ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ
Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ.
Αρ. Αίτησης: 27/24
Μεταξύ:
Ά. Β.
Αιτήτρια
-και-
Θ.Λ.
Καθ' ου η αίτηση
ΑΙΤΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΗΜΕΡOMHNIAΣ 10/4/24
Ημερομηνία: 25 Φεβρουαρίου 2026
Εμφανίσεις:
Για την αιτήτρια: κ.κ ΓΙΩΡΓΟΣ Φ. ΠΙΤΤΑΤΖΗΣ Δ.Ε.Π.Ε
Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ. Χριστόφορος Δημητρίου δια Νίκος και Χριστόφορος Δημητρίου ΔΕΠΕ
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Η αιτήτρια καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται το τελικό διάταγμα ημερ.10/2/22 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης Γονικής Μέριμνας Αρ. 72/18 σε ότι αφορά το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ’ ου η αίτηση με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων Γ και Μ Λ, διάταγμα με το οποίο να ανατίθεται στην αιτήτρια η αποκλειστική γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, διάταγμα με το οποίο να ανατίθεται στην αιτήτρια αποκλειστικά η φύλαξη φροντίδα και επιμέλεια των ανηλίκων και οι πτυχές της γονικής μέριμνας των ανηλίκων που αφορούν σε θέματα παιδείας υγείας ταξιδιών από και προς το εξωτερικό και έκδοσης οποιονδήποτε εγγράφων πιστοποιητικών ή και άλλων εγγράφων που απαιτούνται για θέματα υγείας παιδείας ταξιδιών ή και της καθημερινότητας των ανηλίκων χωρίς τη συγκατάθεση και υπογραφή του καθ΄ου η αίτηση.
Στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης, την ίδια μέρα, η αιτήτρια καταχώρησε αίτηση χωρίς ειδοποίηση με την οποία ζητά προσωρινό διάταγμα με το οποία να αναστέλλεται και ή τροποποιείται το διάταγμα ημερ.10/2/22 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης Γονικής Μέριμνας Αρ.72/18, στο μέρος που προνοείται η επικοινωνία του καθ’ ου η αίτηση με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων Γιάννο και Μαρία Λάμπρου μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης και ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.
Το Δικαστήριο, με την προηγούμενη σύνθεση του, επιλαμβανόμενο της αίτησης χωρίς ειδοποίηση δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της στον καθ’ ου η αίτηση ο οποίος στις 5/6/24 καταχώρησε ένσταση.
Σημειώνω ότι στο Έντυπο 36 που καταχώρησε ο καθ’ ου η αίτηση δεν καθορίζονται οι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση του.
Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη με την ανταλλαγή των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων και ολοκληρώθηκε με την κατάθεση των γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. Η αιτήτρια, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ενώ ουδείς εκ των διαδίκων αντεξετάστηκε.
Το Δικαστήριο σε συμμόρφωση με την υφιστάμενη Νομολογία (Έφεση αρ.1/22 (σχ.2/22) μεταξύ Γ.Δ.-Α.Β και Έφεση αρ.2/22 (σχ.1/22) μεταξύ Α.Β-Γ.Δ ημερομηνίας 7/7/22) κάλεσε για σκοπούς συνέντευξης τα δυο ανήλικα τέκνα των διαδίκων ηλικίας 11 και 8 ετών αντίστοιχα. Αναφορά στις συνεντεύξεις των ανηλίκων θα γίνει κατωτέρω.
Όπως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων αποτελούν παραδεκτά γεγονότα ότι οι διάδικοι υπήρξαν σύζυγοι και ο γάμος τους λύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στις 16/12/20. Κατά τη διάρκεια του γάμου τους απέκτησαν δυο τέκνα, τον Γ οποίος γεννήθηκε στις 2/6/13 και την Μ η οποία γεννήθηκε στις 18/9/17. Στις 10/2/22, στα πλαίσια της αίτησης Γονικής Μέριμνας Αρ. 72/18 εκδόθηκε εκ συμφώνου τελικό διάταγμα με το οποίο, μεταξύ άλλων, ανατέθηκε στην αιτήτρια η φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων, καθορίστηκε ως τόπος διαμονής των ανηλίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της αιτήτριας και ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ’ ου η αίτηση με τα ανήλικα στο οποίο περιλαμβάνονται και διανυκτερεύσεις.
Στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας, η οποία υποστηρίζει την αίτησης της, αναφέρετε μεταξύ άλλων ότι, μετά την έκδοση του υφιστάμενου τελικού διατάγματος παρουσιάστηκαν σοβαρά προβλήματα αφού ο καθ’ ου η αίτηση δεν συνεργαζόταν και εξακολουθεί να μην συνεργάζεται μαζί της, δεν εφαρμόζει το εκδοθέν διάταγμα, προβαίνει σε ανυπόστατες καταγγελίες, δημιουργεί σχεδόν καθημερινά επεισόδια και εντάσεις και η συμπεριφορά του τρομοκρατεί τα ανήλικα τα οποία μεγαλώνουν μέσα στο φόβο την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια.
Ο καθ’ ου η αίτηση αρνείται να συνεργαστεί σε ότι αφορά τις σχολικές υποχρεώσεις και ή δραστηριότητες των ανηλίκων ενώ υπήρξε περίοδος που κατακρατούσε αναιτιολόγητα τα δελτία ταυτότητας των ανηλίκων και αρνείτο τα παραδώσει στην αιτήτρια για να εγγράψει τα ανήλικα στο σχολείο.
Όταν τα ανήλικα βρίσκονται με τον καθ’ ου η αίτηση για σκοπούς επικοινωνίας αρνείται να τα μεταφέρει σε παιδικά πάρτι γενεθλίων γεγονός το οποίο πληγώνει τα ανήλικα τα οποία ξεσπούν σε κλάματα.
Ο ανήλικος υιός των διαδίκων ο οποίος ασχολείται με το ποδόσφαιρο και πρέπει να συμμετέχει σε φιλικούς αγώνες ποδοσφαίρου, αγωνιά κάθε φορά αν η ημέρα που θα διεξαχθεί ο φιλικός αγώνας είναι μέρα που σύμφωνα με το διάταγμα θα βρίσκεται με τον πατέρα του γιατί γνωρίζει ότι δεν θα παρευρεθεί.
Ο καθ’ ου η αίτηση για ένα μήνα δεν μετέφερε την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων στα μαθήματα μπαλέτου που παρακολουθεί ενώ το καλοκαίρι του 2022 την ημέρα της τελικής γιορτής του μπαλέτου της ανήλικης, ημέρα κατά την οποία ο καθ΄ου η αίτηση θα παραλάμβανε την ανήλικη για σκοπούς επικοινωνίας, αρνείτο να περιμένει να ολοκληρωθεί η παράσταση και να την παραλάβει και επέμενε να μην συμμετέχει η ανήλικη στην γιορτή. Προχώρησε μάλιστα σε καταγγελία στην Αστυνομία, H συμπεριφορά του καθ’ ου η αίτηση αναστάτωσε την ανήλικη η οποία αγωνιούσε μέχρι τη τελευταία στιγμή αν θα λάμβανε μέρος στην παράσταση. Μετά την ολοκλήρωση της παράστασης η αιτήτρια παρέδωσε τα ανήλικα στον καθ’ ου η αίτηση ο οποίος παρέλαβε μόνο τον ανήλικο υιό των διαδίκων γεγονός το οποίο αναστάτωσε την ανήλικη.
Κατά ή περί τον Δεκέμβριο του 2022, ο καθ’ ου η αίτηση αρνήθηκε να μεταφέρει την ανήλικη στη Χριστουγεννιάτικη γιορτή του σχολείου της στην οποία η ανήλικη θα συμμετείχε παρά τις προσπάθειες που κατέβαλαν να τον μεταπείσουν τόσο η αιτήτρια όσο και η διευθύντρια του σχολείου της ανήλικης. Την ίδια ημέρα το απόγευμα η ανήλικη θα συμμετείχε σε Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση με τη σχολή μπαλέτου και μόνο μετά την παρέμβαση του Γραφείου Ευημερίας ο καθ’ ου η αίτηση συνεργάστηκε για να συμμετέχει η ανήλικη στη γιορτή.
Έκτοτε τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων ζουν μέσα στον πανικό και την ανασφάλεια αφού γνωρίζουν ότι τις μέρες που βρίσκονται με τον καθ΄ου η αίτηση ο ίδιος θα αρνηθεί να συνεργαστεί για να λάβουν μέρος σε γιορτή η εκδήλωση.
Ο καθ’ ου η αίτηση περί τα τέλη του 2022 χωρίς να ενημερώσει σχετικά την αιτήτρια, μετακόμισε στην Ελλάδα από όπου και κατάγεται και παρέμεινε εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά την επάνοδο του στην Κύπρο, τα ανήλικα δεν επιθυμούσαν να έχουν επικοινωνία μαζί του.
Ο καθ’ ου η αίτηση εξακολουθεί να φεύγει απροειδοποίητα από τη Κύπρο για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς να ενημερώνει την αιτήτρια για την αναχώρηση και επιστροφή του παρά το γεγονός ότι η αιτήτρια τον παρακάλεσε να την ενημερώνει για να μπορεί να καθορίζει έγκαιρα το πρόγραμμα των ανηλίκων πλην όμως ο καθ’ ου η αίτηση δεν το πράττει και ενημερώνει σχετικά τον ανήλικο υιό των διαδίκων μια ημέρα πριν το προγραμματισμένο του ταξίδι χωρίς όμως να τον ενημερώνει πότε και αν θα επιστρέψει στη Κύπρο.
Η αιτήτρια αναφέρει ότι κατά το χρόνο έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος, ο καθ΄ου η αίτηση ενοικίαζε διαμέρισμα στη Δερύνεια το οποίο ήταν κατάλληλα διαμορφωμένο για την διανυκτέρευση των ανηλίκων. Περί τον Δεκέμβριο του 2022 αποχώρησε από το αναφερόμενο διαμέρισμα και έκτοτε δεν έχει σταθερό χώρο διαμονής και φιλοξενείται από έναν άγνωστο άνδρα ο οποίος διαμένει με τον ενήλικο υιό του, σε ένα διαμέρισμα άγνωστης διεύθυνσης στην Αγία Νάπα. Στο εν λόγω διαμέρισμα υπάρχει μόνο ένα υπνοδωμάτιο και ένα κρεβάτι.
Τα ανήλικα μετά την επικοινωνία τους με τον καθ’ ου η αίτηση επιστρέφουν ταλαιπωρημένα, δεν έχουν ένα σταθερό και κατάλληλο περιβάλλον για να διαμένουν με τον πατέρα τους, δεν νιώθουν άνετα στο χώρο που διαμένουν καθότι αναγκάζονται να συμβιώνουν με άγνωστα άτομα και αυτό τους δημιουργεί ανασφάλεια.
Ο καθ’ ου η αίτηση πρόσφατα αγόρασε κινητό τηλέφωνο στον ανήλικο υιό των διαδίκων και εγκατέστησε στη συσκευή εφαρμογή ελέγχου με την οποία άκουγε τις συνομιλίες τους. Όταν ο ανήλικος ανακάλυψε το γεγονός αυτό, πανικοβλήθηκε, νιώθει φόβο και δεν νιώθει άνετα με τον πατέρα του.
Τα ανήλικα είναι τρομοκρατημένα και ζουν καθημερινά μέσα στο άγχος και στην αβεβαιότητα, αναγκάζονται να διανυκτερεύουν σε ακατάλληλες συνθήκες με άγνωστα προς αυτά άτομα ενώ υπάρχουν φορές που ο καθ’ ου η αίτηση τους μετακινεί σε άλλους χώρους που δεν είναι οικείοι ή γνωστοί και φοβούνται να αναφέρουν στον καθ' ου η αίτηση ότι δεν θέλουν να διανυκτερεύουν μαζί του καθότι αυτός εξαγριώνεται και τους απειλεί.
H ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων πάσχει από αυτοάνοση ασθένεια και όποτε αναστατώνεται και αγχώνεται εκδηλώνονται περισσότερα σημάδια πάνω στο σώμα της. Η αιτήτρια εξήγησε πολλές φορές στον καθ΄ου η αίτηση ότι θα πρέπει να διαχειρίζονται με ηρεμία όλα τα ζητήματα που αφορούν στα ανήλικα χωρίς όμως αποτέλεσμα αφού ο καθ’ ου η αίτηση την υποτιμά και την βρίζει.
Καθημερινά ανακύπτουν ζητήματα που αφορούν στην γονική μέριμνα των ανηλίκων και εξαιτίας της στάσης και άρνησης του καθ’ ου η αίτηση αλλά και της απουσίας του, παρουσιάζονται σοβαρά προβλήματα στην αντιμετώπιση ή και χειρισμό θεμάτων ή και είναι αντικειμενικά αδύνατος ο άμεσος χειρισμός αυτών. Η συμπεριφορά και η στάση του καθ’ ου η αίτηση δείχνει ότι είναι ανίκανος να ασκεί τον γονεικό του ρόλο και είναι επιβεβλημένη η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
Τυχόν μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια και γενικότερα την ομαλή και υγιή ανάπτυξη των ανήλικων τέκνων των ανηλίκων και σε περίπτωση που το διάταγμα ημερ. 10/02/2022 εξακολουθεί να ισχύει, τότε τα ανήλικα θα διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο για τον επιπρόσθετο λόγο ότι θα πρέπει να διαμένουν και να διανυκτερεύουν σε ένα ακατάλληλο περιβάλλον με άγνωστα άτομα και επιπρόσθετα τα αισθήματα φόβου και απελπισίας να μεγαλώνουν και να τα ζημιώνουν ανεπανόρθωτα.
Είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη να εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα προκειμένου τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων να μπορούν να ζουν χωρίς το άγχος και την αβεβαιότητα που τους προκαλεί ο καθ’ ου η αίτηση ο οποίος δεν ενεργεί με γνώμονα το καλώς νοούμενο συμφέρον των ανηλίκων και η συμπεριφορά του μόνο ζημιά προκαλεί στα ανήλικα.
Τυχόν μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι ενάντια στα συμφέροντα των ανηλίκων.
Στην ένορκη δήλωση του ο καθ’ ου η αίτηση, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι ο λόγος που κρατούσε τις ταυτότητες των ανηλίκων ήταν γιατί τις χρειαζόταν για την έκδοση εισιτηρίων, ενώ η εγγραφή των ανηλίκων στα σχολεία έγινε χωρίς να παρουσιαστούν ταυτότητες.
Ο καθ’ ου η αίτηση αναφέρει ότι η αιτήτρια στην προσπάθεια της να τον αποξενώσει εντελώς από τα ανήλικα, φρόντιζε πάντοτε να γεμίζει το πρόγραμμα των ανήλικων με δραστηριότητες τις ώρες κατά τις οποίες τα ανήλικα βρίσκονταν με τον καθ’ ου η αίτηση για σκοπούς επικοινωνίας.
H αιτήτρια αρέσκεται όπως παρουσιάζει τα γεγονότα από τη δική της οπτική γωνία με πλήρη υπερβολή με μοναδικό της μέλημα τη δημιουργία εσφαλμένων εντυπώσεων ως προς το χαρακτήρα και την προσωπικότητα του καθ’ ου η αίτηση. Αναφέρει ότι προσπαθεί και φροντίζει πάντα να ενθαρρύνει τα παιδιά τους να έχουν εξωσχολικές δραστηριότητές.
Όσον αφορά στη σχολική γιορτή της ανήλικης στην οποία αναφέρεται η αιτήτρια, ο καθ’ ου αίτηση αναφέρει ότι ήρθαν στην Κύπρο οι γονείς του από την Ελλάδα για να δουν τα εγγόνια τους αφού η αιτήτρια απαγορεύει να μεταβαίνουν τα ανήλικα στην Ελλάδα. Αναφέρει επίσης ότι το μόνο που ζητούσε ήταν καλύτερη συνεννόηση για να μπορούν οι παππούδες να απολαύσουν τα εγγόνια τους. Περαιτέρω λεπτομέρειες θα δοθούν κατά τη δικάσιμο.
Αναφέρει επίσης ότι, η αιτήτρια είναι αυτή που δεν επιθυμεί να έχουν επαφή και αρνείται συνεχώς να συνεργαστούν και να έχουν μια καλή και ουσιαστική επικοινωνία για το καλό των παιδιών τους. Δεν του επιτρέπει να έχει τηλεφωνική επικοινωνία με τα ανήλικα και προχωρά με φραγή των κλήσεων ενώ εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι ο καθ’ ου η αίτηση κατάγεται από την Ελλάδα και δεν έχει δεσμούς με την Κύπρο αφού εργάζεται στην Ελλάδα και έχει μεμονωμένες εργασίες στην Κύπρο. Ο μοναδικός λόγος για τον οποίο ταξιδεύει συνεχώς από και προς την Ελλάδα είναι για τα ανήλικα.
Παραδέχεται ότι έφυγε από το διαμέρισμα το οποίο ενοικίαζε στην Δερύνεια αναφέρει όμως ότι, ο χώρος που εξασφάλισε στην Αγία Νάπα διαθέτει όλα τα απαραίτητα για να μπορούν τα ανήλικα να διανυκτερεύουν μαζί του και τα ανήλικα νιώθουν ήρεμα και ασφαλή μαζί του.
Αναφέρει ότι η αιτήτρια και η γονείς της επηρεάζουν τα ανήλικα εναντίον του και ιδιαίτερα την θυγατέρα των διαδίκων η οποία ήταν μόλις 9 μηνών όταν χώρισαν οι διάδικοι.
Παραδέχεται ότι αγόρασε κινητό στον ανήλικο σε μια προσπάθεια του να επικοινωνεί με τα παιδιά του αφού η αιτήτρια συνεχώς του το απαγορεύει. Όσον αφορά τη συγκεκριμένη εφαρμογή στην οποία αναφέρεται η αιτήτρια, είναι εφαρμογή της Google και γίνεται από τους γονείς καθαρά και μόνο για λόγους προστασία των ανηλίκων τόσο όσο αφορά τη χρήση των smart phones όσο και για τη δική τους προστασία.
Ο καθ’ ου η αίτηση αναφέρει ότι τα ανήλικα νιώθουν ασφάλεια μαζί του και προσπαθεί πάντα να περνά μαζί τους ποιοτικό χρόνο κάνοντας δραστηριότητες. Οι γονείς της αιτήτριας θέλουν αλλά και έχουν τόσο επεμβατικό ρόλο στην ανατροφή των εγγονών τους όπως και της κόρης τους και προσπαθούν συνεχώς με τις πράξεις τους και τα λόγια τους να απορρίπτουν εμένα ως πατέρα.
Παραδέχεται ότι η αιτήτρια υπεραγαπά τα παιδιά τους το ίδιο όμως ισχύει και για τον ίδιο. H αιτήτρια θεωρεί τα παιδιά κτήμα της και των γονέων της και δεν είναι σε θέση να δεχτεί ότι τα παιδιά έχουν πατέρα. Είναι απόλυτη προτεραιότητα του όπως αναφέρει τα ανήλικα και για αυτό το λόγο τροποποιεί τα δεδομένα της ζωής του για να μπορεί να περνά μαζί τους όσο πιο πολύ χρόνο γίνεται.
Στην συμπληρωματική ένορκο της δήλωση η αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων ότι στις 22/10/2024 μετά από επικοινωνία που είχε ο καθ’ ου η αίτηση με τα ανήλικα, ενώ έπρεπε σύμφωνα με το εκδοθέν διάταγμα να τα παραδώσει στις 19:00, απροειδοποίητα παρέλειψε τα το πράξει, κατακρατούσε τα ανήλικα, δεν ανταποκρίθηκε σε καμία τηλεφωνική κλήση της αιτήτριας και έτσι η αιτήτρια αποτάθηκε στην Αστυνομία. Tελικά τα ανήλικα παραδόθηκαν στην αιτήτρια μετά από παρέμβαση της Αστυνομίας. Αναφέρει ότι ο καθ’ ου η αίτηση επιδεικνύει συχνά παρόμοια συμπεριφορά με αποτέλεσμα η ίδια να αγωνιά αφού όπως γνωρίζει ο καθ’ ου η αίτηση δεν έχει σταθερή στέγη και φιλοξενείται από άγνωστα άτομα σε σπίτι στην Αγία Νάπα.
Η αιτήτρια αναφέρεται σε αρκετές χρονικές περιόδους, μετά την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, κατά τις οποίες ο καθ’ ου η αίτηση απουσίαζε στο εξωτερικό χωρίς να την ενημερώσει ενώ κατά την διάρκεια της παραμονής του στο εξωτερικό καμία επικοινωνία είχε με τα ανήλικα.
Όταν τα ανήλικα βρίσκονται με τον καθ’ ου η αίτηση δεν τους διαβάζει με αποτέλεσμα τα ανήλικα να διαβάζουν το βράδυ όταν επιστρέφουν στην αιτήτρια εξαντλημένα μετά το πέρας της επικοινωνίας ενώ σε κάποιες περιπτώσεις υπό καθεστώς φόβου τα πιέζει να μελετήσουν μέσα στο αυτοκίνητο και μέσα στο σκοτάδι την ώρα που τα φέρνει για να μην διαμαρτυρηθεί η αιτήτρια ότι δεν διάβασαν.
Την φετινή σχολική χρονιά, από τον Οκτώβριο που άρχισε ξανά να παραλαμβάνει τα ανήλικα ο καθ’ ου η αίτηση τα ανήλικα δεν παρακολούθησαν κανένα προγραμματισμένο μάθημα τους τις Τρίτες και τις Πέμπτες και επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 βεβαίωση από τις δασκάλες των ανηλίκων.
Στις 23/2/25 όπως αναφέρει, ο καθ’ ου η αίτηση μετέφερε τα ανήλικα σε καρναβαλίστικη εκδήλωση, τα άφησε μόνα τους και έφυγε χωρίς να ενημερώσει την αιτήτρια η οποία παράλαβε τα ανήλικα από την εκδήλωση το απόγευμα. Ο καθ’ ου η αίτηση μετέβη ακολούθως στο σπίτι της αιτήτριας και δημιούργησε πρόβλημα επειδή παρέλαβε η ίδια τα ανήλικα.
Την 01/06/2025 ο καθ’ ου η αίτηση αναφέρει ότι αρνήθηκε να μεταφέρει τα ανήλικα σε γενέθλια γεγονός που αναστάτωσε τα ανήλικα.
Στις 15/07/2025 όταν η αιτήτρια ζήτησε από τον καθ’ ου η αίτηση να παραλάβει τον ανήλικο από το γυμναστήριο και την ανήλικη από τον χώρο εργασίας της, ο καθ’ ου η αίτηση επικοινώνησε μαζί της τηλεφωνικώς και της ανέφερε με έντονο ύψος να μην τον ενοχλήσει ξανά για οτιδήποτε αφορά στους ανήλικους, μέχρι και τις 23/9/25 δεν επιδίωξε καμία επικοινωνία ή επαφή με τα ανήλικα ενώ δήλωσε στη ψυχολόγο ότι δεν επικοινωνεί με τα ανήλικα επειδή αισθάνεται ότι τα ανήλικα δεν τον θέλουν.
Στις 25/09/2025, μετά από δύο μήνες απουσίας ,ο καθ’ ου η αίτηση απέστειλε μήνυμα στην αιτήτρια ότι θα παραλάβει ο ίδιος των ανήλικο υιό τους από τα Αγγλικά και η αιτήτρια του ανέφερε ότι θα πρέπει να τον μεταφέρει στη συνέχεια στο μάθημα των Ελληνικών αλλά ο καθ’ ου η αίτηση δεν το έπραξε. Την ίδια μέρα ο καθ’ ου η αίτηση αρνήθηκε να επικοινωνήσει με την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων και όταν τον ρώτησε ο ανήλικος υιός των διαδίκων για ποιο λόγο δεν πήραν μαζί και την αδερφή του, ο καθ’ ου η αίτηση του ανέφερε ότι είναι μικρή και δεν καταλαβαίνει. Την επόμενη Τρίτη που είχαν ξανά επικοινωνία, δεν ήρθε να παραλάβει τα ανήλικα.
Στις 7/10/25 ημέρα Τρίτη, παρέλαβε μόνο την ανήλικη και όχι τον ανήλικο γιατί δεν μπορούσε να αλλάξει το πρόγραμμα του
Στις 4/11/2025 η αιτήτρια ενημέρωσε τον καθ’ ου η αίτηση ότι ο ανήλικος υιός των διαδίκων είχε διαγώνισμα την επόμενη ημέρα στο σχολείο και έπρεπε να διαβάσει. Ο καθ’ ου η αίτηση παρέδωσε τα ανήλικα στις 7:30 αντί στις 7:00, ο ανήλικος υιός τους ήταν αγχωμένος για το διαγώνισμα της επόμενης ημέρας με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να μελετά το βράδυ μέχρι αργά. Την ίδια ημέρα δεν μετέφερε τα ανήλικα στις δραστηριότητες τους.
Η αιτήτρια αναφέρει ότι όταν εκδόθηκε το υφιστάμενο διάταγμα επικοινωνίας, ο καθ’ ου η αίτηση διέμενε σε διαμέρισμα το οποίο ενοικίαζε στη Δερύνεια και ο συγκεκριμένος χώρος ήταν κατάλληλος, οικείος και γνώριμος στα ανήλικα. Από τον Δεκέμβριο του 2022 εγκατέλειψε το εν λόγω διαμέρισμα και όποτε βρίσκεται στη Κύπρο φιλοξενείται από άγνωστο άνδρα. Όπως ενημερώθηκε πρόσφατα η αιτήτρια από τα ανήλικα, όταν τα ανήλικα διανυκτερεύουν με τον καθ’ ου η αίτηση αναγκάζονται να διαμένουν με πολλά άγνωστα άτομα, είναι απομονωμένα σε ένα υπνοδωμάτιο δεν κάνουν ποτέ μπάνιο και δεν τηρούν ούτε τους βασικούς κανόνες υγιεινής.
Τα ανήλικα δεν νοιώθουν άνετα ούτε να χρησιμοποιήσουν την τουαλέτα με αποτέλεσμα να νοιώθουν έντονα συναισθήματα ανασφάλειας, φόβου και καταπίεσης. Περαιτέρω, όταν διανυκτερεύουν με τον καθ’ ου η αίτηση επειδή υπάρχουν μόνο δύο μονά κρεβάτια και δεν έχουν δικό τους κρεβάτι τα παιδιά ο καθ’ ου κοιμάται στο ίδιο κρεβάτι μια φορά με το ένα και μια φορά με το άλλο παιδί.
Ο καθ’ ου η αίτηση ασκεί το διάταγμα επικοινωνίας κατά το δοκούν και όποτε και εάν επιθυμεί γεγονός το οποίο ζημιώνει τα ανήλικα. Είναι άκρως επικίνδυνο να διαμένουν και να διανυκτερεύουν τα ανήλικα σε άγνωστο χώρο που δεν ικανοποιεί τις απαραίτητες ανάγκες και να συμβιώνουν με πέραν των 5 ενήλικων άγνωστων προς αυτά ατόμων.
Επιπρόσθετα ενώ ο καθ’ ου η αίτηση αποδέχτηκε να παραπεμφθούν τα ανήλικα σε κυβερνητικό ψυχολόγο τελικά ήρθε σε ρήξη με την ψυχολόγο την οποία και κατήγγειλε ενώ το ίδιο πράττει με τις δασκάλες και άλλα πρόσωπα που προσπαθούν να βοηθήσουν.
Τέλος η αιτήτρια αναφέρει ότι έχει καθήκον να προστατεύσει τα ανήλικα τα οποία επηρεάζονται σωματικά και ψυχικά από όλη την κατάσταση. Βρίσκονται σε τρυφερές ηλικίες και στη παρούσα περίοδο οι σχολικές απαιτήσεις είναι αυξημένες. Πρόκειται για υπεύθυνα και μελετηρά παιδιά και η συγκεκριμένη κατάσταση τους προκαλεί επιπρόσθετο άγχος καθότι δεν τους επιτρέπει να οργανωθούν και να προοδεύσουν. Έχει επιπλέον καθήκον να προστατεύσει και να διασφαλίσει την ασφάλεια των ανηλίκων η οποία διασαλεύεται από τις ενέργειες του καθ' ου η αίτηση.
Mελέτησα με τη δέουσα επιμέλεια όλη τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και την επιχειρηματολογία των συνήγορων των διαδίκων μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧH-ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ
Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
β. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και
γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε
μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα.
Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία (βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates (1982) 1 Α.Α.Δ.557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α. (1996)1 (Α) Α.Α.Δ.253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή (1989) 1 (Ε) Α.Α.Δ.255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland (1997) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.ά. (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ.2015, Γεν. Εισαγγελέας v .Cyfield, Πολ.Εφ.Αρ. Ε52/21,10/2/22, ECLI:CY:AD:2022:A79 κ.α).
Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις.
Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων.
Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης.
Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη.
Όπως έχει νομολογηθεί, η τρίτη προϋπόθεση δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών όπως η παρούσα. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδης (1997) Α.Α.Δ. 415,τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427):
«Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα».
Στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas (1984) 1 Α.Α.Δ. 263). Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D. (1999) 1 (A) Α.Α.Δ. 225, 236). Στα πλαίσια της εκδίκασης προσωρινού διατάγματος δεν είναι επιτρεπτό για το Δικαστήριο να υπεισέλθει στις εκατέρωθεν αντικρουόμενες εκδοχές των διαδίκων και να τις εξετάσει. (Ν.Γ.Χ. ν. Τ.L., Έφ. Αρ.32/2021, ημερ.23.6.2022).
Οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος.
Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού (2002) 1 Α.Α.Δ. 1980, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το καθήκον του Δικαστηρίου στο στάδιο των ενδιάμεσων αιτήσεων: «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.»
Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα Άρθρα 5, 6, 7, 17 και 20 του του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου 216/90.
Σύμφωνα με το άρθρο 5(1)(α) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90), η γονική μέριμνα είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων, οι οποίοι το ασκούν από κοινού.
Σύμφωνα με το άρθρο 6 του ίδιου Νόμου:
«(1) Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου.
(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. (Στυλιανού ν. Στυλιανού (1993) 1 ΑΑΔ 130, Διευθύντρια Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Ντούμα κ.ά. (2001) 1 (Γ) ΑΑΔ 1911).
(β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.
(3) Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσο η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του.»
Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο Τόμος ΙΙ, Τρίτη έκδοση, έκδοσης 2003 της Καθηγήτριας Έφης Κουνουγιέρη Μανωλεδάκη στη σελ. 268 αναφέρεται:
«Ως συμφέρον του παιδιού εννοείται το σωματικό, το υλικό, το πνευματικό, το ψυχικό, το ηθικό και γενικότερα το κάθε είδος συμφέρον. Πρόκειται όπως είναι φανερό για αόριστη νομική έννοια, με αξιολογικό περιεχόμενο, που εξειδικεύεται από το Δικαστή, άρα η κρίση του τελευταίου, ως προς το αν ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων (η ύπαρξη των οποίων κρίνεται ανέλεγκτα από το δικαστήριο ουσίας) εξυπηρετείται in abstracto το συμφέρον του παιδιού υπόκειται στον έλεγχο του Α.Π. Το συμφέρον του ανηλίκου αποτελεί μια έννοια γενική και είναι καθήκον του εκάστοτε δικαστή να το εξειδικεύσει και να το προστατεύσει».
Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο, Τρίτη έκδοση, έκδοση 2022 του Απόστολου Σ.Γεωργιάδη, στη σελίδα 623, αναφέρονται τα ακόλουθα:
«Ως συμφέρον του τέκνου νοείται το σωματικό, υλικό, πνευματικό, ψυχικό, ηθικό και γενικότερα το κάθε είδους συμφέρον που αποσκοπεί στην ανάπτυξη του ανηλίκου σε μια ανεξάρτητη και υπεύθυνη προσωπικότητα. Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του δικαστηρίου, όταν κατά τις διατάξεις του νόμου το δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας».
Στο σύγγραμμα του Β. Βαθρακοκοίλη «Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο», σελ. 584, 585, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Κριτήρια για το δικαστήριο: Το Δικαστήριο για να αξιολογήσει το συμφέρον του τέκνου δεν πρέπει να αποδίδει μεγαλύτερη σημασία στις υλικές συνθήκες διαβίωσης του ανηλίκου και να παραγνωρίζει τον βασικό παράγοντα της ορθής ψυχοσωματικής ανάπτυξης του παιδιού.
Η βαρύτητα πρέπει να είναι στα στοιχεία που διαμορφώνουν το απαραίτητο, το πρόσφορο περιβάλλον για μια σωστή και ψυχοσωματική και ψυχοδιανοητική ανάπτυξη του τέκνου, γιατί, σύμφωνα με τις νεότερες κοινωνικές αντιλήψεις οι άνετες και υλικές παροχές δεν διαπλάθουν ψυχή, σώμα και νόηση, αλλά κυρίως καταστροφικές επιδράσεις ασκούν στον ανήλικο, ο οποίος έχει ανάγκη για την ανάπτυξη του γενικά, μιας σωστής διαπαιδαγώγησης και φροντίδας λογικής και όχι της φθοροποιού χλιδής.
Ο νόμος παραθέτει αορίστως την προϋπόθεση του συμφέροντος, χωρίς να προσδιορίζει το περιεχόμενο του, αλλά ούτε και να ορίζει κριτήρια προσδιορισμού αυτού. Την αόριστη αυτή νομική έννοια, που σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση έχει το δικό της περιεχόμενο, πρέπει να συγκεκριμενοποιήσει το Δικαστήριο. Πρέπει για το σκοπό αυτό να λάβει υπόψη του τις ψυχολογικές, προεχόντως, οικονομικές και ιατρικές πτυχές της υπόθεσης, με γνώμονα τα δεδομένα της σύγχρονης παιδαγωγικής, ψυχολογίας και κοινωνιολογίας. Ακόμη πρέπει, για τον σχηματισμό ασφαλούς κρίσης, να ερευνήσει τις ικανότητες των γονέων, το περιβάλλον, το ιστορικό και την επαγγελματική απασχόληση τους, τη δράση τους στο κοινωνικό σύνολο, την τυχόν εκτροπή από την ορθή κοινωνική συμπεριφορά και γενικά την ικανότητα προσαρμογής τους στις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής στα πλαίσια της λογικής και ορθολογιστικής αντιμετώπισης των θεμάτων των νέων».
Σύμφωνα με τον περί Προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού Νόμο του 2007 (Ν. 74(1/2007) δικαιώματα του παιδιού «σημαίνει τα δικαιώματα του παιδιού, τα οποία κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και τους νόμους, από τη Σύμβαση του Ο.Η.Ε., την Ευρωπαϊκή Σύμβαση και οποιαδήποτε άλλη σχετική διεθνή σύμβαση που ήθελε κυρωθεί από τη Δημοκρατία».
Ένα στοιχείο που πρέπει επιτακτικά να αναζητείται, σύμφωνα με τη νομοθεσία, στις υποθέσεις γονικής μέριμνας, είναι η γνώμη του παιδιού. Η βούληση του ανηλίκου αναλόγως της ωριμότητάς του πρέπει να αναζητείται και να συνεκτιμάται. Η συνεκτίμηση της γνώμης του παιδιού, όπως ορίζεται και στον Ελληνικό Αστικό Κώδικα, αποτελεί ένδειξη σεβασμού της προσωπικότητας του παιδιού από τον νομοθέτη. Αποτελεί τη σημαντικότερη ίσως απόδειξη εξειδίκευσης του συμφέροντος του τέκνου, που είναι η έκφραση της προσωπικής του γνώμης.
Η αναζήτηση της γνώμης του παιδιού είναι υποχρεωτική για το Δικαστήριο, και στο στάδιο της ενδιάμεσης αίτησης, εφόσον το παιδί είναι ώριμο για την έκφραση της γνώμης του για συγκεκριμένο θέμα. Ώριμο παιδί μπορεί να χαρακτηριστεί ένα παιδί όταν λόγω βιολογικών (βαθμός ευφυίας) ή κοινωνικών παραγόντων (βιώματα και εμπειρίες) είναι σε θέση να έχει μια λογική και ολοκληρωμένη άποψη σε ένα συγκεκριμένο θέμα.
Βέβαια, η βούληση του παιδιού λαμβάνεται υπόψη αν, ασφαλώς, είναι γνήσια και όχι υποβολιμαία ή στηρίζεται στη μονομερή επίδραση του ενός των γονέων και ιδιαίτερα, στις περιπτώσεις που το παιδί ζει με τον ένα γονέα. Είναι δε σύνηθες φαινόμενο ο γονέας με τον οποίο διαμένει το παιδί να καλλιεργεί στο παιδί αδιαφορία και αποξένωση από τον άλλο γονέα με πλύση εγκεφάλου.
Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Ν. 216/90, αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς.
Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Κκουφού ν. Κκουφού (1997) 1 (Γ) ΑΑΔ 1588, 1593:
«Η διαμόρφωση κρίσης πάνω σε θέματα γονικής μέριμνας είναι έργο λεπτό και σύνθετο. Δεν είναι εγχείρημα που στοχεύει στην απόδοση ευθυνών ή στην επιβολή κύρωσης για μεμπτή συμπεριφορά. Γνώμονας είναι το συμφέρον του ανηλίκου και κατά την εκτίμησή του, προσλαμβάνει σημασία το σύνολο των στοιχείων».
Για το ίδιο θέμα στην υπόθεση Ιωαννίδης κ.ά. ν. Ιωαννίδη κ.ά. (2002) 1 (Γ) ΑΑΔ Σελ. 1446, 1452 λέχθηκαν τα πιο κάτω:
«Στη διαδικασία αιτήσεων γονικής μέριμνας δεν υπάρχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Πρόκειται για διαδικασία εξεταστικού χαρακτήρα της οποίας, ο τελικός σκοπός είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος του ανηλίκου. Στα άρθρα 6 και 14 του νόμου, αναφέρεται ότι το κύριο κριτήριο για τη γονική μέριμνα είναι το συμφέρον του τέκνου. Πρόκειται για αρχή η οποία επαναλαμβάνεται συχνά στη νομολογία (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού (ανωτέρω) και Ιακωβίδης ν. Ιακωβίδη, (2000) 1 ΑΑΔ 1108 από την οποία και η πιο κάτω επιγραμματική διατύπωση της αρχής: «Η ύψιστη αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει πάντα να έχει υπόψιν σε τέτοιες υποθέσεις είναι η ευημερία του ανηλίκου»».
Στο Α.17 του Ν.216/90 αναφέρονται τα ακόλουθα:
«17.-(1) Ο γονέας με τον οποίο δε διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας με αυτό.
(2) Σε περίπτωση διαφωνίας όσο αφορά την άσκηση του δικαιώματος, προσωπικής επικοινωνίας, αποφασίζει το Δικαστήριο.
(3) Στην απόφαση του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και εφαρμόζει κατ’ αναλογία τις πρόνοιες του άρθρου 6».
Έχει τονιστεί πολλές φορές στην νομολογία αλλά και σε νομικά συγγράμματα η σημασία της επικοινωνίας των γονέων με τα τέκνα τους και τον σημαντικό ρόλο που αυτή διαδραματίζει στην ομαλή συναισθηματική και ψυχική ανάπτυξη των παιδιών.
Ενδεικτικά παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα της ΄Εφης Κουνουγέρη Μανωλεδάκη, Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙ, Έκδοση Δ΄, σελ. 327-328, το οποίο παραθέτω αυτούσιο:
«Ο κύριος σκοπός του δικαιώματος επικοινωνίας είναι η ικανοποίηση του αισθήματος της αγάπης μεταξύ του γονέα και του παιδιού και η αποφυγή της αποξένωσής τους· κατά δεύτερο λόγο όμως με το δικαίωμα επικοινωνίας πετυχαίνεται στην πράξη και κάποιος έλεγχος του γονέα με τον οποίο μένει ο ανήλικος από μέρους του άλλου γονέα. Ο άλλος αυτός γονέας είναι ο δικαιούχος του άρθρου 1520, ενώ ο γονέας που διαμένει με το παιδί είναι ο υπόχρεος………………Ο γονέας (ή ο τρίτος) που είναι υπόχρεος του άρθρου 1520, οφείλει να μην παρεμποδίζει την επικοινωνία του δικαιούχου με το ανήλικο· ο δικαιούχος γονέας, από την άλλη πλευρά, έχει την υποχρέωση, τις ώρες που βλέπει το παιδί, να μη διαταράζει τη σχέση του με τον υπόχρεο γονέα είτε προσπαθώντας να του εμπνεύσει αντιπάθεια γι’ αυτόν είτε επεμβαίνοντας στον τρόπο άσκησης της επιμέλειας (π.χ. στη θρησκευτική διαπαιδαγώγηση), την οποία συνήθως θα έχει ο υπόχρεος.»
Το νέο Άρθρο 1520 του Αστικού Κώδικα της Ελλάδας, όπως εισάχθηκε με το ν.4800/2021, προνοεί ότι: «Ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση της, κατά το δυνατό, ευρύτερης επικοινωνίας με αυτό, στην οποία περιλαμβάνονται τόσο η φυσική παρουσία και επαφή του με το τέκνο, όσο και η διαμονή του τέκνου στην οικία του. Ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο οφείλει να διευκολύνει και να προωθεί την επικοινωνία του τέκνου με τον άλλο γονέα σε τακτή χρονική βάση. Ο χρόνος επικοινωνίας του τέκνου με φυσική παρουσία με τον γονέα, με τον οποίο δεν διαμένει, τεκμαίρεται στο ένα τρίτο (1/3) του συνολικού χρόνου, εκτός αν ο γονέας αυτός ζητά μικρότερο χρόνο επικοινωνίας, ή επιβάλλεται να καθορισθεί μικρότερος ή μεγαλύτερος χρόνος επικοινωνίας για λόγους που αφορούν στις συνθήκες διαβίωσης ή στο συμφέρον του τέκνου, εφόσον, σε κάθε περίπτωση, δεν διαταράσσεται η καθημερινότητα του τέκνου. Αποκλεισμός ή περιορισμός της επικοινωνίας είναι δυνατός μόνο για εξαιρετικά σοβαρούς λόγους, ιδίως όταν ο γονέας με τον οποίον δεν διαμένει το τέκνο, κριθεί ακατάλληλος να ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας. Για τη διαπίστωση της ακαταλληλότητας του γονέα το δικαστήριο μπορεί να διατάξει κάθε πρόσφορο μέσο, ιδίως την εκπόνηση εμπεριστατωμένης έκθεσης κοινωνικών λειτουργών ή ψυχιάτρων ή ψυχολόγων».
Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, στην υπόθεση Αθηνά Ξενίδου και Ευαγόρα Οικονομίδη, Έφεση αρ. 28/14, 7/4/2015, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το δικαίωμα επικοινωνίας των γονέων με τα τέκνα τους:
«Στην Στυλιανού v. Στυλιανού (1993) 1 ΑΑΔ 131, λέχθηκαν τ΄ ακόλουθα σχετικά με τα ζητήματα που εξετάζονται στην παρούσα αίτηση:
'Όπως αναγνωρίστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην R. v. U.K (1987) Times, 9thJuly (Series A Judgments and Decisions Vol. 121), η πρόσβαση του γονέα στο τέκνο αποτελεί πτυχή του δικαιώματος του ανθρώπου για οικογενειακή ζωή που κατοχυρώνεται από το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. (Βλ. επίσης Ν. 39/62). Στην Κύπρο το δικαίωμα αυτό επίσης διασφαλίζεται από τις πρόνοιες του Άρθρου 15 του Συντάγματος. Όπως εξηγείται όμως στην υπόθεση REKD (Aminor) (1988) 1 All E.R. 577 (H.L) το δικαίωμα μπορεί να περιοριστεί εφόσον δεν ασκείται προς όφελος του σκοπού για τον οποίο παρέχεται, που δεν είναι άλλος από την συμβολή στην ευημερία του τέκνου».
Για τον σκοπό που επιτελεί το δικαίωμα επικοινωνίας, παραπέμπω και στο πιο κάτω απόσπασμα από το βιβλίο του Βαθρακοκοίλη «Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο» Γ΄ ΄Εκδοση, 1994, σελίδα 612:
«Σκοπός επικοινωνίας: Σκοπός του δικαιώματος αυτού είναι η διατήρηση του ψυχικού δεσμού μεταξύ γονέα και τέκνου και η δυνατότητα του άλλου γονέα άμεσης γνώσης για την ανάπτυξη της προσωπικότητας, της πνευματικής ανάπτυξης και γενικά της παρακολούθησης της όλης κατάστασης του τέκνου.
……………………………………………..
Η επικοινωνία γονέα-τέκνου στοχεύει στη διατήρηση των δεσμών ανάμεσα στα δύο μέρη, στη ψυχοσωματική ανάταση του τέκνου, στην απάμβλυνση των συνεπειών της ανώμαλης εξέλιξης της έγγαμης συμβίωσης, είναι τρόπος έκφρασης αισθημάτων συμπάθειας, αγάπης, ενδιαφέροντος, στοργής στο τέκνο και το συμφέρον του τέκνου, είναι η απόλαυση όλων των ηθικών πλεονεκτημάτων και αξιών απ΄ αυτήν την επικοινωνία.»
Στο Α.20 του Ν.216/90 αναφέρονται τα ακόλουθα:
«Αν από τότε που εκδόθηκε δικαστική απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα μεταβλήθηκαν οι συνθήκες, το Δικαστήριο μπορεί ύστερα από αίτηση του ενός ή και των δύο γονέων ή του Διευθυντή να προσαρμόσει την απόφαση του στις νέες συνθήκες ανακαλώντας ή τροποποιώντας την».
Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο, Ε Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη, 2021, Τ.Π, 8η έκδοση, σελ.380, όπου γίνεται αναφορά στο άρθρο 1536 του Α.Κ. που είναι αντίστοιχο του άρθρου 20 του Ν.216/90 αναφέρεται ότι «οι νέες συνθήκες στις οποίες πρέπει να προσαρμοστεί η απόφαση μπορεί να αφορούν είτε το παιδί (αν έχει λ.χ μεγαλώσει) είτε τους γονείς ( αν π.χ εμφανίσουν κάποια προβλήματα υγείας ή κάποια μεταβολή στην προσωπική τους κατάσταση)….»
Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο, Απ. Γεωργιάδη, 2014, στη σελίδα 576, αναφέρεται ότι «αν συντρέχει πράγματι μεταβολή των συνθηκών, όχι κατ’ ανάγκη απρόβλεπτη, το Δικαστήριο μπορεί με σαφείς αιτιολογίες, να μεταρρυθμίσει την αρχική του απόφαση, πάντοτε με γνώμονα το συμφέρον του τέκνου».
Στην γραπτή της αγόρευση η αιτήτρια αναφέρει ότι στο σώμα της ένστασης την οποία καταχώρησε ο καθ’ ου η αίτηση δεν προβάλλονται οι λόγοι για τους οποίους ενίσταται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ο καθ΄ου η αίτηση.
Στο Μέρος 23 των Νέων Κανονισμών, Κανονισμός 7 1 (α-γ) αναφέρονται τα ακόλουθα:
«(1) Στην ένσταση πρέπει να δηλώνονται:
(α) η ένσταση του καθ’ ου η αίτηση στο σύνολο ή μέρος της αίτησης·
(β) περιεκτικά οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης· και
(γ) η συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια ή ο συγκεκριμένος κανονισμός στα οποία αυτή στηρίζεται».
Στους παλιούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, το συγκεκριμένο ζήτημα ρυθμιζόταν στην Δ.48 Κ.4(1).
Είμαι γνώστης της σχετικής επί του θέματος Νομολογίας. Η ένσταση οφείλει να καθορίζει έστω και συνοπτικά τους λόγους επί των οποίων στηρίζεται ώστε να προσδιορίζονται τα επίδικα θέματα. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, αποτελεί αποδεικτικό μέσο και δεν υποκαθιστά τη δικονομική υποχρέωση σαφούς προσδιορισμού των λόγων ένστασης.
Εν’ όψει όμως της φύσης της παρούσας διαδικασίας και δεδομένου ότι το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, το οποίο μάλιστα αφορά σε δραστικό μέτρο αφού ζητείται ο αποκλεισμός και ή περιορισμός του δικαιώματος επικοινωνίας του καθ’ ου η αίτηση και έχοντας υπόψιν ότι αυτό που πρώτιστα θα πρέπει να εξυπηρετηθεί είναι το συμφέρον των ανηλίκων, κρίνω ότι η παράλειψη του καθ’ ου η αίτηση να προσδιορίσει τους λόγους ένστασης του δεν θα με εμποδίσει να εξετάσω το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης και των ισχυρισμών που προβάλλει μέσω αυτής για απόρριψη της υπό κρίση αίτησης.
Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του Α.32.
Στην υπό κρίση αίτηση, η αιτήτρια, στη βάση του τελικού διατάγματος ημερ.10/2/22, το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης Γονικής μέριμνας Αρ.72/18, ανέλαβε τη φύλαξη φροντίδα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, καθορίστηκε ως τόπος διαμονής των ανηλίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της και ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ’ ου η αίτηση με τα ανήλικα.
Στην αίτηση της η αιτήτρια αναφέρεται σε γεγονότα τα οποία προέκυψαν μετά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος τα οποία ως αναφέρει δικαιολογούν την τροποποίηση του.
Η αιτήτρια, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι, μετά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος, περί τα τέλη του 2022, ο καθ’ ου η αίτηση εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα όπου είναι και ο τόπος καταγωγής του και πηγαινοέρχεται στην Κύπρο ανά περιόδους χωρίς να την ενημερώνει σχετικά για να καθορίζει έγκαιρα το πρόγραμμα των ανηλίκων. Λόγω της απουσίας του καθ’ ου η αίτηση δημιουργούνται προβλήματα στο χειρισμό θεμάτων της καθημερινότητας των ανηλίκων, ειδικότερα δε όταν πρόκειται για θέματα που πρέπει να τύχουν άμεσου χειρισμού. Κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας του με τα ανήλικα αρνείται να τα μεταφέρει στις δραστηριότητες και στα φροντιστήρια τους, σε γενέθλια φίλων τους ή σε γιορτές. Από τα τέλη του 2022 δεν διαμένει στο διαμέρισμα στην Δερύνεια το οποίο ήταν κατάλληλο για την διαμονή των ανηλίκων και δεν έχει σταθερό τόπος διαμονής όποτε έρχεται στην Κύπρο αλλά φιλοξενείται από φίλο του σε διαμέρισμα στην Αγία Νάπα στο οποίο διαμένουν και άλλα άτομα.
Ο καθ΄ου η αίτηση, έμμεσα φαίνεται να αποδέχεται ότι έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες από της έκδοσης του διατάγματος αφού δεν αμφισβητεί ότι μετά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα αναφέροντας μάλιστα ότι δεν έχει δεσμούς με την Κύπρο αφού εργάζεται στην Ελλάδα και έχει μεμονωμένες εργασίες στην Κύπρο και ο μόνος λόγος που επισκέπτεται την Κύπρο είναι για να επικοινωνεί με τα ανήλικα. Δεν αμφισβητεί επίσης ότι δεν διαμένει στο διαμέρισμα που διέμενε όταν εκδόθηκε το υφιστάμενο διάταγμα στη Δερύνεια και αναφέρει ότι εξασφάλισε άλλο χώρο διαμονής στην Αγία Νάπα χωρίς όμως να δίδει περαιτέρω λεπτομέρειες.
Δεδομένων των όσων ανέφερα κρίνω ότι συντρέχουν οι δυο προϋποθέσεις του Α.32.
Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, όπως θα εξηγήσω κατωτέρω, κρίνω ότι συντρέχει και αυτή.
Η Νομολογία μας θέλει την τρίτη προϋπόθεση να συνδέεται με το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Θα ήταν άκρως επικίνδυνο να εξεταστεί η προϋπόθεση αυτή σε συνάρτηση με οικονομικά συμφέροντα. Κατά τη ρύθμιση ζητημάτων που άπτονται της γονικής μέριμνας, ως η παρούσα, η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου. Όπως αναφέρεται στη υπόθεση Στυλιανού ανωτέρω, «η δικαιοδοσία για γονική μέριμνα δεν έχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Αντίθετα έχει άξονα το κοινό καθήκον των γονέων για τη φροντίδα των παιδιών τους και συνισταμένη την ευημερία των τέκνων».
Στην μαρτυρία της η αιτήτρια αναφέρει ότι όταν τα ανήλικα βρίσκονται για σκοπούς επικοινωνίας με τον καθ΄ου η αίτηση δεν τα μεταφέρει κανονικά στα φροντιστήρια και στις δραστηριότητες του αλλά ούτε και σε εκδηλώσεις, γιορτές και ή γενέθλια φίλων τους και αναφέρεται ενδεικτικά σε κάποιες περιπτώσεις. Το γεγονός αυτό προκαλεί άγχος, απογοήτευση και αναστάτωση στα ανήλικα.
Αναφέρει επίσης ότι η κατοικία στην οποία διαμένει ο καθ΄ου η αίτηση όταν βρίσκεται στην Κύπρο διαμένουν και άλλα πρόσωπα άγνωστα προς τα ανήλικα γεγονός το οποίο κάνει τα ανήλικα να νιώθουν άβολα ενώ δεν τηρούν τους κανόνες προσωπικής υγιεινής.
Ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρει ότι η αιτήτρια στην προσπάθεια της να τον αποξενώσει εντελώς από τα ανήλικα, φρόντιζε πάντοτε να γεμίζει το πρόγραμμα των ανήλικων με δραστηριότητες τις ώρες κατά τις οποίες τα ανήλικα βρίσκονταν μαζί του για σκοπούς επικοινωνίας. Αναφέρει ότι προσπαθεί και φροντίζει πάντα να ενθαρρύνει τα παιδιά τους να έχουν εξωσχολικές δραστηριότητές.
Σε σχέση με την κατοικία στην οποία διαμένει, ο καθ΄ου η αίτηση περιορίζεται απλά να αναφέρει ότι διαθέτει όλα τα απαραίτητα για να μπορούν τα ανήλικα να διανυκτερεύουν μαζί του και τα ανήλικα νιώθουν ήρεμα και ασφαλή μαζί του αποφεύγοντας επιμελώς να δώσει λεπτομέρειες κατά πόσο διαμένει μόνος του με τα ανήλικα ή αν διαμένουν άλλα πρόσωπα εκεί τα οποία είναι άγνωστα προς τα ανήλικα.
Ο καθ΄ου η αίτηση αναφέρει ότι τα ανήλικα νιώθουν ασφάλεια μαζί του και προσπαθεί πάντα να περνά μαζί τους ποιοτικό χρόνο κάνοντας δραστηριότητες. Οι γονείς της αιτήτριας θέλουν αλλά και έχουν τόσο επεμβατικό ρόλο στην ανατροφή των εγγονών τους όπως και της κόρης τους και προσπαθούν συνεχώς με τις πράξεις τους και τα λόγια τους να τον απορρίπτουν ως πατέρα.
Όπως ανέφερα ανωτέρω, τα ανήλικα κλήθηκαν για συνέντευξη και το Δικαστήριο άκουσε ξεχωριστά το κάθε ανήλικο στην παρουσία της στενογράφου του.
Πρόκειται για δυο παιδιά χαμηλών τόνων ηλικίας 12 και 8 ετών αντίστοιχα τα οποία εξέφρασαν στο Δικαστήριο τις επιθυμίες τους αιτιολογώντας τις θέσεις τους.
Για σκοπούς της ενδιάμεσης αίτησης θα περιοριστώ να αναφέρω ότι και τα δυο ανήλικα δεν επιθυμούν να διανυκτερεύουν στην κατοικία του φίλου του πατέρα τους στην Αγία Νάπα στην οποία νιώθουν άβολα αφού εκεί διαμένουν και άλλα πρόσωπα τα οποία δεν γνωρίζουν, ο ανήλικος Γ μου ανέφερε επίσης ότι ντρέπεται να χρησιμοποιεί την τουαλέτα ενώ η ανήλικη Μ μου ανέφερε επίσης ότι η αναφερόμενη κατοικία «είναι λερωμένη και έχει κατσαρίδες».
Η ανήλικη Μ στην περίπτωση που ο πατέρας της εξεύρει άλλη κατοικία στην οποία θα διαμένει μόνος του και θα είναι καθαρή επιθυμεί να διανυκτερεύει μαζί του ενώ ο ανήλικος Γ ακόμη και στην περίπτωση που ο πατέρας τους εξεύρει άλλη κατοικία δεν επιθυμεί τα Σαββατοκυρίακα να διαμένει μαζί του αφού τις πιο πολλές φορές δεν τους μεταφέρει στις γιορτές, στα γενέθλια και στα φροντιστήρια αν τύχει να έχουν επιπλέον φροντιστήριο το Σαββατοκυρίακο.
Θεωρώ χρέος μου να αναφέρω ότι από όλα όσα ανέφεραν στο Δικαστήριο τα ανήλικα, προκύπτει ότι και τα δυο διακατέχονται από άγχος αλλά και στεναχώρια για τον τρόπο που συμπεριφέρεται και αντιδρά ο πατέρας τους σε κάποιες περιπτώσεις.
Μέσα από την μαρτυρία των διαδίκων αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο καθ’ ου η αίτηση διαμένει πλέον σε κατοικία στην Αγία Νάπα. Χωρίς να καταλήγω σε ευρήματα στο στάδιο αυτό, δεν μπορώ να αποδεχτώ τη θέση του καθ΄ου η αίτηση ότι στην αναφερόμενη κατοικία τα ανήλικα νιώθουν ηρεμία και ασφάλεια. Μέσα από τις συνεντεύξεις των ανηλίκων προκύπτει ότι στη αναφερόμενη κατοικία διαμένουν και άλλα πρόσωπα άγνωστα προς τα ανήλικα γεγονός το οποίο, μεταξύ άλλων, τα κάνει να νιώθουν άβολα και να μην επιθυμούν να διανυκτερεύουν εκεί.
Το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι πρόκειται για δυο παιδιά ηλικίας 12 και 8 ετών τα οποία θα πρέπει να διαμένουν κάτω από συνθήκες οι οποίες διασφαλίζουν τόσο τη σωματική τους ασφάλεια όσο και την ψυχική τους ηρεμία. Η άρνηση και των δυο στο στάδιο αυτό να συνεχίσουν να διανυκτερεύουν με τον πατέρα τους για τους λόγους που εξήγησαν στο Δικαστήριο κρίνω ότι είναι ειλικρινής και γνήσια. Άλλωστε και τα δυο επιθυμούν να συνεχίσουν να βλέπουν τον πατέρα τους τις δυο μέρες που σύμφωνα με το διάταγμα έχουν επικοινωνία μαζί του για κάποιες ώρες.
Δεν παραγνωρίζω επίσης ότι πρόκειται για το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ’ ου η αίτηση με τα ανήλικα τέκνα του και ο όποιος τυχόν περιορισμός του θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα στάθμισης αφενός του αναφαίρετου δικαιώματος του πατέρα να επικοινωνεί με τα παιδιά του και αφετέρου της εξυπηρέτησης του συμφέροντος των ανηλίκων λαμβάνοντας υπόψιν τα δεδομένα ως αυτά διαμορφώθηκαν μετά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος.
Xωρίς να καταλήγω σε ευρήματα, λαμβάνοντας υπόψιν ότι τα ανήλικα για τους λόγους που ανέφεραν δεν επιθυμούν να συνεχίσουν να διανυκτερεύουν με τον πατέρα τους στην αναφερόμενη κατοικία, κρίνω ότι η συνέχιση της ισχύος του υφιστάμενου διατάγματος, όσον αφορά στις διανυκτερεύσεις, μέχρι την αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης δεν εξυπηρετεί το καλώς νοούμενο συμφέρον τους.
Σε περίπτωση που ικανοποιηθούν οι τρεις προϋποθέσεις του Α.32, το Δικαστήριο προχωρά ένα βήμα παραπέρα και στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας, αποφασίζει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α. (1982) 1 Α.Α.Δ. 557, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη (1989) 1 Α.Α.Δ. 152, ABP Holdings v.Κιταλίδη (1994)1Α.Α.Δ. 694 και Seamark Consultancy Services Ltd v. Lasala κ.α.,Κυπριανούκ.α. v. Lasala κ.α., King Mazax Lines Ltd κ.α. v. Lasala κ.α. (2007)1Α.Α.Δ.162 [Ολ]).
Η διεργασία αυτή είναι γνωστή ως «το ισοζύγιο της ευχέρειας». Στο πλαίσιο τούτο το Δικαστήριο εξετάζει την επίδραση που ενδεχομένως θα έχει η τυχόν έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων στα συμφέροντα των μερών. Πρέπει το Δικαστήριο να επιλέγει την οδό που εμπεριέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας.
Δεν προτίθεμαι να επιβαρύνω την απόφαση μου με αχρείαστες επαναλήψεις και για το λόγο αυτό, σε σχέση με το κατά πόσο είναι εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα υιοθετήσω τα όσα κατέγραψα ανωτέρω όταν ανέλυα την τρίτη προϋπόθεση.
Θα αναφέρω επίσης ότι με βάση την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, χωρίς να καταλήγω σε ευρήματα, λαμβάνοντας ειδικότερα υπόψιν μου ότι ο καθ’ ου η αίτηση, στο παρόν στάδιο διαμένει σε κατοικία με άλλα πρόσωπα άγνωστα προς τα ανήλικα, το γεγονός ότι τα ανήλικα νιώθουν άβολα να διαμένουν στην αναφερόμενη κατοικία, την επιθυμία των ανηλίκων να συνεχίσουν να έχουν επικοινωνία με τον πατέρα τους χωρίς διανυκτέρευση, και έχοντας γνώμονα το συμφέρον των ανηλίκων, κρίνω ότι είναι εύλογο να περιορίσω την επικοινωνία του καθ’ ου η αίτηση κατά τρόπο που να μην περιλαμβάνονται σε αυτήν διανυκτερεύσεις.
Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψιν τη θέση της αιτήτριας, ότι ο καθ’ ου η αίτηση δεν μεταφέρει τα ανήλικα στις δραστηριότητες και τα φροντιστήρια τους την Τρίτη και την Πέμπτη, θέση η οποία ενισχύεται από το Τεκμ. 1 το οποίο επισυνάπτει στην συμπληρωματική ένορκη της δήλωση, τη θέση του καθ’ ου η αίτηση ότι η αιτήτρια φρόντισε να γεμίσει με φροντιστήρια τις μέρες που έχει ο ίδιος επικοινωνία με τα ανήλικα και τις αναφορές των ανηλίκων κατά τη διάρκεια της συνέντευξης για τις μέρες που μεταβαίνουν σε δραστηριότητες και φροντιστήρια (ο Γ ανέφερε ότι μεταβαίνει την Τρίτη και την Πέμπτη ενώ η Μ μόνο την Πέμπτη) κρίνω ότι μου παρέχεται η δυνατότητα, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια με απώτερο στόχο την εξυπηρέτηση του συμφέροντος των ανηλίκων κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να διαφοροποιήσω τις καθημερινές που θα επικοινωνεί ο καθ’ ου η αίτηση με τα ανήλικα.
Κρίνω ότι η κατάληξη μου αυτή είναι η καταλληλότερη υπό τις περιστάσεις, αφού αφενός τα ανήλικα δεν θα βιώνουν πλέον τον άγχος να διανυκτερεύουν σε μια κατοικία με άγνωστα άτομα με τα οποία νιώθουν άβολα και αφετέρου δεν θα διακοπεί η επικοινωνία του καθ΄ου η αίτηση με τα ανήλικα.
Σε σχέση με τα έξοδα της διαδικασίας, λαμβάνοντας υπόψιν ότι η αιτήτρια είναι ο επιτυχόν διάδικος κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος να αποκλίνω από την Νομολογιακά καθιερωμένη αρχή ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. (Πολιτικής Έφεση Αρ. 5/23 ημερομηνίας 7/6/24 μεταξύ Α.Χ.Β-Μ.Γ.Μ).
ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Στην βάση των όσων ανέφερα ανωτέρω και προσπάθησα να εξηγήσω εκδίδονται τα ακόλουθα:
Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο τροποποιείται το διάταγμα ημερομηνίας 10/2/22 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης Γονικής Μέριμνας Αρ.72/18 δια της διαγραφής όλων των προνοιών που αφορούν στην ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας του καθ’ ου η αίτηση με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων Γ και Μ Λ.
Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο ρυθμίζεται το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ’ ου η αίτηση με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων ως ακολούθως:
1. Την πρώτη εβδομάδα με έναρξη την 2/3/26:
Την Δευτέρα και την Τετάρτη από τις 4μ.μ μέχρι τις 7μ.μ
Το Σάββατο από τις 11π.μ μέχρι τις 4μ.μ
2. Την δεύτερη εβδομάδα με έναρξη την 9/3/26:
Την Δευτέρα και την Τετάρτη από τις 4μ.μ μέχρι τις 7μ.μ
Η πιο πάνω ρύθμιση θα επαναλαμβάνεται ανά δυο εβδομάδες.
3. Την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς:
Κάθε χρόνο από τις 10π.μ της 5ης Ιανουαρίου μέχρι τις 4μ.μ της ίδια ημέρας.
Ανάλογο δικαίωμα θα έχει η αιτήτρια κάθε χρόνο από τις 24/12 η ώρα 10π.μ μέχρι τις 4/1 η ώρα 4μ.μ όπου και το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ’ ου η αίτηση υπό στοιχεία 1 και 2 ανωτέρω θα αναστέλλεται.
4. Την περίοδο των εορτών του Πάσχα:
Α περίοδος:
Από την Μεγάλη Δευτέρα μέχρι την Κυριακή του Πάσχα από τις 10π.μ μέχρι τις 4μ.μ έκαστης ημέρας.
Ανάλογο δικαίωμα θα έχει η αιτήτρια για την περίοδο από την Δευτέρα της Διακαινησίμου η ώρα 10π.μ μέχρι την Κυριακή του Θωμά η ώρα 4μ.μ και το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ’ ου η αίτηση υπό στοιχεία 1 και 2 ανωτέρω θα αναστέλλεται.
Ή
Β περίοδος:
Από την Δευτέρα της Διακαινησίμου μέχρι την Κυριακή του Θωμά από τις 10π.μ μέχρι τις 4μ.μ έκαστης ημέρας.
Ανάλογο δικαίωμα θα έχει η αιτήτρια για την περίοδο από το την Μεγάλη Δευτέρα 10π.μ μέχρι και την Κυριακή του Πάσχα 4μ.μ και το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ΄ου η αίτηση υπό στοιχεία 1 και 2 ανωτέρω θα αναστέλλεται.
Για την περίοδο του Πάσχα του 2026 ο καθ’ ου η αίτηση θα ασκήσει το δικαίωμα του την Β’ περίοδο και ούτε καθ’ εξής και εναλλάξ από χρόνο σε χρόνο.
5. Την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών:
Κάθε χρόνο από τις 8/7 μέχρι τις 14/7 από τις 10π.μ μέχρι τις 5μ.μ έκαστης ημέρας
Και
Από τις 20/8 μέχρι τις 26/8 από τις 10π.μ μέχρι τις 5μ.μ έκαστης ημέρας.
Ανάλογο δικαίωμα θα έχει η αιτήτρια για την περίοδο από 17/7 η ώρα 10π.μ μέχρι τις 23/7 η ώρα 5μ.μ και από τις 12/8 η ώρα 10π.μ μέχρι 18/8 η ώρα 5μ.μ. και το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ’ ου η αίτηση υπό στοιχεία 1 και 2 ανωτέρω θα αναστέλλεται.
Ο καθ’ ου η αίτηση διατάσσεται τις πιο πάνω ημέρες και ώρες να παραλαμβάνει από τον τόπο διαμονής της αιτήτριας και να παραδίδει στον τόπο διαμονής της αιτήτριας τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων.
Η αιτήτρια διατάσσεται τις πιο πάνω μέρες και ώρες να παραδίδει στον τόπο διαμονής της και να παραλαμβάνει από τον τόπο διαμονής της τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων.
Το προσωρινό διάταγμα καθίσταται οριστικό και θα ισχύει μέχρι αποπεράτωσης της εναρκτήριας αίτησης και ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.
Ημερομηνία έναρξης της ισχύς του διατάγματος ορίζεται η σημερινή.
Τα έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ΄ου η αίτηση και θα είναι πληρωτέα άμεσα.
(Υπ.) ...........................................
Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ.
Πιστόν Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο