ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δικ.
Αρ. Αίτησης: 83/23
Μεταξύ:
A.P.
Αιτήτριας
και
S.T.
Καθ' ου η Αίτηση
Αίτηση ημερομηνίας 8/12/25
Ημερομηνία: 28 Ιανουαρίου 2026
Εμφανίσεις:
Για την αιτήτρια: κ.κ Ν.Γ ΝΙΚΟΛΑΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε
Για τον καθ΄ου η αίτηση: κ.κ Γ.Φ.ΠΙΤΤΑΤΖΗ Δ.Ε.Π.Ε
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης, η αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητά: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την έξοδο της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Ν. Τ με Προσωπικό Αριθμό Εγγραφής Πιστοποιητικού Γεννήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας [..]από 2/2/26 μέχρι και 23/2/26 συμπεριλαμβανομένων, στην Μ συνοδευόμενη από την αιτήτρια και χωρίς την γραπτή συγκατάθεση του πατέρα της S T και B) Προσωρινό διάταγμα που να αναστέλλει την ισχύ του διατάγματος ημερομηνίας 4/10/24 για την περίοδο από 2/2/26 μέχρι 23/2/26 συμπεριλαμβανομένων.
Στις 19/1/26, ο καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση με την οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους για απόρριψη της υπό κρίση αίτησης:
1. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
2. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος, σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και μετάβασης της αιτήτριας με την ανήλικη στο εξωτερικό να μην επιστρέψουν στα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας.
3. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα δημιουργήσει ανεπανόρθωτη ψυχολογική βλάβη στην ανήλικη
4. Εάν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα και ο ψυχικός κόσμος της ανήλικης καθ’ ότι υπάρχει κίνδυνος να μην επιστρέψει ξανά στην Κυπριακή Δημοκρατία και να μην ξανά δει τον πατέρα της.
5. Η αιτήτρια δεν έχει δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία.
6. Η αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
7. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα αποβεί σε βάρος ή και δεν θα αποσκοπεί στο συμφέρον της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων.
Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη με την ανταλλαγή της ένορκης μαρτυρίας των διαδίκων και ολοκληρώθηκε με την καταχώρηση των γραπτών αγορεύσεων των ευπαίδευτων δικηγόρων των διαδίκων. Ουδείς εκ των διαδίκων αντεξετάστηκε ενώ σημειώνω ότι, παρά το γεγονός ότι δόθηκε στους διαδίκους η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης μαρτυρίας σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα το οποίο καθορίστηκε από το Δικαστήριο, δεν το έπραξαν.
Τόσο η αίτηση της αιτήτρια όσο και η ένσταση του καθ’ ου η αίτηση υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις των ιδίων.
Στην ένορκο της δήλωση η αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων ότι κατάγεται από την Μ και είναι μόνιμη κάτοικος Κύπρου, ενώ ο καθ’ ου η αίτηση κατάγεται από την Ρ και είναι επίσης μόνιμος κάτοικος Κύπρου. Με τον καθ’ ου η αίτηση σύναψαν σχέση και από τη σχέση τους απέκτησαν την ανήλικη Ν η οποία γεννήθηκε στις 24/7/23 την οποία ο καθ΄ου η αίτηση αναγνώρισε εκούσια. Καταθέτει ως τεκμήρια 1 και 2 πιστοποιητικό γέννησης της ανήλικης και αντίγραφο της ένορκης δήλωση αναγνώρισης αντίστοιχα.
Λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζαν, εξαιτίας της συμπεριφοράς του καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος μεταξύ άλλων γινόταν βίαιος απέναντι στην αιτήτρια, ασχολείτο μόνο με τον εαυτό του και δεν επιδείκνυε κανένα ενδιαφέρον για την ίδια και το ανήλικο τέκνο τους τέθηκαν σε διάσταση.
Ουδέποτε όπως αναφέρει εξέφρασε την επιθυμία ή απείλησε τον καθ’ ου η αίτηση ότι θα μεταβεί μόνιμα στην Μ αντίθετα ήταν ο καθ’ ου η αίτηση ο οποίος την απείλησε ότι θα βρει τρόπο είτε στην Κύπρο είτε στην Ρ για να της πάρει την ανήλικη και να την μεγαλώσει η αδελφή του.
Όπως αναφέρει η αιτήτρια, βρίσκεται στην Κύπρο από το 2019 και εξασφάλισε πλέον μόνιμη άδεια παραμονής εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας και προτίθεται να συνεχίσει την ζωή της στην Κύπρο με την ανήλικη και την αδελφή της. Εργάζεται όπως αναφέρει κανονικά σε φούρνο στο Παραλίμνι και διαμένουν σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα επίσης στο Παραλίμνι.
Στις 15/1/24, στα πλαίσια άλλης αίτησης Γονικής Μέριμνας, καταχώρησε μονομερή αίτηση και πέτυχε, μετά από Ακρόαση, την έκδοση απόφαση με την οποία της δόθηκε άδεια να ταξιδέψει με την ανήλικη στην Μ. Καταθέτει ως τεκμήριο 3 αντίγραφο της απόφασης ημερ. 15/1/24.
Αναφέρει ότι τον τελευταίο χρόνο εξομαλύνθηκαν αρκετά οι σχέσεις της με τον καθ’ ου η αίτηση ο οποίος επικοινωνεί αρκετά με την ανήλικη.
Είναι αναγκαίο και απαραίτητο να δοθεί άδεια στην ανήλικη να ταξιδέψει μαζί της στη Μολδαβία από τις 2/2/26 μέχρι και τις 23/2/26 ώστε να της δοθεί η ευκαιρία να μεταβεί στη χώρα της για να δει την οικογένεια της και να διευθετήσει διάφορα θέματα που απαιτούν τη φυσική της παρουσία.
Όπως αναφέρει ζήτησε επανειλημμένα από τον καθ’ ου η αίτηση να συγκατατεθεί σχετικά, ο οποίος όμως αδιαφορεί ως προς την δική της ανάγκη και θεωρεί το ζήτημα ανούσιο. Είναι ξεκάθαρο όπως αναφέρει ότι η άρνηση του καθ’ ου η αίτηση προβάλλεται με μοναδικό σκοπό τη ταλαιπωρία της και την εκδικητική του διάθεση προς την ίδια.
Όπως την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση με πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας και το ανήλικο δικαιούται να ταξιδέψει μαζί της στην Μολδαβία τις συγκεκριμένες ημερομηνίες μετ’ επιστροφής στην Κύπρο.
Είναι επείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και δεν θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στον καθ΄ου η αίτηση η οποία θα είναι δύσκολο και αδύνατο να αποκατασταθεί σε μελλοντικό στάδιο αφού έτσι και αλλιώς την καθημερινή φροντίδα και επιμέλεια της ανήλικης ανέλαβε η ίδια εξ ολοκλήρου από της διάστασης τους.
Όπως την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
Στην ένορκη δήλωση του καθ’ ου η αίτηση η οποία υποστηρίζει την ένσταση του αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: Παραδέχεται ότι η αιτήτρια κατάγεται από τη Μ και διαμένει στην Κύπρο αλλά αγνοεί την ακριβή περίοδο διαμονής της. Αναφέρει επίσης ότι η αιτήτρια κατέχει ρουμανικό διαβατήριο και είναι ευρωπαία υπήκοος ενώ ο ίδιος είναι μόνιμος κάτοικος Κύπρου 16 χρόνια.
Καταλογίζει στην αιτήτρια ευθύνες για τη διάσταση τους ενώ αρνείται ότι υπήρξε βίαιος και απειλητικός απέναντι της. Αναφέρει ότι η αιτήτρια έχει εμμονική στάση σε σχέση με την ανήλικη γεγονός το οποίο τον φοβίζει και του δημιουργεί βάσιμες υποψίες ότι η αιτήτρια επιθυμεί να πάρει το παιδί στη Μ για μόνιμη εγκατάσταση. Το διαμέρισμα στο οποίο διαμένει στην Κύπρο ενοικιάζει μαζί με την αδελφή της και μπορεί εύκολα να αφήσει το διαμέρισμα στην αδελφή της και να εγκατασταθεί μόνιμα στην Μ όπου βρίσκεται η υπόλοιπη οικογένεια της ή σε άλλη χώρα του εξωτερικού.
Ουδέποτε απείλησε την αιτήτρια ότι θα φύγει από την Κύπρο όπου διαμένει μόνιμα, έχει σταθερή εργασία και ενοικιάζει διαμέρισμα με την αδελφή του. Απέκτησε πολλούς φίλους στην Κύπρο, είναι η πατρίδα του σε αντίθεση με το πως νιώθει η αιτήτρια για την Κύπρο.
Όπως αναφέρει, η αιτήτρια δεν τον θέλει στη ζωή της ανήλικης, από την ημέρα της διάστασης του επέτρεπε να βλέπει την ανήλικη μόνο στην παρουσία της στο διαμέρισμα και όταν η ανήλικη μεγάλωσε, η αιτήτρια αρνείτο να του επιτρέψει να την βλέπει στην απουσία της παρά το γεγονός ότι άφηνε την ανήλικη να την προσέχει η αδελφή της ή ο αδελφός της όταν ερχόταν Κύπρο ή άλλα τρίτα πρόσωπα.
Η αιτήτρια μεταβαίνει συνεχώς στην Αστυνομία και τον καταγγέλλει με σκοπό να τον αποξενώσει από την ανήλικη ενώ εκδικητικά τον εμποδίζει να επικοινωνεί με την ανήλικη.
Ο καθ’ ου η αίτηση αναφέρεται στο περιεχόμενο της απόφασης ημερ. 15/1/24.
Αρνείται ότι έχουν εξομαλυνθεί οι σχέσεις τους, η αιτήτρια, όπως αναφέρει δεν τον θέλει στη ζωή της κόρης τους και δεν αποδέχθηκε να επικοινωνήσει ο καθ΄ου η αίτηση με την ανήλικη την μέρα των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς παρά μόνο τις ώρες που καθορίζονται στο προσωρινό διάταγμα ημερ.14/10/24 αντίγραφο του οποίου καταθέτει ως τεκμήριο 1.
Η αιτήτρια ενεργεί πάντα αυθαίρετα στα θέματα του παιδιού, δεν αποδέχεται να επικοινωνεί τηλεφωνικώς ο καθ’ ου αίτηση με την ανήλικη όταν βρίσκεται μαζί της, ενώ όταν η ανήλικη βρίσκεται για σκοπούς επικοινωνίας με τον καθ΄ου η αίτηση απαιτεί να απαντά ο καθ’ ου η αίτηση σε συνεχείς κλήσεις της και να μιλά με την ανήλικη μέσω βιντεοκλίσης.
Η αιτήτρια ζητά να μεταβεί στη χώρα της για να δει την οικογένεια της και να διευθετήσει διάφορα θέματα που απαιτούν τη φυσική της παρουσία χωρίς να κάνει αναφορά στις υποχρεώσεις τις και να δίδει περαιτέρω λεπτομέρειες. Είναι η θέση του ότι οι ισχυρισμοί της αιτήτρια είναι ανυπόστατοι και αναληθείς και ο πραγματικός λόγους που επιθυμεί να μεταβεί στο εξωτερικό είναι για να εγκατασταθεί μόνιμα εκεί με την ανήλικη επειδή πλησιάζει η εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης και δεν επιθυμεί να διανυκτερεύει η ανήλικη με τον καθ΄ου η αίτηση. Διερωτάται επίσης ο καθ’ ου η αίτηση πότε προχώρησε με την έκδοση των εισιτηρίων η αιτήτρια και δεν τον ενημέρωσε πριν το πράξει.
Όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η άρνηση του δεν αφορά σε εγωιστικές και ή εκδικητικές διαθέσεις του προς την αιτήτρια αλλά στον πραγματικό του φόβο ως προς την ασφάλεια της ανήλικης αφού η αιτήτρια δεν έχει δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία και είναι πολύ πιθανόν να μην επιστρέψει την ανήλικη πίσω στην Κύπρο με σκοπό να αποκόψει κάθε δεσμό του καθ’ ου η αίτηση με την ανήλικη.
Σε περίπτωση έκδοση των διαταγμάτων διακυβεύεται η ασφάλεια της ανήλικης ενώ αυτόματα θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποκατασταθεί σε μελλοντικό στάδιο. Αναφέρει ότι η αιτήτρια ενεργεί σκόπιμα για να τον αποκλείσει από τη ζωή της ανήλικης επειδή πλησιάζει η εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης και την αγχώνει πολύ το ζήτημα αυτό γιατί δεν θέλει η ανήλικη να διανυκτερεύει μαζί του παρά το γεγονός ότι η ανήλικη μεγάλωσε και επιθυμεί να διανυκτερεύει με τον καθ΄ου η αίτηση.
Όπως αναφέρει, η αιτήτρια η οποία ενεργεί αυτόβουλα και ετσιθελικά ενέγραψε την ανήλικη σε ιδιωτικό νηπιαγωγείο χωρίς να ζητήσει τη συγκατάθεση του και όταν ο καθ’ ου η αίτηση το έμαθε και παραπονέθηκε στο νηπιαγωγείο, το οποίο αποδέχτηκε την εγγραφή της ανήλικης χωρίς ο ίδιος να συγκατατεθεί, η αιτήτρια επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικώς και τον έβριζε.
Σε σχέση με το αναφερόμενο ταξίδι, η αιτήτρια τον ενημέρωσε αφού είχε ήδη προγραμματίσει το ταξίδι της περί τα τέλη Νοεμβρίου μέσω των δικηγόρων της και ο λόγος που δεν αποδέχτηκε ήταν γιατί η οικογένεια της όλο το καλοκαίρι βρισκόταν στην Κύπρο και είδε την ανήλικη και επιπρόσθετα τον αγχώνει το γεγονός να ταξιδέψει τώρα που πλησιάζει ο χρόνος εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης.
Έχει σοβαρές εύλογες υποψίες ότι σκοπός της αιτήτριας είναι να μην επιστρέψει στην Κύπρο και μπορεί με το ρουμάνικο διαβατήριο που έχει η ίδια και η ανήλικη να πάρει την ανήλικη να φύγει από την Μ και να πάει σε τρίτη χώρα και να μην μπορεί να την ανακαλύψει ή και αν μάθε που βρίσκεται να περάσει πολύς καιρός μέχρι να κινηθούν οι διαδικασίες για απαγωγή. Είναι ικανή να το πράξει για να τον εκδικηθεί και να τον πληγώσει γιατί ξέρει πόσο αγαπά την ανήλικη και θέλει να είναι μαζί της. Αναφέρει επίσης ότι η αιτήτρια έθεσε σαν όρο, για να του επιτρέψει να επικοινωνήσει μαζί του η ανήλικη τα Χριστούγεννα περισσότερο χρόνο, να της υπογράψει για το ταξίδι που είχε ήδη προγραμματίσει αλλά ο ίδιος δεν αποδέχθηκε ενόψει τον όσων ανέφερε ανωτέρω.
Αναφέρει τέλος ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα είναι προς όφελος της ανήλικης και είναι πρόθυμος, εάν η αιτήτρια επιθυμεί να ταξιδέψει για δουλειές, να προσέχει ο ίδιος την ανήλικης αφού διαθέτει κατάλληλο χώρο, η ανήλικη είναι εξοικειωμένη μαζί του και είναι ικανός και ξέρει να την φροντίζει.
Ζητά απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας.
Μελέτησα με τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια όλη τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων των διαδίκων μέσω των αγορεύσεων τους.
Επειδή παρατήρησα ότι στη γραπτή της αγόρευση η αιτήτρια απαντά σε ισχυρισμούς του καθ’ ου η αίτηση οι οποίοι περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του η οποία υποστηρίζει την αίτηση του, ενώ παράλληλα επιχειρεί να εισάγει νέα μαρτυρία, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι οι αγορεύσεις δεν αποτελούν μαρτυρικό υλικό προς αξιολόγηση. (βλ. Μισιρλής ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1995) 3 ΑΑΔ 379, Κοινότης Λυσού ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1998) (3) ΑΑΔ 537,Παπαργυρού v Μιχαηλίδου Πολ. Εφ. 215/10, ημερ. 25/1/16).
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ
Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του Α.32 του Ν.14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
β. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και
γ. Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη
σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα.
Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates (1982) 1 Α.Α.Δ.557 Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α. (1996)1 (Α) Α.Α.Δ.253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή (1989) 1 (Ε) Α.Α.Δ.255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland(1997) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.ά. (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ.2015, Γεν. Εισαγγελέας v Cyfield, Πολ.Εφ. κ.α.
Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις.
Όσον αφορά στη δεύτερη προϋπόθεση, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Το Δικαστήριο οφείλει να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία. Το απαιτούμενο βέβαια επίπεδο δεν είναι πολύ υψηλό. Ό,τι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι η πιθανότητα επιτυχίας, ήτοι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά πολύ λιγότερο από το επίπεδο που καθορίζει το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις, γνωστό ως «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Λόρδος v. Σιακόλα, Πολ. Έφ. Αρ. Ε143/15, 23/3/2017, ECLI:CY:AD:2017:A102.
Όσον αφορά στην τρίτη προϋπόθεση, η οποία σχετίζεται με την επάρκεια της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης, στην Timberland ανωτέρω έχει λεχθεί ότι "η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία". Ομοίως στην Κυρίσαββα v. Κύζη (2001) 1 Α.Α.Δ. έχει λεχθεί: "όμως η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπ' όψη."
Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη (1989) 1 Α.Α.Δ. (Ε) 152].
Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφαίνεται επί αντικρουόμενων θέσεων, ούτε και καταλήγει στην εξαγωγή τελικών ευρημάτων και διαπιστώσεων, πράγμα το οποίο θα πράξει, ασφαλώς, κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης (βλ.CAT GMBH κ.α. v. AB PCO INV. LTD, Πολ. Εφ. Αρ.9/17, 11/7/2022), ECLI:CY:AD:2022:A306.
Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης.
Θα εξετάσω κατά προτεραιότητα τον λόγο ένστασης του καθ’ ου η αίτηση ότι η αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
Υπενθυμίζω ότι πρόκειται για δια κλήσεως αίτηση και σύμφωνα με τη νομολογία, στις δια κλήσεως αιτήσεις δεν εφαρμόζονται οι κανόνες της πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης. (βλ. Κώστας Σμυρνιός (2000) 1 ΑΑΔ 43, Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λ.τ.δ. (2011) 1 (β) ΑΑΔ 2011, The Royal Bank of Scotland ν. Πλοίο "KALIA" (2012) 1 ΑΑΔ 6).
Στην προκείμενη περίπτωση, δόθηκε το δικαίωμα στον καθ' ου η αίτηση να ακουστεί και να προβάλει τους λόγους για τους οποίους ενίσταται στην έκδοση του διατάγματος. Επομένως τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι θέσεις των διαδίκων για να αποφασίσει αν δικαιολογείται η έκδοση ή όχι οποιουδήποτε διατάγματος.
Κατά συνέπεια ο αναφερόμενος λόγος ένστασης του καθ' ου η αίτηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.
Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του Α.32.
Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το Α.32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 5(1) α και β 6 (2) (α), 6(3) και 7 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Ν.216/90.
Σύμφωνα με το άρθρο 5 (1)(α) του Ν. 216/90, η γονική μέριμνα είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων, οι οποίοι το ασκούν από κοινού. Με βάση το άρθρο 5(1)(β) του ίδιου Νόμου, η γονική μέριμνα περιλαμβάνει τον προσδιορισμό του ονόματος, την επιμέλεια του προσώπου, τη διοίκηση της περιουσίας και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία που αφορούν το πρόσωπο ή την περιουσία του.
Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Ν. 216/90, αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς.
Σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. (2) εδ. (α) του Ν. 216/90, η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει να αποβλέπει προς το συμφέρον του τέκνου, (Ευγ. Στυλιανού ν. Βασ. Στυλιανού (1993) 1 ΑΑΔ 130, Διευθύντρια Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Ντούμα κ.ά. (2001) 1 (Γ) ΑΑΔ 1911).
Ο νόμος καθιστά, όπως φαίνεται από τις προαναφερόμενες διατάξεις ως κυρίαρχο κριτήριο με βάση το οποίο ασκείται η γονική μέριμνα, το συμφέρον του τέκνου, για αυτό και κάθε απόφαση του Δικαστηρίου για την ανάθεση της γονικής μέριμνας και για θέματα που αφορούν στο παιδί πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του ανηλίκου. (Βλ. Α. Ιακωβίδου ν. Κ. Ιακωβίδου (2000) 1 Α.Α.Δ. 1108, Στυλιανού ν. Στυλιανού (1993) 1 Α.Α.Δ. 130).
Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο Τόμος ΙΙ, Τρίτη έκδοση, του 2003 της Καθηγήτριας Έφης Κουνουγιέρη Μανωλεδάκη στην σελ. 268 αναφέρονται τα ακόλουθα:
«Ως συμφέρον του παιδιού εννοείται το σωματικό, το υλικό, το πνευματικό, το ψυχικό, το ηθικό και γενικότερα το κάθε είδος συμφέρον. Πρόκειται όπως είναι φανερό για αόριστη νομική έννοια, με αξιολογικό περιεχόμενο, που εξειδικεύεται από το Δικαστή, άρα η κρίση του τελευταίου, ως προς το αν ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων (η ύπαρξη των οποίων κρίνεται ανέλεγκτα από το δικαστήριο ουσίας) εξυπηρετείται in abstracto το συμφέρον του παιδιού υπόκειται στον έλεγχο του Α.Π. Το συμφέρον του ανηλίκου αποτελεί μια έννοια γενική και είναι καθήκον του εκάστοτε δικαστή να το εξειδικεύσει και να το προστατεύσει».
Στην καθοδηγητική απόφαση Κκουφού ν. Κκουφού (1997) 1 ΑΑΔ 1588, 1593 επισημάνθηκαν τα ακόλουθα:
«Η διαμόρφωση κρίσης πάνω σε θέματα γονικής μέριμνας είναι έργο λεπτό και σύνθετο. Δεν είναι εγχείρημα που στοχεύει στην απόδοση ευθυνών ή στην επιβολή κύρωσης για μεμπτή συμπεριφορά. Γνώμονας είναι το συμφέρον του ανηλίκου και κατά την εκτίμησή του προσλαμβάνει σημασία το σύνολο των κριτηρίων».
Στην υπόθεση Ιωαννίδης κ.ά. ν. Ιωαννίδη κ.ά. (2002) 1 (Γ) ΑΑΔ Σελ. 1446, 1452 λέχθηκαν τα πιο κάτω:
«Στη διαδικασία αιτήσεων γονικής μέριμνας δεν υπάρχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Πρόκειται για διαδικασία εξεταστικού χαρακτήρα της οποίας, ο τελικός σκοπός είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος του ανηλίκου. Στα άρθρα 6 και 14 του νόμου, αναφέρεται ότι το κύριο κριτήριο για τη γονική μέριμνα είναι το συμφέρον του τέκνου. Πρόκειται για αρχή η οποία επαναλαμβάνεται συχνά στη νομολογία».
Το άρθρο 6 παρ. 3 του Ν.216/90 προνοεί ότι ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσον η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του.
Στην υπό κρίση αίτηση λαμβάνοντας υπόψιν ότι η ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων είναι μόλις 2 ½ ετών, έκρινα ότι δεν θα ήταν πρόσφορο να την καλέσω στο Δικαστήριο για σκοπούς συνέντευξης για να λάβω τη γνώμη της αφού, λόγω ακριβώς του πολύ νεαρού της ηλικίας της έκρινα εκ προοιμίου ότι δεν μπορεί να διαθέτει την απαραίτητη ωριμότητα για να μεταφέρει στο Δικαστήριο τις απόψεις και επιθυμίες της.
Στα πλαίσια της αίτησης της, η αιτήτρια, ως ένας εκ των φορέων της γονικής μέριμνας της ανήλικης, λόγω της διαφωνίας της με τον καθ’ ου η αίτηση για το θέμα της διεξαγωγής του ταξιδιού, το οποίο αποτελεί πτυχή της γονικής μέριμνας την οποία εκ του νόμου ασκούν από κοινού οι διάδικοι, καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση και ζητά να ληφθεί σχετική απόφαση. Συνακόλουθα, κρίνω ότι και σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση υπάρχει και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αιτήτριας.
Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του Α.32 η οποία σύμφωνα με την υφιστάμενη Νομολογία δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις αστικές υποθέσεις ειδικότερα δε στις υποθέσεις που αφορούν οικογενειακές σχέσεις ως η υπό κρίση αίτηση. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη (1997) Α.Α.Δ. 415, τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427):
«Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα.»
Το υπό κρίση θέμα, άπτεται του δικαιώματος κάθε γονέα, ημεδαπού ή αλλοδαπού που ζει στην Κύπρο, να ταξιδεύει μαζί με το παιδί του στο εξωτερικό αλλά και του δικαιώματος κάθε παιδιού να μπορεί ταξιδεύει με το γονέα του στο εξωτερικό. Τα ταξίδια αυτά, ως θέμα αρχής, προάγουν το συμφέρον του παιδιού, αφού είναι μια ευκαιρία ψυχαγωγίας, επιμόρφωσης και κοινωνικοποίησης του παιδιού.
Το όλο θέμα σύμφωνα με την Νομολογία είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου(βλ. Γρηγόρη v Γρηγόρη (2007) 1 Α.Α.Δ 850)
Στην παράγραφο 11 της ενόρκου δηλώσεως η οποία υποστηρίζει την αίτηση της η αιτήτρια αναφέρει τα ακόλουθα: « Για τους πιο πάνω λόγους, είναι ισχυρισμός και πεποίθηση μου ότι είναι αναγκαίο και απαραίτητο να δοθεί άδεια στην ανήλικη θυγατέρα μου να ταξιδέψει μαζί μου στην Μ, από την 2/2/26 μέχρι και την 23/2/26, ημερομηνία κατά την οποία θα επιστρέψουμε στην Κύπρο, ούτως ώστε να μου δοθεί η ευκαιρία να μεταβώ στη χώρα μου για να δω την οικογένεια μου αφενός και αφετέρου να διευθετήσω διάφορα θέματα που απαιτούν τη φυσική μου παρουσία».
Διαπιστώνω ότι σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της αιτήτριας γίνεται αναφορά ότι με τη μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ή ότι θα προκληθεί οποιαδήποτε αναστάτωση ή ταλαιπωρία στην ανήλικη σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Επιπλέον καμία αναφορά γίνεται στο όφελος που πρόκειται να αποκομίσει η ανήλικη με την πραγματοποίηση του επίδικου ταξιδιού χωρίς βέβαια να παραγνωρίζω ότι τα ταξίδια ως θέμα αρχής προάγουν το συμφέρον των παιδιών.
Ακόμη και αν θεωρήσω ότι στο αναφερόμενο ταξίδι η ανήλικη, ηλικίας μόλις 2 ½ ετών, θα έχει την ευκαιρία να περάσει χρόνο με την οικογένεια της αιτήτριας η οποία διαμένει στην Μ, παρά το γεγονός ότι καμία τέτοια αναφορά γίνεται εκ μέρους της αιτήτριας στην ένορκο της δήλωση, δεν μπορώ να μην λάβω υπόψη μου τη θέση του καθ’ ου η αίτηση η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, ότι η οικογένεια της αιτήτριας βρισκόταν στην Κύπρο όλο το καλοκαίρι, πριν δηλαδή μερικούς μήνες και είχε την ευκαιρία να δει την ανήλικη. Εν πάση περιπτώσει, θα μπορούσε η οικογένεια της αιτήτριας να ταξιδέψει ξανά στην Κύπρο να επικοινωνήσει με την ανήλικη αφού δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα.
Ακόμη και αν αποδεχόμουν ότι η αιτήτρια πρέπει να ταξιδέψει στη Μ για να διευθετήσει κάποια θέματα που απαιτούν τη φυσική της παρουσία όπως αναφέρει (για τα οποία εν πάση περιπτώσει καμία λεπτομέρεια δίδει) και κατά συνέπεια με δεδομένο ότι η ανήλικη διαμένει μαζί της θα πρέπει να δοθεί άδεια από το Δικαστήριο να ταξιδέψει μαζί της, δεν μπορώ να μη λάβω υπόψιν μου τη θέση του καθ’ ου η αίτηση, η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, ότι είναι πρόθυμος να αναλάβει ο ίδιος τη φύλαξη της ανήλικης τις μέρες κατά τις οποίες θα απουσιάζει στο εξωτερικό η αιτήτρια. Σημειώνω δε ότι ο καθ’ ου η αίτηση στα πλαίσια της ανταπαίτησης που καταχώρησε ζητά μεταξύ άλλων να ανατεθεί από κοινού στους διαδίκους η φύλαξη φροντίδα και επιμέλεια της ανήλικής.
Αντικρουόμενοι είναι οι ισχυρισμοί των διαδίκων σε σχέση με το κατά πόσο η αιτήτρια παρεμβαίνει και ή παρεμποδίζει την επικοινωνία του καθ΄ου η αίτηση με την ανήλικη, ενώ έκαστος διάδικος ισχυρίζεται ότι ο άλλος διάδικος τον απείλησε ότι θα απομακρύνει από κοντά του την ανήλικη. Ο καθ’ ου η αίτηση ειδικότερα ισχυρίζεται ότι, δεδομένου ότι πλησιάζει η εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, και δεδομένου ότι η αιτήτρια παρεμβαίνει και εμποδίζει την επικοινωνία του με την ανήλικη και δεν επιθυμεί να έχει διανυκτερεύσεις με την ανήλικη θεωρεί ότι ο πραγματικός σκοπός του επίδικου ταξιδιού είναι η μόνιμη εγκατάσταση της αιτήτριας με την ανήλικη στη Μ ή σε τρίτη χώρα με τη χρήση των ρουμάνικων διαβατηρίων που κατέχουν και οι δυο. Σημειώνω ότι η θέση του καθ’ ου η αίτηση ότι τόσο η αιτήτρια όσο και η ανήλικη κατέχουν ρουμάνικα διαβατήρια παρέμεινε αναντίλεκτη ενώ καμία αναφορά γίνεται από την αιτήτρια σε σχέση με τα ταξιδιωτικά έγγραφα της ίδιας και της ανήλικης.
Σημειώνω επίσης ότι η θέση που προβάλλει για πρώτη φορά στην αγόρευση της η αιτήτρια ότι ο λόγος που ζητά να ταξιδέψει τη συγκεκριμένη περίοδο είναι γιατί η προτεινόμενη περίοδος είναι η μόνη περίοδος που μπορεί να λάβει άδεια από την εργασία της, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν αφού όπως ήδη ανέφερα οι αγορεύσεις δεν αποτελούν μαρτυρικό υλικό προς αξιολόγηση.
Η αιτήτρια αναφέρει ότι βρίσκεται στην Κύπρο από το 2019 ενώ ο καθ’ ου η αίτηση αναφέρει ότι αγνοεί από πότε βρίσκεται η αιτήτρια στην Κύπρο, ενώ όπως προκύπτει από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η οικογένεια της αιτήτριας βρίσκεται στην Μ πλην της αδελφής της με την οποία συγκατοικούν στην Κύπρο. Όπως προκύπτει επίσης από τη μαρτυρία της αιτήτρια, δεν διαθέτει ιδιόκτητη κατοικία στη Κύπρο αλλά ζει με την αδελφή της και την ανήλικη σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι εργάζεται σε φούρνο δεν έχει όμως τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι στον αναφερόμενο φούρνο εργάζεται για χρονική περίοδο τέτοια που να δημιουργεί την πεποίθηση ότι πρόκειται για μια σταθερή εργασία.
Όπως προκύπτει μέσα από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η σχέση των διαδίκων είναι συγκρουσιακή παρά το γεγονός ότι η αιτήτρια σε κάποιο σημείο της ενόρκου δηλώσεως της αναφέρει ότι οι σχέσεις τους έχουν εξομαλυνθεί ισχυρισμό τον οποία δεν αποδέχεται ο καθ΄ου η αίτηση ο οποίος αναφέρει ότι η αιτήτρια προβαίνει συνεχώς σε καταγγελίες εναντίον του στην Αστυνομία.
Η αιτήτρια σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της δηλώνει την προθυμία της να συμμορφωθεί με οποιουσδήποτε όρους που θα έθετε το Δικαστήριο προκειμένου να της δοθεί η αιτούμενη άδεια ούτε εισηγείται η ίδια οποιαδήποτε εγγύηση. Μόνο μέσω της αγόρευσης της γίνεται αναφορά στις εγγυήσεις που είναι έτοιμη να παραχωρήσει.
Σημειώνω επίσης ότι δεν θα ληφθεί υπόψιν η θέση που επίσης για πρώτη φορά προβάλλει μέσω της αγόρευσης της η αιτήτρια, για τη ζημιά που πρόκειται να υποστεί σε περίπτωση που δεν εγκριθεί η υπό κρίση αίτηση, αφού θα απωλέσει μεγάλο ποσό χρημάτων το οποίο δαπάνησε για την αγορά των εισιτηρίων.
Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω, και ειδικότερα λαμβάνοντας υπόψιν ότι το αιτούμενο ταξίδι δεν θα εξυπηρετήσει οποιαδήποτε ανάγκη της ανήλικης, επείγουσας φύσης, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου δεν έχω διαπιστώσει ότι η μη έγκριση του αιτούμενου ταξιδιού θα επηρεάσει με οποιοδήποτε τρόπο το καλώς νοούμενο συμφέρον της ανήλικης αφού δεν θα της προκαλέσει οποιαδήποτε ταλαιπωρία ή αναστάτωση κρίνω ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση.
Αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας, δεδομένου ότι ο καθ’ ου η αίτηση είναι ο επιτυχόν διάδικος κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος να αποκλίνω από την Νομολογιακά κατοχυρωμένη αρχή ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα.
ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Συνακόλουθα, στη βάση των όσων ανέφερα ανωτέρω και προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται.
Τα έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του καθ’ ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας πληρωτέα στο τέλος της εναρκτήριας αίτησης.
(Υπ.) ....................................
Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο