OΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
Δικαιοδοσία Διατροφής
Ενώπιον: Φ. Κωνσταντίνου, Π.Ο.Δ.
Αρ. Αίτησης: 10/2026
Μεταξύ:
Σ. Ι.
Αιτητής
και
Ό. Σ.
Καθ’ ης η αίτηση
Ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 23/1/2026
Ημερομηνία: 8 Απριλίου 2026
Εμφανίσεις:
Για τον αιτητή: κ. Μάρκος Οικονόμου για Δημητρίου & Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε.
Για την καθ’ ης η αίτηση: κ. Χρίστος Κ. Φελλάς
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο αιτητής ζητά με την εναρκτήρια αίτηση την έκδοση διατάγματος με το οποίο να καθοριστεί η συνεισφορά της καθ’ ης η αίτηση στη διατροφή του ανήλικου τέκνου τους Σ. Α. στο ποσό €600 μηνιαίως με βάση τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο, Ν.216/1990, στο εξής “ο Νόμος”.
Με ενδιάμεση αίτηση του χωρίς ειδοποίηση ζήτησε την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής του τέκνου τους ποσού €500 ή οποιουδήποτε ποσού που το Δικαστήριο θα κρίνει δίκαιο και εύλογο. Το αιτούμενο διάταγμα δεν εκδόθηκε μονομερώς. Δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο για επίδοση της αίτησης στην καθ’ ης η αίτηση και η αίτηση προχώρησε ως αίτηση με ειδοποίηση. Αυτή αποτελεί το αντικείμενο εξέτασης της παρούσας διαδικασίας.
Η καθ’ ης η αίτηση, παρόλο που στην υπεράσπιση της δεν αρνείται την υποχρέωση της να συνεισφέρει στα έξοδα του τέκνου τους, προβάλλει τις “τραγικές” οικονομικές δυνατότητες της και αιτείται απόρριψη της εναρκτήριας αίτησης. Εναντιώθηκε στην έκδοση του αιτούμενου ενδιάμεσου διατάγματος στην εξεταζόμενη αίτηση καταχωρώντας ένσταση με την οποία υποστήριξε την απόρριψη της.
Κατά την ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης οι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου. Ο δικηγόρος του αιτητή υποστήριξε με την αγόρευση του την επιτυχία της ενδιάμεσης αίτησης και την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος €500 ως η αίτηση, ενώ περιόρισε το αίτημα κατά τη δικάσιμο στις 17/2/2026 στο ποσό €300 και ο αιτητής ανέφερε αυτό στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του, γεγονός που συνιστά αντίφαση και έλλειψη συνέπειας στους προβαλλόμενους ισχυρισμούς. Ο δικηγόρος της καθ’ ης η αίτηση υποστήριξε με την αγόρευση του την απόρριψη της αίτησης.
Μελέτησα την εξεταζόμενη αίτηση και την ένσταση, το περιεχόμενο των αντίστοιχων ενόρκων δηλώσεων και όσα υποστήριξαν με τις αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των διαδίκων.
Στην ένορκη δήλωση του αιτητή, που υποστηρίζει την εξεταζόμενη αίτηση, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά γεγονότα:
Απέκτησαν με την καθ’ ης η αίτηση από σχέση που είχαν ένα τέκνο, τον Σ. Α. ηλικίας 1,5 έτους. Προέβηκε σε εκούσια αναγνώριση του ως τέκνο του. Το τέκνο διαμένει μαζί του. Εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος με μηνιαίο εισόδημα €1.476,85. Κατέθεσε κατάσταση της μισθοδοσίας του ως τεκμήριο. Η καθ’ ης η αίτηση έχει μηνιαίο εισόδημα τουλάχιστον €2.500. Βασίζει τον ισχυρισμό του αυτό σε δήλωση της ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της υπόθεσης γονικής μέριμνας 206/2024 αναφορικά με την επαγγελματική απασχόληση της και την ακύρωση από το Δικαστήριο πιστοποιητικού νομικής αρωγής. Αναφέρθηκε στα μηνιαία έξοδα του τέκνου τους για τη διατροφή, την ένδυση και την υπόδηση, τα έξοδα λειτουργίας της κατοικίας στην οποία διαμένουν που αναλογούν στο τέκνο, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τη διακίνηση, την ψυχαγωγία και το έξοδο για τη φοίτηση του στο βρεφοκομικό σταθμό. Κατέθεσε σχετικά τεκμήρια.
Οι λόγοι ένστασης της καθ’ ης η αίτηση περιορίζονται, ενόψει του γεγονότος ότι με την επίδοση της μονομερούς αίτησης σ’ αυτή προχώρησε ως αίτηση με ειδοποίηση, στους ακόλουθους:
1. Ο αιτητής προέβηκε σε ψευδή κατάθεση γεγονότων.
2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
Επισημαίνεται ότι δεν τίθεται θέμα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων ούτε θέμα επείγοντος, όπως εγείρονται οι εν λόγω ισχυρισμοί στην ένσταση της καθ’ ης η αίτηση, αφού με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε η μονομερής αίτηση στην καθ’ ης η αίτηση για να ακουστεί η θέση της. Οι ισχυρισμοί αυτοί θα μπορούσαν να προβληθούν στην περίπτωση που εκδιδόταν μονομερώς το επίδικο διάταγμα. Συνεπώς, το Δικαστήριο εξετάζει την ενδιάμεση αίτηση με βάση τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον του και από τις δύο πλευρές.
Στην ένορκη δήλωση της καθ’ ης η αίτηση, που συνοδεύει την ένσταση της, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά γεγονότα:
Είναι άνεργη και συντηρείται “αποκλειστικά από γνωστούς και φίλους”. Αντιμετωπίζει “κάποια προβλήματα υγείας” που την “περιορίζουν οικονομικά” και λόγω αυτών “είναι δύσκολο και/ή αδύνατο” να εργαστεί. Θα νοσηλευτεί για τρεις μήνες σε κλινική στην Ελβετία. Ο αιτητής διαμένει σε ιδιόκτητη κατοικία μαζί με τους γονείς του και τα έξοδα της κατοικίας καλύπτονται από αυτούς και έχει δικαίωμα να λαμβάνει επίδομα μονογονεϊκής οικογένειας ποσού €216,25 μηνιαίως. Αρνήθηκε ότι το τέκνο τους φοιτά σε βρεφοκομικό σταθμό αμφισβητώντας την απόδειξη ημερομηνίας 4/11/2025 που κατέθεσε ο αιτητής ως τεκμήριο.
Ο αιτητής στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχώρισε με άδεια του Δικαστηρίου αμφισβήτησε τον ισχυρισμό της καθ’ ης η αίτηση ότι δεν εργάζεται και αναφέρθηκε σε ιστοσελίδες στις οποίες διαφημίζει υπηρεσίες που παρέχει και σε ταξίδια της στο εξωτερικό καταθέτοντας σχετικά τεκμήρια καθώς και στα έξοδα της νοσηλείας της στην κλινική που αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο που αυτή κατέθεσε ως τεκμήριο. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της καθ’ ης η αίτηση για το επίδομα δεν ήταν σαφής εάν το λαμβάνει. Περιορίστηκε να αναφέρει ότι “ακόμη και με την προσμέτρηση του εν λόγω επιδόματος, τα διαθέσιμα ποσά δεν επαρκούν για την πλήρη κάλυψη των τρεχουσών και μηνιαίων αναγκών του ανηλίκου”. Επανέλαβε ότι το τέκνο τους φοιτά στο βρεφοκομικό σταθμό και ανέφερε ότι η καθ’ ης η αίτηση υπέγραψε σχετική συναίνεση. Κατέθεσε βεβαίωση του σχολείου για τη φοίτηση του.
Η καθ’ ης η αίτηση στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχώρισε με άδεια του Δικαστηρίου ανέφερε ότι δεν εργάζεται, είναι ανίκανη για εργασία λόγω της υγείας της και τα έξοδα διαβίωσης της καθώς και τα έξοδα της θεραπείας της καλύπτονται από το σύντροφο της. Ανέφερε ότι η θεραπεία της θα γίνει μέσω τηλεδιάσκεψης και δεν θα μεταβεί στην κλινική.
Νομική εξέταση – Κατάληξη:
Εξέτασα τον ισχυρισμό της καθ’ ης η αίτηση ότι ο αιτητής προέβηκε σε ψευδή κατάθεση γεγονότων. Τονίζω πως δεν θα προβώ στο στάδιο αυτό σε ακριβή αποτίμηση των δυνάμεων των διαδίκων ούτε σε ακριβή υπολογισμό των εξόδων του τέκνου τους. Αυτά θα γίνουν στη δίκη επί της ουσίας. Όπως κατ’ επανάληψη έχει κριθεί στη νομολογία, η διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν πρέπει να μετατρέπεται σε δίκη επί της ουσίας (Νικόλα ν. Κεφάλα (1998) 1Γ Α.Α.Δ. 1400).
Ακολούθως εξέτασα τις προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος που καθορίζονται στο άρθρο 32(1) του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960. Οι προϋποθέσεις αυτές έχουν κατ’ επανάληψη εξεταστεί στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Odysseos v. Pieris Estates Ltd (1982) 1 C.L.R. 557, The Jonitexo Ltd v. Adidas (1984) 1 C.L.R. 263, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά. (1996) 1 Α.Α.Δ. 253, Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. The Timberland Co (1997) 1Γ A.A.Δ. 1791).
Για να επιτύχει ο αιτητής έκδοση του αιτούμενου ενδιάμεσου διατάγματος θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
(1) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης.
Το άρθρο 33(1) του Νόμου ορίζει ότι:
“Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. ”
Η συνεισφορά της καθ’ ης η αίτηση στη διατροφή του ανήλικου τέκνου των διαδίκων αποτελεί υποχρέωση που απορρέει από το Νόμο. Συνεπώς υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση που σχετίζεται με το βάσιμο του δικαιώματος του αιτητή όπως αναγράφεται στο δικόγραφο του.
(2) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας.
Λόγω ακριβώς της εκ του νόμου υποχρέωσης της καθ’ ης η αίτηση για συνεισφορά στη διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, ικανοποιείται και η προϋπόθεση αυτή.
(3) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
Οι ανάγκες διατροφής και συντήρησης του ανηλίκου είναι τρέχουσες και δεν μπορούν να αντικατασταθούν με κανένα τρόπο μεταγενέστερα. Συνεπώς και η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται.
Είναι πάγια νομολογημένο ότι το Δικαστήριο πρέπει να σταθμίσει, πέραν της συνδρομής των τριών πιο πάνω προϋποθέσεων, κατά πόσον είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (Odysseos v. Pieris Estates Ltd (ανωτέρω), Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Π. Χ’’Βασίλη (1989) 1Ε Α.Α.Δ. 152, Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd (1996) 1B Α.Α.Δ. 788).
Αφού διαπίστωσα ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος διατροφής του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, προχώρησα να εξετάσω τις οικονομικές δυνάμεις των διαδίκων.
Ανέφερε ο αιτητής στην ένορκη δήλωση του ότι το μηνιαίο εισόδημα του είναι €1.476,85. Επισημαίνεται ότι δεν αρνήθηκε το επίδομα που ισχυρίστηκε η καθ’ ης η αίτηση. Θεωρώ ότι το λαμβάνει ή θα μπορούσε να το λαμβάνει αφού είχε υποχρέωση για αποκάλυψη του εισοδήματος του (Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδη κ.ά. (1998) 1Γ Α.Α.Δ. 1386 και Δημητρίου v. Περδίου (2005) 1 Α.Α.Δ. 1418). Συνεπώς θεωρώ το μηνιαίο εισόδημα του περί €1.700.
Ανέφερε η καθ’ ης η αίτηση στην ένορκη δήλωση της ότι είναι άνεργη και “συντηρείται αποκλειστικά από γνωστούς και φίλους”. Καθώς και ότι αντιμετωπίζει “κάποια προβλήματα υγείας” που λόγω αυτών είναι “δύσκολο και ή αδύνατο να εργαστεί”. Οι ισχυρισμοί της αυτοί προβάλλονται γενικά και αόριστα και δεν την βοηθούν. Ισχυρίστηκε στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της ότι είναι ανίκανη για εργασία λόγω της υγείας της και τα έξοδα της καλύπτονται από το σύντροφο της. Ισχυρισμοί που όπως αναφέρθηκε είναι γενικοί και αόριστοι, με γενική άρνηση χωρίς αναφορά στα προβλήματα υγείας που την καθιστούν ανίκανη για εργασία και χωρίς τεκμηρίωση με ιατρική βεβαίωση. Επισημαίνεται ότι το έγγραφο που κατέθεσε ως τεκμήριο είναι στη γαλλική γλώσσα χωρίς μετάφραση. Θεωρώ ότι θα μπορούσε να έχει μηνιαίο εισόδημα περί €1.000 ως ελάχιστο ποσό λαμβάνοντας τον κατώτατο μισθό που ισχύει. Παραπέμπω στην αναφερθείσα νομολογία για υποχρέωση αποκάλυψης του εισοδήματος της. Η αοριστία και η γενική άρνηση δεν την βοηθά.
Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω δεν θα προβώ στο στάδιο αυτό, της έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος, σε ακριβή αποτίμηση των δυνάμεων των διαδίκων.
Προχώρησα ακολούθως να σταθμίσω το εύλογο των κονδυλίων, όπως υποδείχθηκε στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στη Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη (ανωτέρω) και με βάση την κοινή λογική και την πείρα της ζωής να εντοπίσω τις πραγματικές ανάγκες του ανηλίκου, όπως υποδείχθηκε στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Παναγιώτου ν. Σφικτού (2001) 1Α Α.Α.Δ. 625. Η αρχή ότι δεν αναμένεται να αποδειχθούν με αυστηρότητα όλα τα κονδύλια εφαρμόζεται στη δίκη επί της ουσίας και στο στάδιο έκδοσης προσωρινού διατάγματος κατά το οποίο το Δικαστήριο δεν αξιολογεί μαρτυρία. Ο ακριβής προσδιορισμός των αναγκών του ανηλίκου θα γίνει στη δίκη επί της ουσίας. Στο στάδιο αυτό, της έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος, το Δικαστήριο θα σταθμίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την επιβίωση και την ανάπτυξη του ανηλίκου.
Έλαβα υπόψη μου για την εκτίμηση των αναγκών του ανηλίκου τις αρχές που καθιερώθηκαν στην Παναγιώτου ν. Σφικτού (ανωτέρω), ότι το μέτρο της διατροφής ανηλίκου δεν μπορεί να εξευρεθεί με απόλυτους αριθμούς και ότι στον εντοπισμό των πραγματικών αναγκών του θα πρέπει να ακολουθείται η κοινή λογική και η πείρα της ζωής, αλλά και ότι στο στάδιο έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος το Δικαστήριο δεν αξιολογεί μαρτυρία, αφού ο ακριβής προσδιορισμός των αναγκών του ανηλίκου θα γίνει στη δίκη επί της ουσίας.
Έλαβα υπόψη τις ανάγκες του ανηλίκου για διατροφή, ένδυση και υπόδηση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που δεν καλύπτεται από το ΓεΣΥ, ψυχαγωγία, λειτουργία της κατοικίας στην οποία διαμένει για τα έξοδα που του αναλογούν και διακίνηση. Αναφορικά με τη φοίτηση του στο βρεφοκομικό σταθμό λαμβάνω υπόψη το σχετικό έξοδο αφού προσκομίστηκε σχετική απόδειξη και βεβαίωση φοίτησης του.
Έχοντας κατά νου τα όσα ανωτέρω παρέθεσα, καταλήγω ότι ποσό €200 μηνιαίως θα ήταν δίκαιο και εύλογο ως η συνεισφορά της καθ’ ης η αίτηση για σκοπούς ενδιάμεσου διατάγματος για τη φροντίδα και την επιβίωση του τέκνου.
Λαμβάνοντας υπόψη την πορεία εκδίκασης της εξεταζόμενης αίτησης που καταχωρίστηκε ως αίτηση χωρίς ειδοποίηση και εκδικάστηκε με οδηγίες του Δικαστηρίου ως αίτηση με ειδοποίηση, κρίνω δίκαιο και εύλογο η ισχύς του διατάγματος να αρχίζει από 1/4/2026.
Συνακόλουθα, εκδίδεται ενδιάμεσο διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η καθ’ ης η αίτηση να καταβάλλει στον αιτητή από 1/4/2026 και την αντίστοιχη ημέρα κάθε μήνα ποσό €200 ως συνεισφορά της για τη φροντίδα και την επιβίωση του τέκνου.
Το διάταγμα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης ή μέχρι την έκδοση νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.
Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον της καθ’ ης η αίτηση μειωμένα κατά το ήμισυ ενόψει της μερικής επιτυχίας της αίτησης.
Θα προχωρήσω σε συνοπτικό υπολογισμό των εξόδων με βάση το Μέρος 39.7 των ΚΠΔ. Σημειώνεται ότι οι δικηγόροι των διαδίκων παρέλειψαν να συμμορφωθούν με το καθήκον τους να βοηθήσουν το Δικαστήριο στο συνοπτικό υπολογισμό των εξόδων κατά παράβαση του Μέρους 39.9(1) των ΚΠΔ.
Συνεπώς ο υπολογισμός θα γίνει χωρίς τη συνδρομή των δικηγόρων. Έχοντας υπόψη μου την κλίμακα εξόδων της απαίτησης, τις εμφανίσεις που πραγματοποιήθηκαν και τις διαταγές για έξοδα, τα έξοδα έχουν υπολογιστεί συνοπτικά, μειωμένα κατά το ήμισυ, στο ποσό €147 συμπεριλαμβανομένων των πραγματικών εξόδων, στο ποσό €130 αυτών πλέον ΦΠΑ, εάν υπάρχει.
Φ. Κωνσταντίνου, Π.Ο.Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο