ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ
Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ
Αρ. Αίτησης: 58/2024
Μεταξύ:
Δ. Μ ΕΚ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
Αιτητής
Και
Μ Κ ΕΚ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
Καθ’ ης η Αίτηση
ΑΙΤΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 5/12/25
Ημερομηνία: 23 Δεκεμβρίου, 2025
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για τον αιτητή: κ.κ Χριστίνα Χριστοφή, Μάρκος Οικονόμου και Μάριος Γεωργίου δια ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε
Για την καθ΄ης η αίτηση: κ.κ. Γιώργος Α. Βασιλείου Δ.Ε.Π.Ε
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την εναρκτήρια αίτηση του, ο αιτητής ζητά, μεταξύ άλλων την ρύθμιση της γονικής μέριμνας του ανήλικου τέκνου των διαδίκων Γ Μ, διάταγμα με το οποίο να του ανατίθεται η αποκλειστική γονική μέριμνα, κηδεμονία, φύλαξη επιμέλεια και φροντίδα του ανηλίκου, ενώ διαζευκτικά ζητά την ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας του με τον ανήλικο.
Η καθ’ ης η αίτηση καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση και στα πλαίσια της ανταπαίτησης της εξασφάλισε μονομερώς διάταγμα στις 2/7/24 με το οποίο τοποθετήθηκε το όνομα του ανήλικου τέκνου των διαδίκων στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος τους απαγορεύεται από την Κύπρο χωρίς την γραπτή συγκατάθεση αμφοτέρων των διαδίκων και ή χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου.
Στη συνέχεια, κατόπιν εκδίκασης των ενδιάμεσων αιτήσεων που καταχωρήθηκαν από αμφότερους τους διαδίκους, στις 22/5/25 το Δικαστήριο, με άλλη σύνθεση, εξέδωσε απόφαση με την οποία το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα κατέστη απόλυτο, ανατέθηκε στην καθ’ ης η αίτηση η φύλαξη και φροντίδα του ανηλίκου, καθορίστηκε ως τόπος διαμονής του ανηλίκου ο εκάστοτε τόπος διαμονής της καθ’ ης η αίτηση εντός της Επαρχίας Λάρνακας και ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας του αιτητή με τον ανήλικο τις καθημερινές. Συγκεκριμένα η επικοινωνία του αιτητή λαμβάνει χώρα κάθε Τετάρτη από η ώρα 3:00μ.μ. μέχρι 6:00μ.μ, κάθε 1η και 3η και ούτω καθεξής βδομάδα το Σάββατο από η ώρα 3:00μ.μ. μέχρι τις 6:00μ.μ. και κάθε 2η και 4η εβδομάδα και ούτω καθεξής εβδομάδα την Κυριακή από η ώρα 3:00μ.μ. μέχρι τις 6:00μ.μ.
Στο αναφερόμενο διάταγμα έγινε πρόνοια, μεταξύ άλλων ότι, η επικοινωνία του αιτητή με τον ανήλικο θα γίνεται στην διακριτική παρουσία της καθ’ ης η αίτηση σε χώρο τον οποίο θα καθορίζουν από κοινού οι διάδικοι μια μέρα προηγουμένως.
Στις 9/9/25 καταχωρήθηκε εκ μέρους του αιτητή αίτηση με την οποία αξιώνει μεταξύ άλλων την τροποποίηση του υφιστάμενου προσωρινού διατάγματος ημερ.22/5/25. Στην εν λόγω αίτηση περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, αιτητικά για ρύθμιση της επικοινωνίας του αιτητή για την περίοδο του Πάσχα αλλά και των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς του 2025 εκ περιτροπής από χρόνο σε χρόνο.
Σημειώνω ότι εναντίον της καθ’ ης η αίτηση καταχωρήθηκαν τέσσερις αιτήσεις για παρακοή του προσωρινού διατάγματος ημερ.22/5/25.
Καταβλήθηκαν πολλές προσπάθειες για διευθέτηση της αίτησης ημερομηνίας 9/9/25 χωρίς όμως αποτέλεσμα και η αίτηση είναι ορισμένη για οδηγίες στις 13/1/26.
Στις 5/12/25 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση με την οποία ο αιτητής ζητά: «Α. Προσωρινό Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να ρυθμίζεται το δικαίωμα ελεύθερης επικοινωνίας του Αιτητή με το ανήλικο τέκνο του Γ Μ κατά τις εορτές των Χριστουγέννων του έτους 2025:
Από την 24/12/2025 μέχρι την 26/12/2025 από η ώρα 10π.μ, της πρώτης ημέρας μέχρι και την 20:00μμ της τελευταίας ημέρας με δικαίωμα διανυκτερεύσεων.
Β. Διαζευκτικά με το Α. προσωρινό Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να ρυθμίζεται το δικαίωμα ελεύθερης επικοινωνίας του Αιτητή με το ανήλικο τέκνο του Γ Μ κατά τις εορτές της Πρωτοχρονιάς του έτους 2025:
Από την 30/12/2025 μέχρι και την 02/01/2026 από η ώρα 10π.μ. της πρώτης ημέρας μέχρι και τις 20:00μμ της τελευταίας ημέρας, με δικαίωμα διανυκτερεύσεων.
Γ. Διάταγμα με το οποίο η Καθ' ης η Αίτηση να διατάσσεται όπως παραδίδει τον ανήλικο Γ Μ στον Αιτητή την ημέρα και ώρα που ορίζεται ανωτέρω στον τόπο διαμονής του Αιτητή και να τον παραλαμβάνει στην ημέρα και ώρα που ορίζεται ανωτέρω από τον τόπο διαμονής του Αιτητή.
Δ. Διαζευκτικά με το Γ ανωτέρω, Διάταγμα με το οποίο ο Αιτητής να διατάσσεται όπως παραλαμβάνει τον ανήλικο Γ Μ από την Καθ’ ης η Αίτηση την ημέρα και ώρα που ορίζεται ανωτέρω από τον τόπο διαμονής της Καθ’ ης η Αίτηση και να τον παραδίδει στην ημέρα και ώρα που ορίζεται ανωτέρω στον τόπο διαμονής της Καθ’ ης η Αίτηση μόνος του και/ή μαζί με την μητέρα του κα Χ Μ και/ή με την αδελφή του κα. Β Μ».
Το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της αίτησης δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και διάταξε την επίδοση της υπό κρίση αίτησης στην καθ’ ης η αίτηση η οποία καταχώρησε ένσταση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη της δήλωση και προβάλλει τους ακόλουθους λόγους για απόρριψη της αίτησης:
«1. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή αντικανονική καθότι το δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί ζητημάτων για τα οποία εκκρεμεί ήδη προγενέστερη αίτηση τροποποίησης του προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε στην παρούσα αίτηση γονικής μέριμνας.
2. Η Αίτηση είναι καταχρηστική καθότι αποσκοπεί στην έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος στα πλαίσια της αίτησης γονικής μέριμνας ενώ υπάρχει ήδη ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα ημερ. 22/05/2025 το οποίο παρέχει την δυνατότητα στον Αιτητή να ασκήσει την επικοινωνία του με τον ανήλικο τόσο την Παραμονή των Χριστουγέννων (24/12) όσο και την παραμονή της Πρωτοχρονιάς (31/12) που είναι εξίσου εορταστικές μέρες.
3. H Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή παράτυπη ή/και είναι έκθετη σε απόρριψη καθότι καταχωρίστηκε σε στάδιο όπου η Καθ' ης η Αίτηση έχει προγραμματίσει το πρόγραμμα της με τον ανήλικο και δεν είναι ορθό και δίκαιο να αλλάξει σε αυτό το σημείο.
4. Ο Αιτητής όφειλε να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση πολύ προγενέστερα καθότι αφενός ήξερε και αφετέρου μπορούσε να προβλέψει ότι οι μέρες και ώρες επικοινωνίας του με τον ανήλικο κατά την περίοδο των Χριστουγέννων 2025 θα είναι οι καθορισμένες από το διάταγμα ημε. 22/05/2025.
5. H Αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη καθότι υπάρχει εκκρεμοδικία για την ουσία της αφού προηγήθηκε η καταχώρηση ταυτόσημης και/ή πανομοιότυπης αίτησης με την ίδια αιτούμενη θεραπεία από τους γονείς του Αιτητή, στην αίτηση αρ. 289/2025.
6. Ο Αιτητής προωθεί την παρούσα Αίτηση εκδικητικά εναντίον της Καθ’ ης η αίτηση καθότι ουδέποτε έκανε ουσιαστική προσπάθεια επικοινωνίας με τον ανήλικο για την περίοδο που επιζητεί με την αίτηση, όπως ούτε και κατά τις προηγούμενες γιορτές του Πάσχα και των γενεθλίων του.
7. Ο Αιτητής προωθεί την παρούσα Αίτηση κακόπιστα εναντίον της Καθ' ης η αίτηση ως διαφαίνεται από το χρονικό σημείο καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης με μοναδικό σκοπό να πιέσει την Καθ’ ης η Αίτηση.
8. Όπως διαφαίνεται από το σύνολο των γεγονότων που εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση η παρούσα Αίτηση προωθείται από τον Αιτητή εκδικητικά προς το πρόσωπο της Καθ’ ης η Αίτηση και όχι προς το συμφέρον του ανήλικου.
9. H ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ενδιάμεση Αίτηση δε δικαιολογεί επαρκώς τις πιθανότητες επιτυχίας της και/ή τα γεγονότα δεν αποτελούν επαρκές και ικανοποιητικό υπόβαθρο για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ο Αιτητής δεν απέσεισε το βάρος που ήταν επιφορτισμένος προς απόδειξη των ισχυρισμών τον.
10. Τα αιτούμενα διατάγματα δεν αποβλέπουν στο συμφέρον του τέκνου όπως προβλέπεται στο Άρθρο 6 και 14 του Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/1990) για τους λόγους που εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση της Καθ’ ης η Αίτηση και για τούτο δεν μπορούν να εκδοθούν.
11. Ο Αιτητής είναι ακατάλληλος λόγω ψυχολογικών προβλημάτων και/ή αδιαφορίας να επικοινωνεί με το ανήλικο τέκνο των διαδίκων χωρίς την παρουσία της Καθ’ ης η Αίτηση.
12. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 ούτε στοιχειοθετούνται και/ή καταδεικνύονται από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Αιτητή.
13. H έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων δεν είναι δυνατή χωρίς την προετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας.
14. Ο Αιτητής δεν προσήλθε στο δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή καλόπιστα και αποκρύπτει ουσιώδη γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσει το δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα.
15. Οι περιεχόμενοι στην ένορκη δήλωση του Αιτητή ισχυρισμοί είναι ψευδείς και αποκύημα της φαντασίας του, με σκοπό να ασκήσει ψυχολογική πίεση στην Καθ’ ης η αίτηση και να δημιουργήσει πεπλανημένη εικόνα στο Δικαστήριο σχετικά με την πραγματική κατάσταση που περιβάλλει τον Αιτητή.
16. Το ανήλικο τέκνο των διαδίκων και/ή η Καθ’ ης η αίτηση θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων».
Σημειώνω ότι και στην υπό κρίση αίτηση καταβλήθηκαν προσπάθειες για διευθέτηση χωρίς όμως και πάλι κανένα αποτέλεσμα με αποτέλεσα να οδηγηθεί σε ακρόαση. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη με την ανταλλαγή των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων χωρίς να υπάρξει αντεξέταση και ολοκληρώθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων δικηγόρων των διαδίκων.
Στην ένορκη δήλωση του ο αιτητής αναφέρει μεταξύ άλλων ότι υπήρξε παντρεμένος με την καθ’ ης η αίτηση, από το γάμο τους απέκτησαν τον ανήλικο Γ ο οποίος γεννήθηκε στις 4/8/22 και ο γάμος του λύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου.
Αναφέρεται στις πρόνοιες του προσωρινού διατάγματος ημερ.22/5/25 και στις αίτησης παρακοής που καταχωρήθηκαν εναντίον της καθ’ ης η αίτηση λόγω της ισχυριζόμενης συστηματικής και ηθελημένης παρακοής και άρνησης της να εφαρμόσει τις πρόνοιες του διατάγματος ημερ.22/5/25.
Αναφέρει ότι το διάταγμα ημερ.22/5/25 κατέστη πλέον δυσλειτουργικό και αναποτελεσματικό και για το λόγο αυτό καταχώρησε αίτηση για τροποποίηση αυτού στις 9/9/25 για να διαμορφωθεί σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα.
Αναφέρεται στην άρνηση της καθ’ ης η αίτηση να συνεργαστεί για περαιτέρω και καλύτερη ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας του με τον ανήλικο. Στις 3/12/24, συμφωνήθηκε, όπως αναφέρει, μεταξύ των μερών και δηλώθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου να συνεχιστεί η επικοινωνία του αιτητή με τον ανήλικο, την οποία είχε διακόψει μονομερώς και ετσιθελικά η καθ’ ης η αίτηση. Ειδικότερα, συμφωνήθηκε όπως, για την παραμονή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς του 2024 ο αιτητής να επικοινωνήσει με τον ανήλικο από τις 12:00 μέχρι τις 15:00 και κατόπιν εισήγησης του Δικαστηρίου, με την τότε σύνθεση του, προς αποφυγή άλλων διαδικασιών από πλευράς των γονέων του αιτητή, να επιτραπεί η επικοινωνία των ανιόντων με τον ανήλικο οι οποίοι είχαν να δουν τον ανήλικο από της διάστασης των διαδίκων.
Κατόπιν πρωτοβουλίας των δικηγόρων του αιτητή, στάληκε σχετική επιστολή ημερομηνίας 17/12/2024 προς την πλευρά της καθ’ ης η αίτηση, μέσω της οποίας ενημέρωσαν ότι στις 24/12 και 31/12, παρόντες στην επικοινωνία θα ήταν οι εκ πατρός παππούδες και η νονά τον ανήλικου, ήτοι η αδελφή του αιτητή. Καταθέτει ως τεκμήριο 1 την εν λόγω επιστολή.
Επειδή στις 24/12/2024, δεν έγινε η καθορισμένη επικοινωνία, στις 29/12/2024 όταν συναντήθηκαν στον παιχνιδότοπο για να επικοινωνήσει ο αιτητής με τον ανήλικο, μόλις η καθ΄ης η αίτηση αντιλήφθηκε ότι βρίσκονταν εκεί και οι γονείς του αιτητή για να δουν το εγγόνι τους, άρπαξε το παιδί και ανέφερε με έντονο ύφος: «στο διάολο να πάτε και στανάθεμα», και έφυγε χωρίς να ολοκληρωθεί η συνάντηση και χωρίς να πάρει μαζί της και τα δωράκια που αγόρασε στο παιδί ο αιτητής.
Στις 30/12/2024 οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση, κατ' εντολή της, απέστειλαν στους δικηγόρους του αιτητή ηλεκτρονικό μήνυμα και ανέφεραν ότι το ανήλικο, μόλις 2 ½ ετών τότε, δεν θέλει να μεταβεί στις 31/12/2024 για να δει τον πατέρα του και κατέστησαν σαφές ότι η επικοινωνία τερματίζεται. Καταθέτει αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων ως τεκμήριο 2.
Στις 31/12/2024 η καθ' ης η αίτηση δεν μετέβη στην προγραμματισμένη συνάντηση, δεν ενημέρωσε σχετικά τον αιτητή και δεν απάντησε σε κλήση και σε μήνυμα που της απέστειλε.
Η καθ’ ης η αίτηση έκτοτε παραμένει αρνητική απέναντι στους γονείς του αιτητή, στους οποίους δεν επιτρέπει να επικοινωνούν με τον ανήλικο και για το λόγο αυτό οι γονείς του αιτητή καταχώρησαν την Αίτηση με Αρ.289/25 στα πλαίσια της οποία καταχώρησαν και αίτηση χωρίς ειδοποίηση για προσωρινή ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας τους με το εγγόνι τους.
Όπως αναφέρει ο αιτητής, μετά την εμφάνιση τους στο Δικαστήριο στις 03/12/2025, κατέστη σαφές ότι η καθ' ης η αίτηση αρνείται να συνεργαστεί και δεν επιδεικνύει οποιαδήποτε πραγματική ή γνήσια πρόθεση για συνεργασία ενώ εμμένει στην επιβολή των δικών της όρων, παραγνωρίζοντας το καλώς νοούμενο συμφέρον του ανηλίκου το οποίο δικαιούται και οφείλει να απολαμβάνει ουσιαστική επικοινωνία και ενίσχυση του δεσμού με τον πατέρα του ειδικότερα κατά την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς.
Επιπλέον, την εν λόγω ημερομηνία οι δικηγόροι της καθ’ ης η αίτηση ανέφεραν ότι θα συζητήσουν μαζί της το θέμα των διακοπών και θα επανέλθουν με πρόταση, πλην όμως από τις 18/09/2025, ημερομηνία κατά την οποία οι δικηγόροι του απέστειλαν γραπτή πρόταση προς τους δικηγόρους της καθ’ ης η αίτηση στην οποία συμπεριλαμβάνονται διακοπές και εορτές όλου του χρόνου, μέχρι σήμερα δεν έλαβαν οποιαδήποτε γραπτή τοποθέτηση ή αντιπρόταση, ούτε οποιαδήποτε ένδειξη καλής θέλησης προς την περαιτέρω και καλύτερη ρύθμιση των μεταξύ των διαδίκων οικογενειακών διαφορών ή αποσυμφόρηση των μεταξύ των διαδίκων τεταμένων σχέσεων. Καταθέτει ως τεκμήριο 3 επιστολή ημερομηνίας 18/09/2025.
Παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις ή προσπάθειες του αιτητή και των δικηγόρων του τόσο εντός όσο και εκτός Δικαστηρίου, η καθ` ης η αίτηση αρνείται να συνεργαστεί ή παρακωλύει την πραγματοποίηση της επικοινωνίας του και των γονέων του χωρίς ουσιαστικό ή δικαιολογημένο λόγο. Η συμπεριφορά αυτή έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορεί ο αιτητής να περνά ουσιαστικό και εποικοδομητικό χρόνο με τον ανήλικο γεγονός το οποίο επιβαρύνει δυσμενώς τη σχέση τους και αντιστρατεύεται το βέλτιστο συμφέρον του ανήλικου.
Τα τελευταία τρία χρόνια όπως αναφέρει, δεν του δόθηκε η ευκαιρία να περάσει με τον ανήλικο καμία από τις εορταστικές ημέρες του έτους, ούτε το Πάσχα, ούτε στα γενέθλιά του, ούτε τις ημέρες των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς. Η σταθερά αρνητική στάση της καθ' ης η αίτηση έχει στερήσει από το παιδί πολύτιμες οικογενειακές στιγμές με τον πατέρα του, κρίσιμες για την ανάπτυξη και ενδυνάμωση της μεταξύ μας σχέσης. Την ίδια στιγμή, η καθ’ ης η αίτηση επιχειρεί να παρουσιάσει ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι δήθεν δεν υφίσταται δεσμός ή ότι ο αιτητής δεν καταβάλλει προσπάθειες για την ενίσχυσή του γεγονός που καταδεικνύει την προφανή αντιφατικότητα μεταξύ των ισχυρισμών της και των πράξεων της.
Όπως τον ενημέρωσαν οι δικηγόροι του, για το έτος 2025, βάσει του υφιστάμενου Διατάγματος, η επικοινωνία του με τον ανήλικο θα λάβει χώρα μόνο κατά τις παραμονές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Ωστόσο, αυτό δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να εξομοιωθεί με το να περνάει ένας πατέρας ολόκληρη την ημέρα των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς με το παιδί του ή ημέρες με διανυκτέρευση, όπως συμβαίνει σε κάθε φυσιολογική οικογένεια. Σύμφωνα με το υφιστάμενο προσωρινό διάταγμα θα έχει μόλις τρεις ώρες επικοινωνίας τις συγκεκριμένες ημέρες, περιοριζόμενος μάλιστα στον χώρο του [……]στο Μακένζι, λόγω της αδιάλλακτης και σταθερά αρνητικής στάσης της καθ’ ης η αίτηση.
Επικαλείται την μέγιστη επιείκεια του Δικαστηρίου, καθώς μια τέτοια μεταχείριση δεν αρμόζει ούτε στον ίδιο ούτε σε οποιονδήποτε πατέρα που αγαπά και στηρίζει το παιδί του.
Ζητά να του επιτραπεί να έχει είτε τα Χριστούγεννα είτε την Πρωτοχρονιά, ουσιαστική και ποιοτική επικοινωνία με τον ανήλικο στο σπίτι των γονέων του, σε ένα ζεστό και οικογενειακό περιβάλλον, αντί στον ψυχρό και απρόσωπο χώρο του [..], ο οποίος μάλιστα ενδέχεται, λόγω των εορτών, να έχει κλειστό τον εσωτερικό του χώρο την παραμονή Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, αφήνοντας τόσο τον ίδιο όσο και τον ανήλικο εκτεθειμένους στα φυσικά καιρικά φαινόμενα που πιθανόν να υπάρχουν, όπως κακοκαιρία. κρύο, βροχές κ.ο.κ.. Καταθέτει ως τεκμήριο 4 σημερινές φωτογραφίες του σπιτιού του.
Είναι πρόθυμος, τόσα ο ίδιος όσο και η οικογένειά του, εφόσον αυτό καταστεί αναγκαίο και επιτρεπτό, να αναλάβει ο ίδιος, είτε μόνος είτε με τη συνοδεία της μητέρας ή της αδελφής του, τη μεταφορά του ανηλίκου από και προς τον τόπο διαμονής της καθ' ης η αίτηση κατά τις αιτούμενες ημερομηνίες, προς διευκόλυνση των μετακινήσεών του.
Είναι ξεκάθαρο από την μέχρι σήμερα στάση της καθ’ ης η αίτηση ως περιγράφεται ανωτέρω, ότι δεν ενδιαφέρεται για τα συμφέρον του παιδιού, αλλά προχωρά σε ενέργειες που απλώς εξυπηρετούν προσωπικά της συμφέροντα, με εκδικητικές τάσεις και αλλότρια κίνητρα.
Ο αιτητής αναφέρει επίσης ότι η καθ’ ης η αίτηση ήδη καταχράται τις διαδικασίες και είναι βέβαιος ότι θα συνεχίσει να το πράττει ούτως ώστε να επιτύχει τον σκοπό της που δεν είναι άλλος από το να του αποστερήσει την απόλαυση μιας σωστής οικογενειακής στιγμής ειδικά κατά την περίοδο εορτών.
Όπως αναφέρει είναι κατεπείγον να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, καθότι η υφιστάμενη κατάσταση προκαλεί σοβαρή και συνεχιζόμενη ψυχολογική επιβάρυνση στον ανήλικο και στον ίδιο, δεδομένου ότι η καθ' ης η αίτηση, μέσω της στάσης της, δημιουργεί συνθήκες έντονης δυσχέρειας στην επικοινωνία του με τον ανήλικο, εκμεταλλευόμενη το ισχυρά συναισθηματικό δέσιμο και τις προσπάθειες που καταβάλλει για τη διασφάλιση ομαλής σχέσης μαζί του.
Η καθ' ης η αίτηση δεν αποσκοπεί στο καλός νοούμενο συμφέρον του ανήλικου αλλά βλέπει αυτόν ως «τρόπαιο» ή όπλο για την εκδικητική της στάση απέναντι του. Εάν η επικοινωνία και, ειδικότερα, το ζήτημα των εορτών παραμείνει ως έχει, λαμβανομένου υπόψη ότι η αίτηση τροποποίησης έχει ορισθεί για εκδίκαση μετά τις εορτές του 2025, ήτοι στις 13/01/2026, ο ανήλικος κινδυνεύει να στερηθεί πολύτιμες οικογενειακές στιγμές και αναμνήσεις, με πιθανές δυσμενείς επιπτώσεις στην ψυχοσυναισθηματική του ανάπτυξη και ισορροπία. Μέσω της παρούσας αίτησης επιδιώκει όπως αναφέρει να αποτραπούν οι ανεπανόρθωτες αυτές συνέπειες και να διασφαλιστεί το καλώς νοούμενο συμφέρον του ανήλικου τέκνου.
Ο ανήλικος είναι εύθυμος, χαμογελαστός, περνούν όμορφα κατά τις τελευταίες επικοινωνίες τους και έχει εκφράσει την επιθυμία του να μεταβεί στο σπίτι του πατέρα του.
Ζητά από το Δικαστήριο να εκδώσει ενδιάμεσο διάταγμα ρύθμισης της επικοινωνίας του με τον ανήλικο για τις εορτές του 2025, σε βαθμό και με όρους που να το καθιστούν πλήρως εφαρμόσιμο. Ειδικότερα, αιτείται όπως η επικοινωνία του με τον ανήλικο πραγματοποιείται ελεύθερα, χωρίς όρους από πλευράς της καθ` ης η αίτηση, απρόσκοπτα και χωρίς την παρουσία είτε της ίδιας είτε μελών της οικογένειάς της, των οποίων η παρουσία προκαλεί άγχος, εντάσεις και επεισόδια.
Το υφιστάμενο διάταγμα παραμένει δυσλειτουργικό και ανεπαρκές αφού δεν συμπεριλαμβάνει οποιαδήποτε πρόνοια για τις εορτές, ενώ η καθ΄ ης η αίτηση δεν επιδεικνύει πραγματική πρόθεση για συνεργασία.
Είναι απόλυτα ικανός και κατάλληλος να φροντίζει το παιδί του, να συμμετέχει στη ζωή του και να έχει ουσιαστική επικοινωνία μαζί του και ειδικότερα κατά τις εορτές του έτους οι οποίες περιβάλλονται από τον θεσμό της οικογένειας και της σύσφιξης των σχέσεων μεταξύ των μελών της. Η καθ’ ης η αίτηση, με τη συνεχή αρνητική συμπεριφορά της, θέτει σε κίνδυνο την ψυχική και συναισθηματική του ασφάλεια και ευημερία. Το σπίτι τους είναι έτοιμο να υποδεχθεί και να φιλοξενήσει τον ανήλικο με το δικό του πλήρως εξοπλισμένο παιδικό δωμάτιο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει όποτε επιθυμήσει είτε για να παίξει είτε για να κοιμηθεί ή να ξεκουραστεί. Καταθέτει ως τεκμήριο 6 φωτογραφίες του εν λόγω δωματίου.
Αναφέρει ότι η παρούσα αίτηση αλλά και η αίτηση των γονέων του δεν καταχωρούνται καταχρηστικά ή κακόβουλα και ούτε με καθυστέρηση. Η αδιαλλαξία και η επίμονη άρνηση της καθ’ ης η αίτηση να συνεργαστεί ή να προσέλθει σε ουσιαστικό διάλογο επί των προτάσεων τους, τους υποχρεώνει να προσφύγουν με ξεχωριστές αιτήσεις.
Στις 3/12/25 όπως αναφέρει, η καθ’ ης η αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου δεν πρότεινε, ούτε συζήτησε επί τόπου, παρά τις παροτρύνσεις των δικηγόρων του οτιδήποτε σε σχέση με το θέμα των εορτών παρά μόνο εστίαζε σε «τελικό» διάταγμα, για να καθυστερήσει τις διανυκτερεύσεις με τον ανήλικο όσο περισσότερο μπορεί και πάλι χωρίς να είναι έτοιμη η πλευρά της να θέσει στο τραπέζι το χρονικό πλαίσιο των εορτών γενικότερα.
Μέχρι σήμερα ανέμενε και προσπάθησε μέσω των δικηγόρων του να βρεθεί μια λύση ή τουλάχιστον να μπορέσουν να προχωρήσουν με την ελεύθερη επικοινωνία του με τον ανήλικο συμπεριλαμβανομένων και των εορτών, μάταια όμως αφού σε κάθε εισήγηση ή πρόταση ακόμη και ενώπιον του Δικαστηρίου, η ανταπόκριση της πλευράς της καθ' ης η αίτηση ήταν ότι θα το συζητήσουν και θα επανέλθουν, γεγονός το οποίο ουδέποτε έπραξαν μέχρι σήμερα με αποτέλεσμα να μην μένουν άλλα χρονικά περιθώρια και ως εκ τούτου αναγκάστηκε να προβεί στην παρούσα.
H παρούσα αίτηση δεν αποτελεί λόγο ή τρόπο εκδίκησης της καθ' ης η αίτηση για την αδιάλλακτη στάση της αλλά είναι η μοναδική νομική οδός που του απέμεινε.
Όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του και ειλικρινά πιστεύει, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση με πολύ καλή νομική βάση και υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες. Πληρούνται όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις έκδοσης του απαιτούμενου διατάγματος. Επίσης, η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι αναγκαία γιατί θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
Πιστεύει ακράδαντα ότι είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αφού καμία απολύτως ζημιά δεν πρόκειται να υποστεί η καθ' ης η αίτηση ενώ ο πολύτιμος χρόνος των εορτών, ο οποίος συμβάλλει ουσιωδώς στη διατήρηση και ενίσχυση του δεσμού με τον πατέρα και γενικότερα την οικογένεια, εάν χαθεί για ακόμη μια φορά, δεν δύναται να αναπληρωθεί εκ των υστέρων ούτε να υποκατασταθεί με χρηματική αποζημίωση.
Στην ένορκη δήλωση της που υποστηρίζει την ένσταση της, η καθ’ ης η αίτηση, μεταξύ άλλων αναφέρει ότι, υπάρχει ήδη το ενδιάμεσο διάταγμα ημερομηνίας 22/05/2025 το οποίο παρέχει την δυνατότητα στον αιτητή να ασκήσει την επικοινωνία του με τον ανήλικο τόσο την Παραμονή των Χριστουγέννων 24/12/25 όσο και την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς 31/12/25 που είναι εξίσου εορταστικές μέρες. Περαιτέρω θα ασκήσει επικοινωνία σε ενδιάμεσες ημερομηνίες ήτοι 21/12/25 και 27/12/25. Θεωρεί ότι ο αιτητής μπορεί να έχει ποιοτικό χρόνο με τον υιό του στις πιο πάνω ημερομηνίες σε γιορτινό περιβάλλον.
Αναφέρει επίσης ότι ο ανήλικος ακόμα δεν νιώθει οικεία τόσο με του αιτητή όσο και με το περιβάλλον του και ο εξαναγκασμός να περάσει μία τέτοια μέρα σε ένα άγνωστο περιβάλλον, χωρίς την παρουσία της, νοείται ότι δεν είναι προς το συμφέρον του.
Αναφέρει ότι όπως γίνεται αντιληπτό από το περιεχόμενο του φακέλου της παρούσας αίτησης γονικής μέριμνας και το πλήθος των ενδιάμεσων αιτήσεων που καταχωρεί ο αιτητής, η παρούσα αίτηση αποτελεί ακόμα μία καλά κατασκευασμένη προσπάθεια του να καθυστερήσει την εκδίκαση της κυρίως αίτησης, να την ταλαιπωρήσει, να την πιέσει και να την εκδικηθεί.
Όλα όσα αναφέρει ο αιτητής αποτελούν ασύστολα ψεύδη και αποκύημα της φαντασίας του με σκοπό να προκαλέσει λανθασμένες εντυπώσεις στο δικαστήριο για την μητρική της ιδιότητα και την συμπεριφορά της τόσο προς τον ίδιο, όσα και ως προς το ανήλικο.
Διερωτάται η καθ’ ης η αίτηση γιατί, ενώ η επικοινωνία του αιτητή ρυθμίστηκε με το διάταγμα ημερομηνίας 22/5/2025, εφτά δηλαδή μήνες πριν την καταχώρηση της παρούσας, με σταθερές μέρες και ώρες, ο αιτητής γνώριζε έκτοτε πότε θα ασκούσε την επικοινωνία του με τον ανήλικο κατά την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων 2025 δεν προσέφυγε στο Δικαστήριο έγκαιρα να ζητήσει επιπλέον ουσιαστικά επικοινωνία και επέλεξε να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση είκοσι ημέρες πριν τα Χριστούγεννα και η επίδοση της να γίνει δεκαπέντε ημέρες πριν τα Χριστούγεννα.
Αναφέρει ότι η εν λόγω καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης έγινε σκόπιμα και καταδεικνύει τον πραγματικό της σκοπό που δεν είναι άλλος από την ταλαιπωρία της ίδιας και της άσκησης βίας εναντίον της για να πετύχει ο αιτητής τον αλλότριο σκοπό του στα πλαίσια άλλων διαδικασιών. Αναφέρει ότι αν ο αιτητής πραγματικά νοιαζόταν να έχει περισσότερο χρόνο με τον ανήλικο στις γιορτές θα προσέφευγε στο Δικαστήριο πολύ προγενέστερα και όχι τελευταία στιγμή. H εν λόγω καθυστέρηση έχει πολλές αρνητικές συνέπειες τόσο στην ίδια όσο και στον ανήλικο.
Τόσο στις 25/12/25 όσο και την 01/01/26 έχει οργανώσει και προπληρώσει για διαμονές σε 2 ξενοδοχεία για την ίδια και τον ανήλικο και μάλιστα έχει προετοιμάσει ήδη τον ανήλικο για αυτές τις ημέρες για τις οποίες ο ανήλικος ανυπομονεί. Από τη στιγμή που το πρόγραμμα τους για τις γιορτές ήταν κανονισμένο και εφόσον ο αιτητής θα ασκήσει το δικαίωμα του τις δυο παραμονές των εν λόγω εορτών θεωρεί ότι είναι άδικο και δεν είναι προς το συμφέρον του ανηλίκου η οποιαδήποτε έκδοση διατάγματος στα πλαίσια της παρούσας αφού όπως αναφέρει δεν είναι προς το συμφέρον του ανηλίκου αλλά επηρεάζει και τα δικά της δικαιώματα.
Η έκδοση τέτοιας φύσεως διατάγματος θα διαταράξει όπως αναφέρει τόσο το δικό της πρόγραμμα όσο και του ανηλίκου ενώ όπως αναφέρει επίσης, αν ο αιτητής είχε γνώμονα το ορθό και το δίκαιο και πραγματικά νοιαζόταν για τον ανήλικο θα προέβαινε στην παρούσα αίτηση πολύ προγενέστερα. Γνωρίζει ήδη από τότε που ήταν παντρεμένοι, ότι η καθ’ ης η αίτηση και η οικογένεια της προγραμματίζονταν από νωρίς για τις γιορτές, λόγω της εργασίας τους, και μάλιστα γνωρίζει ότι έτσι περνάνε τις συγκεκριμένες γιορτινές μέρες. Καταθέτει αντίγραφα των κρατήσεων για τις ημερομηνίες 25/12 και 01-02/01 ως Τεκμήριο 1.
Όπως την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της, σημαντικό θέμα που θέτει την αίτηση προς αμφισβήτηση είναι το θέμα της εκκρεμοδικίας. Συγκεκριμένα, οι αιτούμενες θεραπείες της παρούσας, είναι αυτές που αιτείται ο αιτητής με την αίτηση τροποποίησης του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας, 22/05/25 που εκκρεμεί για εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου.
Όπως την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της, και έχει η ίδια παρατηρήσει, ο αιτητής αιτείται επί της ουσίας τα ίδια αιτητικά, αποζητώντας την ίδια θεραπεία. Συνεπώς, με την ταύτιση των αιτούμενων θεραπειών, στην υπό κρίση αίτηση και στην αίτηση τροποποίησης, προκύπτει ζήτημα εκκρεμοδικίας, κατάχρησης και δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το πότε και σε ποια αίτηση θα κληθεί το Δικαστήριο να αποφασίσει επί της εν λόγω αιτούμενης θεραπείας. Όπως της αναφέρουν οι δικηγόροι της, με αυτά τα δεδομένα η υπό κρίση αίτηση είναι όχι μόνο προδήλως καταχρηστική αλλά καθίσταται και εκ των πραγμάτων άνευ αντικειμένου και ουσίας.
Περαιτέρω, κάτι που την ανησυχεί περισσότερο από όλα και αποτελούσε εξ αρχής για την ίδια εμπόδιο στην επικοινωνία του αιτητή με τον ανήλικο είναι η ψυχιατρική-ψυχολογική του κατάσταση η οποία είναι σφοδρά αμφισβητούμενη από την ίδια καθότι ως άτομο που συμβίωσε μαζί του, τόσο σαν σύζυγος όσο και σαν μητέρα, είδε και έζησε περιστατικά τα οποία περιγράφει εκτενώς σε προηγούμενες ένορκες δηλώσεις της επιβεβαιωμένα μάλιστα και από σχετικά τεκμήρια.
Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι τίθεται υπό αμφισβήτηση η οποιαδήποτε συμπεριφορά του αιτητή, καθότι δεν απέσεισε σε καμία περίπτωση τις αμφιβολίες που έχει η ίδια για το πρόσωπο του. Σημειώνει ότι ενώ ο αιτητής συμφώνησέ να παρακολουθήσουν από κοινού και ξεχωριστά κοινή συμβουλευτική ψυχολόγο, εντούτοις εντέχνως και παραγνωρίζοντας τη δήλωσή του στο Δικαστήριο, αμελεί και αρνείται να συμφωνήσουν κοινό άτομο, προφασιζόμενος περαιτέρω οικονομικά έξοδα.
Το Δικαστήριο, υπό την προηγούμενη του σύνθεση, εξέδωσε την απόφαση ημερομηνίας 22/05/2025 με γνώμονα αφενός το καλώς νοούμενο συμφέρον του ανηλίκου και αφετέρου τις αμφιβολίες που είχε για την κατάσταση του αιτητή και την ικανότητα του να ασκεί ελεύθερη επικοινωνία με τον ανήλικο. Επομένως, πως είναι δυνατόν μετά από 7 μήνες να μην συνυπολογίζεται ο έντονος προβληματισμός και ανησυχία για τα θέματα που αντιμετωπίζει ο αιτητής. Μάλιστα δε σε προηγούμενη δικάσιμο η δικηγόρος του αιτητή ανέφερε ότι πρόσφατα σταμάτησε τη φαρμακευτική αγωγή που λάμβανε ενώ τόσο καιρό και μάλιστα ενόρκως ο αιτητής διατείνετο ότι δεν λαμβάνει καμία αγωγή, δεν παρακολουθεί κανένα ειδικό και είναι απολύτως σταθερός. Είναι θέση της πως δεν είναι δυνατόν να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα ελεύθερης επικοινωνίας εάν το Γραφείο Ευημερίας δεν βεβαιώσει για την ασφάλεια του ανηλίκου και την ικανότητα του αιτητή να μπορεί να ασκήσει επικοινωνία χωρίς επίβλεψη.
Αναφορικά με τον ισχυρισμό του αιτητή ότι δεν θα δει τον ανήλικο κατά την διάρκεια των γιορτών αναφέρει ότι ήδη με το ενδιάμεσο διάταγμα παρέχεται η δυνατότητα στον αιτητή να ασκήσει την επικοινωνία του με τον ανήλικο τόσο την Παραμονή των Χριστουγέννων 24/12/25 όσο και την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς 31/12/25 που είναι εξίσου εορταστικές μέρες. Περαιτέρω θα ασκήσει επικοινωνία σε ενδιάμεσες ημερομηνίες ήτοι 21/12/25 και 27/12/25. Θεωρεί ότι ο καθ’ ου η αίτηση μπορεί να έχει ποιοτικό χρόνο με τον ανήλικο στις πιο πάνω ημερομηνίες σε γιορτινό περιβάλλον. Ο ισχυρισμός για τον παιχνιδότοπο […..] και το ενδεχόμενο να είναι κλειστός ο εσωτερικός χώρος δεν ευσταθεί και όπως ενημερώθηκε η ίδια εκείνες τις μέρες θα υπάρχουν μάλιστα και διάφορες εκδηλώσεις σε εορταστική ατμόσφαιρα.
Δεδομένο που θα πρέπει να προβληματίσει το Δικαστήριο είναι ότι ο ανήλικος ακόμα δεν νιώθει οικεία τόσο με του αιτητή όσο και με το περιβάλλον του και ο εξαναγκασμός να περάσει μία τέτοια μέρα σε ένα άγνωστο περιβάλλον, χωρίς την παρουσία της, νοείται ότι δεν είναι προς το συμφέρον του.
Περαιτέρω, ακόμα ένα θέμα για το οποίο πρέπει να απορριφθεί η αίτηση είναι το στοιχείο του κατεπείγοντος και ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος. Αν ήταν τόσο επείγον το ζήτημα των εορτών για τον αιτητή θα προνοούσε πολύ νωρίτερα και όχι να αναμένει τις τελευταίες μέρες πριν τις εορτές. Το γεγονός ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος, σε συνδυασμό με το ότι ο αιτητής θα ασκήσει επικοινωνία ακριβώς τις προηγούμενες ημέρες από αυτές που επιζητεί συντείνουν στο ότι δεν υπάρχει το στοιχείο του κατ' επείγοντος στην υπό κρίση αίτηση.
Μελέτησα με τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια όλη τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων των διαδίκων μέσω των αγορεύσεων τους.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ?
Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του Α.32 του Ν.14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
β. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και
γ. Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη
σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα.
Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία (βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates (1982) 1 Α.Α.Δ.557 Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α. (1996)1 (Α) Α.Α.Δ.253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή (1989) 1 (Ε) Α.Α.Δ.255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland(1997) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.ά. (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ.2015, Γεν. Εισαγγελέας v Cyfield, Πολ.Εφ. κ.α).
Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις.
Όσον αφορά στη δεύτερη προϋπόθεση, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Το Δικαστήριο οφείλει να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία. Το απαιτούμενο βέβαια επίπεδο δεν είναι πολύ υψηλό. Ό,τι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι η πιθανότητα επιτυχίας, ήτοι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά πολύ λιγότερο από το επίπεδο που καθορίζει το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις, γνωστό ως «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Λόρδος v. Σιακόλα, Πολ. Έφ. Αρ. Ε143/15, 23/3/2017, ECLI:CY:AD:2017:A102.
Όσον αφορά στην τρίτη προϋπόθεση, η οποία σχετίζεται με την επάρκεια της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης, στην Timberland ανωτέρω έχει λεχθεί ότι "η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία". Ομοίως στην Κυρίσαββα v. Κύζη (2001) 1 Α.Α.Δ. έχει λεχθεί: "όμως η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπ' όψη."
Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη (1989) 1 Α.Α.Δ. (Ε) 152].
Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφαίνεται επί αντικρουόμενων θέσεων, ούτε και καταλήγει στην εξαγωγή τελικών ευρημάτων και διαπιστώσεων, πράγμα το οποίο θα πράξει, ασφαλώς, κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης (βλ.CAT GMBH κ.α. v. AB PCO INV. LTD, Πολ. Εφ. Αρ.9/17, 11/7/2022), ECLI:CY:AD:2022:A306.
Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης.
Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka DD (1999), 1 (A) 227, στη σελ. 236 λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον τέως Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Αρτεμίδη, όπως ήταν τότε:
"Θα επαναλάβουμε, έστω και με κίνδυνο να γίνουμε φορτικοί, πως οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος αντικείμενο της πρωτόδικής απόφασης και έφεσης. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για ν' αποφασιστούν όταν θα εξεταστεί η ουσία της."
Στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων πρέπει επίσης να καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος. Περαιτέρω, υπάρχει η υποχρέωση του αιτητή, όταν ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (Στυλιανού v. Στυλιανού (1992) 1 (Α) Α.Α.Δ. 583).
Σε περίπτωση που ικανοποιηθούν οι τρεις προϋποθέσεις του Α.32, το Δικαστήριο προχωρά ένα βήμα παραπέρα και στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας, αποφασίζει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α. (1982) 1 Α.Α.Δ. 557, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη (1989) 1 Α.Α.Δ. 152, ABP Holdings v. Κιταλίδη (1994) 1 Α.Α.Δ. 694 και Seamark Consultancy Services Ltd v. Lasala κ.α,Κυπριανούκ.α. vLasala κ.α., King Mazax Lines Ltd κ.α. v. Lasala κ.α. (2007)1ΑΑΔ162 [Ολ])Η διεργασία αυτή είναι γνωστή ως «το ισοζύγιο της ευχέρειας».
Κρίνω σκόπιμο να ξεκαθαρίσω από το αρχικό αυτό στάδιο ότι με την υπό κρίση αίτηση ο αιτητής αξιώνει τον καθορισμό της επικοινωνίας του μόνο για την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς του 2025-2026, περίοδος η οποία δεν έχει ρυθμιστεί με το υφιστάμενο προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 22/5/25 το οποίο βρίσκεται σε ισχύ χωρίς να αξιώνει η
ρύθμιση αυτή να γίνεται εκ περιτροπής και εναλλάξ από χρόνο σε χρόνο για τα επόμενα έτη.
Το γεγονός ότι εκκρεμεί η αίτηση ημερομηνίας 9/9/2025 την οποία καταχώρησε ο αιτητής για τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος ημερομηνίας 22/5/25 σε σχέση με τις καθημερινές και τα Σαββατοκυρίακα αλλά και για ρύθμιση της επικοινωνίας του την περίοδο, μεταξύ άλλων, των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του για καταχώρηση της παρούσας αίτησης και εξηγώ: Με τις σαφείς πρόνοιες του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 22/5/25, ρυθμίζεται η επικοινωνία του αιτητή με τον ανήλικο τις καθημερινές και τα Σαββατοκυρίακα. Με το εν ισχύ εκδοθέν προσωρινό διάταγμα δεν έχουν ρυθμιστεί οι εορτές των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς, του Πάσχα και η καλοκαιρινή περίοδος.
Με την αίτηση του ημερομηνίας 9/9/25, αιτητής δεν ζητά μόνο την ρύθμιση της επικοινωνίας του για τις προσεχείς εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς αλλά την εκ περιτροπής και εναλλάξ από χρόνο σε χρόνο ρύθμιση ανά περιόδους. Όπως ανέφερα ανωτέρω, η αίτηση του ημερομηνίας 9/9/25, είναι ορισμένη για οδηγίες στις 13/1/26. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο θα εκδικάσει αυτήν και θα αποφασίσει σχετικά, μετά την πάροδο τον προσεχών εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Κατά συνέπεια, ο αιτητής, δεδομένης της τροπής της αίτησης του ημερομηνίας 9/9/25, καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητά την ρύθμιση των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς μόνο για το έτος 2025-2026, χωρίς να αξιώνει την εκ περιτροπής και εναλλάξ από χρόνο σε χρόνο ρύθμιση της εν λόγω περιόδου ως αιτείται με την αίτηση του ημερομηνίας 9/9/25. (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου)
Στη βάση των όσων προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, κρίνω ότι οι λόγοι ένστασης της καθ’ ης η αίτηση περί ύπαρξης εκκρεμοδικίας, καταχρηστικότητας και αντικανονικότητας της υπό κρίση αίτησης δεν μπορούν να επιτύχουν.
Στους λόγους ένστασης της η καθ’ ης η αίτηση αναφέρει ότι η υπό κρίση αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη αφού προηγήθηκε η καταχώρηση ταυτόσημης και ή πανομοιότυπης αίτησης με την ίδια αιτούμενη θεραπεία από τους γονείς του αιτητή στην αίτηση με αρ.289/2025. Σημειώνω ότι το παρόν Δικαστήριο χειρίζεται και την αναφερόμενη αίτηση για την οποία επιφυλάχθηκε απόφαση στις 18/12/25.
Θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι σύμφωνα με το Α.17 Α του Ν.216/90 οι ανιόντες έχουν αυτοτελές εκ του Νόμου δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας με τα ανήλικα εγγόνια τους και κατά συνέπεια η εκ μέρους των γονέων του αιτητή καταχώρηση αίτησης δεν μπορεί να αποτελέσει τροχοπέδι στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης εκ μέρους του αιτητή για ρύθμιση της επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο του την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς του 2025-2026.
Άλλωστε οι γονείς του αιτητή με την αίτηση χωρίς ειδοποίηση την οποία καταχώρησαν στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης τους, ζητούν προσωρινό διάταγμα με το οποίο να ρυθμίζεται η επικοινωνίας τους με το ανήλικο, τις καθημερινές και τα Σαββατοκυρίακα, ενώ όσον αφορά στα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά συγκεκριμένα αξιώνουν να ρυθμιστεί η επικοινωνία τους ως ακολούθως:
«1η περίοδος από την 24/12/2025 μέχρι την 26/12/2025 από η ώρα 10π.μ. της πρώτης μέρας μέχρι και την 20:00μ.μ της τελευταίας ημέρας, με δικαίωμα διανυκτερεύσεων.
2η περίοδος από την 30/12/2025 μέχρι και την 02/01/2026 από η ώρα 10π.μ. της πρώτης ημέρας μέχρι και τις 20:00μ.μ. της τελευταίας ημέρας, με δικαίωμα διανυκτερεύσεων.
Για τις εορτές Χριστουγέννων - Πρωτοχρονιάς του έτους 2025- 2026, οι Αιτητές 1 και 2 θα ασκήσουν το δικαίωμα επικοινωνίας με τον ανήλικο Γ Μ την 1η περίοδο ως αναφέρεται ανωτέρω και η Καθ’ ης η Αίτηση την 2η περίοδο και στο εφ’ εξής εναλλάξ κάθε χρόνο». (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου).
Ο αιτητής με την υπό κρίση αίτηση ζητά πολύ συγκεκριμένα την ρύθμιση της επικοινωνίας του την περίοδο από 24/12/25-26/12/25 ή διαζευκτικά την περίοδο από 30/1/25-2/1/26 χωρίς να αξιώνει την εναλλάξ και εκ περιτροπής από χρόνο σε χρόνο ρύθμιση.
Κατά συνέπεια η παράλληλη ύπαρξη της αίτησης των εκ πατρός παππούδων και του αιτητή δεν αποτελεί λόγο για απόρριψη της υπό κρίση αίτησης αφού η κάθε αίτηση θα εξεταστεί από το Δικαστήριο στη βάση των περιστατικών που την περιβάλλουν και εντός των πλαισίων που τάσσει η σχετική νομοθεσία και η ισχύουσα Νομολογία.
Αποτελεί επίσης λόγο ένστασης της καθ’ ης η αίτηση ότι ο αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και ή καλόπιστα και αποκρύπτει ουσιώδη γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα.
Υπενθυμίζω ότι στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης, το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς αλλά διέταξε την επίδοση της αίτησης η οποία εκ των πραγμάτων κατέστη αίτηση δια κλήσεως.
Σύμφωνα με τη νομολογία, στις δια κλήσεως αιτήσεις δεν εφαρμόζονται οι κανόνες της πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης. (βλ. Κώστας Σμυρνιός (2000) 1 ΑΑΔ 43, Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λ.τ.δ. (2011) 1 (β) ΑΑΔ 2011, The Royal Bank of Scotland ν. Πλοίο "KALIA" (2012) 1 ΑΑΔ 6).
Στην προκείμενη περίπτωση, η υπόσταση της αίτησης, ως αίτησης δια κλήσεως, έδωσε το δικαίωμα στην καθ' ης η αίτηση να ακουστεί και να προβάλει τους λόγους για τους οποίους ενίστανται στην έκδοση του διατάγματος. Επομένως τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι θέσεις των διαδίκων για να αποφασίσει αν δικαιολογείται η έκδοση ή όχι προσωρινού διατάγματος.
Κατά συνέπεια ο αναφερόμενος λόγος ένστασης της καθ' ης η αίτηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.
Παρά το γεγονός ότι στους λόγους ένστασης της η καθ’ ης η αίτηση δεν κάνει αναφορά στο θέμα του κατεπείγοντος, στην ένορκη της δήλωση αναφέρει ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί αφού δεν συντρέχει το κατεπείγον και ότι αν ήταν τόσο επείγον το ζήτημα των εορτών για τον αιτητή θα προνοούσε πολύ νωρίτερα και όχι να αναμένει τις τελευταίες μέρες πριν τις εορτές.
Για το θέμα του κατεπείγοντος θα επαναλάβω ότι δεδομένου ότι με την επίδοση της η επίδικη αίτηση κατέστη δια κλήσεως και δεδομένου ότι το θέμα του κατεπείγοντος τυγχάνει αυστηρής εφαρμογής στα πλαίσια εξέτασης μονομερούς αίτησης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση της καθ’ ης η αίτηση.
Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του Α.32.
Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το Α.32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 5, 6, 7 και 17 του του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου 216/90.
Σύμφωνα με το άρθρο 5(1)(α) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90), η γονική μέριμνα είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων, οι οποίοι το ασκούν από κοινού.
Σύμφωνα με το άρθρο 6 του Ν.216/90:
«(1) Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου.
(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. (Στυλιανού ν. Στυλιανού (1993) 1 ΑΑΔ 130, Διευθύντρια Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Ντούμα κ.ά. (2001) 1 (Γ) ΑΑΔ 1911).
(β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.
(3) Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσο η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του.»
Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο Τόμος ΙΙ, Τρίτη έκδοση, έκδοσης 2003 της Καθηγήτριας Έφης Κουνουγιέρη Μανωλεδάκη στη σελ. 268 αναφέρεται:
«Ως συμφέρον του παιδιού εννοείται το σωματικό, το υλικό, το πνευματικό, το ψυχικό, το ηθικό και γενικότερα το κάθε είδος συμφέρον. Πρόκειται όπως είναι φανερό για αόριστη νομική έννοια, με αξιολογικό περιεχόμενο, που εξειδικεύεται από το Δικαστή, άρα η κρίση του τελευταίου, ως προς το αν ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων (η ύπαρξη των οποίων κρίνεται ανέλεγκτα από το δικαστήριο ουσίας) εξυπηρετείται in abstracto το συμφέρον του παιδιού υπόκειται στον έλεγχο του Α.Π. Το συμφέρον του ανηλίκου αποτελεί μια έννοια γενική και είναι καθήκον του εκάστοτε δικαστή να το εξειδικεύσει και να το προστατεύσει».
Σύμφωνα με τον περί Προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού Νόμο του 2007 (Ν. 74(1/2007) δικαιώματα του παιδιού «σημαίνει τα δικαιώματα του παιδιού, τα οποία κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και τους νόμους, από τη Σύμβαση του Ο.Η.Ε., την Ευρωπαϊκή Σύμβαση και οποιαδήποτε άλλη σχετική διεθνή σύμβαση που ήθελε κυρωθεί από τη Δημοκρατία».
Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Ν. 216/90, αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς.
Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Κκουφού ν. Κκουφού (1997) 1 (Γ) ΑΑΔ 1588, 1593:
«Η διαμόρφωση κρίσης πάνω σε θέματα γονικής μέριμνας είναι έργο λεπτό και σύνθετο. Δεν είναι εγχείρημα που στοχεύει στην απόδοση ευθυνών ή στην επιβολή κύρωσης για μεμπτή συμπεριφορά. Γνώμονας είναι το συμφέρον του ανηλίκου και κατά την εκτίμησή του, προσλαμβάνει σημασία το σύνολο των στοιχείων».
Για το ίδιο θέμα στην υπόθεση Ιωαννίδης κ.ά. ν. Ιωαννίδη κ.ά. (2002) 1 (Γ) ΑΑΔ Σελ. 1446, 1452 λέχθηκαν τα πιο κάτω:
«Στη διαδικασία αιτήσεων γονικής μέριμνας δεν υπάρχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Πρόκειται για διαδικασία εξεταστικού χαρακτήρα της οποίας, ο τελικός σκοπός είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος του ανηλίκου. Στα άρθρα 6 και 14 του νόμου, αναφέρεται ότι το κύριο κριτήριο για τη γονική μέριμνα είναι το συμφέρον του τέκνου. Πρόκειται για αρχή η οποία επαναλαμβάνεται συχνά στη νομολογία (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού (ανωτέρω) και Ιακωβίδης ν. Ιακωβίδη, (2000) 1 ΑΑΔ 1108 από την οποία και η πιο κάτω επιγραμματική διατύπωση της αρχής: «Η ύψιστη αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει πάντα να έχει υπόψιν σε τέτοιες υποθέσεις είναι η ευημερία του ανηλίκου»».
Στο Α.17 του Ν.216/90 αναφέρονται τα ακόλουθα:
«17.-(1) Ο γονέας με τον οποίο δε διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας με αυτό.
(2) Σε περίπτωση διαφωνίας όσο αφορά την άσκηση του δικαιώματος, προσωπικής επικοινωνίας, αποφασίζει το Δικαστήριο.
(3) Στην απόφαση του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και εφαρμόζει κατ' αναλογία τις πρόνοιες του άρθρου 6».
Έχει τονιστεί πολλές φορές στην νομολογία αλλά και σε νομικά συγγράμματα η σημασία της επικοινωνίας των γονέων με τα τέκνα τους και τον σημαντικό ρόλο που αυτή διαδραματίζει στην ομαλή συναισθηματική και ψυχική ανάπτυξη των παιδιών. Ενδεικτικά παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα της ΄Εφης Κουνουγέρη Μανωλεδάκη, Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙ, Έκδοση Δ΄, σελ. 327-328, το οποίο παραθέτω αυτούσιο:
«Ο κύριος σκοπός του δικαιώματος επικοινωνίας είναι η ικανοποίηση του αισθήματος της αγάπης μεταξύ του γονέα και του παιδιού και η αποφυγή της αποξένωσής τους· κατά δεύτερο λόγο όμως με το δικαίωμα επικοινωνίας πετυχαίνεται στην πράξη και κάποιος έλεγχος του γονέα με τον οποίο μένει ο ανήλικος από μέρους του άλλου γονέα. Ο άλλος αυτός γονέας είναι ο δικαιούχος του άρθρου 1520, ενώ ο γονέας που διαμένει με το παιδί είναι ο υπόχρεος......Ο γονέας (ή ο τρίτος) που είναι υπόχρεος του άρθρου 1520, οφείλει να μην παρεμποδίζει την επικοινωνία του δικαιούχου με το ανήλικο· ο δικαιούχος γονέας, από την άλλη πλευρά, έχει την υποχρέωση, τις ώρες που βλέπει το παιδί, να μη διαταράζει τη σχέση του με τον υπόχρεο γονέα είτε προσπαθώντας να του εμπνεύσει αντιπάθεια γι' αυτόν είτε επεμβαίνοντας στον τρόπο άσκησης της επιμέλειας (π.χ. στη θρησκευτική διαπαιδαγώγηση), την οποία συνήθως θα έχει ο υπόχρεος.»
Το νέο Άρθρο 1520 του Αστικού Κώδικα της Ελλάδας, όπως εισάχθηκε με το ν.4800/2021, προνοεί ότι: «Ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση της, κατά το δυνατό, ευρύτερης επικοινωνίας με αυτό, στην οποία περιλαμβάνονται τόσο η φυσική παρουσία και επαφή του με το τέκνο, όσο και η διαμονή του τέκνου στην οικία του. Ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο οφείλει να διευκολύνει και να προωθεί την επικοινωνία του τέκνου με τον άλλο γονέα σε τακτή χρονική βάση. Ο χρόνος επικοινωνίας του τέκνου με φυσική παρουσία με τον γονέα, με τον οποίο δεν διαμένει, τεκμαίρεται στο ένα τρίτο (1/3) του συνολικού χρόνου, εκτός αν ο γονέας αυτός ζητά μικρότερο χρόνο επικοινωνίας, ή επιβάλλεται να καθορισθεί μικρότερος ή μεγαλύτερος χρόνος επικοινωνίας για λόγους που αφορούν στις συνθήκες διαβίωσης ή στο συμφέρον του τέκνου, εφόσον, σε κάθε περίπτωση, δεν διαταράσσεται η καθημερινότητα του τέκνου. Αποκλεισμός ή περιορισμός της επικοινωνίας είναι δυνατός μόνο για εξαιρετικά σοβαρούς λόγους, ιδίως όταν ο γονέας με τον οποίον δεν διαμένει το τέκνο, κριθεί ακατάλληλος να ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας. Για τη διαπίστωση της ακαταλληλότητας του γονέα το δικαστήριο μπορεί να διατάξει κάθε πρόσφορο μέσο, ιδίως την εκπόνηση εμπεριστατωμένης έκθεσης κοινωνικών λειτουργών ή ψυχιάτρων ή ψυχολόγων».
Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, στην υπόθεση Αθηνά Ξενίδου και Ευαγόρα Οικονομίδη, Έφεση αρ. 28/14, 7/4/2015, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το δικαίωμα επικοινωνίας των γονέων με τα τέκνα τους:
«Στην Στυλιανού v. Στυλιανού (1993) 1 ΑΑΔ 131, λέχθηκαν τ΄ ακόλουθα σχετικά με τα ζητήματα που εξετάζονται στην παρούσα αίτηση:
'Όπως αναγνωρίστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην R. v. U.K (1987) Times, 9thJuly (Series A Judgments and Decisions Vol. 121), η πρόσβαση του γονέα στο τέκνο αποτελεί πτυχή του δικαιώματος του ανθρώπου για οικογενειακή ζωή που κατοχυρώνεται από το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. (Βλ. επίσης Ν. 39/62). Στην Κύπρο το δικαίωμα αυτό επίσης διασφαλίζεται από τις πρόνοιες του Άρθρου 15 του Συντάγματος. Όπως εξηγείται όμως στην υπόθεση REKD (Aminor) (1988) 1 All E.R. 577 (H.L) το δικαίωμα μπορεί να περιοριστεί εφόσον δεν ασκείται προς όφελος του σκοπού για τον οποίο παρέχεται, που δεν είναι άλλος από την συμβολή στην ευημερία του τέκνου».
Για τον σκοπό που επιτελεί το δικαίωμα επικοινωνίας, παραπέμπω και στο πιο κάτω απόσπασμα από το βιβλίο του Βαθρακοκοίλη «Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο» Γ΄ ΄Εκδοση, 1994, σελίδα 612:
«Σκοπός επικοινωνίας: Σκοπός του δικαιώματος αυτού είναι η διατήρηση του ψυχικού δεσμού μεταξύ γονέα και τέκνου και η δυνατότητα του άλλου γονέα άμεσης γνώσης για την ανάπτυξη της προσωπικότητας, της πνευματικής ανάπτυξης και γενικά της παρακολούθησης της όλης κατάστασης του τέκνου.
...................
Η επικοινωνία γονέα-τέκνου στοχεύει στη διατήρηση των δεσμών ανάμεσα στα δύο μέρη, στη ψυχοσωματική ανάταση του τέκνου, στην απάμβλυνση των συνεπειών της ανώμαλης εξέλιξης της έγγαμης συμβίωσης, είναι τρόπος έκφρασης αισθημάτων συμπάθειας, αγάπης, ενδιαφέροντος, στοργής στο τέκνο και το συμφέρον του τέκνου, είναι η απόλαυση όλων των ηθικών πλεονεκτημάτων και αξιών απ΄ αυτήν την επικοινωνία.»
Ένα στοιχείο που πρέπει επιτακτικά να αναζητείται, σύμφωνα με τη νομοθεσία, στις υποθέσεις γονικής μέριμνας, είναι η γνώμη του παιδιού. Η βούληση του ανηλίκου αναλόγως της ωριμότητάς του πρέπει να αναζητείται και να συνεκτιμάται. Η συνεκτίμηση της γνώμης του παιδιού, όπως ορίζεται και στον Ελληνικό Αστικό Κώδικα, αποτελεί ένδειξη σεβασμού της προσωπικότητας του παιδιού από τον νομοθέτη. Αποτελεί τη σημαντικότερη ίσως απόδειξη εξειδίκευσης του συμφέροντος του τέκνου, που είναι η έκφραση της προσωπικής του γνώμης.
Η αναζήτηση της γνώμης του παιδιού είναι υποχρεωτική για το Δικαστήριο, και στο στάδιο της ενδιάμεσης αίτησης, εφόσον το παιδί είναι ώριμο για την έκφραση της γνώμης του για συγκεκριμένο θέμα. Ώριμο παιδί μπορεί να χαρακτηριστεί ένα παιδί όταν λόγω βιολογικών (βαθμός ευφυίας) ή κοινωνικών παραγόντων (βιώματα και εμπειρίες) είναι σε θέση να έχει μια λογική και ολοκληρωμένη άποψη σε ένα συγκεκριμένο θέμα.
Βέβαια, η βούληση του παιδιού λαμβάνεται υπόψη αν, ασφαλώς, είναι γνήσια και όχι υποβολιμαία ή στηρίζεται στη μονομερή επίδραση του ενός των γονέων και ιδιαίτερα, στις περιπτώσεις που το παιδί ζει με τον ένα γονέα. Είναι δε σύνηθες φαινόμενο ο γονέας με τον οποίο διαμένει το παιδί να καλλιεργεί στο παιδί αδιαφορία και αποξένωση από τον άλλο γονέα με πλύση εγκεφάλου.
Στην υπό κρίση αίτηση δεδομένου ότι το ανήλικο τέκνο των διαδίκων είναι μόλις 3 ετών και 4 μηνών έκρινα εκ προοιμίου ότι δεν διαθέτει την απαραίτητη ωριμότητα για να το καλέσω στο Δικαστήριο για σκοπούς συνέντευξης, ότι τυχόν προσέλευση του στο Δικαστήριο ενδεχομένως να του προκαλούσε αναστάτωση και ταλαιπωρία λόγω του πολύ νεαρού της ηλικίας του και για αυτό δεν το έπραξα.
Στην υπό κρίση αίτηση, ο αιτητής είναι ο πατέρας του ανηλίκου και ένας εκ των φορέων της άσκησης της γονικής μέριμνας αυτού. Η επικοινωνία του γονέα με τον οποίο δεν διαμένει το ανήλικο αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του εκτός και αν υπάρχουν σοβαροί λόγοι για τον περιορισμό και ή σε εξαιρετικές περιπτώσεις τον αποκλεισμό του. Στην υπό κρίση αίτηση έχει ήδη εκδοθεί διάταγμα με το οποίο ρυθμίζεται η επικοινωνία του αιτητή με τον ανήλικο τις καθημερινές και τα Σαββατοκυρίακα, στη διακριτική παρουσία της καθ΄ης η αίτηση. Ότι ζητεί ο αιτητής με την υπό κρίση αίτηση είναι ο καθορισμός της επικοινωνίας του μόνο για την περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς του 2025.
Δεδομένων των όσων ανέφερα κρίνω ότι συντρέχουν οι δυο προϋποθέσεις του Α.32.
Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο συντρέχει η Τρίτη προϋπόθεση του Α.32 του Ν.14/60.
Η Νομολογία μας θέλει την τρίτη προϋπόθεση να συνδέεται με το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Θα ήταν άκρως επικίνδυνο να εξεταστεί η προϋπόθεση αυτή σε συνάρτηση με οικονομικά συμφέροντα.
Κατά τη ρύθμιση ζητημάτων που άπτονται της γονικής μέριμνας, ως η παρούσα, η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου. Όπως αναφέρεται στη υπόθεση Στυλιανού ν. Στυλιανού (1993) 1 Α.Α.Δ. 130, στη σελίδα 136 «η δικαιοδοσία για γονική μέριμνα δεν έχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Αντίθετα έχει άξονα το κοινό καθήκον των γονέων για τη φροντίδα των παιδιών τους και συνισταμένη την ευημερία των τέκνων».
Η αιτήτρια αναφέρει στην ένορκο της δήλωση η οποία υποστηρίζει την αίτηση της ότι υπάρχει ήδη ενδιάμεσο διάταγμα ημερομηνίας 22/05/2025 το οποίο παρέχει την δυνατότητα στον αιτητή να ασκήσει την επικοινωνία του με τον ανήλικο τόσο την Παραμονή των Χριστουγέννων 24/12/25 όσο και την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς 31/12/25 που είναι εξίσου εορταστικές μέρες. Περαιτέρω θα ασκήσει επικοινωνία σε ενδιάμεσες ημερομηνίες ήτοι 21/12/25 και 27/12/25. Θεωρεί, όπως αναφέρει, ότι ο καθ’ ου η αίτηση μπορεί να έχει ποιοτικό χρόνο με τον υιό του στις πιο πάνω ημερομηνίες σε γιορτινό περιβάλλον. Ο ισχυρισμός για τον παιχνιδότοπο […..]και το ενδεχόμενο να είναι κλειστός ο εσωτερικός χώρος δεν ευσταθεί και απ’ όσο ενημερώθηκα εκείνες τις μέρες θα υπάρχουν μάλιστα και διάφορες εκδηλώσεις σε εορταστική ατμόσφαιρα.
Θα πρέπει να αναφέρω και να επισημάνω εκ νέου ότι με το υφιστάμενο προσωρινό διάταγμα δεν έγινε ρύθμιση των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Το γεγονός ότι έτυχε η παραμονή Χριστουγέννων και η Παραμονή της Πρωτοχρονιάς να περιλαμβάνονται στις μέρες που θα ασκήσει το 3ωρο δικαίωμα επικοινωνίας του ο αιτητής με τον ανήλικο δεν εξομοιώνετε με ειδική ρύθμιση του δικαιώματος τους για την περίοδο των προσεχών εορτών.
Αναφέρει επίσης ότι ο ανήλικος ακόμα δεν νιώθει οικεία τόσο με του αιτητή όσο και με το περιβάλλον του και ο εξαναγκασμός να περάσει μία τέτοια μέρα σε ένα άγνωστο περιβάλλον, χωρίς την παρουσία της, νοείται ότι δεν είναι προς το συμφέρον του.
Έχει προβληματίσει το Δικαστήριο η θέση της καθ΄ης η αίτηση ότι ο ανήλικος δεν νιώθει οικεία με τον αιτητή και το περιβάλλον του και ο εξαναγκασμός του όπως χαρακτηριστικά αναφέρει να περάσει μια τέτοια μέρα σε ένα άγνωστο περιβάλλον, χωρίς την παρουσία της, νοείται ότι δεν είναι προς το συμφέρον του.
Μέσα από τον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης και την σωρεία των αιτήσεων που έχουν καταχωρηθεί, διαφαίνεται η έντονη αντιπαράθεση των γονέων όπου έκαστος αμφισβητεί την ικανότητα του άλλου ως προς την ορθή άσκηση του γονεικού του ρόλου. Επιπλέον, στην αντιπαράθεση τους οι διάδικοι έχουν εμπλέξει και τις οικογένειες τους εκτοξεύοντας εκατέρωθεν κατηγορίες για παρεμβάσεις και άλλες ανεπίτρεπτες συμπεριφορές.
Στο μέσο δυστυχώς όλης αυτής της αντιπαράθεσης βρίσκεται ένα παιδάκι μόλις 3 ετών και 4 μηνών το οποίο λόγω της ηλικίας του δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί πλήρως τα όσα διαδραματίζονται μεταξύ των γονέων του αλλά και της ευρύτερης οικογένειας του.
Κατά την κρίση μου, το ανήλικο έχει ανάγκη να περνά χρόνο και με τους δυο γονείς υπό συνθήκες που θα διασφαλίζουν την σωματική και ψυχική του ασφάλεια. Ειδικότερα τις γιορτινές μέρες οι οποίες είναι μέρες χαράς και ξεγνοιασιάς για τα ανήλικα τα οποία θα πρέπει να βιώνουν την θαλπωρή και την αγάπη της οικογένειας τους.
Κρίνεται υπερβολική η θέση της καθ΄ης η αίτηση ότι αν εξαναγκαστεί το ανήλικο να περάσει μια τέτοια μέρα με τον αιτητή δεν θα είναι προς το συμφέρον του. Κρίνω ότι η καθ΄ης η αίτηση, όντας ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο, έχει χρέος να προετοιμάσει κατάλληλα το παιδί της σε περίπτωση που πετύχει η αίτηση.
Στο σύγγραμμα του Γιώργου Κουμάντου, Οικογενειακό Δίκαιο, στη σελ.213 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Στο λειτουργικό δικαίωμα του γονέα που δεν κατοικεί με το παιδί να επικοινωνεί με αυτό, αντιστοιχεί υποχρέωση του γονέα που κατοικεί με το παιδί να διευκολύνει αυτή την επιικοινωνία. Κι όχι μόνο υλικά αλλά και ψυχικά: όχι μόνο πρέπει το παιδί να είναι έτοιμο στη διάθεση του γονέα που ζει χωριστά, κατά τους όρους που έχουν συμφωνηθεί ή έχουν καθοριστεί από το Δικαστήριο, αλλά πρέπει και να του καλλιεργούνται συναισθήματα που θα κάνουν αυτή την επικοινωνία δυνατή και σύμφωνη με τον σκοπό της. Παράβαση αυτής της υποχρέωσης, προπαντών καλλιέργεια αντιπάθειας προς τον άλλο γονέα αποτελεί κακή άσκηση της γονικής μέριμνας……».
Στο σύγγραμμα των Απ. Γεωργιάδη και Μιχ. Σταθόπουλου «ΑΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ», Τόμος VII, αναφέρονται στις σελίδες 228-229 τα πιο κάτω:
«Συνήθως, πριν και μετά το διαζύγιο, όποτε κυρίως ασκείται το δικαίωμα επικοινωνίας, επικρατούν ταραγμένες σχέσεις μεταξύ των συζύγων. Ενόψει αυτού του δεδομένου, η πραγματοποίηση της επικοινωνίας θα πρέπει να γίνεται με τρόπο που εξασφαλίζει κατά το δυνατόν καλύτερα τα συμφέροντα του παιδιού. Οι γονείς θα πρέπει να φροντίζουν, ώστε το παιδί να μένει εκτός του προσωπικού πεδίου εντάσεως αλλά και να μην θίγονται με τη συμπεριφορά καθενός από αυτούς τα δικαιώματα του άλλου. Τα παραπάνω προυποθέτουν αμοιβαίο σεβασμό και συνεργασία μεταξύ των γονέων.
Στο δικαίωμα επικοινωνίας του ενός γονέα αντιστοιχεί υποχρέωση του άλλου να απέχει από κάθε ενέργεια, η οποία άμεσα ή έμμεσα μπορεί να οδηγήσει στην παρεμπόδιση της, είτε επιδρώντας στη θέληση του παιδιού να δεχθεί την επικοινωνία, είτε με τη δημιουργία άλλων εμποδίων. Πολύ περισσότερο, ο γονέας με τον οποίο διαμένει το παιδί θα πρέπει να ευνοεί και να διευκολύνει, χάριν του συμφέροντος του παιδιού, την επικοινωνία με τον άλλο γονέα, παραμερίζοντας τυχόν αντίθετες του επιθυμίες».
Υπάρχουν αντικρουόμενοι ισχυρισμοί των διαδίκων σε σχέση με το κατά πόσο εφαρμόζεται το υφιστάμενο προσωρινό διάταγμα αφού ο μεν αιτητής διατείνεται ότι αυτό κατέστη δυσλειτουργικό και δεν τηρείται από την καθ΄ης η αίτηση και για το λόγο αυτό προχώρησε σε αιτήσεις για παρακοή διατάγματος εναντίον της ενώ η δε αιτήτρια ότι άρχισε ομαλά η λειτουργία του και κατέληξε σε μια καλά σκηνοθετημένη προσπάθεια του αιτητή να αποδείξει ότι αυτό δεν τηρείται και είναι αδύνατη η όποια επικοινωνία στην παρουσία της καθ΄ης η αίτηση.
Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν μπορεί να καταλήξει σε ευρήματα επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών των διαδίκων αφού αυτό θα αποτελέσει έργο του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης όταν πλέον θα έχει ενώπιον του και την έκθεση του γραφείου ευημερίας.
Ο αιτητής αναφέρεται στην διευθέτηση που έγινε για τις εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς το 2024 η οποία όμως δεν υλοποιήθηκε για τους λόγους που αναφέρει και κατέγραψα ανωτέρω ενώ αναφέρει επίσης ότι τελευταία τρία χρόνια δεν του δόθηκε η ευκαιρία να περάσει με τον ανήλικο καμία από τις εορταστικές ημέρες του έτους, ούτε το Πάσχα, ούτε στα γενέθλιά του, ούτε τις ημέρες των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς. Οι θέσεις του αιτητή παρέμειναν αναντίλεκτες.
Η καθ΄ης η αίτηση επαναλαμβάνει συνεχώς στην ένορκο της δήλωση ότι αν ο αιτητής επιθυμούσε να ρυθμίσει την επικοινωνία του για την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς θα έπρεπε να καταχωρήσει νωρίτερα την αίτηση παραγνωρίζοντας ότι η ίδια σε άλλο σημείο της ένορκης της δήλωση αναφέρεται στην αίτηση ημερ.9/9/25 την οποία καταχώρησε ο αιτητής, αναφέροντας μάλιστα ότι ο αιτητής αξιώνει τα ίδια αιτητικά με την υπό κρίση αίτηση σε σχέση με τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς και κατά συνέπεια η παρούσα θα πρέπει να απορριφθεί.
Ο αιτητής στην ένορκο του δήλωση ζητά είτε τα Χριστούγεννα είτε την Πρωτοχρονιά, ουσιαστική και ποιοτική επικοινωνία με τον ανήλικο στο σπίτι των γονέων του, σε ένα ζεστό και οικογενειακό περιβάλλον, αντί στον ψυχρό και απρόσωπο χώρο του […]όπου γίνονται πλέον οι επικοινωνίες του με το ανήλικο. Το υφιστάμενο διάταγμα παραμένει δυσλειτουργικό και ανεπαρκές αφού δεν συμπεριλαμβάνει οποιαδήποτε πρόνοια για τις εορτές, ενώ η μητέρα του παιδιού αρνείται και δεν επιδεικνύει πραγματική πρόθεση για συνεργασία. Εάν χαθεί για ακόμη μια φορά όπως αναφέρει ο πολύτιμος χρόνος των εορτών, ο οποίος συμβάλλει ουσιωδώς στη διατήρηση και ενίσχυση του δεσμού με τον πατέρα και γενικότερα την οικογένεια, δεν δύναται να αναπληρωθεί εκ των υστέρων ούτε να υποκατασταθεί με χρηματική αποζημίωση.
Η καθ’ ης η αίτηση αναφέρει ότι η ίδια έχει κάνει διευθετήσεις τόσο για την ημέρα των Χριστουγέννων όσο και για την ημέρα της Πρωτοχρονιάς και έχει ήδη προπληρώσει για διαμονές σε 2 ξενοδοχεία για την ίδια και τον ανήλικο τον οποίο έχει προετοιμάσει και ο οποίος ανυπομονεί ενώ και θεωρεί ότι είναι άδικο και δεν είναι προς το συμφέρον του ανήλικου η οποιαδήποτε έκδοση διατάγματος με τις εν λόγω αιτούμενες θεραπείες γιατί επηρεάζονται τα δικά της δικαιώματα.
Όπως προκύπτει από το τεκμήριο που κατέθεσε η καθ΄ης η αίτηση, η κράτηση για το Χριστουγεννιάτικο γεύμα, έγινε την 1/12/25 ενώ επιβεβαιώθηκε στις 15/12/25 με την πληρωμή του ποσού. Ενώ δηλαδή η καθ΄ης η αίτηση γνώριζε για την ύπαρξη της υπό κρίση αίτησης, και ενώ δεν γνώριζε ποια θα ήταν η απόφαση του Δικαστηρίου, επέλεξε να προπληρώσει για το γεύμα της ημέρας των Χριστουγέννων, ημέρα που μεταξύ άλλων αξιώνει να έχει επικοινωνία με τον ανήλικο ο αιτητής, προετοιμάζοντας μάλιστα σχετικά και τον ανήλικο.
Όσον αφορά στην κράτηση που έγινε για την περίοδο από 1/1/25-2/1/26 σε άλλο ξενοδοχείο, σημειώνω ότι δεν φαίνεται σε κανένα σημείο η ημερομηνία που έγινε η σχετική κράτηση.
Θα πρέπει να επισημάνω ότι το Δικαστήριο εξετάζοντας αιτήσεις τέτοιας φύσης, αποφασίζει με γνώμονα το συμφέρον των ανηλίκων και όχι πως επέλεξαν οι γονείς να διαμορφώσουν το πρόγραμμα τους.
Στη βάση όλων όσων κατέγραψα ανωτέρω, και με δεδομένο ότι ο αιτητής με την υπό κρίση αίτηση ζητά μόνο την ρύθμιση των προσεχών εορτών κρίνω ότι πληρείται και η Τρίτη προϋπόθεση αφού κατά την άποψη μου δεν θα ήταν προς το συμφέρον του ανηλίκου να παρέλθει ακόμη μια εορταστική περίοδος χωρίς ειδική ρύθμιση της επικοινωνίας του αιτητή έστω και υπό όρους.
Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο είναι εύλογο να εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης. Για να μην επιβαρύνω την απόφαση μου με αχρείαστε επαναλήψεις θα υιοθετήσω όσα ανέφερα ανωτέρω όταν ανέλυα την Τρίτη προϋπόθεση.
Θα αναφέρω επίσης ότι το ανήλικο μεγαλώνει και θα αρχίσει πλέον να αντιλαμβάνεται πλήρως τα όσα διαδραματίζονται μεταξύ των γονέων του. Όπως ήδη ανέφερα, η περίοδος των εορτών είναι περίοδος ξεγνοιασιάς για τα παιδιά και οικογενειακής θαλπωρής. Κρίνω ότι είναι προς το συμφέρον του ανηλίκου να βιώσει φέτος τις γιορτές και την θαλπωρή του πατέρα του, σε ένα ζεστό και οικογενειακό περιβάλλον. Δεν θεωρώ ότι με την έκδοση του διατάγματος θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά ο ανήλικος αφού θα έχει την ευκαιρία, όπως προκύπτει από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, να περάσει μια γιορτινή ημέρα στο σπίτι στο οποίο διαμένει ο πατέρας του μαζί με τα λοιπά μέλη της οικογένειας του.
Λαμβάνοντας υπόψιν τα όσα ανωτέρω ανέφερα, και ειδικότερα το συμφέρον του ανηλίκου, κρίνω ότι η πλάστιγγα γέρνει υπέρ της μερικής έγκρισης της αίτησης με τις ασφαλιστικές δικλίδες που θα τεθούν λαμβάνοντας υπόψιν τις πρόνοιες του εν ισχύ προσωρινού διατάγματος επικοινωνίας.
Όσον αφορά στα έξοδα της διαδικασίας, δεδομένου ότι ο αιτητής είναι ο επιτυχόν διάδικος δεν προτίθεμαι να του αποστερήσω τα έξοδα του, πλην όμως, δεδομένης της μερικής έγκρισης της αίτησης του κρίνω ότι ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια είναι ορθό και δίκαιο να περιορίσω το ποσό το οποίο θα επιδικαστεί υπέρ του.
ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Συνακόλουθα, στη βάση των όσων ανέφερα ανωτέρω και προσπάθησα να εξηγήσω εκδίδονται τα ακόλουθα:
Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ρυθμίζεται η επικοινωνία του αιτητή με τον ανήλικο υιό των διαδίκων Γ Μ την περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς του 2025-2026 ως ακολούθως:
Την 1/1/26 από τις 11 π.μ μέχρι τις 7 μ.μ. της ίδια ημέρας.
Ο αιτητής διατάσσεται, με τη συνοδεία της μητέρα του Χ Μ ή της αδελφής του Β Μ, να παραλάβει τον ανήλικο από τον τόπο διαμονής της καθ΄ης η αίτηση και να παραδώσει τον ανήλικο στον τόπο διαμονής της καθ΄ης η αίτηση, την πιο πάνω ημέρα και ώρες.
Η καθ΄ης η αίτηση διατάσσεται, νοουμένου ότι αιτητής θα συνοδεύεται από την μητέρα του Χ Μ ή την αδελφή του Β Μ, να παραδώσει τον ανήλικο στον αιτητή στον τόπο διαμονής της και να παραλάβει από τον αιτητή τον ανήλικο στον τόπο διαμονής της, την πιο πάνω ημέρα και ώρες.
Ο αιτητής διατάσσεται να ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του, ως ανωτέρω, στον τόπο διαμονής των γονέων του.
Ημερομηνία έναρξης της ισχύος του διατάγματος ορίζεται η σημερινή.
Το ½ των εξόδων ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον της καθ΄ης η αίτηση.
(Υπ.) ....................................
Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο