Α. Α.Χ. ν. Μ. Κ., Αρ. Αίτησης: 370/2023, 6/8/2026
print
Τίτλος:
Α. Α.Χ. ν. Μ. Κ., Αρ. Αίτησης: 370/2023, 6/8/2026

 

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας

ΕΝΩΠΙΟΝ:   Κ. Χ”Αθανασίου - Σιαμτάνη, Π.

 

                                                                                                    Αρ. Αίτησης: 370/2023

 

Mεταξύ:

      Α. Α.Χ. εκ Λεμεσού

                                                                                                                Αιτήτριας

κ α ι

 

                                              Μ. Κ.

 

Καθ’ ου η Αίτηση

 

Aίτηση ημερομηνίας 3/12/2025 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων

 

Ημερομηνία:  6 Αυγούστου 2026

 

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για τον Αιτητή στην παρούσα αίτηση/ Καθ’ ου η Αίτηση στην εναρκτήρια αίτηση  :  κα Ε. Κουδουνάρη    

Για την Καθ’ ης η Αίτηση στην παρούσα αίτηση/ Αιτήτρια στην εναρκτήρια αίτηση: κα Λ. Μουσκή                   

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ  ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Ζητείται με την παρούσα αίτηση:

 

Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου σύμφωνα με το οποίο να επιτρέπεται στον Αιτητή να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια και/ή πράξη κρίνεται απαραίτητη και/ή υπογράψει οποιοδήποτε απαραίτητο έγγραφο και/ή παραστεί σε οποιαδήποτε υπηρεσία και/ή οποιαδήποτε αρμόδια αρχή, με σκοπό της έκδοση Κυπριακής ταυτότητας και Κυπριακού Διαβατηρίου για τα δύο ανήλικα τέκνα του Α. Κ. και Ι. Κ., χωρίς τη συγκατάθεση και/ή συνυπογραφή της Καθ’ ης η Αίτηση.

 

Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου σύμφωνα με το οποίο να επιτρέπεται στον Αιτητή όπως υπογράψει όλα τα αναγκαία έγγραφα που απαιτούνται και προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια για την εγγραφή του Α.Κ. σε ιδιωτικό Σχολείο στη Λεμεσό για τη νέα σχολική χρονιά 2026-2027 και έπειτα χωρίς τη συναίνεση και/ή συγκατάθεση και/ή συνυπογραφή της Καθ’ ης η Αίτηση.

 

            Ας σημειωθεί ότι αναφορικά με το αιτητικό Β παρόμοια θεραπεία ζητούσε με την αίτηση του ημ 7/8/2024 η οποία εκδικάστηκε από το Δικαστήριο και εξέδωσε απόφαση στις 17/3/2025.

 

Ζητούσε συγκεκριμένα με το αιτητικό  Ε στην προηγούμενη αίτηση το ακόλουθα προσωρινό διάταγμα:

 

Ε. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το οποίο να επιτρέπεται στον Αιτητή όπως υπογράψει όλα τα αναγκαία έγγραφα που απαιτούνται για την εγγραφή του ανήλικου τέκνου των διαδίκων σε Αγγλικό Ιδιωτικό Γυμνάσιο Σχολείο στη Λεμεσό.

 

Το Δικαστήριο μετά από ακρόαση της αίτησης εξέδωσε τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα:

 

Β.  Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο διατάσσονται οι διάδικοι όπως παρέχουν τη συγκατάθεση τους και υπογράψουν οποιοδήποτε αναγκαίο έγγραφο απαιτηθεί από την αρμόδια αρχή για την εγγραφή του ανήλικου υιού τους Α. στην Α Γυμνασίου στο δημόσιο σχολείο της εκπαιδευτικής περιφέρειας του τόπου διαμονής του ανηλίκου.

 

Επίσης εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα σε άλλο αίτημα του Αιτητή που αφορούσε την εγγραφή των παιδιών στο ΓΕΣΥ στο οποίο οι διάδικοι διαφωνούσαν.

 

Έχει ως ακολούθως:

 

Διάταγμα με το οποίο με το οποίο διατάσσεται η Καθ’ ης η Αίτηση όπως εντός 10 ημερών από τη γραπτή ειδοποίηση του Αιτητή προς αυτήν για την υποβολή από κοινού σχετικής αίτησης για εγγραφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Α και Ι στο ΓΕΣΥ, υπογράψει την αίτηση και/ή οποιοδήποτε έγγραφο απαιτηθεί από την αρμόδια αρχή προς το σκοπό εγγραφής των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων Α. και Ι στο ΓΕΣΥ.

………………………………………………………………………………………

 

Τα προσωρινά διατάγματα κατέστησαν απόλυτα και θα ισχύουν μέχρι εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.

 

Το προσωρινό διάταγμα  που εκδόθηκε υπό Β πιο πάνω αφορούσε την εγγραφή στο σχολείο.

 

Συνεπώς το προσωρινό διάταγμα αναφορικά με τα σχολεία των παιδιών κατέστη απόλυτο και δεν χρειαζόταν περαιτέρω διάταγμα για εγγραφή του ανήλικου γιου τους στην επόμενη τάξη, εκτός αν το Δικαστήριο σε νέο αίτημα τροποποιούσε το εν λόγω διάταγμα.

 

    Η υπό κρίση αίτηση η οποία υποβλήθηκε μονομερώς διατάχθηκε όπως επιδοθεί ώστε το Δικαστήριο να έχει τη θέση και της άλλης πλευράς, δίδοντας της το δικαίωμα ν’ ακουστεί πριν την έκδοση οποιουδήποτε προσωρινού διατάγματος.

 

Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη σημερινή αίτηση του ο Αιτητής στην παρούσα αίτηση/ Καθ’ ου η Αίτηση στην εναρκτήρια αίτηση στο εξής ως ο Αιτητής αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι με την Καθ΄ ης η Αίτηση στην παρούσα αίτηση/ Αιτήτρια στην εναρκτήρια αίτηση στο εξής ως η Καθ’ ης η Αίτηση γνωρίστηκαν περί το έτος 2006 στα πλαίσια της εργασίας τους, καθότι η ίδια ήταν χχχ και εκείνος χχχ. Τελέσαν γάμο στις χχχ στην Κρήτη. Μετά τον γάμο τους εγκατασταθήκαν στην Κύπρο και συγκεκριμένα στη Λεμεσό. Ένα χρόνο αργότερα και επειδή προσλήφθηκε στην Εταιρεία «χχχ», συναποφάσισαν όπως μετακομίσουν με την Καθ’ ης η Αίτηση στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όπου και διέμειναν μέχρι το έτος 2020.

 

Απέκτησαν  δύο παιδιά, τον Α. στη συνέχεια αναφερόμενος ως ο Α. που γεννήθηκε στις  20/10/2013 και την Ι. στη συνέχεια αναφερόμενη ως Ι. που γεννήθηκε στις 14/1/2017. Και τα δύο τους παιδιά γεννήθηκαν στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα όπου και διέμεναν.

 

Το έτος 2020 και επειδή σταμάτησε να εργάζεται στην εταιρεία «χχχ», επέστρεψαν οικογενειακώς στην Κύπρο, όπου διαμένουν μέχρι σήμερα μαζί με τα ανήλικα τέκνα τους στη Λεμεσό.

 

            Αναφέρεται στη συνέχεια στην προηγούμενη αίτηση του και στην απόφαση του Δικαστηρίου υποδεικνύοντας ότι η Καθ’ ης η Αίτηση δεν συμμορφώθηκε σε αυτή για υποβολή από κοινού αίτησης εγγραφής των ανηλίκων τέκνων τους στο ΓΕΣΥ, παρά τις γραπτές και προφορικές του ειδοποιήσεις για τον πράξουν και αρνείται και παραλείπει να συνεργαστεί. Όπως αναφέρει για την εγγραφή τους στο ΓΕΣΥ χρειάζεται Κυπριακή Ταυτότητα για την απόκτηση της οποίας η Καθ’ ης η Αίτηση διαφωνεί και δεν συνεργάζεται.

 

Επίσης προβάλλει τον ισχυρισμό ότι για την εγγραφή των τέκνων τους στο ΓΕΣΥ απαιτεί η Καθ’ ης η Αίτηση την  εγγραφή τους ως αλλοδαπών ευρωπαίων πολιτών και την έκδοση ARC number, αρνούμενη να συγκατατεθεί στην έκδοση Κυπριακής Ταυτότητας για τα παιδιά, ενώ τα παιδιά τους είναι παιδιά Κύπριου πολίτη.

 

            Αναφέρει περαιτέρω ότι τόσο οι δικηγόροι του όσο και ο ίδιος ήλθαν σε επαφή με λειτουργούς του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης για να λάβουν επίσημη καθοδήγηση για την ορθή διαδικασία.

 

 Θεωρεί ότι η προτεινόμενη από την Αιτήτρια διαδικασία δεν εξυπηρετεί το βέλτιστο συμφέρον των παιδιών αντιθέτως το υπονομεύει στερώντας τους τα δικαιώματα και την ταχεία πρόσβαση, που απορρέουν από την ιδιότητα τους ως Κύπριων πολιτών και περιπλέκει αδικαιολόγητα την εγγραφή τους στο ΓΕΣΥ.    

 

  Όσον αφορά το 2ο αίτημα του και την απόφαση του Δικαστηρίου για εγγραφή του παιδιού στο χχχ στο δημόσιο σχολείο, φάνηκε, όπως αναφέρει ο Αιτητής ότι η επιλογή αυτή δεν ήταν κατάλληλη και δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του γιου τους και ο ίδιος επιθυμεί όπως ο γιος τους  συνεχίσει σε Αγγλικό ιδιωτικό σχολείο, όπως είναι και η  επιθυμία του παιδιού, να συνεχίσει με ιδιωτική εκπαίδευση.

 

 Αναφέρει βέβαια ότι σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου και προκειμένου να αξιολογήσει την προσαρμογή του τέκνου του περίμενε να παρέλθει εύλογο χρονικό διάστημα. Εντούτοις ο ανήλικος μέχρι και σήμερα διαμαρτύρεται συνεχώς δηλώνοντας του επίμονα ότι επιθυμεί να φοιτήσει σε ιδιωτικό σχολείο και κατά προτίμηση Αγγλόφωνο, όπου θεωρεί ότι θα μπορεί να αναπτυχθεί καλύτερα τόσο ακαδημαϊκά όσο και κοινωνικά.

 

Όπως αναφέρει ο Αιτητής ενθάρρυνε το γιο του να εκφράσει την επιθυμία αυτή στη μητέρα του, όμως το παιδί του μετέφερε την άρνηση της μητέρας του η οποία επικαλέστηκε ότι δεν διαθέτει τα οικονομικά μέσα για να φοιτήσει ο γιος τους σε ιδιωτικό σχολείο.

 

 Είναι δε η θέση του ότι η αντίρρηση της μητέρας δεν βασίζεται  σε οποιοδήποτε παιδαγωγικό, ψυχολογικό ή αντικειμενικό κριτήριο αναφορικά με το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού, αλλά καθαρά σε καθαρά οικονομικά κριτήρια.  Παραπέμπει στα δικόγραφα της μητέρας και στα όσα η ίδια αναφέρει ότι θα ήταν καλύτερα να συνεισφέρει ο Αιτητής σε μεγαλύτερο βαθμό στις ανάγκες των παιδιών, παρά να καταβάλλει ένα μεγάλο ποσό στο ιδιωτικό σχολείο.

 

 Δηλώνει ακόμα ότι είναι απόλυτα πρόθυμος να καλύψει ο ίδιος τα έξοδα φοίτησης ακόμη και αν αυτό συνεπάγεται οικονομική επιβάρυνση του .

 

 Είναι περαιτέρω η θέση του ότι από παλαιότερα είχαν αποφασίσει ότι τα παιδιά τους θα φοιτήσουν σε Αγγλικό Γυμνάσιο και ότι η Καθ’ ης η Αίτηση όχι μόνο συμφωνούσε, αλλά εξέφραζε ιδιαίτερη επιθυμία και ικανοποίηση προς τούτο. Mάλιστα πρότεινε όπως φοιτήσουν τα παιδιά στο σχολείο Folies στη Λεμεσό.

 

Πιστεύει ότι η άρνηση της Καθ’ ης η Αίτηση δεν πηγάζει από πραγματική διαφωνία ως προς την καταλληλόλητα του Αγγλικού σχολείου, αλλά συνδέεται με την εκκρεμούσα Γονική Μέριμνα με την οποία ζητά μετοίκηση της στη χχχ με τα παιδιά, στην οποία όπως είναι γνωστό δεν υφίσταται Αγγλόφωνο ιδιωτικό σχολείο, ούτω ώστε να υποστηρίξει τη συνέχισή της ίδιας εκπαιδευτικής πορείας των παιδιών τους.  Γι’ αυτό και αναιρεί την προηγούμενη θέση της.

 

Είναι δε η θέση του ότι ο Α. μιλά Αγγλικά σαν να είναι η μητρική του γλώσσα, κάνει παρέα με αγγλόφωνα παιδιά και ακούει Αγγλική μουσική.

 

Επίσης ο Α. έχει εκφράσει την επιθυμία του να φοιτήσει σε Αγγλόφωνο σχολείο, αλλά η μητέρα του το αρνείται κατηγορηματικά,

 

 Επίσης αναφέρει ότι επιθυμία του παιδιού, είναι να σπουδάσει σχεδιαστής παιχνιδιών/ προγραμματιστής στην Αμερική κάτι το οποίο εκφράζει εδώ και καιρό.

 

Πιστεύει ακόμη ότι η ποιότητα της εκπαίδευσης σε ένα Αγγλικό σχολείο είναι σαφώς ανώτερη από αυτή που παρέχει ένα δημόσιο σχολείο και αν για οποιοδήποτε λόγο χρειάζεται ενισχυτικά μαθήματα ο γιος τους μπορεί να τα κάνει το απόγευμα όπως κάνουν και τώρα.

 

Η απόφαση τους για εγγραφή σε δημόσιο σχολείο όταν ήλθαν στην Κύπρο, όπως αναφέρει έγινε για καθαρά οικονομικούς λόγους και σαν προσωρινή λύση καθότι το μέλλον τους ήταν οικονομικά αβέβαιο επειδή ήταν άνεργος και η  Καθ’ ης η Αίτηση δεν ήταν διατεθειμένη να πληρώνει το ιδιωτικό σχολείο.

 

Ενόψει των πιο πάνω η έκδοση των διαταγμάτων καθίσταται αναγκαία και επείγουσα η δε μικροπρεπής στάση της Καθ’ ης η Αίτηση, ως αναφέρει ο Αιτητής δεν πρέπει να επηρεάσει την ακαδημαϊκή πορεία του γιου τους.

 

            Οι διάδικοι μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου κατέθεσαν χρονοδιαγράμματα με την Καθ’ ης η Αίτηση να ζητά αρχικά με το δικό της χρονοδιάγραμμα όπως καταχωρηθούν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και από τους δύο και τον Αιτητή να μην το ζητά.

 

            Στις 10/3/2026 ο Αιτητής και πριν συμφωνηθεί χρονοδιάγραμμα καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση (ΣΕΔ) χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σ’ αυτήν αναφέρει συμπληρωματικά της ένορκης δήλωσης του ημ. 3/12/2025 ότι επιθυμεί να παραθέσει δέσμη τεκμηρίων προς υποστήριξη του αιτήματος του για φοίτηση του Α. στο ιδιωτικό σχολείο για τη χρονιά 2026-2027.

           

            Στη δέσμη εγγράφων και στο Τεκμήριο 1 ως αναφέρει περιλαμβάνεται η αναλυτική αξιολόγηση του ανηλίκου από τους διδάσκοντες του στο Γυμνάσιο χχχ, αναφορικά με τα μαθήματα των Αγγλικών, των Ελληνικών και Μαθηματικών και είναι η θέση του ότι από αυτά καταδεικνύεται χωρίς αμφιβολία η ιδιαίτερα ψηλή και ποιοτικά ανώτερη επίδοση του ανήλικου στο μάθημα της Αγγλικής γλώσσας, σε σύγκριση με την επίδοση του στην Ελληνική γλώσσα.

 

            Περαιτέρω στα τεκμήρια ως αναφέρει περιλαμβάνεται η έκθεση  της καθηγήτριας των Αγγλικών η οποία διδάσκει το παιδί διαδικτυακά καθώς διαμένει στο εξωτερικό. Στην εν λόγω έκθεση όπως αναφέρει ο Αιτητής καταγράφονται παρατηρήσεις αναφορικά με την ακαδημαϊκή πορεία και την εκπαιδευτική προσαρμογή του ανηλίκου. Επιπλέον, όπως αναφέρει ο Αιτητής, η εν λόγω καθηγήτρια του ανέφερε προσωπικά ότι έχει περιλάβει ρητά στην έκθεση της την εκτίμηση της πως το παρόν εκπαιδευτικό περιβάλλον του ανηλίκου κρίνεται υποστηρικτικό για τη συνέχιση της ανάπτυξης του και της ακαδημαϊκής του πορείας και ότι την εκτίμηση αυτή βασίζει σε ιδιωτική συνομιλία που είχε με τον ανήλικο.

 

            Περαιτέρω επισυνάπτει διαφημιστικό του ιδιωτικού Αγγλόφωνου σχολείου American Academy για την υποστήριξη των παιδιών με ανάγκες νευροδιαφορετικότητας και τα οποία παρουσιάζουν μαθησιακές δυσκολίες. 

 

            Στις 20/3/2026 συμφωνήθηκε το χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας. Με βάση αυτό η Καθ’ ης η Αίτηση θα έπρεπε να καταχωρήσει ένσταση μέχρι 30/3/2026 και θα ακολουθούσε η συνέντευξη του Δικαστηρίου με τα παιδιά στις 20/4/2016. Τέλος οι διάδικοι θα υπέβαλλαν γραπτές αγορεύσεις στις 30/4/2026.

 

            Δεν τέθηκε κατά την ημερομηνία εκείνη οποιαδήποτε ένσταση για την καταχώρηση από τον Αιτητή ΣΕΔ ούτε και ζητήθηκε από την Καθ’ ης η Αίτηση το δικαίωμα να υποβάλει και αυτή ΣΕΔ για να απαντήσει στους ισχυρισμούς του Αιτητή.

 

Ένσταση από την Καθ’ ης η Αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα στις 20/4/2026 έτσι το χρονοδιάγραμμα σιωπηρά τροποποιήθηκε με την αναβολή των διαδικασιών, με τη συνέντευξη των παιδιών να μετακινείται στις 28/4/2026 (πρακτικό Δικαστηρίου ημ. 22/4/2026).

 

Στην ένσταση της προβλήθηκαν οι ακόλουθοι λόγοι οι οποίοι θα πρέπει σύμφωνα με την Καθ’ ης η Αίτηση η αίτηση του Αιτητή να απορριφθεί. Τους παραθέτω συνοπτικά.

 

Ότι το αιτούμενο διάταγμα υπό Β συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και τελεί υπό το πέπλο του δεδικασμένου δημιουργώντας παράλληλα αφόρητη ανισότητα  μεταξύ των δύο ανηλίκων τέκνων των διαδίκων. Ότι τα αιτούμενα διατάγματα δεν είναι προς το συμφέρον των παιδιών, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων.   Επίσης προβάλλεται ότι υπήρξε από μέρους του Αιτητή απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, ότι η αίτηση καταχωρήθηκε εκδικητικά και ότι το συμφέρον των παιδιών επιβάλλει την απόρριψη της αίτησης.

 

Με την ένορκη δήλωση της η Καθ’ ης η Αίτηση αναφέρει καταρχάς ότι το αίτημα του να φοιτήσει το ένα παιδί σε ιδιωτικό σχολείο δημιουργεί ανισότητα  μεταξύ των δύο τους παιδιών.

 

  Όσον αφορά την εγγραφή του γιου τους σε ιδιωτικό Αγγλόφωνο σχολείο υποστηρίζει ότι βρίσκεται κάτω από το πέπλο του δεδικασμένου καθότι με προηγούμενη απόφαση του το σεβαστό Δικαστήριο έχει απορρίψει τέτοιο αίτημα του Αιτητή

 

Αποτελεί επίσης  θέση της ότι η εγγραφή του ανήλικου γιου τους σε Αγγλικό ιδιωτικό γυμνάσιο αντίκειται στο καλώς νοούμενο συμφέρον του παιδιού, καθώς τα Αγγλικά σχολεία δεν προσφέρουν επαρκή ειδική εκπαίδευση σε παιδιά  που αντιμετωπίζουν διαφόρων ειδών διαταραχές και μαθησιακές δυσκολίες, σε αντίθεση με τη δημόσια εκπαίδευση στην οποία η ειδική εκπαίδευση σε παιδιά με ΔΕΠΥ και δυσλεξία παρέχεται. Και όταν το παιδί διαγνωστεί με ΔΕΠΥ παρέχεται ειδική υποστήριξη.

 

 Η εγγραφή και φοίτηση του γιου τους σε αγγλόφωνο ιδιωτικό σχολείο (Γυμνάσιο) υποστηρίζει δεν θα αποβεί προς όφελος του και θα επιφέρει ανεπανόρθωτες συνέπειες τόσο στις σχολικές του επιδόσεις και την εν γένει εκπαίδευση του όσο και στον ψυχοσυναισθηματικό του κόσμο. Καθώς ήδη το παιδί φοιτά στο δημόσιο σχολείο μετά από απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στις 17/3/2025.  Επίσης είναι η θέση της ότι το παιδί δεν αντιμετωπίζει προβλήματα στο δημόσιο.

 

Είναι ακόμα η θέση της ότι ο ανήλικος υιός των διαδίκων αντιμετωπίζει σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες τις οποίες ο Αιτητής ουδέποτε αποδέχτηκε και σήμερα που φοιτά σε δημόσιο σχολείο. Ότι λαμβάνει ειδική βοήθεια και έχει ενταχθεί σε ειδικό πρόγραμμα ειδικής εκπαίδευσης από το οποίο έχει βοηθηθεί, δυνατότητα που δεν μπορούν να προσφέρουν τα ιδιωτικά σχολεία. Μάλιστα με βάση τις θέσεις της Καθ’ ης η Αίτηση αυτή είναι και η άποψη της σχολικής παιδοψυχολόγου που παρακολουθεί τον ανήλικο Α. Ότι η μετάβαση του ανήλικου από ένα σύστημα διδασκαλίας από την ελληνική στην αγγλική γλώσσα είναι κάτι που θα τον αποσυντονίσει.

 

            Μάλιστα, όπως αναφέρει, τα ανήλικα τέκνα τους όλα αυτά τα χρόνια δεν παρακολουθούσαν μαθήματα αγγλικών και μόλις πρόπερσι άρχισαν δειλά- δειλά  να παρακολουθούν κάποια μαθήματα Αγγλικών. Κατ’ επέκταση το επίπεδο τους δεν τους επιτρέπει τη φοίτηση τους σε αγγλόφωνο σχολείο

 

Εκφράζει ακόμα τις ανησυχίες της ότι λόγω του μειωμένου αριθμού παιδιών ενδεχομένως το παιδί τους να στιγματιστεί λόγω των μαθησιακών δυσκολιών.

 

Τέλος υποστηρίζει ότι το θέμα της εκπαίδευσης του ανηλίκου μπορεί να αποφασιστεί κατά την εκδίκαση της κυρίως αίτησης στην οποία θα κριθεί εάν τελικά τα ανήλικα θα μετοικήσουν στην Κρήτη, ώστε να αποφευχθεί η συνεχής εναλλαγή συστήματος εκπαίδευση του παιδιού.

 

Σημειώνει περαιτέρω ότι όταν στο παρελθόν όταν οι διάδικοι διέμεναν στο D. και τα ανήλικα φοίτησαν υποχρεωτικά σε αγγλόφωνο σχολείο ο ανήλικος Α. δυσκολεύτηκε πολύ να προσαρμοστεί, εξ ου και οι διάδικοι όταν μετέβηκαν στην Κύπρο αποφάσισαν να εγγράψουν τα παιδιά τους σε ελληνόφωνο δημόσιο σχολείο. Συνεπώς αυτός είναι και ο κύριος λόγος που η Καθ’ ης η Αίτηση εμμένει όπως τα ανήλικα συνεχίσουν την φοίτηση τους σε δημόσιο σχολείο. Παρόμοια άποψη θα είχε η Καθ’ ης η Αίτηση εάν τα ανήλικα τέκνα της φοιτούσαν εξαρχής σε ιδιωτικό σχολείο, δηλαδή ότι θα έπρεπε να συνεχίσουν στο ίδιο σύστημα ιδιωτικής εκπαίδευσης.

 

Περαιτέρω όπως αναφέρει ο ανήλικος γιος τους έχει σημειώσει τρομερή βελτίωση από την φοίτηση του σε ελληνόφωνο δημόσιο σχολείο, τόσο στις επιδόσεις του όσο και στην κοινωνικοποίηση του, παρόλο που στην αρχή είχε αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες, μέχρις ότου μάθει την ελληνική γλώσσα. Και δεν θα ήταν προς το συμφέρον του παιδιού τώρα που κατάφερε να εγκλιματιστεί στο συγκεκριμένο σύστημα εκπαίδευσης να αναστατωθεί εκ νέου η καθημερινότητα του και να κληθεί για ακόμη μια φορά να αλλάξει σύστημα και γλώσσα διδασκαλίας. Η αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος και όχι μόνο, θα επιφέρει σοβαρές συνέπειες τόσο στις σχολικές επιδόσεις όσο και στην διαταραχή  ΔΕΠΥ του ανήλικου.

 

Επιπλέον η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι με την εγγραφή του ανήλικου υιού τους σε ιδιωτικό αγγλόφωνο σχολείο προαποφασίζεται η μετέπειτα τριτοβάθμια εκπαίδευση του παιδιού και συγκεκριμένα το γεγονός ότι ο γιος τους δεν θα έχει τη δυνατότητα να παρακαθίσει στις παγκύπριες ή πανελλαδικές εξετάσεις αποστερώντας του την επιλογή να  φοιτήσει στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Κύπρου ή και της Ελλάδας, καθότι ως αναφέρει η Καθ’ ης η Αίτηση είναι γνωστό ότι οι απόφοιτοι ιδιωτικών σχολείων ακολουθούν πρόγραμμα σπουδών σε πανεπιστήμια της Αγγλίας.

 

Αναφέρει ακόμα ότι η ίδια δεν έχει την οικονομική ευχέρεια με σκοπό να συνεισφέρει σε ένα τέτοιο υπέρογκο κονδύλι φοίτησης του παιδιού τους σε ιδιωτικό σχολείο, θεωρώντας παράλογη την απαίτηση του Αιτητή την ίδια στιγμή που ως ισχυρίζεται η Καθ’ ης η Αίτηση, αρνείται να συνεισφέρει στα έξοδα των παιδιών με ένα εύλογο ποσό, ανεξάρτητα εάν είναι πρόθυμος το κόστος αυτού να το επωμίζεται ο ίδιος. Υποδεικνύοντας ότι ο Αιτητής θα μπορούσε εάν όντως τον ενδιαφέρει ο βιοπορισμός των παιδιών τους, το εν λόγω ποσό να το καταβάλλει ως διατροφή έναντι των εξόδων τους.

 

Τέλος κεντρικό ισχυρισμό της Καθ’ ης η Αίτηση επί αυτού του θέματος  αυτού αποτελεί το γεγονός ότι στην κυρίως αίτηση η ίδια αιτείται τη μετοίκηση των ανήλικων τέκνων της στην χχχ, νησί στο οποίο δεν παρέχεται η δυνατότητα ιδιωτικής και αγγλόφωνης εκπαίδευσης και κατ’ επέκταση υποστηρίζει ότι η εν λόγω διαφορά των διαδίκων θα πρέπει να επιλυθεί στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. 

 

 Όσον αφορά την υποστήριξη των παιδιών με ΔΕΠΥ στο ιδιωτικό σχολείο είναι η θέση της ότι δεν γνωρίζουν κατά πόσο αυτό το πρόγραμμα εφαρμόζεται σήμερα.

 

Σε σχέση με το Αιτητικό Α σημειώνει ότι αναφορικά με τον ανήλικο Αλέξανδρο έχει καταστεί άνευ αντικειμένου, καθώς ο Αιτητής έχει επιτύχει μονομερώς την εγγραφή του στο ΓΕΣΥ, αλλά και την εξασφάλιση Κυπριακής Ταυτότητας για τον ανήλικο γιο τους.

 

 Όπως αναφέρει ενώ εκκρεμούσε για εκδίκαση η επίδικη αίτηση καθώς επίσης και άλλη αίτηση την οποία καταχώρησε η ίδια με την οποία επιδίωκε όπως τα ανήλικα τέκνα τους αποκτήσουν ARC αριθμό, έτσι ώστε να καταστεί εφικτή η εγγραφή  τους στο ΓΕΣΥ, ο Αιτητής εντελώς καταχρηστικά και κατά παράβαση των γονικών καθηκόντων του κατάφερε δια της πλαγίας οδού να εξασφαλίσει Κυπριακή Ταυτότητα στον ανήλικο Α. και εξέδωσε πιστοποιητικό γέννησης της ανήλικης Ι. και κατάφερε να εγγράψει τα ανήλικα τέκνα τους στο ΓΕΣΥ, ενώ  η ίδια δεν λαμβάνει μέχρι σήμερα ενημέρωση σε σχέση με τις ιατρικές υπηρεσίες που προσφέρονται στα  παιδιά, γιατί ο Καθ’ ου η Αίτηση έχει καταχωρήσει μόνο τα δικά του στοιχεία.

 

Επιπλέον αναφέρει ότι ενημερώθηκε για την έκδοση των εν λόγω εγγράφων από τη γραμματεία του Σχολείου όπου φοιτούν τα ανήλικά τέκνα τους  όταν την ενημέρωσαν ότι δεν μπορεί να ολοκληρωθεί η εγγραφή των ανήλικων τέκνων τους στη νέα τους τάξη για το νέο σχολικό έτος, αφού ο πατέρας τους έχει δημιουργήσει νέο προφίλ, με στοιχεία των ανήλικων άλλα από εκείνα που υπήρχαν ήδη στο σύστημα τα τελευταία 3 χρόνια, χωρίς να την ενημερώσει,  όπως και από τον ίδιο τον ανήλικό τους  Α. ο οποίος την πληροφόρησε ότι  μετέβη με τον πατέρα του στο Γραφείο του πολίτη και έβγαλε ταυτότητα. Υποβάλλοντας η Καθ’ ης η Αίτηση ότι ο Αιτητής εκβίασε το παιδί ότι δεν θα μπορεί να ταξιδέψει  στο D. αν δεν είχε ταυτότητα.

 

 Το  Δικαστήριο μετά την ολοκλήρωση των διαδικαστικών προχώρησε σε συνέντευξη με τα παιδιά ως το συμφωνημένο χρονοδιάγραμμα, ως είχε καθήκον να προβεί και στην ενδιάμεση διαδικασία σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση Γ.Δ. κ.α. Α.Β κ.α Έφεση Αρ.1/2022, 2/2022 ημ. 7/7/2022.

 

 Στην Ι. υποβλήθηκαν ερωτήσεις σε σχέση με την απόκτηση Κυπριακών εγγράφων που είναι και το θέμα που την αφορά.

 

Στην ερώτηση του Δικαστηρίου προς την Ι. «όταν σε ερωτούν από που κατάγεσαι τι απαντάς τι λέεις απάντησε:

 

« κάποιες φορές λέω ότι είμαι Γερμανίδα, αλλά πολλές φορές λέω ότι μένω στην Κύπρο

 

Σε άλλη ερώτηση του Δικαστηρίου να πει όταν την ρωτούν τα παιδάκια εδώ στην Κύπρο, τι αισθάνεται Κύπρια, Ελληνίδα ή Γερμανίδα  και τι θα ήθελε να ήταν απάντησε «Κύπρια». Σε περαιτέρω ερώτηση να πει το λόγο απάντησε «Γιατί είναι ωραία η Κύπρος»

 

Ο Α. ερωτήθηκε αναφορικά με την απόκτηση Κυπριακών εγγράφων, αλλά και για το σχολείο του, για την παρούσα κατάσταση του και κατά πόσο επιθυμεί να συνεχίσει σε Αγγλόφωνο σχολείο.

 

Ανέφερε το παιδί ότι στο Γυμνάσιο το πρώτο τετράμηνο έπαιρνε πολύ καλούς βαθμούς, στο δεύτερο δυσκολεύεται. Δυσκολεύεται σε όλα τα μαθήματα προπάντων στην Ιστορία.

 

 Aνέφερε περαιτέρω σε σχετική ερώτηση ότι κάνει ιδιαίτερα στα Ελληνικά και Αγγλικά.

 

Έχει κάποιους φίλους τους οποίους κατονόμασε.  

 

Είναι καλός στα Αγγλικά και πιο εύκολα γράφει και εκφράζεται πιο εύκολα στα Αγγλικά.

 

Σε ερώτηση κατά πόσο είναι ευχαριστημένος από το σχολείο που φοιτά απάντησε καταφατικά.

 

 Στην ερώτηση του Δικαστηρίου «Αν σου δινόταν η ευκαιρία να πας σε ιδιωτικό σχολείο στο οποίο μιλάνε Αγγλικά τι έλεγες; Θέλεις να αλλάξεις σχολείο το παιδί; απάντησε «Εγώ θα έλεγα δεν θα πήγαινα».

 

 Ερωτηθείς να διευκρινίσει αν εννοούσε το Αγγλόφωνο σχολείο απάντησε καταφατικά.

 

 Ο λόγος που δεν ήθελε να πάει στο Αγγλόφωνο είναι σύμφωνα με την απάντηση του «Άμα είχα μια ευκαιρία να πάω με τη μάμμα μου στην χχχ, επειδή δεν έχει Αγγλόφωνο στην χχχ και ήταν πιο εύκολο να μείνω στο Ελληνικό και να πάω στην χχχ συνεχίζοντας τα Ελληνικά».

 

Σε ερώτηση μου αναφορικά με το American Academy και κατά πόσο θα ήθελε να πάει απάντησε « όχι»

 

Σε ερώτηση αν έψαξε για το συγκεκριμένο σχολείο απάντησε «όχι»

 

Σε περαιτέρω ερώτηση του Δικαστηρίου «Δηλαδή δεν θέλεις να πας αγγλικό σχολείο πλέον» απάντησε «Ναι» 

 

Ρωτώντας το Δικαστήριο το παιδί τι τον έκανε ν’ αλλάξει γνώμη απάντησε «Πως θα ήθελα να μένω με τη μάμμα στην χχχ»

 

Στην ερώτηση του Δικαστηρίου αν ήθελε να εκφράσει κάποια επιθυμία του απάντησε «Θέλω να πάω στην χχχ με τη μάμμα, αυτό μόνο θέλω»

 

Όσον αφορά την απόκτηση Κυπριακών εγγράφων ο Α. ανέφερε ότι είναι Έλληνας, δεν θέλει να έχει Κυπριακό διαβατήριο.

 

Όσον αφορά την Ι, παρά τις αυθόρμητες απαντήσεις της, ένεκα της μικρής της ηλικίας δεν πείστηκα ότι είναι σε θέση ακόμη ν’ αντιληφθεί την έννοια της απόκτησης Κυπριακών εγγράφων.

 

Αλλά και ο Α. δεν είναι σε θέση ακόμα να εκφράσει την πραγματική του επιθυμία.

 

Όσον αφορά την αλλαγή σχολείου οι θέσεις του παιδιού θα σχολιαστούν στη συνέχεια.

 

Το αποτέλεσμα των συνεντεύξεων δόθηκε αυτούσιο στους διαδίκους, οι οποίοι ζήτησαν χρόνο για συζήτηση της υπόθεσης, σε μια σοβαρή προσπάθεια επίλυσης των διαφορών των διαδίκων.

 

Προσπάθειες των δικηγόρων των διαδίκων για εξεύρεση συναινετικής λύσης δεν καρποφόρησαν έτσι η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση με την υποβολή γραπτών αγορεύσεων στις οποίες αμφότεροι οι δικηγόροι προέβησαν σε εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους.

 

Η δικηγόρος του Αιτητή κα Κουδουνάρη, στη δική της αγόρευση πρόβαλε καταρχάς ότι η ένσταση της Καθ’ ης η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη και δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη καθώς και ότι αυτή δεν υποστηρίζεται από δήλωση αλήθειας ως προβλέπεται από τους νέους διαδικαστικούς κανονισμούς. Επιπλέον, όπως ανέφερε δεν γίνεται στο σώμα της ένστασης αναφορά στο μέρος 23 των κανονισμών ειδικότερα στον Κανονισμό 23 7(5) που αφορά το δικαίωμα καταχώρησης ένστασης, ως αναφέρεται ρητά επί του εντύπου αρ. 36.

 

Όσον αφορά την ουσία των αιτημάτων υποστήριξε ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και ότι η έγκριση τους αποβαίνει προς στο συμφέρον των παιδιών.

 

Η κα Μουσκή από την άλλη υπέδειξε καταρχάς ότι δεν έχει δοθεί άδεια για καταχώρηση ΣΕΔ στον Αιτητή. Ακολούθως ανέφερε ότι σε σχέση με τον αιτητικό Α ο Αιτητής μονομερώς και χωρίς να υπάρχει συναίνεση της Καθ’ ης η Αίτηση προχώρησε σε πράξεις επιμέλειας. Όσον αφορά το αιτητικό Β που αφορά την εγγραφή του ανήλικου γιου των διαδίκων σε ιδιωτικό σχολείο υπέβαλε ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Επιπλέον υποστήριξε ότι η αίτηση είναι καταχρηστική καθώς ο Αιτητής ζητά όπως το Δικαστήριο να αποφασίσει εκ νέου για το ίδιο θέμα το οποίο απορρίφθηκε στις 17/3/2025.

 

Υποστήριξε τέλος ότι με βάση τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν η συνέχιση του υιού των διαδίκων σε Αγγλικό ιδιωτικό σχολείο δεν θα αποβεί προς όφελος του ανηλίκου.

 

 Όσον αφορά την εκπρόθεσμη ένσταση από μέρους της Καθ’ ης η Αίτηση  γεγονός που αναγνωρίζει, υπέδειξε ότι και ο Αιτητής καταχώρησε ΣΕΔ, χωρίς άδεια του Δικαστηρίου.

 

ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ                                                                                                                

 Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

 

α.         Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,

 

β.         ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή,   και

 

γ.         ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα.

           

            Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί  σε έκταση  στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates (1982) 1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v.  Χρυσάνθου κ.α. (1996) 1 (Α) Α.Α.Δ. 253,  Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή (1989) 1 (ΕΑ.Α.Δ. 255, M.  Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland (1997) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium  Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά. (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.]

 

            Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις.

 

            Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας.  Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων.

           

Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης.

           

Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη.

 

            Στη Μ. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. v. Timberland (ανωτέρω), βέβαια, λέχθηκαν τα ακόλουθα:

 

«Η έννοια της δικαιοσύνης δε συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.»

 

Επίσης στην Κυρίσαββα v. Κύζη (2001) 1 Α.Α.Δ. 1245 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το πιο πάνω θέμα:

 

«Όμως η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη.»

 

 Στην Κατσουρίδης v. Κατσουρίδης (1997) 1 Α.Α.Δ. 415 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών:

 

«Οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα.»

 

Τέλος, όσον αφορά την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ” Βασίλη  (1989) 1 Α.Α.Δ. (Ε) 152].

 

            Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος.

 

Σε αυτό το στάδιο ακόμη το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas (1984) 1 C.L.R. 263], Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka DD (1999), 1 (A) 227, στη σελ. 236.

 

Σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο λοιπόν το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή 39. Καθήκον γι’ αυτό του Δικαστηρίου είναι να συνεκτιμήσει την ποιότητα της μαρτυρίας την οποία οι διάδικοι έχουν προσκομίσει, με σκοπό να διαπιστώσει αν τηρούνται οι τρεις προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος.

 

Είναι ακόμα καθιερωμένη αρχή ότι ο Aιτητής, ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα, πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αποκάλυψης έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν? ακούσει περαιτέρω τον Aιτητή. Για να ακυρώσει, όμως,  το διάταγμα θα πρέπει τα  γεγονότα  που  δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη.  Επίσης, θα πρέπει να

βρίσκονταν εντός της γνώσης του Aιτητή. Βλ. Στυλιανού v.  Στυλιανού (1992) 1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου (1995) 1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd. (1996) 1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ. ά. ν. Timberland Co. (1997) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου (1998) 1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού, (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980].

 

Τέλος το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας εξετάζοντας αν είναι δίκαιο και εύλογο όπως εκδώσει προσωρινό διάταγμα.

 

ΕΞΕΤΑΣΗ  ΤΗΣ  ΑΙΤΗΣΗΣ

 

  1. 1.Εκπρόθεσμη ένσταση, μη αναφορά του μέρους 23 στο σώμα της, μη υποστηριζόμενη από δήλωση αλήθειας:

 

 Το εκπρόθεσμο της ένστασης τέθηκε από τη δικηγόρο του Αιτητή κατά την εξέλιξη της υπόθεσης. Τα υπόλοιπα θέματα εγέρθηκαν για πρώτη φορά μέσω της αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου του Αιτητή.

 

Είναι γεγονός, ότι στη νομική βάση της ένστασης δεν περιλαμβάνεται το μέρος 23 των νέων διαδικαστικών κανονισμών. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν βλέπω όμως πως έχουν επηρεαστεί τα δικαιώματα του Αιτητή ο οποίος δεν υπέστη οποιαδήποτε ζημιά από την εν λόγω παράλειψη. Περαιτέρω η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Καθ’ ης η Αίτηση στην οποία επισυνάπτεται δήλωση αλήθειας ιδίας ημερομηνίας από την Καθ’ ης η Αίτηση. Συνεπώς η παράλειψη αναφοράς του άρθρου 23, δεν θεωρώ ότι θα πρέπει να αποβεί μοιραία και η ένσταση ν’ αγνοηθεί για το λόγο αυτό και μόνο.

Όσον αφορά το εκπρόθεσμο της ένστασης είναι γεγονός ότι καταχωρήθηκε στις 20/4/2026 αντί στις 30/3/2026, όμως από την πορεία της αίτησης φαίνεται αμφότεροι οι διάδικοι να ζήτησαν περαιτέρω χρόνο για να συζητήσουν την αίτηση προς εξεύρεση συναινετικής λύσης, μεταθέτοντας την εκδίκαση της υπόθεση τον Ιούνιο του 2026. Η καθυστέρηση κάποιων ημερών λοιπόν στην καταχώρηση της ένστασης δεν επηρέασε καθόλου τον Αιτητή. Επιπλέον και ο  Αιτητής υπέπεσε σε σφάλμα με την καταχώρηση ΣΕΔ, χωρίς να αιτηθεί άδεια του Δικαστηρίου.

 

Περαιτέρω με βάση τους νέους κανονισμούς πολιτικής Δικονομίας και το πρωταρχικό τους σκοπό, θεωρώ ότι δεν θα ήταν ορθό η παραπάνω μη συμμόρφωση στο χρονοδιάγραμμα που συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων ενώπιον του Δικαστηρίου για την υποβολή των εγγράφων τους να έχει ως επίπτωση να αγνοηθεί η ένσταση της Καθ’ ης η Αίτηση, παρότι είναι γεγονός, ότι η Καθ’ ης η Αίτηση ουδέν μέτρο έχει λάβει για παράταση της προθεσμίας καταχώρησης της ένστασης της, ούτε για το λόγο αυτό να αποβεί μοιραία για τα δικαιώματα της Καθ’ ης η Αίτηση.

 

Επιπλέον το συμφέρον των τέκνων των διαδίκων που αποτελεί αποκλειστικό οδηγό για την άσκηση της δικαστικής κρίσης επιτάσσει όπως το Δικαστήριο ακούσει τη θέση και των δύο γονέων, προτού αποφασίσει για θέματα που τα αφορούν. Η παραγνώριση της ένστασης της μητέρας, αλλά και των θέσεων του πατέρα που τέθηκαν στη ΣΕΔ, θα οδηγούσε σε ανεπιεική αποτελέσματα για τα ίδια τα παιδιά.

 

Το Εφετείο σε αποφάσεις του λαμβάνοντας υπόψη του  τον  Πρωταρχικό Σκοπό των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, τόνισε τη σημαντικότητα της διασφάλισης του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, κατά τρόπο δίκαιο και αποτελεσματικό και της ερμηνείας των Κανονισμών προς αποφυγή αχρείαστων διαδικασιών, σε σχέση με διαδικαστικά θέματα.

 

Σύμφωνα δε με τον Κανονισμό 1.3, το δικαστήριο θα πρέπει κατά την άσκηση οποιασδήποτε εξουσίας που παρέχεται σε αυτό από τους κανονισμούς ή την ερμηνεία οποιουδήποτε κανονισμού, να καθοδηγείται από τον πρωταρχικό σκοπό.  Έτσι, ως έχει νομολογηθεί, δεσπόζουσα θέση στην ερμηνεία των νέων διαδικαστικών κανονισμών έχει ο πρωταρχικός σκοπός. (Βλ. Χριστοδούλου ν. Ασφαλιστική Εταιρεία η «Κεντρική» Λτδ Πολιτική Έφεση 156/2024, ημερομηνίας 18.6.2025.

 

 Ως προς τον σκοπό, τη φύση και τη προσέγγιση που πρέπει να διέπει την ερμηνεία των νεών θεσμών, θεμελιακή είναι η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Καντούνας ν. Ηλιάδης κ.ά. Πολιτική Έφεση 54/2024, ημερομηνίας 18.10.2024, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα:

 

«Επισημαίνουμε ότι με τη θέσπιση των νέων Κανονισμών, πέραν των ουσιαστικών διαδικαστικών αλλαγών, επιχειρείται μια αλλαγή κουλτούρας και φιλοσοφίας. Μιας κουλτούρας και φιλοσοφίας σύγχρονης και προοδευτικής που θα επιτρέπει στο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του πρωταρχικού σκοπού, να διαχειρίζεται τις υποθέσεις με ευελιξία και πρακτικότητα προς εξυπηρέτηση του δικαίου και της δικαιοσύνης. Παράλληλα σκοπείται η απομάκρυνση από δυσλειτουργικές και αχρείαστες διαδικασίες που ενίοτε συνέτειναν σε καθυστερήσεις, αύξαναν  κατά τρόπο αχαλίνωτο τα έξοδα και τη δαπάνη της υπόθεσης και αντιστρατεύονταν την όλη προσπάθεια απονομής δικαιοσύνης. Ο πρωταρχικός σκοπός προάγει τη συμμετοχή στη διαδικασία απονομής δικαιοσύνης και όχι τον αποκλεισμό απ' αυτήν, τηρουμένων βεβαίως της κατά κανόνα συμμόρφωσης με τεθείσες προθεσμίες, τύπους και προϋποθέσεις.»

  

Όσον αφορά λόγο ένστασης που προβλήθηκε στην παραπάνω υπόθεση για παράλειψη καταγραφής στη νομική πτυχή του μέρους 23 των Κανονισμών και μη ορθής συμπλήρωση του εντύπου 34, στην αίτηση για παράταση λέχθηκε επί του προκειμένου:

 

Σε σχέση με τους λόγους ένστασης, οι μόνοι οι οποίοι έχουν κάποια υπόσταση είναι οι λόγοι ένστασης 4 και 5 (μερικώς). Στον λόγο ένστασης 4 υποδεικνύεται ορθά ότι δεν καταγράφεται στη νομική πτυχή της Αίτησης το Μέρος 23 των Κανονισμών. Θα προσθέταμε μάλιστα ότι ούτε το Μέρος 1 - το οποίο είναι ίσως ακόμα πιο σημαντικό - δεν καταγράφεται. Στον λόγο ένστασης 5 υποδεικνύεται ότι το «έντυπο 34» δεν είναι ορθά/πλήρως συμπληρωμένο. Τούτο ισχύει σε ό,τι αφορά το «πλήρως». Εν πάση περιπτώσει, οι παραλείψεις αυτές δεν ακυρώνουν το διάβημα. Ούτε κρίνονται υπό τις περιστάσεις σοβαρές, ώστε να δικαιολογείται απόρριψη του διαβήματος (βλ. Μέρος 3, Κανονισμός 8 (1) και (2) των Κανονισμών). Στο βαθμό δε που οι παραλείψεις αυτές αποτελούν σφάλμα, εκδίδεται διάταγμα διόρθωσης του σφάλματος (Μέρος 3, Κανονισμός 8(1)(β)). Σχετική κατ' αναλογία είναι η υπόθεση Αναφορικά με A.G.PAPHITIS & COLLC Πολ. Αίτηση 112/2023, ημερ.22.9.2023, ECLI:CY:AD:2023:D297, η οποία αφορούσε καταχωρηθείσα επί λανθασμένου τύπου, αίτηση για παράταση χρόνου καταχώρησης αίτησης για έκδοση άδειας για προνομιακό ένταλμα τύπου Certiorari (βλ. επίσης Mucinic vSKY CAC LTD κ.α. Πολ. Έφεση Ε1/2019, ημερ. 7.6.2024).  

 

Η έμφαση είναι δική μου.

 

Πιο κάτω παραθέτω τον κανονισμό 3.8 για τη  Γενική εξουσία του δικαστηρίου για διόρθωση θεμάτων όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα.

 

3.8. Γενική εξουσία του δικαστηρίου για διόρθωση θεμάτων όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα

(1) Όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα, όπως παράλειψη συμμόρφωσης με κανονισμό:

(α) το σφάλμα δεν ακυρώνει οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία εκτός αν κάτι τέτοιο διαταχθεί από το δικαστήριο· και

(β) το δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα διόρθωσης του σφάλματος.

(2) Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα ακύρωσης οποιουδήποτε βήματος εκτός αν ικανοποιηθεί ότι:

(α) το διαδικαστικό σφάλμα ήταν σοβαρό· και

(β) τέτοιο διάταγμα είναι αναγκαίο προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, λαμβάνοντας υπόψη τον πρωταρχικό σκοπό.

(ε) να υποστηρίζουν την αποτελεσματική διαχείριση της διαδικασίας δυνάμει των κανονισμών, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του δικαστηρίου, όταν η δικαστική διαδικασία δεν μπορεί να αποφευχθεί.

 

Ως εκ τούτου έχοντας πάντοτε κατά νου τον πρωταρχικό σκοπό, ότι οι διάδικοι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται επί ίσοις όροι, καθώς και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και ότι η υπόθεση θα πρέπει να  χειριστεί με δίκαιο τρόπο, με γνώμονα τον πρωταρχικό σκοπό, παρά την παράλειψη της Καθ’ ης η Αίτηση να περιλάβει τον  κανονισμό 23 των Κανονισμών στην ένσταση της, επίσης ότι η ένσταση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα κρίνω ορθό και δίκαιο να μην προσκολληθώ αυστηρά στην εν λόγω παρατυπία, καθώς το διαδικαστικό σφάλμα δεν είναι σοβαρό και να προχωρήσω στην άρση της παρατυπίας και απαλλαγή της Καθ’ ης η Αίτηση από τις κυρώσεις που προκύπτουν από μη συμμόρφωση στους διαδικαστικούς κανονισμούς.

 

Το ίδιο θεωρώ ότι θα πρέπει να ισχύσει και για τη ΣΕΔ του Αιτητή η οποία καταχωρήθηκε πριν ακόμα συμφωνηθεί το χρονοδιάγραμμα χωρίς να προβληθεί οποιοσδήποτε αίτημα της Καθ’ ης η Αίτηση ν’ αγνοηθεί.

 

 Βλ επίσης για την υπόθεση Miltiades Neophytou Civil Engineering Contractors & Developers Ltd ν. Δήμου Πάφου, στην οποία γίνεται παραπομπή στις πρόνοιες του Μέρους 3.8 των Κανονισμών, όπου μεταξύ άλλων επισημάνθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με διαδικαστικά σφάλματα:

«Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω πρόνοιες και παρά την διαπίστωση μας ότι η επιλογή του εφεσίβλητου να προωθήσει το αίτημα του με τον τύπο των παλαιών Θεσμών δεν ήταν η ενδεδειγμένη, κρίνουμε ότι η ως άνω λανθασμένη δικονομική διαδικασία δεν οδηγεί χωρίς άλλο στον αποκλεισμό και την απόρριψη της αίτησης. Η αίτηση περιλαμβάνει όλα τα αναγκαία για την προώθηση και εξέταση της στοιχεία, χωρίς παράλληλα να επηρεάζονται τα δικαιώματα οποιουδήποτε τρίτου.

Η διάσωση του διαβήματος κατά τον πιο πάνω τρόπο, συνάδει κατά την κρίση μας με τον Πρωταρχικό Σκοπό των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, ήτοι της διασφάλισης του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο κατά τρόπο δίκαιο και αποτελεσματικό και της ερμηνείας των Κανονισμών προς αποφυγή αχρείαστων διαδικασιών, σε σχέση με διαδικαστικά θέματα. Συνάδει επίσης με το Μέρος 3.8 (1) όπου υποδεικνύεται ότι η παράλειψη διαδίκου να συμμορφωθεί με τους πιο πάνω Κανονισμούς δεν καθιστά τη διαδικασία άκυρη και ότι το Δικαστήριο, σε περίπτωση τέτοιας μη συμμόρφωσης, μπορεί να εκδώσει διάταγμα διόρθωσης του σφάλματος.

Επιπλέον δυνάμει των διατάξεων του Μέρους 3.8.(2) δεν ακυρώνεται η διαδικασία εκτός αν το σφάλμα είναι σοβαρό και η ακύρωση είναι αναγκαία προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, λαμβάνοντας υπόψη και τον Πρωταρχικό Σκοπό. Στην παρούσα περίπτωση για τους λόγους που εξηγήσαμε πιο πάνω, όπως το ότι αίτηση περιλαμβάνει όλα τα αναγκαία για την εξέταση της στοιχεία, χωρίς να επηρεάζονται τα δικαιώματα οποιουδήποτε τρίτου, κρίνουμε ότι το σφάλμα δεν είναι σοβαρό και η ακύρωση της αίτησης δεν είναι αναγκαία για τους σκοπούς απονομής δικαιοσύνης. Αντιθέτως συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και έχοντας υπόψη τον Πρωταρχικό Σκοπό των Κανονισμών, θεωρούμε ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως μην ακυρωθεί η παρούσα διαδικασία, παρά τον λανθασμένο έντυπο αίτησης με το οποίο προωθείται» (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου).

 

ΕΞΕΤΑΣΗ  ΤΗΣ  ΑΙΤΗΣΗΣ

 

1.Θέμα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από τον Αιτητή κατά την υποβολή της μονομερούς αίτησης

 

Προτού ασχοληθώ με την εξέταση των τριών προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, θα εξετάσω τη θέση της Καθ’ ης η Αίτηση ότι υπήρξε απόκρυψη στοιχείων από τον Αιτητή κατά την υποβολή της αίτησης και ειδικότερα η ένσταση συνδέεται με τις μονομερείς ενέργειες του Αιτητή για την απόκτηση Κυπριακών εγγράφων, από τα παιδιά.

 

   Σύμφωνα, όμως, με τη νομολογία η υποχρέωση του Αιτητή για  αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων υφίσταται μόνο στην περίπτωση μονομερούς αίτησης [Cyprus Trading Corporation Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd κ.ά. (1999)1 Α.Α.Δ. 1168.

 

            Στην προκείμενη περίπτωση, η υπόσταση της αίτησης μετά την επίδοση της ως αίτησης διά κλήσεως, μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου, έδωσε το δικαίωμα στην Καθ’ ης η Αίτηση ν’ ακουστεί και να προβάλει τους λόγους που ενίσταται στην έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Ούτε και πρόκειται για περίπτωση όπου εκδόθηκε οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα στη βάση των όσων λέχθηκαν στη μονομερή αίτηση. Το Δικαστήριο έτσι είχε την ευκαιρία να έχει τις θέσεις και των δύο διαδίκων για να αποφασίσει αν δικαιολογείται η έκδοση οποιωνδήποτε προσωρινών διαταγμάτων.

 

 

 

Εξέταση των αιτημάτων του Αιτητή.

 

1.    Αίτημα υπό Α.

 

Θα εξετάσω στη συνέχεια το αίτημα του Αιτητή υπό Α για απόκτηση Κυπριακών εγγράφων, Κυπριακής ταυτότητας και διαβατηρίου, τα οποία κυρίως συνδέθηκαν με τη δυνατότητα τα παιδιά να εγγραφούν στο ΓΕΣΥ και ακολούθως το θέμα για αλλαγή σχολείου του γιου του διαδίκων.

 

 Προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων ότι αναφορικά με την εγγραφή στο ΓΕΣΥ και τις διαδικασίες που ακολούθησαν ώστε να συμμορφωθούν με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημ 17/3/2026 ο κάθε διάδικος  να δίδει τη δική του εκδοχή.  

 

Ο Αιτητής προβάλλει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση αρνείτο να υπογράψει και να συνεργαστεί για την υποβολή σχετικής αίτησης προς συμμόρφωση στο διάταγμα του Δικαστηρίου για εγγραφή των ανήλικων τέκνων τους στο ΓΕΣΥ και ότι τα παιδιά έπρεπε να έχουν Κυπριακή ταυτότητα για να μπορούν να δικαιούνται τις υπηρεσίες του ΓΕΣΥ. Η Καθ’ ης η Αίτηση το αρνείται και υποστηρίζει ότι μπορούσε αυτό να γίνει αφού αποκτούσαν τα παιδιά αρ. ARC και να εγγράφονταν ως αλλοδαποί. Με την απόκτηση του  αρ. ARC ως υποστηρίζει η Καθ’ ης η Αίτηση τα παιδιά τους θα μπορούσαν να εγγραφούν στο ΓΕΣΥ, κάτι που δεν αποδεχόταν ο Αιτητής. Είναι δε η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση ότι ο  Αιτητής λαμβάνει αποφάσεις μονομερώς ενώ τη γονική μέριμνα των παιδιών στην ασκούν από κοινού. Δεν είναι ώρα για αξιολόγηση των αντικρουόμενων ισχυρισμών ούτε έχω ενώπιον μου θέμα παρακοής. Ούτε ασφαλώς η παρούσα αίτηση αποτελεί το μέσο για επίρριψη ευθυνών σε οποιοδήποτε από τους διαδίκους.  

 

Ας σημειωθεί σε αυτό το σημείο, για τους σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης, ότι στην πορεία της υπό κρίση αίτησης φαίνεται ο ανήλικος γιος των διαδίκων να έχει εξασφαλίσει Κυπριακή ταυτότητα και η ανήλικη θυγατέρα τους πιστοποιητικό γέννησης και τα παιδιά όπως αναφέρθηκε να έχουν εγγραφεί στο ΓΕΣΥ.

 

Ας σημειωθεί περαιτέρω ότι σχετική αίτηση για την απόκτηση αρ. ARC από τα παιδιά που έγινε από την Καθ’ ης η Αίτηση στην παρούσα, αποσύρθηκε στις 3/3/2026 άνευ βλάβης, με την ακόλουθη δήλωση της δικηγόρου της ότι «ενόψει των μονομερών αιτήσεων για έκδοση πιστοποιητικών γεννήσεως η αίτηση ημ.10/12/2025 για ARC καθίσταται άνευ αντικειμένου γι’ αυτό και θα την αποσύρω άνευ βλάβης» με τη δικηγόρο του Αιτητή να συμφωνεί στο ότι αποκτήθηκαν αυτά τα έγγραφα.

 

 Επίσης στις 31/3/2026 καταγράφηκε στο πρακτικό του Δικαστηρίου η δήλωση του Αιτητή ότι θα δώσει την Κυπριακή ταυτότητα στο γιο του Α. καθώς και ότι αυτή θα παραμείνει στην κατοχή του παιδιού και ότι θα δώσει επίσης αντίγραφο του πιστοποιητικού γέννησης της θυγατέρας τους στην Καθ’ ης η Αίτηση.

 

 Από τη στιγμή που το αίτημα του Αιτητή για εξασφάλιση Κυπριακής  ταυτότητας με σκοπό τα παιδιά να μπορούν να εγγραφούν στο ΓΕΣΥ και για τον ανήλικο υιό των διαδίκων αυτό έχει συντελεστεί το θέμα σταματά εδώ.  Επίσης δεν αμφισβητείται ότι η ανήλικη θυγατέρα τους έχει αποκτήσει πιστοποιητικό γέννησης και με αυτά τα έγγραφα και τα δύο παιδιά έχουν εγγραφεί στο ΓΕΣΥ.

 

Εκείνο που παραμένει συνεπώς για εξέταση είναι αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση Κυπριακής ταυτότητας για την ανήλικη θυγατέρα τους Ι. και Κυπριακά διαβατήρια και για τα δύο παιδιά.  Τα οποία θα εξεταστούν  με βάση τις παραπάνω αρχές που ισχύουν για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων:

 

Προχωρώ συνεπώς να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος, προσεγγίζοντας τη μαρτυρία προσεκτικά και μόνο για τη διαπίστωση της τήρησης των τριών προϋποθέσεων έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος, αναφέροντας, ότι για την εξέταση της τήρησης των  προϋποθέσεων, θα αξιολογήσω τα στοιχεία που έχω ενώπιων μου σε κάποιο περιορισμένο βαθμό, χωρίς να υπεισέρχομαι στην ουσία των θεμάτων, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas ( 1984 1 C.L.R 263.)

 

Το θέμα της απόκτησης επίσημων εγγράφων της Κυπριακής Δημοκρατίας εκ μέρους των παιδιών εντάσσεται στα πλαίσια της ρύθμισης των ζητημάτων που άπτονται της γονικής μέριμνας και ειδικότερα της επιμέλειας των παιδιών. Γι’ αυτό θεωρώ ορθό να παραθέσω τις σχετικές με το θέμα πρόνοιες της κειμένης νομοθεσίας.

 

 Το άρθρο 5 (1) (α) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), αναφέρει ότι «η γονική μέριμνα είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων οι οποίοι το ασκούν από κοινού».

 

Το περιεχόμενο της  γονικής μέριμνας καθορίζεται στο εδάφιο (1) (β) του άρθρου 5 του Ν. 216/90, το οποίο αναφέρει ότι περιλαμβάνει:

 

«τον προσδιορισμό του ονόματος, την επιμέλεια του προσώπου, τη διοίκηση της περιουσίας και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία που αφορούν το πρόσωπο ή την περιουσία του».

 

Στο άρθρο 2 του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικού Κανονισμού του 1990 (2/1990), επίσης γονική μέριμνα σημαίνει:

 

«την κηδεμονία, επιμέλεια του προσώπου, φύλαξη, επικοινωνία και εκπροσώπηση του ανηλίκου, διαχείριση της περιουσίας του και κάθε θέμα που αφορά το πρόσωπο και την περιουσία ανηλίκου.»

 

Η επιμέλεια του προσώπου του τέκνου αποτελεί μια πτυχή της γονικής και περιλαμβάνει ιδίως την ανατροφή, επίβλεψη, διαπαιδαγώγηση, εκπαίδευση και τον προσδιορισμό του τόπου διαμονής του τέκνου (άρθρα 5 και 9 του Ν. 216/90). 

 

 Περαιτέρω ο νόμος καθιστά, ως κυρίαρχο κριτήριο με βάση το οποίο ασκείται η γονική μέριμνα, το συμφέρον του τέκνου, για αυτό και κάθε απόφαση του Δικαστηρίου για την ανάθεση της γονικής μέριμνας και για θέματα που αφορούν το παιδί πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του ανηλίκου. (Βλ. Α. Ιακωβίδου ν. Κ. Ιακωβίδου (2000) 1 Α.Α.Δ. 1108, Στυλιανού ν. Στυλιανού (1993) 1 Α.Α.Δ. 130).

 

Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο Τόμος ΙΙ, Τρίτη έκδοση, του 2003 της Καθηγήτριας Έφης Κουνουγιέρη Μανωλεδάκη στην σελ. 268 αναφέρονται τα ακόλουθα:

 

«Ως συμφέρον του παιδιού εννοείται το σωματικό, το υλικό, το πνευματικό, το ψυχικό, το ηθικό και γενικότερα το κάθε είδος συμφέρον. Πρόκειται όπως είναι φανερό για αόριστη νομική έννοια, με αξιολογικό περιεχόμενο, που εξειδικεύεται από το Δικαστή, άρα η κρίση του τελευταίου, ως προς το αν ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων (η ύπαρξη των οποίων κρίνεται ανέλεγκτα από το δικαστήριο ουσίας) εξυπηρετείται in abstracto το συμφέρον του παιδιού υπόκειται στον έλεγχο του Α.Π. Το συμφέρον του ανηλίκου αποτελεί μια έννοια γενική και είναι καθήκον του εκάστοτε δικαστή να το εξειδικεύσει και να το προστατεύσει».

 

Στην καθοδηγητική απόφαση Κκουφού ν. Κκουφού (1997) 1 ΑΑΔ 1588, 1593 επισημάνθηκαν τα ακόλουθα:

 

«Η διαμόρφωση κρίσης πάνω σε θέματα γονικής μέριμνας είναι έργο λεπτό και σύνθετο. Δεν είναι εγχείρημα που στοχεύει στην απόδοση ευθυνών ή στην επιβολή κύρωσης για μεμπτή συμπεριφορά. Γνώμονας είναι το συμφέρον του ανηλίκου και κατά την εκτίμησή του προσλαμβάνει σημασία το σύνολο των κριτηρίων».

 

Στην υπόθεση Ιωαννίδης κ.ά. ν. Ιωαννίδη κ.ά. (2002) 1 (Γ) ΑΑΔ Σελ. 1446, 1452 λέχθηκαν τα πιο κάτω:

 

«Στη διαδικασία αιτήσεων γονικής μέριμνας δεν υπάρχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Πρόκειται για διαδικασία εξεταστικού χαρακτήρα της οποίας, ο τελικός σκοπός είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος του ανηλίκου. Στα άρθρα 6 και 14 του νόμου, αναφέρεται ότι το κύριο κριτήριο για τη γονική μέριμνα είναι το συμφέρον του τέκνου. Πρόκειται για αρχή η οποία επαναλαμβάνεται συχνά στη νομολογία».

  

 Επίσης το άρθρο 6 παρ. 3 του Ν.216/90 προνοεί ότι ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσον η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του.

 

Η γνώμη του παιδιού λαμβάνεται υπόψη νοουμένου ότι είναι γνήσια και όχι υποβολιμαία ή στηρίζεται στη μονομερή επίδραση του ενός εκ των γονέων.  

 

 Η αίτηση του Αιτητή στηρίζεται στις διατάξεις του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν216/90). Το άρθρο 7 του Νόμου  216/1990, ορίζει ότι αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, το Δικαστήριο  αποφασίζει έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς.

 

Από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, αναδύεται η έντονη διαφωνία μεταξύ τους αναφορικά με τη ρύθμιση των πτυχών της γονικής μέριμνας των παιδιών τους και ειδικότερα της απόκτησης Κυπριακών εγγραφών, ταυτότητας για την ανήλικη θυγατέρα τους και διαβατηρίων εκ μέρους και των δύο παιδιών. Συνεπώς από το ίδιο το νόμο υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.

 

Περαιτέρω στις ένορκες δηλώσεις του Αιτητή προσφέρεται επαρκές υλικό για να εντάξει τη διαφορά στα πλαίσια της αναγκαιότητας ρύθμισης των πτυχών της Γονικής μέριμνας και επιμέλειας των παιδιών τους. Ο Αιτητής με την ανταπαίτηση του, μεταξύ άλλων, ζητά όπως του ανατεθεί η επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων. Η υποβολή σχετικών αιτήσεων για  απόκτηση Κυπριακών εγγράφων από τα παιδιά του Αιτητή αποτελεί μια από τις πράξεις επιμέλειας.

 

Είναι περαιτέρω η επιχειρηματολογία του ότι τα παιδιά ως παιδιά Κύπριου πολίτη θα επωφεληθούν από την απόκτηση Κυπριακών εγγράφων και ότι διαμένουν στην Κύπρο από το 2020.  Επίσης ότι με την απόκτηση Κυπριακών ταυτοτήτων μπορούν να εγγραφούν στο ΓΕΣΥ και να έχουν δωρεάν υπηρεσίες υγείας.

 

            Σύμφωνα με τον περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμο 141(Ι)/2002 άρθρο 2:

 

«Κύπριος» σημαίνει πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας και περιλαμβάνει   πρόσωπο του οποίου ο γονέας ή οι γονείς είναι κυπριακής καταγωγής.»

 

  Με βάση λοιπόν τη νομοθεσία ως παιδιά Κύπριου πολίτη δύνανται ν’ αιτηθούν Κυπριακού διαβατηρίου. Περαιτέρω από το μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται ενώπιον μου τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων διαμένουν στην Κύπρο από το 2020 και έχουν ένα γονέα Κύπριο. Επίσης η ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων μπορεί να αιτηθεί Κυπριακής ταυτότητας. Είναι προφανές ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας.

 

 Βέβαια για την απόκτηση Κυπριακών εγγράφων και κατά πόσο θα αποβεί προς όφελος των παιδιών να αποκτήσουν Κυπριακό Διαβατήριο υπάρχουν αντίθετες θέσεις των γονέων, με τον πατέρα να επιχειρηματολογεί ότι η επισημοποίηση ουσιαστικά των παιδιών ως Κύπριων πολιτών και παιδιών Κύπριου πολίτη θα αποβεί προς όφελος των παιδιών με την απόλαυση των ωφελημάτων και τη μητέρα να επιχειρηματολογεί περί του αντιθέτου, υποστηρίζοντας ότι με την κατοχή Γερμανικού Διαβατηρίου που ήδη έχουν τα παιδιά έχουν όλα τα ωφελήματα ενός Ευρωπαίου πολίτη. Με την απόκτηση  Κυπριακού διαβατηρίου ο ανήλικος υιός τους θα κληθεί να υπηρετήσει και στο κυπριακό στρατό.

 

Δεν είναι ώρα για αξιολόγηση των αντικρουόμενων ισχυρισμών. Η τελική κρίση θα γίνει όταν το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη τη μαρτυρία των διαδίκων και των μαρτύρων τους και θα ζυγίσει τα ωφελήματα και ή επιπτώσεις που μπορεί να έχει η απόκτηση Κυπριακού διαβατηρίου από τα παιδιά.

 

Με δεδομένο επίσης ότι τα παιδιά έχουν σήμερα Γερμανικό Διαβατήριο και αυτό έχει ανανεωθεί και δεν ενδιαφέρει το Δικαστήριο ο λόγος για τον οποίο ανανεώθηκε το Γερμανικό Διαβατήριο και πως παρουσιάζεται από κάθε γονέα  αλλά και ότι ο κυριότερος λόγος καταχώρησης της παρούσας αίτησης ήταν η εγγραφή των παιδιών το ΓΕΣΥ, πράξη που έχει ήδη συντελεστεί, δεν ικανοποιείται η Τρίτη προϋπόθεση για τη αδυναμία απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο.

 

Το θέμα απόκτησης από τα παιδιά Κυπριακού διαβατηρίου μπορεί να αποφασιστεί σε μεταγενέστερο στάδιο κατά την εκδίκαση της κυρίως αίτησης όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του ολοκληρωμένο το μαρτυρικό υλικό, τις θέσεις των διαδίκων και τις αντιρρήσεις τους, τεκμηριωμένες και θα προβεί σε τελικά ευρήματα επί των εκατέρωθεν αξιώσεων, έχοντας πάντοτε ως κυρίαρχο κριτήριο για την απόφαση του το συμφέρον των παιδιών.

 

   Περαιτέρω ως φάνηκε από τις συνεντεύξεις των παιδιών δεν είναι ακόμα ώριμα να εκφράσουν τη δική τους θέση και να αποφασίσουν για το θέμα αυτό.

 

Όσον αφορά όμως την τρίτη προϋπόθεση σε σχέση με την απόκτηση Κυπριακής ταυτότητας από τη θυγατέρα των διαδίκων, με δεδομένο ότι ο ανήλικος υιός των διαδίκων έχει ήδη Κυπριακή ταυτότητα η μη έκδοση ενός διατάγματος για απόκτηση της και για τo 2o παιδί των διαδίκων, θα οδηγούσε σε αδικία για την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων, καθώς η κατοχή Κυπριακής Ταυτότητας μόνο για τον αδελφό της θα οδηγούσε σε διακρίσεις μεταξύ των δύο παιδιών τα οποία ζουν στην Κύπρο και έχουν το δικαίωμα να κατέχουν έγγραφα ταυτοποίησης τους τα οποία απαιτούνται στα σχολεία που φοιτούν, στις εξετάσεις τους, αλλά και σε άλλα θέματα που τα αφορούν.

 

 Κρίνω ακόμα εύλογο και δίκαιο όπως εκδοθεί διάταγμα σε σχέση με το αίτημα αυτό.  Η ιδιότητα της Ι. ως παιδί Κύπριου πολίτη της δίδει το δικαίωμα να απολαμβάνει τα ωφελήματα ενός Κύπριου πολίτη. Χωρίς να χρειάζεται ν’ ανανεώνει την άδεια παραμονής της, έχουσα το καθεστώς του αλλοδαπού.

 

Προχωρώ συνεπώς να εξετάσω το 2ο θέμα το αίτημα για εγγραφή του ανήλικου υιού των διαδίκων σε Αγγλικό ιδιωτικό σχολείο από το Σεπτέμβριο του 2026.

 

2.Αίτημα για εγγραφή του ανήλικου Α. σε ιδιωτικό σχολείο

 

Είναι προφανές από την όλη επιχειρηματολογία των δικηγόρων του Αιτητή  ότι το αίτημα αυτό στηρίζεται στην έκδοση εξ’ υπαρχής ενός νέου διατάγματος.

 

Η Καθ’ ης η Αίτηση από την άλλη προβάλλει ότι η αίτηση του Αιτητή είναι καταχρηστική και ότι κωλύεται λόγω δεδικασμένου.

 

Ένσταση δεδικασμένου και κατάχρησης διαδικασίας

 

Το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 17/3/2025 κατέστη απόλυτο και θα ισχύει μέχρι εκδίκασης της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Συνεπώς η εγγραφή των ανηλίκων στο δημόσιο σχολείο ως προνοήθηκε στο προσωρινό διάταγμα εξακολουθεί να ισχύει εκτός αν αναθεωρηθεί από νεώτερο διάταγμα ή μετά από εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης.

 

 Η γονική μέριμνα όμως δεν έχει στατικό χαρακτήρα. Ένα διάταγμα του Δικαστηρίου μπορεί να μεταβληθεί ανάλογα με το συμφέρον του παιδιού.

 

Παραθέτω τη σχετική με την τροποποίηση των διαταγμάτων Γονικής Μέριμνας πρόνοια:

           

20. Αν από τότε που εκδόθηκε δικαστική απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα μεταβλήθηκαν οι συνθήκες, το Δικαστήριο μπορεί ύστερα από αίτηση του ενός ή και των δύο γονέων ή του Διευθυντή να προσαρμόσει την απόφαση του στις νέες συνθήκες ανακαλώντας ή τροποποιώντας την.

 

 Όσον αφορά δε τα προσωρινά διατάγματα μπορούν ν’ αναθεωρηθούν δυνάμει του άρθρου 32(2) του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 ως έχει τροποποιηθεί.

 

Η εξουσία του Δικαστηρίου για τροποποίηση προσωρινού διατάγματος εδράζεται στο 2 του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, όπου αναφέρεται:

 

            «οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, εκδοθέν συμφώνως τω εδαφίω (1), δύναται να εκδοθεί υπό τοιούτους όρους και προϋποθέσεις, ως το Δικαστήριον θεωρεί δίκαιον και το Δικαστήριον δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνον, επί αποδείξει ευλόγου αιτίας, να ακυρώση ή τροποποιήση  οιονδήποτε τοιούτον διάταγμα».

 

 

Από το πιο πάνω λεκτικό, προκύπτει ότι το κριτήριο που τίθεται για την τροποποίηση του διατάγματος είναι η απόδειξη από το πρόσωπο που ζητά την τροποποίηση, εύλογης αιτίας.  Το τι συνιστά εύλογη αιτία είναι ζήτημα που συναρτάται με τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης.

 

Σύμφωνα με τη νομολογία μας σε ενδιάμεσες αιτήσεις και στα ενδιάμεσα διατάγματα δεν υπάρχει  με την αυστηρή του έννοια δεδικασμένο και  επομένως προσωρινά διατάγματα μπορεί να τροποποιηθούν ανάλογα με τις περιστάσεις (βλ. την Recnex Trading Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Πειραιώς Κύπρου Λτδ (2014 ) 1 Α.Α.Δ. 866.

 

Επίσης στην υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.α. v. Frantisek Stepanek κ.α. (2012) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1403  αναφέρθηκαν τα εξής:

 

«Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος.»

 

 Ερχόμενη στην υπό κρίση περίπτωση η εγγραφή σε Αγγλικό ιδιωτικό σχολείο ζητείται από τον Αιτητή με την αρχική ένορκη δήλωση βασιζόμενη ειδικότερα στην επιθυμία του ίδιου του παιδιού και την επιμονή του παιδιού να φοιτήσει σε ιδιωτικό σχολείο.

 

Στη ΣΕΔ, η οποία καταχωρήθηκε χωρίς άδεια  του Δικαστηρίου και χωρίς να το γνωρίζει η Καθ’ ης η Αίτηση, την οποία όμως για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω δεν θα αγνοήσω, η αλλαγή σχολείου βασίζεται και στα όσα αναφέρουν κάποιοι καθηγητές του παιδιού για την καλύτερη απόδοση του στην Αγγλική γλώσσα και τις αδυναμίες του στην ελληνική γλώσσα τα οποία και αναλύει ο Αιτητής  στη ΣΕΔ του.

 

Παρά τη στήριξη της αίτησης στις αρχές για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι προφανές όμως ότι το αίτημα του Αιτητή αφορά τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος, βασίζοντας το αίτημα του σε νέα δεδομένα που ανέκυψαν από τη φοίτηση του παιδιού σε δημόσιο σχολείο κατά την προηγούμενη χρονιά. Φαίνεται ακόμα οι δικηγόροι της Καθ’ ης η Αίτηση ν’ αντιλαμβάνονται το αίτημα αυτό και επιχειρηματολογούν για την απόρριψη του, υποβάλλοντας ότι δεν υπάρχει λόγος για μεταβολή του εν λόγω διατάγματος. Συνεπώς δεν θα απορρίψω το αίτημα αυτό, χωρίς να εξετάσω της ουσία του έχοντας πάντοτε κατά νου ότι αφορά γονική μέριμνα και εκείνο που εξετάζει το Δικαστήριο είναι το συμφέρον του παιδιού.

 

Ο Αιτητής όφειλε λοιπόν να αποδείξει για να επιτύχει στην αίτηση του ότι υπάρχει εύλογη αιτία για την τροποποίηση του υφιστάμενου προσωρινού διατάγματος και το βάρος απόδειξης ότι υπάρχει εύλογη αιτία για να τροποποιηθεί το προσωρινό διάταγμα βρισκόταν στους δικούς του ώμους. Κάτι το οποίο δεν έπραξε. Δεν παρουσίασε οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι η συνέχιση φοίτησης του παιδιού σε Αγγλόφωνο σχολείο θα αποβεί προς όφελος του και ότι η φοίτηση του στο δημόσιο σχολείο θα είναι καταστροφική.

 

Ούτε και παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία από εκπαιδευτικό ψυχολόγο ή επαγγελματία σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο που να υποστηρίζει ότι θα είναι προς το συμφέρον του παιδιού να φοιτήσει σε ιδιωτικό Αγγλόφωνο σχολείο. Και το Δικαστήριο, με βάση μόνο την καλύτερη επίδοση του σε κάποια μαθήματα και ιδιαίτερα των Αγγλικών, ως φαίνονται σε κάποιες αξιολογήσεις του παιδιού από καθηγητές του σχολείου του και των ιδιαιτέρων του, δεν μπορεί να ενεργήσει  ως πραγματογνώμονας, για την αναγκαιότητα φοίτησης του παιδιού σε ιδιωτικό Αγγλικό σχολείο.

 

 Άλλωστε οι εν λόγω καθηγητές δεν εκφράζουν σαφή θέση ότι το συγκεκριμένο παιδί είναι καλύτερα να ακολουθήσει ιδιωτική Αγγλική εκπαίδευση.

 

 Προκύπτει από τις τρεις επιστολές των καθηγητών του παιδιού στα τρία μαθήματα, Μαθηματικών, Φιλολογικών και Αγγλικών Τεκ 1 στη ΣΕΔ του Αιτητή ότι  το παιδί ανταποκρίνεται με ικανοποιητικό τρόπο στα μαθήματα του δημόσιου σχολείου και από την καθηγήτρια των Ελληνικών ότι έχει κάποιες δυσκολίες στο μάθημα της, στο γραπτό και προφορικό λόγο.

 

Στα μαθηματικά φαίνεται το παιδί να είναι καλό και να συμμετέχει επίσης να έχει καλό βαθμό. Όπως αναφέρει ο καθηγητής των μαθηματικών « Σηκώνει το χέρι του σε ερωτήσεις και συνήθως απαντά σωστά»

 

Η δε καθηγήτρια Αγγλικών στο δημόσιο σχολείο αναφέρει ότι το παιδί  «ανταποκρίνεται σε γενικές γραμμές στις απαιτήσεις του μαθήματος της Αγγλικής γλώσσας. Παρουσιάζει πολύ καλή επίδοση στον προφορικό λόγο συμμετέχει ενεργά στη διδακτική διαδικασία και ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στις προφορικές δραστηριότητες της τάξης». Επίσης όπως αναφέρει «στη γραπτή αξιολόγηση που έγινε ανταποκρίθηκε ικανοποιητικά με βαθμό 18/20, αποδεικνύοντας βασική κατανόηση των γλωσσικών δομών και του λεξιλογίου που έχουν διδαχθεί. Ωστόσο χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια στην εκπόνηση των γραπτών εργασιών τόσο μέσα στην τάξη όσο και στο σπίτι».  Καταλήγοντας στα ακόλουθα:

 

«Συμπερασματικά η συνολική του επίδοση κρίνεται επαρκής για το επίπεδο της τάξης. Με μεγαλύτερη συνέπεια στη μελέτη και την εκτέλεση των ασκήσεων στο σπίτι ο μαθητής έχει τη δυνατότητα να παρουσιάσει ακόμη καλύτερη επίδοση στο μάθημα της Αγγλικής γλώσσας».

 

Όσον αφορά την έκθεση της καθηγήτριας των ιδιαιτέρων που γίνονται διαδικτυακά με το παιδί, η εν λόγω καθηγήτρια που γνωρίζει τον Α. από το 2023 τον χαρακτηρίζει ως ένα αξιόλογο μαθητή, επαινεί την προσπάθεια του παιδιού, τη προθυμία,  τις ικανότητες του παιδιού, την πρόοδο του και την προσαρμογή του, παρά τη δυσλεξία του.

 

Καταγράφει ακόμα η εν λόγω καθηγήτρια του τα ακόλουθα: «Academically A. performs across core subjects. However, I would caution against sudden comprehensive language transitions that might potentially overwhelm his  adaptive capabilities. His current educational environment appears to provide supportive framework for his continued academic growth»

 

 Από τα πιο πάνω δεν φαίνεται  η εν λόγω καθηγήτρια να υποστηρίζει μια αλλαγή για το παιδί. Αναφέροντας στο τέλος ότι το υφιστάμενο εκπαιδευτικό περιβάλλον φαίνεται να είναι υποστηρικτικό για τη συνέχιση της ακαδημαϊκής του ανάπτυξης. Γεγονός που αναγνωρίζει και ο Αιτητής ότι του ανέφερε η καθηγήτρια (Βλ. παράγραφος 4 της ΣΕΔ του).

 

 Περαιτέρω από τη συνέντευξη του παιδιού δεν διέκρινα ένα παιδί κατασταλαγμένο σήμερα για τις σπουδές που θα ακολουθήσει στο μέλλον. Ενώ επιθυμούσε να γίνει σχεδιαστής παιχνιδιών και προγραμματιστής και να σπουδάσει στην Αμερική, ως προβάλλει και ο πατέρας στη μαρτυρία του, κατά τη συνομιλία μας, ανέφερε ότι θέλει να γίνει πιλότος και να σπουδάσει σε πανεπιστήμιο της Ελλάδας. Και επί του παρόντος φαίνεται ότι δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί να μελλοντική πανεπιστημιακή πορεία του παιδιού.

 

Δεν μπορώ να βασιστώ στη θέση του παιδιού για τη φοίτηση του σε ιδιωτικό ή δημόσιο σχολείο, χωρίς να παρουσιαστεί γνώμη ειδικού για τις ανάγκες του συγκεκριμένου παιδιού, καθώς το παιδί θεωρώ ότι δεν έχει ακόμη κατασταλάξει στο τι απαιτεί το δικό του συμφέρον.

 

Άλλωστε οι απαντήσεις του δεν συνδέονταν με την ικανοποίηση του για τη φοίτηση του στο Ελληνόφωνο ή Αγγλόφωνο ιδιωτικό σχολείο, αλλά με την επιθυμία του ν’ ακολουθήσει τη μητέρα του στην Κ. Θέμα που θα αποφασιστεί στα πλαίσια της ουσίας της υπόθεσης.

 

Είναι εμφανές ότι το παιδί είναι συγκεχυμένο και υφίσταται επηρεασμό που έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία αλλά και το φόβο του να εκφράσει τις πραγματικές του επιθυμίες.

 

Διέκρινα περαιτέρω ότι πρόκειται για ένα παιδί το οποίο βρίσκεται στο μέσο των αντιπαραθέσεων και συγκρούσεων των γονέων του, γνωρίζει τις τοποθετήσεις του κάθε γονέα και τις αντιρρήσεις του για τη φοίτηση τους σε ιδιωτικό ή δημόσιο σχολείο, χωρίς όμως το ίδιο το παιδί να δώσει πειστικές θέσεις για το τι το ίδιο επιθυμεί. Τόσον όσον αφορά το θέμα του σχολείου αλλά και την απόκτηση Κυπριακών Εγγράφων.

 

Το αίτημα για μεταβολή του σχολικού του περιβάλλοντος είναι καλύτερα να αποφασιστεί όταν ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκονται όλα τα δεδομένα αναφορικά με το συμφέρον των παιδιών με εμπεριστατωμένες μελέτες και γνωματεύσεις για το συγκεκριμένο παιδί και τι απαιτεί το συμφέρον του όταν θα υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου εμπειρογνωμοσύνη με την παρούσα αίτηση, δε έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία από την οποία προκύπτει ότι θα ήταν καταστροφική για τη ψυχολογία του ανήλικου η φοίτηση του στο σχολείο στο οποίο έχει γραφτεί και ότι υπάρχει εύλογη αιτία τροποποίησης του υφιστάμενου διατάγματος.  

 

 Τέλος δεν μπορώ να παραγνωρίσω τα όσα η μητέρα αναφέρει ότι εκκρεμεί μια αίτηση για μετοίκηση των παιδιών και ότι σε περίπτωση που επιτύχει το αίτημα της στην χχχ δεν υπάρχει Αγγλόφωνο σχολείο και το παιδί θα κληθεί για ακόμα μια φορά να αλλάξει σύστημα εκπαίδευσης. Η παραπάνω θέση της μητέρας φαίνεται να επιβεβαιώνεται από τον Αιτητή, με τα όσα αναφέρει στην παράγραφο 28 της αρχικής ένορκης δήλωσης του ότι «η άρνηση της Καθ’ ης η Αίτηση δεν πηγάζει από πραγματική διαφωνία ως προς την καταλληλόλητα του Αγγλικού σχολείου, αλλά συνδέεται με την εκκρεμούσα Γονική Μέριμνα με την οποία ζητά μετοίκηση της στη χχχ με τα παιδιά στην οποία όπως είναι γνωστό δεν υφίσταται Αγγλόφωνο ιδιωτικό σχολείο ούτω ώστε να υποστηρίξει τη συνέχισή της ίδιας εκπαιδευτικής πορείας των παιδιών τους.  Γι’ αυτό και αναιρεί την προηγούμενη θέση της.»

 

 Η έγκριση σε αυτό το στάδιο του αιτήματος για φοίτηση σε Αγγλόφωνο σχολείο του Α. θα αποτελούσε τροχοπέδη στο αίτημα της Αιτήτριας για μετοίκηση με δεδομένο ότι το παιδί θα καλείτο να αλλάξει για ακόμη μια φορά εκπαιδευτικό σύστημα.

  

Στη βάση των όσων ανέφερα ανωτέρω, δεδομένου ότι υπάρχει ήδη προσωρινό διάταγμα για εγγραφή του ανήλικου υιού των διαδίκων στο δημόσιο σχολείο της εκπαιδευτικής περιφέρειας του τόπου διαμονής τους και δεν θα στερηθεί το δικαίωμα εκπαίδευσης τους, δεδομένου ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία τέτοια η οποία να με οδηγεί σε ασφαλές συμπέρασμα ότι υπάρχει εύλογη αιτία τροποποίησης του προσωρινού διατάγματος με την εγγραφή σε Αγγλικό ιδιωτικό σχολείο και ότι το συγκεκριμένο ιδιωτικό σχολείο θα εξυπηρετήσει καλύτερα το συμφέρον του ανήλικου η αίτηση, χωρίς βέβαια να καταλήγω σε ευρήματα επί της δυνατότητας στο μέλλον το παιδί να φοιτήσει σε ιδιωτικό σχολείο,  η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει.

 

Σε κάθε περίπτωση, δεν πιθανολογείται πως στον παρόντα χρόνο, χωρίς περαιτέρω μαρτυρία εξυπηρετείται το συμφέρον του ανήλικου με τη λήψη αποφάσεως περί νέας μεταβολής στο σχολικό του περιβάλλον.

 

Θα ήταν ακόμα επιθυμητό όπως οι διάδικοι προσπαθήσουν να συνεργαστούν για τα ζητήματα που αφορούν τα παιδιά τους, χωρίς να χρειάζεται να αναλώνονται σε συνεχείς διαδικασίες και αντιπαραθέσεις μεταξύ τους, καταχωρώντας μεγάλο αριθμό ενδιάμεσων αιτήσεων για κάθε πτυχή της γονικής μέριμνας των παιδιών τους, καθυστερώντας με την εκδίκαση τους, την προώθηση της ουσίας της υπόθεσης. Είναι ακόμα αδιανόητο να αδυνατούν οι γονείς να συμφωνήσουν και να βρουν κοινό τόπο, σε ένα τόσο σημαντικό θέμα που αφορά την εκπαίδευση των παιδιών τους και συγκεκριμένα του ανήλικου υιού τους αφήνοντας το θέμα της φοίτησης του σε εκκρεμότητα μέχρι σήμερα και παρατείνοντας την αγωνία του παιδιού για το που θα φοιτήσει τη νέα σχολική χρονιά.

 

 Η προώθηση της ακρόασης των εκατέρωθεν απαιτήσεων το συντομότερο  μετά την ετοιμασία της έκθεση του Γραφείου Ευημερίας  είναι  επιβεβλημένη. Τα θέματα της επιμέλειας θα ρυθμιστούν με την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης όπου όλα τα στοιχεία θα είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, η μαρτυρία των διαδίκων ολοκληρωμένη και το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των διαδίκων και σε τελικά ευρήματα επί των αξιώσεων. Επίσης όταν θα είναι ενώπιον του Δικαστηρίου η  έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας σύμφωνα με τους περί Κηδεμονίας Ανηλίκων και  Ασώτων  Διαδικαστικούς  Κανονισμούς, ως τροποποιήθηκαν (ΔΚ1/72). Βλ. υπόθεση Δαμιανού ν.  Δαμιανού και άλλης (1989) 1 (Ε) Α.Α.Δ. 29,  λέχθηκε ότι (σελ.31-32): 

 

Συνακόλουθα, στη βάση των πιο πάνω καταλήξεων μου εκδίδεται το ακόλουθο προσωρινό διάταγμα:

 

Διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται στον Αιτητή να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια και/ή πράξη κρίνεται απαραίτητη και/ή υπογράψει οποιοδήποτε απαραίτητο έγγραφο και/ή παραστεί σε οποιαδήποτε υπηρεσία και/ή οποιαδήποτε αρμόδια αρχή, με σκοπό της έκδοση Κυπριακής ταυτότητας για την ανήλικη θυγατέρα τους Ι. χωρίς ν’ απαιτείται η συγκατάθεση και υπογραφή της Καθ’ ης η Αίτηση.

 

 Το προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι εκδίκασης της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.

 

Το αίτημα υπό Β απορρίπτεται.

 

Ενόψει της κατάληξης του Δικαστηρίου και της μερικής επιτυχίας της αίτησης θεωρώ ορθό όπως κάθε διάδικος επιβαρυνθεί τα δικά του έξοδα.

 

 

 

                                      Υπ.) ……………………………………..

                                                        Κ. Χ”Αθανασίου - Σιαμτάνη, Π.

 

 

 

ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ

 

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ

 

SubjectFamily / Ιnterim

Θέμα: Γονική μέριμνα – σχολείο – κυπριακά έγγραφα / Ενδιάμεση απόφαση

 

 

 

 

 

 


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο