ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ
Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ.
Αρ. Αίτησης: 27/2026 iJ
Μεταξύ:
Π. Γ. από Ελλάδα
Αιτητής
και
Γ. Π. από Λάρνακα
Καθ' ης η αίτηση.
ΑΙΤΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 23/3/26
Ημερομηνία: 24 Αυγούστου 2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για τον Αιτητή: κα Παναγιώτα Θεοφάνους για Ελευθερία Ράατ
Για την Καθ' ης η αίτηση: κα Μύρια Νικολάου Πετρίδη για Χρίστος Πατσαλίδης Δ.Ε.Π.Ε
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο αιτητής καταχώρησε εναρκτήρια αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται το διάταγμα διατροφής ημερ.20/9/24 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Aίτησης Διατροφής Αρ. 53/2024 ούτως ώστε το ποσό που καταβάλλει ως συνεισφορά του για τη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου του Π. Γ. να μειωθεί από το ποσό των €300 μηνιαίως στο ποσό των €100 μηνιαίως.
Στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης, ο αιτητής καταχώρησε αίτηση χωρίς ειδοποίηση με την οποία ζητά ταυτόσημη με αυτήν της εναρκτήριας αίτησης θεραπεία μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης και ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.
Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και δόθηκαν οδηγίες για επίδοση της αίτησης στην καθ’ ης η αίτηση η οποία καταχώρησε ένσταση μέσω της οποία προβάλλει συνοπτικά τους ακόλουθους λόγους για απόρριψη της αίτησης: Η υπό κρίση αίτηση δεν είναι επείγουσας φύσης, είναι αόριστη, νόμω και ουσία αβάσιμη, ο αιτητής δεν αποκάλυψε ότι παρέλειψε να καταβάλει ποσό €1.500 για τη διατροφή της ανήλικης, ψευδώς και παραπλανητικά αναφέρει ότι μειώθηκαν τα έξοδα της ανήλικης για τα οποία δεν έχει ουσιαστική γνώση αφού δεν εμπλέκεται με οποιοδήποτε τρόπο στη ζωή της ενώ δεν παρουσιάζει συγκριτικό πίνακα εξόδων της ανήλικης σε σχέση με το χρόνο έκδοσης του διατάγματος.
Τα εισοδήματα που αναφέρει δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και δεν αποδεικνύονται με οποιοδήποτε τρόπο ενώ ο τρόπος ζωής του καταδεικνύει ότι διαθέτει τα απαραίτητα οικονομικά μέσα και δεν αποκαλύπτει και ή αποκρύβει τα πραγματικά του εισοδήματα.
Παραπλανητικά δηλώνει ότι η καθ’ ης η αίτηση λαμβάνει επιδόματα για τη συντήρηση και διατροφή της ανήλικης χωρίς να λαμβάνει υπόψιν ότι το πολύ νεαρό της ηλικίας της ανήλικης σε συνδυασμό με τα προβλήματα υγείας της εμποδίζουν την καθ’ ης η αίτηση να εργαστεί με πλήρες ωράριο.
Τα ψυχολογικά προβλήματα που επικαλείται ότι επηρέασαν την ικανότητα του για εργασία ίσχυαν και προβάλλονταν και στην αρχική αίτηση διατροφής και ή είχαν προβληθεί για άλλους σκοπούς περί το 2021.
Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Α.32, τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση προσωρινού διατάγματος και η ένορκη δήλωση διενεργήθηκε από πρόσωπο το οποίο δεν είναι σε θέση να ορκιστεί θετικά επί των γεγονότων.
Η θεραπεία που ζητείται με την υπό κρίση αίτηση είναι ταυτόσημη με τη θεραπεία που ζητείται στην κυρίως αίτηση.
Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη με την ανταλλαγή της ένορκης μαρτυρίας, αμφότεροι οι διάδικοι καταχώρησαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και οι ενόρκως δηλούντες αντεξετάστηκαν. Στη συνέχεια καταχωρήθηκαν οι γραπτές αγορεύσεις και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του.
Η αίτηση του αιτητή υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Π. Θ, η οποία είναι δικηγόρος στο γραφείο που χειρίζεται την υπόθεση εκ μέρους του αιτητή.
Στην ένορκο της δήλωση η κα. Θ. αναφέρει μεταξύ άλλων ότι είναι δικηγόρος στο γραφείο της Ε. Ρ. το οποίο χειρίζεται την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση εκ μέρους του αιτητή και γνωρίζει προσωπικά όλα όσα αφορούν την πιο πάνω υπόθεση τόσο από το φάκελο της δικογραφίας που τηρείται στο γραφείο τους ως επίσης και από προσωπική ενημέρωση που έλαβε από τον πελάτη της και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από τον αιτητή να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση ενόψει του ότι ο αιτητής είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού.
Όπως αναφέρει, ο αιτητής κατάγεται από την Ελλάδα και η καθ’ ης η αίτηση είναι Κύπρια υπήκοος, τέλεσαν πολιτικό γάμο στις 5/5/23 στη Θεσσαλονίκη, από το γάμο τους απέκτησαν μια θυγατέρα την Π. η οποία γεννήθηκε στις 20/9/23 στη Λευκωσία και ο γάμος τους λύθηκε στην Ελλάδα στις 11/12/24.
Στις 20/9/24 εκδόθηκε διάταγμα στα πλαίσια της Αίτησης Διατροφής Αρ. 53/24 με το οποίο ο καθ’ ου η αίτηση διατάχθηκε να καταβάλλει στην αιτήτρια το ποσό των €300 μηνιαίως από 1/10/24 ως συνεισφορά του στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του.
Μετά την έκδοση του αναφερόμενου διατάγματος έχουν διαφοροποιηθεί αρκετά οι συνθήκες και τα γεγονότα επί των οποίων στηρίχθηκε και καθίσταται αναγκαία η άμεση τροποποίηση του.
Συγκεκριμένα ο αιτητής διαγνώστηκε πρόσφατα ως άτομο το οποίο παρουσιάζει συμπτώματα Μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής. Η κατάσταση αυτή επηρεάζει την ικανότητα του να εργάζεται, να κοιμάται να μελετά να τρώει ενώ χαρακτηρίστηκε ότι εμφανίζει αρκετά καταθλιπτικά επεισόδια που τον εμποδίζουν να είναι παραγωγικός ακόμα και στην αυτοφροντίδα του όσον αφορά την καθημερινότητα του.
Κατά την εκτίμηση του ψυχολόγου Θ. Δ, ο οποίος παρακολουθεί συστηματικά τον αιτητή, ο αιτητής αντιμετωπίζει έντονα καταθλιπτικά συμπτώματα με έναρξη το θάνατο του πατέρα του το 2021 τα οποία οξύνθηκαν και με την αποστασιοποίηση και ή απώλεια της κόρης του το 2023. Καταθέτει ψυχολογική εκτίμηση ημερ.24/11/25 ως τεκμήριο 1.
Ο αιτητής λειτούργησε εταιρεία με την επωνυμία [………], η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της εμπορίας αυτοκινήτων και το τελευταίο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένα περί το έτος 2025 λόγω σημαντικών οικονομικών δυσκολιών σε συνδυασμό με την επιβαρυμένη ψυχολογική του κατάσταση αντιμετωπίζει σοβαρές επαγγελματικές και οικονομικές δυσχέρειες αδυνατώντας να συντηρήσει οικονομικά τόσο τον εαυτό του όσο και να ανταποκριθεί στις οικονομικές του υποχρεώσεις.
Τα εισοδήματα του έχουν μειωθεί δραστικά και ανέρχονται πλέον στο ποσό των €156,79 μηνιαίως και κατά συνέπεια το ποσό των €300 μηνιαίως το οποίο υποχρεούται να καταβάλλει για τη διατροφή και συντήρηση της ανήλικης αδυνατεί να το καταβάλλει πλέον ο ίδιος πλην όμως εξακολουθεί να το καταβάλλει ανελλιπώς κάθε μήνα η μητέρα του από την οποία εξαρτάται πλήρως οικονομικά. Καταθέτει αναλυτική οικονομική κατάσταση της εταιρείας ως τεκμήριο 2.
Είναι η θέση του ότι τα έξοδα της ανήλικης μειώθηκαν και δικαιολογείται η διαφοροποίηση του υφιστάμενου διατάγματος ενώ σε περίπτωση μείωσης δεν θα επιβαρυνθεί και ή επηρεαστεί η διατροφή και συντήρηση της ανήλικης.
Ισχυρίζεται ότι η καθ’ ης η αίτηση είναι ικανή για εργασία και εργάζεται αποκρύπτοντας τα πραγματικά της εισοδήματα και διαμένει σε οικία την οποία της παραχώρησαν οι γονείς της χωρίς να καταβάλλει ενοίκιο.
Η καθ’ ης η αίτηση λαμβάνει ως πρόσθετο εισόδημα κρατικά επιδόματα για τη συντήρηση και φροντίδα της ανήλικης όπως επίδομα μονογονεικής οικογένειας και επίδομα τέκνου ενώ επωφελείται μείωσης στο ηλεκτρικό ρεύμα λόγω της ιδιότητας της ως μονογονέας.
Επιπρόσθετα η ανήλικη είναι ηλικίας δυόμιση ετών γεγονός που συνεπάγεται ότι δεν απαιτούνται πλέον έξοδα για πάνες και κατά πάσα πιθανότητα για βρεφικό γάλα τα οποία η καθ’ ης η αίτηση προηγουμένως περιλάμβανε στα μηνιαία έξοδα ανερχόμενα στο ποσό των €450.
Ως προς τα ιατρικά έξοδα της ανήλικης αναφέρει ότι η ανήλικη έχει υποβληθεί σε επεμβάσεις οι οποίες επί το πλείστον καλύπτονται από το ΓΕΣΥ ενώ μεγάλο μέρος των φαρμάκων που λαμβάνει επίσης καλύπτεται από το ΓΕΣΥ.
Ο αιτητής μετά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής ουδέποτε ενημερώθηκε ή έλαβε οποιαδήποτε πληροφόρηση αναφορικά με την ψυχαγωγία της ανήλικης και η μόνη ενημέρωση που έχει είναι ότι το ανήλικο φοιτά καθημερινά σε παιδικό σταθμό ως το απόγευμα.
Ο αιτητής θεωρεί ότι υπό τις περιστάσεις το ποσό της διατροφής του ανηλίκου θα πρέπει να μειωθεί στο ποσό των €100 μηνιαίως.
Στην ένορκο δήλωση της καθ’ ης η αίτηση η οποία υποστηρίζει την ένσταση της αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: Όπως την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του αιτητή για έκδοση προσωρινού διατάγματος διενεργείται από δικηγόρο που απασχολείται στο δικηγορικό γραφείο που τον εκπροσωπεί και όχι από τον ίδιο, απογυμνώνει την ενδιάμεση αίτηση ημερ.23/3/26 από οποιαδήποτε ουσιαστική θετική μαρτυρία ως προς την υποστήριξη των αιτητικών του και έχει ελάχιστη έως μηδενική αξία και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο.
Το γεγονός ότι ο αιτητής είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει υπό τις περιστάσεις τη διενέργεια υποστηρικτικής ένορκης δήλωσης για έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής από δικηγόρο και όχι από τον ίδιο δεδομένου ότι η αίτηση εδράζεται επί πραγματικών γεγονότων και όχι επί νομικών σημείων.
Αναφέρει ότι ο γάμος της με τον αιτητή λύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας στις 30/10/24 στα πλαίσια της Αίτησης Διαζυγίου Αρ. 83/24 και καταθέτει ως τεκμήριο 1 αντίγραφο του εν λόγω διατάγματος.
Όπως αναφέρει κανένας λόγος συντρέχει για την τροποποίηση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής ημερ.20/9/24 καθώς ούτε τα έξοδα της ανήλικης μειώθηκαν αλλά ούτε και μεταβλήθηκαν οι συνθήκες επί των οποίων στηρίχθηκε η έκδοση του .
Σε σχέση με την ψυχολογική εκτίμηση την οποία καταθέτει ως τεκμήριο 1 ο αιτητής, αναφέρει ότι και στο παρελθόν εξασφάλισε παρόμοια ιατρική γνωμάτευση προκειμένου να απαλλαχθεί της στρατιωτικής του θητείας σκοπός ο οποίος τελικά επετεύχθη. Καταθέτει ως τεκμήριο 2 ιατρική βεβαίωση του Ψυχιάτρου Ψυχοθεραπευτή Ν. Β, ημερ.7/7/21.
Εξ όσων την πληροφορούν οι δικηγόροι της αν η ιατρική γνωμάτευση ημερ.7/7/21 ανταποκρίνεται στην αλήθεια τότε είναι ανεπίτρεπτο για τον αιτητή και την κα Θ να ισχυρίζονται ότι προσφάτως διαγνώστηκε ο αιτητής ως άτομο το οποίο παρουσιάζει συμπτώματα μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής και να βασίσει το αίτημα του για δραστική μείωση του υφιστάμενου διατάγματος στηριζόμενος στην εν λόγω διάγνωση η οποία υπήρχε από το 2021 και δεν αποτελεί νέο δεδομένο.
Η καθ’ ης η αίτηση διαφωνεί με τις οικονομικές συνθήκες του αιτητή ως τις παρουσιάζει συνέπεια της κατάστασης της ψυχικής του υγείας και αναφέρει ότι η έκθεση οικονομικής κατάστασης της εταιρείας φέρει ημερομηνία 24/11/25 ενώ ο αιτητής αποτάθηκε στο Δικαστήριο μόλις τώρα για μείωση της συνεισφοράς του.
Εξ όσων είναι σε θέση να γνωρίζει, προτεραιότητα του αιτητή είναι να αποφεύγει τις ευθύνες του και ταυτόχρονα να ξοδεύει χρήματα για ταξίδια και διασκεδάσεις. Καταθέτει ως τεκμήριο 3 αντίγραφο στιγμιότυπων οθόνης από την ιστοσελίδα της εταιρείας του αιτητή από τα οποία προκύπτει ότι η εταιρεία εξακολουθεί να κάνει πωλήσεις αυτοκινήτων πολυτελείας κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης της κας Θ.
Η θέση του αιτητή ότι σήμερα λαμβάνει το ποσό των €156.79 είναι αόριστος μετέωρος και δεν έχει οποιοδήποτε πραγματικό έρεισμα αφού δεν προκύπτει από τα τεκμήρια που καταθέτει. Είναι η θέση της ότι ο αιτητής διατηρεί υπό τη διαχείριση του ξύλινη εξοχική κατοικία με την επωνυμία […..]στη Νέα Καλλικράτεια την οποία διαθέτει σε παραθεριστές έναντι ενοικίου και η εν λόγω κατοικία είναι ολόχρονα ενοικιασμένη. Καταθέτει ως τεκμήριο 4 στιγμιότυπα οθόνης από την ιστοσελίδα booking.com και AirBnB.
Η καθ’ ης η αίτηση αρνείται ότι ο αιτητής καταβάλλει ανελλιπώς το ποσό της διατροφής και αναφέρει ότι από της έκδοσης του τελικού διατάγματος ημερ. 20/9/24 αλλά και του προσωρινού διατάγματος ημερ.28/3/24(το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης διατροφής με αρ. 53/2024), δεν κατέβαλλε το ποσό της διατροφής και οι όποιες πληρωμές έγιναν έναντι των οφειλόμενων διατροφών διενεργήθηκαν το τελευταίο διάστημα πριν την καταχώρηση της παρούσας.
Αναφέρει ότι, ούτε ο αιτητής αλλά ούτε και η κα Θ είναι σε θέση να γνωρίζουν τα έξοδα της ανήλικης ώστε να ισχυρίζονται ότι τα έξοδα της είτε έχουν διαφοροποιηθεί είτε έχουν μειωθεί.
Η κα Θεοφάνους προσπαθεί να εισάγει διαζευκτικά ζητήματα μείωσης των εξόδων διαβίωσης της ανήλικης παραλείποντας να παραθέσει τα αρχικά κονδύλια εξόδων της ανήλικης ως ίσχυαν κατά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής και να τα αντιπαραβάλει με τα κονδύλια που αντιστοιχούν στα σημερινά δεδομένα. Αρνείται ότι έχουν μειωθεί τα έξοδα της ανήλικης ενώ αρνείται ότι σε περίπτωση μείωσης του ποσού συνεισφοράς του αιτητή δεν θα επηρεαστεί η διατροφή και συντήρηση της ανήλικης.
Αναφέρει ότι ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι είναι ανίκανη για εργασία, αντιθέτως, ισχυρίστηκε ότι λόγω της κατάστασης της υγείας της ανήλικης και του πολύ νεαρού της ηλικίας της είναι εξαιρετικά δύσκολο να εξεύρει εργασία με πλήρες ωράριο. Πολλές φορές το μήνα όπως αναφέρει περιορίζεται στο σπίτι με την ανήλικη καθώς η επαφή της ανήλικης με κόσμο εγκυμονεί κινδύνους μόλυνσης της ανήλικης.
Δεν παραδέχεται ότι πληρώνει μειωμένο λογαριασμό ρεύματος ενώ σε ότι αφορά στα επιδόματα αναφέρει ότι πολύ πρόσφατα άρχισε να λαμβάνει επίδομα μονογονεικής οικογένειας το οποίο δεν αρκεί για την κάλυψη των αναγκών της και της ανήλικης.
Λόγω των ιδιαιτεροτήτων της η ανήλικη εξακολουθεί να λαμβάνει γάλα φόρμουλα ενώ χρησιμοποιεί ακόμη πάνες. Ουδέποτε το κονδύλι για τις πάνες και το γάλα ανερχόταν στο ποσό των €450 ως αναφέρει αυθαίρετα η κα Θεοφάνους στην ένορκη της δήλωση και αναφέρει περαιτέρω ότι στο κονδύλι των €450 περιλαμβάνονταν μεταξύ αρκετών άλλων τόσο οι πάνες όσο και το γάλα.
Οι επεμβάσεις στις οποίες υποβλήθηκε η ανήλικη και η φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει καλύπτονται σε μεγάλο βαθμό από το ΓΕΣΥ πολλές φορές όμως προκύπτει η ανάγκη άλλης συμβατής φαρμακευτικής αγωγής σε πλήρη τιμή όταν η συνταγογραφημένη αγωγή είναι σε έλλειψη στοκ από τα φαρμακεία ενώ η αγορά αναλώσιμων και άλλων προϊόντων είναι εκτός σχεδίου ΓΕΣΥ.
Επανειλημμένως έχει ενημερώσει τον αιτητή για οτιδήποτε αφορά στην ανήλικη, του στέλνει φωτογραφίες και καταθέτει ως τεκμήριο 5 αντίγραφα στιγμιότυπων οθόνης με φωτογραφίες και μηνύματα που αντάλλαξαν. Αρνείται ότι η ανήλικη φοιτά καθημερινά σε παιδικό σταθμό μέχρι το απόγευμα και αναφέρει ότι αυτό καταδεικνύει και την αδιαφορία του αιτητή προς την ανήλικη
Κατόπιν νομικής συμβουλής που λαμβάνει, ο αιτητής εντελώς κακόπιστα παράτυπα και αντινομικά δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού αποκρύπτει γεγονότα και παρουσιάζει αναλήθειες και ανακρίβειες παραγνωρίζοντας τις αρνητικές συνέπειες που ενδεχομένως να επιφέρει στο συμφέρον της ανήλικης το αίτημα του για μείωση της συνεισφοράς του. Μοναδικός στόχος του αιτητή είναι να γλυτώσει χρήματα σε βάρος της ανήλικης και να εκδικηθεί την αιτήτρια για λόγους που η ίδια αγνοεί.
Ζητά απόρριψη της αίτησης του αιτητή με έξοδα σε βάρος του.
Στην συμπληρωματική ένορκη της δήλωση η κα Θ αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η επιβαρυμένη ψυχολογική κατάσταση του αιτητή δεν του επιτρέπει στο παρόν στάδιο να ταξιδέψει και να παραστεί αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου.
Η ψυχολογική κατάσταση του αιτητή έχει διαφοροποιηθεί από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος ημερ.20/9/24 αφού εδώ και αρκετό καιρό παρουσίασε επιδείνωση επηρεάζοντας ουσιωδώς την ικανότητα του να εργάζεται να κοιμάται να μελετά να τρώει και να απολαμβάνει τη ζωή. Κατά την εκτίμηση του κλινικού ψυχολόγου Θ. Δ. και του ψυχιάτρου Κ. Μ. οι οποίοι παρακολουθούν συστηματικά τον αιτητή προκύπτει ότι η ψυχολογική του κατάσταση παρουσιάζει αυξημένη ψυχολογική ευαλώτότητα σε περιόδους έντονης ψυχοπιεστικής ή στρεσογόνου επιβάρυνσης με αποτέλεσμα να παρατηρείται επιδείνωση της καταθλιπτικής του συμπτωματολογίας, αυξημένο άγχος, μειωμένη λειτουργικότητα στη καθημερινή και επαγγελματική του ζωή, δυσκολίες συγκέντρωσης, διαταραχές ύπνου και μειωμένη ψυχική ανθεκτικότητα.
Περαιτέρω, στην παρούσα φάση, ο αιτητής εμφανίζει διαταραχές ύπνου, καταθλιπτικό συναίσθημα ανηδονία ευερεθιστότητα ψυχοκινητική ανησυχία διαταραχή συγκέντρωσης και φοβία να μπει στο αεροπλάνο. Η εν λόγω ψυχολογική του κατάσταση καθιστά εξαιρετικά δύσκολη και ψυχολογικά επιβαρυντική τη δυνατότητα του αιτητή να ταξιδεύει και να παρίσταται σε στρεσογόνες διαδικασίες περιλαμβανομένης της φυσικής παρουσίας του ενώπιον Δικαστηρίου. Καταθέτει σχετικά πιστοποιητικά και γνωματεύσεις από ψυχολόγο και ψυχίατρο ως τεκμήριο 2.
Εξ όσων γνωρίζει από τον αιτητή η οικονομική του κατάσταση είναι εξαιρετικά δυσχερής και τα εισοδήματα του πολύ περιορισμένα. Όπως προκύπτει από την Δήλωση Φορολογίας Εισοδήματος για το έτος 2025 και από το Εκκαθαριστικό Σημείωμα προκύπτει ότι το πραγματικό δηλωθέν εισόδημα του αιτητή ανέρχεται στα €87,87 για το έτος 2025. Καταθέτει ως τεκμήριο 3 Δήλωση Φορολογίας Εισοδήματος για το έτος 2025 και σχετικό Εκκαθαριστικό Σημείωμα.
Ο αιτητής ουδεμία άλλη πηγή εισοδήματος διαθέτει ενώ το ακίνητο που προβάλλεται στις πλατφόρμες Airbnb και Booking, δεν αποτελεί πηγή εισοδήματος του ή περιουσία του αλλά της μητέρας του. Καταθέτει ως τεκμήριο 4 τίτλο ιδιοκτησίας του αναφερόμενου ακινήτου.
Ο αιτητής είναι οικονομικά εξαρτώμενος από τη μητέρα του η οποία είναι συνταξιούχος και συμβάλλει οικονομικά ακόμη και για την κάλυψη της διατροφής της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων. Καταθέτει ως τεκμήριο 5 αποδεικτικά λήψης σύνταξης της μητέρας του.
Ο αιτητής αναφέρει ότι δεδομένων των πιο πάνω δεν μπορεί να ανταποκριθεί με συνέπεια αφού το μηνιαίο του εισόδημα δεν αρκεί για να καλύψει το ποσό που διατάχθηκε να καταβάλλει με βάση το διάταγμα ημερ. 20/9/24 και ζητά να μειωθεί προσωρινά το ποσό στα €100 μηνιαίως μέχρι να επανέλθει οικονομικά και να δύναται να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις έναντι του τέκνου του.
Στην συμπληρωματική ένορκη της δήλωση η καθ’ ης η αίτηση αναφέρει μεταξύ άλλων ότι τόσο η αρχική ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση όσο και η συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα μπορούσε να διενεργείτο από τον αιτητή στο Κυπριακό Προξενείο στη Θεσσαλονίκη χωρίς να χρειαστεί να μεταβεί ο ίδιος στην Κύπρο ενώ το γεγονός ότι η δικηγόρος η οποία χειρίζεται την παρούσα αίτηση έχει καταστεί μάρτυρας γεγονότων στην ίδια υπόθεση είναι ανεπίτρεπτο και συνιστά σοβαρή παραβίαση εκ μέρους της δικηγόρου αφού έχει διπλό ρόλο στη διαδικασία.
Ο ισχυρισμός του αιτητή για μεταβολή της ψυχολογικής του κατάστασης μετά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής δεν ευσταθεί ούτε και αποδεικνύεται μέσω των τεκμηρίων που καταθέτει ο αιτητής προς υποστήριξη του ισχυρισμού του ενώ η συμπληρωματική εκτίμηση ημερ.6/5/26 δεν φέρει υπογραφή του συντάκτη της. Αναφέρει επίσης ότι το τεκμήριο 2, ήτοι οι δυο βεβαιώσεις των ειδικών έχουν εξασφαλιστεί κατά παραγγελία για να ταιριάζουν στο αφήγημα του αιτητή.
Στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση καμία αναφορά γίνεται για το πως ήταν οι συνθήκες του αιτητή πριν την επικαλούμενη διαφοροποίηση τους. Οι ισχυρισμοί στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποτελούν απλά μια προσπάθεια του αιτητή να καλυφθούν τα κενά που διαφάνηκαν ότι υπάρχουν στην υπόθεση του σε ότι αφορά στα εισοδήματα του.
Όσον αφορά στο τεκμήριο 3 που κατατίθεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του αιτητή, η καθ’ ης η αίτηση αναφέρει ότι είναι απλά επιβεβαιωτικό των δηλώσεων του αιτητή προς τις φορολογικές αρχές χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο αιτητής προέβη σε ειλικρινή δήλωση των εισοδημάτων του.
Αναφορικά με το ακίνητο το οποίο ως ισχυρίζεται ο αιτητής ανήκει κατά κυριότητα στη μητέρα του, η καθ’ ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι ο αιτητής είναι αυτός που το διαχειρίζεται, που έχει επαφές και επικοινωνίες με τους ενοικιαστές και που επωφελείται οικονομικά από τη δραστηριότητα αυτή.
Η καθ’ ης η αίτηση αναφέρει ότι πρόθεση του αιτητή είναι να «γλυτώσει» όσο περισσότερα χρήματα μπορεί από τη διατροφή καθώς η ζωή που κάνει στην Ελλάδα, τα ταξίδια και τα δώρα προς την εκάστοτε φιλενάδα του δείχνουν ότι οικονομική αδυναμία υπάρχει μόνο σε ότι αφορά το ανήλικο τέκνο του.
Ακόμη και άνεργος να είναι ο αιτητής εξακολουθεί να έχει υποχρέωση για πληρωμή διατροφής αφού σημασία έχει η πραγματική και αποδεδειγμένη αδυναμία του να εργαστεί κάτι που δεν έχει αποδειχθεί. Δεν έχει αποδειχθεί ότι οι προσωπικές συνθήκες του αιτητή σε ότι αφορά την ικανότητα του να εργαστεί έχουν διαφοροποιηθεί μετά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής.
Ως την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της ο αιτητής κωλύεται να ζητά ως προσωρινή θεραπεία τη μείωση του ποσού στα €100 αφού ταυτίζεται με τη θεραπεία που ζητά στην εναρκτήρια αίτηση του με αποτέλεσμα ενδεχόμενη έγκριση της ενδιάμεσης αίτησης θα αποφάσιζε και την πορεία της κυρίως διαδικασίας κατά το οποίο δεν είναι επιτρεπτό.
Τέλος η καθ’ ης η αίτηση ζητά απόρριψη της αίτησης του αιτητή με έξοδα σε βάρος του.
Μελέτησα με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και έλαβα σοβαρά υπόψιν μου τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων ως αυτά καταγράφονται στις αγορεύσεις τους.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ
Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του Α.32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 , ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
β. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και
γ. Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνησε
μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα.
Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates (1982) 1 Α.Α.Δ.557 Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α. (1996)1 (Α) Α.Α.Δ.253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή (1989) 1 (Ε) Α.Α.Δ.255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland(1997) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd.κ.ά. (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ.2015, Γεν. Εισαγγελέας v .Cyfield, Πολ.Εφ.Αρ. Ε52/21,10/2/22, κ.α.
Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις.
Όσον αφορά στη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων.
Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης.
Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη.
Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη (1989) 1 Α.Α.Δ. (Ε) 152].
Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas (1984) 1 Α.Α.Δ. 263).
Όπως είναι νομολογημένο, κατά την εξέταση έκδοσης ή μη προσωρινού διατάγματος, μια προκαταρκτική έστω αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική ισχύ της υπόθεσης εκάστου διαδίκου. Σχετική είναι η απόφαση Λόρδος κ.ά. ν. Σιακόλα κ.ά., Πολ. Έφ. Ε143/15, ημερ. 23.3.17.
Στο Άρθρο 33(1) του Ν.216/90 καθορίζεται η υποχρέωση τον γονέων «να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις τους» ενώ με το Άρθρο 37 καθορίζεται το μέτρο και το περιεχόμενο της διατροφής ως εξής:
"37.-(1) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου.
(2) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του."
Σε περίπτωση μεταβολής των όρων υπό τους οποίους εκδόθηκε διάταγμα διατροφής παρέχεται η δυνατότητα τροποποίησης του, ως διαλαμβάνεται στο Άρθρο 38(1) «Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής».
Το πιο πάνω άρθρο ερμηνεύθηκε στην υπόθεση Χρ. Χριστοδούλου ν. Α. Χριστοδούλου (1993) 1 Α.Α.Δ. 195, όπου στη σελ. 201 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Ο όρος «αφότου» στο πλαίσιο του Άρθρου 38 του Ν.216/90, δεν αφήνει αμφιβολία ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την εκδίκαση του διατάγματος και τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η τροποποίηση, μπορεί να στοιχειοθετήσουν τις προϋποθέσεις για αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος. Διαφορετικά, δεν παρέχεται δικαιοδοσία σε δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου δικαστηρίου».
Σχετικές είναι και οι αποφάσεις Αριστείδου v. Χρυσάνθου (1994) 1ΑΑΔ 711, Ζένιου v. Ζένιου (1998) 1ΑΑΔ, Δημητρίου v Περδίου (2005) 1 (Β) ΑΑΔ 1418.
Στην υπόθεση Χριστοδουλίδου ν. Πολυβίου, Έφ. Αρ.27/2020, ημερ.15.12.2021, στην οποία συνοψίστηκαν οι βασικές παράμετροι που διέπουν την τροποποίηση του διατάγματος διατροφής αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Σύμφωνα με το Άρθρο 33(1) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/1990), οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του, ενώ το Άρθρο 38 του ιδίου νόμου προνοεί ότι: «(1) Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής». Στην Αντρέου ν. Τσίρου, Έφ. Αρ.16/2013, ημερ.21.12.2016, αναφέρθηκε ότι η νομολογία έχει καθορίσει ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του αρχικού διατάγματος είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη προς αναθεώρηση του υφιστάμενου διατάγματος και πως: «Είναι η μεταβολή των όρων που καθιστά την αρχική απόφαση μεταρρυθμιστέα». Ο αιτητής έχει το βάρος απόδειξης ότι οι όροι του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής έχουν μεταβληθεί ούτως ώστε να είναι αναγκαία η τροποποίηση του (βλ. ακόμα Μέγας ν. Kvasnikova, Αρ. Έφ. 26/2019, ημερ.10.7.2020 και Πετρή ν. Γρηγοριάδου . Στην Σ.Κ. ν. Ε.Ζ., Αρ. Έφ.39/2016, ημερ.5.3.2020, ECLI:CY:DOD:2020:9, , αναφέρθηκε ότι ο αιτητής είχε υποχρέωση να καταδείξει τις περιστάσεις εκείνες οι οποίες μεσολάβησαν από την έκδοση του διατάγματος και δικαιολογούσαν την τροποποίηση του, αναλόγως. Δεν ήταν, όμως, συγχρόνως, αναγκαίο να αποδειχθούν οι περιστάσεις που οδήγησαν, αρχικά, στην έκδοσή του, δεδομένου, μάλιστα, ότι αυτό είχε εκδοθεί εκ συμφώνου.»
Ότι λοιπόν προκύπτει από τα πιο πάνω είναι πως η δυνατότητα του Δικαστηρίου για μεταρρύθμιση της απόφασης που καθόρισε τη διατροφή, προϋποθέτει μεταβολή των όρων της διατροφής.
Θα εξετάσω κατά προτεραιότητα τον λόγο ένστασης που προβάλλει η καθ’ ης η αίτηση ότι η ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση έγινε από πρόσωπο το οποίο δεν είναι σε θέση να ορκιστεί θετικά επί των γεγονότων αφού σε περίπτωση που επιτύχει θα παρέλκει η περαιτέρω εξέταση της αίτησης.
Η καθ’ ης η αίτηση αναφέρει ότι το γεγονός ότι η υπό κρίση αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Θ, η οποία απασχολείται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον αιτητή και όχι από τον ίδιο, απογυμνώνει την ενδιάμεση αίτηση ημερ.23/3/26 από οποιαδήποτε ουσιαστική θετική μαρτυρία ως προς την υποστήριξη των αιτητικών του και έχει ελάχιστη έως μηδενική αξία και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Το γεγονός ότι ο αιτητής είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει υπό τις περιστάσεις τη διενέργεια υποστηρικτικής ένορκης δήλωσης για έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής από δικηγόρο και όχι από τον ίδιο δεδομένου ότι η αίτηση εδράζεται επί πραγματικών γεγονότων και όχι επί νομικών σημείων.
Η κα Θ. στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αναφέρει ότι είναι δικηγόρος στο γραφείο της Ε. Ρ. το οποίο χειρίζεται την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση εκ μέρους του αιτητή και γνωρίζει προσωπικά όλα όσα αφορούν την πιο πάνω υπόθεση τόσο από το φάκελο της δικογραφίας που τηρείται στο γραφείο τους ως επίσης και από προσωπική ενημέρωση που έλαβε από τον πελάτη της και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από τον αιτητή να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση ενόψει του ότι ο αιτητής είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Στη συμπληρωματική ένορκη της δήλωση η κα Θ. αναφέρει επιπλέον ότι η επιβαρυμένη ψυχολογική κατάσταση του αιτητή δεν του επιτρέπει στο παρόν στάδιο να ταξιδέψει και να παραστεί αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου.
Αντεξέταζόμενη η κα Θ κατά πόσο θα μπορούσε ο αιτητής να κάνει ο ίδιος την ένορκη δήλωση με κάποιο τρόπο απάντησε ότι λόγω της ψυχολογικής του κατάστασης ήταν πιο πρόσφορο να ορκιζόταν η ίδια εκ μέρους του με βάση τις οδηγίες που της έδωσε ο ίδιος ενώ στην συνέχεια όταν ερωτήθηκε αν θα μπορούσε να διενεργήσει ο αιτητής την ένορκη δήλωση στο προξενείο της Κύπρου στη Θεσσαλονίκη χωρίς να χρειαστεί να μεταβεί στην Κύπρο απάντησε ότι λόγω της ψυχολογικής του κατάστασης δεν μπορεί να εμφανίζεται σε στρεσογόνες καταστάσεις.
Όταν η κα Θεοφάνους ερωτήθηκε αν ο αιτητής μπορεί να ταξιδέψει για σκοπούς αναψυχής ανέφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει και ότι οι ιατρικές γνωματεύσεις που έχει στην κατοχή της αφορούν μόνο νομικές διαδικασίες και στρεσογόνες καταστάσεις και δεν μπορεί να τοποθετηθεί περί ψυχαγωγίας του πελάτη της.
Σχετική επί του θέματος είναι η υπόθεση Rybolovlev Dmitry και Άλλοι ν. Elena Rybolovleva (2010) 1 ΑΑΔ 82 στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc-Chic Ltd (1968) 1 C.L.R. 1, In re Efthymiou (1987) 1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου (1991) 1 Α.Α.Δ. 1036).
Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν' αγνοηθεί ή απορριφθεί. Ούτε και συμφωνούμε ότι μια τέτοια απόλυτη αρχή εξάγεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal (ανωτέρω). Απλά, στη προσφυγή εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση, το οποίο επιλαμβανόταν ενδιάμεσης αίτησης στο πλαίσιο προσφυγής για αναστολή εκτέλεσης διαταγμάτων απέλασης και κράτησης, έκρινε ότι θα έπρεπε ο ομνύων δικηγόρος να παράσχει κάποια εξήγηση γιατί προέβηκε ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο ίδιος ο αιτητής. Ενώ δε το Δικαστήριο εξέφρασε την άποψη ότι αυτός θα ήταν αρκετός λόγος γι' απόρριψη της αίτησης, εν τούτοις, προχώρησε και εξέτασε την ουσία της και την απέρριψε για άλλους λόγους, βασιζόμενο στα στοιχεία που παρατέθηκαν στην ένορκη δήλωση. Σημειώνεται ότι στην υπόθεση Dulal Dulal ο αιτητής, αν και ήταν υπήκοος της Μπαγκλαντές, κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο αναμένοντας την έκβαση της αίτησής του. Υπ' εκείνες τις περιστάσεις κρίθηκε ότι χρειαζόταν μια εξήγηση ως προς το γιατί δεν κατάρτισε ο ίδιος την ένορκη δήλωση. Θα σημειώναμε εδώ, σε αντιδιαστολή, ότι το Ανώτατο Δικαστήριο με την ίδια μονομελή σύνθεση αποδέχτηκε ως κανονική ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους αλλοδαπής αιτήτριας, εφόσον αυτή βρισκόταν στο εξωτερικό, χωρίς άλλη εξήγηση. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Svetlana Shalaeva v. Δημοκρατίας, Yπόθεση Αρ. 869/2005, ημερ. 24.3.2006, επιλαμβανόμενο αίτησης της Δημοκρατίας για παροχή ασφάλειας εξόδων από την αλλοδαπή προσφεύγουσα, το ίδιο Δικαστήριο, και ορθά βέβαια, αποδέχθηκε και ενήργησε στη βάση Ένστασης που στηριζόταν σε ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους της προσφεύγουσας-καθ' ης η αίτηση, η οποία είχε ήδη απελαθεί και βρισκόταν στο εξωτερικό.
Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών
(Οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου).
Στην προκειμένη περίπτωση, δεν αμφισβητήθηκε ότι ο αιτητής διαμένει στο εξωτερικό πλην όμως η πλευρά της καθ΄ης η αίτηση, αφενός αμφισβήτησε ότι λόγω της ψυχολογικής του κατάστασης ήταν αδύνατη η μετάβαση του στην Κύπρο και αφετέρου ότι υπήρχαν εναλλακτικοί τρόποι να προβεί ο ίδιος στις ένορκες δηλώσεις χωρίς να χρειαστεί να μεταβεί στην Κύπρο.
Το αναφερόμενο ζήτημα δεν θεωρώ ότι θα πρέπει να απασχολήσει περαιτέρω το Δικαστήριο αφού, καθοδηγούμενη από την Νομολογία στην οποία αναφέρθηκα ανωτέρω, χωρίς να παραγνωρίζω τα όσα σχετικά αναφέρει η πλευρά της καθ’ ης η αίτηση τα οποία αντικρούουν τους ισχυρισμούς του αιτητή για το εν λόγω θέμα αφού στο στάδιο αυτό δεν θα καταλήξω σε οποιοδήποτε εύρημα, κρίνω ότι η διαμονή του αιτητή στο εξωτερικό αποτελεί καλό λόγο ο οποίος δεν του επέτρεπε να ορκιστεί ο ίδιος ενώ παράλληλα κρίνω ότι δόθηκαν ικανοποιητικές εξηγήσεις από την κα Θ. για την πηγή της πληροφόρησης της.
Συνακόλουθα ο αναφερόμενος λόγος ένστασης δεν μπορεί να πετύχει.
Σε σχέση με την σωρευτική συνδρομή των προϋποθέσεων του Α.32 παρατηρώ τα ακόλουθα:
Ο αιτητής, εναντίον του οποίου εκδόθηκε το υφιστάμενο διάταγμα διατροφής ημερ.20/9/24, επικαλείται διαφοροποίηση των συνθηκών επί των οποίων στηρίχθηκε το υφιστάμενο διάταγμα και ζητά την τροποποίηση αυτού. Συνακόλουθα κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.
Το αίτημα του στηρίζεται κατά κύριο λόγο στο γεγονός ότι διαγνώστηκε πρόσφατα, όπως αναφέρει, ως άτομο το οποίο παρουσιάζει συμπτώματα Μείζονος Καταθλιπτικής Διαταραχής γεγονός το οποίο επηρέασε, μεταξύ άλλων, την ικανότητα του να εργάζεται και μείωσε δραστικά τα εισοδήματα του, ενώ αναφέρει περαιτέρω ότι τα έξοδα της ανήλικης έχουν μειωθεί και ή διαφοροποιηθεί και ότι η καθ’ ης η αίτηση είναι ικανή για εργασία, ότι εργάζεται και αποκρύπτει τα πραγματικά της εισοδήματα ενώ λαμβάνει ως πρόσθετο εισόδημα κρατικά επιδόματα.
Στον αντίποδα η καθ’ ης η αίτηση παραθέτοντας αναλυτικά την δική της θέση, η οποία καταγράφηκε αναλυτικά ανωτέρω, αντικρούει όλους τους ισχυρισμούς τους οποίους προβάλλει ο αιτητής προς υποστήριξη του αιτήματος του αναφέροντας καταληκτικά ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε μεταβολή των συνθηκών επί των οποίων στηρίχθηκε η έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής.
Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν θα αξιολογήσει τους αντικρουόμενος ισχυρισμούς των διαδίκων και ούτε θα καταλήξει σε οποιοδήποτε εύρημα αναφορικά με το κατά πόσο τα προβλήματα ψυχικής υγείας τα οποία επικαλείται ο αιτητής, συνέπεια των οποίων επηρεάστηκε η ικανότητα του για εργασία, όπως ισχυρίζεται, με αποτέλεσμα να μειωθούν τα εισοδήματα του, προέκυψαν μετά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής ή αν αυτά προϋπήρχαν, αν όντως τα εισοδήματα του μειώθηκαν ή αν μετά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διαφοροποιήθηκαν τα έξοδα της ανήλικης ή αν η καθ’ ης η αίτηση είναι ικανή για εργασία και λαμβάνει επιπλέον επιδόματα από το κράτος.
Στη βάση των όσων ανέφερα ανωτέρω, λαμβάνοντας υπόψιν ότι στο στάδιο αυτό η πιθανότητα επιτυχίας ερμηνεύεται ως κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων κρίνω ότι υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία.
Αναφορικά τώρα με την τρίτη προϋπόθεση κρίνω ότι αυτή δεν συντρέχει και εξηγώ: Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του ο αιτητής αναφέρει ότι, λόγω σημαντικών οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει η εταιρεία του από το έτος 2025, σε συνδυασμό με την βεβαρημένη ψυχολογική του κατάσταση, αντιμετωπίζει σοβαρές επαγγελματικές και οικονομικές δυσχέρειες αδυνατώντας να συντηρήσει τον εαυτό του και να ανταποκριθεί στις οικονομικές του υποχρεώσεις. Τα εισοδήματα του έχουν μειωθεί δραστικά και ανέρχονται πλέον στο ποσό των €156.79. Στην συμπληρωματική ένορκη του δήλωση διαφοροποιεί τη θέση του σε σχέση με τα μηνιαία εισοδήματα του και αναφέρει ότι αυτά ανέρχονται στο ποσό των €87.87 παρουσιάζοντας τη Δήλωση Φορολογίας Εισοδήματος για το έτος 2025.
Αναφέρει περαιτέρω ότι είναι πλήρως οικονομικά εξαρτημένος από τη μητέρα του η οποία καταβάλλει ανελλιπώς κάθε μήνα τη διατροφή για την ανήλικη ισχυρισμό τον οποίο αρνείται η καθ’ ης η αίτηση η οποία αναφέρει ότι ο αιτητής άρχισε να της καταβάλλει κάποια από τα οφειλόμενα ποσά διατροφής λίγο πριν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης.
Ο αιτητής σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του εξηγεί, γιατί ενώ η ισχυριζόμενη οικονομική αδυναμία του προέκυψε περί το έτος 2025, και μάλιστα όπως εξειδικεύεται στην ψυχολογική εκτίμηση ημερομηνίας 24/11/25 την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο 1, «η οικονομική απώλεια και επαγγελματική δυσκολία έλαβε χώρα αρχές του τρέχοντος έτους», παρέμεινε αδρανής και αποφάσισε να αποταθεί στο Δικαστήριο με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης ένα και πλέον χρόνο μετά. Ουσιαστικά με βάση το περιεχόμενο του τεκμηρίου, η ισχυριζόμενη οικονομική απώλεια, επήλθε 3 μόλις μήνες μετά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής.
Ο αιτητής περιορίστηκε απλά να αναφέρει ότι θα πρέπει να μειωθεί προσωρινά το ποσό της διατροφής μέχρι ο ίδιος να επανέλθει οικονομικά και να δύναται να ανταποκρίνεται ουσιαστικότερα με συνέπεια στις υποχρεώσεις του έναντι του ανήλικου τέκνου του. Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοσδήποτε ισχυρισμός για τις συνέπειες που ενδέχεται να προκύψουν σε βάρος του αιτήτη σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα ούτε οποιοσδήποτε ισχυρισμός που να καταδεικνύει ότι σε περίπτωση μη έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος θα είναι αδύνατη η απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Άλλωστε σε περίπτωση που πετύχει η εναρκτήρια αίτηση του, υπάρχει δυνατότητα αναδρομικής ισχύς του εκδοθέντος διατάγματος.
Αντίθετα, δεδομένου ότι πρόκειται για διατροφή ανηλίκου, σε περίπτωση μείωσης του ποσού του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής το οποίο εκδόθηκε εκ συμφώνου 18 μήνες πριν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, ενδέχεται να διατρέξει κίνδυνο η κάλυψη βασικών αναγκών της ανήλικης και η ζημιά που θα προκληθεί να μην μπορεί να αποκατασταθεί στο μέλλον με οποιαδήποτε διαταγή του Δικαστηρίου.
ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Στη βάση των όσων ανέφερα ανωτέρω και προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται.
Εν όψει της κατάληξης μου, η καθ' ης η αίτηση είναι ο επιτυχών διάδικος και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος ή ιδιαίτερα περιστατικά για να αποκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα.
Συνακόλουθα, τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της καθ’ ης η αίτηση και εναντίον του αιτητή.
(Υπ.) ...........................................
Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο