<< Επιστροφή

Αριθμός 1647/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Αριστείδη Βαγγελάτο, Προεδρεύοντα Αντιπρόεδρο (σύμφωνα με την 187/2024 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κωλυομένης της Αντιπροέδρου Δήμητρας Ζώη), Ελπίδα Σιμιτοπούλου, Βάϊα Ζαρχανή, Παρασκευή Γρίβα και Στυλιανό Κακαβιά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 1 Οκτωβρίου 2024, με την παρουσία και της Γραμματέως Ε. Τ., για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της Ελένης Χατζούλη, πληρεξουσίας Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: 1) Π. Δ. του Λ., κατοίκου ..., 2) Π. Κ. του Ε., κατοίκου ..., 3) Ι. Σ. του Α., κατοίκου ... και 4) Δ. Ε. του Α., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Αθανάσιου Λιακόπουλου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από ...2010 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η ...2014 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η ...2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί το αναιρεσείον με την από ...2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Βάϊα Ζαρχανή. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από ...2022 και με αριθμ. καταθ. ...2022 αίτηση αναίρεσης του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου κατά των αναιρεσίβλητων προσβάλλεται η υπ'αριθμ. ...2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, επί της από ...2016 έφεσης των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων κατά της υπ' αριθ. ...2014 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Η εν λόγω αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ) και ως εκ τούτου είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και την ουσιαστική βασιμότητα των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).
Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 90 παρ. 3 του Ν. 2362/1995 "περί Δημοσίου Λογιστικού, ελέγχου των δαπανών του Κράτους και άλλες διατάξεις" (Α 147), που ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο και πριν την κατάργησή του με το άρθρο 177 παρ.1 του Ν. 4270/2014 "Αρχές δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας (ενσωμάτωση της Οδηγίας 2011/85/ΕΕ) - δημόσιο λογιστικό και άλλες διατάξεις" (Α 143) από 1.1.2015 (άρθρο 181), ορίζεται ότι "η απαίτηση οποιουδήποτε των επί σχέσει δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων του Δημοσίου, πολιτικών ή στρατιωτικών, κατ` αυτού, που αφορά σε αποδοχές ή άλλες κάθε φύσεως απολαβές αυτών ή αποζημιώσεις, έστω και αν βασίζεται σε παρανομία των οργάνων του Δημοσίου ή στις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις, παραγράφεται μετά διετία από της γενέσεώς της". Αντιστοίχου περιεχομένου ρύθμιση περιέχεται στη διάταξη του άρθρου 140 παρ.3 του Ν. 4270/2014 με την οποία ορίζεται ότι "η απαίτηση οποιουδήποτε των με σχέση δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων του Δημοσίου, πολιτικών ή στρατιωτικών, κατ' αυτού, που αφορά σε αποδοχές ή άλλες κάθε φύσεως απολαβές αυτών ή αποζημιώσεις, έστω και αν βασίζεται σε παρανομία των οργάνων του Δημοσίου ή στις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις παραγράφεται μετά την παρέλευση διετίας από τη γένεσή της". Με τις διατάξεις αυτές ορίζεται, ειδικά, για τις απαιτήσεις των υπαλλήλων του Δημοσίου η διετής παραγραφή με χρονικό σημείο έναρξης της συγκεκριμένης παραγραφής, τη γένεση της κάθε αντίστοιχης απαίτησης (ΑΠ 575/2020, ΑΠ 1444/2019). Περαιτέρω, με το άρθρο 9 του ν.3205/2003 (ΦΕΚ ...2003) "Μισθολογικές ρυθμίσεις λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α., μονίμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και αντιστοίχων της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος και άλλες συναφείς διατάξεις", που ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο, οι μισθολογικές διατάξεις του οποίου, με βάση την υπ' αριθ. ...2004 KYA (ΦΕΚ ...) επεκτάθηκαν και στο προσωπικό του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου και ορισμένου χρόνου (ΑΠ 378/2022, 59/2018) ορίζεται ότι: "1. Το επίδομα εορτών Χριστουγέννων ορίζεται ίσο με το μηνιαίο βασικό μισθό του μισθολογικού κλιμακίου που έχει κάθε φορά ο υπάλληλος. Το επίδομα αυτό χορηγείται στο ακέραιο, εφόσον ο υπάλληλος μισθοδοτήθηκε ολόκληρο το χρονικό διάστημα από 16 Απριλίου μέχρι 15 Δεκεμβρίου κάθε έτους και καταβάλλεται στις 16 Δεκεμβρίου κάθε έτους. 2...........3. Το επίδομα αδείας ορίζεται ίσο προς το ήμισυ του μηνιαίου βασικού μισθού του μισθολογικού κλιμακίου που έχει κάθε φορά ο υπάλληλος. Το επίδομα αυτό χορηγείται στο ακέραιο, εφόσον ο υπάλληλος μισθοδοτήθηκε ολόκληρο το χρονικό διάστημα από 1ης Ιουλίου μέχρι και 30 Ιουνίου του επόμενου έτους και καταβάλλεται την 1η Ιουλίου κάθε έτους." Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 παρ.1 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 7/2006, ΑΠ 596/2019).Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα του ανωτέρω δικαστηρίου κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Στην τελευταία δε περίπτωση, η παραβίαση του κανόνα αυτού ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο αποκλειστικώς και μόνο με βάση τα πραγματικά περιστατικά που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή ότι δεν αποδείχθηκαν (ΑΠ 596/2019, ΑΠ 669/2016, ΑΠ 1420/2013). Στην προκειμένη περίπτωση το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον το αναιρετικό έλεγχο μέρος, ότι οι αναιρεσίβλητοι, με βάση συμφωνητικά συνεργασίας που συνήψαν στο πλαίσιο του προγράμματος για την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας ανέργων στους τομείς της πολιτιστικής κληρονομιάς και του σύγχρονου πολιτισμού, τα οποία υπογράφηκαν μεταξύ του ΟΑΕΔ, ως υπεύθυνου φορέα του προγράμματος, του εναγομένου, ως φορέα υλοποίησης, και εκάστου των εναγόντων, απασχολήθηκαν στην υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού του εναγομένου από το έτος 2007 έως τον Οκτώβριο του 2010, εργαζόμενοι με τους ίδιους ακριβώς όρους που εργάζονταν και οι μόνιμοι διοικητικοί υπάλληλοι της αντίστοιχης υπηρεσίας του εναγομένου, και ότι συνεπώς οι συμβάσεις τους, καίτοι επιγράφονταν ως συμβάσεις μαθητείας, λειτούργησαν ως άκυρες συμβάσεις εργασίας, και οι ενάγοντες δικαιούνται κατά τα αντίστοιχα χρονικά διαστήματα της απασχόλησής τους τη νόμιμη αμοιβή που το εναγόμενο θα κατέβαλλε σε άλλους εργαζομένους, με τα ίδια προσόντα και ικανότητες, απασχολούμενους με έγκυρες συμβάσεις εργασίας υπό τις ίδιες συνθήκες. Ακολούθως, δεχόμενο ότι η αγωγή επιδόθηκε στο εναγόμενο στις ...2010, επιδίκασε διαφορές αποδοχών (που δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσας αναιρετικής δίκης), καθώς επίσης δώρο Χριστουγέννων 2008 και επίδομα αδείας του ιδίου έτους. Με αυτά που δέχθηκε και έτσι όπως έκρινε, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, υπολογίζοντας την έναρξη του χρόνου της παραγραφής των απαιτήσεων των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων κατά του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, που αφορούσαν το επίδομα δώρου Χριστουγέννων και το επίδομα αδείας του έτους 2008, από το τέλος του έτους μέσα στο οποίο γεννήθηκαν, εσφαλμένα δεν εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 90 παρ. 3 του Ν. 2362/1995 και 9 του ν.3205/2003, που ήταν εφαρμοστέες, από το συνδυασμό των οποίων προκύπτει ότι η διετής παραγραφή των ως άνω επιδομάτων (δώρου Χριστουγέννων και επιδόματος αδείας), αρχίζει από τη γέννησή τους, ήτοι, για μεν το δώρο Χριστουγέννων από την 16η Δεκεμβρίου, για δε το επίδομα αδείας από την 1η Ιουλίου του οικείου έτους. Ειδικότερα και σύμφωνα με τις προεκτεθείσες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, εφόσον η ένδικη αγωγή επιδόθηκε στο εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο στις ...2010, οι επιδικασθείσες σ' αυτούς από το δικαστήριο της ουσίας αντίστοιχες αγωγικές αξιώσεις (για το επίδομα δώρου Χριστουγέννων και το επίδομα αδείας του έτους 2008), αναγόμενες σε χρονικό διάστημα πέραν της διετίας από της επιδόσεως της αγωγής, έχουν υποπέσει στη διετή παραγραφή του άρθρου 90 παρ.3 του Ν. 2362/1995, εσφαλμένα, δε, το Εφετείο, ως προς τις αξιώσεις αυτές, απέρριψε τη σχετική ένσταση του εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσείοντος, με την οποία προέβαλε ένσταση διετούς παραγραφής των ως άνω αγωγικών αξιώσεων και ζητούσε την απόρριψη της αγωγής και ως προς τα ως άνω κονδύλια, ενώ όφειλε να κάνει δεκτή την ένσταση αυτή.
Συνεπώς είναι βάσιμος ο πρώτος, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναιρετικός λόγος, με τον οποίο το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια της εσφαλμένης εφαρμογής των ως άνω ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 90 παρ. 3 του Ν. 2362/1995 και 9 του ν.3205/2003.

ΙΙ. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 21 του Κ.Δ. της ...1944 "Περί Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου": "Ο νόμιμος και ο της υπερημερίας τόκος πάσης του Δημοσίου οφειλής ορίζεται εις 6% ετησίως, πλην αν άλλως ωρίσθη διά συμβάσεως ή ειδικού νόμου. Ο ειρημένος τόκος άρχεται από της επιδόσεως της αγωγής". Ακολούθως, με τη διάταξη του άρθρου 45 Ν. 4607/2019 (ΦΕΚ Α` 65/24-04-2019) ορίσθηκε ότι: "Το ύψος του νόμιμου επιτοκίου και του επιτοκίου υπερημερίας κάθε οφειλής του Δημοσίου ισούται προς το επιτόκιο των πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (MRO), που ισχύει κατά την ημερομηνία άσκησης του ένδικου βοηθήματος, πλέον τριών (3,00) εκατοστιαίων μονάδων ετησίως. Το επιτόκιο του προηγούμενου εδαφίου δεν μεταβάλλεται, κατά το μέρος που αφορά το επιτόκιο των πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (MRO), πριν από την εκάστοτε σωρευτική μεταβολή αυτού κατά μία (1,00) εκατοστιαία μονάδα, με σχετική βάση υπολογισμού του το επιτόκιο που ισχύει κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Τα ανωτέρω δεν ισχύουν για: α)...β)...γ)...Με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων αυτών, όπου στην κείμενη νομοθεσία γίνεται αναφορά ή παραπομπή στο ύψος του οφειλόμενου από το Δημόσιο νόμιμου επιτοκίου ή και του επιτοκίου υπερημερίας, νοείται το επιτόκιο του παρόντος (παρ. 1). Στην περίπτωση των ένδικων βοηθημάτων κατά του Δημοσίου, τόκος οφείλεται, σε κάθε περίπτωση, μόνο από την επίδοση των σχετικών δικογράφων από τον διάδικο στον Υπουργό Οικονομικών ή στο αρμόδιο όργανο του Δημοσίου ή της Αρχής που προβλέπεται από τον νόμο σε ειδικές κατηγορίες υποθέσεων... (παρ. 2). Με την πιο πάνω ρύθμιση του άρθρ. 45 του Ν. 4607/2019 τροποποιήθηκε το πλαίσιο για την τοκοφορία των οφειλών του Δημοσίου, με μείωση του επιτοκίου από το έως τότε ισχύον έξι τοις εκατό (6%) ετησίως, στο ύψος που ορίζεται στην εν λόγω νέα διάταξη, επειδή, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, το (προ)ισχύον νόμιμο επιτόκιο για τις οφειλές του Δημοσίου (ύψους 6% ετησίως), εκτός του γεγονότος ότι κρίνεται ιδιαίτερα υψηλό για τις σημερινές δημοσιονομικές συνθήκες, λόγω του αμετάβλητου χαρακτήρα του, δεν προσαρμόζεται στο εκάστοτε χρηματοοικονομικό περιβάλλον, με αποτέλεσμα τη σοβαρή επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, λαμβανομένου υπόψη και του ρυθμού απονομής δικαιοσύνης και επίσης, με την ρύθμιση αυτή ενοποιήθηκε η έως τώρα υφιστάμενη νομοθεσία και καθιερώνεται ενιαίος τρόπος υπολογισμού του οφειλόμενου από το Δημόσιο τόκου (νόμιμου και υπερημερίας), για τις σχετικές οφειλές αυτού, ανεξάρτητα από την αιτία τους, με αναφορά στο επιτόκιο των πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (MRO), το οποίο ισχύει κατά την ημερομηνία άσκησης του ενδίκου βοηθήματος (γένεση επιδικίας), πλέον των προτεινόμενων εκατοστιαίων μονάδων (ΑΠ 1303/2022). Περαιτέρω, από τη διάταξη της παρ. 3 του ιδίου άρθρου 45 του ανωτέρω Ν. 4607/2019, που ορίζει ότι οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται και σε όλες τις εκκρεμείς υποθέσεις, σε οποιοδήποτε βαθμό και στάδιο, για το μέρος κατά το οποίο οι αξιώσεις για τόκο ανάγονται και υπολογίζονται σε χρόνο μετά την πρώτη του επόμενου μήνα από την έναρξη ισχύος του παρόντος, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο νόμος αυτός δημοσιεύθηκε την 24η Απριλίου 2019, συνάγεται ότι στις υποθέσεις, οι οποίες είναι εκκρεμείς σε οποιοδήποτε βαθμό και στάδιο κατά την 24η Απριλίου 2019, το επιτόκιο οφειλών του Δημοσίου μέχρι και τις 30-04-2019 θα υπολογίζεται σε ποσοστό 6% ετησίως, σύμφωνα με την προϊσχύουσα διάταξη του άρθρου 21 του Δ/τος της ...1944 και από ...2019 θα υπολογίζεται σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 45 του Ν. 4607/2019 (ΑΠ 234/2024, 407/2023, 381/2023, 433/2023, 520/2023, 1303/2022). Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε την διάταξη του άρθρου 21 του από 26-6/10-7-1944 διατάγματος "Περί Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου", η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα και εσφαλμένα δεν εφάρμοσε την εφαρμοστέα διάταξη του άρθρου 45 του Ν. 4607/2019, και έτσι το υποχρέωσε να καταβάλει τόκο, για το μετά την 1/5/2019 χρονικό διάστημα, με επιτόκιο 6% ετησίως από την επίδοση της αγωγής και όχι με το επιτόκιο του άρθρου 45 Ν. 4607/2019, που εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς δίκες. Ο λόγος αυτός είναι βάσιμος, αφού η νέα ως άνω ρύθμιση του άρθρ. 45 ν. 4607/2019, έχοντας ημερομηνία έναρξης ισχύος την 24.4.2019, ίσχυε κατά τον χρόνο συζήτησης της έφεσης του αναιρεσείοντος ενώπιον του Εφετείου (1-10-2019), και καταλάμβανε και την εκκρεμή στις 24.4.2019 ένδικη αξίωση των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων για επιδίκαση τόκου, κατά το μέρος που η αξίωση αυτή ανάγεται και υπολογίζεται σε χρόνο μετά την πρώτη του επόμενου μήνα από την έναρξη ισχύος του εν λόγω νόμου και συνεπώς, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το οποίο με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του παρέλειψε να εφαρμόσει την διάταξη του άρθρ. 45 Ν. 4607/2019 για το μετά την 1/5/2019 χρονικό διάστημα, αν και ήταν υποχρεωμένο να το κάνει και αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη, έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου, κατά το μέρος που η κρίση του αυτή (περί τοκοδοσίας) αφορά στο χρονικό διάστημα μετά την 1/5/2019, αφού από τότε και μεταγενέστερα, ο οφειλόμενος από το Δημόσιο τόκος υπολογίζεται με βάση τη νεότερη και ειδική ρύθμιση του άρθρ. 45 ν. 4607/2019 και όχι κατά το άρθρ. 21 του "Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου", το οποίο δεν είναι εφαρμοστέο για το χρονικό αυτό διάστημα. Η ως άνω αναιρετική πλημμέλεια, προκύπτει από την ίδια την απόφαση και παραδεκτώς προβάλλεται το πρώτον ενώπιον του δικαστηρίου τούτου με την κρινόμενη αίτηση, διότι στηρίζεται σε παράλειψη που προκύπτει από την ίδια την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση (άρθρο 562 παρ.2 περ.β' ΚΠολΔ), η οποία άλλωστε εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, δεδομένου ότι αναφέρεται στον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (άρθρο 562 παρ. 4 ΚΠολΔ-πρβλ. ΑΠ 1762/2017).
Κατόπιν των ανωτέρω, κατά παραδοχή των ως άνω κριθέντων ως βασίμων λόγων αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το κεφάλαιό της που αφορά στην επιδίκαση στους ενάγοντες και ήδη αναιρεσιβλήτους του επιδόματος δώρου Χριστουγέννων και του επιδόματος αδείας έτους 2008, καθώς κατά το κεφάλαιο των τόκων. Ενόψει δε του ότι η υπόθεση δεν χρειάζεται περαιτέρω διευκρίνιση, πρέπει αυτή, κατ' εφαρμογή του άρθρου 580 παρ. 3 εδ. α του ΚΠολΔ, να κρατηθεί και να δικασθεί από το παρόν αναιρετικό τμήμα, εν όψει δε της δεσμευτικής για το Εφετείο ενέργειας της παρούσας απόφασης, δεν υπάρχει δικονομικό έδαφος για περαιτέρω εκδίκαση της υπόθεσης, αλλά υπολείπεται μόνο η κατά το περιεχόμενο της απόφασης αυτής διατύπωση του διατακτικού της εκδοθησόμενης απόφασης, βάσει της έκτασης της αναίρεσης (ΑΠ 520/2023, 1514/2018, 252/2017, 353/2015, σχετ. ΟλΑΠ 42/2005). Μετά απ' αυτά, πρέπει να επαναδιατυπωθεί το διατακτικό της απόφασης με βάση το περιεχόμενο της αναιρετικής απόφασης και την έκταση αυτής (ΑΠ 177/2023, 836/2019) και συνακόλουθα, δεκτής γενομένης της από ...2016 έφεσης των εκκαλούντων, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και στη συνέχεια, αφού ερευνηθεί κατά το άρθρο 535 παρ. 1 του ΚΠολΔ η από ...2010 αγωγή, πρέπει να απορριφθεί αυτή ως παραγεγραμμένη, τόσο ως προς τις αξιώσεις των εναγόντων που κρίθηκαν ως παραγεγραμμένες με την εφετειακή απόφαση, όσο και ως προς τα κονδύλια που αφορούν δώρο Χριστουγέννων και επίδομα αδείας έτους 2008, και συγκεκριμένα για τα ποσά που ανελέγκτως δέχθηκε το Εφετείο ως οφειλόμενα για τις ως άνω αιτίες, ήτοι, για το ποσό των 864 ευρώ που αφορά δώρο Χριστουγέννων ως προς όλους τους ενάγοντες, καθώς επίσης, σε σχέση με το επίδομα αδείας, 1) για την πρώτη και για τη δεύτερη ενάγουσα για το ποσό των 432 ευρώ και 2) για τον τρίτο και για τον τέταρτο ενάγοντα για το ποσό των 423 ευρώ, και να γίνει δεκτή εν μέρει ως βάσιμη κατ' ουσία ως προς τα λοιπά επιδικασθέντα ποσά κατά την επικουρική της βάση από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό και να υποχρεωθεί το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον να καταβάλει στην πρώτη ενάγουσα το ποσό των (10.499,33 ευρώ που επιδικάστηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση μείον 1.296 ευρώ που αφορά στα ανωτέρω απορριφθέντα κονδύλια του δώρου Χριστουγέννων και επιδόματος αδείας 2008=) 9.203,33 ευρώ, στη δεύτερη ενάγουσα το ποσό των (10.445,33 ευρώ που επιδικάστηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση μείον 1.296 ευρώ που αφορά, ωσαύτως, στα ανωτέρω απορριφθέντα κονδύλια =) 9.149,33 ευρώ, στον τρίτο ενάγοντα το ποσό των (10.592,33 ευρώ που επιδικάστηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση μείον 1.287 ευρώ που αφορά, ωσαύτως, στα ανωτέρω απορριφθέντα κονδύλια =) 9.305,33 ευρώ και στον τέταρτο ενάγοντα το ποσό των (10.601,33 ευρώ που επιδικάστηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση μείον 1.287 ευρώ που αφορά, ωσαύτως, στα ανωτέρω απορριφθέντα κονδύλια =) 9.314,33 ευρώ, και τα ποσά αυτά με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση, με επιτόκιο έξι τοις εκατό (6%) ετησίως για το διάστημα έως και τις 30.4.2019 και με το επιτόκιο του άρθρου 45 ν. 4607/2019 για το διάστημα από 1.5.2019 και εφεξής. Η δικαστική δαπάνη της παρούσας αναιρετικής δίκης και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων της ουσίας πρέπει να συμψηφιστεί στο σύνολό της λόγω της μερικής νίκης και ήττας των διαδίκων, σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ. 2 εδ.β' του ν. 3693/1957 που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 παρ. 18 ΕισΝΚΠολΔ (ΑΠ 353/2021, ΑΠ 576/2018).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. ...2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος αυτής.

Κρατεί και δικάζει την από από ...2016 έφεση των εναγόντων.

Δέχεται τυπικά κατ' ουσίαν την έφεση. Εξαφανίζει στο σύνολό της την εκκαλουμένη υπ' αριθμ. ...2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κρατεί και δικάζει κατ' ουσία την από ...2010 αγωγή.

Απορρίπτει ό,τι έκρινε ως απορριπτέο.

Δέχεται εν μέρει την αγωγή.

Υποχρεώνει το εναγόμενο να καταβάλει στην πρώτη ενάγουσα το ποσό των εννέα χιλιάδων διακοσίων τριών ευρώ και τριάντα τριών λεπτών (9.203,33), στη δεύτερη ενάγουσα το ποσό των εννέα χιλιάδων εκατόν σαράντα εννέα ευρώ και τριάντα τριών λεπτών (9.149,33), στον τρίτο ενάγοντα το ποσό των εννέα χιλιάδων τριακοσίων πέντε ευρώ και τριάντα τριών λεπτών (9.305,33) και στον τέταρτο ενάγοντα το ποσό των εννέα χιλιάδων τριακοσίων δέκα τεσσάρων ευρώ και τριάντα τριών λεπτών (9.314,33), και τα ποσά αυτά με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση και με επιτόκιο έξι τοις εκατό (6%) ετησίως για το χρονικό διάστημα έως και τις ...2019 και με το επιτόκιο του άρθρου 45 ν. 4607/2019 για το χρονικό διάστημα από 1/5/2019 και εφεξής.

Και Συμψηφίζει στο σύνολό της τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων της παρούσας αναιρετικής δίκης και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Νοεμβρίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή