ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ
EΝΩΠΙΟΝ: Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.
Ν. Φακοντής, Ε.Δ.
Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 3044/26
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
v.
1. Ν. Κ.
2. A. K.
3. M. A. A.
Κατηγορούμενοι
Ημερομηνία: 28.07.2026
Εμφανίσεις:
Για Δημοκρατία: κ. Ν. Παπούτσα
Για Κατηγορούμενη 1: κ. Η. Σατολιάς
Κατηγορούμενη: Παρούσα
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Οι κατηγορούμενοι στην υπό εξέταση υπόθεση αντιμετωπίζουν συνολικά 31 κοινές κατηγορίες. Τους καταλογίζονται τα αδικήματα εμπρησμού μηχανοκινήτων οχημάτων (κατηγορίες 10, 20, 29), εμπρησμού καφετέριας (κατηγορία 15), απόπειρα εμπρησμού καφετέριας (κατηγορία 2), συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (κατηγορίες 1, 9, 14, 19), συμμετοχής και αποδοχής διάπραξης εγκλημάτων (κατηγορίες 3, 11, 16, 21), νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (κατηγορία 4), συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος (κατηγορίες 5, 12, 17, 22, 24, 26, 28, 30), συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση (κατηγορίες 6, 13, 18, 23, 31), κακόβουλης βλάβης (κατηγορία 7), αλόγιστης ή επικίνδυνη οδήγηση (κατηγορία 8) και κλοπής πινακίδων μηχανοκίνητου οχήματος (κατηγορίες 25, 27).
Με απόφαση του ημερομηνίας 08.06.2026, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου παρέπεμψε τους κατηγορούμενους σε δίκη ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Πάφου και διέταξε, κατόπιν αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής, όπως αυτοί παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι και τις 23.07.2026 που θα εμφανίζονταν ενώπιον του Κακουργιοδικείου αφού διαπίστωσε την ύπαρξη κινδύνου φυγοδικίας καθώς και διάπραξης νέων αδικημάτων, σε περίπτωση που αυτοί παραμείνουν ελεύθεροι. Σημειώνεται ότι κατά εκείνο το στάδιο, η πλευρά των κατηγορουμένων δεν έφερε ένσταση στο αίτημα κράτησης, είχαν όμως επιφυλάξει ρητά το δικαίωμα τους να ενστούν σε κατοπινό στάδιο ενώπιον του Κακουργιοδικείου.
Κατά την πρώτη εμφάνιση των κατηγορουμένων ενώπιον του Κακουργιοδικείου στις 23.07.2026 η κατηγορούμενη 1 δεν παραδέχθηκε τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, ενώ οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ζήτησαν χρόνο για να απαντήσουν, με την υπόθεση να ορίζεται για όλους τους κατηγορουμένους στις 14.09.2026. Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής υπέβαλε αίτημα όπως όλοι οι κατηγορούμενοι παραμείνουν υπό κράτηση στη βάση τόσο του κινδύνου φυγοδικίας όσο και του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων.
Σε αντίθεση με τους κατηγορούμενους 2 και 3, ο συνήγορος της κατηγορουμένης 1 έφερε ένσταση στο αίτημα αυτό. Αποτέλεσε κοινό έδαφος των συνηγόρων των διαδίκων αλλά και του Δικαστηρίου ότι το αίτημα κράτησης μπορεί να εξεταστεί εκ νέου εξ υπαρχής ένεκα της επιφύλαξης που ρητά δηλώθηκε από την υπεράσπιση της κατηγορουμένης 1 κατά το στάδιο της παραπομπής της στο Κακουργιοδικείο.
Σε σχέση με τον κίνδυνο φυγοδικίας, δεν έτυχε αμφισβήτησης ότι με βάση το υφιστάμενο κατηγορητήριο η κατηγορούμενη 1 αντιμετωπίζει πολύ σοβαρές κατηγορίες όπως για παράδειγμα το αδίκημα του εμπρησμού και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Τα αδικήματα αυτά επιφέρουν σε περίπτωση καταδίκης ποινές φυλάκισης μέχρι και 14 έτη και ότι σε περίπτωση καταδίκης σε τέτοια αδικήματα επιβάλλονται αυστηρές ποινές φυλάκισης.
Η προσοχή αμφότερων των πλευρών στάθηκε στο κατά πόσον από το υφιστάμενο μαρτυρικό υλικό που παραδόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή δημιουργείται πιθανότητα καταδίκης της κατηγορούμενης 1 στις κατηγορίες που αυτή αντιμετωπίζει.
Οι θέσεις των δικηγόρων:
Η κα Παπούτσα πρόταξε την επιχειρηματολογία ότι στην υπό εξέταση υπόθεση μετά από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι σε όλες τις περιπτώσεις εμπρησμών και απόπειρας εμπρησμού ενεχόταν το όχημα μάρκας Τoyota Vitz με αριθμούς εγγραφής […] το οποίο μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις έφερε και κλοπιμαίες πινακίδες εγγραφής. Οι δράστες των εμπρησμών φαίνεται σε κάθε περίπτωση να ήταν δύο άτομα αρσενικού γένους που επέβαιναν στο συγκεκριμένο όχημα και μάλιστα τα άτομα αυτά διαπιστώθηκε να μεταβαίνουν και σε πρατήρια καυσίμων με το συγκεκριμένο όχημα και εκτός από το να το εφοδιάζουν με καύσιμα, έβαζαν βενζίνη σε πλαστικά μπουκάλια ίδιου τύπου με αυτά που φαίνεται να χρησιμοποιήθηκαν για τους εμπρησμούς και την απόπειρα εμπρησμού. Αποτελεί θέση της κατηγορούσας αρχής ότι τα άτομα αυτά, σύμφωνα με το μαρτυρικό υλικό, έχουν αναγνωριστεί ως οι κατηγορούμενοι 2 και 3, οι οποίοι μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις ομολόγησαν ότι προέβησαν σε κάποιες από τις υπό εξέταση ενέργειες.
Η εμπλοκή της κατηγορουμένης 1 στην υπόθεση κατά την συνήγορο της κατηγορούσας αρχής συνίσταται στο γεγονός ότι από τις έρευνες που διενεργήθηκαν, διαπιστώθηκε ότι το συγκεκριμένο όχημα ενοικιάστηκε από την κατηγορούμενη 1 προσωπικά από κατάστημα ενοικιάσεων αυτοκινήτων στην Λάρνακα για την περίοδο από 23.03.2026 μέχρι και 17.04.2026, δηλαδή την ίδια περίοδο που διαπράχθηκαν και τα καταλογιζόμενα αδικήματα. Εισηγείται περαιτέρω η συνήγορος ότι ο ισχυρισμός της κατηγορουμένης 1 ότι ενοικίασε το συγκεκριμένο όχημα καθότι δεν είχε άλλο μέσο διακίνησης και το οποίο με την σύμφωνη της γνώμη χρησιμοποιούσαν οι κατηγορούμενοι 2 και 3 τα οποία δεν είναι άγνωστα της πρόσωπα χωρίς όμως η ίδια να γνωρίζει ότι το εν λόγω όχημα χρησιμοποιείτο από μέρους τους για την διάπραξη παράνομων δραστηριοτήτων ή ότι η ίδια είχε την οποιαδήποτε εμπλοκή ως συνωμότης ή συνεργός στις δραστηριότητες αυτές δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Και αυτό γιατί διαπιστώθηκε ότι κατά την ενοικίαση του άνω οχήματος η κατηγορούμενη 1 παρά το ότι έδωσε τόσο την ταυτότητα της όσο και την άδεια οδήγησης της στην εταιρεία ενοικιάσεως, δήλωσε τηλέφωνο άλλο από το δικό της για το οποίο κατά το στάδιο διερεύνησης της υπόθεσης δήλωσε άγνοια για την προέλευση του ενώ στην συνέχεια ανέφερε ότι ανήκει σε φίλη της την οποία αρνήθηκε να κατονομάσει καθώς επίσης και το γεγονός ότι στην διεύθυνση διαμονής δήλωσε διεύθυνση άλλη από αυτήν που η ίδια διαμένει. Επιπρόσθετα η επιχειρηματολογία της κας. Παπούτσας στράφηκε και στο γεγονός ότι η ενοικίαση του οχήματος έγινε από την κατηγορούμενη από κατάστημα ενοικιάσεως της Επαρχίας Λάρνακας με την ίδια να διαμένει σε μακρινότερη απόσταση και συγκεκριμένα στο χωριό Κοράκου της Λευκωσίας, ενώ για την παραλαβή του δεν παρουσιάστηκε η ίδια, αλλά άλλο φιλικό της πρόσωπο που δήλωσε.
Επιπρόσθετα σημείωσε πως κατά την καταδίωξη του οχήματος στις 15.04.2026, αφού οι δύο δράστες θεάθηκαν, σύμφωνα με τη μαρτυρία, να ενεργούν με τρόπο που παραπέμπει σε απόπειρα εμπρησμού, από την Πάφο αυτό κατέληξε να σταθμεύει έξω από την κατοικία όπου διέμενε η κατηγορούμενη 1 στην Κοράκου. Τέλος ανέφερε η συνήγορος πως η επιχειρηματολογία της κατηγορούμενης 1 ότι είχε ανάγκη να ενοικιάσει αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις της αφού δεν είχε δικό της καταρρίπτεται από το γεγονός ότι αυτή μαζί με τους κατηγορούμενους 2 και 3 στις 03.04.2026 βρέθηκαν σε συνεργείο επιδιόρθωσης ελαστικών στο χωριό Κούκλια της Επαρχίας Πάφου με την κατηγορούμενη να έχει στην κατοχή της το όχημα μάρκας Chevrolet με αριθμούς εγγραφής [..] το οποίο διαπιστώθηκε ότι είχε αγοραστεί από τον σύζυγο της. Όλα τα πιο πάνω κατά την συνήγορο εμπλέκουν την κατηγορούμενη 1 στο σύνολο των κατηγοριών που αυτή αντιμετωπίζει δημιουργώντας την απαιτούμενη πιθανότητα καταδίκης για σκοπούς του αιτήματος κράτησης.
Μάλιστα σε ερώτηση του Δικαστηρίου γιατί η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει και τα βασικά αδικήματα του εμπρησμού και της απόπειρας εμπρησμού αφού θέση της κατηγορούσας αρχής είναι ότι σύμφωνα και με το μαρτυρικό υλικό τα αδικήματα αυτά φαίνεται να διαπράχθηκαν από τους κατηγορούμενους 2 και 3, η συνήγορος προς απάντηση υποστήριξε την θέση πως η κατηγορούμενη 1 παρέχοντας ουσιαστικά το αυτοκίνητο στους κατηγορούμενους 2 και 3 ως το μέσο το οποίο χρησιμοποίησαν για την διάπραξη των αδικημάτων αυτών την καθιστά μέρος της όλης παραβατικής συμπεριφοράς και κατ επέκταση αυτή συνδέεται με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει. Τόνισε επίσης πως η ενοικίαση του οχήματος από μέρους της δεν έγινε τυχαία και ούτε υπό αθώες περιστάσεις. Χωρίς να παραγνωρίζει η συνήγορος τους δεσμούς αυτής με τη Δημοκρατία, επέμενε στην θέση πως η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι τέτοια που οι υποκειμενικές περιστάσεις της κατηγορουμένης 1 δεν μπορούν να επενεργήσουν ως ασπίδα και να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας.
Τέλος η κα. Παπούτσα στρεφόμενη και προς τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, εισηγήθηκε πως από την εξέταση του κατηγορητηρίου, προκύπτει ότι σε αυτό περιλαμβάνονται κατηγορίες για μια πληθώρα διαφορετικών πράξεων που έλαβαν χώρα σε διαφορετικά χρονικά σημεία από μέρους της κατηγορουμένης 1, τα οποία συνδυαστικά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων από πλευράς της σε περίπτωση που αυτή αφεθεί ελεύθερη υφίσταται παρά το γεγονός ότι αυτή είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ δεν εκκρεμεί εναντίον της οποιαδήποτε υπόθεση.
Από την αντίπερα όχθη ο κ. Σατολιάς σημείωσε ότι αποτελεί μη αμφισβητούμενο γεγονός από την πλευρά της πελάτιδας του ότι ήταν αυτή που πράγματι ενοικίασε το συγκεκριμένο όχημα, όχι όμως για να χρησιμοποιηθεί για την διάπραξη των αδικημάτων για τα οποία δήλωσε πλήρη άγνοια. Μάλιστα χαρακτήρισε ως αδιανόητη την προσπάθεια σύνδεσης της κατηγορούμενης 1 με τα αδικήματα που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο μόνο στη βάση του ότι αυτή ήταν το πρόσωπο που ενοικίασε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο αφού ως επισήμανε το μόνο αδίκημα που η κατηγορούμενη 1 διέπραξε ήταν ότι επέτρεπε στους αδελφότεκνους της ήτοι τους κατηγορουμενους 2 και 3 που διέμεναν σε κάποιες περιπτώσεις μαζί της στο σπίτι να χρησιμοποιούν το ενοικιαζόμενο όχημα χωρίς την ασφαλιστική τους κάλυψη και χωρίς η ίδια να γνωρίζει ότι αυτό χρησιμοποιείτο από μέρους τους για παράνομους σκοπούς.
Διερωτήθηκε ο συνήγορος πως η συγκατάθεση της να χρησιμοποιούν τα συγκεκριμένα πρόσωπα το ενοικιαζόμενο όχημα την καθιστά όχι μόνο ως συνωμότη των αδικημάτων αλλά και ως αυτουργό στα βασικά αδικήματα, όταν μάλιστα σε σχέση με αυτά δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που να την εμπλέκει. Σχολιάζοντας μάλιστα τον ισχυρισμό της θέσης από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής ότι η κατηγορούμενη 1 δεν είχε ανάγκη ενοικίασης αυτοκινήτου, παρέπεμψε στην μαρτυρία της ίδιας της κόρης της (Ερυθμό 60) στην οποία αναφέρεται ότι η μητέρα της δεν είχε δικό της αυτοκίνητο, ενώ χρησιμοποιούσε και ενοικιαζόμενα οχήματα για τις μετακινήσεις της. Σημείωσε περαιτέρω με παραπομπή και σε ιατρικά έγγραφα ότι η κατηγορούμενη 1 δεν οδηγεί την νύκτα, ενώ υπάρχουν αναφορές από τους κατηγορούμενους 2 και 3 ότι ήταν αυτοί που οδηγούσαν το όχημα, ενώ πρόκειται για τα ίδια πρόσωπα που κατά την καταδίωξη ημερ. 15.04.2026 οδήγησαν το ενοικιαζόμενο όχημα μέχρι και την κατοικία της κατηγορούμενης 1 όπου και το στάθμευσαν και στην συνέχεια τράπηκαν σε φυγή. Σε σχέση μάλιστα με την διεύθυνση που η κατηγορούμενη 1 έδωσε για την ενοικίαση του αυτοκινήτου έδωσε εξήγηση πως επρόκειτο για διεύθυνση φιλικού της προσώπου στην Λάρνακα και διερωτήθηκε αν πράγματι είχε λόγο να αποκρύψει την πραγματική της ταυτότητα γιατί να αποστείλει τόσο την ταυτότητα της όσο και την άδεια οδήγησης στην εταιρεία ενοικιάσεων.
Αναφορά έγινε από τον κ. Σατολία και για το γεγονός ότι είχε προηγηθεί εναντίον της κατηγορούμενης 1 και η καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης 2431/2026 που αφορούσε τις ίδιες κατηγορίες στα πλαίσια της οποίας διατάχθηκε η κράτηση της. Η συγκεκριμένη υπόθεση αναστάλθηκε στις 08.06.2026 όταν συνελήφθη και ο κατηγορούμενος 3 με αποτέλεσμα την ίδια ημέρα να καταχωρηθεί η παρούσα. Στο μεσοδιάστημα όμως και για περίοδο περί της μιάμισης ώρας η κατηγορούμενη 1 ήταν ελεύθερη και ενώ κάποιος θα μπορούσε να πει ότι είχε την δυνατότητα να διαφύγει, δεν το έπραξε απεναντίας παρουσιάστηκε κανονικά στην νέα υπόθεση ενώ γνώριζε μάλιστα πως θα ζητείτο ξανά η κράτηση της. Τέλος ο κ. Σατολιάς αναφέρθηκε στις υποκειμενικές περιστάσεις της κατηγορουμένης 1 και τους πολύ στενούς δεσμούς της με την Κύπρο, ενώ εισηγήθηκε και αριθμό όρων που θα μπορούσε να εκπληρώσει για σκοπούς εξασφάλισης της παρουσίας της μεταξύ άλλων και την καταβολή ποσού €20.000 σε μετρητά και την καθημερινή εμφάνιση της σε Αστυνομικό Σταθμό.
Στρεφόμενος προς τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων ο συνήγορος της κατηγορουμένης 1 τόνισε πως καμία μαρτυρία δεν υπάρχει που να συνδέει την κατηγορούμενη 1 στα όσα της καταλογίζονται. Οι δράστες των αδικημάτων αυτών τόνισε ήταν δύο και συγκεκριμένα άνδρες όπως και οι δράστες της καταδίωξης που έλαβε χώρα στις 15.04.2026. Τόνισε για ακόμα μια φορά πως το μόνο που συνδέει την κατηγορούμενη 1 από την μαρτυρία είναι ότι άφηνε τους κατηγορούμενους να χρησιμοποιούν το όχημα το οποίο είχε ενοικιάσει και τίποτα παραπάνω.
Έχουμε ακούσει με προσοχή τις θέσεις και των δύο πλευρών και τις έχουμε αποτιμήσει.
Το Δικαστήριο εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης Κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτηση του αποτελεί ένα σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α. (2001) 2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση Κατηγορουμένου και είναι οι εξής:
1. Η πιθανότητα μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο.
2. Η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων.
3. Η πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων.
Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι λοιπόν απαραίτητη η συνδρομή και των τριών πιο πάνω λόγων για να διαταχθεί τέτοια κράτηση (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 7).
Εφόσον το αίτημα στηρίχθηκε στον κίνδυνο της φυγοδικίας, με βάση τη σχετική νομολογία, αυτός ο παράγοντας εξετάζεται υπό το φως συγκεκριμένων αντικειμενικών παραμέτρων όπως είναι (α) η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κάθε κατηγορούμενος, (β) η εκτιμούμενη πιθανότητα για την καταδίκη του με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία και (γ) η αυστηρότητα της ποινής η οποία πιθανόν να του επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης (Βλ. ενδεικτικά Γενικός Εισαγγελέας ν Γ.Ν., Ποιν. Εφ. 145/23, ημερ. 21.7.23, Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 271/23, ημερ. 24.1.24).
Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη 1 καθώς και των αυστηρών ποινών που αναμένεται να επιβληθούν σε περίπτωση καταδίκης της.
Σε σχέση με την πιθανολόγηση καταδίκης της, έχουμε διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό, όπως αυτό παρουσιάζεται στις καταθέσεις και τα υπόλοιπα έγγραφα. Παραθέτουμε συνοπτικά τα πιο κάτω:
Σύμφωνα με την μαρτυρία του Ν. Ρ. (Ερυθρό 70) στην οποία κανείς εκ των συνηγόρων δεν έκαμε αναφορά, η κατηγορούμενη 1 ζήτησε στις 16.03.2026 να της δανείσει ένα όχημα για τις ανάγκες της γιατί δεν είχε αυτοκίνητο με τον μάρτυρα να προχωρεί και να της παραχωρεί προσωρινά το αυτοκίνητο που ήταν εγγεγραμμένο στον πατέρα του. Στις 23.03.2026 σύμφωνα πάντα με την μαρτυρία αυτή η κατηγορούμενη ενημέρωσε τον μάρτυρα ότι ενεπλάκη σε ατύχημα στην Λεμεσό με το όχημα που της είχε παραχωρήσει και μετέβηκε στο σπίτι του στην Λάρνακα και συγκεκριμένα στην οδό […] όπου τον παρέλαβε με ταξί, μετέβηκαν στην Λεμεσό και διευθέτησαν την μεταφορά του οχήματος με πλατφόρμα. Η κατάθεση του πατέρα του εν λόγω μάρτυρα (Ερυθρό 71) αναφέρεται επιπρόσθετα στην εμπλοκή του οχήματος στο ατύχημα, ενώ η κατάθεση του οδηγού ταξί (Ερυθρό 63) αναφέρεται στην μεταφορά των δύο προσώπων στην Λεμεσό με επιστροφή.
Επιπρόσθετα στην ίδια μαρτυρία του [..] αναφέρεται ότι μετά την επιστροφή τους στην Λάρνακα η κατηγορούμενη 1 παρέμεινε στην κατοικία του η οποία βρίσκεται απέναντι από το κέντρο […] στην οδό […] όπου του ζήτησε να χρησιμοποιήσει το τηλέφωνο του για να προχωρήσει στην ενοικίαση οχήματος αφού το δικό της ήταν απενεργοποιημένο καθότι δεν ήθελε να μιλήσει με τον άντρα της. Στην συνέχεια η κατηγορούμενη 1 τηλεφωνεί, σύμφωνα πάντα με τον μάρτυρα, στην εταιρεία ενοικιάσεως γύρω στις 05:00 το πρωί για να δει αν υπήρξε διαθεσιμότητα. Η κατηγορούμενη 1 παραμένει μαζί του στην κατοικία του ενώ στις 09:00 έρχεται ξανά σε τηλεφωνική επαφή με την εταιρεία ενοικιάσεως και προχωρεί στην ενοικίαση του επίδικου οχήματος δηλώνοντας ως διεύθυνση αυτήν ουσιαστικά που βρισκόταν εκείνη την ώρα, δηλαδή την […], αποστέλλοντας μάλιστα τόσο την ταυτότητα της όσο και την άδεια οδήγησης της προς τον σκοπό της ενοικίασης.
Στο μαρτυρικό υλικό περιλαμβάνεται και κατάθεση υπαλλήλου της εταιρείας ενοικιάσεων (Ερυθρό 58), η οποία αναφέρει διαφορετική εκδοχή από αυτή που προβλήθηκε από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ως προς το πρόσωπο στο οποίο παραδόθηκε το όχημα, ότι δηλαδή εκείνη παρέδωσε το όχημα στην κατηγορούμενη 1 προσωπικά (και όχι σε άλλο πρόσωπο) έξω από συγκεκριμένο εστιατόριο στην οδό […] στην Λάρνακα όπου και της υπόγραψε το συμβόλαιο και πλήρωσε το κόστος ενοικίασης. Επιπρόσθετα στην μαρτυρία του […] τίθεται ο ισχυρισμός ότι κατά τον χρόνο που η κατηγορούμενη 1 προχώρησε στην ενοικίαση του επίδικου οχήματος, η ίδια δεν είχε διαθέσιμο άλλο όχημα για τις μετακινήσεις της, ενώ βρισκόταν ήδη στην Λάρνακα και συγκεκριμένα στην κατοικία του […] και όχι στο σπίτι της στην Κοράκου. Αυτό θα πρόσφερε εναλλακτική εξήγηση για την επιλογή καταστήματος ενοικίασης στην Λάρνακα, ζήτημα που όπως και η υπόλοιπη αντικρουόμενη μαρτυρία θα εξεταστεί και θα σταθμιστεί κατά το στάδιο της δίκης. Επίσης, στην μαρτυρία της κόρης της κατηγορούμενης 1 (Ερυθρό 60), γίνεται αναφορά στο ότι η μητέρα της δεν είχε δικό της αυτοκίνητο και ότι συχνά χρησιμοποιούσε ενοικιαζόμενα οχήματα για τις μετακινήσεις της.
Έχουμε, βεβαίως, υπόψη μας και τη μαρτυρία του ιδιοκτήτη επιδιόρθωσης ελαστικών οχημάτων (Ερυθρό 61) ότι στις 03.04.2026 η κατηγορούμενη 1 μετέβηκε στο συνεργείο του μαζί με τους κατηγορούμενους 2 και 3 επιβαίνοντας σε αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής […] το οποίο είχε αγοραστεί από τον σύζυγο της.
Κρίνεται σκόπιμο στο σημείο αυτό να γίνει μια σύντομη αναφορά για τον τρόπο που εξετάζεται η μαρτυρία για σκοπούς θεμελίωσης πιθανότητας καταδίκης και σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην DYDI κ.α. v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 103/2020, 104/2020, 3/9/2020:
‘’Στην Κουτσούδη ν. Αστυνομίας, ποιν.εφ.131/20 και 132/20, 20.8.20 με επίκληση παλαιότερης νομολογίας αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται «σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και αποφασίζει μόνο το κατά πόσο η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη, έστω και αν διαπιστώνεται και εύλογη προσδοκία αθώωσης, όπως διευκρινίστηκε στην Τσέκκουρα ν. Δημοκρατίας (2010) 2 ΑΑΔ 32. Είναι ζήτημα εκτίμησης του βαθμού πιθανολόγησης. Στην Τσεκκούρα, όπου αναπτύχθηκαν επιχειρήματα αναφορικά με την πράγματι δύναμη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής στα οποία η Δημοκρατία αντέταξε τις δικές της αντίθετες θέσεις και ερμηνείες, λέχθησαν τα ακόλουθα, τα οποία θεωρούμε ότι αρμόζουν πλήρως εν προκειμένω. Είναι στοιχειώδες πως δεν τίθεται τώρα ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων, όπως ορθά επισήμανε και το Κακουργιοδικείο. Και πως δεν θα πρέπει με τωρινές ατελέσφορες παρατηρήσεις να επηρεάσουμε οτιδήποτε που θα ανήκει στη δίκη.»’’
Νοείται ότι το κατά πόσον μπορούν να αποδειχθούν στον απαιτούμενο βαθμό τα αδικήματα που καταλογίζονται στην κατηγορουμένη 1 στην βάση της διαθέσιμης μαρτυρίας αποτελεί ζήτημα που θα αποφασιστεί στην εκδίκαση της υπόθεσης. Από αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μας, χωρίς αυτή να αξιολογείται, διαφαίνεται ότι το σημαντικότερο στοιχείο εναντίον της έγκειται στο ότι ήταν το άτομο που ενοικίασε το αυτοκίνητο που χρησιμοποιήθηκε για τη διάπραξη αδικημάτων. Βεβαίως, η φερόμενη χρήση του ενοικιαζόμενου οχήματος από άλλα πρόσωπα το βράδυ, ειδικότερα εφόσον, ως αναφέρθηκε, πρόκειται για συγγενείς του συζύγου της με τους οποίους συγκατοικεί, δεν οδηγεί αφ' εαυτής, στο παρόν στάδιο και χωρίς περαιτέρω αξιολόγηση, σε συμπέρασμα ως προς το υποκειμενικό στοιχείο της γνώσης που η Κατηγορούσα Αρχή θα κληθεί να αποδείξει στη δίκη. Πρόκειται για ζήτημα που παραμένει ανοικτό και θα κριθεί με βάση το σύνολο της μαρτυρίας κατά την ακροαματική διαδικασία. Ως αναφέραμε πιο πάνω, υπάρχουν κάποια στοιχεία που φαίνεται να καθιστούν τις περιστάσεις ενοικίασης του οχήματος από την κατηγορούμενη 1 ασυνήθιστες ή ύποπτες, τα οποία κατά το στάδιο της δίκης θα μπορούσαν να συνεκτιμηθούν ως προς το κατά πόσο η ίδια γνώριζε ότι οι δράστες θα το χρησιμοποιούσαν για παράνομο σκοπό. Ωστόσο, υπάρχει και μαρτυρικό υλικό που φαίνεται να υποστηρίζει τις εξηγήσεις που έδωσε η κατηγορούμενη 1 σε σχέση με αυτά τα ζητήματα. Έχοντας τα πιο πάνω υπόψη και για σκοπούς πιθανολόγησης καταδίκης της κατηγορούμενης 1, κρίνουμε ότι το μαρτυρικό υλικό ιδωμένο στην όψη του δεν φαίνεται να είναι τέτοιας εμβέλειας ή έκτασης σε σχέση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη 1, με αποτέλεσμα οι πιθανότητες καταδίκης της, ως αυτές δύναται να εκτιμηθούν στο παρόν στάδιο, να προβάλουν ως μειωμένες.
Πέραν των πιο πάνω, κατά την εκτίμηση του κινδύνου μη προσέλευσης ενός υπόδικου κατά τη δίκη, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και άλλοι παράγοντες, που ανάγονται στα υποκειμενικά δεδομένα του κάθε κατηγορούμενου, όπως προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες, η ηλικία, υγεία, απασχόληση, οικογενειακή κατάσταση και οι δεσμοί του υποδίκου με την Κύπρο, χωρίς, όμως, όλα αυτά να απομονώνονται και να υπερφαλαγγίζουν το γενικότερο δημόσιο συμφέρον προς απονομή της Δικαιοσύνης (Βλ. Χατζηδημητρίου v. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 45, Θεοχάρους κ.ά. v. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 48, Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 109).
Αναγνωρίζεται ότι η ύπαρξη δεσμών με τη χώρα στην οποία διώκεται ένας κατηγορούμενος δύναται να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο διαφυγής του στο εξωτερικό για να μην εμφανιστεί στη δίκη. Οι δεσμοί, όμως, αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον κάθε κατηγορούμενο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι κατά πόσο οι προσωπικές περιστάσεις του κάθε κατηγορούμενου, συμπεριλαμβανομένων των δεσμών του με την Κύπρο, είναι τέτοιοι που να ανατρέπουν τη σκέψη στο μυαλό του να μην εμφανιστεί στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες που του προσάπτονται (Βλ. Εισαγγελέας ν. Σιδερένιου κ.ά. (2008) 2 Α.Α.Δ. 319 και Κρασοπούλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 450). Τονίζεται ότι δεν εξετάζονται οι προσωπικές συνθήκες με σκοπό να επιδειχθεί επιείκεια στον εκάστοτε κατηγορούμενο, απαλλάσσοντας τον από την ταλαιπωρία της προφυλάκισης.
Έχουμε λάβει υπόψη μας τα όσα έχουν αναφερθεί σε σχέση με τις προσωπικές περιστάσεις της κατηγορούμενης 1, ειδικότερα ότι αυτή, αν και κατάγεται από τη Ρωσία, έχει Κυπριακή υπηκοότητα και διαμένει στην Κύπρο τα τελευταία 25 χρόνια. Είναι μητέρα δύο θυγατέρων (η μία εξ αυτών ανήλικη) οι οποίες διαμένουν μόνιμα στην Κύπρο σε άλλη, όμως, οικία εφόσον δεν διατηρούν μεταξύ τους στενές σχέσεις. Είναι πλέον παντρεμένη με πρόσωπο που κατάγεται από τη Συρία και ο οποίος σήμερα βρίσκεται υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές και στον παρόν στάδιο η ίδια δεν εργάζεται.
Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, κρίνουμε ότι το μαρτυρικό υλικό στον βαθμό και την έκταση που αφορά την κατηγορούμενη 1, ιδωμένο στην όψη του δεικνύει αδυναμίες και σε συνδυασμό με τις προσωπικές της περιστάσεις και τους δεσμούς της με την Κύπρο, κρίνουμε ότι ο κίνδυνος φυγοδικίας στην προκειμένη δεν προβάλλει ως μεγάλος ή ορατός. Η παρουσία της στο Δικαστήριο θα μπορούσε να διασφαλιστεί σε ικανοποιητικό βαθμό με την επιβολή σχετικών όρων εγγύησης.
Στρεφόμενοι τέλος στον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων από πλευράς κατηγορουμένης 1 σε περίπτωση που αυτή αφεθεί ελεύθερη σημειώνουμε τα εξής:
Στην Πιριπίτσης ν. Δημοκρατίας (2010) 2 ΑΑΔ, 9 επαναλαμβάνεται πως η πολιτική δικαίου για την πρόληψη του εγκλήματος, έχει καθιερώσει κανόνα ο οποίος επιτρέπει την κράτηση όπου διαφαίνεται κίνδυνος επανάληψης αδικημάτων. Στη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας (1997) 2 ΑΑΔ, 130, επαναλαμβάνεται ότι η πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος, είναι δυνατό να αποτελέσει τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου.
Αυτό που προκύπτει από τη Νομολογία, είναι ότι δεν απαιτείται ακριβής ή συγκεκριμένη μαρτυρία σε σχέση με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Όπως λέχθηκε στην Ονουφρίου ν. Αστυνομίας (2014) 2(A) ΑΑΔ 406:
«Η πιθανότητα αυτή δεν απαιτείται να αποδειχτεί με την αυστηρή του όρου έννοια, αλλά η πιθανολόγηση σε τάση, για τη συγκεκριμένη συμπεριφορά ενός κατηγορουμένου, είναι αρκετή.»
Αρκεί να δημιουργείται μια ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα στη βάση του συνόλου του υλικού που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων είναι δυνατό να προκύπτει είτε από στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υποδίκου ή της υπόθεσης είτε από εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης (Χ΄΄ Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (1997) 2 ΑΑΔ, 45, Φενερίδης (1998) 1(Δ) ΑΑΔ, 2101, Πατατάρης ν. Αστυνομίας (2012) 2 ΑΑΔ, 46, Σπανού κ.α. ν. Δημοκρατίας (2013) 2 ΑΑΔ, 89 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 113/15 (Σχ. με 115/15), απόφαση ημερομηνίας 02.06.2015).
Η κατηγορούμενη 1 είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου, ενώ δεν εκκρεμεί εναντίον της οποιαδήποτε άλλη ποινική υπόθεση προς εκδίκαση πέραν της υπό εξέταση, στοιχείο που μειώνει την πιθανότητα μελλοντικής εγκληματικής συμπεριφοράς.
Φυσικά δεν παραγνωρίζεται το γεγονός ότι το ίδιο το περιεχόμενο ενός κατηγορητηρίου,, το οποίο μάλιστα καλύπτει σημαντικό αριθμό αδικημάτων, μπορεί να αποτελέσει σε συνδυασμό με το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης, παράγοντα για την εκτίμηση περί της πιθανότητας διάπραξης νέων αδικημάτων στο μέλλον (βλ. Σκούρου ν. Αστυνομίας (2011) 2 ΑΑΔ, 140, ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΗ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ.: 152/24, 25/6/2024)
Υπενθυμίζεται η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι αυτό που καταλογίζεται στην κατηγορούμενη 1 είναι η από μέρους της ενοικίαση και παραχώρηση του ενοικιαζόμενου οχήματος στους κατηγορούμενους 2 και 3 με γνώση της ότι αυτό χρησιμοποιείτο ως μέσο για την διάπραξη των καταλογιζομένων αδικημάτων αποδίδοντας της ουσιαστικά τόσο συνωμοσία όσο και συνέργεια. Δεν παραγνωρίζουμε την εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής ότι η ίδια η πολλαπλότητα των κατηγοριών, καθώς και η χρονική διάρκεια της ενοικίασης του οχήματος η οποία καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου διάπραξης των επίδικων αδικημάτων, θα μπορούσε να αποτελέσει ένδειξη διαρκούς και όχι μεμονωμένης εμπλοκής της ίδιας με τα υπό κρίση αδικήματα. Όμως, πέραν των επιφυλάξεων που αναφέρονται πιο πάνω σε σχέση με την πιθανολόγηση καταδίκης της βάσει του υφιστάμενου μαρτυρικού υλικού, ακόμα και αν ήθελε αποδειχθεί κατά την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης ότι η κατηγορούμενη 1 με την παραχώρηση του ενοικιαζόμενου οχήματος προς τους κατηγορούμενους 2 και 3 τους διευκόλυνε εν γνώση της στο να διαπράξουν τα υπό κρίση αδικήματα, το στοιχείο αυτό από μόνο του δεν δεικνύει αναπόφευκτα ροπή της κατηγορούμενης 1 προς το έγκλημα. Αυτό γιατί, από το διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό δεν αναφύεται επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά από την ίδια πέραν της ενοικίασης και παραχώρησης του οχήματος σε άλλα άτομα τα οποία φαίνεται να συγκατοικούσαν με αυτήν. Συνεπώς δεν διαπιστώνουμε ροπή της κατηγορούμενης 1 προς το έγκλημα.
Ως εκ τούτου με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπό εξέταση υπόθεσης δεν θεωρούμε ότι έχει καταδειχθεί ότι σε περίπτωση που η κατηγορούμενη 1 αφεθεί ελεύθερη αυτή θα διαπράξει στο μέλλον άλλα αδικήματα.
Συνεπώς για τους λόγους που εξηγούμε ανωτέρω το αίτημα για κράτηση της κατηγορούμενης 1 στηριζόμενο τόσο στον κίνδυνο φυγοδικίας όσο και στον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων απορρίπτεται.
Έχοντας υπόψη την ανωτέρω κατάληξη του Δικαστηρίου, διατάσσεται όπως η κατηγορούμενη 1 απολυθεί με τους ακόλουθους περιοριστικούς όρους:
(1) Να υπογράψει προσωπική εγγύηση ύψους €80.000.
(2) Να καταθέσει χρηματικό ποσό ύψους €20.000 ως εγγύηση.
(3) Να παραδώσει τα ταξιδιωτικά της έγγραφα στην Αστυνομία.
(4) Το όνομα της να αναγραφεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας απαγορεύεται (Stop List).
(5) Απαγορεύεται σε αυτήν η διέλευση μέσω οδοφραγμάτων σε περιοχές μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία.
(6) Να υπογράφει καθημερινά δύο φορές την ημέρα μεταξύ των ωρών 08:00 - 10:00π.μ. και 19:00 - 21:00 στον Αστυνομικό Σταθμό Ευρύχου.
(Υπ)…………………………………….
Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.
(Υπ)………………………………………
Ν. Φακοντής, Ε.Δ.
(Υπ)……………………………………….
Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο