ΤHE WHITΕ ZEBRA LTD ν. SIMON DIEP, Αρ. Αίτησης: E11/2024, 9/11/2026
print
Τίτλος:
ΤHE WHITΕ ZEBRA LTD ν. SIMON DIEP, Αρ. Αίτησης: E11/2024, 9/11/2026

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

 

Ενώπιον:       Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και

                      Ν. Χατζημπέη, Γ. Παναγιώτου, Μελών    

Αρ. Αίτησης: E11/2024

Μεταξύ:

ΤHE WHITΕ ZEBRA LTD (HE 371848)  

                                                                                                                   Αιτητών

και

 

SIMON DIEP

                                                                                                                Καθ’  ου η αίτηση

----------------------------

Ημερομηνία: 09.11.2026

 

Εμφανίσεις

Για Αιτητές                          :   Γιώργος Α. Βασιλείου Δ.Ε.Π.Ε.

Για Καθ’ ου η αίτηση           :   κος Ματσάγκος

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

           

Η παρούσα Αίτηση αφορά τρεις γραπτές συμβάσεις ενοικίασης (με ημερομηνίες 07.11.2021, 26.03.2022 και 03.06.2022). Με αυτές ο Καθ’ ου η αίτηση νοίκιασε τρία διαφορετικά διαμερίσματα (με αρ. 102, 103 και 104 αντίστοιχα) που βρίσκονται στο ίδιο κτίριο στην Λάρνακα (στο εξής αναφερόμενα ως «τα διαμερίσματα» ή «τα επίδικα διαμερίσματα»), για περίοδο δυο ετών το κάθε ένα. Το σύνολο των ενοικίων των τριών ενοικιάσεων ανερχόταν σε €2.120,00 μηνιαίως (ήτοι, €870,00 για το διαμέρισμα αρ.102, €675,00 για το διαμέρισμα αρ.103 και  €575,00 για το διαμέρισμα αρ.104).

 

Η Αίτηση καταχωρήθηκε στις 26.03.2024 και με αυτήν οι Αιτητές αξίωναν αρχικά την ανάκτηση από τον Καθ’ ου η αίτηση, της κατοχής των διαμερισμάτων και την έκδοση απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια ύψους €25.520,00 τα οποία αφορούσαν την χρονική περίοδο μέχρι την 31.03.2024 (πλέον ενοίκια προς €2.120,00 μηνιαίως από την 01.04.2024, πλέον λογαριασμούς κοινής ωφέλειας €5.647,00, πλέον έξοδα).

 

Στην πορεία της υπόθεσης, η κατοχή των διαμερισμάτων παραδόθηκε στους Αιτητές και η αξίωση περιορίστηκε στα, κατ’ ισχυρισμόν, οφειλόμενα ποσά.

 

  Σύμφωνα με την απαίτηση τους, οι Αιτητές είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων. Όλες οι συμβάσεις ενοικίασης εξέπνευσαν δύο έτη μετά την σύναψη τους και  ο Καθ’ ου η αίτηση συνέχισε να διατηρεί την κατοχή των διαμερισμάτων, έχοντας καταστεί έτσι θέσμιος ενοικιαστής.

 

Η αξίωση των Αιτητών έχει αποκρυσταλλωθεί, με την ανάκτηση της κατοχής των διαμερισμάτων, η οποία έλαβε χώρα σε διαφορετικές ημερομηνίες. Το διαμέρισμα αρ. 103 ανακτήθηκε στις 13.06.2024, διαμέρισμα αρ. 104 στις 08.07.2024 και το διαμέρισμα αρ. 102  στις 09.08.2024.

 

Αξιώνουν οι Αιτητές, τα εξής ποσά δεδουλευμένων ενοικίων:

·         Ποσό €16.020,00 για το διαμέρισμα αρ.102

·         Ποσό €9.790,00   για το διαμέρισμα αρ.103

·         Ποσό €7.745,00   για το διαμέρισμα αρ.104

(Σύνολο αξίωσης για οφειλόμενα ενοίκια €33.555,00).

 

Αξιώνουν επίσης το συνολικό ποσό των €2.707,91 ως οφειλόμενους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, για όλα τα διαμερίσματα (μέχρι την ημερομηνία απόδοσης της κατοχής στους Αιτητές).

Απάντηση  Καθ’ ου η αίτηση

      Ο Καθ’ ου η αίτηση αρνείται όλους τους ισχυρισμούς των Αιτητών, υποστηρίζοντας ότι:

·           οι συμβάσεις ενοικίασης συνάφθηκαν μεταξύ του ιδίου και του μάρτυρα των Αιτητών (Α.P.)  και ουδέποτε ενημερώθηκε για την ιδιότητα των Αιτητών ως ιδιοκτητών. 

·         Οι Αιτητές όφειλαν να αποταθούν αρχικά σε διαιτησία για την επίλυση της διαφοράς τους, ως οι σχετικές πρόνοιες των συμφωνιών.

·         Κανένα ποσό οφείλεται από τον Καθ’ ου η αίτηση, ο οποίος καλούσε στην λήξη της ενοικιαστικής περιόδου τον Α.P. να παραλάβει την κατοχή των διαμερισμάτων.

·         Καμία συμβατική υποχρέωση είχε για εξόφληση κοινοχρήστων εξόδων και λογαριασμών κοινής ωφέλειας (εκτός από τους λογαριασμών ηλεκτρικού, νερού και διαδικτύου).

·         Τα διαμερίσματα παρουσίαζαν ζημιές, οι οποίες έχρηζαν επιδιορθώσεων και οι οποίες ενέπιπταν στις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών. Λόγω της άρνησης των ιδιοκτητών, ο ίδιος ο Καθ’ ου η αίτηση προέβηκε στις εργασίες επιδιόρθωσης των διαμερισμάτων.

·         Παρά το γεγονός ότι τα διαμερίσματα παραδόθηκαν στον ιδιοκτήτη τους σε άριστη κατάσταση, οι Αιτητές αρνούνται να επιστρέψουν την κατατεθειμένη εγγύηση ύψους €4.240,00.

·         Περί τα τέλη του έτους 2022 και αρχές 2023 οι Αιτητές παράνομα επιχείρησαν να διακόψουν την παροχή νερού και ρεύματος στα διαμερίσματα και ο Καθ’ ου η αίτηση προέβηκε σε καταγγελίες στις αρμόδιες αρχές.

·         Οι Αιτητές παράνομα διατηρούν ένα μόνο μετρητή για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος και ένα για την κατανάλωση νερού στα διαμερίσματα, τα οποία παρουσιαζόμενα ως τρεις χωριστές μονάδες όφειλαν να διαθέτουν το κάθε ένα χωριστούς μετρητές.

·         Επίσης οι Αιτητές αρνούντο να υπογράψουν τα απαραίτητα έντυπα προς το Υφυπουργείο Τουρισμό, προκειμένου τα διαμερίσματα να διατίθενται προς ενοικίαση ως “αυτοεξυπηρετούμενα καταλύματα”.

Ανταπαιτεί από τους Αιτητές τα κάτωθι ποσά:

1.    ποσό €2.071,00 για τις «αναγκαίες εργασίες συντήρησης των» των διαμερισμάτων”,

2.    ποσό €4.240,00 ως την εγγύηση που “παρακρατείται παράνομα από τους Αιτητές”,

3.    ποσό €4.265,00 ως διαφυγόντα κέρδη,

4.    Γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις για την “ταλαιπωρία, αναστάτωση, άγχος και πίεση” που του προκάλεσαν οι αντισυμβατικές και παράνομες ενέργειες των Αιτητών.

5.    Τιμωρητικές, παραδειγματικές και επαυξημένες αποζημιώσεις.

 

Γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία:

(α) Η τοποθεσία των διαμερισμάτων και ότι αυτά συμπληρώθηκαν πριν την 31.12.1999.

(β) Η ενοικίαση των διαμερισμάτων από τον Καθ’ ου η αίτηση, στις 07.11.2021, 26.03.2022 και 03.06.2022, δυνάμει γραπτών συμφωνιών.

(γ) Το ύψος του τελευταίου ενοικίου το οποίο ανερχόταν συνολικά σε €2.120,00 μηνιαίως (ήτοι διαμέρισμα αρ. 102 προς €870,00 μηνιαίως, διαμέρισμα αρ. 103 προς €675,00 μηνιαίως και διαμέρισμα αρ. 104 προς €575,00 μηνιαίως).

(δ) το γεγονός ότι  η κατοχή του μίσθιου ανακτήθηκε από τους Αιτητές (υφίσταται ωστόσο διαφωνία ως προς τον χρόνο της ανάκτησης).

 

Αμφισβητούμενα γεγονότα:

1.    Το πρόσωπο του ιδιοκτήτη.

2.    Κατά πόσον οφείλονται οποιαδήποτε ποσά στους Αιτητές.

3.    Ολόκληρη η Ανταπαίτηση του Καθ’ ου η αίτηση.

 

Διαδικασία:

            Αφού ταξινομήθηκε η Αίτηση ως «μικρή απαίτηση», εκδόθηκαν οδηγίες για την καταχώρηση γραπτής μαρτυρίας από τις δυο πλευρές. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα και οι συνήγοροι παρουσίασαν τις τελικές αγορεύσεις τους.

Μετά την παρουσίαση των τελικών αγορεύσεων, το Δικαστήριο επιφύλαξε την παρούσα απόφαση στις 02.04.2026.

 

Μαρτυρία και αξιολόγηση:

 

Μαρτυρία Αιτητών:

Στην γραπτή του δήλωση, o μάρτυρας των Αιτητών (και αξιωματούχος αυτών) Alex Perlman (Μ.Α.1), επισυνάπτει αριθμό εγγράφων ως τεκμηρίων, δηλώνοντας τα εξής:

 

Είναι ο μόνος διευθυντής και μέτοχος των Αιτητών και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της  υπόθεσης. Οι Αιτητές είναι οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων από τις 09.10.2018. Αυτά καλύπτονται από δύο πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας (τεκμήριο αρ. 2).

 

Ο ίδιος προέβηκε στην ενοικίαση των τριών διαμερισμάτων, με διαδοχικές συμφωνίες που συνάφθηκαν με τον Καθ’ ου η αίτηση για περίοδο δύο ετών η κάθε μια, στις 7.11.2021, 26.03.2022 και 03.06.2022, αντίστοιχα.

 

Ενώ στην έναρξη των ενοικιάσεων, ο Καθ’ ου η αίτηση υπήρξε τυπικός στις υποχρεώσεις του, στην πορεία αδικαιολόγητα παρέλειπε να καταβάλει το μηνιαίο ενοίκιο έγκαιρα και στη συνέχεια δεν κατέβαλλε αυτό καθόλου. Επίσης παρέλειπε να εξοφλήσει τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας που αφορούσαν το καθένα από τα διαμερίσματα.

 

Λόγω συστηματικής παράβασης των όρων ενοικίασης (για την καταβολή του συμφωνηθέντος μισθώματος) ενημέρωσε ο ίδιος τον Καθ’ ου η αίτηση ότι οι επίδικες ενοικιάσεις είχαν τερματιστεί. Σχετική επιστολή ημερομηνίας 6.02.2024 απεστάλει από τους δικηγόρους των Αιτητών (τεκμήριο αρ.4).

 

Δεν ανταποκρίθηκε ο Καθ’ ου η αίτηση και κανένα ποσό κατέβαλε έναντι της οφειλής του, ενώ διατήρησε την κατοχή των διαμερισμάτων και κατέστηκε έτσι θέσμιος ενοικιαστής. Λήφθηκαν ακολούθως τα δικαστικά μέτρα εναντίον του Καθ’ ου η αίτηση.

Επιπλέον,  σε χρόνο μεταγενέστερο της καταχώρησης της παρούσας Αίτησης, ο Καθ’ ου η αίτηση  υπενοικίασε τα διαμερίσματα σε τρίτα πρόσωπα. Αυτά τα πρόσωπα παρέδωσαν, με ελεύθερη βούληση, την κατοχή και τα κλειδιά του καθενός από τα διαμερίσματα στους Αιτητές (στις 13.06.2024 το διαμέρισμα αρ. 103, στις 08.07.2024 το διαμέρισμα αρ. 104 και στις 09.08.2024 το διαμέρισμα αρ. 102).

 

Γι’ αυτό τον λόγο οι Αιτητές δεν προωθούν πλέον την απαίτηση για έξωση του Καθ’ ου η αίτηση.

 

Οφείλονται, από τον Καθ’ ου η αίτηση, τα εξής ποσά:

Α. Ενοίκια ύψους €35.555,00. Το ποσό αυτό αφορά τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι και την ημερομηνία παράδοσης της κατοχής των διαμερισμάτων στους Αιτητές.

·      €16.020,00 για το διαμέρισμα αρ.102,

·      €9.790,00 για το διαμέρισμα αρ.103 και

·      €7.745,00 για το διαμέρισμα αρ.104).

 

Β. Λογαριασμοί κοινής ωφέλειας €2.707,91,ως εξής:

·         Ποσό κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος €1.141,24.

·         Οφειλόμενο ποσό Υδατοπρομήθειας €346,67

·         Οφειλόμενο ποσό λογαριασμού παροχής υπηρεσίας διαδικτύου (διαμερίσματα αρ. 103 και 104) €1.220,00.

 

(Δεν θα σχολιάσω τα όσα ο μάρτυρας αναφέρει περί της εγκυρότητας των συμφωνιών ενοικίασης. Αυτά αποτελούν ανεπίτρεπτη μαρτυρία, αφού ο μάρτυρας δεν έχει καταδείξει την από μέρους του σχετική νομική παιδεία).

 

Ο Καθ’ ου η αίτηση αποδέχτηκε πλήρως την κατάσταση στην οποία βρίσκονταν τα διαμερίσματα και κατέβαλλε τα ενοίκια σε προσωπικό λογαριασμό του μάρτυρα, μέσω εταιρείας που διατηρούσε τότε.

 

Αρνείται ο μάρτυρας τον ισχυρισμό περί αναγκαίων εργασιών συντήρησης των διαμερισμάτων και ότι εκτελέστηκαν σε αυτά οποιεσδήποτε τέτοιες εργασίες. Το ποσό της εγγύησης που είχε εισπραχθεί στην έναρξη της κάθε ενοικίασης δεν έχει επιστραφεί στον Καθ’ ου η αίτηση, διότι αυτό θα καλύψει τις ζημιές που προκλήθηκαν στο μίσθιο και την αξία των αντικειμένων που έχουν απωλεσθεί.  Αυτά (σύμφωνα με τον μάρτυρα) ξεπερνούν το ποσό της εγγύησης.

 

Απορρίπτει το σύνολο της απαίτησης του Καθ’ ου η αίτηση και αξιώνει την έγκριση των αιτούμενων θεραπειών Α, Β και Γ.

 

Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Α.

Τα γεγονότα που δεν αμφισβητούνται παρατίθενται πιο πάνω στη σελίδα 4, πιο πάνω.  Αυτά τα γεγονότα θα αποτελέσουν, ευρήματα του Δικαστηρίου.

 

Ως προς την υπόλοιπη μαρτυρία του, ο μάρτυρας αυτός μου έχει κάνει σχετικά μόνο καλή εντύπωση. Ως προανέφερα, δεν αποδέχομαι τα όσα επιχειρήματα αναπτύσσει αναφορικά με νομικά ζητήματα (όπως η νομική υπόσταση των επίδικων συμβάσεων, το κατα πόσον υπήρξε από μέρους του Καθ’ ου η αίτηση παράβαση των όρων της ενοικίασης), αφού δεν τεκμηριώθηκε η ύπαρξη νομικής παιδείας από μέρους του μάρτυρα.

 

Οι λόγοι που προβάλλονται αναφορικά με την κατακράτηση του ποσού της εγγύησης δεν έχουν στοιχειοθετηθεί  από τον μάρτυρα. Η γενική και αόριστη αναφορά του σε “ζημιές” και “απωλεσθέντα αντικείμενα”  δεν στοιχειοθετείται με οποιοδήποτε τρόπο και παρέμεινε στο επίπεδο της απλής και αόριστης αναφοράς, παρά την παρόδο δύο ετών από την ανάκτηση της κατοχής. Το ίδιο ισχύει και για τον ισχυρισμό περί  οφειλόμενων ποσών για λογαριασμούς  κοινής ωφέλειας. Σημειώνεται πως δεν παρουσιάστηκαν οι εν λόγω λογαριασμοί. Όλες οι γενικές και αόριστες αναφορές απορρίπτονται.

 

Στην βάση των πιο πάνω παρατηρήσεων μου, αποδέχομαι την υπόλοιπη μαρτυρία του Μ.Α. η οποία παρουσιάζει συνοχή χωρίς αντιφάσεις, ασάφειες και κενά. Υποστηρίζεται επίσης από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί. 

Συγκεκριμένα, αποδέχομαι τα εξής γεγονότα: Την ιδιοκτησία των διαμερισμάτων, τον χρόνο συμπλήρωσης και ενοικίασης τους (πριν την 31.12.1999), την ενοικίαση τους από τον Καθ’ ου η αίτηση, την καθυστέρηση στην καταβολή ενοικίων, την επίδοση της ειδοποίησης ημερ. 06.02.2024 στον Καθ’ ου η αίτηση, την ανάκτηση της κατοχής των διαμερισμάτων απο τους Αιτητές (εν αγνοία του Καθ’ ου  η αίτηση) και την παράλειψη καταβολής οποιουδήποτε ποσού από τον Καθ’ ου η αίτηση, μετά την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης.

 

Μαρτυρία  Καθ’ ου η αίτηση:

 

Ο Καθ’ ου η αίτηση, στη δική του γραπτή μαρτυρία, αναφέρεται αρχικά στη σύναψη των συμφωνιών ενοικίασης, υποστηρίζοντας ότι ουδέποτε ενημερώθηκε για την ιδιοκτησία των Αιτητών, ενώ το μόνο πρόσωπο που ενεργούσε σε όλο τον ουσιώδη χρόνο, ως ο πραγματικός ιδιοκτήτης, ήταν ο A.P. (δηλαδή ο μάρτυρας των Αιτητών). Αυτός παρουσιαζόταν ανέκαθεν ως εκμισθωτής και καμία εξουσιοδότηση του παρουσίασε ποτέ εκ μέρους των Αιτητών.

 

            Αντικείμενο της  μίσθωσης ήταν τα διαμερίσματα με αρ. 102, 103 και 104, τα οποία ωστόσο αποτελούν δύο μόνο ακίνητα αφού μόνο δύο χωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας υπάρχουν.

 

            Η υποχρέωση του ιδίου στη βάση των συμφωνιών μίσθωσης ήταν η καταβολή των  ενοικίων και των εξόδων για την παροχή ηλεκτρισμού, νερού και διαδικτύου μόνο. Στις συμβάσεις περιλαμβανόταν ρήτρα διαιτησίας, εντούτοις οι Αιτητές προχώρησαν μονομερώς στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης.

 

            Τα διαμερίσματα χρησιμοποιούνταν ως αυτοεξυπηρετούμενα τουριστικά καταλύματα και ο A.P. είχε πλήρη γνώση αυτού, το οποίο αποδεχόταν. Από την έναρξη της μίσθωσης τα διαμερίσματα παρουσίαζαν προβλήματα στις υδραυλικές εγκαταστάσεις τους και σε άλλες υποδομές (όπως, υγρασία, διαρροές, διακοπή παροχής ζεστού νερού και ελαττώματα στα ξύλινα παντζούρια κι μπαλκονόπορτες). Επίσης, οι εσωτερικές πόρτες δεν έκλειναν σωστά ενώ τα πατώματα από παρκέ είχαν φθορές από διαρροές που είχαν συμβεί προγενέστερα της επίδικης ενοικίασης.  Λόγω της ύπαρξης ενός μόνο μετρητή ηλεκτρικού ρεύματος, για όλα τα διαμερίσματα, υπήρχαν συχνές βλάβες και διακοπές στο ηλεκτρικό ρεύμα. 

 

            Οι φθορές και τα προβλήματα προκάλεσαν ταλαιπωρία στους υπομισθωτές και στην επιχείρηση του ιδίου. Για αυτά ενημερωνόταν ο Α.Ρ. Αρνείτο όμως να προβεί στις απαραίτητες επισκευές και σε αρκετές περιπτώσεις ακυρώθηκαν κρατήσεις ή επιστράφηκαν από τον ίδιο ποσά κρατήσεων. Αναγκάστηκε έτσι να εκτελέσει ο ίδιος τις εργασίες συντήρησης και επισκευές, κυρίως των υδραυλικών εγκαταστάσεων. Οι δαπάνες συντήρησης ανέρχονται σε €2.071,00 και ανταπαιτούνται.

 

            Τα προβλήματα ωστόσο συνεχίστηκαν. Περί τις αρχές του 2023 προσπάθησε  να διευθετήσει συνάντηση με τον Α.Ρ., ώστε να του παραδώσει την κατοχή των διαμερισμάτων και να διευθετήσει τους λογαριασμούς. Δεν κατέστηκε όμως εφικτό λόγω έλλειψης συνεργασίας εκ μέρους του Α.Ρ., ενώ οι Αιτητές αυθαίρετα διέκοπταν την παροχή νερού και ηλεκτρισμού στα διαμερίσματα και μάλιστα σε περίοδο υψηλής ζήτησης. Τότε, μετά την διαμαρτυρία του προς την ΑΗΚ και το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λάρνακας, διαπιστώθηκε ότι για τα τρία διαμερίσματα υπήρχε ένας μόνος μετρητής ηλεκτρισμού και δύο μόνο μετρητές νερού. Ο Α.Ρ. ουδέποτε διόρθωσε την κατάσταση, παρά τις σχετικές υποσχέσεις.

 

            Οι διακοπές ηλεκτρισμού και νερού προκάλεσαν σοβαρή ζημιά στη δραστηριότητα του λόγω ακυρώσεων κρατήσεων, αρνητικών αξιολογήσεων και ζημιά στη φήμη των διαμερισμάτων, γεγονότα αποτρεπτικά για τους μελλοντικούς πελάτες.  Εκτιμά τις απώλειες εισοδήματος σε €4.265,00, ποσό το οποίο επίσης ανταπαιτεί.

 

Επιπλέον, ο Α.Ρ. αρνείτο να υπογράψει τη σχετική αίτηση στο Υφυπουργείο Τουρισμού ώστε να λειτουργούν νόμιμα τα διαμερίσματα ως αυτοεξυπηρετούμενα τουριστικά καταλύματα, αρνούμενος επίσης να παρουσιάσει τους απαραίτητους τίτλους ιδιοκτησίας. Αυτά γίνονταν κατά παράβαση των όρων των συμφωνιών ενοικίασης.

 

 Εφόσον δεν μπορούσε να συνεχιστεί η δραστηριότητα στα συγκεκριμένα διαμερίσματα, επιχείρησε να τερματίσει τη μίσθωση ώστε να ανακτήσει τουλάχιστον την εγγύηση που είχε καταβάλει στην έναρξη της ενοικίασης των διαμερισμάτων (δηλαδή το ποσό των €4.240,00). Επιδίωξε τη διευθέτηση συνάντησης με τον Α.Ρ., με σκοπό την παράδοση των κλειδιών και των συμψηφισμό των διάφορων ποσών (δηλαδή των ενοικίων, της εγγύησης, των εξόδων των επισκευών και τις λοιπές απώλειες).

 

Αντί αυτού, του αποστέλλονταν επιστολές για την ύπαρξη δήθεν οφειλόμενων ποσών και απαιτήσεις για την παράδοση της κατοχής, παρά το ότι ο ίδιος επιδίωκε να παραδώσει την κατοχή για να διευθετηθεί το ζήτημα. 

 

            Αφού πέρασαν μήνες με τα διαμερίσματα άδεια, βρέθηκαν τελικά ενοικιαστές μακράς διάρκειας στους οποίους τα ενοικίασε.  Ωστόσο, λίγους μήνες αργότερα, ο Α.Ρ. άρχισε να εισπράττει τα ενοίκια απευθείας από τους υπενοικιαστές, ενώ αργότερα έλαβε από αυτούς τα κλειδιά και την κατοχή των διαμερισμάτων (τον Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο 2024).

 

            Υποστηρίζει πως κανένα σημαντικό ποσό σε ενοίκια ή άλλες χρεώσεις (απώλεια χρήσης, αποζημιώσεις, τέλη, κοινόχρηστα) οφείλει στους Αιτητές και ότι οι όποιες αξιώσεις αυτοί προβάλλουν, είναι καταχρηστικές και αβάσιμες. Επαναλαμβάνει ο μάρτυρας την Ανταπαίτηση του, ως αυτή καταγράφεται στο δικόγραφο του.

 

            Αξιολόγηση Καθ’ ου η αίτηση 2

 

Ο Καθ’ ου η αίτηση μου δεν έχει κάνει καλή εντύπωση. Σημειώνω τα κάτωθι:

 

  1. Ο μάρτυρας αναφέρεται σε εργασίες/επιδιορθώσεις στο μίσθιο, οι οποίες ωστόσο δεν έχουν δικογραφηθεί, στο βαθμό που απαιτείται να δικογραφούνται οι ειδικές αποζημιώσεις. Η μαρτυρία επί μη δικογραφημένων απαιτήσεων δεν είναι επιτρεπτή. Επιπλέον θα πρέπει να αναφερθεί πως δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία για το κατά πόσον οι επιδιορθώσεις, στις οποίες αναφέρεται, αφορούσαν φυσικές φθορές ή όχι (για τις οποίες οι Αιτητές διατηρούσαν την ευθύνη αποκατάστασης, σύμφωνα με τους όρους των συμβάσεων ενοικίασης).
  2. Ασάφεια διακρίνει την αναφορά του μάρτυρα σε απώλεια απολαβών. Η γενική αναφορά στην από μέρους του “εκτίμηση” του ποσού της εν λόγω απώλειας, αφήνει μετέωρη και ατεκμηρίωτη την μαρτυρία του.
  3. Ούτε η αναφορά του μάρτυρα περί ανυπαρξίας οφειλής προς τους Αιτητές, έχει τεκμηριωθεί με οποιοδήποτε τρόπο, αφού καμία απόδειξη είσπραξης ή τραπεζικό έμβασμα έχει παρουσιαστεί.
  4. Απορρίπτω επίσης την μαρτυρία γνώμης επί των νομικών ζητημάτων που σχολιάζει ο μάρτυρας, π.χ. την εγκυρότητα των συμβάσεων, την βασιμότητα του αγώγιμου δικαιώματος των Αιτητών, την ρήτρα διαιτησίας, αφού δεν φαίνεται να κατέχει νομικές γνώσεις ο μάρτυρας αυτός.
  5. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του μάρτυρα περί της διακοπής από τους Αιτητές της παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και νερού στα διαμερίσματα, η μαρτυρία χαρακτηρίζεται από αντίφαση αφού ο ίδιος ο μάρτυρας αποδίδει τις διακοπές αυτές στην “παράνομη διάταξη” των μετρητών κατανάλωσης ρεύματος και νερού, η όποια “δημιουργούσε κίνδυνο βλαβών και διακοπών”. Ωστόσο ούτε αυτή η “παράνομη διάταξη” έχει επιβεβαιωθεί με οποιοδήποτε τρόπο (π.χ. μαρτυρία από τις αρμόδιες αρχές).    
  6. Τέλος, αντίφαση διακρίνει την αναφορά του μάρτυρα για την προσπάθεια του να παραδώσει την κατοχή των διαμερισμάτων στους ιδιοκτήτες τους. Αυτή η προσπάθεια, δεν τεκμηριώνεται από τα έγγραφα που έχει ο ίδιος παρουσιάσει. Η πρόταση του Καθ’ ου η αίτηση για παράδοση της κατοχής των διαμερισμάτων, γινόταν ανέκαθεν “υπό όρους”.  

 

Η εντύπωση που έχω αποκομίσει από τον μάρτυρα αυτό, είναι πως η μαρτυρία του δεν είχε σκοπό να παραθέσει στο δικαστήριο την ορθή διάσταση των γεγονότων, αλλά να βοηθήσει την υπόθεση του μόνο.

           

Από την μαρτυρία του Καθ’ ου η αίτηση αποδέχομαι μόνο τα γεγονότα που δεν έχουν αμφισβητηθεί, όπως

·         η σχέση του με τους Αιτητές

·         η σύναψη των συμφωνιών μεταξύ Α.P. και Καθ’ ου η αίτηση

·         η καταβολή της εγγύησης και η μη επιστροφή της από τους Αιτητές στον Καθ’ ου η αίτηση

·         η ανακτηση της κατοχής των διαμερισμάτων από τον Α.P.

 

Ευρήματα του Δικαστηρίου:

            Στη βάση της αποδεκτής μαρτυρίας και των παραδοχών που περιέχονται στα δικόγραφα, βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής:

 

            Οι Αιτητές είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των επίδικων διαμερισμάτων. Αυτά βρίσκονται στο ίδιο κτίριο στην Λάρνακα και συμπληρώθηκαν και προσφέρονταν προς ενοικίαση πριν την 31.12.1999.

 

Ο μάρτυρας Α.P. είναι ο μοναδικός μέτοχος και διευθυντής των Αιτητών. Προέβηκε σε σύναψη τριών διαδοχικών συμφωνιών ενοικίασης για τα διαμερίσματα (με ημερομηνίες 07.11.2021, 26.03.2022 και 03.06.2022), για περίοδο δυο ετών το κάθε ένα. Το σύνολο των ενοικίων των τριών ενοικιάσεων ανερχόταν σε €2.120,00 μηνιαίως (ήτοι, €870,00 για το διαμέρισμα 102, €675,00 για το διαμέρισμα 103 και €575,00 για το διαμέρισμα 104). Το σύνολο των μηνιαίων ενοικίων ανερχόταν σε €2.120,00.

 

Η κάθε συμφωνία είχε διάρκεια  δύο ετών και ο Καθ’ ου η αίτηση διατήρησε την κατοχή των διαμερισμάτων μετά την εκπνοή των συμφωνιών.

 

Στις 28.02.2024, οι Αιτητές επέδωσαν στον Καθ’ ου η αίτηση επιστολή (μέσω των συνηγόρων τους) ημερ. 06.02.2024 με την οποία απαίτησαν την καταβολή οφειλομένων ενοικίων και λογαριασμών κοινής ωφέλειας, εντός προθεσμίας 21 ημερών (από την λήψη της ειδοποίησης).

 

Οι Αιτητές ανάκτησαν την κατοχή των διαμερισμάτων στην διάρκεια του καλοκαιριού 2024 (στις 13.06.2024 το διαμέρισμα αρ. 103, στις 08.07.2024 το διαμέρισμα αρ. 104 και στις 09.08.2024 το διαμέρισμα αρ. 102).

 

Κατά την ημερομηνία ανάκτησης της κατοχής του μίσθιου, οφείλονταν στους Αιτητές ενοίκια[1], ως εξής:

  • Για το διαμέρισμα αρ.102, ποσό €9.930,00, (ήτοι ενοίκια Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2021, Μαρτίου 2022, μέρος Απριλίου και Μαίου 2022, Ιανουαρίου, Μαρτίου και Απριλίου 2023 και Ιουλίου 2023 – Ιανουαρίου 2024.
  • Για το διαμέρισμα αρ.103, ποσό €6.750,00, (ήτοι ενοίκια Απριλίου και Μαίου 2022, Ιανουαρίου, Απριλίου και Ιουλίου 2023 και Σεπτεμβρίου 2023 – Ιανουαρίου 2024.
  • Για το διαμέρισμα αρ.104, ποσό €4.600,00, (ήτοι ενοίκια Ιανουαρίου, Απριλίου και Ιουλίου 2023 και Σεπτεμβρίου 2023 – Ιανουαρίου 2024.

 

Το συνολικό ποσό οφειλόμενων ενοικίων ανέρχεται σε €21.280,00.

 

Νομική πτυχή απαίτησης

 

Β. Οφειλόμενα ενοίκια:

Η απαίτηση των Αιτητών  αφορά αστικό χρέος και ως τέτοιο δεν εκφεύγει του βασικού κανόνα που ισχύει σε μια πολιτική δίκη. Οι Αιτητές  θα πρέπει να αποδείξουν την υπόθεση τους στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων.

 

Το κριτήριο δεν είναι εάν η θέση του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης είναι πιο πιθανή από εκείνη του αντιδίκου του, αλλά κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι η δική του θέση ή εκδοχή είναι πιο πιθανή παρά όχι (βλ. Κουκουλή κ.α ν. Παπαδημήτρη Π.Ε. 378/10 ημερ.29.1.16, Μαρσέλ κ.ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (2001) 1 Α.Α.Δ. 1858, Αθανασίου v. Κουνούνη (1997) 1 Α.Α.Δ. 614,             Χρυσάνθου κ.ά. v. Φραντζή (2010) 1 Α.Α.Δ. 1295, Σοφοκλέους ν. Κυριάκου, Έφεση αρ. 7/2008 ημερομηνίας 18/5/2012).

 

Η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία, η οποία κρίνεται αξιόπιστη και αποδεκτή από το Δικαστήριο  (βλ. Χ'' Παυλή κ.ά. v. Α. Αβραάμ (2000) 1 Α.Α.Δ. 220, Σωκράτης Ναθαναήλ v. Hissam Hes Ali (2001) 1 (Γ) 1689).   

  

Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν, προκειμένου να εκδοθεί απόφαση εναντίον του  Καθ’ ου η αίτηση, ως η αξίωση των Αιτητών , είναι οι εξής:

1.            Οι Αιτητές  να είναι ιδιοκτήτες του μίσθιου.

2.            Το μίσθιο να καλύπτεται από τον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο.

3.            Ο Καθ’ ου η αίτηση να υπήρξε θέσμιος ενοικιαστής.

4.            Να καθυστερούνται από  τον Καθ’ ου η αίτηση, νομίμως οφειλόμενα ενοίκια.

 

1. Ιδιοκτησία

Με την παρουσίαση των σχετικών πιστοποιητικών ακίνητης ιδιοκτησίας, διαπιστώνεται πως οι Αιτητές είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων.

 

2. Ενοικιοστασιακό ακίνητο  

Τα διαμερίσματα βρίσκονται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λάρνακας, (δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής, δυνάμει του άρθρου 2 του Νόμου, ως αυτός έχει τροποποιηθεί και της Κ.Δ.Π. 519/07). Επίσης συμπληρώθηκαν και ενοικιάστηκαν πριν την 31/12/99. Εμπίπτει επομένως, το μίσθιο, στην έννοια του ακινήτου του άρθρου 2 του Ν.23/1983.

 

3. Θέσμιος ενοικιαστής

Ο ορισμός του  “Θέσμιου ενοικιαστή” απαντάται στο άρθρο 2 του Νόμου, το οποίο προνοεί:

 

“θέσμιος ενοικιαστής “σημαίνει ενοικιαστήν ακινήτου ο οποίος κατά την λήξιν ή τον τερματισμόν της πρώτης ενοικιάσεως, εξακολουθεί να κατέχη το ακίνητον […]”

           

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να εξεταστούν οι συμβάσεις ενοικίασης, με δεδομένο ότι σε αυτές δεν κατονομάζονταν οι Αιτητές, ως ιδιοκτήτες αντισυμβαλλόμενοι του Καθ’ ου η αίτηση,   αλλά ο διευθυντής τους A.P. Ο Καθ’ ου η αίτηση επικαλείται αυτό ως λόγο ακυρότητας των συμφωνιών.

 

Οι Αιτητές κατά τον χρόνο σύναψης των συμβάσεων ήταν οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων. Ο A.P. ήταν ο μοναδικός αξιωματούχος και μέτοχος των ιδιοκτητών, αλλά δεν αποκάλυψε, αυτή του την ιδιότητα κατά την σύναψη των επίδικων συμβάσεων, ενεργώντας ως φυσικό πρόσωπο.

 

Συνάγεται αβίαστα, ωστόσο, από την αποδεκτή μαρτυρία ότι ο A.P. ενήργησε ως αντιπρόσωπος των Αιτητών, αφού ήταν ο μόνος αξιωματούχος της υπαρκτής κατά τον ουσιώδη χρόνο ιδιοκτήτριας εταιρείας. Την έλλειψη εξουσιοδότησης δεν θα μπορούσε να επικαλεστεί κανείς άλλος, παρά μόνο ο αντιπροσωπευόμενος, δηλ. οι Αιτητές (οι οποίοι αναγνωρίζουν τις συμβάσεις, ως εάν να συνάφθηκαν από τους ίδιους).

 

Δεν διακρίνω οποιοδήποτε νομικό ελάττωμα στις επίδικες συμβάσεις ενοικίασης. Εφόσον αυτές έχουν όλα τα χαρακτηριστικά μιας έγκυρης σύμβασης ενοικίασης[2], απορρίπτω ως αβάσιμο το επιχείρημα του Καθ’ ου η αίτηση, περί ακυρότητας.

 

  Εφόσον είναι παραδεκτό πως ο Καθ’ ου η αίτηση διατήρησε την κατοχή των τριών διαμερισμάτων μετά την εκπνοή των συμφωνιών, αυτός είχε καταστεί (από την εκπνοή και ακόλουθα) θέσμιος ενοικιαστής του κάθε ενός διαμερίσματος, μέχρι την ανάκτηση της κατοχής των διαμερισμάτων.

 

Βρίσκω, επομένως, ότι συντρέχει και αυτή η προϋπόθεση της νομοθεσίας και νομολογίας.

 

4.            Καθυστέρηση νομίμως οφειλόμενου ενοικίου:

Σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία των Αιτητών, κατά την ανάκτηση της κατοχής ττων διαμερισμάτων (στις διάφορες ημερομηνίες, ως πιο πάνω) υπήρχε οφειλή ενοικίων ύψους €21.280,00.

 

Οι Αιτητές  έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης της ύπαρξης οφειλόμενων ενοικίων.

Απομένει η εξέταση της Ανταπαίτησης.

 

                                                            Ανταπαίτηση

           

Ο Καθ’ ου η αίτηση προβάλλει ανταξίωση αναφορικά με γενικές και ειδικές αποζημιώσεις (έξοδα συντήρησης, επιστροφή εγγύησης, διαφυγόντα κέρδη, παραδειγματικές, τιμωρητικές αποζημιώσεις).

 Το βάρος απόδειξης της δικής του απαίτησης βρίσκεται στους ώμους του  Καθ’ ου η αίτηση (βλ. σελίδα 13, πιο πάνω).

 

Στο βαθμό που τα ποσά που αξιώνει αποτελούν ειδικές αποζημιώσεις, αυτές θα πρέπει να δικογραφούνται ειδικά και να αποδεικνύονται αυστηρά (Παναγή ν. Κακόψιτου (2001) 1(Β) Α.Α.Δ. 839).

 

Η παράλειψη ειδικής δικογράφησης των απαιτήσεων για έξοδα επιδιόρθωσης των διαμερισμάτων και της απώλειας των απολαβών του Καθ’ ου η αίτηση έχει σχολιαστεί και πιο πάνω. Πέραν τούτου, αξίζει να σημειωθεί πως ούτε ίχνος αποδεκτής μαρτυρίας έχει παρουσιάσει για τις απαιτήσεις αυτές.

 

Οι αποδείξεις (σχετικά με τις επιδιορθώσεις) που έχει καταθέσει χωρίς να παραθέσει οποιοεσδήποτε εξηγήσεις, έχουν παραμείνει χωρίς υπόβαθρο. Δεν δόθηκαν καν εξηγήσεις για την φύση των “φθορών”, αν αποτελούσαν π.χ. φυσικές φθορές κτλ.

 

Όσον αφορά δε τα ποσά που κατ’ ισχυρισμό κατέβαλε σε τρίτους επισκέπτες ή απώλεσε ο ίδιος, καμία αποδεκτή μαρτυρία έχει παρουσιάσει ο μάρτυρας, ο οποίος αρκέστηκε σε γενικές και αόριστες αναφορές.

 

Μόνη εξαίρεση στα πιο πάνω αποτελεί το ποσό των προκαταβολών, που είναι παραδεκτό πως καταβλήθηκαν από τον Καθ’ ου η αίτηση στην έναρξη της κάθε ενοικίασης[3] και συμποσούνται σε €3.665,00. Εφόσον δεν παρουσιάστηκε αποδεκτή μαρτυρία  από τους Αιτητές για την πρόκληση από τον Καθ’ ου η αίτηση ζημιών στα διαμερίσματα, αυτό το ποσό ανήκει στον Καθ’ ου η αίτηση και επιβάλλεται να του επιστραφεί.

 

Στην απουσία αποδεκτής μαρτυρίας αναφορικά με την δικογραφημένη θέση του Καθ’ ου η αίτηση περί της αντισυμβατικής συμπεριφοράς των Αιτητών, η εξέταση της απαίτησης για τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις, κρίνεται ως αβάσιμη και δεν θα εξεταστεί περαιτέρω.

 

Επιγραμματικά  θα αναφερθώ και στο επιχείρημα του Καθ’ ου η αίτηση, αναφορικά με  την  ύπαρξη ρήτρας διαιτησίας στις επίδικες συμβάσεις. Ο συγκεκριμένος όρος έχει ως εξής:

 

«This agreement shall be governed by and construed in accordance with the Laws of the Republic of Cyprus and the parties hereby submit to the jurisdiction of the Cyprus courts. Arbitration can be used for faster and efficient communication.».

 

Είναι λοιπόν φανερό ότι η σχετική αναφορά «can be used”, δεν επιβάλλει την παραπομπή της διαφοράς των διαδίκων σε διαιτησία. Ως ανεδαφικός κρίνεται επομένως και αυτός ο ισχυρισμός του Καθ’ ου η αίτηση.

 

Βρίσκω ορθό να αναφερθώ και στην ανάκτηση της κατοχής των διαμερισμάτων

 

Εστιάζω στον τρόπο που ο Καθ’ ου η αίτηση έχει ανακτήσει την κατοχή των διαμερισμάτων, αφού δεν έχει αμφισβητηθεί το γεγονός πως ο A.P. ως εκπρόσωπος των Αιτητών έχει παρέμβει στην ενοικιαστική σχέση μεταξύ του Καθ’ ου η αίτηση και των υπενοικιαστών του.

 

Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως η υπενοικίαση επιτρεπόταν δυνάμει των γραπτών συμφωνιών[4], οι όροι των οποίων συνέχιζαν να δεσμεύουν τα μέρη και στην διάρκεια της θέσμιας ενοικίασης[5].

 

Κατακριτέα κρίνεται η συμπεριφορά του διευθυντή των Αιτητών, ο οποίος απαίτησε από τους τρίτους  υπενοικιαστές (και πέτυχε) την ανάκτηση της κατοχής των διαμερισμάτων, χωρίς την προηγούμενη έγκριση του Καθ’ ου η αίτηση (δηλαδή του θέσμιου ενοικιαστή).

 

Σημειώνω πως η επικαλούμενη συνεργασία των υπενοικιαστών, δεν διαφοροποιεί την κατάσταση, ούτε και το γεγονός ότι ο Καθ’ ου η αίτηση όφειλε ενοίκια στους Αιτητές. Η οφειλή των ενοικίων αποτελεί μεν λόγο έξωσης στην βάση του άρθρου 11(1)(α)(ι) του Ν.23/1983, αλλά αυτός ο λόγος έξωσης υλοποιείται μόνο με την παρεμβολή της δικαστικής εξουσίας.

 

Στην παρούσα περίπτωση, οι Αιτητές “πήραν τον νόμο στα χέρια τους και παραβίασαν όχι μόνο τα δικαιώματα του Καθ’ ου η αίτηση, αλλά και την έννομη τάξη που καθιστά τη δικαστική εξουσία τη μόνη αρχή να επιβάλει το νόμο”[6]. Διέφευγε βέβαια του Καθ’ ου η αίτηση πως αυτός δεν είχε απωλέσει την ιδιότητα του θέσμιου ενοικιαστή όταν απώλεσε την “φυσική κατοχή” του μίσθιου[7]. Η αποδοχή ωστόσο, από μέρους του, των τετελεσμένων γεγονότων εδραίωσε τη λήξη της θέσμιας ενοικίασης.

 

Ο μόνος λόγος που δεν εξετάζω την επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων εναντίον ων Αιτητών (για την πιο πάνω συμπεριφορά) είναι η παράλειψη του Καθ’ ου η αίτηση να δικογραφήσει αυτά τα γεγονότα (παρά το ότι έλαβαν χώρα πριν την καταχώρηση της Απάντησης). (βλ. Jenny Maison Ltd v. Krashias Footwear Industry Limited (2002) 1 A.A.Δ. 1156, Αριστοδήμου ν. Χαραλάμπους (1990) 1 Α.Α.Δ. 319, Kennedy Hotels Ltd v. Indjirdjian (1992) 1 A.A.Δ. 400).

 

Κατάληξη:

            Για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, εκδίδονται τα εξής:

 

Α. Εκδίδεται απόφαση, υπέρ των Αιτητών και εναντίον του  Καθ’ ου η αίτηση για το ποσό των €21.280,00, ως οφειλόμενα ενοίκια (μέχρι την ημερομηνία ανάκτησης της κατοχής των επίδικων διαμερισμάτων)

Οι υπόλοιπες απαιτήσεις των Αιτητών απορρίπτονται ως μη αποδειχθείσες.

 

Β. Εκδίδεται απόφαση, υπέρ του  Καθ’ ου η αίτηση και εναντίον των Αιτητών για το ποσό των €3.665,00, ως η επιστρεπτέα προς αυτούς εγγύηση των συμβάσεων ενοικίασης των επίδικων διαμερισμάτων)

Οι υπόλοιπες ανταπαιτήσεις του Καθ’ ου η αίτηση, απορρίπτονται ως μη αποδειχθείσες.

 

Γ. Ως προς τα έξοδα, σημειώνεται η μερική μόνο επιτυχία τόσο της Απαίτησης όσο και της Ανταπαίτησης και το γεγονός ότι αυτές συνεκδικάστηκαν. Κρίνω ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για να διαταχθεί η κάθε πλευρά να αναλάβει τα δικά της έξοδα και αυτή είναι η απόφαση μου.

 

 

                                                                                    (Υπ.) ………………………………

                                                                                                     Χρ. Ραγουζαίου

                                                                                                Πρόεδρος Δικαστηρίου

Πιστό Αντίγραφο

 

Γραμματέας

 

 

 

Subject:  Rent Control/Final

Αναφορά: αξίωση για οφειλόμενα ενοίκια – ανταπαίτηση – ανάκτηση



[1] Τεκμήριο αρ. 4 στην μαρτυρία του Μ.Α. (κατάσταση οφειλών).

[2]Maison Jenny Limited v. Krashias Footwear Industry Limited (2002) 1 A.A.Δ. 1156

 

[3] Καταγράφονται στις συμβάσεις ενοικίασης.

[4] Βλ. Τον όρο « "The Tenant" shall hold and enjoy "the Property" during the Term provided and may use it Commercially for Sublets & holiday rentals.» σε όλες τις επίδικες συμβάσεις.

[5] Βλ. άρθρο 27(1) του Ν.23/1983.

[6]Βλ.  Kennedy Hotels Ltd v. Indjirdjian (1992) 1 A.A.Δ. 400.

[7] Βλ. Ροδοσθένους Χριστίνα ν. Γεωργίνας Οράτη Φουρουκλά (2010) 1 Α.Α.Δ. 1154.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο