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι και 5 χρόνια, για το αδίκημα της κάλυψης προσώπου με προσωπίδα με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος (7^η, 12^η, 18^η κατηγορία) το άρθρο 296(ε) του Κεφ. 154 προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι και 5 χρόνια, για το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης (8^η, 13^η, 19^η κατηγορία) το άρθρο 324(1) του Κεφ. 154 προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι και 2 χρόνια ή χρηματική ποινή 1.500 λιρών ή και τις δύο αυτές ποινές, ενώ τέλος για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (9^η, 15^η  κατηγορία) το άρθρο 371 του Κεφ. 154^[1] προβλέπει σε φυλάκιση μέχρι και 7 χρόνια.

 

Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος και ο οποίος λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α. (1990) 2 Α.Α.Δ.264, Souilmi v. Aστυνομίας (1992) 2Α.Α.Δ.248, Λεβέντηςv. Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 632). 

 

Η σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος, διαγράφεται από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής. Η πρόβλεψη από τον Νομοθέτη για ποινικό αδίκημα, ιδιαιτέρως ποινής φυλάκισης, αλλά και το μέγεθος της, δίδουν και το στίγμα του μεγέθους της απαρέσκειας ή και αποστροφής της κοινωνίας για πράξεις ή παραλείψεις, των οποίων, μέσω αυτής, επιδιώκεται η αποτροπή. Όσο μεγαλύτερη είναι η προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή, τόσο σοβαρότερο πρέπει να θεωρείται και το ποινικό αδίκημα. Το Δικαστήριο εφαρμόζει το Νόμο, πρέπει να τον εφαρμόζει αποτελεσματικά ώστε οι σκοποί του να επιτυγχάνονται και για αυτό ακριβώς τον λόγο, η σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος, ως οροθετείται από τον Νομοθέτη και η ανάγκη για αποτροπή, πρέπει να αντανακλώνται και στην ποινή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Γεωργίου (2001) 2 Α.Α.Δ. 272).

 

Ως γενική αρχή, επίσης, τα γεγονότα της υπόθεσης μπορούν να επηρεάσουν τη σοβαρότητα ενός αδικήματος (βλ. Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας (1991) 2 Α.Α.Δ. 391).

 

 

Αναφορικά με το αδίκημα του εμπρησμού, η σοβαρότητα του έγκειται στο ότι δημιουργεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες, καθώς και παραβιάζει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του ατόμου στην απόλαυση της περιουσίας του, ενώ διακινδυνεύει να υπάρξουν ανθρώπινα θύματα μέσα από τέτοια περιστατικά.

Η σοβαρότητα του εν λόγω αδικήματος έγκειται επιπλέον στην ανησυχητικά διαχρονική έξαρση που η διάπραξη του παρουσιάζει προς επίτευξη των παρανόμων στόχων του παραβάτη, πράγμα που αποτέλεσε αντικείμενο σχολιασμού σε διάφορες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Μελανίτης v. Κυπριακής Δημοκρατίας (2004) 2 Α.Α.Δ. 309 λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι:

"Η διάπραξη του αδικήματος του εμπρησμού ευρίσκεται σε έξαρση τα τελευταία χρόνια. Σχεδόν καθημερινά διαπράττονται τέτοια αδικήματα εμπρησμού ως μέσο επίτευξης παρανόμων στόχων. Η έξαρση αυτή στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επιβάλλει στα Δικαστήρια την υποχρέωση επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εγκληματικής δράσης των παρανόμων και για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών."

Περαιτέρω, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Αναστασίου (2005) 2 Α.Α.Δ. 125 αναφέρθηκε ότι "δεν μπορεί τέτοιου είδους εγκλήματα να οργιάζουν και να μένουν ατιμώρητα". Επίσης, χαρακτηριστικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Gaprindashvili v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 158/2012, ημερομηνίας 24.05.13, το οποίο ομιλεί από μόνο του:

"Όπως πολύ σωστά παρατηρεί και το Κακουργιοδικείο στην απόφαση του, διαχρονικά παρατηρείται έξαρση στην διάπραξη της μορφής αυτής αδικημάτων.

Συνακόλουθα των πιο πάνω είναι ότι η επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθίσταται αναγκαία, ώστε ν' ανακοπεί η έξαρση των εγκληματικών ενεργειών της φύσεως αυτής. Είναι κοινωνικά επιβεβλημένη η προσπάθεια αυτή των δικαστηρίων για αποτροπή μέσω της ποινής που αυτά επιβάλλουν. Πάντοτε βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι κάθε υπόθεση κρίνεται στα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά και ανάλογα με αυτά θα πρέπει να είναι και η ποινή."

Στρεφόμενοι προς τις κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών, η σοβαρότητα αυτών υπογραμμίζεται επίσης μέσα από την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας (2003) 2 ΑΑΔ 565 το Εφετείο με παραπομπή σε παλαιότερη Νομολογία σημειώνει ότι τα αδικήματα των κλοπών και των διαρρήξεων είναι σε έξαρση γι' αυτό και επιβάλλεται η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας η οποία έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας.  Η αυστηρότητα των ποινών είναι κατά την πιο πάνω απόφαση ένας τρόπος πάταξης του φαινόμενου.  Σχετική είναι, επίσης, η υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας (1993) 2 ΑΑΔ 47 όπου υπογραμμίσθηκε ότι η διάπραξη διαρρήξεων έχει εξελιχθεί σε κοινωνική μάστιγα, γι' αυτό και πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές.

Στην υπόθεση David Piliev v. Αστυνομίας (2005) 2 ΑΑΔ 587 λέχθηκαν τα εξής:

«Τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών είναι αδικήματα τα οποία απασχολούν τα δικαστήρια σχεδόν καθημερινά.  Αυτό επιβάλλει αντιμετώπιση των παραβατών κατά τρόπο που να συμβάλλει στην αποτροπή διάπραξης τέτοιων αδικημάτων.  Η ανάγκη αυτή τονίστηκε κατ' επανάληψη».

Στην υπόθεση Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας (1997) 2 ΑΑΔ 138 το θέμα της ποινής σε αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών προσεγγίσθηκε ως εξής:

«Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου (1994) 2 ΑΑΔ 194, Dirazo v. Δημοκρατίας (1992) 2 ΑΑΔ 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας (1994) 2 ΑΑΔ 113, Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας (1992) 2 ΑΑΔ 160).  Μάλιστα πολύ πρόσφατα (βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 6239/18.4.97), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με τη θλιβερή διαπίστωση πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση.  Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά.  Στην ίδια απόφαση επισημαίνονται τα πιο κάτω: «οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης.  Σημειώνεται αντίθετα έξαρση.  Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη».

Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής  αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου (1994) 2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας (1992) 2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας (1994) 2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας (1992) 2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 77  είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας.

Στρεφόμενοι στην παρούσα υπόθεση παρατηρούμε ότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα την καθιστούν σοβαρή.

Ενδεικτικό της έκτασης της παραβατικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου αποτελεί το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος μέσα σε διάστημα μόλις 3 ημερών (29.01.2025 – 31.01.2025), έχοντας το πρόσωπο του καλυμμένο με προσωπίδα, διέπραξε 3 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών και 1 εμπρησμό μηχανοκίνητου οχήματος αξίας €2000.

Μάλιστα προς επίτευξη των διαρρήξεων, δηλαδή για να εξασφαλιστεί πρόσβαση στο εσωτερικό των υποστατικών, χρησιμοποιήθηκε μηχανοκίνητο όχημα το οποίο εμβόλισε τις γυάλινες προσόψεις τους, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές και συγκεκριμένα: (α) Αναφορικά με το κατάστημα πώλησης σουβενίρ με την ονομασία <<KYRGELI SUPERMARKET & SOUVENIR>> προκλήθηκε ζημιά στην γυάλινη προσθήκη του καταστήματος συνολικής αξίας €2000, (β) αναφορικά με το περίπτερο με την ονομασία <<PRESTO>> προκλήθηκε ζημιά τόσο σε διάφορα μπουκάλια οινοπνευματωδών ποτών καθώς και στην γυάλινη προθήκη της κάβας του περιπτέρου συνολικής αξίας €15.000 και (γ) αναφορικά με το Φαρμακείο προκλήθηκε ζημιά €1.047,10 στην γυάλινη του πόρτα καθώς και ζημιά στην ταμειακή του μηχανή αξίας €130,90.

Οι παραπονούμενοι δεν έχουν αποζημιωθεί, ενώ δεν έχει επιστραφεί ούτε και η κλοπιμαία περιουσία σε αυτούς, συνολικής αξίας €1.630 (€30 + €400+ €1200).

Σε σχέση με τις προηγούμενες καταδίκες του κατηγορούμενου οι οποίες μάλιστα αφορούν σε ομοειδή αδικήματα με αυτά που και σήμερα έχει παραδεχθεί, σημειώνουμε ότι προηγούμενες καταδίκες αυτές, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη επιβαρυντικά προς τη θέση του έτσι ώστε, τρόπον τινά, να τιμωρείται εκ νέου για τη διάπραξη των αδικημάτων που έχει διαπράξει στο παρελθόν και για τα οποία του επιβλήθηκε ήδη ποινή. Η ύπαρξη, όμως, προηγούμενων καταδικών θεωρείται ενδεικτική της γενικότερης στάσης του έναντι των εκ του Νόμου απορρεουσών υποχρεώσεών του, ειδικότερα στην προκειμένη περίπτωση όπου τα αδικήματα διαπράχθηκαν σε σύντομο χρόνο μετά την αποφυλάκιση του, με αποτέλεσμα η επιείκεια που δύναται να επιδείξει το Δικαστήριο στην περίπτωση τους κατά την επιβολή ποινής να μειώνεται αναλόγως (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου (1994) 2 Α.Α.Δ 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου (1997) 2 Α.Α.Δ 17).

Προς όφελος του κατηγορούμενου και για σκοπούς μετριασμού της ποινής, λαμβάνουμε υπόψη μας την παραδοχή του στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, παραδοχή η οποία δεν ήταν μεν άμεση, αλλά έλαβε χώρα πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Θα δώσουμε τη δέουσα βαρύτητα στην παραδοχή του κατηγορούμενου, η οποία αποτελεί και ένδειξη μεταμέλειας στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ.28 και Βασιλείου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 110/2014 ημερ. 15.06.15). Στην υπόθεση Ανδρέου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015 ημερ. 11.07.16 τονίστηκε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να «μεταφερθεί» στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Το ίδιο σκεπτικό διατυπώθηκε στη μεταγενέστερη υπόθεση Τράντα v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση Αρ. 8/2016 ημερ. 14.11.16. Εδώ η παραδοχή του κατηγορουμένου ήταν άμεση (Gorko κ.α. ν. Δημοκρατίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 458).

 

Ως περαιτέρω ελαφρυντικό παράγοντα λαμβάνουμε υπόψη τον ερασιτεχνικό τρόπο δράσης του κατηγορούμενου, αλλά και το γεγονός ότι αυτός δεν ήταν ο ιθύνων νους χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζουμε ότι ο ίδιος δεν κατονόμασε μέχρι και σήμερα το δεύτερο πρόσωπο το οποίο μαζί του διέπραξε τα αδικήματα. Επιπρόσθετα λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής ότι ο ίδιος δεν αποκόμισε οποιοδήποτε όφελος από την κλοπιμαία περιουσία.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από τον κ. Σιαηλή στην ελαφρά νοητική στέρηση που ο πελάτης του αντιμετωπίζει ως έχει διαγνωστεί από τα παιδικά του χρόνια. Η κατάσταση αυτή δεν έτυχε αμφισβήτησης από πλευράς κατηγορούσας αρχής αφού επιβεβαιώνεται και από σχετικές εκθέσεις και αξιολογήσεις παρουσιάστηκαν από πλευράς υπεράσπισης. Συνεπώς για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής δίδουμε την ανάλογη βαρύτητα και στον παράγοντα αυτό.  

Παρά το ότι δεν υπήρξε εισήγηση ότι ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων τελούσε κάτω υπό την επήρεια ναρκωτικών, για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής λαμβάνουμε υπόψη ότι γενικότερα αυτός είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών γεγονός το οποίο συνδυαστικά και με την ελαφρά νοητική του στέρηση τον καθιστά ευάλωτο σε παραβατική συμπεριφορά.   

Στρεφόμενοι προς την επιχειρηματολογία για την ύπαρξη άγχους και αγωνίας από πλευράς κατηγορούμενου σε σχέση με την εξέλιξη της υπόθεσης του και εις αναμονή επιβολής ποινής θα περιοριστούμε να αναφέρουμε πως, το ανθρωπίνως κατανοητό συναίσθημα του άγχους και της αγωνίας που προφανώς διακατέχει ένα κατηγορούμενο για την πορεία και την εξέλιξη μιας ποινικής διαδικασίας που τον αφορά, δεν θεωρούμε ότι θα μπορούσε στην υπό συζήτηση περίπτωση, από μόνο του, να αποτελέσει αιτία για περαιτέρω μείωση της ποινής.

Προς περαιτέρω μετριασμό και εξατομίκευση της ποινής που θα επιβληθεί, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες, όπως αυτές αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, την οποία ο συνήγορος του υιοθέτησε αλλά και στα όσα περιλαμβάνονται στην γραπτή του αγόρευση.

 

Ειδικότερα, ότι ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας σήμερα 29 ετών και το μικρότερο τέκνο από τα 5 της επταμελούς οικογένειας με πατέρα συνταξιούχο και μητέρα οικοκυρά. Αυτός φοίτησε μέχρι την Α’ τάξη του Λυκείου και στην συνέχεια διέκοψε την φοίτηση του λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος, υπηρετώντας όμως στην συνέχεια κανονικά την στρατιωτική του θητεία. Τον τελευταίο ένα χρόνο πριν από την σύλληψη του ήταν άνεργος διαμένοντας στην πατρική κατοικία ενώ περιστασιακά στο παρελθόν εργάστηκε στην ξενοδοχειακή και οικοδομική βιομηχανία. Δεν παρουσιάζει προβλήματα υγείας εκτός από κατάθλιψη για την οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή ενώ από ηλικία 12 ετών προέβηκε στην χρήση ναρκωτικών ουσιών χωρίς όμως μέχρι και σήμερα να έχει ενταχθεί σε οποιοδήποτε πρόγραμμα απεξάρτησης.  

Λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου όπως εκτίθενται ανωτέρω,  όμως θα πρέπει να αναφερθεί ότι σε αδικήματα αυτής της φύσης, δηλαδή αδικήματα ιδιαίτερα σοβαρά τα οποία χρήζουν αποτροπής, οι προσωπικές περιστάσεις, δεν μπορούν να εξουδετερώσουν ή να αποδυναμώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει η ποινή.

Πέραν των πιο πάνω, επισημάνθηκε ότι, αν κριθεί από το παρόν Δικαστήριο ότι αρμόζει στην προκειμένη περίπτωση η επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο, αυτόματα θα ενεργοποιηθεί και η εναπομείνασα ποινή φυλάκισης των 269 ημερών, από την ποινή φυλάκισης που του επιβλήθηκε στην Ποινική Υπόθεση 1519/22 από το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Πάφου και η οποία είχε ανασταλεί δυνάμει Προεδρικής χάρης. Νοείται ότι σε τέτοια περίπτωση, η ποινή που θα επιβληθεί σήμερα στον κατηγορούμενο θα εκτιθεί διαδοχικά με την ως άνω ανασταλείσα ποινή φυλάκισης. Αυτό είναι, βεβαίως, ένα δεδομένο βαρύνουσας σημασίας για την απόφαση του Δικαστηρίου όσον αφορά την επιμέτρηση της ποινής του κατηγορούμενου, εφόσον το Δικαστήριο καλείται να εφαρμόσει την αρχή της συνολικότητας της ποινής⋅ πρέπει, δηλαδή, να διασφαλιστεί ότι σε περίπτωση που επιβληθεί στην παρούσα υπόθεση ποινή φυλάκισης η οποία θα εκτιθεί διαδοχικά με την εναπομείνασα ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε σε προγενέστερη υπόθεση, η συνολική ποινή δεν θα είναι υπερβολική ή δυσανάλογη της συνολικής ευθύνης του κατηγορούμενου^[2]. Υπό αυτό το πρίσμα, συνυπολογίζουμε και αυτόν τον παράγοντα κατά τον καθορισμό του ύψους της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο.

Προηγούμενες αποφάσεις επιβολής ποινών δεν ενέχουν δεσμευτικό χαρακτήρα καθότι είναι αλληλένδετες με τη φύση και συνθήκες διάπραξης του εκάστοτε αδικήματος και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Είναι, όμως, ενδεικτικές ως προς τον καθορισμό του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων αδικημάτων και των παραμέτρων καθορισμού της ποινής (βλ. Ναζίπ ν Αστυνομίας (2014) 2Β Α.Α.Δ 808, Bistriceanu ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 76/2017, 26/04/2018, ECLI:CY:AD:2018:B199, και Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 2/2022, 19/12/2022).  

 

Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι τόσο για το αδίκημα του εμπρησμού όσο και για τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών^[3] η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης.

Σε σχέση με το αδίκημα του εμπρησμού: 

Στη Fournides ν. Republic (1986) 2 Α.Α.Δ. 73, για τα αδικήματα του εμπρησμού κτιρίου, κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα και του περιεχομένου του, δυνάμει του άρθρου 319 του ίδιου Νόμου, οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5 ετών που είχαν επιβληθεί, κατ' έφεση μειώθηκαν στα 4 χρόνια, επειδή η κατάσταση της υγείας του κατηγορούμενου ήταν πολύ χειρότερη απ' ό,τι είχε τεθεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου.

Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγγέλου (2001) 2 Α.Α.Δ. 678, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 56 ετών παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος του εμπρησμού καταστήματος που χρησιμοποιούσε ως φωτογραφείο, το οποίο μίσθωνε από τρίτο πρόσωπο. Από το αδίκημα προκλήθηκαν ζημιές στο κτίριο, ύψους £3.500,00 και κίνητρο του κατηγορούμενου ήταν η είσπραξη χρηματικού ποσού από ασφαλιστική εταιρεία στην οποία είχε ασφαλίσει την επιχείρησή του στο εν λόγω κατάστημα. Αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, τα οποία έλπιζε να επιλύσει μερικώς με την εν λόγω εγκληματική ενέργεια του. Ποινή φυλάκισης 20 μηνών με αναστολή που του είχε επιβληθεί πρωτόδικα, αυξήθηκε σε ποινή άμεσης φυλάκισης 3 ετών.  

Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αναστασίου (2005) 2 Α.Α.Δ. 125, ο νεαρός κατηγορούμενος, με δική του παραδοχή βρέθηκε ένοχος και στην κατηγορία του εμπρησμού, προκαλώντας ζημιές, ύψους Λ.Κ.1.390.950. Ήταν εθισμένος χρήστης ναρκωτικών και αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα. Όταν συνελήφθη έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία, με την οποία παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων. Κατά τη δίκη του ενώπιον του Κακουργιοδικείου, αρχικά αρνήθηκε ενοχή. Αμφισβήτησε τη θεληματικότητα της κατάθεσής του με την προβολή σχετικής έντασης. Όταν το Δικαστήριο απέρριψε την ένστασή του, άλλαξε απάντηση και παραδέχθηκε τις κατηγορίες. Πρωτόδικα, του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 3 χρόνων, η οποία ωστόσο, κατ' έφεση κρίθηκε ως έκδηλα ανεπαρκής και αυξήθηκε σε 5 χρόνια.

Δεν διέλαθε της προσοχής μας, ότι οι πιο πάνω υποθέσεις εκδικάστηκαν όταν η προβλεπόμενη από το άρθρο 315(α) του Ποινικού Κώδικα ποινή ήταν φυλάκιση δια βίου, γεγονός το οποίο λαμβάνουμε υπόψη. 

Στην Gaprindashvili ν. Δημοκρατίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 424, ανωτέρω, ποινή φυλάκισης 7 χρόνων που είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα πρωτόδικα, ο οποίος κρίθηκε ένοχος μετά από ακρόαση στην κατηγορία του εμπρησμού αυτοκινήτου, κατ' έφεση, στη βάση του σκεπτικού το οποίο εκτίθεται στην απόφαση, μολονότι κρίθηκε αυστηρή, εντούτοις, επικυρώθηκε.

Στην Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 628, ο εφεσείων, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας κρίθηκε από το Κακουργιοδικείο ένοχος σε κατηγορία συνωμοσίας με σκοπό τον εμπρησμό αυτοκινήτου (1^η κατηγορία), σε κατηγορία εμπρησμού του εν λόγω αυτοκινήτου (2^η κατηγορία) και σε κατηγορία πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς, ύψους £1.000,00 στο εν λόγω αυτοκίνητο (3^η κατηγορία). Το Δικαστήριο, στις πιο πάνω κατηγορίες, του επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, 3 ετών, 4 ετών, και 1 έτους αντίστοιχα. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν από τον εφεσείοντα, ενώ ήταν ελεύθερος με προεδρική χάρη η οποία αφορούσε το υπόλοιπο ποινής φυλάκισης που του είχε επιβληθεί σε σχέση με άλλο αδίκημα. Με τη διάπραξη των νέων αδικημάτων, ενεργοποιήθηκε αυτόματα η ανασταλείσα με την προεδρική χάρη ποινή, με αποτέλεσμα, πέραν της φυλάκισης που θα του επιβαλλόταν για το νέο αδίκημα που διέπραξε, να κληθεί να εκτίσει και το υπόλοιπο της ποινής για το οποίο του είχε δοθεί η χάρη, η οποία κάλυπτε περίοδο 2 ετών, 7 μηνών και 15 ημερών.  Δεν τέθηκαν  ενώπιον του Κακουργιοδικείου τα εν λόγω γεγονότα, με αποτέλεσμα να μην τα γνώριζε κατά το χρόνο επιμέτρησης και επιβολής της ποινής. Παρόλα αυτά, το Εφετείο, στο οποίο ηγέρθη για πρώτη φορά το θέμα, σε εφαρμογή της αρχής της συνολικότητας της ποινής, μείωσε τις επιβληθείσες ποινές, κατ' αντιστοιχία κατηγορίας, σε φυλάκιση 2 ετών, στην 1^η κατηγορία, 3 ετών, στη 2^η κατηγορία και 6 μηνών, στην 3^η κατηγορία.

Στην Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 175/2016, ημερ. 23.11.2018, ο εφεσείων, μετά από ακροαματική διαδικασία, κρίθηκε ένοχος και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών, στις κατηγορίες της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος και του εμπρησμού, ως επίσης και 6 μηνών για μεταφορά μάχαιρας λήγουσας σε αιχμηρό άκρο. Ο εφεσείων παρότρυνε δύο πρόσωπα, τα οποία, έναντι ανταλλάγματος, έθεσαν φωτιά σε πρακτορείο στοιχημάτων, με αποτέλεσμα να προκληθεί ζημιά ύψους €80.750. Ο εφεσείων βαρυνόταν με 2 προηγούμενες καταδίκες.  Το Ανώτατο Δικαστήριο  απέρριψε τόσο την έφεση επί της καταδίκης όσο και την έφεση επί της ποινής.

Σε σχέση με τα αδικήματα διαρρήξεων & κλοπών:

Στην υπόθεση Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013 ημερ. 26.03.13, ποινή φυλάκισης 3 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 23 ετών που διέπραξε 3 διαρρήξεις κατοικίας και 3 κλοπές από κατοικία σε διάστημα περίπου 6 μηνών μέσα από την οποία εγκληματική συμπεριφορά ερασιτέχνη αποκόμισε περιουσία σε τιμαλφή και μετρητά αξίας περίπου €64.000 χωρίς οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο να επιστραφεί στους δικαιούχους, κατόπιν παραδοχής, απολογίας και συνεργασίας του με τις αστυνομικές αρχές και που στο μεταξύ δημιούργησε δεσμό και απέκτησε παιδί ηλικίας 2 ετών κατά την επιβολή της ποινής, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο.

Στην υπόθεση Nteni Bezanidis ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 57 και 58/2013 ημερ. 5/12/2013 επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 3 ½ ετών σε υποθέσεις διαρρήξεων και μετά από παραδοχή και την ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου για αντικείμενα που αφορούσαν €45.134,17 εκ των οποίων ανακτήθηκε το μεγαλύτερο μέρος αυτών.

Περαιτέρω στην υπόθεση Ilie κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 180-182/2011 ημερ. 16.05.12, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που επιβλήθηκαν σε 3 εφεσείοντες ηλικίας 54 ετών, πατέρα 2 παιδιών εκ των οποίων το ένα ανήλικο και με τη σύζυγο του να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, 21 ετών, πατέρα δύο ανήλικων παιδιών και με τη σύντροφο του να εγκυμονεί και 33 ετών που εκ γενετής αντιμετωπίζει πρόβλημα με το δεξί του αυτί και πατέρα 3 ανηλίκων παιδιών, που διέπραξαν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας, διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από αυτής το χρηματικό ποσό των €680 καθώς ρολόγια και χρυσαφικά αξίας περίπου €220, στην κατοχή των οποίων εντοπίστηκαν μερικά από τα κλοπιμαία αντικείμενα, κατόπιν παραδοχής, δεν κρίθηκαν υπερβολικές από το Ανώτατο Δικαστήριο.

Επίσης στην υπόθεση Piliev v. Αστυνομίας (2005) 2 Α.Α.Δ. 587 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 32 ετών που διέπραξε 2 διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές από αυτές όταν οι ιδιοκτήτες τους απουσίαζαν προσωπικών αντικειμένων και χρημάτων με μικρό μέρος των κλαπέντων αντικειμένων να ανευρίσκεται, λευκού ποινικού μητρώου, κατόπιν παραδοχής, μεταμέλειας, συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, άθλια οικονομική κατάσταση, χρήστη σκληρών ναρκωτικών που διέπραξε τα αδικήματα για να εξασφαλίσει χρήματα για τη δόση του ενεργώντας κάτω από τη φόρτιση συναισθημάτων, επικυρώθηκε από το Εφετείο.

Επιπλέον στην υπόθεση Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας (2006) 2 Α.Α.Δ. 104 ποινές φυλάκισης 2 ετών και 2,5 ετών αντίστοιχα που επιβλήθηκαν στους εφεσείοντες ηλικίας 18 ετών και 38 ετών που μαζί με άλλους ομοεθνείς τους διέρρηξαν κατοικία εν καιρώ νυκτός από την οποία έκλεψαν Λ.Κ.£2.070 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κύπρου), $6.700 δολάρια Η.Π.Α. και άλλα χρηματικά ποσά σε νόμισμα Κίνας, Ινδονησίας και Βιετνάμ, από τα οποία κλαπέντα ποσά ανευρέθηκε μόνο το ποσό των Λ.Κ.£2.070, με λευκό ποινικό μητρώο, κατόπιν παραδοχής και χωρίς να είχε διωχθεί ο εγκέφαλος της διάπραξης των αδικημάτων, επικυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο.

Στην υπόθεση Hussein v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 252/2018, 31/05/2019, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης που το Δικαστήριο επέβαλε στον κατηγορούμενο (μετά από παραδοχή του), -ηλικίας τότε 47 ετών και πατέρα πέντε ανήλικων παιδιών, λευκού ποινικού μητρώου-, των τεσσάρων χρόνων (σε κάθε μία από τις δέκα κατηγορίες που αντιμετώπισε, οι οποίες διατάχθηκε να ήταν συντρέχουσες), για δεκαέξι συνολικά διαρρήξεις που έλαβαν χώρα σε διάστημα τριών χρόνων περίπου, από τις οποίες ο κατηγορούμενος αποκόμισε όφελος €30.000, χωρίς αποζημίωση των θυμάτων της παράνομης δράσης του, εφόσον τα κλαπέντα δεν ανευρέθηκαν.

 

 

Στη δε υπόθεση Σωτήρη Ζαχαρία Γεωργίου, Άλλως Καμμούγιαρος. v. Αστυνομίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 565 το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2,5 ετών σε πρόσωπο 22 ετών, νυμφευμένο με παιδί ηλικίας 19 μηνών, που έπασχε από βαριά διαταραχή προσωπικότητας, με δυο προηγούμενες καταδίκες και αφού λήφθηκαν υπόψη 6 υποθέσεις για διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων, με μέρος των κλαπέντων να έχει ανευρεθεί και με παραδοχή στις κατηγορίες της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής και διάρρηξη εκκλησίας και κλοπής. Ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή σε 8 κατηγορίες για τη διάπραξη των αδικημάτων της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής (οι κατηγορίες 1 και 2) και διάρρηξης εκκλησίας και κλοπής (οι κατηγορίες 3-8). Καταδικάσθηκε σε φυλάκιση 2½ ετών στην κάθε μια από τις κατηγορίες. Οι ποινές να συντρέχουν. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη ακόμη 6 υποθέσεις για τη διάπραξη παρόμοιας φύσεως αδικημάτων. Η εγκληματική δράση του εφεσείοντος στην κυρίως υπόθεση και στις υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψη συνοψίζεται σε 6 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών, 33 διαρρήξεις εκκλησιών, 3 κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια εισφορών εκκλησιών και 8 κοινές κλοπές - 5 από οχήματα και 3 από κουτιά εισφορών. Η συνολική περιουσία που κλάπηκε έχει ως εξής: Μετρητά που δεν βρέθηκαν £860.50 πλέον $35 Αυστραλίας, μετρητά που βρέθηκαν £41.45, περιουσία που δεν ανευρέθηκε αξίας £1.011,65 και περιουσία που ανευρέθηκε £960.

Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση ( HUSEYIN VEDAT v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Π.Ε. 142/2012 ημερ. 22.11.12 2ΑΑΔ 787) επικύρωσε την επιβολή ποινής φυλάκισης ύψους 18 μηνών που είχε επιβληθεί πρωτόδικα στον Εφεσείοντα για το αδίκημα της κλοπής χρηματικού ποσού ύψους €370 ευρώ. Η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή ήταν αυτή των 3 ετών. Στην απόφαση του, το Ανώτατο Δικαστήριο, αναφέρθηκε στην προηγούμενη διαγωγή του Εφεσείοντα και ότι αυτός ουσιαστικά δεν είχε ανταποκριθεί στην επιείκεια που του είχε δοθεί αφού βαρύνετο με τρείς προηγούμενες καταδίκες για παρόμοιας φύσης αδικήματα εκ των οποίων στη μία του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης ύψους 12 μηνών για το αδίκημα της απόπειρας διάρρηξης καταστήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε επίσης στην απόφαση του, ότι οι προσωπικές περιστάσεις του Εφεσείοντα ο οποίος είχε οικογενειακές υποχρεώσεις αφού είχε αποκτήσει 5 παιδιά δεν μπορούσαν από μόνες να καθορίσουν υπερβολικότητα στην ποινή. Όσον αφορά το γεγονός ότι τα κλαπέντα είχαν επιστραφεί, αυτό σύμφωνα με το Εφετείο δεν αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία με αναφορά στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων αφού στη μία περίπτωση ο Εφεσείων είχε συλληφθεί από την αστυνομία επ' αυτοφώρο.

Στις υποθέσεις Ψύλλας v. Αστυνομίας (1991) 2 Α.Α.Δ. 430, επικυρώθηκαν συντρέχουσες  ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ. 350 και Λ.Κ. 20 όπου ο εφεσείων είχε προηγούμενες καταδίκες για παρόμοια εγκλήματα και ο εφεσείων επρόβαλε ψυχολογικά προβλήματα για μετριασμό της ποινής του.

Τα πιο πάνω σκιαγραφούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αυστηρή αντιμετώπιση που τέτοιας φύσης αδικήματα θα πρέπει να τυγχάνουν, όμως δεν  παραγνωρίζουμε πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του, τη βασική αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρουμε την Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας, (2011) 2 Α.Α.Δ, 272. Η εξατομίκευση της ποινής όμως, σίγουρα δεν απαλείφει τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου. (Antoniades v. Police (1986) 2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας (1991) 2 Α.Α.Δ 498)

Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, κρίνουμε ότι η ποινή φυλάκισης δεν μπορεί να αποφευχθεί στην παρούσα περίπτωση. Τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και οι περιστάσεις διάπραξης τους είναι ιδιαίτερα σοβαρά και οποιαδήποτε άλλη ποινή, πέραν αυτή της φυλάκισης, δεν θα ήταν αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις. Όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που επενεργούν προς όφελος του κατηγορούμενου δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής, θα επηρεάσουν όμως το ύψος της ποινής φυλάκισης που θα του επιβληθεί.

 

Καταλήγοντας, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο, οι κάτωθι ποινές:

 

Στην 1^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα του εμπρησμού, κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών.

 

Στην 5^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου, κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης τριών ετών.

 

Στην 6^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη κατά παράβαση των άρθρων 255 & 272(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης δύο ετών και 6 μηνών. 

 

Στην 7^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κάλυψης προσώπου με προσωπίδα με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 296(ε) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης ενός έτους.

 

Στην 8^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 324(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης ενός έτους και 6 μηνών.

 

Στην 9^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 δεν επιβάλλεται καμιά ποινή ένεκα του ότι θα επιβληθεί ποινή στα ουσιαστικά αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ότι συνωμότησε (κατηγορίες 10 & 11)^[4].

Στην 10^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου, κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης τριών ετών.

 

Στην 11^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη κατά παράβαση των άρθρων 255 & 272(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης ποινή φυλάκισης δύο ετών και 6 μηνών.  

 

Στην 12^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κάλυψης προσώπου με προσωπίδα με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 296(ε) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης ενός έτους.

 

Στην 13^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 324(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης ενός έτους και 6 μηνών.

 

Στην 14^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη κατά παράβαση των άρθρων 255 & 272(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης δύο ετών και 6 μηνών.

 

Στην 15^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 δεν επιβάλλεται καμιά ποινή ένεκα του ότι θα επιβληθεί ποινή στα ουσιαστικά αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ότι συνωμότησε (κατηγορίες 16 & 17)^[5].

Στην 16^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου, κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 3 ετών.

 

Στην 17^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη κατά παράβαση των άρθρων 255 & 272(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης δύο ετών και 6 μηνών.  

 

Στην 18^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κάλυψης προσώπου με προσωπίδα με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 296(ε) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης ενός έτους.

 

Στην 19^η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 324(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης ενός έτους και 6 μηνών.

 

Έχοντας υπόψη τις αρχές που εφαρμόζονται ως προς την επιβολή συντρεχουσών ή διαδοχικών ποινών αλλά και την αρχή της συνολικότητας της ποινής^[6] αποφασίζουμε τα ακόλουθα:^[7]

Ενόψει του χρονικού και θεματικού συσχετισμού των αδικημάτων που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος, τα οποία αποτελούν μέρος μιας ενιαίας εγκληματικής συμπεριφοράς, διατάζουμε όπως οι ποινές φυλάκισης που του έχουν επιβληθεί να συντρέχουν μεταξύ τους.

 

Επιπρόσθετα στην απόφαση μας αυτή έχει προσμετρήσει και το γεγονός ότι με την επιβολή των ποινών φυλάκισης στην παρούσα υπόθεση, οι οποίες έχουν ήδη προσαρμοστεί προς τα κάτω, κατ εφαρμογή της συνολικότητας της ποινής, θα ενεργοποιηθεί αυτόματα και η ανασταλείσα δυνάμει προεδρικής χάρης, ποινή φυλάκιση των 269 ημερών που θα κληθεί να εκτίσει διαδοχικά.

 

Η περίοδος έκτισης των ποινών, μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος τελεί σε προφυλάκιση στα πλαίσια της υπό εξέταση υπόθεσης (βλ. Άρθρο 117 Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155) ήτοι από τις 07.02.2025. 

 

 

(Υπ.)………………

Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.

(Υπ.) ......................

Ν. Φακοντής, Ε.Δ.

(Υπ.) .......................

Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής