ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας
Ενώπιον: Σ. Νεοφύτου, Δ.
Αρ. Αίτησης: 541/2018
Μεταξύ:
Γ.Χ.
Αιτητής
και
Ι.Ζ
Καθ’ ου η αίτηση
Ημερομηνία: 7 Απριλίου 2026
Αίτηση έρευνας ημερομηνίας 2.7.2025
Εμφανίσεις:
Για τον Αιτητή: κος Χρ. Ματθαίου
Η Καθ’ ης η αίτηση εμφανίζεται προσωπικά
ΑΠΟΦΑΣΗ
Στις 31.5.24 το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας έκρινε την Καθ’ ης η αίτηση ένοχη συνεχιζόμενης ηθελημένης παρακοής διατάγματος γονικής μέριμνας. Επιδικάστηκαν εις βάρος της και υπέρ του Αιτητή έξοδα ύψους €2.904 πλέον Φ.Π.Α. €551,67, πλέον €60 πραγματικά έξοδα. Στις 28.2.25 το Εφετείο απέρριψε την έφεση της Καθ’ ης η αίτηση επί της ανωτέρω απόφασης, με έξοδα υπέρ του Εφεσίβλητου-Αιτητή και εναντίον της, ύψους €1.900 έξοδα, πλέον Φ.Π.Α
Με την υπό κρίση αίτηση, ο Αιτητής ζητά όπως η Καθ’ ης η αίτηση εξετασθεί αναφορικά με την οικονομική της κατάσταση και την οικονομική της ικανότητα να εξοφλήσει τα πιο πάνω οφειλόμενα δικηγορικά έξοδα προς αυτόν δια μηνιαίως δόσεων.
Η αίτηση στηρίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, Μέρος VIII και IX, όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 134(1)/1999 και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1,2,3,8 και 9.
Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση υπαλλήλου που εργοδοτείται το δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου του Αιτητή. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση και ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης από μελέτη του φακέλου και από όσα ο κος Ματθαίου, δικηγόρος που χειρίστηκε την υπόθεση, της έχει αναφέρει.
Αναφέρεται στις αποφάσεις στις οποίες η Καθ’ ης η αίτηση καταδικάστηκε να καταβάλει τα δικηγορικά έξοδα στον Αιτητή και στο γεγονός ότι το ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας που καταχώρισε εναντίον της επεστράφη ανεκτέλεστο στις 25.6.25 με €145 έξοδα, πλέον Φ.Π.Α.
Τονίζει ότι μέχρι σήμερα δεν έχει καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό εκ μέρους της Καθ’ ης η αίτηση και γι’ αυτό είναι απαραίτητο να εξεταστεί ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικά με την οικονομική της κατάσταση και/ή οποιεσδήποτε δωρεές, παραδόσεις, μεταβιβάσεις, επιβαρύνσεις ή διακινήσεις ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου που έχει σαν αποτέλεσμα να παρεμποδίσει την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρος αυτού.
Με βάση όλα τα ανωτέρω αιτείται όπως εκδοθεί διάταγμα πληρωμής των οφειλόμενων δικηγορικών εξόδων δια μηνιαίων δόσεων και αποκοπής απολαβών.
Η Καθ’ ης η αίτηση δεν εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο στη διαδικασία. Στην ένσταση που καταχώρισε καταγράφονται οι εξής λόγοι ένστασης:
1. Η Καθ’ ης η αίτηση δεν έχει τις οικονομικές ικανότητες και αδυνατεί να καταβάλλει το αιτούμενο ποσό.
2. Η αίτηση του Αιτητή στερείται νομικού και/ή ουσιαστικού ερείσματος.
Κατά την εκδίκαση της παρούσας αίτησης ο δεύτερος λόγος ένστασης δεν προωθήθηκε από την Καθ’ ης η αίτηση, ούτε έγινε οποιαδήποτε αναφορά σε αυτόν στην αγόρευση της, συνεπώς το Δικαστήριο θεωρεί ότι αυτός έχει εγκαταλειφθεί και απορρίπτεται.
Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση της η Καθ’ ης η αίτηση αναφέρει ότι είναι μητέρα δύο ανήλικων κοριτσιών και ότι δεν λαμβάνει οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια, είτε από τον Αιτητή, είτε από άλλο συγγενικό της πρόσωπο. Καλύπτει όλα της τα έξοδα από το μισθό της ύψους €1.500 και από το επίδομα τέκνου και μονογονέα ύψους €440 μηνιαίως. Λαμβάνει επίσης από τον Αιτητή το ποσό €440 μηνιαίως ως διατροφή, ποσό που όπως υποστηρίζει, δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες των παιδιών.
Ισχυρίζεται ότι αναγκάστηκε να δανειστεί από την εργασία της €5.000 για να καλύψει τα έξοδα του δικηγόρου της για την έφεση που καταχώρισε εναντίον της απόφασης του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία κρίθηκε ένοχη ηθελημένης παρακοής διατάγματος γονικής μέριμνας και κάποια άλλα έξοδα. Κατέθεσε ως τεκμήριο Α, αντίγραφο της συμφωνίας δανεισμού, με δόση ύψους €100 μηνιαίως.
Ισχυρίζεται ότι για να καλύψει τα προσωπικά της έξοδα και τα έξοδα των παιδιών απαιτείται συνολικά το ποσό των €2.370, ως ακολούθως:
1. Ρεύμα (ανά διμηνία) €80
2. Νερό €50
3. Τηλέφωνο+ Internet €45
4. Φαγητό €600
5. Ένδυση – Υπόδηση €100
6. Βενζίνη €200
7. Φάρμακα/Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη €50
8. Γυμναστική και των δύο θυγατέρων €160
9. Αγγλικά Χαράς και βιβλία €125
10. Γενέθλια €20
11. Γραφική ύλη €10
12. Οδοντίατρος €10
13. Φόρμες γυμναστικής €66
14. Summer school €50
15. Ψυχαγωγία €100
16. Ενοίκιο €600
17. Σκύβαλλα €12
18. Πετρέλαιο €42
19. Συμμετοχή κοριτσιών σε αγώνες €50
Πέραν των πιο άνω εξόδων, καταβάλλει το ποσό των €120 ετησίως για άδεια κυκλοφορίας και €310 για ασφάλεια οχήματος. Συνολικά δηλαδή απαιτείται το ποσό των €2.800. Προς απόδειξη των ισχυρισμών της κατέθεσε ως τεκμήριο Β, αντίγραφο ενοικιαστηρίου εγγράφου, αντίγραφα λογαριασμού ρεύματος και νερού και αντίγραφο βεβαίωσης κοινωνικών ασφαλίσεων.
Υποστηρίζει ότι τα εισοδήματα της μόλις που επαρκούν για να καλύπτει τις ανάγκες των παιδιών και τις δικές της και ότι με μεγάλη δυσκολία και αιματηρές οικονομίες μπορεί να δίνει στον Αιτητή €100 μηνιαίως για να εξοφλήσει το χρέος της.
Κατά την ακρόαση της αίτησης, η Καθ’ ης η αίτηση εξετάστηκε από τον συνήγορο του Αιτητή και ακολούθως οι δύο πλευρές καταχώρισαν τις γραπτές τους αγορεύσεις.
Η εξέταση της επίδικης αίτησης ρυθμίζεται από τα Μέρη VIII και ΙΧ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 (εφεξής αναφερόμενος ως ο «Νόμος»). Όπως λέχθηκε στην Χριστοφόρου v Σ.Π.Ε Ακακίου (2008) 1 Α.Α.Δ 708, ο σκοπός του Νόμου είναι η διασφάλιση της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων, ύψιστο βέβαια ζήτημα που αφορά καίρια την απονομή της δικαιοσύνης γιατί αν οι αποφάσεις των Δικαστηρίων δεν εκτελούνται τότε η δικαιοσύνη θα απονέμεται επί ματαίω.
Όπως λέχθηκε και στην απόφαση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου (2000) 1 Α.Α.Δ. 1034 :
«τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο κράτους δικαίου».
Το Άρθρο 82 (1) (α) του Νόμου προβλέπει πως ο εξ αποφάσεως πιστωτής μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει την εξέταση του εξ αποφάσεως οφειλέτη αναφορικά: (α) με την οικονομική του κατάσταση με σκοπό να εκδοθούν τα διατάγματα που αναφέρονται στο μέρος ΙΧ του Νόμου, και (β) αναφορικά με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου ή με οποιαδήποτε επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου, που είχε ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί ο πιστωτής στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτού. Προνοείται περαιτέρω πως στην αίτηση του ο πιστωτής, η οποία ονομάζεται «αίτηση έρευνας», μπορεί να ζητήσει τη διεξαγωγή έρευνας για τις πιο πάνω δύο περιπτώσεις.
Στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής ο εξ αποφάσεως οφειλέτης εξετάζεται ενόρκως τόσο από τον εξ' αποφάσεως πιστωτή αλλά και από το ίδιο το Δικαστήριο αναφορικά με την ικανότητα του να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό, την ύπαρξη και αποκάλυψη περιουσιακών στοιχείων που μπορεί να διατεθούν για την πληρωμή του χρέους και την ενδεχόμενη διάθεση περιουσιακών στοιχείων στην οποία προέβη μετά τη δημιουργία ή τη γένεση της αστικής ευθύνης.
Ο χρεώστης έχει την υποχρέωση να παρουσιάσει στο Δικαστήριο όλα τα περιουσιακά του στοιχεία για να αποδείξει κατά πόσο αδυνατεί να καταβάλλει οποιοδήποτε μηνιαίο ποσό προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέος του. (άρθρο 84(2) του Νόμου).
Με βάση το άρθρο 87 του Νόμου το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει, ανάλογα με την περίπτωση, διατάγματα μεταξύ των οποίων και διάταγμα πληρωμής του χρέους με μηνιαίες δόσεις (άρθρο 87 (1) (Α)) και διάταγμα αποκοπής απολαβών (άρθρο 87 (1) (Γ).
Στην Αντώνης Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ (1989) 1 Α.Α.Δ. 686) λέχθηκε μεταξύ άλλων, ότι η διαδικασία εξέτασης του οφειλέτη χρέους με βάση το Μέρος VIII του Κεφ. 6 έχει ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο, μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα οικονομικά μέσα του χρεώστη, να αποφασίσει κατά πόσον ο τελευταίος είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις ή μέσω άλλου προβλεπόμενου διατάγματος. Όλα τα αναγκαία στοιχεία πρέπει να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει να αποφασίσει κατά πόσον δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος (βλ. Soteriades v. Koutsiou (1970) 1 C.L.R. 25).
Στην Γ. Βασιλειάδης v. Χ. Τσουρή (2007) 1 Α.Α.Α. 43, τονίστηκε η υποχρέωση του εξ’ αποφάσεως οφειλέτη να παρουσιάσει ενόρκως στοιχεία σχετικά με τα εισοδήματα του και την περιουσία του και έτσι το βάρος απόδειξης ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του.
Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή χρέους με δόσεις συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή, την ιατρική περίθαλψη, τη μόρφωση των παιδιών εάν υπάρχουν, κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη και κάποιο περιθώριο για την αντιμετώπιση εκτάκτων δαπανών (βλ. Φλαγκοφάς και Παναγιώτου ν. Μ. Μιχαήλ (1998) 1 Α.Α.Δ. 422).
Σε περίπτωση φυσικών προσώπων, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το μισθό και τα εισοδήματα του χρεώστη, τις προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες και διατάσσει πληρωμή ποσού, το οποίο είναι περίσσευμα από το μισθό του μετά την αφαίρεση εύλογου αναγκαίου ποσού για τη συντήρησή του και των εξαρτωμένων του (βλ. Gesico Photographic Ltd v. J.K. Video Art Co. Ltd (1991)1 Α.Α.Δ. 134).
Σχετικές με το τι θεωρείται από την νομολογία ως άμεσες ανάγκες του χρεώστη αλλά και της οικογένειας του, είναι οι Soteriades v. Koutsiou (ανωτέρω), Chrysostomou v. Athanasiou (1981) 1 C.L.R. 669, Λέρος ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ (Πολιτική Έφεση 9542, απόφαση ημερομηνίας 20.6.1997) στις οποίες μεταξύ άλλων αναφέρθηκε ότι έξοδα για κατανάλωση ποτών, τσιγάρων, δαπάνες για διασκέδαση, καφενεία κλπ, θεωρούνται ως μη αναγκαία έξοδα.
Στην Anestos A. Kokoni v. Ioannides (1963) C.L.R. 468), λέχθηκε μεταξύ άλλων ότι δεν είναι ανεκτή η δημιουργία υποχρεώσεων - εκτός από κάλυψη ουσιαστικών αναγκών του χρεώστη και της οικογένειας του - και η μεταγενέστερη επίκληση τους ως δικαιολογία για την ανικανότητα χρεώστη να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του. Έτσι, χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή χρέη και δάνεια μεταγενέστερα του δικαστικού χρέους, δεν έχουν προτεραιότητα έναντι στο εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν Μ. Κωνσταντίνου, ανωτέρω).
Ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο λαμβάνει υπόψη του το εισόδημα και τις εύλογες προσωπικές αλλά και οικογενειακές ανάγκες του χρεώστη. Έτσι, δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου του χρεώστη και της οικογένειας του. Είναι δε δυνατή η έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων, έστω και εάν τη δεδομένη στιγμή ο εναγόμενος δεν εργάζεται, δεδομένου ότι έχει τέτοια δυνατότητα, αλλά το μόνο που λείπει είναι η αναγκαία βούληση (βλ. Λέρος ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρημ.) Λτδ (πιο πάνω) και Παναγιώτου ν. Μιχαήλ (1998) 1 Α.Α.Δ. 422).
Όπως ήδη αναφέρθηκε, η Καθ’ ης η αίτηση αντεξετάστηκε από τον συνήγορο του Αιτητή. Σκοπός της αξιολόγησης της μαρτυρίας είναι να διακριβωθεί κατά πόσον ο χρεώστης έχει την οικονομική δυνατότητα να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις.
Παρακολούθησα με προσοχή την Καθ’ ης η αίτηση ενώ κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου. Η εντύπωση που μου έκανε σε γενικές γραμμές είναι καλή, οφείλω ωστόσο να σημειώσω ότι πολλά από τα ισχυριζόμενα έξοδα δεν έχουν τεκμηριωθεί, εφόσον δεν προσκόμισε σχετικές αποδείξεις, παρά τη ρητή δήλωση της ότι τις κατέχει. Σχετική αναφορά γίνεται κατωτέρω.
Εφόσον η αίτηση προωθήθηκε μόνο αναφορικά με την έκδοση σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση διατάγματος μηνιαίων δόσεων, θα εξεταστεί από το Δικαστήριο μόνο αυτό το σκέλος της παρούσας αίτησης.
Από τη μαρτυρία της Αιτήτριας προκύπτει ότι ο καθαρός μηνιαίος της μισθός ανέρχεται σε €1.328, πλέον 13ο μισθό, ήτοι περίπου €1.440. Το επίδομα τέκνου και μονογονέα ύψους €440 μηνιάιως που λαμβάνει δεν δύναται να ληφθεί υπόψιν ως μέρος του εισοδήματος της εφόσον σύμφωνα με τον Περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου Νόμο του 2002 (Ν.167(Ι)2002), κάθε οικογένεια (νοουμένου ότι το οικογενειακό εισόδημα της εμπίπτει στα εισοδηματικά κριτήρια που καθορίζει ο Νόμος), δικαιούται σε επίδομα τέκνου για τα εξαρτώμενα τέκνα που ζουν κάτω από την ίδια στέγη. Σύμφωνα με τον Νόμο, «επίδομα» σημαίνει το βασικό επίδομα, το πρόσθετο επίδομα και το επίδομα μονογονεϊκής οικογένειας, που καταβάλλεται δυνάμει του Νόμου. Με δεδομένο ότι σκοπός του επιδόματος είναι η κάλυψη των αναγκών των εξαρτώμενων μελών της οικογένειας, κρίνεται ότι αυτό δεν πρέπει να θεωρείται ως μέρος των εισοδημάτων της Καθ’ ης η αίτηση, ώστε να λαμβάνεται υπόψιν από το Δικαστήριο για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Κάτι τέτοιο θα καταστρατηγούσε τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου.
Δεν παραβλέπω ωστόσο ότι μέρος των εξόδων της οικογένειας καλύπτεται από το ποσό αυτό και ότι η Καθ’ ης η αίτηση λαμβάνει δυνάμει διατάγματος διατροφής το ποσό των €440 μηνιαίως, με το οποίο καλύπτεται μέρος των εξόδων των παιδιών.
Σημειώνεται περαιτέρω ότι δεν υπάρχει διαταγή πληρωμής για το δάνειο που έχει συνάψει η Καθ’ ης η αίτηση με την εταιρεία που την εργοδοτεί και ότι αυτό είναι μεταγενέστερο του εξ αποφάσεως χρέους της. Συνεπώς η αποπληρωμή του δεν προηγείται της υποχρέωσης της να εξοφλήσει το χρέος της. Τα ίδια ισχύουν και για το ποσό των €70 περίπου που καταβάλλει μηνιαίως σε δικηγόρους για την προώθηση και/ή υπεράσπιση άλλων υποθέσεων.
Το γεγονός ότι καταβάλλει περίπου €100 μηνιαίως για το κάπνισμα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψιν έχοντας κατά νου ότι, με βάση τη νομολογία, η Καθ’ ης η αίτηση οφείλει να απαλλαγεί από τέτοια εξάρτηση ή να την περιορίσει ούτως ώστε να είναι σε θέση να πληρώνει ένα ποσό για την εξόφληση του χρέους της.
Από τη μαρτυρία της Αιτήτριας προκύπτει ότι καταβάλλει το ποσό των €600 μηνιαίως ως ενοίκιο για την οικία που διαμένει με τα δύο ανήλικα τέκνα της, €145 το χρόνο για τα σκύβαλα, €500 το χρόνο για το πετρέλαιο θέρμανσης, €120 για την άδεια κυκλοφορίας και €310 για την ασφάλεια του οχήματος. Τα έξοδα αυτά δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον Αιτητή, κρίνονται δε από το Δικαστήριο ως εύλογα.
Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψιν όλα όσα η Καθ’ ης η αίτηση ανέφερε κατά την αντεξέταση της, κρίνονται ως εύλογα με βάση την πείρα της ζωής και την κοινή λογική τα έξοδα που αφορούν την σίτιση των παιδιών και της ιδίας, ήτοι €600 μηνιαίως, το ποσό των €20 μηνιαίως για τα γενέθλια των δύο ανηλίκων, €10 για την γραφική τους ύλη και €100 για την ένδυση και υπόδηση τους.
Σε σχέση με τα λειτουργικά έξοδα της οικίας και με βάση τα τεκμήρια που έχει παρουσιάσει λαμβάνεται υπόψιν ότι απαιτείται κατά μέσον όρο το ποσό των €30 μηνιαίως για την κατανάλωση νερού και το ποσό των €40 για την κατανάλωση ρεύματος. Για το έξοδο του τηλεφώνου στην ένσταση της αναφέρει ότι πληρώνει €45, ποσό το οποίο περιλαμβάνει και σύνδεση διαδικτύου για την οικία. Κατά την αντεξέταση της διευκρίνισε ότι το συμβόλαιο για το τηλέφωνο της κοστίζει περί τα €15. Με τα δεδομένα αυτά και παρά το ότι δεν παρουσίασε κάποιο τεκμήριο για την πληρωμή του τηλεφώνου και διαδικτύου, κρίνεται ως εύλογο το ποσό των €40 μηνιαίως που ισχυρίζεται και για τις δύο ανάγκες. Κρίνεται παράλληλα ότι η σύνδεση διαδικτύου αποτελεί αναγκαία δαπάνη εφόσον τα παιδιά πλέον το χρησιμοποιούν και για εκπαιδευτικούς σκοπούς.
Κατά την αντεξέταση της, η Αιτήτρια ανέφερε ότι ξοδεύει περίπου €25 - €30 μία φορά το χρόνο στο κομμωτήριο, ήτοι περίπου €2 - €3 το μήνα. Δεν θεωρώ ότι η δαπάνη αυτή είναι υπερβολική ή αχρείαστη για μια γυναίκα, ιδιαίτερα ενόψει του ότι όπως και η ίδια ανέφερε, προσπαθεί με τα χρήματα της πρώτα να καλύψει τα έξοδα των παιδιών και μετά τις δικές της ανάγκες. Εξ’ ου και στο μηνιαίο εξοδολόγιο που παρέθεσε δεν κατέγραψε δικά της προσωπικά έξοδα για παράδειγμα ψυχαγωγίας, καλλωπισμού, ένδυσης κτλ., αλλά αναφέρθηκε μόνο στις άμεσες ανάγκες διατροφής και συντήρησης της όπως είναι η σίτιση, τα λειτουργικά έξοδα της οικίας και άλλες αναγκαίες δαπάνες όπως σκύβαλα και ενοίκιο. Ενδεικτική είναι η αναφορά της ότι «σχεδόν» δεν έχει προσωπικά έξοδα, εφόσον από τα εισοδήματα της καλύπτει τα έξοδα των παιδιών και το ενοίκιο.
Αναφορικά με το ποσό χρειάζεται για τα καύσιμα, τα μεταφορικά δηλαδή έξοδα της οικογένειας, εξήγησε ότι το ποσό κυμαίνεται μεταξύ €150 και €200 το μήνα, αναλόγως του πόσες φορές χρειάζεται να γεμίσει το αυτοκίνητο. Λαμβάνοντας υπόψιν ότι στα μεταφορικά έξοδα συμπεριλαμβάνονται και οι μεταφορές των δύο ανήλικων τέκνων της στο σχολείο, στις απογευματινές τους δραστηριότητες και τις εξόδους ψυχαγωγίας τους, το ποσό κρίνεται απόλυτα λογικό.
Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι απαιτείται το ποσό των €50 για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη πέραν αυτών που καλύπτει το ΓΕΣΥ και €10 για τον οδοντίατρο. Κλήθηκε να εξηγήσει πώς προκύπτει αυτό το ποσό και ανέφερε ότι οι δύο ανήλικες είναι αθλήτριες και ότι απαιτείται συχνά η διενέργεια εξετάσεων και αγορά φαρμάκων που δεν καλύπτονται από το ΓΕΣΥ. Παρά το ότι δεν παρουσίασε οποιοδήποτε τεκμήριο για να αποδείξει τους ισχυρισμούς της, αποδέχομαι ως ζήτημα λογικής ότι πολύ συχνά προκύπτουν έκτακτες ανάγκες, όπως κοινά κρυολογήματα και ιώσεις, όπου απαιτείται αγορά φαρμάκων χωρίς απαραίτητα να έχει προηγηθεί επίσκεψη σε κάποιο παιδίατρο. Για τις ανάγκες αυτές κρίνεται ως εύλογο ένα ποσό της τάξεως των €30 μηνιαίως.
Αναφορικά με τα έξοδα ψυχαγωγίας των παιδιών ύψους €100 μηνιαίως που ισχυρίζεται η Αιτήτρια, εξήγησε ότι αυτά αφορούν εκδρομές στην παραλία, στο βουνό και διάφορες επισκέψεις σε πάρκα. Η ανάγκη ψυχαγωγίας των παιδιών είναι δεδομένη και αδιαμφησβήτητη. Είναι απαραίτητο τα παιδιά να ψυχαγωγούνται σε χώρους εκτός σπιτιού και να κοινωνικοποιούνται με άτομα εκτός της οικογένεια τους. Το ποσό που η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ξοδεύει για το σκοπό αυτό, κρίνεται απόλυτα λογικό.
Στα μηνιαία έξοδα των παιδιών η Αιτήτρια συμπεριλαμβάνει το ποσό των €125 μηνιαίως για μαθήματα Αγγλικών της Χ. Όπως δε προκύπτει από τη μαρτυρία της και οι δύο οι ανήλικες θυγατέρες της είναι αθλήτριες και συμμετέχουν σε αγώνες εντός και εκτός Κύπρου. Στην απόφαση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν Μ. Κωνσταντίνου |(βλ. ανωτέρω), αναφέρθηκε ότι έξοδα που αφορούν την μόρφωση ή τα φροντιστήρια παιδιών, δεν θεωρούνται αυτόματα ως αναγκαία, αλλά κάθε τέτοιο έξοδο πρέπει να εξεταστεί για να διαφανεί, αν με βάση όλα τα περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης, είναι δικαιολογημένο, χρήσιμο και αναγκαίο έξοδο διαβίωσης.
Το ποσό των €125 μηνιαίως που η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι καταβάλλει για τα μαθήματα Αγγλικών της ανήλικης Χ. κρίνεται υπερβολικό. Παρά το ότι δεν έχει παρουσιάσει κάποια απόδειξη πληρωμής, θα λάβω υπόψιν μου ως εύλογο το ποσό των €70 μηνιαίως εφόσον θεωρώ ότι η εκμάθηση μια ξένης γλώσσας και εν προκειμένω της αγγλικής είναι πλέον επιβεβλημένη για όλα τα παιδιά. Αναφορικά με το summer school των παιδιών και ελλείψει οποιασδήποτε τεκμηρίωσης δεν μπορούν να γίνουν αποδεχτά τα ποσά που η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι καταβάλλει.
Στον κατάλογο εξόδων που παρέθεσε η Αιτήτρια, η γυμναστική των παιδιών είναι και η μόνη απογευματινή δραστηριότητα μη εκπαιδευτικής φύσεως που γίνεται αναφορά. Χωρίς αμφισβήτηση, η άσκηση αποτελεί σημαντικό κομμάτι της σωματικής και πνευματικής υγείας των παιδιών. Η συμμετοχή των παιδιών σε αθλήματα προωθεί την κοινωνικοποίηση και την ένταξη σε μια ομάδα με κανόνες, την πειθαρχία, αποτελεί δε και ένα τρόπο ψυχαγωγίας και εκτόνωσης. Τα παιδιά αυτά λαμβάνουν μέρος και σε αγώνες εκτός Κύπρου, γεγονός που δεικνύει το υψηλό επίπεδο στο οποίο ευρίσκονται. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή στην αγόρευση του εισηγείται ότι τα σχετικά με το άθλημα των παιδιών έξοδα πρέπει αν κριθούν ως μη αναγκαία, χωρίς ωστόσο να αμφισβητεί την ύπαρξη τους. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, κρίνεται ότι τα έξοδα που αφορούν την ενασχόληση των κοριτσιών με το συγκεκριμένο άθλημα κρίνονται δικαιολογημένα.
Η Καθ’ ης η αίτηση αντεξεταζόμενη εξήγησε επαρκώς πώς προκύπτουν τα ποσά που ισχυρίζεται ότι ξοδεύει. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι αγοράζει φόρμες της ομάδας μια φορά το χρόνο με κόστος περίπου €300 και για τα δύο παιδιά και επιπλέον κορμάκια, παπούτσια, προστατευτικά για τα πόδια κτλ. Συνεπώς, για την κάλυψη των εξόδων αυτής της κατηγορίας το Δικαστήριο κρίνει ως εύλογο το ποσό των €160 μηνιαίως για τα μηνιαία δίδακτρα και €100 σύνολο για συμμετοχή σε αγώνες και αγορά των αναγκαίων στολών και ειδών ένδυσης.
Με βάση όλα τα ανωτέρω και έχοντας υπόψιν μου τις αρχές που διέπουν το υπό εξέταση θέμα, ιδιαίτερα την αρχή ότι η πληρωμή των εξ αποφάσεων οφειλών πρέπει να εντάσσεται σε όρια που να επιτρέπουν ταυτόχρονα την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη και λαμβάνοντας υπόψιν τις οικογενειακές περιστάσεις της Καθ’ ης η αίτηση, καταλήγω ότι η Καθ’ ης η αίτηση έχει την οικονομική δυνατότητα να καταβάλλει το ποσό των €250 για την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους της.
Στο ποσό αυτό κατέληξα αφού έχω συνυπολογίσει κάθε σχετικό παράγοντα με την υπό κρίση υπόθεση αλλά και το γεγονός ότι η Καθ’ ης η αίτηση είναι μητέρα δύο ανήλικων κοριτσιών και ότι πέραν των εξόδων που έχουν αναφερθεί από την ίδια, προφανώς προκύπτουν έκτακτα και απρόβλεπτα έξοδα στην οικογένεια, ιδιαίτερα σε σχέση με τα δύο ανήλικα, τα οποία θα πρέπει με κάποιο τρόπο να αντιμετωπιστούν. Δεν παραγνωρίζω επίσης τα επιδόματα που λαμβάνει η Καθ’ ης η αίτηση καθώς και το ποσό των €440 που λαμβάνει από την πρώην σύζυγο της, Αιτητή, δυνάμει διατάγματος διατροφής, ποσό το οποίο καλύπτει μέρος των εξόδων των παιδιών.
Εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Καθ’ ης η αίτηση για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους της με μηνιαίες δόσεις ύψους €250 εκάστης, από 1.5.2026, και ακολούθως την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα, μέχρι πλήρους εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους.
Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο εργοδότης της Καθ’ ης η αίτηση (Igva Solar Energy Ltd) όπως αποκόπτει από τις απολαβές της Καθ’ ης η αίτηση, από 1.5.2026 και κάθε πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μηνός το ποσό των €250 μέχρι και την πλήρη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους της Καθ’ ης η αίτηση.
Τα έξοδα της παρούσης αίτησης, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ’ ης η αίτηση, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.)…………………….
Σ. Νεοφύτου, Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο