ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ

EΝΩΠΙΟΝ:   Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.

                     Ν. Φακοντής, Ε.Δ.

                     Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.

     Αρ. Υπόθεσης: 3050/2024

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

v.

N. K 

         Κατηγορούμενου

                                                            ---------------------------

Ημερομηνία: 05.10.2026 

Εμφανίσεις:

Για Δημοκρατία: κος Ανδρέας Χατζηκύρου

Για Κατηγορούμενο: κoς Κυριάκος Πραστίτης

Κατηγορούμενος: Παρών 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Οι κατηγορίες & η ακρόαση:

 

Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο (2) κατηγορίες: (α) του φόνου εκ προμελέτης, ήτοι ότι στις 14.06.2024 στην Τρεμιθούσα της Επαρχίας Πάφου εκ προμελέτης, με παράνομη πράξη και συγκεκριμένα χρησιμοποιώντας μαχαίρι, επέφερε τον θάνατο στην P. K (στο εξής το «θύμα» ή <<θανούσα>>) (1^η Κατηγορία) κατά παράβαση των άρθρων 203 και 204 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ενώ του καταλογίζεται και το αδίκημα της γυναικοκτονίας (2^η Κατηγορία), ότι δηλαδή κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται ανωτέρω με παράνομη πράξη επέφερε τον θάνατο στην πρώην σύζυγο του κατά παράβαση των άρθρων 2 και 10Α του Περί Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμος 115(Ι)/2021. Και οι δύο κατηγορίες αφορούν στο ίδιο επίδικο περιστατικό.

 

Προς το σκοπό απόδειξης της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κλήθηκαν και κατέθεσαν συνολικά 19 μάρτυρες. Επιπρόσθετα κατατέθηκαν εξ συμφώνου καταθέσεις και έγγραφα με αποδεκτή την αλήθεια του περιεχομένου τους^[1], ενώ έγιναν και δηλώσεις σε σχέση με την μη αμφισβήτηση της νομιμότητας διακίνησης των τεκμηρίων της υπόθεσης^[2].

 

 

Mετά την κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία αυτός επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής, ενώ δεν κάλεσε μάρτυρες προς υπεράσπιση του. Να επισημανθεί ευθύς εξαρχής ότι από την επιλογή του κατηγορούμενου να παραμείνει σιωπηλός δεν μπορεί να εξαχθούν οποιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (βλ. Themistocleous v. Police (1981) 2 C.L.R. 200). Είναι δικαίωμα του και αυτό δεν μπορεί να επενεργήσει σε βάρος του (βλ. Ντίνος Δημητρίου Χριστοφόρου ν. Της Αστυνομίας (1990) 2 Α.Α.Δ. 250).

 

Η μαρτυρία:

 

Προχωρούμε σε σύνοψη των όσων ο κάθε μάρτυρας παρέθεσε στο Δικαστήριο, ομαδοποιώντας τους, για σκοπούς καλύτερης συνοχής, ανάλογα με το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους.

 

Μάρτυρες ένοικοι του συγκροτήματος διαμερισμάτων St George:

 

Δεύτερος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ2) παρουσιάστηκε η A. T η οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, την κατάθεση της ημερ. 14.06.2024 που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμ. 86Α & 86Β). Πρόκειται ουσιαστικά για ένοικο μαζί με τα παιδιά της του διαμερίσματος αρ. 101 η είσοδος του οποίου βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το διαμέρισμα αρ. 103 που διέμενε ο κατηγορούμενος όπου έλαβε χώρα το περιστατικό στις 14.06.2024. Ως αναφέρει στην κατάθεση της στις 14.06.2024 και περί ώρα δέκα παρά τέταρτο το πρωί περίπου, προσπαθώντας να κοιμηθεί, άκουσε σε κάποια στιγμή μια γυναικεία φωνή να προέρχεται από έξω πολύ κοντά από το μπαλκόνι της. Η γυναίκα σύμφωνα με την μάρτυρα ούρλιαζε πάρα πολύ δυνατά, σαν να την σκότωναν και άκουσε που φώναζε συνεχώς στα Αγγλικά ‘’Please anybody help he kill me’’. Αμέσως η ίδια βγήκε στο μπαλκόνι της για να δει τι συμβαίνει με την γυναίκα να συνεχίζει να ουρλιάζει και να φωνάζει για βοήθεια αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει από ποιο διαμέρισμα ακούγονταν οι φωνές, ήταν όμως σίγουρη ότι προέρχονταν από κάποιο διαμέρισμα στην πολυκατοικία τους. Αφού μπήκε μέσα στο υπνοδωμάτιο κατέβηκε κάτω στο ισόγειο έξω στο δρόμο και κατευθύνθηκε πίσω στο δρόμο της πολυκατοικίας όπου φαίνονται τα μπαλκόνια των διαμερισμάτων όπου είχαν μαζευτεί και άλλα πρόσωπα για να δουν τι έγινε. Σε κάποια στιγμή οι φωνές σταμάτησαν και είδε μια κοπέλα να πέφτει από το μπαλκόνι του 1^ου ορόφου του διαμερίσματος 103. Ένεκα του ότι όλα έγιναν πολύ γρήγορα, δεν είδε αν προσπαθούσε να κατεβεί ή αν πήδηξε από το μπαλκόνι ή αν την έριξε κάποιος άλλος από εκεί. Διευκρινίζει βεβαίως πως δεν είδε οποιοδήποτε πρόσωπο να βρίσκεται στο μπαλκόνι μαζί της την ώρα που έπεσε. Σύμφωνα με την μάρτυρα η κοπέλα την οποία αναγνώρισε όταν της υποδείχθηκε ο φωτογραφικός φάκελος του Τεκμηρίου 20, έπεσε εσωτερικά της πολυκατοικίας όπου είναι η αυλή, στην συνέχεια σηκώθηκε πάνω με την μάρτυρα να την βλέπει ότι είχε παντού αίματα πάνω της και ειδικά στο στομάχι και το στήθος της. Στάθηκε και κουτσαίνοντας βγήκε από το διαχωριστικό κάγκελο έξω στο πεζοδρόμιο του δρόμου και έπεσε αιμόφυρτη στο πεζοδρόμιο. Αμέσως πήγε κοντά της με άλλα πρόσωπα για να την βοηθήσουν και να την ρωτήσουν τι έγινε χωρίς όμως αυτή να μπορεί να μιλήσει. Είχε μεγάλα τραύματα στο στομάχι, φαινόταν ότι κάποιος την μαχαίρωσε, ενώ κάποιος από εκεί έφερε μια πετσέτα και της τα κάλυψε και πίεζε τα τραύματα της και προσπαθούσε να της προσφέρει πρώτες βοήθειες. Η μάρτυρας τηλεφώνησε στην υποδοχή του συγκροτήματος Club St. George και τους είπε να ενημερώσουν ασθενοφόρο. Επίσης με το κινητό της τηλέφωνο βιντεογράφησε την κοπέλα που ήταν στο πεζοδρόμιο τραυματισμένη και έβγαλε και κάποιες φωτογραφίες του μπαλκονιού, αναγνωρίζοντας ως σχετικό το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 80 που της υποδείχθηκε. Μετά από λίγο η κοπέλα έχασε τις αισθήσεις της και παρά την άφιξη του ασθενοφόρου και τις προσπάθειες που έγιναν να την επαναφέρουν αυτή ήταν νεκρή. Η ίδια ένεκα του ότι ήταν πολύ συγχυσμένη έφυγε για να επιστρέψει πίσω στο διαμέρισμα της. Όταν πήγε στην είσοδο της πολυκατοικίας πριν να μπει μέσα για να βρει στο διαμέρισμα της είδε έξω από την πολυκατοικία τους ακόμα ένα ασθενοφόρο και κάτω στο έδαφος ήταν ξαπλωμένος πάνω στο κρεβατάκι του ασθενοφόρου ο ένοικος του διαμερίσματος 103 ο οποίος φαινόταν να έχει τις αισθήσεις του. Είδε αίματα στον δρόμο και είδε επίσης ότι στην είσοδο της πολυκατοικίας τους είχε πολλά αίματα που οδηγούσαν στο διαμέρισμα με αριθμό 103 που έμενε το συγκεκριμένο πρόσωπο. Όταν η ίδια βγήκε πάνω είδε την πόρτα του διαμερίσματος να είναι ανοικτή και πλησίασε με το κινητό της τηλέφωνο και έβγαλε βίντεο χωρίς να αγγίξει οτιδήποτε εντός του διαμερίσματος. Υπήρχαν παντού αίματα στο διάδρομο προς την είσοδο του διαμερίσματος 103 και μέσα στο διαμέρισμα. Επίσης η συρόμενη πόρτα του μπαλκονιού του διαμερίσματος 103 δηλαδή από εκεί που έπεσε η κοπέλα ήταν ανοικτή. Μετά από λίγο ήρθε η Αστυνομία με την μάρτυρα να τους ενημερώνει για το τι είδε και να τους δείχνει και τα βίντεο. Δεν γνώριζε οτιδήποτε σε σχέση με τον ένοικο του διαμερίσματος 103 παρά του ότι διέμενε σε αυτό τους τελευταίους 6 μήνες, ήταν κλειστός τύπος και δεν είχαν οποιασδήποτε μεταξύ τους σχέση αφού τον έβλεπε σπάνια, περίπου μια φορά την εβδομάδα. Τον έβλεπε πάντα μόνο του χωρίς να διαπιστώνει αν έμενε οποιαδήποτε κοπέλα μαζί του, ενώ και την κοπέλα που έπεσε από το μπαλκόνι η μάρτυρας την είδε για πρώτη φορά την ημέρα του περιστατικού.

 

Αντεξεταζόμενη αρνήθηκε την θέση της υπεράσπισης ότι το θύμα το μόνο που φώναζε σύμφωνα και με τις υπόλοιπες μαρτυρίες ως της υποδείχθηκε, ήταν η λέξη Help και επέμενε ότι άκουγε την κοπέλα να φωνάζει πολύ δυνατά από το σημείο που βρισκόταν τις λέξεις που αναγράφει και στην κατάθεση της ήτοι Please anybody help he kill me. Ως επεξήγησε, επειδή ήταν καλοκαίρι και τα παράθυρα του διαμερίσματος της ήταν ανοικτά, μπορούσε να ακούσει τις φωνές αυτές πολύ δυνατά αφού η ίδια μάλιστα ξύπνησε από τον θόρυβο αυτό, ενώ όταν κατέβηκε κάτω στο ισόγειο από το διαμέρισμα της, αντιλήφθηκε από ποιο διαμέρισμα προέρχονταν αφού είδε την κοπέλα με τα αίματα να κρατάει από τα κάγκελα και το μάρμαρο του μπαλκονιού του διαμερίσματος προσπαθώντας να σκαρφαλώσει και στην συνέχεια όταν το ύψος δεν ήταν μεγάλο να πηδάει, διευκρινίζοντας πως η ίδια δεν είδε κάποιο να σκοτώνει την γυναίκα αυτή, ούτε και κάποιον να βρίσκεται στο μπαλκόνι μαζί της. Ως περαιτέρω επεξήγησε αντεξεταζόμενη όταν η κοπέλα αυτή κατέληξε στο πεζοδρόμιο και εκεί μαζεύτηκαν και άλλα άτομα μαζί με την μάρτυρα αντιλήφθηκαν πως η γυναίκα αυτή προσπαθούσε κάτι να πει, να μιλήσει, χωρίς όμως να είναι κατανοητό. Αρνήθηκε την θέση πως τα όσα αναφέρει κατά την δια ζώσης μαρτυρία της και δεν περιλαμβάνει στην κατάθεση της είναι γιατί είδε την κατάληξη του θύματος και στο μυαλό της καταδίκασε τον κατηγορούμενο. Συμφώνησε επίσης πως η ίδια ρώτησε το θύμα όπως φαίνεται και στο σχετικό βίντεο ‘’What he do with you’’ με την μάρτυρα να εξηγεί πως η αναφορά σε ‘’he’’ εννοούσε τον γείτονα της αφού η ίδια γνώριζε ότι ήταν δικό του το διαμέρισμα και πως ο ίδιος διέμενε εκεί, ενώ στην συνέχεια του περιστατικού τον είδε και αυτόν στο ασθενοφόρο. Ερωτώμενη σε σχέση με το βίντεο που τράβηξε μετά το περιστατικό αναφορικά με το διαμέρισμα αρ. 103 η ίδια σημείωσε καταρχάς πως την ώρα που η ίδια άκουσε τις φωνές και βγήκε από τον διάδρομο όπου βρίσκεται και το συγκεκριμένο διαμέρισμα η πόρτα του ήταν κλειστή και δεν υπήρχε οποιοδήποτε αίμα. Η μάρτυρας επέστρεψε στο διαμέρισμα μετά που όλα είχαν τελειώσει με σκοπό να τραβήξει το βίντεο που υποδείχθηκε στο δικαστήριο και κατά την επιστροφή της στο διαμέρισμα ήταν που είδε και τον κατηγορούμενο να βρίσκεται στο κρεβάτι του ασθενοφόρου, χωρίς να είχε δει οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να εισέρχεται του διαμερίσματος. Συμφώνησε πως στο βίντεο που η ίδια τράβηξε απεικονίζει στην γωνιά του χαλιού μια πλαστική σακούλα σε αντίθεση με την φωτογραφία 53 του Τεκμηρίου 20 όπου παρουσιάζεται η σακούλα απεικονίζεται περίπου 1 μέτρο μακριά από το χαλί. Διευκρίνισε πως δεν τράβηξε η ίδια τις φωτογραφίες αυτές ενώ η ίδια δεν μετακίνησε οτιδήποτε εντός του διαμερίσματος. Σε υποβολή ότι μετά από την ίδια υπήρχε επέμβαση στην σκηνή και μετακινήθηκαν τεκμήρια απάντησε πως δεν το γνωρίζει αυτό.

 

Tέταρτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ4) παρουσιάστηκε ο E. R. P o οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την κατάθεση του ημερ. 14.06.2024 (Τεκμ. 88Α & 88Β) και ημερ. 01.07.2024 (Τεκμ. 89Α & 89Β). Πρόκειται ουσιαστικά για πρόσωπο που διαμένει μαζί με την σύζυγο του σε γειτονικό διαμέρισμα με αυτό που διέμενε ο κατηγορούμενος στον 1^ο όροφο, η βεράντα του οποίου βρίσκεται πολύ κοντά, δίπλα και στην ίδια πλευρά με την βεράντα του διαμερίσματος του κατηγορούμενου. Ως αναφέρει στις 14.06.2024 γύρω στις 10:00 ενώ βρισκόταν στο διαμέρισμα του ξαφνικά άκουσε μια γυναικεία φωνή να φωνάζει στα Αγγλικά ‘’HELP’’ μια  ή δύο φορές και ο ήχος του φάνηκε να προερχόταν πολύ κοντά στο μπαλκόνι του. Βγήκε αμέσως έξω στο μπαλκόνι του και είδε ότι επρόκειτο για το διαμέρισμα με αριθμό 103 που βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το δικό του. Στο εν λόγω διαμέρισμα ως αναφέρει έβλεπε συχνά τους τελευταίους έξι μήνες να μπαινοβγαίνει ένας άνδρας ο οποίος του είπε ότι ονομάζεται […] και ότι καταγόταν από την Βουλγαρία και του ανέφερε ότι είχε μετακομίσει σε αυτό. Το συγκεκριμένο πρόσωπο τον βλέπει δύο με τρείς φορές την εβδομάδα χωρίς να έχει ιδιαίτερη σχέση μαζί του και απλά χαιρετάνε ο ένας τον άλλο. Μάλιστα ως σημειώνει είδε στο ίδιο διαμέρισμα να μπαινοβγαίνει συχνά και μια κοπέλα ενώ στην βεράντα του ίδιου διαμερίσματος είχε δει και ένα μικρό μωρό ηλικίας γύρω στα τέσσερα έτη θεωρώντας ότι επρόκειτο για την γυναίκα και το παιδί του […] και ότι έμεναν και αυτοί εκεί. Μάλιστα τις τελευταίες δέκα περίπου μέρες λόγω της ζέστης τα βράδια ο ίδιος έβγαινε στο μπαλκόνι και έβλεπε τα συγκεκριμένα πρόσωπα να κάθονται στο μπαλκόνι του διαμερίσματος σαν κανονικό ζευγάρι χωρίς να αντιληφθεί οποιοδήποτε πρόβλημα. Σε σχέση με τα όσα εξελίχθηκαν στις 14.06.2024 όταν άκουσε την γυναικεία φωνή να φωνάζει, βγήκε στο μπαλκόνι και είδε ότι η γυναίκα που φώναζε ήταν η γυναίκα του [..] η οποία πατούσε στην βεράντα με το αριστερό της πόδι, είχε το δεξί της πόδι περασμένο πάνω από το κάγκελο του μπαλκονιού και το κορμί της ήταν στο εσωτερικό χώρο του μπαλκονιού παράλληλα με το πάνω μέρος του κάγκελου και είχε τα δύο της χέρια τυλιγμένα στο κάγκελο και φαινόταν ότι προσπαθούσε να περάσει πάνω από το κάγκελο για να κατεβεί από το μπαλκόνι. Ταυτόχρονα ο […] ως ο μάρτυρας σημειώνει στεκόταν στο μπαλκόνι, ακριβώς πίσω της και είχε περασμένα τα χέρια του σαν να την αγκάλιαζε από πίσω στον κορμό της τραβώντας την προς τα πίσω με την κοπέλα να φωνάζει ακόμη δύο φορές ‘’HELP’’ χωρίς ο ίδιος να προσέξει αν κάποιος από τους δύο κρατούσε μαχαίρι ή να ήταν τραυματισμένος εκείνη την ώρα. Αυτό διήρκεσε περίπου 30 δευτερόλεπτα και ο […] κατάφερε να τραβήξει την γυναίκα  από το μπαλκόνι και ακολούθως συνέχισε να την τραβάει με τον ίδιο τρόπο και την έβαλε μέσα στο διαμέρισμα τους από την μπαλκονόπορτα που ήταν ανοικτή και αμέσως έκλεισε την μπαλκονόπορτα από αλουμίνιο ακούγοντας μάλιστα και ένα ήχο όπου κατάλαβε ότι ήταν η ασφάλεια που κλειδώνει την μπαλκονόπορτα. Ο μάρτυρας περίμενε άλλα 30 περίπου δευτερόλεπτα στο μπαλκόνι του και στην συνέχεια πέρασε από το διαμέρισμα του εσωτερικά, άνοιξε την πόρτα του και βγήκε στον διάδρομο για να δει τι συμβαίνει και αν η γυναίκα χρειαζόταν κάποια βοήθεια. Στον διάδρομο συνάντησε και μια κοπέλα την οποία δεν γνωρίζει η οποία κρατούσε στο χέρι κινητό τηλέφωνο και προσπαθούσε να τηλεφωνήσει στην Αστυνομία και τον ιδιοκτήτη λέγοντας του ότι θα έπρεπε να κτυπήσουν την πόρτα για να ανοίξουν για να προλάβουν κάποιο κακό γιατί για τα 30 δευτερόλεπτα με ένα λεπτό που ήταν εκεί στον διάδρομο οι φωνές της κοπέλας που φώναξε ‘’HELP’’ συνεχίζονταν μαζί με βογκητά από την κοπέλα “Αχ, αχ’’. Ξαφνικά ο μάρτυρας άκουσε ένα δυνατό θόρυβο σαν κάτι να έπεσε από ύψος και τον ήχο αυτό τον άκουσε να προέρχεται από τον χώρο κοντά στο μπαλκόνι, αφού η πόρτα του διαμερίσματος του και η μπαλκονόπορτα του διαμερίσματος του που οδηγεί στο μπαλκόνι ήταν ανοικτές.

 

Αμέσως έτρεξε μέσα στο διαμέρισμα του και βγήκε στο μπαλκόνι και κοιτάζοντας προς τα κάτω είδε πεσμένη την γυναίκα του […] ανάσκελα πάνω στο χαλίκι στο έδαφος ενώ υπήρχαν πολλά αίματα στον κορμό του σώματος της από το στήθος και κάτω και στα πόδια της πάνω από τα γόνατα. Κοίταξε την γυναίκα από το μπαλκόνι για περίπου πέντε με δέκα δευτερόλεπτα και είδε ότι προσπαθούσε να γυρίζει το κορμί της και έτσι έτρεξε έξω από το διαμέρισμα του, κατέβηκε από τα σκαλιά κάτω στο ισόγειο και έκανε τον γύρο για να πάει κοντά της. Μόλις πήγε κοντά στην γυναίκα ήταν ήδη εκεί η γειτόνισσα που στεκόταν μαζί του στον διάδρομο προηγουμένως και άλλα τρία με τέσσερα άτομα ενώ κάποιος ένοικος στην διπλανή πολυκατοικία προσπαθούσε να τις προσφέρει πρώτες βοήθειες με την γυναίκα να δυσκολεύεται να αναπνεύσει.

 

Ο ίδιος δεν άκουσε την γυναίκα να λέει κάτι αλλά είχε τις αισθήσεις της. Μετά από τριάντα δευτερόλεπτα με ένα λεπτό από την ώρα που ο ίδιος κατέβηκε κάτω, άκουσε κάποιους ανθρώπους από την διπλανή πολυκατοικία να φωνάζουν από τα μπαλκόνια τους ότι κάποιος άλλος τραυματίας ήταν εκεί. Έτρεξε προς την πολυκατοικία που είναι πίσω από την δική τους και είδε τον κατηγορούμενο ξαπλωμένο στο πάτωμα ανάσκελα με μαζεμένα τα πόδια και είχε και αυτός αρκετό αίμα στο ύψος της κοιλιάς του και στα πόδια του πάνω από τα γόνατα. Πήγε στο διαμέρισμα του και του έφερε νερό ρωτώντας τον αν ήταν εντάξει με τον κατηγορούμενο να του απαντά ότι ήταν καλά αλλά πονούσε ενώ όταν έφτασε το πρώτο ασθενοφόρο και μετέβηκε στην γυναίκα με τον ίδιο να πηγαινοέρχεται μία στην γυναίκα και μια στον κατηγορούμενο άκουσε το πλήρωμα του ασθενοφόρου να λέει ότι η γυναίκα είχε πεθάνει. Μετά από μερικά λεπτά ήρθε και δεύτερο ασθενοφόρο όπου και παρέλαβε και τον κατηγορούμενο ενώ σημείωσε ότι ενώ ήταν μαζί του ο κατηγορούμενος τον ρώτησε αν ήταν εντάξει η γυναίκα του με τον μάρτυρα να του απαντά πως δεν ήξερε και ούτε ο κατηγορούμενος του είπε αλλά ούτε και ο μάρτυρας τον ρώτησε για το τι ακριβώς έγινε και για ποιο λόγο.

 

Τέλος ο μάρτυρας σημείωσε πως δεν είδε τον κατηγορούμενο ή την γυναίκα να κρατάει μαχαίρι ή άλλο αντικείμενο ενώ δεν είδε ούτε και γνωρίζει για το πώς η γυναίκα έπεσε από το μπαλκόνι. Μάλιστα σημειώνει ότι από τον καιρό που μένουν στο διπλανό διαμέρισμα δεν άκουσε ποτέ και ούτε κατάλαβε να τσακώνονταν ή να κτυπούσε με οποιοδήποτε τρόπο ο ένας τον άλλο. Την 01.07.2024 ο μάρτυρας προχώρησε και αναγνώρισε στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που κατονομάζει στην κατάθεση του ως τον γείτονα του […].

 

Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως το θύμα το είχε δει τους τελευταίους 6 μήνες να επισκέπτεται το διαμέρισμα του κατηγορούμενου μαζί με ένα μωρό και δεν του φάνηκε να ενοχλείται που ερχόταν στο σπίτι αυτό ή ότι κινδύνευε ενώ τους έβλεπε να κάθονται και στο μπαλκόνι την νύκτα κανονικά σαν ζευγάρι χωρίς να τους ακούσει στο παρελθόν να τσακώνονται ή να φωνάζουν. Σε σχέση με αυτά που είδε να διαδραματίζονται στο μπαλκόνι του διαμερίσματος του κατηγορούμενου το οποίο βρίσκεται σε απόσταση μόλις 2 με 3 μέτρα από το δικό του μπαλκόνι σημείωσε πως είδε την κοπέλα που έβλεπε και στο παρελθόν να βρίσκεται στο μπαλκόνι να φωνάζει ‘’help’’ και να έχει το αριστερό της πόδι πάνω στο σκαλί του μπαλκονιού και το δεξί της πόδι να είναι περασμένο πάνω από το κάγκελο με το μισό της κορμί να έχει περάσει έξω από το κάγκελο και να προσπαθεί να πεταχτεί από το μπαλκόνι με τον κατηγορούμενο να την κρατάει αγκαλιά και να προσπαθεί να την κρατήσει μέσα προσπαθώντας να την αποτρέψει να πεταχτεί από το μπαλκόνι. Ως ο μάρτυρας διευκρίνισε η κοπέλα αυτή δεν πάλευε με τον κατηγορούμενο αλλά πάλευε για να φύγει χωρίς όμως να τον χτυπήσει με τον μάρτυρα να μην φωνάζει οτιδήποτε ούτε και θεωρεί ότι ο κατηγορούμενος είχε αντιληφθεί την παρουσία του διευκρινίζοντας πως δεν είδε οποιοδήποτε τραυματισμένο πρόσωπο πάνω στο μπαλκόνι. Επιβεβαίωσε επίσης πως δεν άκουσε οποιεσδήποτε φωνές πριν το περιστατικό στο μπαλκόνι, αλλά αμέσως μόλις άκουσε τις φωνές έτρεξε και βγήκε στο μπαλκόνι του ενώ μετά που εισήλθαν μέσα στο διαμέρισμα και έκλεισε η μπαλκονόπορτα δεν άκουσε οτιδήποτε άλλο μέχρι που βγήκε στην συνέχεια έξω από το διαμέρισμα του και βρέθηκε στον κοινόχρηστο χώρο όπου και συναντήθηκε με την ΜΚ5 που βρισκόταν ήδη εκεί και προσπαθούσε να τηλεφωνήσει στην Αστυνομία και τους ιδιοκτήτες όπου και άκουσε την γυναίκα να βογκά και να λέει ‘’αχχ’’ σαν να την κτυπούσε κάποιος χωρίς όμως ο ίδιος να δει οτιδήποτε, με τον ίδιο να επιμένει ότι μπορεί να αντιληφθεί την διαφορά την γυναικείας από την αντρική φωνή. Ερωτώμενος γιατί τότε δεν κτύπησε την πόρτα αφού άκουσε κραυγές πόνου, ανέφερε πως είναι άτομο που αγχώνεται πολύ εύκολα και όταν αγχώνεται παγώνει και δεν μπορεί να προχωρήσει να κάμει κάτι δεχόμενος ότι κάποτε μπορεί να επηρεαστεί και η αντίληψη του από το άγχος αυτό. Στην συνέχεια επεξήγησε πως άκουσε την κοπέλα να πέφτει από το μπαλκόνι χωρίς ο ίδιος να δει την πτώση, μπήκε μέσα στο διαμέρισμα του όπου είδε την κοπέλα να βρίσκεται κάτω και να υπάρχει κόσμος με τον ίδιο να κατεβαίνει και αυτός κάτω στο ισόγειο χωρίς να δώσει σημασία αν η πόρτα του διαμερίσματος του κατηγορούμενου ήταν ανοικτή ή κλειστή. Κατά τον χρόνο που κατέβηκε επιβεβαίωσε ότι άκουσε μια κοπέλα επίσης να φωνάζει ότι υπήρχε κάτω ακόμα ένας τραυματίας που ήταν ο κατηγορούμενους ο οποίος ήταν ξαπλωμένος στο πάτωμα έχανε αρκετό αίμα και πήγε να του φέρει νερό. Μάλιστα συμφώνησε πως ο κατηγορούμενος ενδιαφέρθηκε για την κατάσταση της γυναίκας του ρωτώντας αν είναι καλά με τον μάρτυρα να του απαντά πως δεν ξέρει και αυτό γιατί ενώ ήξερε ότι η γυναίκα είχε πεθάνει φοβόταν την αντίδραση του. Σε υποβολή ότι αυτό που είδε να εκτυλίσσεται στο μπαλκόνι ήταν ουσιαστικά τον κατηγορούμενο να προσπαθεί να γλιτώσει το θύμα που προσπαθούσε να πεταχτεί από το μπαλκόνι για να αυτοκτονήσει, ανέφερε πως τα όσα είδε ο ίδιος, εκείνο που αντιλήφθηκε ήταν ότι οι δυο τους τσακώνονταν.

 

Πέμπτη Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ5) παρουσιάστηκε η Ε. Ρ που έδωσε κατάθεση για την υπόθεση στις 14.06.2024 (Τεκμ. 90) αφού επρόκειτο επίσης για πρόσωπο που διέμενε σε διαμέρισμα πλησίον του διαμερίσματος όπου διέμενε και ο κατηγορούμενος. Ως και αυτή αναφέρει στην κατάθεση της, στις 14.06.2024 και περί ώρα 10:00 ενώ βρισκόταν στο διαμέρισμα της, άκουσε έξω από αυτό μια γυναίκα να φωνάζει στα Αγγλικά ‘’Help me, help me, no’’. Πήγε αμέσως στο παράθυρο του υπνοδωματίου της προς την κατεύθυνση που άκουγε τις φωνές το οποίο βλέπει στην πίσω μεριά του συγκροτήματος όπου διαμένει, έβγαλε το κεφάλι της από το παράθυρο και κοίταξε προς τα δεξιά σημειώνοντας πως δίπλα από το παράθυρο της βρίσκεται το μπαλκόνι άλλου γείτονα στο ίδιο συγκρότημα. Αμέσως μετά το μπαλκόνι αυτό βρίσκεται άλλο συγκρότημα διαμερισμάτων με την ονομασία Kassia στο οποίο στο πρώτο μπαλκόνι του συγκροτήματος αυτού στον πρώτο όροφο είδε και άκουσε μια γυναίκα να φωνάζει για βοήθεια. Ως επεξήγησε η γυναίκα αυτή βρισκόταν από την μέσα πλευρά του κάγκελου στο μπαλκόνι αλλά την έβλεπε ότι προσπαθούσε να ανεβεί στο κάγκελο. Μαζί της στο ίδιο μπαλκόνι βρισκόταν και ένας άνδρας ο οποίος την κρατούσε με τα δύο του χέρια και προσπαθούσε να την τραβήξει προς το εσωτερικό του διαμερίσματος χωρίς αυτός να λέει κάτι. Σύμφωνα με την μάρτυρα η γυναίκα αυτή δεν φαινόταν ότι προσπαθούσε να πηδήξει από το μπαλκόνι, αλλά φαινόταν φοβισμένη και ότι προσπαθούσε να φύγει μακριά από τον άνδρα που ήταν μαζί της, ενώ εκείνος την τραβούσε με την βία. Δεν παρατήρησε οποιαδήποτε τραύματα στο σώμα τους ή να κρατούσαν οποιοδήποτε αντικείμενο. Περαιτέρω είδε από το παράθυρο της ότι και άλλοι γείτονες είχαν βγει στα μπαλκόνια τους και στον δρόμο και τους φώναζαν για να σταματήσουν ενώ μια κυρία από τον δρόμο φώναζε ‘’Άφησε την’’.

 

Η ίδια βγήκε από το συγκρότημα της και κατευθύνθηκε προς το δικό τους. Ανέβηκε στον πρώτο όροφο και πήγε έξω από την πόρτα τους με αριθμό 103 χωρίς όμως να κτυπήσει την πόρτα. Εκεί έξω συνάντησε ένα άλλο γείτονα (τον ΜΚ4) που έμενε στο ίδιο συγκρότημα διαμερισμάτων και δεν γνώριζε αν είχε ή όχι κτυπήσει αυτός την πόρτα. Λίγα λεπτά αργότερα άκουσε κάποιον από τον δρόμο να φωνάζει ότι κάποιος έπεσε χωρίς η ίδια να δει κάτι. Πήρε τηλέφωνο τον διαχειριστή του συγκροτήματος και τον ενημέρωσε για το τι γινόταν ο οποίος και ενημέρωσε την Αστυνομία. Στην συνέχεια η ίδια κατέβηκε στον δρόμο όπου ήταν μαζεμένοι και οι υπόλοιπο γείτονες και είδε μια γυναίκα ξαπλωμένη στο πεζοδρόμιο ενώ διάφορα άλλα άτομα προσπαθούσαν να την βοηθήσουν. Δεν γνώριζε αν αυτή ανέπνεε ενώ φαινόταν να έχει αρκετό αίμα πάνω της. Η μάρτυρας επέστρεψε στην είσοδο του συγκροτήματος και είδε ένα άνδρα τον οποίο αναγνώρισε ως αυτόν που είχε δει προηγουμένως πάνω στο μπαλκόνι του διαμερίσματος μαζί με την γυναίκα, να βρίσκεται ξαπλωμένος κάτω στο έδαφος στην είσοδο του απέναντι συγκροτήματος με λυγισμένα τα πόδια του και με αίματα στην κοιλιά και τα γεννητικά του όργανα ενώ τον άκουσε να λέει στα Αγγλικά ‘’water water’’ με την μάρτυρα να μεταβαίνει να του φέρνει νερό χωρίς να διαπιστώνει ότι αυτός κρατούσε οποιοδήποτε μαχαίρι ή άλλο αντικείμενο.

 

Ως σημειώνει το όλο περιστατικό διήρκεσε περί τα δέκα λεπτά ενώ από το μπαλκόνι της μπορούσε να δει καθαρά το μπαλκόνι όπου βρισκόταν η γυναίκα με τον άντρα ενώ ο λόγος που κατέβηκε και πήγε προς το συγκεκριμένο διαμέρισμα ήταν διότι ο άντρας σε κάποια στιγμή κατάφερε να τραβήξει την γυναίκα προς τα πίσω, δηλαδή προς το εσωτερικό του διαμερίσματος με αποτέλεσμα να τους χάσει από το οπτικό της πεδίο αφού από το δικό της παράθυρο δεν μπορούσε να δει την μπαλκονόπορτα και το εσωτερικό του διαμερίσματος της. Η γυναίκα αυτή δεν σταμάτησε να φωνάζει καθ όλη την διάρκεια του επεισοδίου. Τέλος ερωτώμενη για το αν είχε ακούσει οτιδήποτε κατά την διάρκεια που βρισκόταν έξω από την πόρτα του διαμερίσματος στο οποίο είχε μεταβεί η μάρτυρας ανέφερε πως άκουσε φωνές από την γυναίκα η οποία τσίριζε, ενώ δεν άκουσε οτιδήποτε αντίστοιχο, φωνή ή ομιλία από άντρα.

 

Αντεξεταζόμενη συμφώνησε πως στην κατάθεση της δεν ανέφερε για τις φωνές που ισχυρίστηκε ότι άκουσε κατά την διάρκεια που βρισκόταν έξω από την πόρτα του διαμερίσματος 103 σημειώνοντας πως μπορεί να υπάρχουν και άλλα πράγματα που δεν είχε αναφέρει στην κατάθεση της τα οποία όμως τα ήξερε από πριν χωρίς να γραφτούν αφού υπήρχαν πολλές λεπτομέρειες. Επί της φωτογραφίας του τεκμηρίου 91 αναγνώρισε το παράθυρο του διαμερίσματος της και το οποίο υπέδειξε ενώ αναγνώρισε επίσης και υπέδειξε και το μπαλκόνι του διαμερίσματος που είχε δει να λαμβάνει χώρα το περιστατικό. Ερωτώμενη για την αναφορά της ότι η γυναίκα αυτή δεν φαινόταν ότι προσπαθούσε να πηδήξει από το μπαλκόνι αλλά ότι ήταν φοβισμένη και κατά πόσον ήταν δική της εικασία, η μάρτυρας ανέφερε πως προσπαθούσε να πηδήξει από το μπαλκόνι, προσπαθούσε να ξεφύγει, ούρλιαζε ενώ οι καθαρίστριες που βρίσκονταν κάτω και την βλέπανε είπανε στον άνδρα: ‘’’Άς την να φύγει’’ ενώ βλέπανε και αυτές ότι αυτός προσπαθούσε να την τραβήξει προς τα μέσα. Σε ερώτηση αν ο κατηγορούμενος προσπαθούσε να την αποτρέψει από το να πεταχτεί από το μπαλκόνι απάντησε πως δεν ξέρει ενώ δεν είχε δει τις εκφράσεις του προσώπου της. Δεν θυμόταν αν κρατούσε κάποιος οποιοδήποτε αντικείμενο ή αν είχε τραύματα, ενώ η ίδια δεν φώναξε οτιδήποτε προς τον άντρα. Δεν ήταν ούτε σίγουρη για το κατά πόσον η γυναίκα προσπαθούσε να πηδήξει από το μπαλκόνι ή αν κρατούσε τα κάγκελα για να μην την πάρει μέσα στο διαμέρισμα ο άντρας αυτός. Σε ερώτηση μάλιστα για την αναφορά της ότι η γυναίκα αυτή δεν σταμάτησε να φωνάζει καθ όλη την διάρκεια του επεισοδίου ανέφερε πως αυτό έγινε από την ώρα που βρισκόταν στο μπαλκόνι μέχρι που έπεσε, ενώ ερωτώμενη αν αυτό έγινε συνεχόμενα όλη την ώρα, η ίδια δεν μπορούσε να απαντήσει γιατί σε κάποια στιγμή είχε βγει από το σπίτι της για να πάει έξω από την πόρτα τους και το διάστημα αυτό δεν την άκουγε. Για το τι εννοούσε ότι η γυναίκα αυτή τσίριζε ανέφερε πως αυτή ούρλιαζε ‘’αααα….ουυυυ’’. Τέλος ανέφερε πως η ίδια δεν κτύπησε την πόρτα του διαμερίσματος γιατί φοβήθηκε ενώ παρόλο που βρισκόταν και άλλο πρόσωπο μαζί της, κοιτιόντουσαν μεταξύ τους και διερωτώντο για το τι θα έπρεπε να κάνουν. 

 

Δέκατος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ10) παρουσιάστηκε ο Κ.Π, ένοικος διαμερίσματος που ευρίσκεται στο συγκρότημα St George όπου έλαβε χώρα το περιστατικό, υποδεικνύοντας τον χώρο που αυτό βρισκόταν επί του Τεκμ. 91 αλλά και το πως αυτός κινήθηκε κατά την περιγραφή των γεγονότων όταν κατέβηκε από το διαμέρισμα του. Σύμφωνα με την κατάθεση του Τεκμ. 113 στις 14.06.2024 γύρω στις 09:58 το πρωί και ενώ αυτός βρισκόταν μόνος στο διαμέρισμα του άκουσε δυνατές φωνές να προέρχονται από την μπροστινή πολυκατοικία νότια της κατοικίας του με την φωνή να είναι γυναικεία και τον μάρτυρα να αντιλαμβάνεται ότι γινόταν καβγάς, ενώ δεν μπορούσε να καταλάβει τι έλεγε ούτε και τη γλώσσα. Ως σημειώνει ήταν κυρίως ουρλιαχτά, ‘’τσιριλλιες’’, με τον ίδιο να βγαίνει αμέσως στο μπαλκόνι του καταλαβαίνοντας ότι αυτές προέρχονταν από διαμέρισμα του πρώτου ορόφου της πολυκατοικίας που βρισκόταν μπροστά του.^[3] Ένεκα του ότι είχε καταλάβει ότι συνέβαινε κάτι σοβαρό πήρε το κινητό του και στις 09:59 κάλεσε την Αστυνομία ζητώντας να στείλει περιπολικό στο μέρος, όμως τον ένωσαν με το Γραφείο Βίας στην Οικογένεια και παρά την αναμονή του δεν του απάντησε κανένας με αποτέλεσμα να κλείσει το τηλέφωνο. Ένεκα του ότι η γυναικεία φωνή δηλαδή οι τσιριλλιες από το εν λόγω διαμέρισμα συνεχίζονταν, ο μάρτυρας προχώρησε σε δεύτερη κλήση προς την Αστυνομία στον ίδιο αριθμό που είχε καλέσει και προηγουμένως πράγμα το οποίο έπραξε στις 10:01 με τον τηλεφωνητή να τον ενώνει με το Τμήμα Μικροπαραβάσεων χωρίς όμως και πάλι να του απαντήσει κάποιος το τηλέφωνο. Λόγω της συνέχισης των φωνών ο μάρτυρας στις 10:03 κάλεσε για τρίτη φορά τον ίδιο αριθμό από το κινητό του όπου του απάντησε ο ίδιος τηλεφωνητής με τον μάρτυρα να τον ενημερώνει πως δεν απαντούσε κανένας και τον τηλεφωνητή να τον ενώνει όπως του ανέφερε με το πρόσωπο που ήταν υπηρεσία χωρίς όμως και πάλι να του απαντήσει κάποιος το τηλέφωνο. Ο ίδιος παρέμεινε στο διαμέρισμα του όπου συνέχισε να ακούει τις γυναικείες φωνές, ήταν κραυγές καβγά κάποτε περισσότερο και κάποτε λιγότερο έντονες, αλλά κατά τον μάρτυρα ήταν φανερό ότι υπήρχε καβγάς. Στις 10:07 κάλεσε για τέταρτη φορά από το κινητό του τηλέφωνο την Αστυνομία και του απάντησε το ίδιο πρόσωπο όμως δεν μπορούσε να καταλάβει τι του έλεγε γιατί είχε μαζευτεί απέναντι κόσμος, ακούγονταν και οι φωνές της γυναίκας, ενώ ο τηλεφωνητής φαινόταν να μιλούσε και με άλλα πρόσωπα ταυτόχρονα, ενώ προς το τέλος της κλήσης όπου σταμάτησαν και οι φωνές της γυναίκας ο μάρτυρας έκλεισε το τηλέφωνο αφού δεν άκουγε καλά τον τηλεφωνητή. Είπε στην συνέχεια στον γείτονα του τον […] που βρισκόταν και αυτός στο παράθυρο του διαμερίσματος του να πάνε κάτω να δουν τι γίνεται και να σταματήσουν τον καβγά, έτσι κατέβηκαν κάτω και κατευθύνθηκαν προς το διαμέρισμα που ακούγονταν οι φωνές όπου είδαν μια γυναίκα πεσμένη στο έδαφος γεμάτη αίματα και κάποιος προσπαθούσε να την βοηθήσει. Η γυναίκα αυτή από ότι είδε ο μάρτυρας βογκούσε αλλά δεν μπορούσε να μιλήσει, ενώ είχε μαζευτεί και πολύς κόσμος. Στην συνέχεια αφίχθη και ασθενοφόρο όπου και την παρέλαβε. Επίσης από την άλλη πλευρά του διαμερίσματος είδε ξαπλωμένο ένα άντρα ο οποίος αιμορραγούσε από την κοιλιά χωρίς ο μάρτυρας να γνωρίζει τα πρόσωπα αυτά ή ότι διέμεναν στο συγκεκριμένο διαμέρισμα. Μάλιστα ως ισχυρίστηκε οι φωνές που ακούγονταν καθ όλη την διάρκεια του επεισοδίου δηλαδή οι τσιριλλιες ήταν γυναικείες με τον μάρτυρα να σημειώνει πως δεν άκουσε αντρική φωνή. 

 

Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως ο ίδιος εκτός από τις φωνές οι οποίες είχαν κάποια διάρκεια δεν είδε κανένα καβγά ενώ υπολόγισε πως προέρχονταν από τον 1^ο όροφο της μπροστινής πολυκατοικίας χωρίς να ακούσει οποιοδήποτε άντρα να φωνάζει. Συμφώνησε πως από τις 09:58 που άκουσε για πρώτη φορά τις φωνές αυτές διάρκεσαν μέχρι και τις 10:08 που ήταν η τελευταία κλήση προς την Αστυνομία χωρίς όμως η Αστυνομία να ανταποκριθεί παρά τις τέσσερις κλήσεις που διενήργησε. Επιπρόσθετα σημείωσε πως θα χρειάστηκε περί τα 1 με 2 λεπτά για να κατεβεί από το διαμέρισμα του και να μεταβεί στον χώρο όπου είδε την γυναίκα στο πάτωμα με αυτό μάλλον να γίνεται περί ώρα 10:09 με 10:10 και είχαν περάσει συνολικά περί τα 10 με 11 λεπτά. Δήλωσε σίγουρος ως προς την κατεύθυνση που άκουγε τις φωνές χωρίς όμως να μπορεί να είναι σίγουρος από πιο διαμέρισμα αυτές προέρχονταν ενώ σημείωσε πως για να μπορέσει να ακούει τόσο δυνατά της φωνές τότε θα ήταν από εξωτερικό χώρο ή από εσωτερικό χώρο με ανοικτά όμως παράθυρα.        

 

Άλλοι Μάρτυρες:

 

Tρίτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ3) παρουσιάστηκε η B.L η οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, την κατάθεση της ημερ. 14.06.2024 που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμ. 87Α & 87Β). Πρόκειται ουσιαστικά για πρόσωπο το οποίο από την 1^η Φεβρουαρίου 2024 συγκατοίκησε σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα με την P. K και τα δύο της παιδιά μετά από πρόταση της τελευταίας έτσι ώστε να μοιράζονται τα έξοδα του διαμερίσματος μετά τον χωρισμό της. Ως η μάρτυρας ανέφερε ουδέποτε η συγκάτοικος της, της είχε αναφέρει για τον λόγο χωρισμού της με τον άντρα της αλλά ούτε και την ίδια ενδιέφερε για να ρωτήσει. Μάλιστα κατά την διάρκεια της κοινής διαμονής της με την [...] ο Κατηγορούμενος επισκεπτόταν το διαμέρισμα για να βλέπει τα παιδιά του με την συγκατάθεση της [...] και εισερχόταν εντός του διαμερίσματος όπου καθόταν εκεί και έπαιζε με τα παιδιά του, με την ίδια να δηλώνει πως ουδέποτε είδε τον κατηγορούμενο να τσακωθεί με την [...] ή τα παιδιά του κατά τις επισκέψεις του στο διαμέρισμα. Ως σημειώνει λίγες ημέρες πριν τις 14.06.2024 η [...] είχε πληροφορήσει την μάρτυρα ότι ο κατηγορούμενο την είχε κτυπήσει με το χέρι του στην μύτη της και ότι τον είχε καταγγείλει στην Αστυνομία, ενώ της ανέφερε επίσης ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που την κτύπησε με τα χέρια του χωρίς όμως να της δίδει οποιεσδήποτε περαιτέρω λεπτομέρειες, με την μάρτυρα να επαναλαμβάνει ότι η ίδια δεν είδε ποτέ την [...] κτυπημένη. Στις 13.06.2024 η ίδια πήγε για ύπνο στις 21:00 ενώ στο διαμέρισμα βρισκόταν η [...] με τα παιδιά της που ήταν ξύπνια. Αντεξεταζόμενη διευκρίνισε πως η αναφορά της στην κατάθεση της ότι είδε τον κατηγορούμενο στις 05:00 το πρωί όπου και ξύπνησε ήταν λανθασμένη, αφού ουσιαστικά αυτό που έγινε ήταν πως στις 14.06.2024 και περί ώρα 03:00 με 03:30 το πρωί η ίδια είχε ξυπνήσει από τα κλάματα του μικρού αγοριού της [...] το οποίο φώναζε και αναζητούσε την μητέρα του. Η ίδια τότε αφού ξύπνησε, πήρε το παιδί από το χέρι και πήγαν στο καθιστικό χωρίς να εντοπίζει την συγκάτοικο της και μητέρα του παιδιού στο διαμέρισμα, ενώ είδε τον κατηγορούμενο να βρίσκεται στην βεράντα του διαμερίσματος με την μπαλκονόπορτα να είναι ανοικτή, να καπνίζει και να φαινόταν νευριασμένος και ωσάν να περίμενε την [..] να επιστρέψει από κάπου. Τότε η ίδια άφησε το παιδί με τον πατέρα του και επέστρεψε στο δωμάτιο της για ύπνο. Στην συνέχεια ξύπνησε το πρωί στις 05:00 γιατί θα ετοιμαζόταν για να πάει στη δουλειά της και είδε ότι στο καθιστικό κοιμόταν η [..] με το παιδί της ενώ στο άλλο δωμάτιο βρισκόταν ο κατηγορούμενος χωρίς όμως να είναι σε θέση να γνωρίζει για το πότε η συγκάτοικος της επέστρεψε στο σπίτι. Μάλιστα ως η ίδια σημείωσε δεν άκουσε οποιουσδήποτε τσακωμούς κατά την διάρκεια της νύκτας ούτε και βρήκε την συγκάτοικο της τραυματισμένη η κτυπημένη το πρωί που είχε σηκωθεί για να μεταβεί στην εργασία της, επαναλαμβάνοντας επίσης πως η ίδια δεν είδε ποτέ τον κατηγορούμενο να τσακώνεται ή να κτυπά την κατηγορούμενη ή τα παιδιά τους όταν τους επισκεπτόταν στον διαμέρισμα και ότι δεν θεωρεί τον κατηγορούμενο ως ένα επικίνδυνο άνθρωπο.  

 

Αντεξεταζόμενη παραδέχθηκε επίσης πως κατά τον χρόνο που είχε ξυπνήσει από τα κλάματα του παιδιού και είχε συναντήσει τον κατηγορούμενο στην βεράντα αυτός της είχε δείξει ένα βίντεο από το κινητό του και της είχε πει να δει τι κάνει η γυναίκα του σε αυτό. Η ίδια μάλιστα δήλωσε άγνοια αν η [....] ήταν χρήστης ναρκωτικών και αλκοόλης γενικά ή αν στις 13.06.2024 ξημερώματα 14.06.2024 ως της υποδείχθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης με αναφορά σε σχετικά βίντεο που βρέθηκαν στο κινητό του κατηγορούμενου αυτή έκανε μέσα στο διαμέρισμα που βρισκόταν χρήση κοκαΐνης. Τέλος η ίδια σημείωσε πως αναχώρησε από το διαμέρισμα γύρω στις 06:20 για να μεταβεί στην εργασία της χωρίς να προσέξει αν ο κατηγορούμενος και η συγκάτοικος της είχαν πάρει τα αυτοκίνητα τους και αποχώρησαν από το διαμέρισμα.

 

Έβδομος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ7) παρουσιάστηκε ο Γ.Θ γνωστός και ως “....” (σχετική η κατάθεση του ημερ. 19.06.2024 Τεκμ. 93). Ως εξήγησε γνώριζε τα τελευταία 5 χρόνια τόσο το θύμα όσο και τον Κατηγορούμενο αφού ήταν γείτονες προσώπου με το οποίο ο ίδιος διατηρούσε σχέση και του φάνηκαν ως ένα φυσιολογικό ζευγάρι. Στην συνέχεια αντιλήφθηκε ότι και οι δύο ήταν χρήστες ναρκωτικών περισσότερο κρύσταλ, έπιναν χόρτο και έκαναν χρήση κοκαΐνης. Ο ίδιος ως ισχυρίστηκε ένα περίπου μήνα είχε λάβει τηλεφώνημα από το θύμα αργά το βράδυ και του ανάφερε ότι ήθελε να βρεθούν και μετέβηκε στο σπίτι του αναφέροντας του ότι θα ήθελε να μείνει για λίγο στο σπίτι του ενώ στην συνέχεια θα έφευγε για να πάει να βρει τον κατηγορούμενο για να κάνουν σεξ, ενώ του ανάφερε επίσης ότι δεν διέμενε πλέον με τον σύζυγο της και στην συνέχεια αναχώρησε χωρίς να του αναφέρει κάτι συγκεκριμένο. Μετά την επίσκεψη αυτή και περί την χρονική περίοδο περίπου 4 ημέρες πριν τον θάνατο της είχαν βρεθεί περί τις 4 φορές σε κάποιες από τις οποίες είχαν έρθει σε σεξουαλική επαφή χωρίς όμως να συνάψουν οποιοδήποτε δεσμό μεταξύ τους. Μάλιστα ως ο μάρτυρας σημειώνει στην κατάθεση του, η θανούσα σε κάποιες από αυτές τις συναντήσεις τους, του εκμυστηρεύτηκε ότι ο κατηγορούμενος την είχε απειλήσει ότι θα της κόψει το κεφάλι και θα αυτοκτονήσει. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο δήλωσε πως τον τελευταίο καιρό τον είχε δει μόνο μια φορά όταν είχε μεταβεί στο σπίτι του όταν έμαθε ότι εκεί βρισκόταν και η [....] με το περιστατικό να γίνεται περίπου 3 ημέρες πριν από τον θάνατο της. Στο μέρος ήρθε γύρω στις 23:00 και του είχε αναφέρει πως δεν ήταν σωστό τέτοια ώρα να βρίσκεται εκεί το παιδί του εννοώντας τον υιό του που τον είχε πάρει μαζί της η σύζυγο τους, ενώ τον ρώτησε αν ήξερε ότι η σύζυγος του πριν από λίγη ώρα ήταν μαζί του και έκαναν σεξ με τον μάρτυρα να του απαντά πως δεν τον ένοιαζε αυτό το πράγμα και ότι δεν είχε τίποτε ιδιαίτερο με την [...]. Ως περαιτέρω σημειώνει ο κατηγορούμενος ήθελε η [...] να φύγει από το μέρος ενώ αυτή δεν δεχόταν και άρχισαν να τσακώνονται με τον ίδιο να τους ζητά να φύγουν από το σπίτι του πράγμα το οποίο έκαναν επιβιβαζόμενοι στο αυτοκίνητο της [...] και έφυγαν.

 

Αντεξεταζόμενος δεν απάντησε σε οποιαδήποτε ερώτηση που του τέθηκε για το κατά πόσον ο ίδιος είδε ή σχετίζεται με ναρκωτικές ουσίες ούτε και κατά πόσον αυτός ήταν ο προμηθευτής των ναρκωτικών προς το θύμα και τον κατηγορούμενο υποστηρίζοντας πως ο ίδιος δεν έχει καμία σχέση με αυτά. Ως υποστήριξε δεν είδε ποτέ τους το ζευγάρι αυτό να κάνει μπροστά του χρήση ναρκωτικών και πως ήταν το θύμα που του το είχε αναφέρει πως προέβαιναν σε τέτοια χρήση. Σε σχέση με τη πρώτη επίσκεψη του θύματος στο σπίτι του και ερωτώμενος για το τί ήθελε από τον ίδιο απάντησε πως ήταν αυτονόητο τι ήθελε διευκρινίζοντας πως δεν έγινε τίποτα μεταξύ τους, ενώ όταν του είχε αναφέρει επίσης κατά τα την συνάντηση πως ήταν χωρισμένη αλλά μετά από αυτόν θα πήγαινε και στον άντρα της να κάνει σεξ μαζί του χαρακτήρισε το θύμα ως ‘’ανάθεντη’’ και ‘’ξαπόλυτη’’. Σημείωσε πως ο ίδιος δεν είχε ακούσει τον κατηγορούμενο να λέει στο θύμα ότι θα της κόψει το κεφάλι και θα αυτοκτονήσει ενώ δεν μπορούσε να θυμηθεί τον ακριβή χρόνο των συναντήσεων του που αναφέρει στην κατάθεση του. Επιβεβαίωσε πως κατά την συνάντηση του θύματος με τον κατηγορούμενο στην κατοικία του μάρτυρα ο ίδιος τους ζήτησε να φύγουν αφού άρχισαν να φωνάζουν μεταξύ τους στα Ελληνικά και Βουλγάρικα ενώ στο τέλος αποχώρησαν μαζί ενώ τέλος αρνήθηκε ότι το θύμα προσπαθούσε να τον εκμεταλλευτεί γιατί πίστευε ότι θα είχε ασφάλεια κοντά και θα τον έστρεφε εναντίον του κατηγορούμενου.   

 

Όγδοος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ8) παρουσιάστηκε η αδελφή του κατηγορούμενου E.K η οποία στα πλαίσια της υπόθεσης έδωσε δύο καταθέσεις στην Αστυνομία τόσο στις 14.06.2024 (Τεκμ. 94) όσο και στις 16.06.2024 (Τεκμ. 95). Oυσιαστικά μέσω της μαρτυρίας της προβαίνει σε αναφορά για την σχέση που είχε δημιουργηθεί μεταξύ του κατηγορούμενου αδελφού της και του θύματος με χρονολογική έναρξη από τον γάμο τον οποίο σύναψαν στην Βουλγαρία χώρα καταγωγής τους προς 15 ετίας και στην συνέχιση την μετακόμιση τους στην Κύπρο για σκοπούς εργασίας όπου διέμενε και η μάρτυρας, στην μεταγενέστερη αποχώρηση τους από την Κύπρο και την μετάβαση τους για εργασία στην Μάλτα αλλά και στην Βουλγαρία και στην συνέχεια την επιστροφή τους και πάλι στην Κύπρο όπου και διέμεναν μέχρι και την ημερομηνία όπου έλαβε χώρα το περιστατικό ημερομηνίας 14.06.2024. Ως η μάρτυρας επεξήγησε η σχέση του αδελφού της με το θύμα ήταν προβληματική αφού αντιμετώπιζαν πολύ συχνά προβλήματα στον γάμο τους και τσακώνονταν. Παρά το γεγονός τούτο και τις κατά περιόδους χωρισμούς τους αυτοί απέκτησαν δύο παιδιά ενώ οριστικός χωρισμός επήλθε μεταξύ τους τον Νοέμβριο του 2023 όπου ο κατηγορούμενος αρχικά φιλοξενήθηκε στην κατοικία της μάρτυρας ενώ στην συνέχεια προχώρησε σε ενοικίαση του διαμερίσματος όπου και διέμενε στην Τρεμιθούσα. Μάλιστα το μικρό ανήλικο αγοράκι της οικογένειας διέμενε μαζί με την μητέρα του ενώ η μεγάλη κόρη της οικογένειας διέμενε με τον πατέρα της. Σύμφωνα πάντα με την μάρτυρα το θύμα κατανάλωνε πολύ συχνά αλκοόλ και αυτό το γνωρίζει καθότι το έπραττε και σε οικογενειακά τραπέζια σε βαθμό μάλιστα που η κατανάλωση οδηγούσε σε μέθη. Παρά την αναφορά της μάρτυρας και για χρήση ναρκωτικών από το θύμα η ίδια διευκρίνισε ότι δεν είδε ποτέ κατ ιδίαν αυτήν να κάνει χρήση ναρκωτικών. Ένεκα των προβλημάτων που αντιμετώπιζε ο αδελφός της στον γάμο του δρομολογήθηκαν εξ όσων είχε πληροφορηθεί από αυτόν διαδικασίες στο Οικογενειακό Δικαστήριο που αφορούσαν τα ανήλικα τέκνα τους αλλά και για τον οριστικό τους χωρισμό. Παρά την διάσταση που επήλθε από τον Νοέμβριο του 2023 και μετέπειτα εξ όσων είχε πληροφορηθεί από τον αδελφό της ο ίδιος και το θύμα συνέχισαν να έχουν επικοινωνία και να επισκέπτονται ο ένας τον άλλο με τον κατηγορούμενο να επισκέπτεται πιο αραιά την κατοικία όπου διέμενε το θύμα καθότι σε αυτό διέμενε και άλλη συγκάτοικος της ενώ το θύμα όχι μόνο επισκεπτόταν αλλά διέμενε και μαζί με τον κατηγορούμενο στο διαμέρισμα τους την Τρεμιθούσα για κάποιες ημέρες. Παρά τα πιο πάνω τα προβλήματα στην σχέση τους συνεχίστηκαν ένεκα της συμπεριφοράς κατά την μάρτυρα του θύματος, την χρήση αλκοόλ αλλά και την μη σωστή στάση της σε σχέση με τα παιδιά τους με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος λόγω της άσχημης αυτής κατάστασης που είχε δημιουργηθεί να επιθυμεί να επιστρέψει πίσω στην Βουλγαρία μάλιστα λογαριάζοντας να βγάλει εισιτήριο για τις 19.06.2024 χωρίς όμως να το πράξει και με την θυγατέρα της οικογένειας να μεταβαίνει για διαμονή στο σπίτι του θύματος ένεκα της απόφασης του κατηγορούμενου για επιστροφή του στην Βουλγαρία και συνήθιζε να μιλά μαζί της μέσω βιντεοκλήσεων.

 

Σε σχέση με την εμπλοκή της ίδιας στις 10.06.2024 ως αναφέρει στην κατάθεση της δέχθηκε γύρω στις 23:25 τηλεφώνα από τον κατηγορούμενο όπου της ζήτησε να μεταβεί στο σπίτι του ΜΚ7 για τον οποίο της είχε αναφέρει στο παρελθόν ότι διατηρούσε δεσμό το θύμα και όπως εκεί προχωρήσει και λάβει τα προσωπικά του αντικείμενα που βρίσκονταν στο αυτοκίνητο του και κλειδώσει αυτό πράγμα το οποίο έπραξε η μάρτυρας μαζί με τον σύζυγο της σημειώνοντας πως κατά την διάρκεια του τηλεφωνήματος άκουγε το θύμα να ουρλιάζει και να φωνάζει στην Βουλγάρικη Γλώσσα χωρίς όμως η ίδια να μπορεί να αντιληφθεί τι έλεγε. Στην συνέχεια και περί 23:56 δέχθηκε νέο τηλεφώνημα από τον αδελφό της όπου της ζήτησε να μεταβεί στην Αστυνομία να τον παραλάβει όπου βρισκόταν μαζί με το θύμα και το αγόρι της οικογένειας όπως και έπραξε μεταφέροντας τον εκ νέου στο σπίτι του ΜΚ7 με σκοπό να παραλάβει το αυτοκίνητο του. Στην διαδρομή τους ενημέρωσε ότι πριν τους πάρει το πρώτο τηλέφωνο και ενώ επέστρεφε στο σπίτι του για να κοιμηθεί πέρασε έξω από το σπίτι του ΜΚ7 και είδε ότι σε αυτό βρισκόταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο του θύματος και αφού κατέβηκε και μπήκε στην αυλή της οικίας διαπίστωσε ότι σε αυτήν βρισκόταν το θύμα με τον ανήλικο γιο τους και ακόμα τέσσερις άντρες τους οποίος ο κατηγορούμενος δεν γνώριζε. Τότε ο ίδιος άρχισε να συζητά με το θύμα γιατί βρισκόταν τέτοια ώρα μαζί με το παιδί το οποίο θα έπρεπε να ήταν σπίτι του να κοιμάται και το θύμα άρχισε να φωνάζει με αποτέλεσμα να φωνάζουν μεταξύ τους και τον ΜΚ7 να τους ζητά να αποχωρήσουν από την κατοικία όπως και έπραξαν με το αυτοκίνητο του θύματος που ενώ αρχικά κατευθύνθηκαν προς την Πέγεια στην συνέχεια μετέβηκαν στην Αστυνομία όπου και η μάρτυρας παρέλαβε τον κατηγορούμενο όπως εξήγησε.

 

Τέλος η μάρτυρας προβαίνει σε αναφορές για τις ενέργειες του κατηγορούμενου για τις οποίες η ίδια είχε γνώση και εμπλοκή από τις 11.06.2024 μέχρι και το πρωί της 14.06.2024, δηλαδή ότι είχαν μεταξύ τους τηλεφωνικές επικοινωνίας ή συναντήσεις για να πιουν καφέ σημειώνοντας πως ο αδελφός της είχε κοιμηθεί στο σπίτι της στις 11 και 12 Ιουνίου ενώ στις 13 Ιουνίου αφού ξύπνησε έκανε κάποιες δουλειές και μετέβηκε το απόγευμα να παραλάβει τον υιό του από το σχολείο όπου και τον κράτησε μέχρι τις 19:00, ενώ στην συνέχεια τηλεφωνικά την ενημέρωσε ότι θα τον έπαιρνε στο σπίτι του θύματος και ότι θα επέστρεφε στην συνέχεια στο διαμέρισμα του για να το καθαρίσει. Την τελευταία επικοινωνία την είχε μαζί με τον κατηγορούμενο στις 14.06.2024 και ώρα 07:00 όπου σε τηλεφώνημα που διενέργησε στον κατηγορούμενο ο οποίος κοιμόταν και την ενημέρωσε ότι ήθελε να κοιμηθεί ακόμα λίγο και συνεννοήθηκαν ότι θα μιλούσαν αργότερα εντός της ημέρας. Η ίδια δέχθηκε τηλεφώνημα την ίδια ημέρα στις 11:25 από το Γραφείο Ευημερίας όπου της ζήτησαν να παραλάβει το μικρό παιδί της οικογένειας από το σχολείο και να το κρατήσει για κάποιες μέρες όπως και έπραξε και στην συνέχεια πληροφορήθηκε και αυτή για τι έγινε μεταβαίνοντας και στο σπίτι του αδελφού της όπου εντόπισε την Αστυνομία στο μέρος.   

 

Κατά την αντεξέταση της από πλευράς υπεράσπισης δεν αμφισβητήθηκαν ουσιαστικά τα όσα περιλαμβάνει στις γραπτές της καταθέσεις και απλά τέθηκαν σε αυτήν διευκρινιστικές / επιβεβαιωτικές ερωτήσεις με την μάρτυρα να επαναλαμβάνει ότι η σχέση του αδελφού της με το θύμα ήταν προβληματική καθότι συνεχώς τσακώνονταν και στην συνέχεια επανενώνονταν και ακόμα και στις περιπτώσεις όπου μετά από τσακωμό διέμεναν σε χωριστές κατοικίες σε κάποιες περιπτώσεις το θύμα μετέβαινε και διέμενε μαζί με τον κατηγορούμενο αφού κατά την μάρτυρα δεν θεωρούσε ότι αυτή κινδύνευε από τον αδελφό της. Ποτέ δεν είδε τον κατηγορούμενο να κτυπάει το θύμα ενώ σε σχέση με το περιστατικό που αναφέρει στην κατάθεση της ημερ. 16.06.2024 (Τεκμ. 95) που έλαβε χώρα πριν από περίπου 4 χρόνια στο οποίο γίνεται αναφορά ότι η θανούσα ήταν τραυματισμένη μετά που είχε τσακωθεί με τον αδελφό της διευκρίνισε ότι εκείνητην ενημέρωσε ότι αυτό έγινε γιατί είχε πέσει και κτυπήσει στο πεζοδρόμιο και πως δεν την είχε κτυπήσει ο κατηγορούμενος. Επιπρόσθετα σημείωσε πως ο αδελφός της ουδέποτε της είχε εκφραστεί ότι ήθελε να κάμει κακό στο θύμα και μάλιστα ένεκα ότι αυτός δεν άντεχε άλλο την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί με το θύμα ήθελε να επιστρέψει πίσω στην Βουλγαρία πράγμα το οποίο συμφώνησε με την μάρτυρα να πράξει με το τέλος του χρόνου αφού θα έπρεπε να δουλέψουν για ακόμη λίγο να μαζέψουν λεφτά.  Τέλος κατά την επανεξέταση της διευκρίνισε ότι στην Αστυνομία ο αδελφός της και το θύμα είχαν πάει μαζί για να καταγγείλουν ο ένας τον άλλο. 

 

Δωδέκατος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ12) παρουσιάστηκε ο M.R από την Γερμανία μόνιμος κάτοικος Κύπρου ο οποίος εργοδοτούσε την P.K για να του καθαρίζει το σπίτι του δύο φορές τον μήνα αφού την είχε γνωρίσει από τα μέσα του 2023. Σύμφωνα με την κατάθεση του Τεκμ. 117Α και 117Β το θύμα ήταν εξαιρετικά φιλικό, ήρεμο και αξιόπιστο πρόσωπο. Μάλιστα περί τον Δεκέμβριο 2023 όταν κλήθηκε από αυτήν να την μεταφέρει στην κατοικία του μάρτυρα για να καθαρίσει γιατί δεν είχε αυτοκίνητο, πράγμα το οποίο ο μάρτυρας έπραξε, αυτή ήταν στεναχωρημένη και έκλαιγε και του είχε αναφέρει ότι είχε χωρίσει με τον σύζυγο της επειδή την κακοποιούσε σωματικά και ψυχολογικά. Επίσης του είχε αναφέρει ότι δεν είχε αυτοκίνητο γιατί της το είχε πάρει ο σύζυγος της όπως και κάποια κοινά τους χρήματα και πως η κόρη τους αποφάσισε να μείνει με τον πατέρα και ο γιός τους μαζί της ενώ όταν κατά τις συναντήσεις τους την ρωτούσε πως πήγαιναν τα πράγματα του έλεγε ότι ήταν άσχημη η κατάσταση αλλά αργά αργά βελτιωνόταν. Μάλιστα κατά τον Απρίλιο του 2024 το θύμα είχε αναφέρει στον μάρτυρα ότι ο σύζυγος της την απείλησε ότι θα αυτοκτονούσε αν δεν επέστρεφε πίσω σε αυτόν και ότι θα έπαιρνε τα παιδιά τους και θα επέστρεφε πίσω στην Βουλγαρία. Τέλος σύμφωνα με τον μάρτυρα το θύμα θα έπρεπε να έρθει να του καθαρίσει το σπίτι του στις 16.06.2024 χωρίς όμως να εμφανιστεί και το τηλέφωνο της ήταν κλειστό γεγονός το οποίο τον ανησύχησε με αποτέλεσμα να μεταβεί στην αστυνομία να την δηλώσει ως ελλείπων πρόσωπο όπου και πληροφορήθηκε για το συμβάν.  Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε τις υποβολές ότι η σχέση του με το θύμα δεν ήταν μόνο επαγγελματική, ενώ σε υπόδειξη μηνυμάτων που είχαν ανταλλαγεί μεταξύ αυτού και του θύματος (Τεκμ. 83) και γιατί παρουσιάζεται στην επικοινωνία αυτή το θύμα να αποστέλλει και καρδίες, διευκρίνισε πως τα μηνύματα αποστέλλονταν τόσο από τον ίδιο αλλά και από την σύζυγο της ενώ για την ύπαρξη των καρδιών ανέφερε πως αυτό ήταν το προσωπικό στυλ της θανούσας. Μάλιστα όπως επεξήγησε οι ίδιοι τα Χριστούγεννα της είχαν κάνει δώρο ένα κρασί ενώ της είχαν δώσει και το ποσό των €200 για να την βοηθήσουν αφού δεν είχε αυτοκίνητο. Όπως εξήγησε ο ίδιος ουδέποτε είδε τον σύζυγο της θανούσας να της παίρνει τα χρήματα ή το αυτοκίνητο της, απλά μετέφερε στην κατάθεση του τα όσα το θύμα του είχε αναφέρει χαρακτηρίζοντας τα ότι ήταν δηλώσεις και όχι εικασίες όπως του υπέβαλε η υπεράσπιση. Μάλιστα όπως σημείωσε από την δική του οπτική γωνία ήταν πεπεισμένος ότι του έλεγε την αλήθεια ένεκα της διαλυμένης όπως την χαρακτήρισε συναισθηματικής κατάστασης που βρισκόταν το θύμα στις 22 Δεκεμβρίου ενώ επιπρόσθετα συμφώνησε πως δεν του είχε πει ποτέ ότι ο σύζυγος της την απείλησε ότι θα την σκότωνε.

 

Δέκατος Τέταρτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ14) κλήθηκε και παρουσιάστηκε ο Γ.Λ ο οποίος δραστηριοποιείται ως ηλεκτρολόγος εγκαταστάσεων σπιτιών.  Σύμφωνα με την κατάθεση του Τεκμ. 119 αυτός στο παρελθόν εργαζόταν σε συγκεκριμένη εταιρεία στην Πάφο μαζί με τον κατηγορούμενο όπου και τον είχε γνωρίσει. Στην συνέχεια διατήρησαν επαφές ενώ έδινε και μικροδουλειές στον κατηγορούμενο όταν ο ίδιος δεν είχε χρόνο να τις διεκπεραιώσει. Κατά τον Ιούνιο 2024 ο μάρτυρας είχε επικοινωνήσει μαζί με τον κατηγορούμενο για μια ηλεκτρολογική εργασία που θα του ανέθετε για κατοικία Βρετανού στην περιοχή Χα Ποτάμι και μάλιστα αυτή θα διεξαγόταν με την χρήση μεταξύ άλλων και tie – raps με τα οποία θα στερεώνονταν τα καλώδια εργασία η οποία τελικά ακυρώθηκε και προς το σκοπό ενημέρωσης του κατηγορούμενου τον είχε πάρει τηλέφωνο κάποιες ημέρες πριν τις 14.06.2024. Μάλιστα στις 13.06.2024 η κόρη του κατηγορούμενου βρισκόταν στο σπίτι του μάρτυρα αφού ήταν φίλες με την κόρη του, την οποία είχε παραλάβει γύρω στις 20:00 το θύμα και αναχώρησαν. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως ο κατηγορούμενος συνήθιζε να πιάνει κουτσοδούλεια, ενώ σε υπόδειξη των φωτογραφιών 92 και 103 που παρουσιάζονται κάποια καλώδια, ανέφερε πως πρόκειται για τα tie-raps που αναφέρει στην κατάθεση του τα οποία είναι γενικής χρήσης αντικείμενα και τα χρησιμοποιούν στην εργασία τους.   

 

Mάρτυρες που σχετίζονται με τη διερεύνηση / λήψη καταθέσεων / Aστυνομικοί:

 

Πρώτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ1) κλήθηκε και παρουσιάστηκε ο Αστ. 2092 Νεόφυτος Κουμπαρής ο οποίος είχε τον ρόλο του χειριστή των τεκμηρίων που παραλήφθηκαν στα πλαίσια διερεύνησης της υπό εξέταση υπόθεσης. Ο ίδιος μάλιστα προχώρησε στην ετοιμασία δύο καταθέσεων ήτοι ημερομηνίας 04.07.2024 (Τεκμήριο 16) καθώς και ημερομηνίας 03.11.2025 (Τεκμήριο 17) στον περιεχόμενο των οποίων κάνει αναφορά στις ενέργειες που ο ίδιος προέβηκε ενώ επί του Τεκμηρίου 17 επισυνάπτει και τον πλήρες κατάλογο διακίνησης των τεκμηρίων της υπόθεσης τα οποία και κατέθεσε στην διαδικασία (Τεκμήρια 24 - 85). Είχε επίσης στην κατοχή του αριθμό φωτογραφικών φακέλων που λήφθηκαν και αφορούσαν τις σκηνές από το διαμέρισμα αρ. 103 που ευρίσκεται στο St George, Casia Court, Βlock B στην Τρεμιθούσα της Επαρχίας Πάφου (Τεκμήριο 20), τις φωτογραφίες που λήφθηκαν από την ιατροδικαστική εξέταση του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 21), τις φωτογραφίες από τις υποδείξεις σκηνών που έγιναν από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 22) καθώς επίσης και φωτογραφίες από την ιατροδικαστική εξέταση του θύματος (Τεκμήριο 23). Μάλιστα ως διευκρίνισε ήταν ο ίδιος που είχε μεταβεί με τον κατηγορούμενο στο επίδικο διαμέρισμα στις 29.06.2024 με τον τελευταίο να προβαίνει σε υπόδειξη σκηνών με τον μάρτυρα να τις καταγράφει επί του Τεκμηρίου 18Α και 18Β ενώ συμπλήρωσε και το ημερολόγιο ενεργείας (Τεκμήριο 19) που αφορά τις περαιτέρω ενέργειες του στην υπόθεση.

 

Η αντεξέταση του ήταν σύντομη και αφορούσε κυρίως διευκρινιστικές ερωτήσεις. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι η υπόδειξη σκηνών από πλευράς κατηγορούμενου έγινε περί τις 15 ημέρες μετά το περιστατικό και αφού προηγήθηκε η νοσηλεία του κατηγορούμενου χωρίς όμως να είναι σε θέση να τοποθετηθεί για το ποια ήταν η ψυχική ή συναισθηματική του κατάσταση την περίοδο εκείνη αφού ο μάρτυρας όπως τόνισε δεν είναι ειδικός. Σε σχέση με τον χώρο που τους υπόδειξε ο κατηγορούμενος ότι στεκόταν όταν τον είχε μαχαιρώσει το θύμα, ο μάρτυρας ανέφερε πως αυτή η υπόδειξη έτυχε φωτογράφησης (σχετικό το Τεκμ. 22) και καταγράφηκε στο σχετικό ημερολόγιο ενεργείας ημερ. 29.06.2024 (σχετικό το Τεκμ. 18Β). Σε σχέση με το μαχαίρι με την ξύλινη χειρολαβή (Τεκμ. 39) ο μάρτυρας συμφώνησε πως πρόκειται για το ίδιο μαχαίρι που παρουσιάζεται στις φωτογραφίες 99 και 100 του Τεκμ. 20 ενώ σε σχέση με το γεγονός ότι η χειρολαβή στις φωτογραφίες φαίνεται να είναι καθαρή σε αντίθεση με την οπτική επιθεώρηση του μαχαιριού όταν του υποδείχθηκε στο οποίο φαίνεται κάποια αλλοίωση ο μάρτυρας ανέφερε πως η μόνη λογική εξήγηση που μπορεί να δώσει είναι ότι κατά την διενέργεια των επιστημονικών εξετάσεων προέκυψαν οι εγγραφές πάνω στο μαχαίρι καθώς και οι αλλοιώσεις γιατί θα χρησιμοποιήθηκε κάποιο υλικό για την διενέργεια των εξετάσεων. Σημείωσε όμως πως θα μπορούσε για το ζήτημα αυτό να ερωτηθεί ο ειδικός που προέβηκε στις εξετάσεις. Τέλος ερωτώμενος για το που είχαν βρεθεί τα κλειδιά που αποτελούν το Τεκμήριο 59 ο μάρτυρας σημείωσε πως σύμφωνα με την αναφορά του αστυφύλακα που τα παρέλαβε, αυτά εντοπίστηκαν στην πόρτα εισόδου του διαμερίσματος 103 που πρόκειται για την οικία του κατηγορούμενου όμως για το κατά πόσον αυτά βρίσκονταν πάνω στην πόρτα ή κοντά σε αυτήν και αν ήταν 2 ξεχωριστά μπρελόκ θα πρέπει να ερωτηθεί ο αστυφύλακας που τα παρέλαβε.     

 

Δέκατος Έβδομος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ17) παρουσιάστηκε ο Λοχίας 2748 Νεόφυτος Νεοφύτου ο οποίος σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε για την υπόθεση ετοίμασε σχετική έκθεση την οποία παρουσίασε ως Τεκμήριο 121. Πρόκειται για το μέλος της Αστυνομικής Δύναμης το οποίο μαζί με συναδέλφους του στις 14.06.2024 και περί ώρα 13:20 μετέβηκε στο συγκρότημα διαμερισμάτων στο οποίο βρισκόταν και το διαμέρισμα του κατηγορούμενου προχωρώντας σε εξέταση της σκηνής εξωτερικά, δηλαδή στον χώρο που εντοπίστηκε το θύμα, και σε άλλους εξωτερικούς χώρους όπου εντοπίστηκε ουσία που έμοιαζε με αίμα καθώς επίσης και στο εσωτερικό του διαμερίσματος 103 και στην βεράντα του όπου εντοπίστηκε αριθμός τεκμηρίων καθώς επίσης και ουσία που έμοιαζε με αίμα. Ο μάρτυρας παρέλαβε αριθμό τεκμηρίων μεταξύ άλλων και των δύο μαχαιριών που εντοπίστηκαν στον πάγκο και στο τραπέζι της κουζίνας ενώ προχώρησε και στην λήψη δειγματοληψιών σημειώνοντας πως ο Αστυφύλακας 4111 έλαβε και φωτογραφίες της σκηνής της οποίες αναγνώρισε ως το Τεκμήριο 20 που του υποδείχθηκε επεξηγώντας πως ήταν ο ίδιος που τοποθέτησε στην σκηνή τις κίτρινες ταμπελίτσες με αριθμούς 1 μέχρι και 21 που παρουσιάζονται επί των φωτογραφιών και πως οι αριθμοί αυτοί αντιστοιχούν στα σημεία 1, 2, 3 κλπ της δικής του έκθεσης τα οποία και εξήγησε. Μάλιστα σε σχέση με το Σημείο 4 της έκθεσης του ήτοι το χρησιμοποιημένο τσιγάρο μάρκας Davidoff το οποίο λήφθηκε από το πάτωμα βεράντας ανέφερε πως επρόκειτο για τσιγάρο που βρέθηκε στην βεράντα του κάτω διαμερίσματος το οποίο ήταν σβηστό αλλά φάνηκε ότι ήταν χρησιμοποιημένο αφού είχε στάχτη κάτι που σημαίνει κατά τον μάρτυρα ότι ήταν που βρέθηκε εκεί αυτό ήταν αναμμένο και στην συνέχεια έσβησε.

 

Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως το τσιγάρο στο οποίο έκανε αναφορά ήταν χρησιμοποιημένο χωρίς όμως ο ίδιος να γνωρίζει για το πως αυτό βρέθηκε εκεί και μη αποκλείοντας αυτό να βρισκόταν εκεί από την προηγούμενη νύκτα. Ο ίδιος κατά τον χρόνο άφιξης του στο μέρος ξεκίνησε να τοποθετηθεί τις ταμπελίτσες με τα νούμερα από έξω προς τα μέσα καθότι ο ιατροδικαστής ήταν εκεί και διενεργούσε αυτοψία στην σκηνή, ενώ σημείωσε πως την ώρα που μετέβηκε στο διαμέρισμα εκεί στην είσοδο του βρισκόταν αστυνομικός που φρουρούσε την πόρτα εισόδου με τον ίδιο και την ομάδα του να μπαίνει μέσα για να δουν το διαμέρισμα και να αποφασίσουν πως θα ενεργούσαν. Ερωτώμενος για την άσπρη σακούλα που παρουσιάζεται στις φωτογραφίες 52 και 53 του Τεκμ. 20 η οποία βρισκόταν εκεί κατά τον χρόνο που εισήλθαν στο διαμέρισμα ανέφερε πως δεν την μετακίνησαν ενώ δεν κρίθηκε ότι θα έπρεπε να γίνει τεκμήριο καθότι κρίθηκε ότι δεν θα βοηθούσε ή πρόσφερε οτιδήποτε στην εξέταση της υπόθεσης. Παρά το ότι δεν θυμόταν αν η σακούλα αυτή περιείχε οτιδήποτε ο μάρτυρας σημείωσε πως αν υπήρχε περιεχόμενο σε αυτήν τότε θα το εντόπιζαν και θα το φωτογραφούσαν και θα το θυμόταν. Σε υπόδειξη του βίντεο 007 του Τεκμηρίου 89 στο οποίο η σακούλα παρουσιάζεται σε άλλο σημείο από αυτό των φωτογραφιών ο μάρτυρας επανέλαβε πως οι ίδιοι δεν προχώρησαν σε οποιαδήποτε μετακίνηση αντικειμένων τονίζοντας πως η σακούλα αυτή μπορεί να μετακινήθηκε και από τον αέρα αφού η πόρτα ήταν ανοικτή.  Σε υπόδειξη ότι συγκεκριμένες παντόφλες φαίνονται και αυτές σε διαφορετική θέση συμφώνησε πως αυτό είναι που φαίνεται τονίζοντας όμως πως η μετακίνηση αυτή δεν έγινε από τον ίδιο ή την ομάδα του.

 

Τέλος σε σχέση με τα καρτελάκια σημεία 8 & 9 που παρουσιάζονται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 20 και ερωτώμενος για τον τρόπο διενέργειας των δειγματοληψιών (swaps) ανέφερε πως δειγματοληψίες λαμβάνουν από κάποιες σταγόνες ή κηλίδες από αίμα που εντοπίζονται στην σκηνή και όχι από όλες και οι οποίες αποστέλλονται για την διενέργεια επιστημονικών εξετάσεων με τον ίδιο να απαντά σε σχετική ερώτηση της υπεράσπισης πως δεν θα μπορούσε να αποκλείσει ή να επιβεβαιώσει οι υπόλοιπες σταγόνες από αίμα από τις οποίες δεν λήφθηκε δειγματοληψία να ανήκουν σε άλλο πρόσωπο.    

 

Δέκατος Όγδοος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ18) παρουσιάστηκε ο Υπαστυνόμος Ζωνάκης Γεωργίου (Αναπληρωτής Λοχίας 3990 κατά το έτος 2024) και επικεφαλής της ανακριτικής ομάδας που συστάθηκε για διερεύνηση του αδικήματος τους φόνου εκ προμελέτης και γυναικοκτονίας με ύποπτο πρόσωπο τον κατηγορούμενο, ο οποίος για σκοπούς της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμ. 122 ενώ κατέθεσε και τα Τεκμήρια 123Α και 123Β ήτοι την 2^η ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο ημερ. 02.07.2024^[4] καθώς και τα Τεκμήρια 124 και 125 που αφορούσαν την νοσηλεία της ανήλικης θυγατέρας της οικογένειας το Τμήμα Ενδονοσοκομειακής Νοσηλείας Εφήβων του Μακάριου Νοσοκομείου καθώς και ως Τεκμήριο 126 τα έγγραφα που αφορούσαν παράπονα του θύματος εναντίον του κατηγορούμενου ημερ. 17.03.2024 και 11.06.2024. Μάλιστα σύμφωνα με τον μάρτυρα η ανήλικη ανέφερε στους θεράποντες ιατρούς ψυχολόγους που την παρακολουθούσαν και αυτό καταγράφεται στο Τεκμ. 125 ότι ο πατέρας της απειλούσε ότι θα σκότωνε την μητέρα και μετά θα αυτοκτονούσε, ενώ στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης εντόπισαν τις καταγγελίες του θύματος εναντίον του κατηγορούμενου για βία και απειλές τις οποίες παρουσίασε ως Τεκμήριο 126.

 

Ερωτώμενος σε σχέση με το τσιγάρο που παρουσιάζεται στην τελική του μορφή στις  φωτογραφίες 32 και 33 του Τεκμ. 20 και το οποίο έχει συνδεθεί με το DNA της θανούσας, ανέφερε πως το συγκεκριμένο εντοπίστηκε ακριβώς κάτω από το κάγκελο του μπαλκονιού του διαμερίσματος που εκτελέστηκαν τα γεγονότα και φαίνεται να πρόκειται για τσιγάρο το οποίο είχε ανάψει το θύμα πριν από την προσπάθεια του να ξεφύγει από τον κατηγορούμενο σύμφωνα με τις μαρτυρίες και τους αυτόπτες μάρτυρες, όταν έβαλε το ένα του πόδι να πηδήσει, φαίνεται να είχε στο στόμα του το τσιγάρο και έπεσε, ενώ θα το είχε ανάψει λίγα δευτερόλεπτα προηγουμένως σύμφωνα με τον μάρτυρα, γιατί ο στακτός του ήταν ενσωματωμένος πάνω στο τσιγάρο με αποτέλεσμα αυτό να σβήσει σιγά σιγά, ενώ δεν απέκλεισε το θύμα να το κρατούσε και στο χέρι. Από την θέση στην οποία βρέθηκε το συγκεκριμένο τσιγάρο κατά τον μάρτυρα δηλαδή ακριβώς κάτω από το κάγκελο και λαμβάνοντας υπόψη την καύση του τσιγάρου ως τελικά αυτό εντοπίστηκε δεν φαίνεται αυτό να πετάχτηκε αλλά να έπεσε από το θύμα λίγη ώρα αφότου το είχε ανάψει για να το καπνίσει.

 

Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε ότι μέχρι την ημερομηνία διάπραξης των γεγονότων της υπό εξέταση υπόθεσης ο κατηγορούμενος δεν είχε διωχθεί αναφορικά με τις δύο καταθέσεις του θύματος, ενώ δεν γνώριζε να απαντήσει γιατί δεν προχώρησε η Αστυνομία στην έκδοση διατάγματος αποκλεισμού ή παρενόχλησης. Σε σχέση με το τσιγάρο που εντοπίστηκε διευκρίνισε πως είναι δική του εικασία ότι αυτό το κάπνισε η θανούσα κατά τον χρόνο που προσπαθούσε να ξεφύγει από τον κατηγορούμενο, χωρίς να μπορεί να αποκλείσει αυτό να το είχε ανάψει από προηγουμένως και να της έπεσε, ενώ ανέφερε πως δεν είχε μαρτυρία από τους αυτόπτες μάρτυρες ότι αυτή κάπνιζε εκείνη την στιγμή. Τέλος επιβεβαίωσε επίσης πως ήταν η θανούσα που είχε μεταβεί στο σπίτι του κατηγορούμενου το πρωί με το αυτοκίνητο της. 

 

 

Μάρτυρες που εμπλέκονται στις ιατροδικαστικές, ιατρικές και επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν:

 

Ένατος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ9) παρουσιάστηκε ο Ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους ο οποίος ήταν το πρόσωπο που διενέργησε στις 15.06.2024 μεταθανάτια εξέταση στο σώμα του θύματος στο Νεκροτομείο του Γ.Ν. Πάφου, ενώ εξέτασε και το σώμα του κατηγορούμενου κατά την διάρκεια παραμονής του στο Χειρουργικό Τμήμα του Γ.Ν. Πάφου στις 14.06.2024 και στην συνέχεια ετοίμασε ιατροδικαστικές εκθέσεις και τις οποίες παρουσίασε στο Δικαστήριο σε σχέση με τις διαπιστώσεις του, ήτοι το Τεκμήριο 96 που αφορά το θύμα καθώς και το Τεκμήριο 97 που αφορά τον κατηγορούμενο. Διευκρίνισε επιπρόσθετα πως μέρος της έκθεσης του που αφορά τον κατηγορούμενο αποτελούν και οι εκθέσεις αξονικής τομογραφίας τις οποίες επισυνάπτει σε αυτήν, ενώ αναφορικά με το θύμα κατέθεσε ως Τεκμήριο 98 τα αποτελέσματα του ακτινολογικού ελέγχου. Σε σχέση με τα δείγματα που έλαβε από τα πιο πάνω πρόσωπα για την διενέργεια τοξικολογικών εξετάσεων παρουσίασε ως σχετικά τα αποτελέσματα (Τεκμήριο 99) που του είχαν σταλεί μέσω της σχετικής έκθεσης από το Εργαστήριο Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας διευκρινίζοντας πως το πρώτο μέρος της έκθεσης αφορά τον κατηγορούμενο, ενώ το υπόλοιπο το θύμα. Μάλιστα ως αναφέρει μετέβηκε στις 14.06.2024 και στην σκηνή του συμβάντος όπου και διενήργησε αυτοψία συνοδευόμενος από μέλη της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου.

 

Αρχικά επεξήγησε ότι η αναφορά του στην έκθεση Τεκμήριο 96 που αφορά το θύμα σε απόσπαση επιδερμίδας σε διάφορα σημεία του σώματος αναγνώρισε ως σχετική την φωτογραφία 7 του Φωτογραφικού Φακέλου που αποτελεί το Τεκμ. 23 και εξήγησε ότι αυτά προέρχονται λόγω της κατάστασης αρχόμενης σήψης που αυτή περιήλθε, ενώ στη συνέχεια επεξήγησε και την αναφορά του σε πτωματικές υποστάσεις που καταλαμβάνουν την ραχιαία επιφάνεια του κορμού και αφορά στην συσσώρευση του αίματος μετά το θάνατο στα κατώτερα σημεία του σώματος λόγω της βαρύτητας και στην συγκεκριμένη περίπτωση στην ραχιαία επιφάνεια αφού το θύμα είχε τοποθετηθεί ανάσκελα υποδεικνύοντας ως σχετική την φωτογραφία 14 του Τεκμ. 23. 

 

Ο μάρτυρας στην συνέχεια κλήθηκε να επεξηγήσει και υποδείξει επί του Τεκμ. 23 τα τραύματα που περιγράφει στα σημεία 23^[5], 24^[6], 27^[7], 28^[8], 29^[9] και 42^[10] επί του Τεκμ. 96 τα οποία ως αναφέρει έχουν προκληθεί είτε από νύσσον και τέμνων όργανο είτε από αιχμηρό όργανο με τον ίδιο να υποδεικνύει συγκεκριμένες φωτογραφίες για ένα έκαστο των σημείων στα οποία κάνει αναφορά, ενώ στην συνέχεια παρέπεμψε ως κατάλληλη φωτογραφία αυτήν με τον αριθμό 10 του Τεκμ. 23 στην οποία παρουσιάζονται οι θέσεις τόσο των 4 τραυμάτων (σημεία 23, 27, 28 και 29) όσο και η εκδορά (σημείο 24).

 

Σε σχέση με τα πολλαπλά τραύματα για τα οποία γίνεται αναφορά στο σημείο αρ. 42 της έκθεσης του και αφορούν και τα δύο χέρια του θύματος, παρέπεμψε ως σχετικές τις φωτογραφίες 15 έως 23, 34, 36 έως 49 του Τεκμηρίου 23 και σε ερώτηση από τον κ. Χατζηκύρου για τον τύπο τους, απάντησε πως θεωρεί ότι είναι αμυντικά τραύματα τα οποία προκλήθηκαν από νύσσον και τέμνων όργανο 

 

Μάλιστα σε υπόδειξη των μαχαιριών που βρέθηκαν στην σκηνή του συμβάντος (Τεκμήρια 38 & 39) σημείωσε πως αυτά συνάδουν με την αναφορά του στην έκθεση σε νύσσον και τέμνων όργανο και τα οποία θα μπορούσαν να επιφέρουν τα περιγραφόμενα τραύματα / εκδορά, ενώ εξήγησε ότι ο θάνατος του θύματος προήλθε από αιμορραγία, δηλαδή μεγάλη απώλεια ποσότητας αίματος λόγω των τραυμάτων που της προκλήθηκαν.

 

Σε σχέση με τα ιατροδικαστικά ευρήματα από την εξέταση του κατηγορούμενου με αναφορά στην σχετική έκθεση Τεκμ. 97^[11] προχώρησε σε υπόδειξη για ένα έκαστο σημείο τις σχετικές κατά τον ίδιο φωτογραφίες που αποτελούν μέρος του φωτογραφικού φακέλου Τεκμ. 21 και συγκεκριμένα σε σχέση με το σημείο 1 τις φωτογραφίες 28 και 29, τα σημεία 2 και 3 τις φωτογραφίες 17, 18, 29, το σημείο 4 την φωτογραφία 24 και το σημείο 5 και 6 την φωτογραφία 28. Σε σχέση με τα χέρια του κατηγορούμενου και κατά πόσον σε αυτά εντοπίστηκαν οποιεσδήποτε κακώσεις απάντησε αρνητικά παραπέμποντας ως σχετικές τις φωτογραφίες 3, 4, 5, 6 και 7 του Τεκμ. 21.

 

Ερωτώμενος από τον κ. Χατζηκύρου κατά πόσον από τα ευρήματα στις παλάμες τόσο του θύματος όσο και του κατηγορούμενου για το κατά πόσον θα μπορούσε να τοποθετηθεί για το ποιος ήταν ο επιτιθέμενος και ποιος ο αμυνόμενος, επανέλαβε πως στις παλάμες του κατηγορούμενου δεν υπήρχαν καθόλου κακώσεις σε αντίθεση με τις παλάμες του θύματος που υπήρχαν πολλαπλά τραύματα από νύσσον και τέμνων όργανο τα οποία περιέγραψε και προηγουμένως ως αμυντικά τραύματα.

 

Τέλος τέθηκαν στον μάρτυρα από τον κ. Χατζηκύρου διάφορα σενάρια στα οποία κλήθηκε να τοποθετηθεί με αναφορά στην κατοχή από το θύμα μαχαιριών και στα δύο της χέρια, την προσπάθεια τραυματισμού του κατηγορούμενου με αυτά αλλά και την ταυτόχρονη προσπάθεια του κατηγορούμενου να την αφοπλίσει και τον τραυματισμό επίσης του θύματος με μαχαίρι από τον κατηγορούμενο και κατά πόσον δικαιολογείται στην βάση αυτού του σεναρίου η ύπαρξη των αμυντικών τραυμάτων και στα δύο χέρια του θύματος, ο μάρτυρας ανέφερε πως ουσιαστικά δημιουργήθηκε μια σκηνής πάλης και από την στιγμή που υπήρχαν τα αμυντικά τραύματα στο θύμα αυτά έγιναν από τον κατηγορούμενο ο οποίος σε κάποια στιγμή είχε στην κατοχή του μαχαίρι και το θύμα προσπάθησε να αμυνθεί. Επανέλαβε πως ο κατηγορούμενος δεν είχε κανένα τραύμα στα χέρια του στην συγκεκριμένη περίπτωση σε αντίθεση με το τι εντοπίζεται συνήθως όταν γίνεται προσπάθεια να αφοπλίσεις κάποιον που κρατά μαχαίρι, ενώ συμφώνησε πως και το θύμα θα μπορούσε να προκαλέσει τα τραύματα που εντοπίστηκαν στην κοιλιακή χώρα του κατηγορούμενου. Διευκρίνισε επιπρόσθετα το γεγονός ότι ο μη εντοπισμός οποιουδήποτε τραύματος στα χέρια του κατηγορούμενου δεν σημαίνει ότι αυτός δεν θα μπορούσε να την αφοπλίσει με κάποιο τρόπο, επαναλαμβάνοντας όμως ότι το πιο πιθανό σενάριο θα ήταν να υπήρχαν αμυντικά τραύματα και στον κατηγορούμενο και όχι μόνο στο θύμα. 

 

Συμφώνησε επίσης πως θα μπορούσε να ισχύει και το σενάριο ο κατηγορούμενος να έχει επιτεθεί στο θύμα με τα μαχαίρια ή ένα εξ αυτών και στην προσπάθεια του να τον αποφύγει να έχουν δημιουργηθεί τα αμυντικά τραύματα στα χέρια της, ενώ αν κατάφερνε να του αποσπάσει και ένα από τα μαχαίρια θα μπορούσε να πλήξει τον κατηγορούμενο στην συνέχεια, ενώ δεν απόκλεισε ως πιθανό ακόμα και το τελευταίο σενάριο που του τέθηκε, δηλαδή ο κατηγορούμενος να επιτέθηκε με τα μαχαίρια στο θύμα, το θύμα κατά την διάρκεια της επίθεσης να αμύνθηκε με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τα αμυντικά τραύματα για τα οποία έκανε αναφορά, ενώ στην συνέχεια ο ίδιος ο κατηγορούμενος να επέφερε τα τραύματα που εντοπίστηκαν σε αυτόν.

 

Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως στην συγκεκριμένη περίπτωση και μετά από την αυτοψία στην σκηνή και τις πληροφορίες που είχε λάβει από την Αστυνομία μεταξύ άλλων για την ύπαρξη ύποπτου προσώπου, αλλά και την μεταθανάτια εξέταση του θύματος, κατέληξε πως επρόκειτο για εγκληματική ενέργεια, διευκρινίζοντας ότι αυτό μπορεί να γίνει παρά το ότι δεν είχε όλη την μαρτυρία ενώπιον του, αφού το πόρισμα του ως προς την αιτία θανάτου ήταν η πρόκληση σοβαρών τραυμάτων που προκλήθηκαν από νύσσον και τέμνων όργανο από εγκληματική ενέργεια και απορρίπτει οποιαδήποτε άλλη αιτία θανάτου. Ο ίδιος σημείωσε πως είναι θέμα της Αστυνομίας για το πώς ακριβώς προκλήθηκαν τα τραύματα αυτά με τον ίδιο να εξετάζει και καταγράφει την αιτία θανάτου που ήταν συγκεκριμένη στη βάση των τραυμάτων που υπήρχαν και αυτό μπορούσε να γίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση πριν ακόμα να ήταν διαθέσιμα τα αποτελέσματα των εξετάσεων είτε του Κρατικού Χημείου ή του Ινστιτούτου Γενετικής. 

Μάλιστα ως περαιτέρω επεξήγησε, η ιατροδικαστική είναι μια επιστήμη που με βάση και κάποιες άλλες ειδικότητες, βοηθά το έργο της δικαιοσύνης ο καθένας με το δικό του κομμάτι για να μπορέσει το Δικαστήριο να καταλήξει στην βάση μαρτυριών στην τελική του απόφαση, επισημαίνοντας ότι η αιτία θανάτου δεν αλλάζει η οποία είναι βοηθητική για την διερεύνηση του περιστατικού, ενώ όλα τα υπόλοιπα αφορούν τις Αστυνομικές Αρχές και στην διερεύνηση που θα προβούν. Ο ίδιος επανέλαβε πως δεν ήταν δική του δουλειά να γνωρίζει ή να ερευνήσει για το τι προηγήθηκε του τραυματισμού ή για το πώς βρέθηκε το πτώμα στο πεζοδρόμιο, αλλά να δώσει την αιτία θανάτου όπως και έπραξε. 

 

Ερωτώμενος σε σχέση με τις εκδορές και εκχυμώσεις που εντόπισε στο θύμα και τις οποίες καταγράφει στην έκθεση του Τεκμ. 96 σημείωσε ότι υπάρχουν πολλοί μηχανισμοί από τους οποίους μπορεί να προκληθούν εκτός από την πτώση από ύψος ή το σύρσιμο στο πάτωμα σημειώνοντας πως η σκηνή στην οποία κινήθηκε το θύμα ήταν μεγάλη και δεν θα μπορούσε να γνωρίζει ή να καθορίσει αν οι εκδορές ή εκχυμώσεις που εντοπίστηκαν και ήταν πάρα πολλές είχαν προκληθεί από συγκεκριμένα σημεία της σκηνής. Μάλιστα διευκρίνισε πως εκτός από τις 4 κακώσεις που προκλήθηκαν από νύσσον και τέμνων όργανο, τις υπόλοιπες κακώσεις που εντοπίστηκαν τις χαρακτήρισε ως επιπόλαιες δηλαδή μικρής έκτασης επειδή αυτές δεν μπορούσαν να επιφέρουν τον θάνατο.

 

Σε σχέση με τα τραύματα που εντοπίστηκαν στις παλαμιαίες χώρες του θύματος επανέλαβε την θέση πως πρόκειται για αμυντικά τραύματα τα οποία προκλήθηκαν από νύσσον και τέμνων όργανο δηλαδή αιχμηρό όργανο όπως τα μαχαίρια που εντοπίστηκαν στην σκηνή, διαφωνώντας με την θέση της υπεράσπισης ότι τα τραύματα αυτά θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από το μάρμαρο του μπαλκονιού από το οποίο το θύμα είχε κατεβεί ή κάποια άλλη ανώμαλη / κοφτερή επιφάνεια, τονίζοντας πως στην συγκεκριμένα περίπτωση δεν εντοπίστηκε ένα μόνο τραύμα στην παλαμιαία χώρα, αλλά πολλαπλά τραύματα τα οποία προκλήθηκαν σε διαφορετικούς χρόνους στην παλαμιαία χώρα, μέσα, πάνω και μεταξύ των δακτύλων. Ερωτώμενος αν τα τραύματα αυτά θα μπορούσαν να προκληθούν και από γλίστρημα του μαχαιριού που κρατούσε το θύμα κατά την προσπάθεια της να μαχαιρώσει τον κατηγορούμενο, ο μάρτυρας σημείωσε πως δεν μπορείς να αποκλείσεις οτιδήποτε, επαναλαμβάνοντας όμως πως τα τραύματα ήταν αρκετά σε αριθμό, χωρίς να μπορεί να απαντήσει με ποιο μαχαίρι είχαν γίνει, πότε και με ποια σειρά, αλλά επρόκειτο για κακώσεις που παράπεμπαν σε άμυνα, εξου και ο χαρακτηρισμός από μέρους του ως αμυντικά, εκφράζοντας μάλιστα και τον προβληματισμό του για το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν έφερε οποιοδήποτε τραύμα στα χέρια. Όπως περαιτέρω εξήγησε, το τι ακριβώς  έγινε, είναι στην κρίση του Δικαστηρίου να αποφασίσει, βάσει και των μαρτυρίων, με τα σενάρια να παραμένουν σενάρια, κάποια από τα οποία μπορεί να ταιριάζουν με τις εντοπισθείσες κακώσεις και κάποια να αποκλείονται.

 

Αντεξεταζόμενος είχε επίσης την ευκαιρία να μελετήσει και το περιεχόμενο της Ιατρικής Εξέτασης του Κατηγορούμενου ημερ. 14.06.2024 (Τεκμ. 101) και συμφώνησε ότι αυτός έφερε 5 ανοικτά τραύματα στην κοιλιακή χώρα, 4 εκ των οποίων ήταν ραμμένα και στο 5^ο είχαν τοποθετηθεί συγκολλητικές ταινίες. Ο ίδιος όπως μάλιστα εξήγησε στην έκθεση του Τεκμ. 97 που αφορά τον κατηγορούμενο, κάνει αναφορά μόνο στο μήκος των τραυμάτων και όχι στο βάθος τους αφού αυτά ήταν ήδη συρραμμένα, επεξηγώντας ότι κατά την συρραφή των τραυμάτων, το μήκος του τραύματος μεγαλώνει γιατί τα χείλη του έρχονται κοντά. Μάλιστα τα τραύματα στα σημεία 3, 5 και 6 της έκθεσης του τα χαρακτήρισε ως σοβαρά αφού δεν επρόκειτο για εκδορές με ελάχιστο βάθος που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως επιπόλαιες, ενώ συμφώνησε πως τα τραύματα 2 μέχρι και 4 βρίσκονται στην δεξιά πλευρά του σώματος του κατηγορούμενου, ενώ τα τραύματα των σημείων 5 και 6 στην αριστερή, με την διασπορά αυτή των τραυμάτων να μην μπορεί να αποκλείσει ή επιβεβαιώσει ότι εξελίχθηκε πάλη ή έλαβε χώρα αυτοτραυματισμός.

 

Συμφώνησε επίσης πως η εκδορά στο σημείο 1 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως αμυντικό τραύμα σε μια προσπάθεια του κατηγορούμενου να αποκλείσει το μαχαίρι, επαναλαμβάνοντας πως από τα σενάρια που του έθεσε ο δικηγόρος υπεράσπισης για το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί, δεν αλλάζει το δεδομένο πως τα τραύματα που εντοπίστηκαν στο θύμα, ήταν αμυντικά, χωρίς όμως να μπορεί να τοποθετηθεί για το ποιος επιτέθηκε πρώτος στον άλλο ή με ποια σειρά προκλήθηκαν τα τραύματα τόσο του θύματος όσο και του κατηγορούμενου.   

 

Σε σχέση με τις ουσίες που εντοπίστηκαν κατά τις τοξικολογικές εξετάσεις στο θύμα ο ίδιος ανέφερε πως δεν ήταν αρμόδιος να απαντήσει για τις παρενέργειες που μπορεί να προκαλέσουν, ενώ επιβεβαίωσε πως δεν ήταν παρών κατά το στάδιο λήψης δειγματοληψιών από την σκηνή. Αναφορικά με τις κηλίδες αίματος που εντοπίστηκαν στο διαμέρισμα και κατά πόσον μπορούν να υποδείξουν αν ήταν ένα ή δύο τα άτομα που περπάτησαν στον χώρο και το πώς αυτά κινήθηκαν, ο ίδιος απάντησε πως δεν μπορεί να το γνωρίζει αυτό αφού δεν γνωρίζει σε ποιον ανήκουν οι σταγόνες αίματος που εντοπίστηκαν, ούτε και μπορεί να ληφθεί συμπέρασμα για το που προκλήθηκε η αρχική μαχαιριά από την ύπαρξη των κηλίδων αίματος, θεωρώντας πως από την δειγματοληψία που λήφθηκε μπορεί να διαπιστωθεί το πρόσωπο στο οποίο άνηκαν οι σταγόνες του αίματος της σκηνής.

 

Ο μάρτυρας σε σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε, ανέφερε πως δεν μπορεί να αποκλείσει το γεγονός, ο κατηγορούμενος με κάποιο τρόπο, να κατάφερε να αφοπλίσει το θύμα παρά το ότι σε αυτόν δεν εντοπίστηκαν αμυντικά τραύματα, ενώ τέλος συμφώνησε σε υπόδειξη του βίντεο του εσωτερικού του διαμερίσματος (βίντεο 007 από το Τεκμ. 80) σε αντιπαραβολή με τις φωτογραφίες 70, 71, 72 και 73 πως στις φωτογραφίες αυτές, τόσο η άσπρη σακούλα^[12] όσο και οι παντόφλες που βρίσκονταν στην αριστερή πλευρά φαίνεται να βρίσκονται σε διαφορετικό σημείο του διαμερίσματος. 

 

Κατά την επανεξέταση του διευκρίνισε πως τα τραύματα του κατηγορούμενου ήταν ήδη συρραμμένα συνεπώς δεν μπορούσε να δει ούτε από πoια γωνία έγιναν ούτε και σε ποιο βάθος έφτανε το τραύμα. Σε σχέση με τις εκδορές και κακώσεις που εντοπίστηκαν στο θύμα, σημείωσε πως θα μπορούσαν να προκληθούν από κτυπήματα άλλου προσώπου. Επανέλαβε, πως τα τραύματα που είχε το θύμα σε διάφορα σημεία της κάθε παλάμης, ήταν πολλαπλά αμυντικά τραύματα.

 

Δέκατος Πέμπτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ15) παρουσιάστηκε ο Χημικός (σχετικό το βιογραφικό του Τεκμ. 120) του Γενικού Χημείου του Κράτους κ. Χάρης Κράσσος ο οποίος ήταν και το πρόσωπο που προέβηκε σε τοξικολογικές εξετάσεις στα βιολογικά δείγματα που λήφθηκαν τόσο από τον κατηγορούμενο (2 φιαλίδια με αίμα) όσο και από το θύμα (1 φιαλίδιο με αίμα και 1 φιαλίδιο με οφθαλμικό υγρό) και σύνταξε σχετική έκθεση την οποία αναγνώρισε. Όπως επεξήγησε το πρώτο μέρος της έκθεσης του αφορά τον κατηγορούμενο και φέρει αριθμό Αρ. ΓΧΚ: 2024-FO-002488 και σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτός βρέθηκε αρνητικός στην αιθυλική αλκοόλη, ενώ βρέθηκε θετικός στην βενζουλοεγκονίνη, κοκαΐνη, μεθυλεστέρα της εκγονίνης, λιδοκαίνη, παρακεταμόλη και σιταλοπράμη. Σε σχέση με το θύμα τα αποτελέσματα της εξέτασης φαίνονται στην 2^η σελίδα της έκθεσης του κάτω από τον αριθμό Αρ. ΓΧΚ: 2024 – FO - 002489 και σύμφωνα με αυτά εντοπίστηκε στο αίμα ποσότητα 22mg/dl αιθυλική αλκοόλη, ενώ ήταν θετική επίσης κατά την εξέταση του αίματος στην βενζουλοεγκονίνη, κοκαΐνη, μεθυλεστέρα της εκγονίνης, αριπιπραζόλη και σιταλοπράμη. Επιπρόσθετα στο οφθαλμικό υγρό εντοπίστηκε ποσότητα 23mg/dl αιθυλικής αλκοόλης.

 

Σε σχέση με το αρνητικό αποτέλεσμα εντοπισμού αλκοόλης στον κατηγορούμενο ανέφερε ότι αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε πιει είτε ότι ήπιε αλλά είχαν περάσει αρκετές ώρες από την δειγματοληψία με αποτέλεσμα να αποβληθεί από τον οργανισμό του. Σε σχέση με τον εντοπισμό αλκοόλης στο θύμα όπως εξήγησε από την στιγμή του θανάτου ο μεταβολισμός της αλκοόλης στον οργανισμό σταματά συνεπώς η αλκοόλη παραμένει η ίδια άσχετα αν το δείγμα είχε ληφθεί μία ημέρα αργότερα.

 

Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως αυτός εξέτασε σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 φιαλίδια με αίμα όπως αναφέρει και στην έκθεση του και φαίνεται ότι αναγράφεται από λάθος στον σχετικό πίνακα του Τεκμ. 17 στο Α/Α 36 ότι του παραδόθηκε ένα μπουκαλάκι με αίμα και 1 με ούρα. Αυτό το διαπίστωσε όπως ο ίδιος ανέφερε κατά την εξέταση των δειγμάτων και ενημέρωσε σχετικά τον ανακριτή ο οποίος φαίνεται να έκανε λάθος και αναφέρθηκε στην ύπαρξη ούρων. Σε σχέση με τα αποτελέσματα που αφορούν τον κατηγορούμενο επανέλαβε την θέση πως η μη ανίχνευση αιθυλικής αλκοόλης δεν σημαίνει ότι κάποιος δεν είχε καταναλώσει αλκοόλ ενώ σημείωσε πως η λιδοκαίνη είναι αναισθητικό φάρμακο που χορηγείται κατά την ενδονοσοκομειακή νοσηλεία όπως και το πανατόλ, ενώ η σιταλοπράμη είναι αντικαταθλιπτικό φάρμακο. Σε σχέση με την εξέταση των δειγμάτων που λήφθηκαν από το θύμα και τα αποτελέσματα της εξέτασης ανέφερε πως το περιφερειακό αίμα είναι αυτό που λήφθηκε από το θύμα και είναι πιο κοντά στις συνθήκες προ του θανάτου του θύματος για να καταδείξει τι ουσίες είχε μέσα στον οργανισμό του διευκρινίζοντας ότι το οφθαλμικό υγρό δεν είναι πιο αξιόπιστο από το περιφερειακό αίμα αλλά κυρίως χρησιμοποιείται μόνο για επιβεβαίωση αν εντοπιστεί αλκοόλη στο αίμα του εξεταζόμενου. Συμφώνησε πως τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το θύμα είχε καταναλώσει αλκοόλ καθώς και κοκαΐνη ενώ εξήγησε πως η αριπιπραζόλη που επίσης εντοπίστηκε στο αίμα της ανήκει στα αντιψυχωσικά φάρμακα με τον μάρτυρα να συμφωνεί πως το θύμα φαίνεται με βάση τα αποτελέσματα να είχε καταναλώσει μαζί αλκοόλη, κοκαΐνη, αντιψυχωτικά και αντικαταθλιπτικά φάρμακα χωρίς όμως να είναι σε θέση να πει για το τι παρενέργειες ψυχικά μπορεί να έχει τέτοια πρόσμιξη ουσιών και φαρμάκων.   

 

Δέκατος Έκτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ16) κλήθηκε και παρουσιάστηκε ο Δρ. Χρήστος Κωσταβασίλης ο οποίος ήταν αυτός που εξέτασε και περίθαλψε τον κατηγορούμενο στις 14.06.2024 στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου όπου μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο και ετοίμασε την Ιατρική Έκθεση Τεκμ. 101. Κατά την εξέταση του κατηγορούμενου ο οποίος ανάφερε τραυματισμό στην κοιλιακή χώρα από μαχαίρι διαπίστωσε ότι αυτός έφερε στην κοιλιακή χώρα 5 ανοικτά τραύματα, στα 4 εκ των οποίων έγινε συρραφή ενώ στο 5^ο τοποθετήθηκαν κολλητικές ταινίες και στην συνέχεια έγινε εισαγωγή στην χειρουργική κλινική. Σύμφωνα με τον μάρτυρα ο ασθενής σε επίπεδο Κλίμακας Γλασκώβης που αφορά στο επίπεδο συνείδησης βρισκόταν σε επίπεδο 15/15 δηλαδή αυτό που έχει ένας φυσιολογικός άνθρωπος ενώ σε σχέση με την κλίμακα που χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση των τραυμάτων του το Revised Trauma Score ήταν αυτό των 12/12 δηλαδή αποτελούσε ένδειξη ότι τα τραύματα δεν ήταν απειλητικά για την ζωή του. Αναγνώρισε επί του Τεκμ. 21 και συγκεκριμένα επί της φωτογραφίας 17 τα τραύματα που βρίσκονταν τόσο στην δεξιά όσο και στην αριστερή πλευρά του ασθενή τα οποία έγιναν συρραφή ενώ αναγνώρισε επίσης και το 5^ο τραύμα στο οποίο τοποθετήθηκαν ταινίες που χρησιμοποιούνται σε τραύματα που χρήζουν συρραφής. Τέλος ερωτώμενος για το κατά πόσον τα τραύματα ήταν βαθιά ή πιο επιπόλαια ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν ήταν βαθιά αλλά επιφανειακά όμως ένεκα του γεγονότος ότι είχε χρησιμοποιηθεί μαχαίρι προχώρησαν και στην περαιτέρω αξιολόγηση δια της διενέργειας και αξονικής τομογραφίας τόσο στο θώρακα όσο και στην κοιλιά διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρχε ζημιά σε κάποιο ζωτικό όργανο, προχώρησε σε συρραφή και συγκόλληση των τραυμάτων, χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει τι έγινε στην συνέχεια με την εισαγωγή του ασθενή στην χειρουργική κλινική. 

 

Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως δεν γνώριζε για το πόση ώρα προηγουμένως είχε μαχαιρωθεί ο κατηγορούμενος, ενώ συμφώνησε πως αυτός ήδη έτυχε περίθαλψης και από το πλήρωμα του ασθενοφόρου πριν την άφιξη του στο Νοσοκομείο. Σημείωσε πως δεν είναι της δικής του ειδικότητας να τοποθετηθεί κατά πόσον ένα τραύμα έχει προκληθεί από επίθεση ή άμυνα ή αυτοτραυματισμό ενώ επανέλαβε πως αυτό που εντόπισε κατά τον χρόνο που εξέτασε τον ασθενή ήταν επιφανειακά τραύματα που είχαν δημιουργήσει τομή για τα οποία απαιτήθηκε η συρραφή τους ενώ ο λόγος που έγινε εισαγωγή στο χειρουργικό τμήμα ήταν γιατί η κατάσταση του ασθενή χρειαζόταν παρακολούθηση. 

 

Δέκατος Ένατος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ19) κλήθηκε και παρουσιάστηκε η Ψυχίατρος των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας του Γ.Ν. Πάφου Δρ. Μαρία Παλέξα η οποία και αυτήν με την σειρά της υιοθέτησε το ιατρικό πιστοποιητικό που αφορά τον κατηγορούμενο Τεκμήριο 127 και τον οποίο εξέτασε στις 17.06.2024. Σε σχέση με το περιεχόμενο του πιστοποιητικού της διευκρίνισε ότι σε αυτό περιλαμβάνονται γεγονότα τα οποία είτε η ίδια διαπίστωσε είτε της τα είχε αναφέρει ο κατηγορούμενος. Μάλιστα της είχε αναφέρει ότι στις 08.06.2024 αυτός είχε λάβει υπερδοσολογία φαρμάκων γιατί βρισκόταν σε άσχημη κατάσταση και πίστευε ότι η γυναίκα του είχε άλλο δεσμό, έτσι είχε μεταβεί στο σπίτι της συζύγου του η οποία διέμενε μαζί με άλλη γυναίκα και πήρε τα χάπια που βρήκε εκεί με σκοπό να θέσει τέρμα στην ζωή του. Τελικά αυτό δεν συνέβηκε αφού έκανε εμετό τα χάπια που έλαβε ως της είχε αναφέρει ο κατηγορούμενος ενώ δεν χρειάστηκε ούτε να μεταβεί στο νοσοκομείο ως ήταν η εισήγηση της αδελφής του.

 

Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως ο ασθενής της είπε πως τα χάπια που έλαβε, 40 στον αριθμό, ήταν ψυχιατρικά χάπια με την μάρτυρα να διευκρινίζει πως δεν της είχε αναφέρει για το είδος φαρμάκων ήταν αυτά που ισχυρίστηκε ότι έλαβε ούτε και τις ανέφερε αν όταν τα έλαβε αυτά ήταν μόνος του, αν ζήτησε βοήθεια από τρίτο πρόσωπο ή αν κάποιος άλλος ήταν μπροστά χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο αν έγινε αυτό που της περιέγραψε ο ασθενής να το έπραξε και κατά τρόπο χειριστικό. Η ίδια δεν γνώριζε επίσης αν λάμβανε ο κατηγορούμενος οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή εκείνο το διάστημα, ενώ ερωτώμενη για τις φαρμακευτικές ουσίες που βρέθηκαν κατά την τοξικολογική εξέταση του κατηγορούμενου τα οποία ανήκουν είτε στα αντιψυχωτικά φάρμακα για αντιμετώπιση σχιζοφρένειας διπολικής διαταραχής και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες και για αντιμετώπιση αγχωδών διαταραχών τα οποία για να ληφθούν χρειάζονται συνταγή γιατρού ανέφερε πως η πρόσμιξη αυτών με την κοκαΐνη που επίσης εντοπίστηκε μπορεί να οδηγήσει σε αστάθεια συναισθημάτων. Όπως η μάρτυρας σημείωσε κατά τον χρόνο που εξέτασε τον κατηγορούμενο ο ίδιος γνώριζε ότι η σύζυγος του είχε πεθάνει χωρίς να της αναφέρει ότι είχε τύψεις, απλά όπως της εξήγησε αυτός ένιωθε ότι ήταν σε μια μαύρη τρύπα και ότι οι άλλοι των κατηγορούσαν ότι την σκότωσε χωρίς όμως ο ίδιος να θυμόταν τί έγινε.   Τέλος σημείωσε πως θεωρεί πως υπάρχουν λίγες πιθανότητες ο δράστης μιας προμελετημένης δολοφονίας να νιώθει τύψεις μετά την θανάτωση του θύματος του αφού τέτοια άτομα όπως εξήγησε τοποθετούνται κάτω από την ομπρέλα της αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας με αποτέλεσμα να μην νιώθουν τύψεις αν διαπράξουν κάποιο έγκλημα.  

 

Επανεξεταζόμενη σε ερώτηση του κ. Χατζηκύρου αν ο δράστης που είχε σχεδιάσει να σκοτώσει κάποιο άτομο είχε στενή σχέση μαζί του όπως για παράδειγμα ερωτική με αποτέλεσμα ο δράστης να νιώθει ότι χάνει αυτό το άτομο και σχεδιάζει να το σκοτώσει επειδή δεν ήθελε να ήταν πλέον μαζί του, κατά πόσον σε τέτοια περίπτωση ο δράστης θα αισθανόταν τύψεις, η μάρτυρας σημείωσε πως πιστεύει πως τέτοιο άτομο θα ένιωθε τύψεις λόγω της στενής σχέσης με το θύμα και με την πάροδο του χρόνου θα μπορούσε να σκεφτεί ότι έχασε το άτομο αυτό και ότι αυτός ευθύνεται για τον θάνατο του.  

 

Eνδέκατος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ11) κλήθηκε και παρουσιάστηκε η Διευθύντρια του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας & Γενετικής Κύπρου (σχετικό το βιογραφικό της Τεκμ. 115) Δρ. Σταυρούλα Ξενοφώντος  η οποία ετοίμασε την σχετική έκθεση Τεκμ. 116 που αφορά την εξέταση των τεκμηρίων της υπόθεσης που περιγράφονται στον σχετικό πίνακα που αποτελεί μέρος της έκθεσης της με σκοπό τον εντοπισμό γενετικού υλικού προερχόμενο είτε από το θύμα (σχετικό το Τεκμ. 79 ήτοι το δείγμα αίματος που είχε ληφθεί) είτε από τον κατηγορούμενο (σχετικά τα παρειακά του επιχρίσματα Τεκμ. 64).

 

Ο κ. Χατζηκύρου κατά την κυρίως εξέταση επικεντρώθηκε σε ερωτήσεις προς την μάρτυρα που αφορούσαν στα αποτελέσματα από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν στα δύο μαχαίρια που είχαν εντοπιστεί στην σκηνή και συγκεκριμένα το μαχαίρι με μπλέ πλαστική χειρολαβή (Τεκμ. 38) και το μαχαίρι με την ξύλινη χειρολαβή (Tεκμ. 39) από τα οποία σε έκαστη περίπτωση λήφθηκαν από το εργαστήριο 6 δειγματοληψίες από διαφορετικά σημεία.

 

Αναφορικά με το μαχαίρι με την μπλέ πλαστική χειρολαβή (Τεκμ. 38) και το οποίο στην έκθεση της φέρει τον αριθμό αντικειμένου 15 σημείωσε πως σχετικά είναι τα συμπεράσματα που καταγράφονται στις παραγράφους 12 μέχρι και 16 της έκθεσης ενώ της ζητήθηκε να υποδείξει και τα 6 σημεία από τα οποία λήφθηκαν δειγματοληψίες από το συγκεκριμένο τεκμήριο όπως και έπραξε τις οποίες το εργαστήριο αρίθμησε με τα διακριτικά 15.1 έως και 15.6 και αναλύονται στις συγκεκριμένες παραγράφους της έκθεσης και αφορούν είτε στην χειρολαβή του μαχαιριού είτε στην λεπίδα του. Ως η μάρτυρας περαιτέρω σημείωσε στο μαχαίρι υπήρχαν και σημεία με λεκέδες από αίμα.

Σύμφωνα με την εξέταση που διενεργήθηκε και τα σχετικά συμπεράσματα που καταγράφονται, από τα σημεία με αίμα που εντοπίστηκαν και στις δύο πλευρές της λεπίδας του μαχαιριού (δειγματοληψίες με αριθμό 15.5 & 15.6) υπήρξε ταύτιση με το γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου. Αναφορικά με τις 4 δειγματοληψίες που διενεργήθηκαν στην χειρολαβή του ιδίου αντικειμένου που αφορούσαν τόσο με σημεία με αίμα αλλά και χωρίς εμφανείς λεκέδες από αίμα διαπιστώθηκαν ότι: (α) στην δειγματοληψία 15.1 στο σημείο με αίμα επί της χειρολαβής, αυτό ταυτίστηκε με το γενετικό προφίλ του θύματος, (β) στην δειγματοληψία 15.2 δηλαδή σε σημείο επί της χειρολαβής χωρίς εμφανή λεκέ από αίμα απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό το οποίο παρουσιάζει ως κύρια δότρια του μικτού γενετικού υλικού το θύμα, ενώ ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού, (γ) στην δειγματοληψία 15.3 δηλαδή σε σημείο επί της χειρολαβής όπου εντοπίστηκε αίμα αυτό ταυτίστηκε πλήρως με το γενετικό προφίλ του θύματος, (δ) τέλος στην δειγματοληψία 15.4, δηλαδή σε σημείο επί της χειρολαβής χωρίς εμφανή λεκέ από αίμα απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού όπου το θύμα είναι η κύρια δότρια του μικτού γενετικού υλικού, ενώ ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού.     

 

Αναφορικά με το μαχαίρι με τη ξύλινη χειρολαβή (Τεκμ. 39) και το οποίο στην έκθεση της φέρει τον αριθμό αντικειμένου 16 σημείωσε πως σχετικά είναι τα συμπεράσματα που καταγράφονται στις παραγράφους 17, 18 και 19 της έκθεσης, ενώ της ζητήθηκε επίσης να υποδείξει και τα 6 σημεία από τα οποία λήφθηκαν δειγματοληψίες από το συγκεκριμένο τεκμήριο όπως και έπραξε τις οποίες το εργαστήριο αρίθμησε με τα διακριτικά 16.1 έως και 16.6 και αναλύονται στις συγκεκριμένες παραγράφους της έκθεσης και αφορούν είτε στην χειρολαβή του μαχαιριού είτε στην λεπίδα του.  Ως η μάρτυρας περαιτέρω σημείωσε στο μαχαίρι υπήρχαν και σημεία με λεκέδες από αίμα. Σύμφωνα λοιπόν με την εξέταση που διενεργήθηκε και τα σχετικά συμπεράσματα που καταγράφονται, από τα σημεία με αίμα που εντοπίστηκαν και στις δύο πλευρές της λεπίδας του μαχαιριού (δειγματοληψίες με αριθμό 16.5 & 16.6) υπήρξε ταύτιση με το γενετικό προφίλ του θύματος.  Αναφορικά με τις 4 δειγματοληψίες που διενεργήθηκαν στην χειρολαβή του ιδίου αντικειμένου που αφορούσαν τόσο με σημεία με αίμα αλλά και χωρίς εμφανείς λεκέδες από αίμα διαπιστώθηκαν ότι:  στην δειγματοληψία 16.1 στο σημείο με αίμα επί της χειρολαβής, στην δειγματοληψία 16.2 στο σημείο χωρίς εμφανή λεκέ από αίμα και στην δειγματοληψία 16.3 σημείο με αίμα, έχουν ταυτιστεί με το γενετικό προφίλ του θύματος. Αναφορικά με την δειγματοληψία με αριθμό 16.4 ήτοι από σημείο στην χειρολαβή χωρίς εμφανή λεκέ από αίμα απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό που παρουσιάζει κύρια συνεισφορά όπου το πλήρες γυναικείο γενετικό προφίλ της κύριας συνεισφοράς του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του θύματος ενώ ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε.

 

Σε ερώτηση να εξηγήσει για την αναφορά ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού, η μάρτυρας ανέφερε ότι για να γίνει αυτό κατανοητό θα πρέπει πρώτα να επεξηγηθεί η αναφορά σε κύρια συνεισφορά η οποία εντοπίζεται σε μεικτό γενετικό υλικό. Ως η μάρτυρας υπέδειξε σε περιπτώσεις όπου εντοπίζεται μικρό γενετικό υλικό, αυτό σημαίνει, ότι υπάρχει όπως και στην υπό εξέταση περίπτωση ένα μείγμα προερχόμενο από δύο άτομα με την συνεισφορά του ενός να είναι μεγαλύτερη από του άλλου. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, υπήρχε πλήρης ταύτιση του γενετικού προφίλ του θύματος με το μεικτό γενετικό υλικό, όμως σε σχέση με το επιπρόσθετο γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στο μεικτό δείγμα, από αυτό, απουσίαζαν κάποια γενετικά του χαρακτηριστικά (αλλήλια) από το πλήρες γενετικό προφίλ που υπήρχε διαθέσιμο από το παρειακό επίχρισμα που είχε ληφθεί από τον κατηγορούμενο το οποίο αποτελείτο από 31 διαφορετικά αλλήλια ενώ κατά την εξέταση παρατηρήθηκαν τα 24, δηλαδή ένεκα της απουσίας των άλλων 7 αλληλίων γίνεται η αναφορά στο ότι αυτός δεν μπορεί να αποκλειστεί ως δότης του μικτού γενετικού υλικού.  

 

Στα σενάρια που τέθηκαν από τον κ. Χατζηκύρου προς την μάρτυρα αναφορικά με τον εντοπισμό γενετικού υλικού του θύματος επί της χειρολαβής ή της λεπίδας και στα οποία μάλιστα αυτή παρουσιάζεται ως η κύρια δότρια του γενετικού υλικού,  η μάρτυρας δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η εναπόθεση αυτή να έγινε αν το θύμα έπιασε το μαχαίρι και προσπάθησε να το αφαιρέσει από το σώμα της και στην περίπτωση αυτή πιθανό να ήταν και το τελευταίο πρόσωπο που το είχε ακουμπήσει, ενώ επιπρόσθετα δεν απέκλεισε ούτε και το ενδεχόμενο αυτή στην προσπάθεια της να αμυνθεί να άγγιξε το μαχαίρι όντας ήδη τραυματισμένη στα δάκτυλα εξού και σε κάποια σημεία εντοπίστηκαν εμφανείς λεκέδες από αίμα ενώ θα μπορούσε να ακουμπήσει και το μαχαίρι και με σημεία των δακτύλων της που δεν είχε τραυματιστεί εξού και η εναπόθεση γενετικού της υλικού στην περίπτωση αυτή χωρίς εμφανή σημεία από αίμα.  

 

Αντεξεταζόμενη συμφώνησε πως αν δύο άτομα μαχαιρώθηκαν ταυτόχρονα τότε υπάρχει η πιθανότητα το αίμα που θα χυθεί στο πάτωμα να αφορά και στα δύο αυτά πρόσωπα, διευκρινίζοντας όμως ότι οι εξετάσεις οι οποίες διενέργησε και αφορούσαν δειγματοληψία από αίμα που βρέθηκε στο πάτωμα τόσο από το καθιστικό όσο και από την κουζίνα (φωτογραφίες 52 – 63 Τεκμ. 20) που ταυτίστηκε με το γενετικό προφίλ του θύματος (συμπεράσματα 10 & 11 Τεκμ. 116) αφορούσε σε εξέταση μόνο μίας σταγόνας αίματος που λήφθηκε από κάθε σημείο χωρίς να μπορεί να αποκλειστεί αν εξετάζοντας και άλλες σταγόνες από αίμα αυτές να ταυτίζοντας και με γενετικό υλικό άλλου ατόμου. 

 

Σε σχέση με το μαχαίρι με την μπλέ πλαστική χειρολαβή (Τεκμήριο 38) συμφώνησε ότι από τις 4 εξετάσεις που έγιναν στην χειρολαβή ως κύρια δότρια του γενετικού προφίλ παρουσιάζεται το θύμα ενώ μόνο στις 2 από αυτές τις δειγματοληψίες δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κατηγορούμενος συνεπώς το θύμα είναι η κύρια πηγή του αντικειμένου αυτού, ενώ δεν απέκλεισε ούτε το ενδεχόμενο το μέρος του γενετικού υλικού που εντοπίστηκε και συνδέεται με τον κατηγορούμενο να μεταφέρθηκε όχι με άμεση αλλά με δευτερογενή επαφή καθώς επίσης και αυτό να εναποτέθηκε από παλαιότερη χρήση του αντικειμένου αυτού από τον κατηγορούμενο καθότι επρόκειτο για μαχαίρι που βρέθηκε στο σπίτι του. Επίσης δεν μπορεί να αποκλειστεί ως η μάρτυρας ανέφερε ούτε και το σενάριο το θύμα να κρατούσε το μαχαίρι και να μαχαίρωσε τον κατηγορούμενο από την στιγμή που το αίμα του τελευταίου ήταν αυτό που εντοπίστηκε στην λεπίδα του μαχαιριού.

 

Σε σχέση με το μαχαίρι με την ξύλινη χειρολαβή (Τεκμ. 39) σημείωσε πως το αίμα του θύματος βρέθηκε τόσο στην λεπίδα του μαχαιριού όσο και σε σημεία της χειρολαβής. Ως επεξήγησε σε 3 σημεία της δειγματοληψίας επί της χειρολαβής (σημ. 16.1, 16.2 & 16.3) έχει ταυτιστεί το γενετικό προφίλ του θύματος, ενώ μόνο στο 4^ο σημείο δειγματοληψίας (σημ. 16.4) το οποίο παρουσιάζει μικτό γενετικό υλικό και έχει ταυτιστεί με το θύμα δεν μπορεί να αποκλειστεί και ο κατηγορούμενος ως δότης μέρος αυτού. Επιπρόσθετα συμφώνησε πώς μόνο το αίμα του θύματος ήταν αυτό που βρέθηκε στην λεπίδα του μαχαιριού. Μάλιστα όπως η μάρτυρας σημείωσε, δεν θα μπορούσε να αποκλείσει ούτε και το σενάριο που της τέθηκε από την υπεράσπιση, ότι δηλαδή το μαχαίρι το κρατούσε αυτή αρχικά για να επιτεθεί στον κατηγορούμενο και στην συνέχεια ο κατηγορούμενος ήταν αυτός που της το απέσπασε και την μαχαίρωσε και αυτό γιατί το αίμα της βρέθηκε τόσο στην λεπίδα όσο και στην χειρολαβή, ενώ η παρουσία του αίματος εξαρτάται όπως επεξήγησε με το πόσο αιμορραγούσε το πρόσωπο αυτό κατά την ώρα του τραυματισμού. Ούτε μπορεί να αποκλειστεί ως σημείωσε και το σενάριο το θύμα να κρατούσε και τα δύο μαχαίρια και να επιτέθηκε στον κατηγορούμενο όπου με το μπλέ μαχαίρι τον μαχαιρώνει και στην συνέχεια ο τελευταίος της αποσπά το ξύλινο μαχαίρι και την μαχαιρώνει πίσω όμως θα πρέπει ως ανέφερε να επεξηγηθούν και τα τραύματα στα χέρια του θύματος για τα οποία όμως δεν θα μπορούσε να αποκλείσει ούτε και το ενδεχόμενο αυτά να προκλήθηκαν κατά την διάρκεια που ο κατηγορούμενος την μαχαίρωσε με το ξύλινο μαχαίρι αυτή να έβαλε τα χέρια της και να τραυματιστεί.

 

Τέλος σημείωσε πως δεν μπορεί να γνωρίζει για το ποιος μαχαίρωσε πρώτος τον άλλο, ούτε για το ποιος ακούμπησε πρώτος τα μαχαίρια αλλά και ούτε ποιο ήταν το αίμα που μεταφέρθηκε πρώτο στις λεπίδες, ενώ συμφώνησε πως αναμένεται αυτός που κρατά σφιχτά ένα μαχαίρι να είναι και ο κύριος δότης του γενετικού υλικού που εντοπίζεται χωρίς όμως το συμπέρασμα αυτό να είναι απόλυτο.

 

 

 

 

 

Λειτουργοί του Γραφείου Ευημερίας:

 

Έκτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ6) παρουσιάστηκε η Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας Πάφου κα. Χρύσω Σωκράτους (σχετική η κατάθεση της Τεκμ. 92) με την εμπλοκή της στην υπόθεση να είναι περιορισμένη και να αφορά γεγονότα πριν την διάπραξη των αδικημάτων. Ουσιαστικά ως ανέφερε στις 28.03.2024 κατά την διάρκεια της εργασίας για τα επείγοντα περιστατικά όπου εκτελούσε χρέη εκτός ωραρίου δηλαδή ήταν “On call”, ενημερώθηκε γύρω στις 21:00 με 21:30 το βράδυ από το Τμήμα Μικροπαραβάσεων, ότι εκεί μετέβηκε ο κατηγορούμενος ο οποίος προέβηκε σε καταγγελία εναντίον της συζύγου του P. K όπου σύμφωνα με αυτήν, ενώ είχε υπό την επίβλεψη της το ανήλικο τέκνο τους ηλικίας 3 ετών και διέμεναν σε συγκεκριμένη κατοικία στην οδό [...] αρ. 3, διαμ. 2 στην Πάφο, διαπίστωσε μετά από βιντεοκλήση που είχε μαζί με τον ανήλικο γιό του ότι η σύζυγος του ήταν μεθυσμένη. Η μάρτυρας μετά το τηλεφώνημα που έλαβε μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό όπου στην συνέχεια συνοδευόμενη από δύο μέλη της Αστυνομίας μετέβησαν στην κατοικία της […] για να διαπιστώσουν αν ίσχυαν αυτά που είχαν καταγγελθεί. Κατά την άφιξη τους στην κατοικία εντόπισαν αυτήν στο μέρος η οποία φαινόταν ότι κοιμόταν προηγουμένως, ενώ το ανήλικο τέκνο που βρισκόταν επίσης στην κατοικία συνέχισε να κοιμάται. Η [...] σύμφωνα με την μάρτυρα δεν φαινόταν μεθυσμένη, αφού είχε φυσιολογική συμπεριφορά πράγμα που η μάρτυρας κατάλαβε τόσο από την συνομιλία που είχε μαζί της όσο και από την οπτική επαφή με αυτήν, ενώ το σπίτι ήταν συγυρισμένο και καθαρό. Τέλος κατά την αναχώρηση τους από την κατοικία μετά από λίγη ώρα συνάντησαν τον κατηγορούμενο έξω στο δρόμο όπου τον ενημέρωσαν ότι η σύζυγος του δεν ήταν μεθυσμένη.

 

Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως η ίδια δεν γνωρίζει τι ώρα ο κατηγορούμενος έκανε την βιντεοκλήση, ενώ συμφώνησε ότι χρειάστηκε περί τα 45 λεπτά με 1 ώρα να μεταβεί στην κατοικία της […] από την ώρα που έλαβε το τηλεφώνημα από την Αστυνομία. Όπως επεξήγησε κατά την άφιξη τους στο μέρος κτύπησε την πόρτα και της άνοιξε, με τα φώτα εσωτερικά να ήταν κλειστά με την μάρτυρα να αντιλαμβάνεται ότι κοιμόντουσαν προηγουμένως μαζί με το παιδί σε ένα καναπέ που γινόταν και κρεβάτι στο χώρο του καθιστικού, ενώ ως ανέφερε δεν είδε την συγκάτοικο της στο διαμέρισμα κατά την επίσκεψη της. Σύμφωνα με την μάρτυρα η [...] της φάνηκε φυσιολογική αφού δεν μύριζε αλκοόλ ενώ της μιλούσε κανονικά και απαντούσε σε όλα της τα ερωτήματα. Διευκρίνισε πως δεν μπορεί να γνωρίζει αν ήταν μεθυσμένη κάποιες ώρες προηγουμένως σημειώνοντας πως την ώρα που διενήργησε την συνάντηση αυτή δεν ήταν μεθυσμένη. Τέλος ανέφερε πως το συγκεκριμένο πρόσωπο παρακολουθείτο από Λειτουργούς του γραφείου τους χωρίς να μπορεί να απαντήσει ονομαστικά ποιους, ενώ δεν γνώριζε αν λάμβανε οποιαδήποτε ψυχολογική ή ψυχιατρική υποστήριξη. Σε σχέση με τα παιδιά της οικογένειας εκτός από τον ανήλικο γιό που διέμενε με την σύζυγο, ο κατηγορούμενος την είχε ενημερώσει ότι υπήρχε ακόμα ένα κοριτσάκι το οποίο διέμενε μαζί του. 

Δέκατος Τρίτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ13) παρουσιάστηκε η Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας Πάφου κα. Ελένη Βενούτσου η οποία ήταν το πρόσωπο που άρχισε να παρακολουθεί την οικογένεια από τις 09.04.2024. Σύμφωνα με την κατάθεση της Τεκμ. 118. η επίβλεψη της αφορούσε μόνο στα προβλήματα ψυχικής υγείας της δεκατετράχρονης κόρης της οικογένειας, ενώ κατά την παραλαβή του φακέλου είχε ενημερωθεί πως η θανούσα ήταν χωρισμένη από τον σύζυγο της και διέμεναν σε διαφορετικές κατοικίες, ενώ η οικογένεια είχε ακόμη ένα μικρότερο γιό, με την κόρη να διαμένει με την μητέρα και τον γιό με τον πατέρα του. Σημειώνει ότι παρά τον χωρισμό των γονέων, αυτοί είχαν μεταξύ τους συνεργασία για τα θέματα που αφορούσαν τα παιδιά και ουδέποτε της αναφέρθηκε από την θανούσα με εξαίρεση το περιστατικό ημερ. 10.06.2024 για το οποίο ενημερώθηκε από την Αστυνομία ότι ισχυρίστηκε ότι ο σύζυγος της την είχε κτυπήσει ενώ ταυτόχρονα καταγγελία εναντίον της είχε υποβάλλει και ο σύζυγος, ότι την κτυπούσε ή την απειλούσε ότι θα της προκαλέσει κακό με οποιοδήποτε τρόπο. Μάλιστα ως η ίδια σημειώνει παρά τις διευθετήσεις στις οποίες προέβηκε για την διαμονή της θανούσας κατά την συγκεκριμένη ημέρα σε ξενοδοχείο, η ίδια ουδέποτε μετέβηκε σε αυτό, ενώ όταν την επόμενη ημέρα η μάρτυρας είχε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί της, το θύμα της είχε αναφέρει ότι όλα ήταν μια χαρά και παρά το γεγονός αυτό, η μάρτυρας την συμβούλεψε να προχωρήσει σε καταγγελία στην Αστυνομία. Ως περαιτέρω σημειώνει στην κατάθεση της ο κατηγορούμενος είχε σε κάποιες περιπτώσεις διαμαρτυρηθεί ότι η θανούσα κατανάλωνε αλκοόλ και ότι πίστευε ότι λόγω της κατάστασης αυτής τα παιδιά του κινδυνεύουν, όμως η μάρτυρας δεν είχε διαπιστώσει ακόμα και σε απροειδοποίητη έφοδο που πραγματοποίησε στην κατοικία όπου η θανούσα διέμενε αυτή να ήταν μεθυσμένη. Μάλιστα ως σημειώνει ενώ ο σύζυγος είχε αρχικά εκφράσει και την πρόθεση του να διεκδικήσει την γονική μέριμνα των παιδιών τους, κατά την τελευταία συνάντηση μαζί του στις 05.06.2024 δηλαδή λίγες ημέρες πριν το περιστατικό της είχε αναφέρει ότι θα έφευγε και θα επέστρεφε πίσω στην Βουλγαρία. Αντεξεταζόμενη επιβεβαίωσε την καλή συνεργασία και των δύο γονέων για τα θέματα που αφορούσαν την ανήλικη και γενικά τα παιδιά τους και πως η ίδια παρά το ότι δεν διενέργησε οποιαδήποτε επίσκεψη στην κατοικία όπου διέμενε ο πατέρας, είχε επισκεφτεί εξ όσων θυμόταν τουλάχιστον τρεις φορές την κατοικία της μητέρας χωρίς η ίδια να διαπιστώσει ότι αυτή κατανάλωνε αλκοόλ. Επανέλαβε περαιτέρω πως με εξαίρεση το συγκεκριμένο περιστατικό για το οποίο ενημερώθηκε από την Αστυνομία, δεν υπήρχαν αναφορές για βία ή ότι ο κατηγορούμενος την απειλούσε με οποιοδήποτε τρόπο, ενώ όταν είχε επικοινωνήσει μαζί της για να διαπιστώσει αν είχε διανυκτερεύσει στο ξενοδοχείο της είχε αναφέρει ότι ήταν μια χαρά είχε μείνει στο σπίτι της και δεν φαινόταν να νομίζει ότι θα προέκυπτε κάτι κακό.  

 

Υπενθυμίζεται ότι ο κατηγορούμενος επέλεξε ως βεβαίως είχε δικαίωμα να πράξει να μην δώσει ένορκη μαρτυρία ή να κλητεύσει μάρτυρες. Από την επιλογή αυτή του Κατηγορούμενου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (βλ. Themistocleous v. Police (1981) 2 C.L.R. 200). Είναι δικαίωμα του και αυτό δεν μπορεί να επενεργήσει σε βάρος του (βλ. Χριστοφόρου v. Αστυνομίας (1990) 2 Α.Α.Δ. 250).

 

Σημειώνεται όμως, πως ενώπιον του Δικαστηρίου έχουν παρουσιαστεί οι ανακριτικές του καταθέσεις ημερ. 14.06.2024^[13] (Τεκμ. 131Α – 131Γ) και 02.07.2024^[14] (Τεκμ. 123Α και 123Β).

 

Ο κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση ημερ. 14.06.2024 (Τεκμ. 131Α – 131Γ), ουσιαστικά αρνήθηκε ότι ήταν αυτός που μαχαίρωσε και σκότωσε την πρώην σύζυγο του. Ο ίδιος υποστήριξε την θέση ότι το θύμα τον επισκέφθηκε στην κατοικία του το πρωί την εν λόγω ημέρας και κατά την διάρκεια που είχαν καθίσει στον καναπέ και συζητούσαν, του άφησε να νοηθεί πως αν της έδιδε χρήματα αυτή θα απέσυρε την καταγγελία που είχε υποβάλει εναντίον του στην Αστυνομία λίγες ημέρες προηγουμένως, πράγμα το οποίο ο κατηγορούμενος δεν δέχθηκε. Αυτό κατά τον κατηγορούμενο είχε ως αποτέλεσμα το θύμα να ξεκινήσει να φωνάζει και να τον απειλεί. Μάλιστα αυτή μετέβηκε στο μπαλκόνι του διαμερίσματος απειλώντας τον ότι θα πέσει από αυτό για να τραυματιστεί για να του προκαλέσει πρόβλημα αφού βρισκόταν στο σπίτι του. Κατά την προσπάθεια της να πηδήξει από το μπαλκόνι και αφού είχε ανεβεί με το ένα της πόδι στο κάγκελο και το κρατούσε με τα δύο της χέρια, φώναζε βοήθεια στα Ελληνικά και Help στα Αγγλικά ενώ ο ίδιος προσπαθούσε να μην την αφήσει να πέσει και την κρατούσε. Σε κάποια στιγμή ως περαιτέρω ισχυρίζεται κατάφερε να την τραβήξει μέσα στο σπίτι όπου και την άφησε και ενόσω αυτός στην συνέχεια προσπαθούσε να κλείσει την μπαλκονόπορτα της βεράντας, είδε μόλις γύρισε προς τα πίσω το θύμα να έρχεται προς τα πάνω του κρατώντας στο δεξί της χέρι ένα μαχαίρι το οποίο του έμπηξε μια φορά στην αριστερή πλευρά της κοιλίας και την ίδια ώρα αυτός ζαλίστηκε και έχασε τις δυνάμεις του, ενώ για λίγη ώρα εξ όσων θυμόταν έχασε και τις αισθήσεις. Όταν συνήλθε διαπίστωσε ότι στο σπίτι υπήρχαν αίματα, ενώ στο πάτωμα βρίσκονταν δύο μαχαίρια ένα χρώματος μπλε που ήταν αυτό που τον μαχαίρωσε και ένα με ξύλινη χειρολαβή, ενώ η μπαλκονόπορτα ήταν ανοικτή. Σύμφωνα με τον ίδιο τα μαχαίρια ήταν δικά του και βρίσκονταν μέσα στον πάγκο της κουζίνας αλλά δεν θυμόταν αν τα είχε αγγίξει συνεχίζοντας να επιμένει όμως πως δεν μαχαίρωσε ούτε και σκότωσε το θύμα. Τέλος ερωτώμενος αν αυτός άσκησε σωματική βία στο θύμα στις 15.03.2024 και στις 10.06.2024 όπως του υποδείχθηκε, το αρνήθηκε δίδοντας την δική του εκδοχή για το τι έλαβε χώρα στο σπίτι του ΜΚ7 και τι ακολούθησε μέχρι και την άφιξη τους στο Αστυνομικό Τμήμα, ενώ σε σχέση με την περίοδο από τις 11.06.2024 μέχρι και τις 14.06.2024 και περί ώρα 05:40 το πρωί όπου ισχυρίστηκε ότι επισκέφθηκε την κατοικία του θύματος για να δει τον υιό του και του άνοιξε η ΜΚ3 με την οποία μάλιστα ισχυρίζεται ότι είχε συνομιλία, την περιγράφει ως καλή και χωρίς να προκύψει οποιοδήποτε μεταξύ τους πρόβλημα ή τσακωμός. 

Στην ανακριτική του κατάθεση ημερ. 02.07.2024 (Τεκμ. 123Α και 123Β) o κατηγορούμενος παραδέχεται ότι παρά το γεγονός ότι το θύμα τον είχε διώξει από το διαμέρισμα τους, ο ίδιος έκανε προσπάθειες να τα ξαναβρούν και να την κερδίσει πίσω, ενώ οι μεταξύ τους σχέσεις βελτιώνονταν αφού περνούσαν αρκετό χρόνο μαζί και με τα παιδιά τους. Μάλιστα δήλωσε ότι τον είχε ενημερώσει για την σχέση που ισχυρίστηκε ότι διατηρούσε με τον ΜΚ7 αλλά επειδή συνέχισαν να έχουν σεξουαλικές επαφές αυτός δεν την είχε πιστέψει και θεωρούσε ότι τον κορόιδευε. Δέχθηκε ότι αντιμετώπιζαν τσακωμούς όπως όλα τα ζευγάρια χαρακτηρίζοντας το ως τίποτε το ιδιαίτερο ή το σοβαρό και αρνήθηκε ότι δύο εβδομάδες πριν τις 14.06.2024 την είχε απειλήσει ότι θα της κόψει το κεφάλι και θα αυτοκτονούσε. Σε υπόδειξη της θέσης ότι δεν επιβεβαιώθηκε η εκδοχή του ότι κατά την επίσκεψη του στο διαμέρισμα του θύματος στις 14.06.2024 νωρίς το πρωί κτύπησε το κουδούνι και ότι του άνοιξε η ΜΚ3, απάντησε πως δεν θυμόταν καλά και πως τώρα που ηρέμησε και θυμήθηκε ήταν ανοιχτή η κύρια είσοδος του διαμερίσματος και μπήκε από εκεί. Στην συνέχεια έκατσε στο μπαλκόνι και κάπνισε ένα τσιγάρο και μετά πήγε σε ένα άδειο υπνοδωμάτιο και κοιμήθηκε ενώ σημείωσε πως ήταν στον διάδρομο που συναντήθηκε με την ΜΚ3.

 

Ερωτώμενος ξανά να αναφέρει για το τι ακριβώς έλαβε χώρα στο διαμέρισμα του στις 14.06.2024 όταν τον επισκέφθηκε το θύμα σημείωσε πως κατά την επίσκεψη του θύματος στο διαμέρισμα του σε συνέχεια συζήτησης κατάλαβε από τα λεγόμενα της, ότι ήθελε να της δώσει λεφτά για να αποσύρει την καταγγελία που έκανε στην Αστυνομία εναντίον του με τον ίδιο να αρνείται. Ένεκα της εξέλιξης αυτής το θύμα εξαγριώθηκε και σηκώθηκε από τον καναπέ λέγοντας του πως θα πέσει από το μπαλκόνι για να σπάσει τα κόκαλα της και να σκοτωθεί. Στην συνέχεια βγήκε στο μπαλκόνι όπου άρχισε να φωνάζει για βοήθεια με τον ίδιο να τρέχει πίσω της και να προσπαθεί να την αποτρέψει να πέσει κάτω κατά την διάρκεια που αυτή είχε ήδη το ένα της πόδι έξω από το κάγκελο. Ισχυρίζεται ότι μία από τις καθαρίστριες της πολυκατοικίας είδε το περιστατικό η οποία του φώναζε να την κρατά για να μην πέσει και τον ίδιο να της γνέφει με το δάκτυλο του ότι ‘’ρουφά ναρκωτικά και πίνει ποτό’’. Μόλις κατάφερε να την τραβήξει μέσα από το κάγκελο και μέσα στο σπίτι όπου την πείρε τραβηχτή μέχρι το σημείο που βρισκόταν το ψυγείο, την άφησε και γύρισε να κλείσει και να ασφαλίσει την μπαλκονόπορτα κατά την διάρκεια της οποίας διαπίστωσε ότι απέναντι στο πεζοδρόμιο βρισκόταν ακόμα μια γυναίκα με έναν άνδρα τους οποίους πρώτη φορά έβλεπε και έκανε τα ίδια νοήματα που έκανε και στην καθαρίστρια προηγουμένως.

 

Κατά την διάρκεια που είχε γυρισμένη την πλάτη του προς το θύμα άκουσε βήματα και το άνοιγμα και κλείσιμο ενός συρταριού της κουζίνας. Με το που έκλεισε την πόρτα και γύρισε προς το σημείο που είχε αφήσει το θύμα εντός του διαμερίσματος την είδε να έρχεται προς το μέρος του και να κρατά με το δεξί της χέρι ένα μαχαίρι με μπλέ χειρολαβή το οποίο είχε στραμμένο πάνω του, ενώ με το αριστερό της χέρι το είχε πίσω από τον αριστερό της γλουτό σαν να έκρυβε κάτι που ο ίδιος δεν μπορούσε να δει. Σύμφωνα πάντα με την κατάθεση του ο ίδιος έκανε δύο βήματα μπροστά και του έμπηξε στην κοιλιά δύο φορές το μαχαίρι που κρατούσε στο δεξί της χέρι και αμέσως τράβησε λίγο πίσω. Εκείνη την ώρα είδε ότι στο αριστερό της χέρι κρατούσε ακόμα ένα μαχαίρι με ξύλινη χειρολαβή το οποίο της άρπαξε με τα δύο του χέρια και ενώ της το τραβούσε για να το αφήσει του έμπηξε στην κοιλιά ακόμα δύο με τρείς φορές το μπλέ μαχαίρι που κρατούσε με το δεξί της χέρι. Ενώ τον μαχαίρωνε κατάφερε και της έπιασε το ξύλινο μαχαίρι και της το έμπηξε δύο με τρεις φορές στην κοιλιά, χωρίς όμως να θυμάται ακριβώς πόσες φορές γιατί ισχυρίστηκε ότι αμέσως ζαλίστηκε και έπεσε στο πάτωμα. Μετά από λίγη ώρα χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει ακριβώς κατάφερε και σηκώθηκε χωρίς όμως το θύμα να βρίσκεται στο σαλόνι. Νομίζει ότι έπιασε τα δύο μαχαίρια και τα έβαλε στον πάγκο χωρίς όμως να είναι σίγουρος γιατί ήταν σε μεγάλο σοκ και πονούσε και στην συνέχεια βγήκε έξω στο δρόμο και έκατσε πάνω στο πεζοδρόμιο απέναντι από την είσοδο της πολυκατοικίας μέχρι που ήρθε το ασθενοφόρο και τον έπιασε.

 

Αναφορικά με τα μαύρα πλαστικά cable – ties που βρέθηκαν στο σαλόνι και τα οποία ήταν κλειστά σε μεγάλο κύκλο ανέφερε πως επρόκειτο για υλικά τα οποία αγόρασε το πρωί απο συγκεκριμένο κατάστημα το οποίο κατονόμασε και θα χρησιμοποιούσε για ηλεκτρολογική δουλειά που θα πήγαινε μετά ενώ κατά την άφιξη του θύματος στο διαμέρισμα του την είχε δει που τα είχε πιάσει και έπαιζε μαζί τους. Ενημέρωσε πως στο κινητό του θα μπορούσαν να εντοπιστούν δύο βίντεο στα οποία φαίνεται το θύμα να κάνει χρήση κοκαίνης με το ένα να το γυρίζει όταν αυτή βρισκόταν στο σπίτι του την νύκτα πριν το κακό και το επόμενο λίγες ώρες μετά στο σπίτι της. Μάλιστα σημειώνει ότι στις 13.06.2024 λίγη ώρα μετά που έφυγε το θύμα απο το σπίτι του πως του τηλεφώνησε και του ζήτησε να πάει απο το σπίτι της να πιούν καμιά μπήρα πράγμα το οποίο έκανε φτάνοντας εκεί περί της 20:30 με 21:00 και έφυγε τα μεσάνυκτα περίπου.   

 

Tέλος σημειώνει πως ουδέποτε είχε πρόθεση να την κτυπήσει ή να την σκοτώσει, εξέφρασε την λύπη του που ήρθαν έτσι τα πράγματα, αναφέροντας επίσης πως την αγαπούσε και ήθελε να έρθει πίσω κοντά του για να ζήσουν σαν οικογένεια.

 

Αυτή ήταν η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου.

 

Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι δύο πλευρές αγόρευσαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεών τους. Έχουμε εξετάσει τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μας (τα οποία περιλαμβάνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου, είτε σε μορφή γραπτών αγορεύσεων, είτε ως καταγραφή στα πρακτικά που τηρήθηκαν) και τα έχουμε αποτιμήσει, χωρίς να κρίνεται σκόπιμο να αναπαράγουμε το περιεχόμενο τους για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης.

 

Επισημαίνουμε μόνο ότι κατά τις τελικές αγορεύσεις του συνηγόρου Υπεράσπισης, ο ίδιος δήλωσε ρητά ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η πλευρά της Υπεράσπισης δεν αμφισβητεί ότι ο θάνατος στο θύμα προκλήθηκε από τους τραυματισμούς που της προκάλεσε ο κατηγορούμενος, καθώς, επίσης, και ότι η πλευρά της Υπεράσπισης δεν εγείρει την υπεράσπιση της “αυτοάμυνας”. Ως ανέφερε, ακόμη και εάν εγειρόταν τέτοια υπεράσπιση, αναγνωρίζει ότι η βία που χρησιμοποίησε ο κατηγορούμενος ήταν “δυσανάλογη” του κινδύνου στον οποίο βρισκόταν υπό τις περιστάσεις.

 

Aξιολόγηση Μαρτυρίας:

 

Η αξιολόγηση όλων των μαρτύρων θα γίνει σύμφωνα με τις πάγιες και διαχρονικές αρχές όπως καθιερώθηκαν από τη νομολογία την οποία παραθέτουμε πιο κάτω.

Στην υπόθεση Πελεκάνου ν. Πελεκάνου (1999) 1ΑΑΔ 1273, 1280, 1281 λέχθηκαν τα εξής:

 

«Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Η εντύπωση που αφήνει στο δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας. Ο τελευταίος είναι όρος πολυσήμαντος. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, οι αντιδράσεις του, κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες, ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του ή η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των σημείων που μόνο ο πρωτόδικος δικαστής που τον είδε και τον άκουσε μπορεί να παρατηρήσει. Και στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσει υπό το πρίσμα της πείρας που διαθέτει και της γνώσης του της ανθρώπινης φύσης για να εκτελέσει το πιο σημαντικό και δυσκολότερο ίσως καθήκον του, την εύρεση της αλήθειας (βλ. Παναγιώτου υ. Αστυνομίας (2000) 2 ΑΑΔ 191».

 

Στην υπόθεση Ομήρου ν. Δημοκρατίας (2001) 2 ΑΑΔ 506 και δη στη σελίδα 530 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα:

 

«Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και με βάση τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Μέρος μαρτυρίας ενός μάρτυρα, ο οποίος κρίθηκε αξιόπιστος, δεν μπορεί να απορρίπτεται χωρίς την παροχή αιτιολογίας με μέτρο κρίσης το συμπέρασμα για την αξιοπιστία άλλου μάρτυρα το οποίο - συμπέρασμα - ήταν το αποτέλεσμα της έντονης πεποίθησης του Δικαστηρίου ότι ο τελευταίος είπε την αλήθεια».

 

Στην υπόθεση Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας (2008) 2 ΑΑΔ 371, αφού γίνεται αναφορά στην υπόθεση Βούτουνος ν. Αστυνομίας (2008) 2 ΑΑΔ 71, ειπώθηκαν τα ακόλουθα:

«Η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δεν βασίζεται μόνο στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος του και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του αλλά και στο περιεχόμενο της, συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στην υπόθεση. Η αρχή αυτή έχει μεγαλύτερη δύναμη στην ποινική δίκη όπου η κατηγορούσα αρχή οφείλει να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας».

 

Πρέπει να αναφερθεί ότι η μαρτυρία εξετάζεται στο σύνολο της και όχι αποσπασματικά και ανεξάρτητα η μια από την άλλη και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μικροσκοπικά αλλά μέσα στο συνολικό της πλαίσιο (βλ. υπόθεση Παύλου ν. Αστυνομίας (1998) 2 ΑΑΔ 68).  Μικρές διαφορές στη μαρτυρία είναι φυσικό να υπάρχουν (βλ. Πέτρου ν. Αστυνομίας (1994) 2 ΑΑΔ 76 και Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (1998) 2 ΑΑΔ 104, 118). 

 

Ούτε βέβαια, από μόνο του το γεγονός, ότι κάποιος μάρτυρας δεν θυμάται όλα τα γεγονότα ή όλες τις λεπτομέρειες ή μέρος ή κάποιο σημείο της μαρτυρίας του δεν είναι ίδιο με κάποιου άλλου που ενθυμείται καλύτερα τα γεγονότα ή λεπτομέρειες αυτών, καταδεικνύει πρόθεση του μάρτυρα να πει ψέματα (βλ. Βερεγγάρια Π. Παπακόκκινου κ.ά. ν. Σάκη Ν. Κουρέα κ.ά. (2002) 1 ΑΑΔ 1833) ή τον καθιστά ψεύτη ή ότι μέρος της μαρτυρίας του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό όταν σε γενικές γραμμές κρίνεται αξιόπιστος και το μέρος αυτό της μαρτυρίας του συνάδει με το σύνολο της μαρτυρίας.

 

Μικρές ασυνέπειες, μικροδιαφορές και μικρές αντιφάσεις σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνεια τους και δείχνουν ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός και ή συνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων στην εκδοχή που μετέφεραν στον Δικαστήριο (βλ. Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας (1991) 2 ΑΑΔ 320, 322, Ξυδίας ν. Αστυνομίας (1993) 2 ΑΑΔ 217 και Γιαννίδης ν. Δημοκρατίας (2002) 2 ΑΑΔ 143, 155) και δεν αναμένεται ότι η μαρτυρία ενός μάρτυρα πρέπει να συνάδει απόλυτα με την μαρτυρία των υπολοίπων μαρτύρων.  Οι διαφορές στη μαρτυρία είναι αναπόφευκτες (βλ. Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας (2004) 2 ΑΑΔ 612). 

 

Για να κριθεί ένας μάρτυρας αναξιόπιστος θα πρέπει η μαρτυρία του να είναι τέτοια που να δημιουργεί ρήγμα στην υπόθεση και να είναι ουσιαστικής μορφής που να πλήττει καίρια την αξιοπιστία του ή να φανερώνει διάθεση να ψευσθεί.  Πρέπει να είναι τέτοιας φύσης και περιεχομένου που να μολύνει τη μαρτυρία σε βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη η αποδοχή της από το Δικαστήριο (βλ. Ομήρου ν. Αστυνομίας  (1998) 2 ΑΑΔ 98, Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας (1998) 2 ΑΑΔ 449, Νικολάου ν. Δημοκρατίας (2000) 2 ΑΑΔ 390 και Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (2001) 2 ΑΑΔ 326). 

 

Όσον αφορά τους εμπειρογνώμονες το καθήκον κάθε εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες, για σκοπούς ελέγχου της ορθότητας των συμπερασμάτων του, επιστημονικές πληροφορίες, έτσι ώστε το δικαστήριο να είναι σε θέση, εφαρμόζοντας αυτές τις πληροφορίες στα γεγονότα της ενώπιον του υπόθεσης που έχουν αποδειχθεί, να σχηματίσει τη δική του κρίση. (Βλ.  Πιττάλης κ.ά. v. Ianira Enterprises Ltd. κ.ά. (1997) 1 Α.Α.Δ. 814 και Cybarco Ltd. v. Kovascik (2001) 1 Α.Α.Δ. 2013, Ομήρου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 91/2017, ημερ. 02.05.2018, ECLI:CY:AD:2018:B214).  (Για τον τρόπο αξιολόγησης τους από το Δικαστήριο βλ. το πιο πάνω Σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης» στις σελίδες 582-584).

 

Η  αποδοχή   μέρους  μαρτυρίας  και  η απόρριψη  άλλου,  ενός  μάρτυρα,  δεν  αποτελεί διάβημα  μεμπτό  ή  αντινομικό.  Απεναντίας,  το  δικαίωμα ανάγεται στην ευχέρεια αξιολόγησης της μαρτυρίας και της δυνατότητας ορθής αποτίμησης της μαρτυρίας από το Δικαστήριο (βλ. Georghiades  v.  The  Police  (1985) 2 CLR 56, Kades v. Nikolaou and Another (1986)1 CLR 212, Α. Ν. Κ. κ.α. v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ.α., Ποινική Έφεση Αρ.: 136/2022, 140/2022, 1/8/2025).  Δεν είναι όμως η ευχέρεια αυτή ούτε ανεξέλεγκτη ούτε και απόλυτη.  Πρέπει να ασκείται προσεκτικά και αιτιολογημένα.  (Βλ. το πιο πάνω Σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης» στις σελίδες 141-142). 

 

Όσον αφορά τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι γραπτές καταθέσεις του κατηγορούμενου οι οποίες έχουν ενταχθεί στο μαρτυρικό υλικό, υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να προσδώσει σ' αυτές.  Σύμφωνα με το γενικό κανόνα, η γραπτή κατάθεση κατηγορουμένου αξιολογείται για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο το μέρος που ενδεχομένως συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος.  Δύναται να αποδίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα σε παραδοχές ή δηλώσεις εναντίον συμφέροντος  (βλ. Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 693).  Είναι όμως, ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις (βλ. Vrakas α.ο. v. Republic (1973) 2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic (1977) 2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 195), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας (1989) 2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Το ζήτημα γενικά εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο δίδει σχετική αιτιολογία για την πιθανή διαφορετική βαρύτητα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Παπανικόλα, Ποιν. Έφ.  214/2021, ημερ. 20.12.23, Χαραλάμπους v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 153/23, ημερ. 29.2.24, Πισσαρίδης v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 67/2023 κ.ά., ημερ. 29.5.25).

 

Μάρτυρες ένοικοι του συγκροτήματος διαμερισμάτων St George:

 

Στρεφόμενοι προς την μαρτυρία των Μ.Κ.2, Μ.Κ.4, Μ.Κ.5 και Μ.Κ.10, αυτοί άφησαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρες αλήθειας. Πρόκειται για ενοίκους διαμερισμάτων του συγκροτήματος St George στο οποίο βρισκόταν και το διαμέρισμα του κατηγορούμενου όπου εξελίχθηκαν στις 14.06.2024 τα τραγικά γεγονότα. Κατά την συγκεκριμένη ημερομηνία ο καθένας από τους μάρτυρες αυτούς βρίσκονταν εντός της κατοικίας του και κάποια στιγμή περί της 10 το πρωί ξεκίνησαν να ακούν γυναικείες φωνές. Οι ΜΚ2 και ΜΚ10 άκουγαν μόνο τις φωνές αυτές και δεν ήταν μάρτυρες του τι διαδραματίστηκε πάνω στην βεράντα μεταξύ κατηγορούμενου και θύματος. Μόνο η ΜΚ2 πρόλαβε σε κάποια στιγμή που κατέβηκε από το διαμέρισμα της κάτω στο δρόμο, να δει το θύμα να πέφτει από το μπαλκόνι και να καταλήγει στην ισόγεια αυλή χωρίς να βρίσκεται εκείνη την στιγμή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο πάνω στην βεράντα. Από την άλλη, οι ΜΚ4 και ΜΚ5 πέραν από τις γυναικείες φωνές που επίσης άκουσαν, ήταν τα πρόσωπα που είχαν την ευκαιρία να δουν το θύμα να προσπαθεί να κατεβεί από το μπαλκόνι του διαμερίσματος του κατηγορούμενου και τον τελευταίο να προσπαθεί με τα δύο του χέρια να την τραβήξει πίσω. Μάλιστα ο ΜΚ4 που συνέχισε να παρακολουθεί από το διπλανό μπαλκόνι τα όσα διαδραματίζονταν, είδε τον κατηγορούμενο σε κάποια στιγμή να καταφέρνει να τραβά και να βάζει μέσα στο διαμέρισμα το θύμα. Η υπεράσπιση δεν αμφισβητεί ότι ακούγονταν φωνές κατά την ώρα του περιστατικού και ουσιαστικά αμφισβήτησε δια της αντεξέτασης τις λέξεις που ισχυρίστηκαν κάποιοι από τους μάρτυρες να ακούν το θύμα να φωνάζει. Ούτε αμφισβητήθηκε ότι το θύμα βρισκόταν στο μπαλκόνι και συγκεκριμένα πάνω στο κάγκελο με τον κατηγορούμενο να προσπαθεί να την τραβήξει προς το εσωτερικό του μπαλκονιού, με την υπεράσπιση όμως να προωθεί την θέση ότι το θύμα προσπαθούσε να πηδήξει από το μπαλκόνι για να τραυματιστεί ενώ ο κατηγορούμενος προσπαθούσε να την απωθήσει.

 

Κανείς εκ των προσώπων αυτών δεν γνώριζε είτε τον κατηγορούμενο είτε το θύμα και δεν διακρίναμε οποιοδήποτε από μέρους τους κίνητρο να παραποιήσουν τα γεγονότα τα οποία έζησαν το πρωινό στις 14.06.2024. Οι απαντήσεις τους ήταν ειλικρινείς, ενώ παρά την παρέλευση χρόνου από το συμβάν μέχρι και τον χρόνο που ένας έκαστος εξ αυτών παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για σκοπούς μαρτυρίας, μπορούσε κάποιος να διακρίνει τον αυθορμητισμό με τον οποίον κατέθεταν ακριβώς και τη συναισθηματική τους φόρτιση όταν ανακαλούσαν στην μνήμη τους στα όσα βίωσαν κατά τον επίδικο χρόνο. Σε καμιά περίπτωση η αντεξέταση τους δεν έπληξε με οποιοδήποτε τρόπο την αξιοπιστία τους, αυτοί παρέμειναν σταθεροί και συνεπείς στις ουσιώδεις τους θέσεις. Η μαρτυρία των ΜΚ2, ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ10 γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της ως αξιόπιστη.

 

 

Παρεμβάλουμε ότι, παρά το ότι η υπεράσπιση προώθησε μέσω της αντεξέτασης των εν λόγω μαρτύρων την εκδοχή ότι το θύμα επιχείρησε, αρχικά, να αυτοτραυματιστεί ή να αυτοκτονήσει πηδώντας από το μπαλκόνι και ότι ο κατηγορούμενος απλώς προσπαθούσε να το αποτρέψει τραβώντας την προς το εσωτερικό του διαμερίσματος (θέση που προωθήθηκε και στην κατάθεση του κατηγορούμενου), τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας δεν συνάδουν με μια τέτοια εκδοχή. Καταρχάς το θύμα ως ανέφεραν οι μάρτυρες, δεν παρέμενε σιωπηλό αλλά φώναζε επίμονα και δυνατά ζητώντας βοήθεια, συμπεριφορά ασυμβίβαστη με πρόσωπο που επιδιώκει να βλάψει τον εαυτό του. Δεύτερο, σε μεταγενέστερο στάδιο, το ίδιο το θύμα αφού είχε ήδη δεχθεί τα μαχαιρώματα από τον κατηγορούμενο, επέλεξε ακριβώς την ίδια οδό, δηλαδή το μπαλκόνι, για να διαφύγει από το διαμέρισμα. Αν πράγματι το μπαλκόνι αποτελούσε για αυτό ένα μέσο αυτοτραυματισμού, δύσκολα εξηγείται γιατί θα επέλεγε εκ νέου την ίδια οδό, τραυματισμένο πλέον σοβαρά, ως τρόπο διαφυγής. Εξάλλου, το ύψος του συγκεκριμένου μπαλκονιού, το οποίο βρισκόταν στον πρώτο όροφο ως διαφαίνεται και από το φωτογραφικό υλικό, δεν είναι τέτοιο που να καθιστά ρεαλιστική μια απόπειρα αυτοκτονίας δια πτώσης από το μπαλκόνι. Συνεκτιμώντας τα πιο πάνω, κρίνουμε ότι το συγκεκριμένο περιστατικό δεν αποτελούσε προσπάθεια του κατηγορούμενου να αποτρέψει το θύμα από το να αυτοκτονήσει, αλλά προσπάθεια του να την αποτρέψει από το να απομακρυνθεί από τον χώρο.  

 

Άλλοι Μάρτυρες:

 

Αποδεκτή ως αξιόπιστη γίνεται η μαρτυρία της συγκατοίκου του θύματος Μ.Κ.3. Πρόκειται για πρόσωπο το οποίο κατέθεσε με αμεσότητα και ηρεμία στο Δικαστήριο, χωρίς οποιοδήποτε κίνητρο να παραποιήσει τα γεγονότα ως τα αντιλήφθηκε είτε αυτά αφορούσαν γενικά την συγκατοίκηση της με το θύμα είτε τα όσα διαδραματίστηκαν στο διαμέρισμα τους στις 13.06.2024 το βράδυ μέχρι και το πρωί στις 14.06.2024 όπου αναχώρησε για να μεταβεί στην εργασία της. Δεν εντοπίσαμε αντιφάσεις, υπεκφυγές ή οποιαδήποτε στοιχεία αναξιοπιστίας στα λεγόμενά της. Ούτε και βεβαίως η υπεράσπιση προσπάθησε να αμφισβητήσει τα όσα η μάρτυρας ανέφερε παρά μόνο να προβεί σε διευκρινιστικές ερωτήσεις για το κατά πόσον γνώριζε αν το θύμα έκανε χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ για το οποίο απάντησε αρνητικά και αν ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο που ξύπνησε και τον συνάντησε στο διαμέρισμα της είχε δείξει βίντεο με το θύμα στο οποίο απάντησε καταφατικά. Η Μ.Κ.3 υπήρξε καθόλα πειστική στη μαρτυρία της και την αποδεχόμαστε ως αξιόπιστη.

 

Αποδεκτή ως αξιόπιστη γίνεται και η μαρτυρία του Μ.Κ.7 ο οποίος είχε περιορισμένη εμπλοκή στην υπόθεση ως αναλυτικά περιγράφεται ανωτέρω. Πρόκειται για πρόσωπο το οποίο γνώριζε από προηγουμένως τόσο τον κατηγορούμενο όσο και το θύμα, ενώ τον τελευταίο μήνα και αυτό δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση, φαίνεται το θύμα να τον είχε προσεγγίσει, συναντιόνταν και είχαν σεξουαλικές επαφές ως ο μάρτυρας περιέγραψε κατά την μαρτυρία του συμπεριλαμβανομένου και του περιστατικού που έλαβε χώρα στις 10.06.2024 στην κατοικία του με πρωταγωνιστές το θύμα και τον κατηγορούμενο. Το γεγονός ότι αυτός κατά την αντεξέταση του ερωτήθηκε αλλά δεν επιθυμούσε να απαντήσει σε ερωτήσεις που η υπεράσπιση του έθεσε, άσχετες με τα επίδικα θέματα, ήτοι κατά πόσον σχετίζεται με την διακίνηση και προμήθεια ναρκωτικών, δεν τον καθιστά αναξιόπιστο μάρτυρα εν προκειμένω, αφού ως αναφέρθηκε ανωτέρω τα όσα ο μάρτυρας ανέφερε σε σχέση με την γνωριμία του με τους εμπλεκομένους στην υπόθεση και τα όσα εξελίχθηκαν τον τελευταίο μήνα και με τον ίδιο εμπλεκόμενο δεν αμφισβητήθηκαν μέσω της αντεξεταστικής γραμμής που ακολουθήθηκε. Αποδεχόμαστε την μαρτυρία του ως αξιόπιστη.

 

Εξετάζοντας την μαρτυρία της αδελφής του κατηγορούμενου Μ.Κ.8, την οποία η ίδια η κατηγορούσα αρχή έλαβε στο πλαίσιο διερεύνησης της υπόθεσης και παρουσίασε δια ζώσης στο Δικαστήριο, χωρίς η πλευρά της υπεράσπισης να την αμφισβητεί, αφού οι ερωτήσεις που της τέθηκαν ήταν καθαρά διευκρινιστικής φύσεως, αναδεικνύεται η συγκρουσιακή σχέση του κατηγορούμενου με το θύμα με τους συνεχούς τσακωμούς, τους χωρισμούς και τις επανασυνδέσεις τους. Δεν παραγνωρίζουμε βεβαίως ότι μέσα από την μαρτυρία της ΜΚ8 διακρίνεται μια προσπάθεια από πλευράς της μάρτυρας να αποδοθεί ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση αυτή στο θύμα, αλλά αυτό εκφεύγει των επίδικων θεμάτων της παρούσας υπόθεσης. Δεν εντοπίζεται οποιοσδήποτε λόγος να μη αποδοχής της μαρτυρία της ως αξιόπιστη, εφόσον ουσιαστικά το περιεχόμενο της δεν αμφισβητήθηκε από καμία πλευρά. 

 

Ο Μ.Κ.12 είχε περιορισμένη εμπλοκή στα γεγονότα της υπόθεσης. Πρόκειται για πρόσωπο που κατά διαστήματα ανέθετε στο θύμα να καθαρίζει το διαμέρισμα του εξου και η μεταξύ τους γνωριμία. Απαντούσε με αμεσότητα στις ερωτήσεις που του τέθηκαν και δεν διακρίναμε οποιοδήποτε κίνητρο να παραποιήσει τα γεγονότα τα οποία ο ίδιος έζησε κατά το στάδιο των επαφών του με το θύμα. Συνεπώς η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της.

 

Ο Μ.Κ.14 ήταν φίλος και συνεργάτης με τον κατηγορούμενο αφού τον είχε γνωρίσει παλαιότερα σε εταιρεία που εργάζονταν και οι δύο ως ηλεκτρολόγοι, ενώ έστελνε και πελάτες στον κατηγορούμενο όταν αυτός δεν είχε χρόνο να τους εξυπηρετήσει. Η μαρτυρία του ήταν σύντομη καθώς και η αντεξέταση του χωρίς να αμφισβητούνται τα όσα ανέφερε. Παρόλο που η κατηγορούσα αρχή φαίνεται να παρουσίασε τον μάρτυρα αυτό για να συνδέσει ή εξηγήσει σε κάποιο βαθμό τον εντοπισμό εντός του διαμερίσματος των μαύρων πλαστικών tie – raps που εντοπίστηκαν και τα οποία ο μάρτυρας είδε και αναγνώρισε ως αντικείμενα με τα οποία στερεώνονται καλώδια, στο τέλος της ημέρας δεν προωθήθηκε από μέρους της οποιαδήποτε εισήγηση ή εκδοχή ως προς την χρήση των αντικειμένων αυτών για οποιοδήποτε παράνομο σκοπό την ημέρα του συμβάντος. Παρόλα αυτά δεν έχουμε λόγο να μην αποδεχθούμε ως αληθή τα όσα ο ΜΚ14 ανέφερε στο Δικαστήριο. 

 

Mάρτυρες που σχετίζονται με τη διερεύνηση / λήψη καταθέσεων / Aστυνομικοί:

 

Ο Μ.Κ.1 είχε περιορισμένη εμπλοκή στην υπόθεση και η μαρτυρία του δεν έτυχε αμφισβήτησης από πλευράς υπεράσπισης αφού οι ερωτήσεις που του τέθηκαν ήταν καθαρά διευκρινιστικής φύσεως ενώ δεν είχε κανένα κίνητρο να παραποιήσει τα γεγονότα ως τα αντιλήφθηκε. Απάντησε με σαφήνεια σε όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν τόσο στην κυρίως εξέταση του, όσο και κατά την αντεξέταση, στον βαθμό και την έκταση που εμπίπταν στην δική του γνώση. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του στο σύνολο της.

 

Ο Μ.Κ.17 προχώρησε σε αναλυτική περιγραφή με άμεσο και πηγαίο τρόπο για τις ενέργειες που έκανε κατά την άφιξη του μαζί με την ομάδα άλλων Αστυνομικών που τον συνόδευαν, στην σκηνή στο συγκρότημα διαμερισμάτων St George στις 14.06.2024 και που αφορούσαν, στην εξέταση της σκηνής τόσο εσωτερικά του διαμερίσματος όσο και στους εξωτερικούς χώρους του συγκροτήματος και την παραλαβή τεκμηρίων και δειγματοληψιών, είτε στη λήψη φωτογραφιών, χωρίς ουσιαστικά η Υπεράσπιση να αμφισβητεί τις ενέργειες αυτές και γενικά την περιγραφόμενη εμπλοκή του μάρτυρα στην διερεύνηση της υπόθεσης. Έδωσε την εντύπωση προσώπου ο οποίος ήρθε στο Δικαστήριο να καταθέσει την αλήθεια, απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν με αμεσότητα, χωρίς υπεκφυγές ή αντιφάσεις, και δεν εντοπίζουμε την ύπαρξη οποιουδήποτε κινήτρου για να καταθέσει ψεύδη στο Δικαστήριο. Αποδεχόμαστε την μαρτυρία του ως αξιόπιστη. 

 

Τέλος εξετάζοντας την μαρτυρία του επικεφαλή της ανακριτικής ομάδας που είχε συσταθεί για την διερεύνηση των υπό κρίση αδικημάτων εναντίον του κατηγορούμενου Μ.Κ.18, δεν έχουμε κανένα λόγο να μην την αποδεχθούμε αφού ούτως η άλλως δεν αμφισβητήθηκε, με εξαίρεση το κομμάτι αυτής που αφορά όπως παραδέχθηκε αντεξεταζόμενος, την δική του εικασία, ότι το τσιγάρο που βρέθηκε στην σκηνή, ήταν αυτό που κάπνιζε το θύμα κατά τον χρόνο που προσπαθούσε να κατεβεί από το μπαλκόνι αφού στο τέλος δεν απέκλεισε αυτό να το είχε ανάψει από προηγουμένως και να της έπεσε. Ο μάρτυρας με σαφή και επεξηγηματικό τρόπο περιέγραψε την δική του εμπλοκή στην διερεύνηση της υπόθεσης και συγκεκριμένα λαμβάνοντας ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στις 02.07.2024 καθώς και την παραλαβή εγγράφων που αφορούσαν την νοσηλεία της ανήλικης θυγατέρας του ζεύγους στο Μακάρειο Νοσοκομείο και στα οποία γίνεται αναφορά από μέρους της ότι ο πατέρας της είχε απειλήσει το θύμα ότι θα την σκότωνε και θα αυτοκτονούσε. Επιπρόσθετα ήταν αυτός που παρουσίασε και τις καταγγελίες που εντοπίστηκαν στο μητρώο της Αστυνομίας που έκανε το θύμα στις 17.03.2024 και 11.06.2024 στις οποίες το θύμα προέβαινε σε αναφορές για βία και απειλές προς το πρόσωπο της από τον κατηγορούμενο. Συνεπώς αποδεχόμαστε την μαρτυρία του, με την εξαίρεση που αναφέραμε ανωτέρω. 

 

Μάρτυρες που εμπλέκονται στις ιατροδικαστικές, ιατρικές και επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν:

 

Ο Μ.Κ.9, ήτοι ο ιατροδικαστής που εξέτασε τόσο το θύμα όσο και τον κατηγορούμενο, άφησε πολύ θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας αλήθειας. Τόσο η εμπειρογνωμοσύνη του όσο και τα ευρήματα του, ως καταγράφονται και στις σχετικές εκθέσεις (Τεκμ. 96 & 97), δεν έτυχαν αμφισβήτησης από πλευράς υπεράσπισης.

 

Η προσπάθεια που έγινε μέσω της αντεξέτασης ήταν να απαντηθούν ερωτήματα σε αριθμό σεναρίων που του δόθηκαν σε σχέση με πιθανά ενδεχόμενα που μπορεί να έλαβαν χώρα εντός του διαμερίσματος μεταξύ θύματος και κατηγορούμενου και που τελικά οδήγησαν στον θάνατο του θύματος. Σε σχέση με την αιτία θανάτου του θύματος ο μάρτυρας ξεκαθάρισε, χωρίς υπεκφυγές ή επιτηδευμένο τρόπο, αλλά αντιθέτως εμπεριστατωμένα και με τρόπο που απέπνεε βεβαιότητα, πως ο θάνατος της θανούσας προκλήθηκε από νύσσον και τέμνων όργανο και συγκεκριμένα από την χρήση μαχαιριού. Αυτή αποτελεί την μόνη αιτία θανάτου βάσει των αποτελεσμάτων της ιατροδικαστικής εξέτασης που διενήργησε.

 

Επιπλέον, σημειώνεται έστω εκ του περισσού ότι και ο κ. Πραστίτης κατά το στάδιο των αγορεύσεων δεν αμφισβήτησε ότι αυτή είναι η μία και μοναδική αιτία θανάτου του θύματος. Δεν αμφισβητείται επίσης πως ήταν ο κατηγορούμενος που προκάλεσε τα τραύματα αυτά στη θανούσα, ως αποδέχτηκε και ο ίδιος στην ανακριτική του κατάθεση. 

 

Ανεξαρτήτως της πιο πάνω ρητής δήλωσης του συνηγόρου Υπεράσπισης κατά το στάδιο των αγορεύσεων, στη βάση του συνόλου της προσκομισθείσας μαρτυρίας, ειδικότερα των λεχθέντων του Μ.Κ.9, αποδεχόμαστε τη θέση του ότι ο θάνατος του θύματος επήλθε λόγω εσωτερικής αιμορραγίας συνεπεία τραυμάτων που της προκλήθηκαν από νύσσον και τέμνων όργανο και συγκεκριμένα από την χρήση μαχαιριού εκ μέρους του κατηγορούμενου αφού αυτό αποτελεί και τη μόνη λογική εξήγηση στη βάση των ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχείων. Οποιεσδήποτε υποβολές έγιναν προς τον μάρτυρα κατά το στάδιο της αντεξέτασης του περί του ενδεχόμενου ο θάνατος του θύματος να είχε προκληθεί από την κατανάλωση ναρκωτικών ουσιών ή από πτώση από το μπαλκόνι, παραμένουν στο επίπεδο απλών ή θεωρητικών εικασιών, ιδίως λαμβανομένων υπόψη του αριθμού και της σοβαρότητας των τραυματισμών που προκλήθηκαν στο θύμα από τη χρήση μαχαιριού. Άλλωστε ούτε ο Μ.Κ.9 αποδέχθηκε τέτοιο ενδεχόμενο, έχοντας κατά την αντεξέταση του ξεκαθαρίσει πως το πόρισμα του ως προς την αιτία θανάτου ήταν η πρόκληση σοβαρών τραυμάτων από νύσσον και τέμνων όργανο και απορρίπτοντας οποιαδήποτε άλλη αιτία θανάτου, περιλαμβανομένων και των υπόλοιπων κακώσεων που εντοπίστηκαν στο σώμα του θύματος, τις οποίες χαρακτήρισε ως επιπόλαιες και μη ικανές να επιφέρουν τον θάνατο στο θύμα.

Σημειώνεται, περαιτέρω, ότι ο μάρτυρας με βάση τα ευρήματα που εντόπισε και αφορούσαν στα τραύματα τόσο στο θύμα όσο και στον κατηγορούμενο οδηγήθηκε στο συμπέρασμα ως εξήγησε και κατά την δια ζώσης μαρτυρία του, ότι εντός του διαμερίσματος δημιουργήθηκε μια σκηνή πάλης στο πλαίσιο της οποίας ο κατηγορούμενος μαχαίρωσε το θύμα ενώ δημιουργήθηκαν και τα αμυντικά τραύματα σε αυτήν στην προσπάθεια της να αμυνθεί. Αποδέχτηκε, μάλιστα, ότι δεν μπορούσε ούτε να αποκλείσει το ενδεχόμενο και το θύμα να είχε επιτεθεί πρώτο στον κατηγορούμενο και να του προκάλεσε τους δικούς του τραυματισμούς με την χρήση μαχαιριού καθώς και το ενδεχόμενο να πέτυχε ο κατηγορούμενος τον αφοπλισμό του θύματος χωρίς να προκληθούν σε αυτόν αμυντικό τραύματα. Ειδικότερα σε σχέση με τα αμυντικά τραύματα που εντόπισε στις παλάμες της θανούσας, ο μάρτυρας εξήγησε με πειστικό τρόπο ότι, λαμβανομένης υπόψη της πολλαπλότητάς τους καθώς και των σημείων στα οποία εντοπίστηκαν (ως απεικονίζονται και στο σχετικό φωτογραφικό υλικό), αποκλείεται αυτά να είχαν προκληθεί από τις άκρες του μαρμάρου του μπαλκονιού (ή άλλη αιχμηρή άκρη) κατά την προσπάθεια της θανούσας να κατέβει από αυτό, όπως του είχε υποβληθεί από την Υπεράσπιση κατά την αντεξέταση του. Επέμεινε στη θέση του, την οποία αποδεχόμαστε, ότι τα εν λόγω τραύματα προκλήθηκαν στο πλαίσιο προσπάθειας άμυνας εκ μέρους του θύματος, χωρίς αυτό ωστόσο να μεταβάλλει την αβεβαιότητα του ως προς το ποιος επιτέθηκε πρώτος μεταξύ των δύο.

 

Ο μάρτυρας απάντησε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με άμεσο και επεξηγηματικό τρόπο, υποστηρίζοντας με πλήρως πειστικό τρόπο τα συμπεράσματά του και χωρίς να διστάσει να διευκρινίσει τα σημεία στα οποία δεν μπορούσε να τοποθετηθεί με βεβαιότητα. Η μαρτυρία του ήταν εμπεριστατωμένη, είχε λογική συνοχή και γίνεται δεκτή στο σύνολο της.

 

Ο Μ.Κ.15, ήτοι ο χημικός που διενήργησε τις τοξικολογικές εξετάσεις που έγιναν στις δειγματοληψίες που λήφθηκαν τόσο από το θύμα όσο και από τον κατηγορούμενο,  κρίνεται ως ειλικρινής μάρτυρας που με ανεξάρτητο τρόπο ανάφερε και εξήγησε τις διαπιστώσεις του, ως αυτές καταγράφονται στην έκθεση εξέτασης (Τεκμήριο 99) και οι οποίες ούτως η άλλως, περιλαμβανομένης και της εμπειρογνωμοσύνης του, δεν έχουν αμφισβητηθεί από την πλευρά της Υπεράσπισης. Αποδεχόμαστε το σύνολο της μαρτυρίας του ως αληθή και αξιόπιστη.  

 

Η Μ.Κ.11, ήτοι η διευθύντρια του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής, άφησε πολύ θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας αλήθειας. Με επιστημονικά σαφή, λεπτομερή και αμερόληπτο τρόπο παρέθεσε τα ευρήματα της στο πλαίσιο των καθηκόντων της μετά από εξέταση τεκμηρίων που της αποστάλθηκαν κατά την διερεύνηση της υπόθεση από την αστυνομία. Η εμπειρογνωμοσύνη της καθώς και η ορθότητα των ευρημάτων της δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά της Υπεράσπισης.  Ούτως η άλλως ο κ. Χατζηκύρου επικεντρώθηκε σε ερωτήσεις προς την μάρτυρα αναφορικά με τα όσα διαπιστώθηκαν από την εξέταση των δύο μαχαιριών που εντοπίστηκαν στην σκηνή (Τεκμ. 38 & 39) για τα οποία αναλυτική αναφορά γίνεται και στην έκθεση της (Τεκμ. 116) και την μάρτυρα να προβαίνει και σε αναλυτική δια ζώσης επεξήγηση. Κατά την αντεξέταση της η ίδια ξεκαθάρισε πως δεν μπορούσε να αποκλείσει οποιοδήποτε σενάριο για το πως ενδεχόμενα να εξελίχθηκαν τα γεγονότα, ενώ επιπρόσθετα σημείωσε πως από τα αποτελέσματα των εξετάσεων που διενεργήθηκαν δεν είναι δυνατό να εξαχθεί συμπέρασμα για το ποιος μαχαίρωσε πρώτος τον άλλο, ούτε για το ποιος ακούμπησε πρώτος τα μαχαίρια αλλά και ούτε ποιο ήταν το αίμα που μεταφέρθηκε πρώτο στις λεπίδες. Συνεπώς τα συμπεράσματά της, τα οποία επεξηγήθηκαν με την απαιτούμενη σαφήνεια στο Δικαστήριο και τα οποία αφορούν κατά κύριο τον εντοπισμό γενετικού υλικού στα μαχαίρια που βρέθηκαν στην σκηνή γίνονται αποδεκτά ως αληθή.

 

Αποδεκτή γίνεται και η μαρτυρία του Μ.Κ.16, ήτοι του γιατρού που εξέτασε και περίθαλψε τον κατηγορούμενο κατά την άφιξη του στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Η εμπειρογνωμοσύνη του δεν αμφισβητήθηκε. Ο Μ.Κ.16 κατέθεσε με ευθύτητα, χωρίς αντιφάσεις ή υπαναχωρήσεις στο Δικαστήριο ενώ πρόκειται για τρίτο πρόσωπο το οποίο δεν διακατέχεται από οποιοδήποτε κίνητρο να καταθέσει ψευδώς. Τα ευρήματά του σε σχέση με την ιατρική εξέταση του κατηγορούμενου και τα όσα σχετικά κατέθεσε διευκρινιστικά στο Δικαστήριο που αφορούν στο επίπεδο συνείδησης και στην κλίμακα αξιολόγησης των τραυμάτων δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά της Υπεράσπισης αφού ουσιαστικά τέθηκαν σε αυτόν διευκρινιστικές ερωτήσεις χωρίς να επιδιωχθεί ο κλονισμός της αξιοπιστίας του ή να του λεχθεί ότι προέβηκε σε λάθος συμπεράσματα. Ο μάρτυρας ήταν ξεκάθαρος ότι τα τραύματα του κατηγορούμενου δεν ήταν βαθιά αλλά επιφανειακά και δεν αποτελούσαν κίνδυνο για την ζωή του. Οι διαπιστώσεις του κρίνονται, συνεπώς, ορθές και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της.

 

Αποδεκτή ως αξιόπιστη γίνεται και η μαρτυρία της Μ.Κ.19 η οποία εξέτασε τον κατηγορούμενο στις 17.06.2024 και έκρινε ότι αυτός θα έπρεπε να παραπεμφθεί για νοσηλεία στην Ψυχιατρική Κλινική. Η εμπειρογνωμοσύνη της δεν έτυχε αμφισβήτησης. Ως ανέφερε στο Δικαστήριο τα όσα καταγράφει στην έκθεση της (Τεκμ. 127) είναι αυτά που είτε διαπίστωσε η ίδια είτε αυτά που της είχε αναφέρει ο κατηγορούμενος. Ήταν σαφής και επεξηγηματική σε σχέση με τα όσα ανέφερε. Σε σχέση με την ισχυριζόμενη απόπειρα αυτοκτονίας του κατηγορούμενου στις 08.06.2024 ξεκαθάρισε ότι η ενημέρωση αυτή προήλθε από τον κατηγορούμενο ενώ ερωτούμενη αντεξεταζόμενη για τα αποτελέσματα πρόσμιξης των φαρμάκων που βρέθηκαν στο αίμα του κατηγορούμενου μαζί με την κοκαΐνη ανέφερε ότι αυτή μπορεί να οδηγήσει σε αστάθεια συναισθημάτων. Ανέφερε επίσης χωρίς να αμφισβητηθεί ότι ο κατηγορούμενος παρά το ότι γνώριζε κατά τον χρόνο που τον εξέτασε ότι το θύμα είχε πεθάνει δεν εξέφρασε οποιεσδήποτε τύχεις παρά μόνο ότι ένοιωθε ότι βρισκόταν σε μια μαύρη τρύπα. Η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της.  

Λειτουργοί του Γραφείου Ευημερίας:

 

Η μαρτυρία των Μ.Κ.6 και Μ.Κ.13, ήτοι των Λειτουργών Κοινωνικών Υπηρεσιών του Γραφείου Ευημερίας Πάφου, ήταν τυπικής φύσεως, εφόσον η εμπλοκή τους στην υπόθεση υπήρξε ιδιαίτερα περιορισμένη και σε κάθε περίπτωση η φιλαλήθεια τους δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση.

 

Υπενθυμίζεται ότι η μόνη εμπλοκή της Μ.Κ.6 ήταν που επισκέφθηκε στις 28.03.2024 μαζί με μέλη της Αστυνομίας το διαμέρισμα όπου διέμενε το θύμα σε συνέχεια καταγγελίας του κατηγορούμενου ότι αυτή βρισκόταν στο σπίτι μεθυσμένη μαζί με το ανήλικο τέκνο τους. Η μάρτυρας απάντησε με σαφήνεια ότι, όταν αυτή μετέβηκε στην κατοικία κατά την συνάντηση και επικοινωνία της με το θύμα δεν διαπίστωσε να ήταν μεθυσμένη, ενώ δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν αυτή είχε μεθύσει κάποιες ώρες προηγουμένως. Γνώριζε ότι η οικογένεια παρακολουθείτο από το Γραφείο Ευημερίας αλλά δεν μπορούσε να δώσει οποιεσδήποτε άλλες λεπτομέρειες αφού δεν ενέπιπταν στο δικό της πεδίο γνώσεων. Απαντούσε με ευθύτητα και στην απουσία οποιουδήποτε κινήτρου για να παραποιήσει τα γεγονότα που παρέθεσε αποδεχόμαστε το σύνολο της μαρτυρίας της. 

 

Αναφορικά με την μαρτυρία της Μ.Κ. 13 υπενθυμίζεται πως ήταν αυτή που ξεκίνησε να παρακολουθεί την οικογένεια από τις 09.04.2024 παραλαμβάνοντας τον σχετικό φάκελο από άλλο συνάδελφο της. Η μάρτυρας κατέθεσε με αμεσότητα στο Δικαστήριο χωρίς να εντοπίζονται αντιφάσεις, επεξηγώντας ότι η παρακολούθηση της οικογένειας αφορούσε συγκεκριμένα στα προβλήματα ψυχικής υγείας που παρουσίαζε η μεγάλη κόρη της οικογένειας. Μάλιστα σε σχέση με τα παράπονα του κατηγορούμενου ότι το θύμα κατανάλωνε αλκοόλ και ήταν συχνά μεθυσμένη εξήγησε ότι σε επισκέψεις της ακόμα και απροειδοποίητα στο θύμα δεν διαπίστωσε το οτιδήποτε, ενώ η πρώτη φορά που ενημερώθηκε για την χρήση βίας ήταν στις 10.06.2024 όταν αμφότεροι μετέβηκαν στον Αστυνομικό Σταθμό καταγγέλλοντας ο ένας τον άλλο με την ίδια μάλιστα να προβαίνει σε διευθετήσεις για την διαμονή του θύματος σε συγκεκριμένο χώρο χωρίς όμως το θύμα να την αξιοποιεί, ενώ μάλιστα την επόμενη ημέρα που επικοινώνησε μαζί της, την ενημέρωσε πως όλα ήταν καλά. Η μαρτυρία της δεν αμφισβητήθηκε αφού οι ερωτήσεις κατά την αντεξέταση ήταν διευκρινιστικής φύσεως, συνεπώς αποδεχόμαστε το σύνολο της μαρτυρίας της.

 

Απειλές κατά της ζωής του θύματος[15]

 

Η μαρτυρία τόσο του θύματος όσο και της ανήλικης θυγατέρας της οικογένειας αναφορικά με τις απειλές του κατηγορούμενου εναντίον της ζωής του θύματος συνιστά εξ ακοής μαρτυρία. Τέτοια μαρτυρία δύναται να γίνει αποδεκτή κατ' εφαρμογή των συνδυασμένων προνοιών των άρθρων 24 και 27 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9. Παρότι, σε αντίθεση με το θύμα, η ανήλικη θα μπορούσε να είχε κλητευθεί να καταθέσει η ίδια ενώπιον του Δικαστηρίου, από το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιόν μας προκύπτει ότι μεταξύ του θύματος και του κατηγορούμενου υπήρχε έντονα συγκρουσιακή σχέση με συχνούς καβγάδες, χωρίς ωστόσο να διαπιστώνεται οποιοδήποτε κίνητρο εκ μέρους της ανήλικης να επινοήσει ψευδή εκδοχή σε βάρος του πατέρα της. Περαιτέρω, η μαρτυρία του θύματος και της ανήλικης ως προς το ότι ο κατηγορούμενος προέβαινε σε απειλές τόσο εναντίον της ζωής του θύματος όσο και ότι ο ίδιος θα αυτοκτονούσε, αλληλουποστηρίζονται, χωρίς να έρχονται σε αντίφαση με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που τέθηκε ενώπιόν μας.

 

Η εν λόγω εξ ακοής μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ως προς το θύμα, μέσω της κατάθεσης του Μ.Κ.7, στον οποίο το θύμα είχε προσωπικά εκμυστηρευτεί ότι ο κατηγορούμενος την απείλησε ότι θα της κόψει το κεφάλι, καθώς και μέσω της ίδιας της γραπτής κατάθεσης του θύματος προς την Αστυνομία ημερ. 11.06.2024 (Τεκμ. 126), η οποία κατατέθηκε μέσω του Μ.Κ.18 και στην οποία το θύμα ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος την απείλησε ότι θα την σκοτώσει και θα την κόψει κομμάτια. Ως προς την ανήλικη θυγατέρα, η σχετική εξ ακοής μαρτυρία τέθηκε ενώπιόν μας επίσης μέσω του Μ.Κ.18, μέσω των εγγράφων Τεκμ. 125 και 134.

 

Οι αναφορές ως προς το τι ακριβώς ξεστόμιζε ο κατηγορούμενος ήταν συγκεκριμένες και σαφείς, ενώ όσοι τις μετέφεραν στο Δικαστήριο δεν είχαν οποιοδήποτε λόγο ή κίνητρο να παραποιήσουν όσα τους ανέφεραν το θύμα και η ανήλικη αντίστοιχα, ιδίως δεδομένου ότι, όσον αφορά την ανήλικη και την κατάθεση του θύματος στην Αστυνομία, οι σχετικές αναφορές καταγράφηκαν αυτούσιες όπως ακριβώς τις εξέφρασαν οι ίδιες, χωρίς κάτι τέτοιο να αμφισβητήθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία. Επιπλέον, το θύμα και η ανήλικη ανέφεραν τις απειλές του κατηγορούμενου σε διαφορετικά πρόσωπα και σε διαφορετικούς, μη συνδεόμενους μεταξύ τους χρόνους, γεγονός που μειώνει σημαντικά την πιθανότητα προηγούμενης συνεννόησης μεταξύ τους.

 

Για τους λόγους αυτούς, η εν λόγω εξ ακοής μαρτυρία γίνεται αποδεκτή.

 

EΥΡΗΜΑΤΑ

 

Υπό το φως της αξιολόγησης και αποδοχής της μαρτυρίας που προηγήθηκε και δοθέντων των παραδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων, ανάλογα είναι και τα ευρήματά μας και τα οποία καταγράφουμε κατωτέρω:

 

-Ο κατηγορούμενος και το θύμα κατάγονται και οι δύο από την Βουλγαρία. Παντρεύτηκαν το 2009 και διέμεναν έκτοτε στην Κύπρο, με ενδιάμεσες μετακινήσεις για εργασία στην Βουλγαρία και στην Μάλτα. Απέκτησαν δύο τέκνα, θυγατέρα ηλικίας 14 ετών και υιό ηλικίας 3 ετών. Κατά την διάρκεια του γάμου τους αντιμετώπιζαν μεταξύ τους προβλήματα και τσακωμούς. Τον Νοέμβριο του 2019 έλαβαν διαζύγιο, πλην όμως επανασυνδέθηκαν σε πολύ σύντομο χρόνο, διαμένοντας εκ νέου μαζί και αποκτώντας τον μικρότερο υιό τους, με τα προβλήματα στην σχέση τους να παραμένουν.

 

-Από τον Νοέμβριο 2023 μετά από τον τελευταίο τους τσακωμό, το θύμα έδιωξε τον κατηγορούμενο από το διαμέρισμα που διέμεναν μαζί με τα παιδιά τους και ο κατηγορούμενος ενοικίασε και διέμενε στο διαμέρισμα αρ. 103 του συγκροτήματος διαμερισμάτων όπου έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό. Το δε θύμα με σκοπό την κάλυψη των εξόδων του ενοικίου του διαμερίσματος στο οποίο διέμενε πρότεινε στην ΜΚ3 όπως συγκατοικήσουν σε αυτό, με την ΜΚ3 να αποδέχεται την πρόταση και από τον Φεβρουάριο 2024 να μετακομίζει και να διαμένει στο εν λόγω διαμέρισμα με το θύμα.

 

-Παρα τις ανωτέρω εξελίξεις, υπήρξε μεταξύ θύματος και κατηγορούμενου συνεννόηση όπως μαζί με το θύμα διαμένει το μικρό αγοράκι της οικογένειας, ενώ η 14 χρόνη θυγατέρα να διαμένει με τον πατέρα της πράγμα το οποίο έπραξε μέχρι και δύο εβδομάδες πριν τις 14.06.2024 όπου αποφάσισε να επιστρέψει για διαμονή πίσω στο διαμέρισμα της μητέρας της. 

 

-Ο κατηγορούμενος παρά το χωρισμό του με το θύμα συνήθιζε να επισκέπτεται το διαμέρισμα που αυτή διέμενε και με την συγκατάθεση της, με σκοπό να βλέπει και να παίζει με το γιό του ή την κόρη του ανάλογα με τον γονιό που αποφάσιζαν κατά καιρούς να διαμένουν τα παιδιά, χωρίς να προκύψει οποιοδήποτε περιστατικό τσακωμού του ιδίου με το θύμα ή με τα παιδιά του στο οποίο η ΜΚ3 να ήταν παρούσα. Το δε θύμα και τα παιδιά τους συνέχισαν να επισκέπτονται και το διαμέρισμα του κατηγορούμενου αφού είχαν θεαθεί αρκετές φορές από τον ΜΚ4 είτε να εισέρχονται και να εξέρχονται του διαμερίσματος είτε να κάθονται πάνω στο μπαλκόνι του χωρίς όμως κατά την διάρκεια των επισκέψεων αυτών να παρατηρηθεί από τον ΜΚ4 οποιοσδήποτε μεταξύ τους τσακωμός ή άλλο περιστατικό βίας. Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις το θύμα διανυκτέρευε και στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου με τους δύο να συνεχίζουν να διατηρούν μεταξύ τους και ερωτική επαφή.

 

-Τα μεταξύ τους προβλήματα προέκυπταν από το ότι ο κατηγορούμενος καταλόγιζε στο θύμα ότι έκανε χρήση ναρκωτικών και κατανάλωνε καθημερινά μάλιστα αλκοόλ με αποτέλεσμα αυτή να βρισκόταν σε κατάσταση μέθης και ότι δεν είχε σωστή στάση έναντι των παιδιών της και του ιδίου. Επίσης της καταλόγιζε την ευθύνη ότι αυτή δεν εργαζόταν και ότι του ζητούσε συνεχώς χρήματα για τα οποία δεν του έδιδε εξηγήσεις για το τι θα τα έκανε, με τον κατηγορούμενο να υποψιάζεται ότι τα χρησιμοποιούσε για την αγορά ναρκωτικών. Το δε θύμα καταλόγιζε στον κατηγορούμενο ευθύνη για το ότι δεν μπορούσε να εργαστεί ικανοποιητικά λόγω ενός προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε έτσι ώστε να συνεισφέρει οικονομικά στις ανάγκες της οικογένειας.

 

-Στις 17.03.2024 το θύμα κατήγγειλε στην Αστυνομία ότι ο κατηγορούμενος, σε συνέχεια διαφωνίας τους, την έσπρωξε εκτός του διαμερίσματος του λέγοντάς της να φύγει και να μην ξανάρθει, χωρίς όμως να αναφέρει οποιαδήποτε απειλή θανάτωσης, δηλώνοντας παράλληλα ότι δεν επιθυμούσε την δίωξή του.

 

-Στις 28.03.2024 ο κατηγορούμενος είχε προχωρήσει σε καταγγελία στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων του Κεντρικού Αστυνομικού Σταθμού Πάφου εναντίον του θύματος ότι αυτή βρισκόταν μεθυσμένη στο σπίτι της και ενώ είχε υπό την επίβλεψη της το μικρό αγοράκι της οικογένειας. Κατά την μετάβαση της ΜΚ6 στο διαμέρισμα του θύματος συνοδευόμενη από δύο μέλη της Αστυνομίας, δεν διαπίστωσε το θύμα να ήταν σε κατάσταση μέθης.

 

-Το θύμα κατά περιόδους μετέβαινε στην κατοικία του ΜΚ12 στον οποίον εργαζόταν περιστασιακά καθαρίζοντας του το σπίτι. Περί τον Δεκέμβριο 2023 και ενώ βρισκόταν στο σπίτι του, του είχε αναφέρει ότι χώρισε με τον σύζυγο της επειδή αυτός την κακοποιούσε τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Περί τον Απρίλιο του 2024 του είπε επίσης ότι ο σύζυγος της την απείλησε ότι θα αυτοκτονούσε αν δεν επέστρεφε σε αυτόν καθώς και το ότι θα έπαιρνε τα παιδιά τους και θα επέστρεφε στην Βουλγαρία, με το θύμα να σκέφτεται να τα τοποθετήσει στο Stop List για να μην μπορούν να ταξιδέψουν. 

 

-Η οικογένεια παρακολουθείτο και από το Γραφείο Ευημερίας Πάφου. Aπό τις 09.04.2024 την παρακολούθηση ανέλαβε η ΜΚ13 με την επίβλεψη να αφορά στα προβλήματα ψυχικής υγείας που παρουσίασε η 14 χρόνη κόρη της οικογένειας. Παρά τον χωρισμό, οι γονείς είχαν μεταξύ τους συνεργασία για τα θέματα των παιδιών, με την ΜΚ13 να μην έχει ενημερωθεί ποτέ, πλην του περιστατικού της 10.06.2024, για βία ή απειλή του κατηγορούμενου εναντίον του θύματος.

 

-Ο κατηγορούμενος είχε αρχικά ενημερώσει την ΜΚ13 περί πρόθεσής του να διεκδικήσει την γονική μέριμνα των παιδιών, στην συνέχεια όμως, στις 05.06.2024, την πληροφόρησε ότι αποφάσισε να αναχωρήσει από την Κύπρο και να επιστρέψει στην Βουλγαρία· πρόθεση που ανέβαλε κατόπιν παρότρυνσης της αδελφής του (ΜΚ8) για το τέλος του έτους.

 

-Στις 10.06.2024 και περι ώρα 19:48 ο κατηγορούμενος βρέθηκε έξω από το διαμέρισμα του θύματος και έβγαλε φωτογραφία με το κινητό του τηλέφωνο το μπαλκόνι του διαμερίσματος όπου παρουσιάζεται σε αυτή η γυάλινη μπαλκονόπορτα του διαμερίσματος και στο εσωτερικό αυτού φαίνεται μια γυναικεία φιγούρα να στέκεται και να φέρει κίτρινο φόρεμα. 

-   Στις 10.06.2024 και περί ώρα 23:00 ο κατηγορούμενος εντόπισε το αυτοκίνητο του θύματος στην κατοικία του ΜΚ7 στην Χλώρακα και, βρίσκοντάς την εκεί με τον μικρό υιό της οικογένειας, ζήτησε να αναχωρήσει· ακολούθησε τσακωμός και αποχώρησαν μαζί με το αυτοκίνητο του θύματος, καταλήγοντας στον Αστυνομικό Σταθμό όπου υπέβαλαν εκατέρωθεν καταγγελίες.

 

-Ως το θύμα ανέφερε στην κατάθεσή του ημερομηνίας 11.06.2024 στην αστυνομία, κατά το περιστατικό στην κατοικία του ΜΚ7, ο κατηγορούμενος της επιτέθηκε με μπουνιά στην μύτη ενώ την απείλησε στην Βουλγαρική γλώσσα με τη φράση «ξημαροπουτάνα, θα σε σκοτώσω, θα σε κόψω κομμάτια». Σε ιατρική εξέταση που ακολούθησε στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου από τον Δρ. Χρίστο Απέργη, διαπιστώθηκε ότι έφερε οίδημα στο κάτω βλέφαρο του αριστερού οφθαλμού. Στην κατάθεση της το θύμα δήλωσε επίσης, ότι πλέον επιθυμούσε την δίωξη του κατηγορούμενου και για το προγενέστερο περιστατικό της 17.03.2024. 

 

-   Παρά τις διευθετήσεις της ΜΚ13 για προσωρινή διαμονή του θύματος σε ξενοδοχείο μετά το περιστατικό της 10.06.2024, το θύμα ουδέποτε μετέβηκε εκεί, ενημερώνοντας τηλεφωνικά την ΜΚ13 ότι όλα ήταν μια χαρά.

 

-   Ο ΜΚ7 γνώριζε τόσο το θύμα όσο και τον κατηγορούμενο καθώς και ότι αμφότεροι  ήταν χρήστες ναρκωτικών (κοκαΐνης, κρύσταλ και κάνναβης). Ο ίδιος παρά το γεγονός ότι δεν είχε δεσμό με το θύμα, είχε σεξουαλικές επαφές μαζί της τον τελευταίο μήνα πριν από το θάνατό της. Ο κατηγορούμενος είχε ενημερωθεί από το θύμα ότι αυτή διατηρούσε κάποιου είδους σχέση με τον ΜΚ7 γεγονός το οποίο δεν του άρεσε. 

 

-Τόσο ο κατηγορούμενος όσο και το θύμα συνέχισαν να έχουν μεταξύ τους τηλεφωνική επικοινωνία, να ανταλλάσσουν επισκέψεις και να παραλαμβάνουν/παραδίδουν τα παιδιά τους μέχρι τις 13.06.2024, χωρίς να προκύψει μεταξύ τους οποιοδήποτε νέο επεισόδιο. Η τελευταία φορά που ο κατηγορούμενος και το θύμα είχαν τηλεφωνική επικοινωνία πριν από τις 14.06.2024 ήταν στις 15:53 και 15:55 στις 13.06.2024.

 

-Στις 12.06.2024 ο κατηγορούμενος ενημέρωσε την αδελφή του (ΜΚ8) ότι αυτός προτίθετο να διεκδικήσει την γονική μέριμνα των παιδιών του και προς το σκοπό αυτό είχε συμβουλευτεί δικηγόρο.

 

-Στις 13.06.2024, περί η ώρα 21:00, ο κατηγορούμενος βρέθηκε στο διαμέρισμα του θύματος, όπου την βιντεογράφησε με το κινητό του (20:57 και 22:12), και ακολούθησαν μεταξύ τους τηλεφωνικές επαφές αργά το βράδυ (23:52–23:57).

 

-Στις 14.06.2024 και περί ώρα 03:00 με 03:30 το πρωί, η ΜΚ3 ξύπνησε από τα κλάματα και τις φωνές του μικρού αγοριού της οικογένειας το οποίο αναζητούσε την μητέρα του. Διαπίστωσε ότι το θύμα απουσίαζε από την κατοικία, ενώ στην βεράντα η μπαλκονόπορτα της οποίας ήταν ανοικτή καθόταν και κάπνιζε τσιγάρο ο κατηγορούμενος. Τότε η ίδια άφησε το παιδί με τον πατέρα του και επέστρεψε στο δωμάτιο της για ύπνο. Στις 05:00, όταν η ΜΚ3 ξύπνησε για να μεταβεί στην εργασία της, βρήκε τόσο το θύμα όσο και τον κατηγορούμενο να κοιμούνται στο διαμέρισμα μαζί με το παιδί, χωρίς να έχει ακούσει κατά την διάρκεια της νύκτας οποιονδήποτε τσακωμό ή να βρει το θύμα τραυματισμένο.

 

-Στις 14.06.2024 και περί ώρα 09:30 και ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο δικό του διαμέρισμα τον επισκέφτηκε το θύμα όπου εισήλθε εντός του διαμερίσματος του. Είχαν προηγηθεί, πριν την μεταξύ τους συνάντηση στο διαμέρισμα του, δύο αναπάντητα τηλεφωνήματα του θύματος προς τον κατηγορούμενο ώρα 06:02 και 06:04, αναπάντητο τηλεφώνημα του κατηγορούμενου προς το θύμα στις 06:14, νέο τηλεφώνημα του κατηγορούμενου προς το θύμα στις 06:15 και τηλεφώνημα του θύματος προς τον κατηγορούμενο στις 06:33 στα οποία είχαν μεταξύ τους επικοινωνία.

 

-Την ίδια ημέρα και περί ώρα 10:00, ο ΜΚ4 άκουσε μια γυναικεία φωνή να φωνάζει στα Αγγλικά ‘’Help’’. Οι φωνές που άκουσε προέρχονταν από το διαμέρισμα αρ. 103. Ακολούθως είδε πως οι φωνές προέρχονταν από το θύμα, η οποία κατά την συγκεκριμένη στιγμή πατούσε στην βεράντα με το αριστερό της πόδι, ενώ είχε το δεξί της πόδι περασμένο πάνω από το κάγκελο του μπαλκονιού και το κορμί της βρισκόταν στο εσωτερικό χώρο του μπαλκονιού παράλληλα με το πάνω μέρος του κάγκελου και είχε και τα δύο της χέρια τυλιγμένα στο κάγκελο και φαινόταν ότι προσπαθούσε να περάσει πάνω από το κάγκελο για να κατεβεί από το μπαλκόνι. Ταυτόχρονα ο κατηγορούμενος στεκόταν στο μπαλκόνι, ακριβώς πίσω της και έχοντας περασμένα τα χέρια του σαν να την αγκάλιαζε από πίσω στον κορμό της την τραβούσε προς τα πίσω, χωρίς κανένας εκ των δύο να κρατά μαχαίρι ή να φαίνεται τραυματισμένος. Το επεισόδιο διήρκεσε περί τα 30 δευτερόλεπτα, μέχρι που ο κατηγορούμενος κατάφερε να την τραβήξει μέσα και να κλείσει την μπαλκονόπορτα. Το θύμα προσπάθησε, δηλαδή, αρχικά να διαφύγει από το μπαλκόνι, φωνάζοντας βοήθεια, ενώ ο κατηγορούμενος κατάφερε να την αποτρέψει και να την τραβήξει μέσα στο διαμέρισμα, κλείνοντας την μπαλκονόπορτα. 

 

-Τις γυναικείες αυτές φωνές άκουσαν και άλλοι ένοικοι του συγκροτήματος ήτοι η ΜΚ2, και ο ΜΚ10, ο οποίος κάλεσε επανειλημμένα την αστυνομία μεταξύ 09:58 και 10:08 χωρίς να λάβει βοήθεια.

 

-Ο ΜΚ4 βγήκε από το διαμέρισμα του στον διάδρομο των διαμερισμάτων για να δει αν η γυναίκα χρειαζόταν κάποια βοήθεια και εκεί συνάντησε την ΜΚ5 η οποία επίσης είχε ακούσει τις φωνές και είχε δει από το παράθυρο του διαμερίσματος της την γυναίκα να προσπαθεί να ανεβεί το κάγκελο του μπαλκονιού και ένα άντρα να προσπαθεί με τα δύο του χέρια να την τραβήξει στο εσωτερικό του διαμερίσματος, ενώ από το παράθυρο της είχε δει και ακούσει και άλλους γείτονες που τους καλούσαν να σταματήσουν.

 

-Τόσο ο ΜΚ4 όσο και η ΜΚ5 βρίσκονταν περί το ένα λεπτό στον διάδρομο έξω από το διαμέρισμα του κατηγορούμενου χωρίς όμως να κτυπούν την πόρτα. Τα βογκητά του θύματος (‘’Αχ, αχ’’) ακούγονταν, σαν κάποιος να την κτυπούσε και η κοπέλα να πονούσε, ενώ δεν ακούστηκε οποιαδήποτε αντρική φωνή.

 

-Ο ΜΚ4 άκουσε στη συνέχεια δυνατό θόρυβο σαν πτώση από ύψος και, βγαίνοντας στο μπαλκόνι, είδε το θύμα πεσμένο στο έδαφος με πολλά αίματα στον κορμό του σώματος της από το στήθος και άνω και στα πόδια της πάνω από τα γόνατα. Έτρεξε κάτω και εντόπισε το θύμα στο πεζοδρόμιο, ζωντανό αλλά αδύναμο να μιλήσει, με άλλους ενοίκους (μεταξύ αυτών ΜΚ2 και ΜΚ5) να παρέχουν πρώτες βοήθειες. Ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε στο ισόγειο χώρο πίσω από την πολυκατοικία που διέμενε, τραυματισμένος στην κοιλιά, ρωτώντας τον ΜΚ4 αν η γυναίκα του ήταν καλά.

 

-Παρά την άφιξη ασθενοφόρου στις 10:20 και τις προσπάθειες ανάνηψης, το θύμα κατέληξε στην σκηνή ενώ ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου περί η ώρα 10:37. Ο κατηγορούμενος έτυχε εξέτασης και περίθαλψής  από τον Ιατρό ΜΚ16. Κατά την εξέταση του διαπιστώθηκε ότι αυτός έφερε στην κοιλιακή χώρα 5 ανοικτά τραύματα που προκλήθηκαν από μαχαίρι, στα 4 εκ των οποίων έγινε συρραφή ενώ στο 5^ο τοποθετήθηκαν κολλητικές ταινίες και στην συνέχεια έγινε εισαγωγή του στην Χειρουργική Κλινική. Είχε προηγηθεί η διενέργεια αξονικής τομογραφίας θώρακα, άνω και κάτω κοιλίας στην οποία δεν παρουσιάστηκαν οστικές κακώσεις ή ζημιά σε κάποιο ζωτικό όργανο. Κατά την εξέταση του κατηγορούμενου από τον ΜΚ16 αυτός βρισκόταν στην Κλίμακα Γλασκώβης που αφορά στο επίπεδο συνείδησης σε επίπεδο 15/15 δηλαδή αυτό που έχει ένας φυσιολογικός άνθρωπος, ενώ σε σχέση με την κλίμακα που χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση των τραυμάτων του, το Revised Trauma Score ήταν αυτό των 12/12 δηλαδή αποτελούσε ένδειξη ότι τα τραύματα δεν ήταν απειλητικά για την ζωή του.

 

-Στις 15.06.2024 ο Ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους διενήργησε μεταθανάτια εξέταση στο σώμα του θύματος στο Νεκροτομείο του Γ.Ν. Πάφου όπου διαπίστωσε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

 

Τραύμα διαστάσεων 4.5X1 εκ. το οποίο προκλήθηκε από νύσσον και τέμνων όργανο στην δεξιά θωρακική χώρα.

Εκδορά διαστάσεων 3.3X0.1 εκ. και εκδορά διαστάσεων 6.8X0.1 εκ. σε σχήμα ορθής γωνίας οι οποίες προκλήθηκαν από αιχμηρό όργανο στην δεξιά κοιλιακή χώρα.

Τραύμα διαστάσεων 1.2Χ0.5 εκ. στην δεξιά κοιλιακή χώρα το οποίο προκλήθηκε από νύσσον και τέμνων όργανο.

Τραύμα διαστάσεων 3Χ1.2 εκ. στην δεξιά κοιλιακή χώρα το οποίο προκλήθηκε από νύσσον και τέμνων όργανο.

Τραύμα διαστάσεων 2.2Χ0.7 εκ. αριστερά του ομφαλού το οποίο προκλήθηκε από νύσσον και τέμνων όργανο.

Πολλαπλά τραύματα τα οποία προκλήθηκαν από αιχμηρό όργανο στην παλαμιαία χώρα του δεξιού και αριστερού χεριού.

 

Αιτία θανάτου του θύματος αποτέλεσε η εσωτερική αιμορραγία προκληθείσα από τραυματισμό με νύσσον και τέμνων όργανο.

 

-Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων του θύματος (δείγματα από αίμα και οφθαλμικό υγρό) εντοπίστηκε στο αίμα της ποσότητα 22mg/dl αιθυλική αλκοόλη, ενώ ήταν επίσης θετική κατά την εξέταση του αίματος στην κοκαΐνη, βενζουλοεγκονίνη, μεθυλεστέρα της εκγονίνης (μεταβολίτες της κοκαΐνης), αριπιπραζόλη (αντιψυχωσικό φάρμακο) και σιταλοπράμη (αντικαταθλιπτικό φάρμακο). Επιπρόσθετα στο οφθαλμικό υγρό εντοπίστηκε ποσότητα 23mg/dl αιθυλικής αλκοόλης.

 

-Στις 14.06.2024 ο ίδιος Ιατροδικαστής εξέτασε το σώμα του κατηγορούμενου κατά την διάρκεια παραμονής του στο Χειρουργικό Τμήμα του Γ.Ν. Πάφου όπου διαπίστωσε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

 

Εκδορά διαστάσεων 11Χ0.1 εκ. στον δεξιό αντιβραχίονα.

Συραμμένο τραύμα μία ραγή μήκους 0.8 εκ. στην δεξιά κοιλιακή χώρα.

Συραμμένο τραύμα μια ραφή μήκους 1.6 εκ. στην δεξιά κοιλιακή χώρα.

Συραμμένο τραύμα με συγκολλητικές ταινίες (δύο ταινίες) στην δεξιά κοιλιακή χώρα.

Συραμμένο τραύμα τρείς ραφές μήκους 2.1 εκ. στην αριστερή κοιλιακή χώρα.

Συραμμένο τραύμα δύο ραφές μήκους 2 εκ. στην αριστερή κοιλιακή χώρα.

 

-Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων που αφορούν τον κατηγορούμενο (από αίμα και ούρα στις 14.06.2024 κατά την Ιατροδικαστική Εξέταση) αυτός βρέθηκε αρνητικός στην αιθυλική αλκοόλη, ενώ βρέθηκες θετικός στην κοκαΐνη, βενζουλοεγκονίνη, μεθυλεστέρα της εκγονίνης (μεταβολίτες της κοκαΐνης), λιδοκαίνη (τοπικό αναισθητικό φάρμακο που χορηγείται κατά την ενδονοσοκομειακή νοσηλεία), παρακεταμόλη (αναλγητικό φάρμακο) και σιταλοπράμη (αντικαταθλιπτικό φάρμακο).

 

-Στις 14.06.2024 ο κατηγορούμενος συνελήφθη στο νοσοκομείο για τα αδικήματα του φόνου εκ προμελέτης και της γυναικοκτονίας, ενώ στις 15.06.2024 εκδόθηκε εναντίον του διάταγμα προσωποκράτησης. Κατά την εξέτασή του από την ψυχίατρο ΜΚ19 στις 17.06.2024, διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος εξέφραζε τάσεις αυτοκτονίας, με αποτέλεσμα να εισηγηθεί την νοσηλεία του στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθαλάσσας.

-Εντός του διαμερίσματος του κατηγορούμενου εντοπίστηκαν στις 14.06.2024, μεταξύ άλλων ένα μαχαίρι με μπλε πλαστική χειρολαβή, καθώς και ένα μαχαίρι με ξύλινη χειρολαβή.

 

-Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Έκθεσης του Ινστιτούτου Νευρολογίας & Γενετικής (Τεκμ. 116) η οποία αφορά σε εξέταση τεκμηρίων που λήφθηκαν από την σκηνή και δειγματοληψίες μεταξύ άλλων από τον Κατηγορούμενο και το θύμα διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα:

 

Αναφορικά με το μαχαίρι με την μπλέ πλαστική χειρολαβή (Τεκμ. 38) από το οποίο λήφθηκαν δειγματοληψίες τόσο από την χειρολαβή του μαχαιριού όσο και από την λεπίδα του και στο οποίο υπήρχαν και σημεία με λεκέδες από αίμα προέκυψαν τα εξής: Από τα σημεία με αίμα που εντοπίστηκαν και στις δύο πλευρές της λεπίδας του μαχαιριού (δειγματοληψίες με αριθμό 15.5 & 15.6) υπήρξε ταύτιση με το γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου. Αναφορικά με τις 4 δειγματοληψίες που διενεργήθηκαν στην χειρολαβή του ιδίου αντικειμένου που αφορούσαν τόσο με σημεία με αίμα αλλά και χωρίς εμφανείς λεκέδες από αίμα διαπιστώθηκαν ότι: (α) στην δειγματοληψία 15.1 στο σημείο με αίμα επί της χειρολαβής, αυτό ταυτίστηκε με το γενετικό προφίλ του θύματος, (β) στην δειγματοληψία 15.2 δηλαδή σε σημείο επί της χειρολαβής χωρίς εμφανή λεκέ από αίμα απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό το οποίο παρουσιάζει ως κύρια δότρια του μικτού γενετικού υλικού το θύμα, ενώ ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού, (γ) στην δειγματοληψία 15.3 δηλαδή σε σημείο επί της χειρολαβής όπου εντοπίστηκε αίμα αυτό ταυτίστηκε πλήρως με το γενετικό προφίλ του θύματος, (δ) τέλος στην δειγματοληψία 15.4, δηλαδή σε σημείο επί της χειρολαβής χωρίς εμφανή λεκέ από αίμα απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού όπου το θύμα είναι η κύρια δότρια του μικτού γενετικού υλικού, ενώ ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού.     

 

Αναφορικά με το μαχαίρι με την ξύλινη χειρολαβή (Τεκμ. 39) από το οποίο λήφθηκαν δειγματοληψίες τόσο από την χειρολαβή του μαχαιριού όσο και από την λεπίδα του και στο οποίο υπήρχαν σημεία με λεκέδες από αίμα προέκυψαν τα εξής: Από τα σημεία με αίμα που εντοπίστηκαν και στις δύο πλευρές της λεπίδας του μαχαιριού (δειγματοληψίες με αριθμό 16.5 & 16.6) υπήρξε ταύτιση με το γενετικό προφίλ του θύματος.  Αναφορικά με τις 4 δειγματοληψίες που διενεργήθηκαν στην χειρολαβή του ιδίου αντικειμένου που αφορούσαν τόσο με σημεία με αίμα αλλά και χωρίς εμφανείς λεκέδες από αίμα διαπιστώθηκαν ότι:  στην δειγματοληψία 16.1 στο σημείο με αίμα επί της χειρολαβής, στην δειγματοληψία 16.2 στο σημείο χωρίς εμφανή λεκέ από αίμα και στην δειγματοληψία 16.3 σημείο με αίμα, έχουν ταυτιστεί με το γενετικό προφίλ του θύματος. Αναφορικά με την δειγματοληψία με αριθμό 16.4 ήτοι από σημείο στην χειρολαβή χωρίς εμφανή λεκέ από αίμα απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό που παρουσιάζει κύρια συνεισφορά όπου το πλήρες γυναικείο γενετικό προφίλ της κύριας συνεισφοράς του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του θύματος ενώ ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε.

 

-Από τον κατηγορούμενο λήφθηκαν δύο ανακριτικές καταθέσεις ήτοι στις 14.06.2024 και στις 02.07.2024. Στην τελευταία δίδοντας την δική του εκδοχή, παραδέχεται ουσιαστικά ότι μαχαίρωσε το θύμα με την χρήση μαχαιριού εντός του διαμερίσματος του.

 

-Η 14^η χρόνη θυγατέρα της οικογένειας στις 14.06.2024 παραπέμφθηκε για νοσηλεία κατόπιν διατάγματος υποχρεωτικής νοσηλείας στο Τμήμα Ενδονοσοκομειακής Νοσηλείας Εφήβων του Μακάριου Νοσοκομείου Λευκωσίας ένεκα της επιδείνωσης της ψυχολογικής της κατάστασης. Στις 25.06.2024 λήφθηκε από αυτήν οπτικογραφημένη κατάθεση στο σπίτι του παιδιού στην Λευκωσία. Όπως ανέφερε, όταν οι γονείς της τσακώνονταν ο πατέρας της έλεγε στην μητέρα της ότι θα την σκοτώσει, θα την κόψει κομματάκια και μετά θα αυτοκτονήσει (Τεκμ. 134). Αντίστοιχη αναφορά περιλαμβάνεται και σε επιστολή του Παιδοψυχίατρου Δρ. Κ. Παυλά ημερ. 18.06.2024 (Τεκμ. 125), όπου ως δήλωσε, τον τελευταίο μήνα ο κατηγορούμενος απειλούσε το θύμα ότι θα την σκότωνε και θα αυτοκτονούσε.

 

-Ο Κατηγορούμενος ήταν αυτός που εντός του διαμερίσματος στις 14.06.2024 επέφερε στο θύμα με την χρήση μαχαιριού τα τέσσερα τραύματα που περιγράφονται στην έκθεση του Ιατροδικαστή Νικόλα Χαραλάμπους και τα οποία παρουσιάζουν ως αιτία πρόκλησης νύσσον και τέμνων όργανο που την οδήγησαν σε θάνατο λόγω εσωτερικής αιμορραγίας.

 

-Στις παλάμες και των δύο χεριών του θύματος εντοπίστηκαν επίσης πολλαπλά τραύματα προκληθέντα από μαχαίρι, τα οποία συνιστούν αμυντικά τραύματα, χωρίς όμως να μπορεί να διασαφηνιστεί με βεβαιότητα ο ακριβής τρόπος ή η σειρά με την οποία αυτά προκλήθηκαν.

 

Η μαρτυρία δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να προβεί σε εύρημα ως προς τη σειρά που προκλήθηκαν τα τραύματα του θύματος ή του κατηγορούμενου και ειδικότερα εάν ήταν το θύμα που προκάλεσε τα τραύματα στον κατηγορούμενο ή εάν τα προκάλεσε ο ίδιος στον εαυτό του. Δεν αποκλείεται, από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, το ενδεχόμενο να ήταν το θύμα που πήρε τα μαχαίρια από την κουζίνα του διαμερίσματος και να προκάλεσε πρώτο τα τραύματα στον κατηγορούμενο, ως ήταν ο ισχυρισμός που προέβαλε ο κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση, αφού πρώτα εκείνος την τράβηξε από το μπαλκόνι εντός του διαμερίσματος, και έπειτα ο κατηγορούμενος, να την αφόπλισε και να την μαχαίρωσε επιφέροντας το θάνατο της.

 

 

ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ

 

Η Κατηγορούσα Αρχή φέρει το βάρος να αποδείξει, παρουσιάζοντας αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία, τη σωρευτική συνύπαρξη των συστατικών στοιχείων του κάθε αδικήματος «πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας». Εάν στο τέλος της υπόθεσης και στη βάση του μαρτυρικού υλικού που τίθεται ενώπιον του, μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, αρκεί αυτή να είναι εύλογη, τότε αυτό θα πρέπει να λειτουργήσει υπέρ του κατηγορούμενου και να οδηγήσει στην απαλλαγή του από την κατηγορία που του προσάπτεται^[16].

 

Όσον αφορά την επιχειρηματολογία του κ. Πραστίτη αναφορικά με την αρχή <<Non bis in idem>>, ότι δηλαδή με την παράλληλη προώθηση των δύο κατηγοριών ο κατηγορούμενος τίθεται αντιμέτωπος με τον κίνδυνο καταδίκης για περισσότερες της μία φοράς παραπέμποντας ως σχετικό το άρθρο 12.2 του Συντάγματος και το άρθρο 4 του 7^ου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

 

Πέραν του ότι το ζήτημα αυτό εγείρεται για πρώτη φορά στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων, όπως έχει νομολογηθεί είναι θετική η προώθηση ακόμα και διαζευκτικών κατηγοριών από μέρους της Κατηγορούσας Αρχής,[17] έχοντας υπόψη την φύση και τα συστατικά στοιχεία των εν λόγω αδικημάτων (ως αναλύονται πιο κάτω) και τα οποία στηρίζονται στο ίδιο υπόβαθρο γεγονότων δεν εντοπίζεται με πιο τρόπο η προώθηση αυτών των κατηγοριών παράλληλα θα μπορούσε να επηρεάσει ή επηρέασε τα δικαιώματα του κατηγορούμενου, ούτε έχει υποδειχθεί με σαφήνεια κάτι τέτοιο από την πλευρά της υπεράσπισης. 

 

Συνεπώς η εν λόγω επιχειρηματολογία δεν βρίσκει έρεισμα και απορρίπτεται.

 

Προχωρούμε λοιπόν στην εξέταση κάθε μίας από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. 

 

 

 

Αναφορικά με το αδίκημα του Φόνου εκ Προμελέτης (1^η Κατηγορία):

 

Η προμελέτη είναι το στοιχείο που διακρίνει το έγκλημα του φόνου εκ προμελέτης (Άρθρο 203 - Κεφ. 154) από εκείνο της ανθρωποκτονίας (Άρθρο 205 - Κεφ. 154) και πρέπει να αποδειχθεί ανεξάρτητα από την πρόθεση πρόκλησης θανάτου.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 203 του Κεφ. 154:

 

203.-(1) Κάθε πρόσωπο το οποίο εκ προμελέτης επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου με παράνομη πράξη ή παράλειψη, είναι ένοχο του κακουργήματος του φόνου εκ προμελέτης.

 

(2) Κάθε πρόσωπο που βρίσκεται ένοχο για φόνο εκ προμελέτης θα υπόκειται σε ποινή φυλάκισης διά βίου.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 204 του Κεφ. 154:

 

204. Προμελέτη είναι η πρόθεση πρόκλησης θανάτου οποιουδήποτε προσώπου η οποία αποδεικνύεται με ευθύ τρόπο ή συμπερασματικά, αδιάφορα αν τέτοιο πρόσωπο είναι εκείνο που εφονεύθη ή όχι, η οποία υπάρχει τόσο πριν από τη διενέργεια της πράξης ή παράλειψης που θα προκαλέσει το θάνατο όσο και κατά το χρόνο τέτοιας διενέργειας.

 

Σε ότι αφορά τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του φόνου εκ προμελέτης, αυτά έτυχαν σχετικά πρόσφατα ανάλυσης από το Ανώτατο Δικαστήριο στην ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Ποινική Έφεση 240/18, 25/2/2021 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά:

 

‘’Σε ότι αφορά το πρωταρχικό συστατικό στοιχείο, εκείνο της παράνομης πράξης, ο εφεσείοντας δέχθηκε, ως άνω, τελικά ότι τέλεσε την παράνομη πράξη της οποίας πιθανή και πραγματωθείσα εν τέλει συνέπεια ήταν ο θάνατος του θύματος.  Κατόπιν τούτου, ορθά δεν αμφισβητήθηκε η πρόθεση θανάτωσης, εφόσον είναι αρκετή η απόδειξης της πρόθεσης για τέλεση της παράνομης πράξης που επέφερε το θάνατο ώστε να αποδειχθεί η πρόθεση πρόκλησης του θανάτου (Fostieri v. Republic (1969) 2 CLR 105, Bo Yo Hong κ.α. v. Δημοκρατίας (2007) 2 ΑΑΔ 293).

 

Όμως η πρόθεση πρόκλησης θανάτου δεν επιμαρτυρεί αφ' εαυτής προμελέτη. Η προμελέτη διακρίνεται από την πρόθεση πρόκλησης θανάτου και πρέπει να αποδεικνύεται ανεξάρτητα, ως το επιπρόσθετο συστατικό στοιχείο το οποίο διακρίνει το έγκλημα του φόνου εκ προμελέτης (άρθρο 203, Κεφ. 154) από εκείνο της ανθρωποκτονίας (άρθρο 205, Κεφ. 154).  Όπως υποδείχθηκε στην Ονησίλου ν. Δημοκρατίας (1991) 2 ΑΑΔ 556:

«Η προμελέτη όπως υποδηλώνει ο όρος πρέπει να αποδειχθεί ανεξάρτητα από οποιαδήποτε πρόθεση πρόκλησης του θανάτου του θύματος, εκδηλούμενη από την παράνομη πράξη που επιφέρει το θάνατο.  Η προμελέτη πρέπει να αποδειχθεί ως η κινητήρια δύναμη για τη φόνευση του θύματος.  Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της προμελέτης και της θανάτωσης πρέπει να είναι άμεση».

 

Το κατά πόσον υπήρξε ή όχι προμελέτη αποφασίζεται πάντοτε υπό το φως των γεγονότων της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης.  Όπως επιγραμματικά ελέχθη στην R. v. Halil Shaban, (V.8) 1 CLR 82, απόφαση που έχει χαρακτηριστεί ως locus classicus επί του θέματος της προμελέτης (Λ. Λοϊζου, Δ., στην Αnastassiades ν. Republic (1977) 2 CLR 97):

 

«The question of premeditation is a question of fact.  A test often applicable in such cases is whether in all circumstances of the case the accused had a sufficient opportunity after forming his intention, to reflect upon it and relinquish it.»

 

Παρομοίως στην Γιουρούκης ν. Δημοκρατίας (1990) 2 ΑΑΔ 402 λέχθηκαν τα εξής:

 

«Το κριτήριο ως προς την ύπαρξη ή μη προμελέτης είναι αν κάτω από το φως όλων των περιστάσεων της υποθέσεως ο δράστης είχε αρκετή ευχέρεια μετά που σχημάτισε την πρόθεση να σκοτώσει να ξανασκεφτεί με σκοπό να αποφασίσει αν θα θανατώσει ή όχι και ότι αποφάσισε να σκοτώσει σαν αποτέλεσμα αυτής της σκέψης. Με άλλα λόγια η δολοφονία πρέπει να είναι αποτέλεσμα αυτού του αναλογισμού και όχι κάτι το ξαφνικό. Βέβαια πολλά εξαρτώνται από την ψυχική και πνευματική κατάσταση του δράστη την ώρα εκείνη, την ηρεμία του πνεύματος του ή το αντίθετο. Υπάρχουν περιπτώσεις που έχει ένας δράστης αρκετό χρόνο μεταξύ της απόφασης να σκοτώσει και της εκτέλεσης της πρόθεσης του αλλά η κατάσταση του είναι τέτοια που να μη μπορεί να αναλογισθεί τις συνέπειες και αποστεί από την εκτέλεση της απόφασης. Σε άλλες περιπτώσεις η ψυχραιμία και η περίσκεψη του δράστη μπορεί να είναι τέτοια που και ένα ασήμαντο διάστημα μεταξύ του σχηματισμού της πρόθεσης και της εκτέλεσης της να ήταν αρκετό για την προμελέτη. Τα μέσα που χρησιμοποιούνται και η επιμονή του δράστη στο να επιφέρει το θάνατο είναι στοιχεία αποκαλυπτικά των προθέσεων του που μπορεί να συνεκτιμηθούν για την εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με την ύπαρξη προμελέτης.»

 

Στην Ονησίλου έγινε με επιδοκιμασία αναφορά και στα όσα είχαν αναφερθεί προηγουμένως στην Hadjisavvas v. Republic (1988) 2 CLR 37 ως ακολούθως:

 

«"Premeditation connotes prior planning or contemplation of the heinous deed in circumstances permitting cool reflection upon one's acts. To find premeditated murder the killing must be the result of contemplated action conceived and carried out in cold blood...."

Μετάφραση στα Ελληνικά:

 

"Η προμελέτη υποδηλώνει προγενέστερο σχεδιασμό ή μελέτη της αποτρόπαιας πράξης (νοείται του φόνου) κάτω από συνθήκες που επιτρέπουν ψυχρό αναλογισμό των πράξεων που μελετούνται. Για την απόδειξη του εγκλήματος του φόνου εκ προμελέτης ο φόνος πρέπει να είναι το αποτέλεσμα μελετημένης πράξης η οποία συνελήφθη και εκτελέστηκε εν ψυχρώ. ..  "

 

Αφού εξηγείται ότι πρέπει να μεσολαβήσει κάποιος χρόνος μεταξύ της μελέτης του φόνου και της εκτέλεσης του σχεδίου, τονίζεται (σ. 44):

 

"The significant element of the crime of premeditated murder, the one that primarily distinguishes it from the crime of murder with malice aforethought, known to English law, is that no inference about premeditation can be drawn from the fact of killing itself. In other words the Court cannot infer premeditation from the fact that the accused killed the victim. Premeditation must be proved as a separate fact. ..."

 

Μετάφραση στα Ελληνικά:

 

"To κεφαλαιώδες στοιχείο του εγκλήματος του φόνου εκ προμελέτης, εκείνο το οποίο διακρίνει το έγκλημα από το φόνο με δόλια πρόθεση, γνωστό στο αγγλικό δίκαιο, είναι ότι δε μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα για την προμελέτη από το γεγονός της θανάτωσης. Με άλλα λόγια δε μπορεί να εξαχθεί εύρημα για προμελέτη από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος φόνευσε το θύμα. Η προμελέτη πρέπει να αποδειχθεί ως ξεχωριστό γεγονός..." »

 

Ως προς την έννοια της προμελέτης χαρακτηριστική είναι και η ακόλουθη αναφορά από την υπόθεση Δημοκρατία ν. Αυξεντίου (2005) 2 ΑΑΔ 197:

«Η προμελέτη αποτελεί προγενέστερο σχεδιασμό ή μελέτη της πράξης κάτω από συνθήκες που επιτρέπουν ψυχρό αναλογισμό των πράξεων που μελετούνται και είναι αποτέλεσμα μελετημένης πράξης που εκτελέστηκε εν ψυχρώ.»

 

Επίσης στην Ζαρή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 193/10, ημερ. 11.11.2015 εξηγήθηκε ότι ο φόνος εκ προμελέτης ισοδυναμεί με σχεδιασμένο φόνο εν ψυχρώ (βλ. επίσης Δημοκρατία ν. Θωμά, Ποιν. Έφ. 132/17, ημερ. 26.6.2019,).

 

Συνεπώς, σταθερή γραμμή της νομολογίας μας υποδηλώνει ότι η  προμελέτη προϋποθέτει απόδειξη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας από την κατηγορούσα αρχή, προγενέστερου σχεδιασμού υπό περιστάσεις που να επιτρέπουν ψύχραιμο αναλογισμό του δράστη για τις πράξεις του.  Είναι γι΄ αυτό το λόγο που αποδίδεται βαρύτητα στην κατάσταση του δράστη κατά τον ουσιώδη χρόνο, στην ηρεμία του μυαλού του και στο κατά πόσο είχε επαρκή ευκαιρία, μετά που σχημάτισε την πρόθεση του, να την αναλογιστεί και να υπαναχωρήσει.  Η χρονική αυτή ανάπαυλα για τον αναλογισμό των πράξεων του από τον δράστη και η ευκαιρία απεμπόλησης της φονικής πρόθεσης κάτω από την επίδραση της συνείδησης του ανθρώπου, αποτελεί αναγκαίο στοιχείο της έννοιας του φόνου εκ προμελέτης (Hadjisavvas v. The Republic (1988) 2 CLR 37, Τσιάκκας ν. Αστυνομίας (1997) 2 ΑΑΔ 349).  Για τον ίδιο λόγο είναι σημαντικό το κατά πόσον είχε μεσολαβήσει κάποια άλλη αιτία (intervening cause) όπως λ.χ. η πρόκληση του θύματος προς το δράστη η οποία να δημιουργεί αμφιβολίες για την νοητική ή ψυχολογική κατάσταση του δράστη κατά τον χρόνο που επιφέρει το θανατηφόρο πλήγμα (Mustafa Halil v. The Republic (1962) CLR 18 και Dervish Halil v. The Republic (1961) CLR 432).’’ 

 

Αναφορικά με το αδίκημα της Γυναικοκτονίας (2^η Κατηγορία):

 

Σύμφωνα με το άρθρο 10Α του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμος του 2021 (115(I)/2021):

 

10Α. Πρόσωπο το οποίο επιφέρει το θάνατο γυναίκας με παράνομη πράξη ή παράλειψη είναι ένοχο του αδικήματος της γυναικοκτονίας και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης διά βίου:

 

Νοείται ότι παράνομη παράλειψη συνιστά η υπαίτια αμέλεια παράλειψης εκτέλεσης καθήκοντος, αν και δεν υφίσταται πρόθεση πρόκλησης θανάτου.

 

[…]

 

Συμπεράσματα

 

Αναφορικά με το αδίκημα του Φόνου εκ Προμελέτης (1^η Κατηγορία):

 

Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος με τις μαχαιριές που επέφερε στο θύμα κατά την διάρκεια επίσκεψης της στο διαμέρισμα του στις 14.06.2024 αποτέλεσαν την αιτία πρόκλησης του θανάτου της.

 

Υπενθυμίζεται επίσης ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος παραδέχεται στην ανακριτική του κατάθεση ημερ. 02.07.2024 (Τεκμ. 123Β) ότι μαχαίρωσε το θύμα και σε κάθε περίπτωση αυτό δεν αμφισβητείται ούτε από τον δικηγόρο του αφού ουσιαστικά σε σχέση με το αδίκημα της 1^ης κατηγορίας η επιχειρηματολογία της αγόρευσης επικεντρώνεται στην θέση ότι η θανάτωση του θύματος από τον κατηγορούμενο έγινε στην απουσία προμελέτης. 

 

Συνεπώς από τα πιο πάνω προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα της τέλεσης από πλευράς του κατηγορούμενου παράνομης πράξης η οποία είχε ως συνέπεια τον θάνατο του θύματος.

 

Αναφορικά με το ζήτημα της πρόθεσης πρόκλησης θανάτου, διαφωτιστικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση, ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 176/2018, 202/2018, 11/1/2019:

 

‘’Για την πρόθεση σπάνια η μαρτυρία είναι άμεση. Συνήθως αποδεικνύεται με περιστατική μαρτυρία όπως είναι οι προπαρασκευαστικές πράξεις, το ελατήριο, οι δηλώσεις του κατηγορούμενου, το όπλο που χρησιμοποιήθηκε, η επιμονή στην επίθεση, η φύση των πράξεων και ενεργειών του δράστη που συνθέτουν την επίθεση, η φύση των τραυμάτων και το μέρος όπου εντοπίστηκαν κλπ. (Παρούτη v. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 446).  Η περιστατική μαρτυρία όμως, μπορεί να οδηγήσει σε καταδίκη μόνο όταν η σχέση της με την ενοχή του κατηγορούμενου είναι αφενός άμεση και αφετέρου δεν επιτρέπει άλλη λογική ερμηνεία (Ιωάννου v. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 301).  Κατά τα άλλα, όχι μόνο δεν υπολείπεται της άμεσης μαρτυρίας, αλλά τείνει να περιορίσει τις πιθανότητες του ανθρώπινου λάθους (Fournides v. Republic (1986) 2 CLR 73 και Παφίτης v. Δημοκρατίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 444). Τονίζουμε βέβαια την αρχή ότι σε ποινικές υποθέσεις στις οποίες η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία, το δικαστήριο θα πρέπει όχι μόνο να κρίνει ότι τα γεγονότα συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορουμένου, αλλά περαιτέρω να βεβαιωθεί ότι δεν συμβιβάζονται με οποιονδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από το ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα (Αθηνής ν. Δημοκρατίας (1990) 2 Α.Α.Δ. 41).  Η νομολογία πάντως, εκφράζοντας την κοινή ανθρώπινη εμπειρία και λογική, διαπιστώνει πως κάθε πρόσωπο τεκμαίρεται ότι έχει την πρόθεση να επιφέρει τις φυσικές συνέπειες των πράξεων του (R. v. Georghiades (No. 2) 22 CLR 128).  Το τεκμήριο αυτό βέβαια είναι μαχητό και αρκεί η πρόκληση υποβόσκουσας έστω αμφιβολίας για να ανατραπεί.’’

 

Η πρόθεση πρόκλησης θανάτου αποδεικνύεται στην υπό εξέταση υπόθεση από την έκταση και την βιαιότητα που υπέδειξε ο κατηγορούμενος κατά την διάρκεια που αυτός μαχαίρωσε το θύμα. Υπενθυμίζεται ότι ο κατηγορούμενος, επέφερε στο θύμα σύμφωνα και με τα ευρήματα της σχετικής Ιατροδικαστικής Έκθεσης, συνολικά  4 τραύματα στην θωρακική και κοιλιακή χώρα από τα οποία τελικά προήλθε ο θάνατος. Επίσης εντοπίστηκαν πολλαπλά τραύματα τα οποία προκλήθηκαν και πάλι από μαχαίρι στην παλαμιαία χώρα του δεξιού και αριστερού χεριού του θύματος τα οποία χαρακτηρίζονται ως αμυντικά. Αυτό συνηγορεί στο ότι παρά την προσπάθεια του θύματος σε κάποια στιγμή που αυτή δέχθηκε επίθεση να αμυνθεί, ο κατηγορούμενος έδειξε αποφασιστικότητα και επιμονή να συνεχίσει την παράνομη πράξη του και να επιφέρει τον θάνατο της. Στην βάση των πιο πάνω περιστάσεων καταλήγουμε στο ένα και μόνο εύλογο συμπέρασμα που προκύπτει εξ αυτών, ήτοι ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση, όχι απλώς να διαπράξει την παράνομη πράξη, αλλά και να επιφέρει το θάνατο του θύματος. 

 

Σε σχέση με το ζήτημα της αυτοάμυνας, σημειώνουμε ότι ο κ. Πραστίτης, ρητά και κατόπιν ερώτησης του Δικαστηρίου, δήλωσε ότι ο κατηγορούμενος δεν εγείρει τέτοια υπεράσπιση. Ούτε ο ίδιος ο κατηγορούμενος στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ισχυρίστηκε ευθέως ότι ενεργούσε αμυνόμενος. Ισχυρίστηκε  ότι αφόπλισε το θύμα, επειδή εκείνη του επιτέθηκε πρώτη, και στη συνέχεια τη μαχαίρωσε. Εγείρεται από τον ίδιο ζήτημα πρόκλησής του από το θύμα (εκδοχή που δεν μπορεί να αποκλειστεί βάσει της προσκομισθείσας μαρτυρίας) και όχι ενέργειας αναγκαίας υπό τις περιστάσεις για την προστασία της σωματικής του ακεραιότητας (δηλαδή αυτοάμυνας). Εξάλλου, εξετάζοντας έστω και αυτεπαγγέλτως το ζήτημα της αυτοάμυνας, παρατηρούμε ότι όπως ο ίδιος ανέφερε στην κατάθεσή του, είχε ήδη καταφέρει να αφοπλίσει το θύμα προτού το μαχαιρώσει και άρα ο όποιος κίνδυνος δυνατό να υφίστατο είχε πλέον υποχωρήσει. Σε κάθε περίπτωση, το ενδεχόμενο να ενήργησε σε αυτοάμυνα δεν συνάδει ούτε με τα αμυντικά τραύματα που βρέθηκαν στις παλάμες του θύματος (βλ. μαρτυρία του Μ.Κ.9), ούτε με τον αριθμό ή τη σοβαρότητα των τραυμάτων που προκλήθηκαν σε αυτό. Συνεπώς, δεν βρίσκει έρεισμα στην προσκομισθείσα μαρτυρία και απορρίπτεται.

 

Απομένει να απαντηθεί από το Δικαστήριο το κατά πόσον στην υπό εξέταση υπόθεση έχει αποδειχθεί με αυστηρό τρόπο και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας^[18] και το συστατικό στοιχείο της προμελέτης. Kαι αυτό στη βάση του ότι η προμελέτη θα πρέπει να αποδειχθεί επιπρόσθετα της τέλεσης από πλευράς κατηγορούμενου παράνομης πράξης με πρόθεση να επιφέρει το θάνατο του θύματος. Μόνο με την απόδειξη του συνόλου των συστατικών στοιχείων του αδικήματος του φόνου εκ προμελέτης μπορεί να κριθεί ο κατηγορούμενος ένοχος σε αυτό.

 

Τίθενται λοιπόν προς απάντηση τα ακόλουθα ερωτήματα:

 

(α) Έχει ο κατηγορούμενος στην υπό εξέταση υπόθεση και με βάση την τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου κυρίως περιστατική μαρτυρία, σχεδιάσει και μελετήσει την δολοφονία του θύματος; 

 

(β) Τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω περιστατικής μαρτυρίας, έχουν τέτοια ισχύ, ώστε αλληλοσυνδεόμενα να δημιουργούν τελικά το απαιτούμενο ασφαλές υπόβαθρο για καταδίκη στο έγκλημα του φόνου εκ προμελέτης αφού αποτελεί το μόνο λογικό συμπέρασμα που προκύπτει από τέτοια μαρτυρία;^[19]

 

Αποτέλεσε επιχειρηματολογία του κ. Χατζηκύρου για να πείσει το Δικαστήριο, ότι η θανάτωση της […] αποτελεί περίπτωση φόνου εκ προμελέτης, ότι στις 14.06.2024 ο κατηγορούμενος βρισκόταν στην διαδικασία εκτέλεσης του σχεδίου του εις βάρος του θύματος έχοντας μάλιστα ως κινητήρια δύναμη την ζήλια και τον αρρωστημένο αντρικό εγωισμό του αφού δεν μπορούσε να αποδεχθεί ότι το θύμα δεν επιθυμούσε να επιστρέψει κοντά του και βρισκόταν πλέον με άλλο άντρα (τον ΜΚ7). Μάλιστα κατά τον συνήγορο η κλιμάκωση των κινήσεων του κατηγορούμενου ξεκινά από τις 10.06.2024 όπου φαίνεται αρχικά να μεταβαίνει στο διαμέρισμα του θύματος και το φωτογραφίζει εξωτερικά, ενώ στην συνέχεια αργά το βράδυ εντοπίζει το θύμα στην κατοικία του ΜΚ7 μαζί με το ανήλικο παιδί του όπου και τσακώνονται. Αποκορύφωμα της οργής του κατηγορούμενου κατά τον συνήγορο, ήταν η απόφαση του θύματος να απουσιάζει από το διαμέρισμα της στις 13.06.2024 ξημερώματα 14.06.2024 και να αφήσει τον κατηγορούμενο και τα ανήλικα παιδιά τους μόνα τους στο διαμέρισμα γεγονός που εξόργισε τον κατηγορούμενο και έκτοτε ουσιαστικά περίμενε την κατάλληλη ευκαιρία για να εφαρμόσει το σχέδιο και την απόφαση του για να φονεύσει την πρώην σύζυγο του.

 

Αποτέλεσε περαιτέρω θέση του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ότι το θύμα δεν είχε κανένα λόγο να επιτεθεί πρώτο στον κατηγορούμενο, ούτε και θα ήταν λογικό να βάλει σε κίνδυνο την σωματική της ακεραιότητα και την ζωή της με το να υλοποιήσει τις απειλές που ισχυρίστηκε ο κατηγορούμενος στις ανακριτικές του καταθέσεις πως  εκστόμισε, ότι δηλαδή θα έπεφτε από το μπαλκόνι του διαμερίσματος για να του δημιουργήσει πρόβλημα από την στιγμή που ήδη είχε υποβάλει καταγγελία στην Αστυνομία εναντίον του. Τα όσα μάλιστα προηγήθηκαν στο μπαλκόνι του διαμερίσματος στις 14.06.2024 με τις φωνές του θύματος και την προσπάθεια της να ξεφύγει από τον κατηγορούμενο αναδεικνύουν την επικίνδυνη κατάσταση στην οποία αυτή βρέθηκε έχοντας ως πρωταγωνιστή τον κατηγορούμενο. 

 

Μάλιστα σύμφωνα πάντα με τον συνήγορο, το θύμα φοβόταν τον κατηγορούμενο, εξου και η απροθυμία της στις 10.06.2024 να φύγει μαζί του από το σπίτι του ΜΚ7, ενώ επίκληση γίνεται από πλευράς του συνηγόρου και σε αριθμό ψεμάτων στα οποία ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε στις ανακριτικές του καταθέσεις που έχουν να κάνουν με τους λόγους και χρόνους της επίσκεψης του στις 13.06.2024 ξημερώματα 14.06.2024 στο διαμέρισμα του θύματος και της παραμονής του εκεί, καθώς και στις κατά περιόδους απειλές του κατηγορούμενου προς το θύμα ότι θα την σκότωνε και θα αυτοκτονούσε.

 

Με όλο τον προσήκοντα σεβασμό προς τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά δεν μας βρίσκει σύμφωνους ότι η παρούσα υπόθεση αφορά μια ξεκάθαρη περίπτωση φόνου εκ προμελέτης.  

 

Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η σχέση μεταξύ θύματος και κατηγορούμενου ήταν συγκρουσιακή, είχαν τσακωμούς, χώριζαν και επανασυνδέονταν. Μάλιστα τα προβλήματα αυτά οδήγησαν τον κατηγορούμενο αρχικά σε σκέψεις να φύγει από την Κύπρο και να επιστρέψει στην Βουλγαρία πράγμα το οποίο τελικά δεν υλοποίησε με την παραίνεση της αδελφής του ΜΚ8, ενώ στην συνέχεια ενημέρωσε την ΜΚ13 περί της πρόθεσης του να διεκδικήσει την γονική μέριμνα των παιδιών τους.

 

Πράγματι στις 10.06.2024 φαίνεται ο κατηγορούμενος να είχε εξοργιστεί εντοπίζοντας το θύμα μαζί με το ανήλικο αγοράκι τους στην κατοικία του ΜΚ7, αλλά δεν μπορούμε να αποδεχθούμε την θέση ότι το θύμα φοβόταν τον κατηγορούμενο ως εισηγείται ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής. Και αυτό γιατί ας μην ξεχνάμε ότι στο τέλος ήταν μαζί που αποχώρησαν θύμα και κατηγορούμενος από την κατοικία του ΜΚ7 μάλιστα επιβιβαζόμενοι στο ίδιο αυτοκίνητο (του θύματος) όπου στην συνέχεια κατευθύνθηκαν στον Αστυνομικό Σταθμό και προέβηκαν αμφότεροι σε καταγγελίες εναντίον ο ένας του άλλου. Μάλιστα ως επιβεβαιώθηκε και από την ΜΚ13 το θύμα ξημερώματα 11.06.2024 δεν χρησιμοποίησε την εναλλακτική διαμονή που της προτάθηκε, ενώ όταν επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί της η ΜΚ13 της ανέφερε πως όλα ήταν καλά. Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι στην κατάθεση της ημερ. 11.06.2024 το θύμα ανέφερε στην Αστυνομία, πως ο κατηγορούμενος την είχε απειλήσει όταν την κτυπούσε στην κατοικία του ΜΚ7, ότι θα την σκότωνε και θα την έκοβε κομματάκια.

 

Επιπρόσθετα μετά από το περιστατικό το βράδυ των 10.06.2024 μέχρι και πριν από την συνάντηση θύματος και κατηγορούμενου στο διαμέρισμα του τελευταίου το πρωινό στις 14.06.2024, αυτοί συνέχισαν να έχουν κανονική επικοινωνία, να ανταλλάζουν επισκέψεις, να παραλαμβάνουν και να παραδίδουν τα παιδιά τους τόσο από το σχολείο όσο και μεταξύ τους και γενικά να έχουν συναναστροφές, χωρίς να προκύψει οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα και ωσάν το περιστατικό ημερομηνίας 10.06.2024 στην κατοικία του ΜΚ7 να μην συνέβηκε ποτέ.

 

Φαίνεται επίσης ο κατηγορούμενος πράγματι να ήταν δυσαρεστημένος από το γεγονός ότι το θύμα αργά το βράδυ στις 13.06.2024 ξημερώματα 14.06.2024 είχε εγκαταλείψει το διαμέρισμα της αφήνοντας μόνο τόσο τον κατηγορούμενο όσο και τα παιδιά τους με τον κατηγορούμενο να προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί της τηλεφωνικώς. Όταν όμως κάποια στιγμή αυτή επέστρεψε στην κατοικία ως επιβεβαιώθηκε και από την ΜΚ3 δεν προέκυψε οποιοσδήποτε μεταξύ τους τσακωμός ή καβγάς, απεναντίας όταν η ΜΚ3 ξύπνησε για να ετοιμαστεί να πάει στην εργασία της τόσο το θύμα όσο και ο κατηγορούμενος κοιμούνταν στο διαμέρισμα μαζί με τα παιδιά τους.

 

Η συλλογιστική του κ. Χατζηκύρου ότι ουσιαστικά η απόφαση για την θανάτωση του θύματος από τον κατηγορούμενο ‘’κλείδωσε’’ το βράδυ των 13.06.2024 ξημερώματα 14.06.2024 λόγω της μεγάλης του ζήλιας προς το θύμα και το γεγονός ότι αυτή έβλεπε άλλο άνδρα, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Και αυτό γιατί η προμελέτη προϋποθέτει τόσο σχεδιασμό όσο και μελέτη του φόνου. Η ζήλια, ο θυμός ή δυσαρέσκεια ή η απογοήτευση που ενδεχόμενα να ένιωθε ο κατηγορούμενος για την οικογενειακή κατάσταση στην οποία είχε βρεθεί, δεν μπορούν από μόνα τους να οδηγήσουν σε ασφαλές συμπέρασμα ότι η πράξη του κατηγορούμενου να επιφέρει το θάνατο στην […] ήταν προμελετημένη.

 

Ιδιαίτερη βεβαίως βαρύτητα στην υπό εξέταση υπόθεση, δίδεται και στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κάποια στιγμή το πρωινό της 14.06.2024 όταν ξύπνησε, αναχώρησε από το διαμέρισμα του θύματος χωρίς να την προκαλέσει ή προξενήσει οποιοδήποτε κακό. Μάλιστα ήταν το θύμα που μετέβηκε με το αυτοκίνητο του στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου και τον επισκέφθηκε. Σύμφωνα και με τα τηλεφωνικά δεδομένα (Τεκμ. 83) ήταν αυτή που διενήργησε στις 06:33 την τελευταία κλήση προς τον κατηγορούμενο κατά την οποία συνομίλησαν, ενώ είχε προηγηθεί και άλλη μεταξύ τους πρωινή τηλεφωνική επικοινωνία.

 

Απουσιάζουν, εν προκειμένω, οποιαδήποτε στοιχεία που να παραπέμπουν σε κάποιο οργανωμένο σχέδιο από μέρους του κατηγορούμενου ή να υποδηλώνουν  προπαρασκευαστικές ενέργειες και γενικά σχεδιασμός και μελέτη που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην απόδειξη προμελέτης. Επισημαίνεται, επίσης, ότι για την τέλεση της παράνομης πράξης χρησιμοποιήθηκε ένα συνηθισμένο κουζινομάχαιρο που βρισκόταν ήδη εντός του διαμερίσματος ως μέρος του οικιακού εξοπλισμού, και όχι κάποιο συγκεκριμένο επιθετικό όργανο ή όπλο το οποίο ο κατηγορούμενος να είχε προμηθευτεί ή εξασφαλίσει εκ των προτέρων προς τον σκοπό υλοποίησης μιας προμελετημένης απόφασης θανάτωσης. Το στοιχείο αυτό αποδυναμώνει περαιτέρω την εκδοχή προηγούμενου σχεδιασμού, αφού η χρήση πρόχειρα διαθέσιμου αντικειμένου συνάδει περισσότερο με ενέργεια της στιγμής παρά με μελετημένη εκτέλεση. 

 

Ούτε το γεγονός ότι προηγήθηκε η προσπάθεια διαφυγής του θύματος από το μπαλκόνι του διαμερίσματος και οι φωνές της μπορούν να οδηγήσουν με ασφάλεια στο συμπέρασμα περί ύπαρξης προμελέτης. Το τι έλαβε χώρα εντός του διαμερίσματος κατά την άφιξη του θύματος σε αυτό, καθώς και το τι ακριβώς ακολούθησε μετά που ο κατηγορούμενος κατάφερε να τραβήξει το θύμα πίσω στο διαμέρισμα από το μπαλκόνι που βρισκόταν δεν μπορεί να διακριβωθεί, πέραν του γεγονότος ότι ο κατηγορούμενος κατά την διάρκεια που βρισκόταν εντός αυτού επέφερε τα θανατηφόρα τραύματα με μαχαίρι στο θύμα. Δεν μπορεί βεβαίως να αποκλεισθεί κανένα άλλο ενδεχόμενο κάτι που αποδέχθηκε τόσο ο Ιατροδικαστής ΜΚ9, όσο και η αντιπρόσωπος του Ινστιτούτου Γενετικής ΜΚ11, ήτοι δηλαδή το θύμα να επιτέθηκε πρώτο στον κατηγορούμενο ή και το αντίστροφο ή ακόμα και το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να προκλήθηκε από το θύμα στα πλαίσια μιας έντονης συζήτησης ή διαπληκτισμού που θα μπορούσαν να είχαν μεταξύ τους λόγω της προβληματικής τους σχέσης και της προηγηθείσας (στις 10.06.2024) καταγγελίας της στην Αστυνομία εναντίον του. Εξάλλου, η πρόκληση ως στοιχείο αναιρεί την έννοια της προμελέτης και υποβαθμίζει τος έγκλημα του φόνου σε εκείνο της ανθρωποκτονίας. Το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση, παραμένει ανοικτό το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να ενήργησε κατόπιν πρόκλησης (δεν έχει αποδειχθεί το αντίθετο στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας), από μόνο του, υπονομεύει την θέση ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε με προμελέτη.

 

Σε σχέση με την λήψη φωτογραφίας του διαμερίσματος του θύματος στις 10.06.2024 ή την βιντεογράφηση της από τον κατηγορούμενο στις 13.06.2024 ούτε και αυτά θα μπορούσαν να αποτελέσουν ασφαλές υπόβαθρο επιχειρηματολογίας προς υποστήριξη της ύπαρξης προμελέτης ως το παρουσιάζει ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής. Δεν αντιλαμβανόμαστε πώς η λήψη τέτοιου υλικού μπορεί να υποστηρίξει τη θέση ότι ο κατηγορούμενος είχε προσχεδιάσει το φόνο του θύματος ή πως και γιατί αυτές οι ενέργειες του κατηγορούμενου θα μπορούσαν να ιδωθούν ως προπαρασκευαστικές κινήσεις του προτού διαπράξει το υπό κρίση αδίκημα. Η βιντεογράφηση του θύματος από τον κατηγορούμενο στις 13.06.2024 που την παρουσιάζει ενδεχόμενα να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών ή για το κατά πόσον αυτή βρισκόταν πράγματι στο διαμέρισμα της μαζί με τα παιδιά της στις 10.06.2024, θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελέσουν ενέργειες του κατηγορούμενου προς υποστήριξη της απόφασης του να διεκδικήσει την γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων τους, αναδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο την ακαταλληλότητα του θύματος. Για την πρόθεση του να διεκδικήσει την γονική μέριμνα είχε ενημερωθεί σχετικά ως προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου η ΜΚ13 σε επικοινωνία που είχε τόσο με τον κατηγορούμενο όσο και με την αδελφή του μεταξύ άλλων και στις 12.06.2024.

 

Εξετάζοντας τώρα την επιχειρηματολογία περί προηγούμενων απειλών θανάτωσης του θύματος από τον κατηγορούμενο και ότι αυτές υποδηλώνουν την ύπαρξη προμελέτης σημειώνουμε τα εξής:

 

Ως έχει πολάκις σημειωθεί τόσο το θύμα όσο και ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζαν στην σχέση τους προβλήματα που οδηγούσαν άλλοτε σε τσακωμούς και άλλοτε σε επανασυνδέσεις. Σε κάποιες περιπτώσεις προχωρούσαν και σε καταγγελίες στην Αστυνομία ο ένας εναντίον του άλλου.  

 

Επαναλαμβάνουμε ότι στις 17.03.2024 έγινε η πρώτη καταγγελία του θύματος στην Αστυνομία όταν πήγε να παραλάβει τον υιό τους από το διαμέρισμα του κατηγορούμενου και είχαν μεταξύ τους διαπληκτισμό. Ως ανέφερε το θύμα στην κατάθεση της ο κατηγορούμενος της ζήτησε να αποχωρήσει από το διαμέρισμα του και μάλιστα την έσπρωξε προς τα έξω χωρίς όμως να αναφερθεί στην κατάθεση της σε οποιαδήποτε απειλή για θανάτωση. 

 

Σύμφωνα με τον ΜΚ12 περί τον Δεκέμβριο του 2023 ισχυρίστηκε ότι το θύμα του είχε αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος την κακοποιούσε σωματικά και ψυχολογικά. Μάλιστα τον Απρίλιο 2024 του είχε αναφέρει ότι την είχε απειλήσει ότι αν δεν επέστρεφε κοντά του αυτός θα αυτοκτονούσε και ότι θα έπαιρνε τα παιδιά τους και θα επέστρεφε στην Βουλγαρία χωρίς όμως να γίνει αναφορά σε οποιαδήποτε απειλή θανάτωσης του θύματος.

 

Στην κατάθεση του ο ΜΚ7 αναφέρει ότι κάποιες από τις φορές που βρέθηκε με το θύμα αυτή του είχε εκμυστηρευτεί ότι ο κατηγορούμενος την είχε απειλήσει ότι θα της κόψει το κεφάλι και θα αυτοκτονήσει.

 

Στην κατάθεση του θύματος ημερ. 11.06.2024 που αφορά στο περιστατικό που έλαβε χώρα στην κατοικία του ΜΚ7 αναφέρει ότι όταν ο κατηγορούμενος την είχε κτυπήσει την απείλησε ότι θα την σκοτώσει και θα την κόψει κομμάτια. Πρόκειται για κατάθεση που το θύμα έδωσε στην Αστυνομία αμέσως μετά το περιστατικό ημερομηνίας 10.06.2024 σε συνέχεια τσακωμού της με τον κατηγορούμενο κατά την διάρκεια του οποίου φαίνεται να την είχε κτυπήσει στο πρόσωπο. 

 

Λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη ότι στα έγγραφα (Τεκμ. 125 & 134) που αφορούν την ανήλικη θυγατέρα της οικογένειας γίνεται αναφορά ότι η ανήλικη είχε ακούσει κατά τη διάρκεια τσακωμών των γονέων της απειλές του κατηγορούμενου ότι θα σκότωνε την μητέρα της και μετά θα αυτοκτονούσε.

 

Οι απειλές που κατά καιρούς ξεστόμιζε ο κατηγορούμενος κατά της ζωής του θύματος, ακόμη και λίγες μέρες πριν το επίδικο περιστατικό, σαφώς παρέχουν έδαφος για πιθανολόγηση ότι ο κατηγορούμενος είχε προαποφασίσει να σκοτώσει το θύμα και ότι άρα κατά τον επίδικο χρόνο ενήργησε με προμελέτη. Ωστόσο, δεν υπάρχει εν προκειμένω κάποιο στοιχείο στο μαρτυρικό υλικό που να οδηγεί, συνδυαστικά με την ύπαρξη των απειλών, στο αναπόδραστο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος όντως αποφάσισε επί προμελετημένου σχεδίου να υλοποιήσει τις απειλές του. Το όλο ζήτημα παραμένει στη σφαίρα της πιθανολόγησης, ενδέχεται να εντάσσεται στο πλαίσιο των τσακωμών που είχαν μεταξύ του, και δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο κατηγορούμενος είχε, σε κάποιο χρονικό σημείο, λάβει ψύχραιμα την απόφαση να υλοποιήσει τις απειλές αυτές.

 

Παρεμβάλλεται ότι οι αναφορές του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής περί απότομης διακοπής του καπνίσματος ενός τσιγάρου από το θύμα λόγω του τρόπου που αυτό βρέθηκε μισοκαπνισμένο με άθικτο το καμένο μέρος κάτω από το μπαλκόνι και περί κλειδώματος της πόρτας εισόδου του διαμερίσματος από τον κατηγορούμενο λόγω των σταγόνων αίματος που βρέθηκαν στο σημείο της πόρτας αποτελούν απλώς εικασίες ή υποθέσεις. Η μαρτυρία που έχει προσκομισθεί δεν επιτρέπει την εξαγωγή τέτοιων συμπερασμάτων και θα ήταν επισφαλές να ενταχθούν στην περιστατική μαρτυρία που εξετάζεται εν προκειμένω.

 

Ούτε τα ψεύδη του κατηγορούμενου τα οποία εντοπίζονται στις ανακριτικές του καταθέσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε συμπέρασμα προμελετημένου εγκλήματος. Τα ψεύδη αυτά φαίνεται να αφορούν κυρίως στο ότι δέχθηκε τηλεφώνημα από το θύμα στις 13.06.2024 αργά το απόγευμα η οποία ουσιαστικά τον προσκάλεσε να πάει στο διαμέρισμα της για να πιούν μια μπύρα (από ανακριτική ημερ. 02.07.2024) εξού και η άφιξη του στο διαμέρισμα περί της 2030 με 2100 και έφυγε τα μεσάνυχτα. Τέτοιο τηλεφώνημα δεν φαίνεται από μελέτη του Τεκμ. 83 (τηλεφωνικά δεδομένα) να έχει διενεργηθεί από το θύμα προς τον κατηγορούμενο. Επιπρόσθετα μέσα από την μαρτυρία της ΜΚ3 δεν διαφαίνεται ο κατηγορούμενος να είχε αναχωρήσει από το διαμέρισμα ως ισχυρίστηκε τα μεσάνυκτα αφού όταν η ΜΚ3 ξύπνησε μετά το κλάμα του παιδιού περί της 03:00 με 03:30 αυτός βρισκόταν εκεί, όπως και στις 05:00 που η ΜΚ3 ξύπνησε για να ετοιμαστεί να πάει στην δουλειά της.

 

Ούτε βεβαίως ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα η αναφορά του κατηγορούμενου στην ανακριτική του κατάθεση ημερ. 14.06.2024 ότι αυτός ξύπνησε στις 05:40 το πρωί στο διαμέρισμα του και στην συνέχεια πήγε στο διαμέρισμα του θύματος έπαιξε το κουδούνι και του άνοιξε η ΜΚ3, αφού όλα τα πιο πάνω δεν επιβεβαιώνονται από την αξιόπιστη μαρτυρία της ΜΚ3. 

 

Ο κατηγορούμενος όταν έδωσε ανακριτική κατάθεση τόσο στις 14.06.2024 όσο και στις 02.07.2024 γνώριζε βεβαίως ότι ένεκα των ενεργειών του επήλθε ο θάνατος στην πρώην σύζυγο του. Mάλιστα συγκρίνοντας τις δύο καταθέσεις καθίσταται αντιληπτό ότι αρχικά απέφυγε να αναφέρει ότι ο ίδιος μαχαίρωσε το θύμα κάτι το οποίο τελικά έπραξε στην κατάθεση ημερ. 02.07.2024. Έδωσε βεβαίως μια εκδοχή γεγονότων καταλογίζοντας στο θύμα ότι του είχε επιτεθεί πρώτη κάτι το οποίο όμως δεν μπορεί να διαπιστωθεί με ασφάλεια από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ούτε όμως και να αποκλειστεί. Πέραν από αυτά, διαπιστώνονται τα ψεύδη στα οποία γίνεται αναφορά ανωτέρω σε σχέση με την επίσκεψη του το προηγούμενο βράδυ στο διαμέρισμα του θύματος. Δεν θα μπορούσε όμως να λεχθεί με ασφάλεια ότι τα ψεύδη αυτά παρατέθηκαν από πλευράς κατηγορούμενου με σκοπό την απόκρυψη από μέρους του της ύπαρξης προμελετημένου σχεδίου θανάτωσης του θύματος. Ούτως η άλλως ο ίδιος μετά την επίσκεψη του στο διαμέρισμα στις 13.06.2024 και την παραμονή του σε αυτό μέχρι και κάποια στιγμή νωρίς το πρωί στις 14.06.2024, στην συνέχεια αποχωρεί χωρίς να δημιουργηθεί οποιοδήποτε πρόβλημα και μεταβαίνει στην δική του κατοικία. 

 

Επανερχόμενοι στο ερώτημα (β) που τέθηκε ανωτέρω, κρίνουμε ότι, ακόμα και αν τα επιμέρους στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας εξεταστούν συνδυαστικά, η ύπαρξη κατά καιρούς απειλών, η φωτογράφηση και βιντεοσκόπηση του θύματος, η δυσαρέσκεια του κατηγορούμενου για την απουσία της το βράδυ των 13.06.2024, η χρήση πρόχειρου κουζινομάχαιρου αντί προμηθευμένου όπλου, καθώς και τα ψεύδη που εντοπίστηκαν στις ανακριτικές του καταθέσεις, δεν συνθέτουν αλυσίδα περιστατικών η οποία, ως σύνολο, να οδηγεί με ασφάλεια και ως το μόνο λογικό συμπέρασμα, στην απόδειξη προμελετημένου σχεδίου θανάτωσης του θύματος. Έκαστο εκ των ανωτέρω στοιχείων επιδέχεται, όπως αναλύθηκε, εναλλακτική και εξίσου εύλογη εξήγηση άσχετη με προμελέτη, με αποτέλεσμα ο συνδυασμός τους να μην οδηγεί αναπόδραστα στην πιο πάνω κατάληξη.

 

Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη όλα τα ανωτέρω καταλήγουμε στο ότι, η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν είναι επαρκώς ισχυρή ώστε να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορούμενου στο αδίκημα του φόνου εκ προμελέτης στο αποδεικτικό επίπεδο που απαιτείται. Παραμένει εύλογη αμφιβολία ως προς το κατά πόσον ο κατηγορούμενος στις 14.06.2024 εκτέλεσε εν ψυχρώ ένα προμελετημένο φόνο.

 

Συνεπώς ενόψει της μη απόδειξης της προμελέτης στον απαιτούμενο βαθμό στην υπό εξέταση υπόθεση, η 1^η κατηγορία δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί εναντίον του κατηγορούμενου. 

 

Αναφορικά με το αδίκημα της Γυναικοκτονίας (2^η Κατηγορία):

 

Ως διαφαίνεται από το περιεχόμενο του άρθρου 10Α του Ν.115(I)/2021 τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της γυναικοκτονίας είναι αυτά της: (α) τέλεσης παράνομης πράξης, (β) η οποία επιφέρει τον θάνατο του θύματος, (γ) θύμα το οποίο θα πρέπει απαραίτητα να είναι γυναίκα εν την έννοια του νόμου.^[20] 

 

Όσον αφορά το mens rea του αδικήματος της γυναικοκτονίας, κατ αναλογία των όσων εφαρμόζονται για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας, αυτό που χρειάζεται να αποδειχθεί είναι η πρόθεση πρόκλησης της παράνομης πράξης. Η πρόθεση πρόκλησης θανάτου δεν αποτελεί απαραίτητο στοιχείο του αδικήματος (βλ. Πουτζιουρής & άλλος ν. Δημοκρατίας (1990) 2 ΑΑΔ 309). Στην προκειμένη περίπτωση ως έχει αναφερθεί και ανωτέρω έχει αποδειχθεί τόσο η πρόθεση πρόκλησης της παράνομης πράξης όσο και η πρόθεση πρόκλησης θανάτου.

 

 

Με όλο τον προσήκοντα σεβασμό προς τον συνήγορο του κατηγορούμενου, αλλά δεν μας βρίσκει σύμφωνους η ερμηνεία που δίδει στο εν λόγω άρθρο σε σχέση με τα συστατικά του στοιχεία και την θέση που προωθεί, ότι εκτός από τα ανωτέρω, απαιτείται επιπρόσθετα να αποδειχθεί για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος, μισογυνισμός και γενικά συμπεριφορά του κατηγορούμενου, που αποτελεί προϊόν έκφυλης διάκρισης.

 

Τέτοια ερμηνεία σε καμιά περίπτωση δεν δικαιολογείται από την διατύπωση του άρθρου 10Α του Ν. 115(Ι)/2021 το οποίο ορίζει το αδίκημα και για το πότε αυτό στοιχειοθετείται. Μάλιστα τυχόν αποδοχή της εισήγησης του κ. Πραστίτη επί του θέματος, θα είχε ως αποτέλεσμα το Δικαστήριο να προχωρεί όχι σε ερμηνεία της συγκεκριμένης νομοθετικής πρόνοιας, αλλά σε προσθήκη και μεταβολή του κειμένου του νομοθετήματος πράγμα ανεπίτρεπτο.

 

Σε σχέση με την ερμηνεία ποινικών νομοθετημάτων σχετικά είναι τα όσα λέχθηκαν πολύ πρόσφατα στην Ποινική Έφεση Αρ.: 123/2022, 233/2022 ΕΙΡΗΝΗ ΣΟΦΡΩΝΙΟΥ κ.α. v. ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ, ημερ. 25.06.2025.

 

 ‘’Όσον αφορά τις καθιερωμένες αρχές ερμηνείας υπενθυμίζουμε τη βασική αρχή ότι: «...προκειμένου περί ποινικών νομοθετημάτων, η ερμηνεία πρέπει να είναι αυστηρή προς όφελος του κατηγορουμένου» (Popov v. Αστυνομίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 338). Οι ποινικοί νόμοι «πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά και όπου υπάρχει αμφιβολία να δίδεται η ερμηνεία εκείνη που είναι υπέρ του πολίτη» (Δήμος Γαλατάκης Λτδ v. Δημοκρατίας (2008) 3 Α.Α.Δ. 78).

 

Όπου το νόημα των λέξεων είναι καθαρό και σαφές δεν υπάρχει περιθώριο άλλης ερμηνείας για να διακριβωθεί η πρόθεση του νομοθέτη (Κιτρομηλίδης v. Αστυνομίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 162). Η χρήση της τελολογικής μεθόδου επιτρέπει, οποτεδήποτε το ερμηνευόμενο κείμενο παρέχει την ευχέρεια, την απόδοση της ερμηνείας η οποία αποτελεσματικότερα προωθεί την ευόδωση των, κατά τα άλλα, έκδηλων σκοπών του νομοθέτη. Πλην όμως, δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει την απόκλιση από τις ρητές διατάξεις της νομοθεσίας ή τη μεταβολή του κειμένου της. Όπως περαιτέρω τονίζεται στην υπόθεση Κ.Ο.Τ. v. Παπαδοπούλου (1990) 2 Α.Α.Δ. 86 «[Ό]που οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς, το κείμενο της αποτελεί το μόνο αυθεντικό οδηγό για τους συγκεκριμένους σκοπούς του νομοθέτη».

 

Το περιεχόμενο του άρθρου άρθρου 10Α του Ν. 115(Ι)/2021 και το λεκτικό που ο νομοθέτης εν την σοφία του αποφάσισε να χρησιμοποιήσει είναι συγκεκριμένο και σαφές και δεν χωρεί οποιασδήποτε αμφιβολίας σε σχέση με την ερμηνεία του αναφορικά με την αποκρυστάλλωση των συστατικών στοιχείων του αδικήματος της γυναικοκτονίας τα οποία είναι αυτά που αναφέρουμε ανωτέρω.   

 

Η επιχειρηματολογία του κ. Πραστίτη βασιζόμενη κατά κύριο στο έμφυλο χαρακτήρα του αδικήματος, δεν μπορεί να υπεισέλθει στα του ορισμού του αδικήματος της γυναικοκτονίας, αλλά ως ρητά καθορίζει το άρθρο 10Α υποπαράγραφος (2) του Ν. 115(Ι)/2021, το έμφυλο πλαίσιο υπεισέρχεται στο στάδιο επιμέτρησης και επιβολής ποινής, καθορίζοντας μάλιστα ρητά ως επιβαρυντικούς συγκεκριμένους παράγοντες αν ο θάνατος γυναίκας θύματος επήλθε συνέπεια ενός ή περισσότερων αποτελεσμάτων που απαριθμούνται στο νομοθέτημα.

 

Για τους λόγους που εξηγήσαμε πιο πάνω, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος με παράνομη πράξη ήτοι με την χρήση μαχαιριού στις 14.06.2024 και με πρόθεση πρόκλησης θανάτου, επέφερε τον θάνατο στο θύμα που ήταν η πρώην γυναίκα του.

 

Συνεπώς στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της γυναικοκτονίας και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 2^η κατηγορία.

 

Κατάληξη

 

Για τους λόγους που εξηγήσαμε πιο πάνω, κρίνουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει τη σωρευτική συνύπαρξη των συστατικών στοιχείων της 2^ης κατηγορίας, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στην οποία κρίνεται ένοχος. Αθωώνεται και απαλλάσσεται της 1^ης κατηγορίας. 

 

 

(Υπ.)………………

Λ. Μάρκου, Π.Ε.Δ.

(Υπ.) ......................

Ν. Φακοντής, Ε.Δ.

(Υπ.) .......................

Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ.

Πιστόν Αντίγραφον

 

Πρωτοκολλητής