ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ

EΝΩΠΙΟΝ:   Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.

                     Ν. Φακοντής, Ε.Δ.

                     Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.

     Αρ. Υπόθεσης: 497/2025

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

v.

 

Χ. Π

         Κατηγορούμενου

                                                            ---------------------------

Ημερομηνία: 29.06.2026 

Εμφανίσεις:

Για Δημοκρατία: κ. Aνδρέας Χατζηκύρου 

Για Κατηγορούμενο: κ. Hλίας Στεφάνου & κ. Μάριος Σπύρου & κα. Ρεβέκκα Αθανασίου δια Ηλίας Α. Στεφάνου ΔΕΠΕ & κ. Νίκος Ιωάννου

Κατηγορούμενος: Παρών 

ΠΟΙΝΗ

 

Ο κατηγορούμενος μετά από παραδοχή του έχει κριθεί ένοχος στα ακόλουθα αδικήματα:

 

Η 2^η & 3^η Κατηγορία αφορούν τα αδικήματα της μεταφοράς και χρήσης πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ8 εντός της Δημοκρατίας, κατά την διάρκεια κλειστής περιόδου κατά παράβαση των άρθρων 28(2) και 51(1) του Περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου Ν. 113(Ι)/2004.

 

Η 4^η & 5^η  & 6^η Κατηγορία αφορούν τα αδικήματα της μεταφοράς, κατοχής και χρήσης 

εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών κατά παράβαση του άρθρου 4(4)(δ) & 4(4)(ζ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54. 

 

Η 7^η Κατηγορία αφορά το αδίκημα του πυροβολισμού με πυροβόλο όπλο μέσα σε κατοικημένη περιοχή κατά παράβαση του άρθρου 374(η) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154.

 

Η 8^η Κατηγορία αφορά το αδίκημα της οπλοφορίας για διέγερση τρόμου κατά παράβαση του άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154.

 

Η 9^η Κατηγορία αφορά το αδίκημα της πρόκλησης τρόμου και ανησυχίας σε σύζυγο, κατά παράβαση του άρθρου 5(α) ΠΙΝΑΚΑΣ 53 του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμος Ν. 115(Ι)/2021 και άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154.

 

Η 10^η Κατηγορία αφορά το αδίκημα της πρόκλησης ψυχικής βλάβης σε μέλος της οικογένειας κατά παράβαση του άρθρου 3(1)(4) του Περί της Πρόληψης της Βίας στην Οικογένεια και την Προστασία Θυμάτων Νόμος Ν. 119(Ι)/2000.

 

Η 11^η Κατηγορία αφορά το αδίκημα της άσκησης ψυχολογικής βίας  κατά παράβαση του άρθρου 5 και 6 Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμος Ν. 115(Ι)/2021.

 

Τέλος η 12^η Κατηγορία αφορά το αδίκημα των πράξεων που στοχεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154.

 

Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν εκτεθεί γραπτώς (σχετικό το Έγγραφο Α  το οποίο περιλαμβάνει ως Παράρτημα και την έκθεση της Ακτινολόγου Δρ. Μαριάννας Θεοδώρου καθώς και του Γενικού Χειρούργου Δρ. Στυλιανού) από την Κατηγορούσα Αρχή, δεν έτυχαν αμφισβήτησης και διαλαμβάνουν τα ακόλουθα:

 

1.    Ο κατηγορούμενος και η παραπονούμενη έχουν τελέσει γάμο από τον οποίο έχουν αποκτήσει μία θυγατέρα, ηλικίας 13 ετών.

 

2.    Ο κατηγορούμενος υπήρξε οικονομικός διευθυντής των […] που έχουν πωληθεί στην εταιρεία […] και πλέον θα έχανε εκείνη την εργασία.  Εξ αυτού του λόγου το τελευταίο διάστημα ήταν πιο νευρικός και επιθετικός έναντι στο θύμα.

 

3.    Κατά την επίδικη ημέρα (Κυριακή 19/01/2025), το θύμα με την θυγατέρα πήγαν βόλτα το πρωί και επέστρεψαν στην οικία τους στην Πέγεια γύρω στις 14.00.  Η θυγατέρα πήγε να ετοιμάσει μακαρόνια αλλά παραπονέθηκε ότι δεν υπήρχε γάλα.  Ο κατηγορούμενος έκανε παρατήρηση στην θυγατέρα και η παραπονούμενη υπερασπίστηκε την θυγατέρα.  Τότε ο κατηγορούμενος και το θύμα είχαν αντιπαράθεση με αποτέλεσμα ο καβγάς να συνεχίζεται και  να οξύνεται.

 

4.    Η ένταση συνεχιζόταν ώσπου το θύμα βρισκόμενο εκτός οικίας, στον δρόμο, είχε επικοινωνία με την αστυνομία, αναφέροντας την διεύθυνση της οικίας (οδός […]) και ότι κινδύνευε από τον κατηγορούμενο.

 

5.    Μόλις η παραπονούμενη έκλεισε το τηλέφωνο, περί ώρα 17.45, πυροβολήθηκε δύο φορές από τον κατηγορούμενο ο οποίος άφησε το όπλο ανοικτό και άδειο σε παρακείμενη περίφραξη και περίμενε την έλευση της αστυνομίας η οποία είχε ειδοποιηθεί όπως και ασθενοφόρο. Η παραπονούμενη, μετά που πυροβολήθηκε, έπεσε ανάσκελα και έχοντας τις αισθήσεις της μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. 

 

6.    Στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου έτυχε περίθαλψης και έγινε αξονική τομογραφία στην παραπονούμενη από την Δρ. Μαριάννα Θεοδώρου όπου τα ευρήματα παρουσιάζονται σε γνωμάτευση της, ημερ. 19/01/2025 η οποία κατατίθεται.  Ακολούθως η παραπονούμενη εισήχθη στο χειρουργικό τμήμα και έτυχε νοσηλείας από τον Δρ. Στυλιανό Γερμανό.  Σε κατάθεση του, ημερ. 21/01/2025, η οποία κατατίθεται, περιγράφει τα ευρήματα και ενέργειες του για αντιμετώπιση της κατάστασης της παραπονούμενης την οποία παρέπεμψε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας.  Εκεί, αφού μεταφέρθη με ασθενοφόρο, έτυχε περίθαλψης από τον Δρ. Χρίστο Μπαρτσώκα, γενικό χειρουργό, τα ευρήματα και οι ενέργειες του οποίου περιγράφονται σε κατάθεση του ημερ. 21/01/2025.

 

7.    Σύμφωνα με τον χειρουργό Δρ. Μπαρτσώκα, μετά από διερευνητική λαπαροτομή, εντοπίστηκαν έξι σφαιρίδια (σκάγια) στο ήπαρ και χοληδόχο κύστη τα οποία δεν αφαιρέθηκαν.  Αφαιρέθηκε ένα σφαιρίδιο από το δωδεκαδάκτυλο, ένα από οπισθοπεριτοναϊκή κοιλότητα και τρία από την περιτοναϊκή.  Δεν ανευρέθηκαν άλλες βλάβες στο πεπτικό ή στα συμπαγή σπλάχνα.  Παρατηρήθηκαν πολλαπλά τραύματα σε άνω άκρα και θώρακα, χωρίς αγγειακή νευρολογική βλάβη.  Μετά το χειρουργείο η παραπονούμενη έτυχε περίθαλψης για 2-3 ημέρες στην ΜΕΘ του Γ.Ν. Λευκωσίας και ακολούθως για άλλες δύο εβδομάδες περίπου στον χειρουργικό θάλαμο.

 

8.    Ο κατηγορούμενος, σε θεληματική του κατάθεση, παραδέχεται ότι πυροβόλησε το θύμα μετά που το τελευταίο τηλεφώνησε στην αστυνομία.  Θόλωσε, ως ανάφερε, που άκουσε την σύζυγο του να τηλεφωνεί για να έρθει η αστυνομία να τον συλλάβει, πήρε το όπλο και δύο φυσίγγια και την πυροβόλησε 2 φορές.  Δήλωσε στην θεληματική του ότι μετάνιωσε, έκανε λάθος αλλά πλέον είναι αργά.

 

9.    Ο κατηγορούμενος συνεργάστηκε με την αστυνομία και έκανε υποδείξεις σκηνών.

 

10. Ο κατηγορούμενος και το θύμα έχουν δρομολογήσει διαδικασία διαζυγίου το οποίο εκδόθηκε την 02/06/2026. Το εισόδημα στην οικογένεια το έφερνε ο κατηγορούμενος, το θύμα δεν εργαζόταν, πρόσφερε με την φροντίδα του παιδιού και του σπιτιού.

 

11. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη την 19/01/2025 και παραπέμφθηκε σε δίκη στο Μόν. Κακουργιοδικείου Πάφου την 27/01/2025, ημερομηνία κατά την οποία διατάχθηκε η κράτηση.

 

Τέλος η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου.

 

Ενόψει της σοβαρότητας των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει ζητήθηκε και ετοιμάστηκε Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου στο περιεχόμενο της οποίας αναφορά θα γίνει κατωτέρω.

 

Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση (Έγγραφο Β) στην οποία εκθέτει τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, την σχέση του με την παραπονούμενη, σε σχολιασμό των γεγονότων τέλεσης των αδικημάτων ενώ στην συνέχεια παραθέτει το σύνολο των μετριαστικών παραγόντων τους οποίους, κατά τη θέση του, το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του. Επιπρόσθετα παραθέτει στο περιεχόμενο της και αποφάσεις από τις οποίες κατά την άποψη του θα μπορούσε να αντληθεί καθοδήγηση αναφορικά με ποινές που επιβλήθηκαν σε υποθέσεις παρόμοιων κατηγοριών.^[1] Σημειώνεται ότι έχουμε διεξέλθει με πολλή προσοχή της εν λόγω αγόρευσης του συνηγόρου υπεράσπισης και την λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη, καθώς και τα όσα προφορικά είχε την ευκαιρία να παραθέσει ενώπιον μας.

Γίνεται αναφορά από τον κ. Στεφάνου και, χωρίς σε καμιά περίπτωση ως ξεκαθάρισε αυτό να αποτελεί δικαιολογία για την συμπεριφορά και τον τρόπο που ο πελάτης του ενέργησε κατά την συγκεκριμένη ημέρα, στην ύπαρξη ενός προβληματικού γάμου του κατηγορούμενου με το θύμα με συχνές συγκρούσεις για θέματα κυρίως που αφορούσαν την ανατροφή της ανήλικης θυγατέρας του, με εμπλεκόμενο πρόσωπο μάλιστα και την πεθερά του. Τα προβλήματα αυτά δημιουργούσαν συχνές προστριβές και σκέψεις για χωρισμό, παρόλα αυτά αυτός παρέμεινε στον γάμο του σε μια προσπάθεια να μένει κοντά στην ανήλικη θυγατέρα του. Τα πιο πάνω σε συνδυασμό με το γεγονός της απώλειας της εργασίας του τον οδήγησαν την δεδομένη στιγμή σε τέτοια συναισθηματική φόρτιση με αποτέλεσμα να πάρει το κυνηγετικό όπλο και να πυροβολήσει δύο φορές την σύζυγο του, ευτυχώς χωρίς να έχει η ενέργεια του αυτή τραγικό αποτέλεσμα. Πρόκειται κατά τον συνήγορο, για ένα άτομο το οποίο, με εξαίρεση το υπό κρίση μεμονωμένο περιστατικό, υπήρξε πάντοτε νομοταγές, στήριγμα στην οικογένειά του και υποδειγματικό μέλος του κοινωνικού συνόλου. Αναφορά επίσης γίνεται από τον κ. Στεφάνου και στα γεγονότα που φαίνεται να προηγήθηκαν της τέλεσης του αδικήματος εντός της κατοικίας και την κατάσταση συναισθηματικής φόρτισης στην οποία περιήλθε ο κατηγορούμενος μετά από ένα πολύωρο διαπληκτισμό ο οποίος επαναλαμβανόταν για πολλοστή φορά με αποτέλεσμα την απώλεια του αυτοελέγχου του.

 

Επιπρόσθετα,  ζήτησε όπως ληφθεί υπόψη προς όφελος του πελάτη του η άμεση παραδοχή του τόσο προς την Αστυνομία όσο και προς το Δικαστήριο, το λευκό του ποινικό μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία του και το γεγονός ότι επρόκειτο για ένα μεμονωμένο περιστατικό προερχόμενο από ένα νομοταγή πολίτη με καλή διαγωγή αλλά και το γεγονός ότι προχώρησε σε αποζημίωση του θύματος στοιχείο το οποίο επιπρόσθετα υποδηλώνει την μετάνοια του. Αναφορά επίσης γίνεται και στην καλή διαγωγή που επιδεικνύει κατά την παραμονή του ως υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές από τις 28.01.2025 με την συμμετοχή του μάλιστα σε εκπαιδευτικά προγράμματα αλλά και σε εργασίες των Φυλακών.

 

Τέλος με παραπομπή και στην ιδιόχειρη απολογία που ετοιμάστηκε από τον κατηγορούμενο και παραδόθηκε μέσω της γραπτής αγόρευσης, κάλεσε το Δικαστήριο να εξαντλήσει την επιείκεια του, επιβάλλοντας σε αυτόν μια ποινή η οποία θα έχει μεν σωφρονιστικό και τιμωρητικό χαρακτήρα, χωρίς όμως να αποβεί εξοντωτική για τον ίδιο.

 

Αναμφίβολα τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει είναι σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Ξεκινώντας από το σοβαρότερο αδίκημα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει που δεν είναι άλλο από το αδίκημα των πράξεων που στοχεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (12^η Κατηγορία), αυτό επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου. Για το αδίκημα της μεταφοράς (2^η Κατηγορία) και χρήσης (3^η Κατηγορία) πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ8 εντός της Δημοκρατίας, κατά την διάρκεια κλειστής περιόδου κατά παράβαση του άρθρου 28(2) και 51(1) Περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου Ν. 113(Ι)/2004 προνοείται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 15 έτη ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις €42.715 ή και στις δύο αυτές ποινές, για το αδίκημα της μεταφοράς (4^η Κατηγορία), κατοχής (5^η Κατηγορία) και χρήσης (6^η Κατηγορία) εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών κατά παράβαση των άρθρου 4(4)(δ) & 4(4)(ζ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54 προνοείται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 10 έτη ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις €50.000 ή και στις δύο αυτές ποινές, για το αδίκημα του πυροβολισμού με πυροβόλο όπλο (7^η Κατηγορία) κατά παράβαση του άρθρου 374(η) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προνοείται χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις £25.00^[2], για το αδίκημα της οπλοφορίας για διέγερση τρόπου (8^η Κατηγορία) κατά παράβαση του άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προνοείται ποινή φυλάκισης 2 χρόνων, τέλος για το αδίκημα της πρόκλησης τρόμου και ανησυχίας σε σύζυγο (9^η Κατηγορία) κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και 3 χρόνια.

Για το αδίκημα της πρόκλησης ψυχικής βλάβης σε μέλος της οικογένειας (10^η Κατηγορία) κατά παράβαση του άρθρου 3(1)(4) του Περί της Πρόληψης της Βίας στην Οικογένεια και την Προστασία Θυμάτων Νόμος Ν. 119(Ι)/2000 προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και πέντε χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι και £3000 ή και στις δύο ποινές, για το αδίκημα της άσκησης ψυχολογικής βίας (11 Κατηγορία) κατά παράβαση του άρθρου 5 και 6 Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμος Ν. 115(Ι)/2021 προνοείται ποινή φυλάκισης πέντε ετών ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €10.000 ή και τις δύο αυτές ποινές.

 

Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του εκάστοτε αδικήματος και ο οποίος λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α. (1990) 2 Α.Α.Δ.264, Souilmi v. Aστυνομίας (1992) 2Α.Α.Δ.248, Λεβέντηςv. Αστυνομίας (999) 2 Α.Α.Δ. 632). Η πρόβλεψη από τον Νομοθέτη για ποινικό αδίκημα, ιδιαιτέρως ποινής φυλάκισης, αλλά και το μέγεθος της, δίδουν και το στίγμα του μεγέθους της απαρέσκειας ή και αποστροφής της κοινωνίας για πράξεις ή παραλείψεις, των οποίων, μέσω αυτής, επιδιώκεται η αποτροπή. Όσο μεγαλύτερη είναι η προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή, τόσο σοβαρότερο πρέπει να θεωρείται και το ποινικό αδίκημα. Το Δικαστήριο εφαρμόζει το Νόμο, πρέπει να τον εφαρμόζει αποτελεσματικά, ώστε οι σκοποί του να επιτυγχάνονται και για αυτό ακριβώς τον λόγο, η σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος, ως οριοθετείται από τον Νομοθέτη και η ανάγκη για αποτροπή, πρέπει να αντανακλώνται και στην ποινή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Γεωργίου (2001) 2 Α.Α.Δ. 272).

 

Περαιτέρω, οι ιδιαίτερες περιστάσεις διάπραξης ενός αδικήματος επηρεάζουν και τη σοβαρότητα του (βλ. Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας (1991) 2 Α.Α.Δ. 391).

 

Το βεληνεκές της σοβαρότητας του αδικήματος που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 228 (α) του Κεφ. 154, ήτοι της εκ προθέσεως πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, καθώς και η έξαρση των αδικημάτων ενεχόντων το στοιχείο βίας στην κοινωνία μας σε ενεστώτα χρόνο τα οποία δικαιολογούν ως και επιτάσσουν την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, αποτυπώνονται στην πρόσφατη απόφαση, ημερ. 26/4/2024 (απόφαση πλειοψηφίας) του Εφετείου επί της υπόθεσης Χρύσανθος Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 67/2024. Παρατίθεται αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα:

«Το αδίκημα της εκ προθέσεως πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, είναι από τα σοβαρότερα του Ποινικού Κώδικά (βλ. Πίσκοπου ν. Δημοκρατίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 342). Διαφέρει ουσιωδώς από άποψη σοβαρότητας με το αδίκημα της παράνομης πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης του Άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα, καθότι περιέχει ως πρόσθετο συστατικό στοιχείο, πέραν της παράνομης πράξης, την ηθελημένη πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης στο θύμα. Τούτο αντανακλάται στο ύψος της μέγιστης προβλεπόμενης ποινής, η οποία είναι η δια βίου φυλάκιση (βλ. Achraf κ.α. v. Αστυνομίας, Π.Ε. 156/21 ημερ. 15.4.2022, ECLI:CY:AD:2022:B154, ECLI:CY:AD:2022:B154). Ανάλογο αδίκημα υπάρχει στο Ηνωμένο Βασίλειο βάσει του Άρθρου 18 του Offences Against the Person Act 1861 (βλ. Archbold 2015, παρ. 19-251, 19-264, 19-265).

Η αυστηρή ποινολογική μεταχείριση η οποία επιβάλλεται για το αδίκημα του Άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα υπογραμμίζεται, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Λαζαρή, Ποιν. Έφ. 25/21, ημερ. 8.3.2022, με ενδεικτική αναφορά σε νομολογία. Αναφέρεται ότι δυστυχώς τα «αδικήματα  που στρέφονται εναντίον της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου, όχι μόνον δεν παρουσιάζουν κάμψη αλλά συνεχίζουν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας κάτι που δικαιολογεί την επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών» (βλ. Μιχαήλ ν. Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ., 577, Abunazha  v. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ., 551, και Hamisi  Selmani κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 235/13 και 236/13, απόφαση ημερ. 5.10.2016)».

Αναφορικά με την παράνομη κατοχή και χρήση πυροβόλων όπλων, στην υπόθεση Κυριάκος Παναγή v. Δημοκρατίας (2015) 2 Α.Α.Δ. 875 λέχθηκε συναφώς πως «η νομολογία θεωρεί την κατοχή και τη μεταφορά πυροβόλων όπλων άνευ αδείας ως εμπίπτουσες στα ιδιαιτέρως σοβαρά αδικήματα. Διαχρονική είναι επίσης η θέση της νομολογίας ότι η παράνομη κατοχή και χρήση πυροβόλων όπλων υπονομεύουν την έννομη τάξη, ανοίγουν το δρόμο για την αναρχία, θέτουν σε κίνδυνο ανυποψίαστους κυρίως πολίτες και εκθέτουν ολόκληρη την κοινωνία στο αίσθημα ανασφάλειας. Το Κακουργιοδικείο σημείωσε επίσης τη δικαστική του γνώση ότι το φαινόμενο της παράνομης οπλοκατοχής και οπλοχρησίας δεν έχει υποχωρήσει με αποτέλεσμα να υπάρχει έξαρση στη διάπραξη παρομοίων αδικημάτων, με αντίστοιχη την υποχρέωση των Δικαστηρίων να επιβάλλουν αυστηρές και ταυτόχρονα αποτρεπτικές ποινές».

Για σκοπούς διαβάθμισης της σοβαρότητας των υπό κρίση αδικημάτων, λαμβάνουμε υπόψη όλες τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων ως ανωτέρω αναφέρονται στα γεγονότα.

 

Η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται η εξατομίκευση της έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του ποινικού αδικήματος, σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. (Βλ. Φιλίππου ν. Αστυνομίας, (1996) 2 Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, (1989) 2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Αστυνομίας, (1995) 2 Α.Α.Δ. 135.)

 

Για σκοπούς διαβάθμισης της βαρύτητας της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου λάβαμε υπόψη τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων ως εκτίθενται στο Έγγραφο Α και ως συμπληρώνονται από τις αναφορές του συνηγόρου του κατηγορούμενου. Στην υπό εξέταση περίπτωση, οι συνθήκες τέλεσης των αδικημάτων κατατάσσουν την υπό εξέταση υπόθεση στις σοβαρές του είδους της. Ο κατηγορούμενος αφού είδε ότι η παραπονούμενη εξήλθε της κατοικίας της και βρισκόταν σε δημόσιο δρόμο καλώντας την Αστυνομία λόγω κινδύνου που, σύμφωνα με την ίδια, διέτρεχε από τον κατηγορούμενο, δέχθηκε δύο συνεχόμενους πυροβολισμούς από απόσταση 15 με 20 μέτρων περίπου με αποτέλεσμα αυτή να πέσει ανάσκελα στον δρόμο και να τραυματιστεί σε όλο της το σώμα από τα σκάγια που δέχθηκε. Περαιτέρω σοβαρότητα προσδίδει το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος για να το πράξει αυτό, μετέβηκε στην κρεβατοκάμαρα όπου βρισκόταν το κυνηγετικό του όπλου μέσα στην θήκη του αποσυναρμολογημένο, προχώρησε στην συναρμολόγηση του καθώς και στην τοποθέτηση δύο πλήρη φυσιγγίων και εξήλθε στην συνέχεια της κατοικίας του για να εντοπίσει την παραπονούμενη που βρισκόταν έξω στο δρόμο. Ο χρόνος, δηλαδή, που μεσολάβησε μέχρι τη συναρμολόγηση και όπλιση του κυνηγετικού όπλου δεν λειτούργησε αποτρεπτικά για τον ίδιο, ένδειξη του μένους και της αποφασιστικότητας στην τέλεση της υπό κρίση πράξης που τον διακατείχε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αξιοσημείωτο το γεγονός ότι τα πιο πάνω διαδραματίστηκαν ενώ στην κατοικία βρισκόταν και η ανήλικη θυγατέρα του ζεύγους, η οποία παρά το ότι δεν είδε τους πυροβολισμούς, τους άκουσε.  

Λαμβάνουμε υπόψη ότι ο κατηγορούμενος, αν και δεν προέβη σε κάποια ενέργεια παροχής βοήθειας στο θύμα λόγω του ότι μεσολάβησαν γείτονες και κάλεσαν ασθενοφόρο, εντούτοις δεν εγκατέλειψε τη σκηνή έπειτα από τη διάπραξη των αδικημάτων.

Οι σοβαρές σωματικές βλάβες που επέφερε ο κατηγορούμενος στο θύμα του αναφορά στις οποίες γίνεται τόσο στα γεγονότα όσο και στα επισυναπτόμενα σε αυτά Ιατρικά Έγγραφα, είναι ένα άλλο επιβαρυντικό στοιχείο που χαρακτηρίζει την υπόθεση για την αντιμετώπιση των οποίων απαιτήθηκε η διενέργεια χειρουργείου, η εισαγωγή της στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γ.Ν. Λευκωσίας καθώς και η περαιτέρω παραμονή της για άλλες δύο εβδομάδες στον Χειρουργικό Θάλαμο του Γ.Ν. Λευκωσίας. Αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ένεκα των πυροβολισμών που το θύμα είχε δεχθεί όχι εξ επαφής αλλά έστω και από κάποια απόσταση, είχε ως αποτέλεσμα αριθμός σφαιριδίων (σκαγιών) να πλήξουν αυτήν σε όλο της το σώμα, μεταξύ άλλων στην κοιλιακή χώρα, στα άνω άκρα, θώρακα και σπλάχνα, ενώ μάλιστα κάποια από τα σφαιρίδια είχαν πλήξει και ζωτικά όργανα του θύματος όπως το ήπαρ, η χοληδόχος κύστη και τον δωδεκαδάκτυλο. Δεν παρέμειναν μόνιμα κατάλοιπα, ως αναφέρθηκε, αλλά θα χρειαστεί κάποιες επιπλέον αισθητικές επεμβάσεις.

 

Προς όφελός του, λαμβάνουμε υπόψη ότι ο κατηγορούμενος φαίνεται να ενήργησε με αυτόν τον ειδεχθή τρόπο, στο ευρύτερο πλαίσιο μίας χρόνιας δυσλειτουργικής σχέσης και συμβίωσης με την παραπονούμενη και ενώ τελούσε υπό καθεστώς έντονης συναισθηματικής φόρτισης και θυμού. Η συναισθηματική φόρτιση φαίνεται να άμβλυνε τον αυτοέλεγχό και την κρίση του, οδηγώντας τον να διαπράξει τα υπό κρίση αδικήματα, για τα οποία δεν υπήρχε, ως φαίνεται, κανένας προσχεδιασμός. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την με τη δική του αντίληψη, η παραπονούμενη εξήλθε της κατοικίας επιτηδευμένα μετά από τον φραστικό διαπληκτισμό που είχαν μεταξύ τους, φωνάζοντας βοήθεια, ώστε να ακουστεί του γείτονες και να εμπλέξει τον κατηγορούμενο αδίκως ζητώντας την παρέμβαση της αστυνομίας.

 

 

Πέραν των πιο πάνω, προς όφελος του κατηγορούμενου προσμετρούμε την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, ένδειξη της μεταμέλειά τους και στοιχείο που εξυπηρετεί στους σκοπούς της δικαιοσύνης. Η παραδοχή του έλαβε χώρα αμέσως μετά την τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ.28 και Βασιλείου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 110/2014 ημερ. 15.06.15). Στην υπόθεση Ανδρέου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015 ημερ. 11.07.16 τονίστηκε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να «μεταφερθεί» στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Το ίδιο σκεπτικό διατυπώθηκε στη μεταγενέστερη υπόθεση Τράντα v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση Αρ. 8/2016 ημερ. 14.11.16. Εδώ η παραδοχή του κατηγορουμένου ήταν άμεση (Gorko κ.α. ν. Δημοκρατίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 458).

 

Ακόμη θα πιστώσουμε τον κατηγορούμενο για την απολογία του, η οποία εκφράστηκε ενώπιον μας από τον συνήγορο του τόσο προς το θύμα όσο και στην ανήλικη θυγατέρα του, αλλά και την ίδια της δημόσια απολογία που ο κατηγορούμενος παρέθεσε μέσω του σχετικού χειρόγραφου σημειώματος που παραδόθηκε στο Δικαστήριο.

 

Επίσης προσμετρούμε υπέρ του κατηγορουμένου τη συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές, η οποία έγινε από την αρχή της σύλληψης του. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Mbakoup ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 8614 απόφαση ημερ. 27.03.15, «Η έμπρακτη συνεργασία με την Αστυνομία θεωρείται άλλωστε πάντοτε από τη νομολογία ως μετριαστικός παράγων και αυτό πρέπει να είναι στη γνώση των κατηγορουμένων προσώπων.» Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος ως διαφαίνεται από τα γεγονότα αμέσως μετά την διάπραξη των αδικημάτων παρέμεινε στην σκηνή εις αναμονή άφιξης της αστυνομίας. Περαιτέρω στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία παραδέχθηκε ότι ήταν αυτός που πυροβόλησε δύο φορές το θύμα μάλιστα σημειώνοντας ότι το μετάνιωσε, πως έκανε λάθος αλλά πλέον ήταν αργά. Επιπρόσθετα αυτός συνεργάστηκε προχωρώντας σε υπόδειξη σκηνών στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. 

 

Προς όφελός του, λαμβάνουμε υπόψη και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ηλικίας 56 ετών είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου, ένδειξη της πρότερης στάσης του προς την τήρηση της έννομης τάξης (βλ. Ψωμά ν. Αστυνομίας, (1992) 2 Α.Α.Δ. 40, Γενικός Εισαγγελέας ν. Πάγκαλου, (2001) 2 Α.Α.Δ. 304 και Abe v. Δημοκρατίας, (2008) 2 Α.Α.Δ. 211).

 

Για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής λαμβάνουμε υπόψη και την προσφορά αποζημίωσης του κατηγορούμενου προς το θύμα η οποία αφορά τόσο στην καταβολή σημαντικών ποσών προς την ίδια (€130.000), τον δικηγόρο της (€10.000) καθώς και στην ανήλικη θυγατέρα τους (€21.000) όσο και στην παραχώρηση σημαντικών περιουσιακών στοιχείων και συγκεκριμένα ενός διαμερίσματος που ενεγράφηκε στην ανήλικη θυγατέρα τους, καθώς και άλλων δύο διαμερισμάτων για τα οποία ο κατηγορούμενος δεσμεύτηκε ότι δεν θα διεκδικήσει οτιδήποτε σε σχέση με αυτά, παρά το ότι αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια του γάμου του με την παραπονούμενη και με σημαντική δική του οικονομική συμβολή. Μάλιστα στο Δικαστήριο παρουσιάστηκε και ένορκη δήλωση της παραπονούμενης μέσω της οποίας αυτή δηλώνει πλήρως αποζημιωθείσα και ότι δεν διατηρεί οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον του κατηγορούμενου. Το σύνολο της αποζημίωσης αυτής είναι ένα ακόμη στοιχείο το οποίο υποδηλώνει την μετάνοια του κατηγορούμενου για τις εγκληματικές πράξεις του αλλά και την έγνοια του να αποκαταστήσει οικονομικά την οικογένειά του (κυρίως τη θυγατέρα του). Νοείται ότι το στοιχείο αυτό δεν μπορεί να επηρεάσει το είδος της ποινής που θα του επιβληθεί εφόσον η αποζημίωση του θύματος δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέσο εξαγοράς της τιμωρίας του δράστη (βλ. Barney [1990] Crim. L.R. 209), αλλά λαμβάνεται υπόψη προς οφέλους του για σκοπούς καθορισμού του εύρους της.

Περαιτέρω, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου με βάση τα όσα προκύπτουν από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας καθώς και τα όσα έχει αναφέρει σε σχέση με αυτές ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατά την αγόρευσή του για μετριασμό της ποινής. Συνοπτικά, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 59 ετών, προερχόμενος από πενταμελή οικογένεια με την οποία διατηρεί πολύ καλές σχέσεις. Μεγάλωσε σε θρησκευόμενη οικογένεια αφού ο πατέρας του είναι ιερέας με τους γονείς του σήμερα να βρίσκονται σε μεγάλη ηλικία και να αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας.

 

Ο κατηγορούμενος μετά την αποφοίτηση του από το Λύκειο και την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας μετέβηκε στην Αμερική όπου ολοκλήρωσε πτυχίο και μεταπτυχιακό στον Κλάδο Λογιστικής όπου και παρέμεινε για άλλα τρία χρόνια για εργασία ως Λογιστής λαμβάνοντας τον τίτλο του εγκεκριμένου Λογιστή. Με την επιστροφή του στην Κύπρο εργάστηκε κατά περιόδους σε αριθμό εταιρειών ενώ τα τελευταία 22 χρόνια μέχρι και την σύλληψη του εργαζόταν σε εταιρεία στην Πάφο.

 

Τέλεσε γάμο με την παραπονούμενη το έτος 2013 με την οποία απέκτησε μία κόρη ηλικίας σήμερα 13 ετών και διέμεναν όλοι μαζί σε κατοικία που άνηκε στον ίδιο. Πλέον έχουν χωρίσει ενώ από την σύλληψη του μέχρι και σήμερα δεν διατηρεί επικοινωνία με την κόρη του, η οποία αποφάσισε να αποστασιοποιηθεί από τον ίδιο. Σε σχέση με τα εισοδήματα του πριν από την σύλληψη του αυτός λάμβανε το ποσό των €100.000 ετησίως και ήταν αυτός που κατά κύριο στήριζε οικονομικά την οικογένεια του. Επίσης διατηρούσε και οικιστικό δάνειό ύψους €100.000 για το οποίο ζήτησε αναστολή πληρωμής των δόσεων του.

 

Σημειώνεται ότι κατά την συνέντευξη του με την Λειτουργό Κοινωνικών Υπηρεσιών για σκοπούς ετοιμασίας της σχετικής έκθεσης εξέφρασε την μετάνοια του για το συμβάν επαναλαμβάνοντάς ότι αποζημίωσε την σύζυγο του ενώ σημείωσε πως ο θάνατος του συζύγου της αδελφής του που διαμένουν μόνιμα στην Αμερική, επηρέασε σημαντικά την ψυχική του υγεία   

 

Λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου όπως εκτίθενται ανωτέρω,  όμως θα πρέπει να αναφερθεί ότι σε αδικήματα αυτής της φύσης, δηλαδή αδικήματα ιδιαίτερα σοβαρά τα οποία χρήζουν αποτροπής, οι προσωπικές περιστάσεις του εκάστοτε κατηγορούμενου, είναι δευτερεύουσας σημασίας και δεν μπορούν να εξουδετερώσουν ή να αποδυναμώσουν ουσιωδώς τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει η ποινή.

 

Προηγούμενες αποφάσεις επιβολής ποινών δεν ενέχουν δεσμευτικό χαρακτήρα καθότι είναι αλληλένδετες με τη φύση και συνθήκες διάπραξης του εκάστοτε αδικήματος και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Είναι, όμως, ενδεικτικές ως προς τον καθορισμό του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων αδικημάτων και των παραμέτρων καθορισμού της ποινής (βλ. Ναζίπ ν Αστυνομίας (2014) 2Β Α.Α.Δ 808, Bistriceanu ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 76/2017, 26/04/2018, ECLI:CY:AD:2018:B199, και Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 2/2022, 19/12/2022).

 

Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατόν, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας (1996) 2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 17/2016, ημερ. 22.5.2017), ECLI:CY:AD:2017:D183. Καμιά υπόθεση δεν είναι ακριβώς όμοια με άλλη, οπότε, κατ' ακολουθία της νομολογίας δεν είναι απόλυτα σχετικές οι ποινές που επιβάλλονται σε άλλες υποθέσεις (βλ. Ιορδάνους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 152/2014, ημερ. 19.4.2016).

Στην Φαναρτζής Θεόδωρος Aποστόλου ν. Δημοκρατίας (1998) 2 ΑΑΔ 43 ο Εφεσείοντας ηλικίας 46 ετών εντελώς απρόκλητα, επιτέθηκε κατά του θύματος και του επέφερε επανειλημμένα κτυπήματα με μαχαίρι στο πρόσωπο, στη ράχη και σε άλλα μέρη του σώματος του. Παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορία για εκ προθέσεως πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του επιβλήθηκε ποινή 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση του εφεσείοντα με την οποία ισχυρίστηκε ότι η ποινή που του επιβλήθηκε ήταν υπερβολική κρίνοντας μάλιστα ορθή την προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η ποινή φυλάκισης ήταν αναπόφευκτή λαμβάνοντας υπόψη την σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη προστασίας του κοινού από τον επικίνδυνο εφεσείοντα ο οποίος αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα (ο εφεσείων περιγράφηκε ως σχιζοφρενής που ενώ διαχωρίζει μεταξύ του καλού και του κακού, έχει μειωμένη κρίση και δρα υπό το κράτος παραληρητικών ιδεών).

Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου (1999) 2 ΑΑΔ, 603, ο Εφεσίβλητος μετέβη, έχοντας εντός του αυτοκινήτου του έμφορτο κυνηγετικό όπλο, στο προαύλιο της οικίας των συμπεθερικών του.  Αφού πήρε στα χέρια του το εν λόγω όπλο, πυροβόλησε δύο φορές (διαδοχικά) από μικρή απόσταση προς το μέρος όπου βρίσκονταν τα συμπεθερικά του και ο υιός τους, ο οποίος ήταν νυμφευμένος με τη θυγατέρα του.  Από τα πυρά του, πλήγηκαν και οι τρεις στόχοι των εγκληματικών του πράξεων. Η συμπεθέρα τραυματίστηκε θανάσιμα, ενώ ο σύζυγος της και ο υιός τους σοβαρά.  Ο μεν σύζυγος έχασε το αριστερό και ο υιός το δεξιό μάτι.  Στις κατηγορίες που αφορούσαν σε εκ προθέσεως πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228 (α) του Κεφ. 154 τις οποίες είχε παραδεχθεί, οι ποινές φυλάκισης των 4 ετών που επιβλήθηκαν από το Κακουργιοδικείο Λεμεσού, αυξήθηκαν σε 8 χρόνια.

Στην υπόθεση Γιάννης Χ’’ Πέτρου v. Δημοκρατίας (2007) 2 Α.Α.Δ. 468, ο παραπονούμενος, φρουρός ασφαλείας κέντρου, ζήτησε κατόπιν οδηγιών του εργοδότη του από τον εφεσείοντα να φύγει, επειδή ενάμισι περίπου μήνα προηγουμένως είχε εμπλακεί σε άλλο επεισόδιο. Ο εφεσείων, ο οποίος είχε καταναλώσει ποσότητα αλκοόλ, αλλά δεν βρισκόταν σε κατάσταση μέθης, αντέδρασε εξυβρίζοντας και απειλώντας με λόγια τον παραπονούμενο, ο οποίος χωρίς να ασκήσει βία, τον οδήγησε έξω από το κέντρο. Ο εφεσείων επέστρεψε σε διάστημα 25, περίπου, λεπτών, κρατώντας μαχαίρι, κτύπησε τον παραπονούμενο στο στήθος με το μαχαίρι και έφυγε. Ο παραπονούμενος υπέστη κάταγμα της πλευράς στο σημείο εισόδου και κάκωση του παρεγχύματος του πνεύμονα, τα οποία, τελικά, δεν του άφησαν μόνιμες βλάβες. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την ποινή των 3 ½ ετών σημειώνοντας πως το Κακουργιοδικείο συνεκτίμησε κάθε παράγοντα αποδίδοντας στις προσωπικές του περιστάσεις τη δέουσα βαρύτητα και την κατάσταση υπό την οποία ο εφεσείων τελούσε, λόγω της κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών.

Στην ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΠΕΝΑΚΗΣ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 79/2016, ECLI:CY:AD:2018:B109, 13/3/2018 επιβλήθηκε στον εφεσείοντα μετά από παραδοχή του στο αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης ποινή φυλάκισης 6 ετών. Επιπρόσθετα αντιμετώπιζε και κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή, μεταφορά και χρήση εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια καθώς και κατοχή και μεταφορά πυροβόλου Β χωρίς άδεια όπου του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 3 ετών στην κατηγορία της χρήσης εκρηκτικών υλών και 5 ετών για την κατηγορία της μεταφοράς πυροβόλου όπλου. Ο εφεσείοντας είχε πωλήσει ποσότητα κοκαϊνης στο θύμα και ο τελευταίος αφού διαπίστωσε ότι η κοκαΐνη ήταν νοθευμένη, επικοινώνησε με τον Εφεσείοντα και διευθετήθηκε μια μεταξύ τους συνάντησης κατά την οποία με την χρήση όπλου τον τραυμάτισε στο χέρι. Το θύμα μπήκε στο όχημα του και έφυγε ενώ ο εφεσείοντας πυροβόλησε και δεύτερη φορά προς το όχημα του θύματος για εκφοβισμό. Η έφεση του περί έκδηλα υπερβολικής ποινής απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο τονίζοντας την σοβαρότητα των αδικημάτων που ο εφεσείοντας διέπραξε. Οι προσωπικές του συνθήκες όπως το νεαρό της ηλικίας του, τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, το ότι ήταν πατέρας ενός παιδιού 2 ετών η παραδοχή και μεταμέλεια του λήφθηκαν υπόψη από το Δικαστήριο καθώς και το γεγονός ότι αυτός ενέργησε υπό καθεστώς φόβου.

Στην υπόθεση Δημοκρατία v. Λαζαρή, Ποινική Έφεση Αρ. 25/2021, απόφαση, ημερ. 8/3/2022, ο Εφεσίβλητος, ηλικίας 24 περίπου ετών, με σκοπό την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, πυροβόλησε την εκεί παραπονούμενη, όταν αυτή βρισκόταν σε βεράντα της οικίας της,  δύο φορές, με κυνηγετικό όπλο, από απόσταση 6-7 μέτρων, προκαλώντας της πολλαπλά τραύματα από τα σκάγια των φυσιγγίων.  Το έμφορτο κυνηγετικό όπλο το είχε μεταφέρει, μη αποσυναρμολογημένο, εντός του αυτοκινήτου του, με το οποίο μετέβη απρόσκλητα στην αυλή της οικίας του θύματος. Έπειτα από τη διάπραξη των αδικημάτων, εγκατέλειψε τη σκηνή. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον  Εφεσίβλητο, κατόπιν παραδοχής,   ποινή   φυλάκισης 2 ½  ετών στο αδίκημα του Άρθρου 228(α) του Κεφ. 154, η οποία κρίθηκε ως έκδηλα ανεπαρκής και αυξήθηκε σε 7 έτη.

Συνεκτιμώντας, λοιπόν, τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος, τις συνθήκες διάπραξής τους αλλά και τους μετριαστικούς παράγοντες που λειτουργούν προς όφελός του, κρίνουμε ότι ποινή άλλη από αυτή της στερητικής της ελευθερίας του δεν θα ήταν αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις. Οι μετριαστικοί παράγοντες που επενεργούν προς όφελός του δεν δύνανται να επηρεάσουν το είδος της ποινής που θα του επιβληθεί, θα επηρεάσουν, όμως, το ύψος της.

 

Καταλήγοντας, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο, οι κάτωθι ποινές:

 

Στην 2^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ8 εντός της Δημοκρατίας, κατά την διάρκεια κλειστής περιόδου κατά παράβαση των άρθρων 28(2) και 51(1) του Περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου Ν. 113(Ι)/2004, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 ετών.

 

Στην 3^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της χρήσης πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ8 εντός της Δημοκρατίας κατά την διάρκεια κλειστής περιόδου για το κυνήγι κατά παράβαση των άρθρων 28(2) και 51(1) του Περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου Ν. 113(Ι)/2004, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 ετών.

 

Στην 4^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της μεταφοράς εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών κατά παράβαση του άρθρου 4(4)(δ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54 ποινή φυλάκισης 1 έτους.

 

Στην 5^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών κατά παράβαση του άρθρου 4(4)(δ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54 ποινή φυλάκισης 1 έτους.

 

Στην 6^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της χρήσης εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών κατά παράβαση του άρθρου 4(4)(ζ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54 ποινή φυλάκισης 1 έτους.

 

Στην 7^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα του πυροβολισμού με πυροβόλο όπλο μέσα σε κατοικημένη περιοχή κατά παράβαση του άρθρου 374(η) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 δεν επιβάλλεται ποινή ενόψει της ταύτισης των γεγονότων της με την 12^η κατηγορία στην οποία επιβλήθηκε ποινή^[3].

 

Στην 8^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της οπλοφορίας για διέγερση τρόμου κατά παράβαση του άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 1 έτους.

 

Στην 9^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της πρόκλησης τρόμου και ανησυχίας στην σύζυγο του κατά παράβαση του άρθρου 5(α) ΠΙΝΑΚΑΣ 53 του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμος Ν. 115(Ι)/2021 και άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 1 έτους.

 

Στην 10^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της πρόκλησης ψυχικής βλάβης σε μέλος της οικογένειας κατά παράβαση του άρθρου 3(1)(4) του Περί της Πρόληψης της Βίας στην Οικογένεια και την Προστασία Θυμάτων Νόμος Ν. 119(Ι)/2000 ποινή φυλάκισης 1 έτους.

 

Στην 11^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της άσκησης ψυχολογικής βίας κατά παράβαση του άρθρου 5 και 6 Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμος Ν. 115(Ι)/2021 ποινή φυλάκισης 1 έτους.

 

Στην 12^η Κατηγορία που αφορά στο αδίκημα των πράξεων που στοχεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 6 ετών.

 

Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν, καθότι κρίνουμε ότι τα ποινικά αδικήματα των πιο πάνω κατηγοριών ουσιαστικά συνιστούν μία ενιαία συμπεριφορά και ο χρόνος έκτισης να μειωθεί κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση και συγκεκριμένα από τις 28.01.2025.

 

Καμία οδηγία ως προς τη διαχείριση τυχόν τεκμηρίων της υπόθεσης (εφόσον δεν αναφέρθηκε κάτι επί τούτου από την Κατηγορούσα Αρχή). 

 

 

(Υπ.)………………

Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.

(Υπ.) ......................

Ν. Φακοντής, Ε.Δ.

(Υπ.) .......................

Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.

Πιστόν Αντίγραφον

Πρωτοκολλητής