<< Επιστροφή

Αριθμός 207 /2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη, Μαρία Πετσάλη - Εισηγήτρια και Στυλιανή Μπλέτα, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 17 Φεβρουαρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ. , για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Γ. Σ. του Α. , 2) Φ. Μ. του Μ. , κατοίκων ... , οι οποίοι παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Νικολάου Ποντικάκη και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Φιλανθρωπικού Σωματείου με την επωνυμία "ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΩΡΙΑ SOS ΕΛΛΑΔΟΣ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη - Παρασκευή Αγγελοπούλου και κατέθεσε προτάσεις, 2) Π. Μ. του Γ. , κατοίκου ... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Καλπαξή και κατέθεσε προτάσεις.

Κοινοποίηση: Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, που δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/6/2020 αίτηση της Εισαγγελέως Ανηλίκων Πρωτοδικών Αθηνών, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 26/10/2021 πρόσθετη παρέμβαση του πρώτου ήδη αναιρεσιβλήτου.

Εκδόθηκε η 2305/2021 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14/3/2022 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Α. Κατά το άρθρο 769 ΚΠολΔ, που ορίζει τους δικαιούμενους να ασκήσουν αναίρεση στη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, "αναίρεση έχουν δικαίωμα να ασκήσουν, και αν νίκησαν, ο αιτών, εκείνος κατά του οποίου στρέφεται η αίτηση, ο εκκαλών, ο εφεσίβλητος, εκείνοι που άσκησαν κύρια και πρόσθετη παρέμβαση και οι καθολικοί και ειδικοί διάδοχοί τους, καθώς και ο εισαγγελέας πρωτοδικών. Οι διατάξεις του άρθρου 762 εφαρμόζονται και εδώ". Ως προς την παθητική νομιμοποίηση, η παρούσα διάταξη παραπέμπει στο άρθρο 762 ΚΠολΔ, που ρυθμίζει την παθητική νομιμοποίηση της έφεσης κατά των αποφάσεων οι οποίες εκδίδονται κατά την ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, και συνεπώς, η διάταξη αυτή, που ορίζει ότι "αν περισσότεροι έλαβαν μέρος στην πρωτόδικη δίκη, η έφεση που ασκεί ένας από αυτούς απευθύνεται κατά των άλλων ή των καθολικών διαδόχων ή των κληρονόμων τους" εφαρμόζεται και για την παθητική νομιμοποίηση της αναίρεσης κατά των αποφάσεων που εκδίδονται κατά τη διαδικασία αυτή.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 748 παρ. 3 εδ. α` ΚΠολΔ (ως ίσχυε κατά το χρόνο άσκησης της ένδικης αναίρεσης) , η οποία εφαρμόζεται και στα ένδικα μέσα (άρθρο 760 εδ. α` ΚΠολΔ), το δικαστήριο που είναι αρμόδιο να δικάσει το ένδικο μέσο, επομένως και την αναίρεση, κατ` απόφασης που εκδίδεται κατά την εκουσία δικαιοδοσία, μπορεί να διατάξει την κλήτευση τρίτων που έχουν έννομο συμφέρον από τη δίκη. Από τις πιο πάνω διατάξεις προκύπτει ότι το ένδικο μέσο, επομένως και η αναίρεση, κατ` απόφασης που εκδίδεται κατά την εκουσία δικαιοδοσία, πρέπει να απευθύνεται εναντίον όλων εκείνων, που έλαβαν μέρος στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, όχι όμως με κύρωση το απαράδεκτο (ΑΠ 352/2025, ΑΠ 180/2022, ΑΠ 457/2020), διότι την κλήτευση όσων παραλειφθούν θα την διατάξει αυτεπαγγέλτως ο Άρειος Πάγος. Στην ερευνώμενη υπόθεση η υπό κρίση αίτηση για αναίρεση της υπ' αρ. 2305/2021 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, δεν απευθύνεται κατά του Εισαγγελέα που υπήρξε διάδικος στη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Ωστόσο, σύμφωνα με τ' ανωτέρω λεχθέντα, δεν επέρχεται εξ αυτού του λόγου απαράδεκτο, καθόσον, εν προκειμένω, προκύπτει κλήτευση του Εισαγγελέα στη δίκη. Ειδικότερα, από την προσκομιζόμενη από τους επισπεύδοντες τη συζήτηση-αναιρεσείοντες, υπ' αρ. ...-2023 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, Δ. Χ. , προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με τη σχετική πράξη προσδιορισμού για την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο της 4-12-2023 και κλήσης προς συζήτηση κατ` αυτήν, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο οποίος, κατ` άρθρο 573 παρ. 2 του ΚΠολΔ, εκπροσωπεί στη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου τους εισαγγελείς, όταν αυτοί έχουν την ιδιότητα του διαδίκου, όπως εν προκειμένω.

Κατά την ανωτέρω αρχική δικάσιμο, η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (17-2-2025). Η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για την τελευταία αυτή μετ` αναβολή δικάσιμο, επέχει θέση κλήτευσης και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που είχε κλητευθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστεί κατά την αρχική δικάσιμο της 4-12-2023 (άρθρο 226 παρ. 4 εδ. γ` και δ` του ΚΠολΔ σε συνδυασμό με το άρθρο 575 εδ. β` του ΚΠολΔ- ΑΠ 1727/2023, ΑΠ 259/2022, ΑΠ 488/2021). Επομένως πρέπει, παρά την απουσία του, να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 εδ. γ`του ΚΠολΔ.

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αρ. 2305/2021, ανέκκλητη, ως μη υποκείμενη σε έφεση κατά τη διάταξη του άρθρου 47 εδ. α' του Ν. 2447/1996, οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που εκδόθηκε κατ` αντιμωλίαν των διαδίκων, κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρα 739 επ. ΚΠολΔ), με την οποία, κατά παραδοχή της ουσιαστικής βασιμότητας της από 15-6-2020 αίτησης της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Αθηνών, διατάχθηκε : α) η αφαίρεση από την πρώτη αναιρεσείουσα, Γ. Σ. της άσκησης του συνόλου της γονικής μέριμνας του, γεννηθέντος στις ...-2013, ανηλίκου υιού της, Θ. Μ. του Π. και περαιτέρω η ανάθεση αυτής αποκλειστικά στον δεύτερο αναιρεσίβλητο πατέρα του, Π. Μ. και β) η αφαίρεση από τους αναιρεσείοντες της άσκησης του συνόλου της γονικής μέριμνας της ανήλικης θυγατέρας τους, Α. - Μ. Μ. του Μ. , γεννηθείσας στις ...-2017, χωρίς γάμο των γονέων της, αναγνωρισθείσας της πατρότητάς της από τον δεύτερο αναιρεσείοντα συμβολαιογραφικώς και περαιτέρω η ανάθεση αυτής αποκλειστικά στο πρώτο αναιρεσίβλητο, φιλανθρωπικό σωματείο με την επωνυμία "ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΩΡΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ", το οποίο, κατά τη συζήτηση της άνω αίτησης, άσκησε προφορικά, υπέρ της αιτούσας Εισαγγελέως, πρόσθετη παρέμβαση. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 564 παρ.1, 566 παρ. 1, 762, 769 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 αριθμ. 3 ΚΠολΔ).

Β. Κατά το άρθρο 1515 ΑΚ (όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 9 του Ν. 4800/2021) επί τέκνου χωρίς γάμο των γονέων του, όταν το τέκνο αναγνωρίζεται εκούσια ή δικαστικά με αγωγή που άσκησε ο πατέρας, αποκτά γονική μέριμνα και ο πατέρας, την οποία ασκεί από κοινού με τη μητέρα, ενώ, με βάση τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 19 του Ν. 4800/2021, η ρύθμιση αυτή εφαρμόζεται και σε τέκνα που αναγνωρίσθηκαν πριν από την, κατά την 16.9.2021, έναρξη ισχύος του ως άνω νόμου.

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 1510 εδ. β` ΑΚ η γονική μέριμνα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την επιμέλεια του προσώπου του ανηλίκου, κατά δε το άρθρο 1511 παρ. 2 ΑΚ (όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 5 του Ν. 4800/2021 με έναρξη ισχύος από 16.9.2021) "Στο βέλτιστο συμφέρον του τέκνου, που εξυπηρετείται ιδίως από την ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και φροντίδα του, καθώς επίσης και από την αποτροπή διάρρηξης των σχέσεών του με καθένα από αυτούς, πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του δικαστηρίου, όταν αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο άσκησής της".

Περαιτέρω, στο άρθρο 1532 ΑΚ (όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 14 του Ν. 4800/2021 και ισχύει από 16.9.2021) ορίζεται: "Αν ο πατέρας ή η μητέρα παραβαίνουν τα καθήκοντα που τους επιβάλλει το λειτούργημά τους για την επιμέλεια του προσώπου του τέκνου ή τη διοίκηση της περιουσίας του ή αν ασκούν το λειτούργημα αυτό καταχρηστικά ή δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε αυτό, το δικαστήριο μπορεί, εφόσον το ζητήσουν ο άλλος γονέας ή οι πλησιέστεροι συγγενείς του τέκνου ή ο εισαγγελέας, να διατάξει οποιοδήποτε πρόσφορο μέτρο. Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: α. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, β. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, γ. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, δ. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, ε. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, στ. η καταδίκη του γονέα, με οριστική δικαστική απόφαση, για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή για εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής. Το δικαστήριο, στις περιπτώσεις του προηγούμενου εδαφίου, δύναται να αφαιρέσει από τον υπαίτιο γονέα την άσκηση της γονικής μέριμνας ή την επιμέλεια, ολικά ή μερικά, και να την αναθέσει αποκλειστικά στον άλλο γονέα, καθώς επίσης να διατάξει κάθε πρόσφορο μέτρο προς διασφάλιση του συμφέροντος του τέκνου. Αν συντρέχουν στο πρόσωπο και των δύο γονέων οι περιπτώσεις του δευτέρου εδαφίου, το δικαστήριο μπορεί να αναθέσει την πραγματική φροντίδα του τέκνου ή ακόμα και την επιμέλειά του ολικά ή μερικά σε τρίτο ή και να διορίσει επίτροπο...". Από την ανωτέρω διάταξη (στην οποία προστέθηκαν με το Ν. 4800/2021 έξι ενδεικτικές περιπτώσεις κακής άσκησης της γονικής μέριμνας) προκύπτουν τα ακόλουθα: Οι περιπτώσεις κακής άσκησης της γονικής μέριμνας του ανηλίκου που ενδιαφέρουν τη δημόσια τάξη και το κοινωνικό συμφέρον γενικότερα, είναι, διαζευκτικά διατυπωμένες, οι εξής: α) η παράβαση από τους γονείς των καθηκόντων που τους επιβάλλει το λειτούργημά τους, β) η καταχρηστική άσκηση του λειτουργήματός τους και γ) η αδυναμία τους να ανταποκριθούν σ` αυτό, χωρίς, όμως, να είναι εφικτός ο απόλυτος εννοιολογικός διαχωρισμός των ως άνω περιπτώσεων κακής άσκησης της γονικής μέριμνας, γιατί συχνά αυτές αλληλοεπικαλύπτονται (ΑΠ 267/2023). Ως παράβαση των καθηκόντων που επιβάλλει στους γονείς το λειτούργημα της γονικής μέριμνας θεωρείται οποιαδήποτε συμπεριφορά των γονέων αντικειμενικά αντίθετη με τις επιταγές των διατάξεων των άρθρων που καθορίζουν τις γονικές υποχρεώσεις, είτε αυτή οφείλεται σε υπαιτιότητα είτε εκδηλώνεται χωρίς υπαιτιότητά τους, καθώς και η πλημμελής εκπλήρωση των καθηκόντων αυτών με μέτρο κρίσης το οικονομικό, κοινωνικό και πνευματικό επίπεδο των γονέων (ΑΠ 1592/2023). Λόγοι που αφορούν την τρίτη των ανωτέρω περιπτώσεων, ήτοι την αδυναμία του γονέα να ανταποκριθεί στο λειτούργημά του είναι, μεταξύ άλλων, η τυχόν ασθένεια που επηρεάζει την ικανότητα προς ανταπόκριση στο λειτούργημα, ο δύστροπος χαρακτήρας, ο ακόλαστος και άσωτος βίος, η ανήθικη και εγκληματική διαγωγή του γονέα. Εάν δε η γονική μέριμνα ανήκει και στους δύο γονείς, αυτή, αφαιρουμένης της άσκησής της από τον ένα, θα παραμένει μόνο στον άλλο γονέα, βάσει της αρχής του πλήρους δικαιώματος κάθε γονέως άσκησης αυτής, ενώ εάν οι προϋποθέσεις της κακής άσκησης υπάρχουν και στο πρόσωπο του άλλου γονέως ή μόνο ο ακατάλληλος γονέας είναι στη ζωή ή έχει τη γονική μέριμνα, μπορεί το δικαστήριο να διατάξει την ανάθεση της επιμέλειας ή την άσκηση της γονικής μέριμνας του τέκνου σε τρίτο, ή να διορίσει επίτροπο για τη διοίκηση της περιουσίας αυτού (ΑΠ 457/2020, ΑΠ 1011/2020).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 1533 ΑΚ: "Η αφαίρεση του συνόλου της επιμέλειας του προσώπου του τέκνου και από τους δύο γονείς και η ανάθεσή της σε τρίτο διατάσσονται από το δικαστήριο μόνο όταν άλλα μέτρα έμειναν χωρίς αποτέλεσμα ή κρίνεται ότι δεν επαρκούν για να αποτρέψουν κίνδυνο της σωματικής, πνευματικής ή ψυχικής υγείας του τέκνου. Το δικαστήριο ορίζει την έκταση της γονικής μέριμνας που παραχωρεί στον τρίτο και τους όρους της άσκησής της.. ...Η ανάθεση γίνεται σε κατάλληλη οικογένεια, κατά προτίμηση συγγενική (ανάδοχη οικογένεια) και, αν αυτό δεν είναι δυνατό, σε κατάλληλο ίδρυμα". Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι παρέχεται εξουσία στο δικαστήριο αφαίρεσης του συνόλου της επιμέλειας ή της άσκησης της γονικής μέριμνας του τέκνου και από τους δύο γονείς του και ανάθεσης αυτής σε τρίτο. Όμως, για την αφαίρεση αυτή, κατ` άρθρο 1533 ΑΚ, απαιτείται η συνδρομή αθροιστικώς των εξής προϋποθέσεων: α) παράβαση από τους γονείς των καθηκόντων που τους επιβάλλονται από το λειτούργημά τους ή καταχρηστική άσκησή του ή αδυναμία ανταπόκρισής τους σ` αυτό και β) η αναποτελεσματικότητα άλλων μέτρων ή η ανεπάρκειά τους για την αποτροπή κινδύνου της σωματικής, πνευματικής ή ψυχικής υγείας του τέκνου.

Συνεπώς, το δικαστήριο της ουσίας, κατά την παρεχόμενη σ` αυτό εξουσία, για να προχωρήσει στην αφαίρεση της άσκησης της γονικής μέριμνας και από τους δύο γονείς, που συνεπάγεται την αφαίρεση από αυτούς του συνόλου της επιμέλειας του προσώπου του τέκνου, οφείλει προηγουμένως να προβεί σε διάγνωση της αναποτελεσματικότητας "άλλων μέτρων" ή σε κρίση περί της ανεπάρκειάς τους, διατυπώνοντας με επάρκεια και σαφήνεια στην απόφασή του τις σχετικές περί τούτου ουσιαστικές του παραδοχές. Τέτοια πρόσφορα "άλλα μέτρα" (υποβοηθητικά ή υποστηρικτικά στην άσκηση από τους γονείς του λειτουργήματος της γονικής μέριμνας) μπορούν να είναι, μεταξύ άλλων, η παρακολούθηση από το γονέα προγράμματος συμβουλευτικής, η καθιέρωση υποχρέωσης του γονέα να ενταχθεί σε πρόγραμμα υποστήριξης που προσφέρουν οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου ή άλλων δημόσιων δομών, η διάσπαση του περιεχομένου της επιμέλειας, η άδεια του δικαστηρίου πριν από οποιαδήποτε ενέργεια, η προηγούμενη από κάθε ενέργεια συμβουλή τρίτου ή η ανακοίνωση μελλοντικών ενεργειών σε κάποιο τρίτο κλπ. Η δε λήψη οποιουδήποτε μέτρου από το δικαστήριο και πολύ περισσότερο εκείνου της αφαίρεσης της γονικής μέριμνας του προσώπου του τέκνου και από τους δύο γονείς και της ανάθεσής της σε τρίτο πρέπει να διαπνέεται από την αρχή της προσφορότητας, δηλαδή της καταλληλότητας του μέτρου για την αποτροπή του κινδύνου που δημιουργεί η κακή άσκηση της γονικής μέριμνας προς την οποία συνάπτεται η αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή της αναλογίας του μέτρου προς τον επιδιωκόμενο σκοπό και της ελάχιστης δυνατής επέμβασης στη σχέση γονέων και τέκνου (ΑΠ 267/2023, ΑΠ 1011/2020, ΑΠ 457/2020). Τέλος, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1511 παρ. 4, 1532, 1533 ΑΚ, 592 παρ.3β και 612 παρ.1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο, προκειμένου, να ρυθμίσει την άσκηση της γονικής μέριμνας ανηλίκου τέκνου σε περίπτωση διαζυγίου των γονέων του ή όταν πρόκειται για τέκνο που γεννήθηκε χωρίς γάμο των γονέων του, πριν από την έκδοση της απόφασής του, ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου, λαμβάνει υπόψη τη γνώμη του. Για την κρίση του δε αυτή ως προς την ύπαρξη ή μη τέτοιας ωριμότητας, που σχηματίζεται από την ελεύθερη εκτίμηση των αποδείξεων, ούτε ειδική αιτιολογία απαιτείται, ούτε αναιρετικός έλεγχος επιτρέπεται, αφού αυτή αποτελεί εκτίμηση πραγματικού γεγονότος, κατ` άρθρ. 561 ΚΠολΔ (ΑΠ 1011/2020, ΑΠ 358/2019).

Γ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1α ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνας που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση δικαιωμάτων και τη γένεση υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα. Η παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με απόδοση στον κανόνα δικαίου έννοιας μη αληθινής ή μη αρμόζουσας, ή έννοιας περιορισμένης ή στενής, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ ΑΠ 2/2019, ΟλΑΠ 10/2011, ΑΠ 357/2023, ΑΠ 1406/2021). Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης συντρέχει, όταν στο αιτιολογικό της απόφασης, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε ή αν συνέτρεχαν οι όροι άλλου κανόνα που ήταν εφαρμοστέος αλλά δεν εφαρμόσθηκε (Ολ. ΑΠ 2/2019, ΟλΑΠ 15/2006, ΑΠ 357/2023, ΑΠ 150/2023).

Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τους συναφείς πρώτο, δεύτερο, τέταρτο, κατά το πρώτο σκέλος του και πέμπτο λόγους της αναίρεσης αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση τις αναιρετικές πλημμέλειες από το άρθρο 559 παρ.1 και 19 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενοι ότι το δικαστήριο παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου με αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1511, 1532, 1533 ΑΚ, δεχόμενο εσφαλμένα ότι, εν προκειμένω, συντρέχει περίπτωση αφαίρεσης από αυτούς του συνόλου της άσκησης της γονικής μέριμνας των ανηλίκων τέκνων τους και ότι το βέλτιστο συμφέρον των τελευταίων επιβάλλει την ανάθεση της άσκησης του συνόλου της γονικής μέριμνας, του μεν ανηλίκου υιού της πρώτης αναιρεσείουσας, Θ. Μ. στον πατέρα του, δεύτερο αναιρεσίβλητο, της δε ανήλικης θυγατέρας των αναιρεσειόντων, Α. - Μ. Μ. του Μ. στο φιλανθρωπικό σωματείο με την επωνυμία "ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΩΡΙΑ SOS ΕΛΛΑΔΟΣ", καταλήγοντας προσέτι στην κρίση αυτή χωρίς προηγουμένως να ζητήσει να λάβει τη γνώμη των ανηλίκων τέκνων τους.
Από την παραδεκτή, κατ` άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι το δικαστήριο δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Η πρώτη καθ' ης η αίτηση-πρόσθετη παρέμβαση Γ. Σ. του Α. είναι βιολογική μητέρα των ανηλίκων τέκνων της, α) Θ. Μ. , ο οποίος γεννήθηκε την ...-2013 εντός του γάμου της με τον τρίτο καθ' ου η αίτηση Π. Μ. του Γ. , και β) Α.-Μ. Μ. , η οποία γεννήθηκε την ...-2017 από την εκτός γάμου σχέση της με τον δεύτερο καθ' ου η αίτηση Φ. Μ. του Μ. Ειδικότερα, η πρώτη καθ' ης η αίτηση και ο τρίτος καθ' ου η αίτηση, τέλεσαν νόμιμο γάμο το έτος 2013, κατά τη διάρκεια του οποίου, όπως προεκτέθηκε, απέκτησαν το ανωτέρω άρρεν ανήλικο τέκνο τους, πλην όμως, στη συνέχεια αποφάσισαν τη λύση του μεταξύ τους γάμου, ο οποίος και λύθηκε με αμετάκληση δικαστική απόφαση. Ακολούθως, η Γ. Σ. γνώρισε και σύναψε προσωπικό δεσμό με τον δεύτερο καθ' ου η αίτηση Φ. Μ. , κατά τη διάρκεια του οποίου γεννήθηκε το δεύτερο ως άνω θήλυ ανήλικο τέκνο, το οποίο αυτός αναγνώρισε εκουσίως με την υπ' αριθ. ...-2017 πράξη αναγνώρισης του συμβολαιογράφου Αθηνών Μ. Π. και τη συναίνεση προς τούτο της μητέρας της ανήλικης (βλ. και από ...-2017 αντίγραφο της με στοιχεία .../2017 ληξιαρχικής πράξης γέννησης του ανωτέρω τέκνου, εκδοθέντος από τη Ληξίαρχο Αθηναίων) και, ως εκ τούτου, οι δύο γονείς συνασκούν από κοινού πλέον την γονική μέριμνα του τέκνου τους αυτού σύμφωνα με το άρθρο 1515 ΑΚ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 9 του ν. 4800/2021 και κατά τα άρθρα 18 και 19 του ίδιου νόμου αφενός εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς την 16η-9-2021 υποθέσεις και αφετέρου ισχύει και τα τέκνα που αναγνωρίστηκαν πριν την 16η-9-2021. Κατά το χρόνο δε της γνωριμίας των δύο πρώτων καθ' ων η αίτηση-καθ' ων η πρόσθετη παρέμβαση, ο δεύτερος είχε αποκτήσει από τον προηγούμενο γάμο του με άλλη γυναίκα δύο ακόμη τέκνα, ήτοι τη Σ. Μ. (γεννηθείσα την ...-2006) και τη Σ. Μ. (γεννηθείσα την ...-2010), με τις οποίες η πρώτη των καθ' ων η αίτηση Γ. Σ. είχε για ορισμένο χρονικό διάστημα συμβιώσει μαζί με τον πατέρα τους, δεύτερο καθ' ου η αίτηση. Ακολούθως, όμως, λόγω προβλημάτων στην ομαλή εξέλιξη του κοινού τους βίου, διασπάστηκε αυτός και ο δεύτερος καθ' ου η αίτηση μετεγκαταστάθηκε μαζί με τις δύο προαναφερόμενες από τον προηγούμενο γάμο του θυγατέρες του σε έτερη οικία. Στη συνέχεια, τον Αύγουστο του έτους 2018 η πρώτη καθ' ης η αίτηση προέβη σε απόπειρα αυτοκτονίας παρουσία των δύο προαναφερόμενων ανηλίκων τέκνων της, Θ. και Α.-Μ. , όπως προκύπτει και από τις από 22-8-2018 εκθέσεις ένορκης εξέτασης των αστυνομικών Κ. Ν. και Α. Φ. ενώπιον του Α. Δ.

Ειδικότερα, οι τελευταίοι καταθέτουν ότι εντεταλμένοι από την κληθείσα σχετικώς Υπηρεσία τους μετέβησαν στην οικία της πρώτης των καθ' ων η αίτηση, τη θύρα της οποίας τους άνοιξε ο ανήλικος Θ. και βρήκαν εκεί την καθ' ης η αίτηση να έχει τελέσει απόπειρα απαγχονισμού, στην οποία παρείχαν τις πρώτες βοήθειες ("...Άμεσα μεταβήκαμε στο σημείο όπου μας ανέμενε και άνοιξε την πόρτα της οικίας ανήλικο αγοράκι με τα στοιχεία Μ. Θ. του Π. και της Γ., γεννηθείς .../2017 στα Χανιά και μας υπέδειξε τη μητέρα του η οποία ήταν ξαπλωμένη στο πάτωμα της οικίας με ένα φουλάρι δεμένο στο λαιμό. Ακόμη στην οικία ανευρέθη στο υπνοδωμάτιο της κούνιας ένα ανήλικο κοριτσάκι ηλικίας περίπου 10 μηνών. Άμεσα απομακρύναμε τα ανήλικα τέκνα από το σημείο και παρείχαμε τις πρώτες βοήθειες στη μητέρα τους η οποία αφού της αφαιρέσαμε το φουλάρι επανέκτησε τις αισθήσεις της. Στην ερώτησή μου γιατί προέβη σε αυτή την ενέργεια μου δήλωσε ότι ο πατέρας της μικρής της χρωστάει χρήματα τα οποία δεν της επιστρέφει και επειδή δεν έχει να ταΐσει τα παιδιά της προτίμησε να βάλει τέλος στη ζωή της..."). Τότε, κατόπιν συνεδριών που ακολούθησαν με τα δύο ανήλικα τέκνα, τη μητέρα τους, τον πατέρα της ανήλικης και με τη γιαγιά και τον παππού των ανηλίκων από τη μητρική γραμμή από θεράποντες ιατρούς της Παιδοψυχιατρικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων "Η Αγία Σοφία", όπως προκύπτει από το από 18-9-2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου 22015 εμπιστευτικό έγγραφο, απευθυνόμενο προς την Εισαγγελία Ανηλίκων Αθηνών, διαπιστώθηκε, μεταξύ άλλων, ότι από την αλληλεπίδραση της μητέρας με τα παιδιά της, φάνηκε πως δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις συναισθηματικές τους ανάγκες παρ' όλο που νοιάζεται γι' αυτά. Σχετικά με το γεγονός (απόπειρα αυτοκαταστροφής της μητέρας) που έφερε τα ανήλικα στο Νοσοκομείο, η μητέρα περιέγραφε την ψυχική κατάσταση απόγνωσης, στην οποία είχε περιέλθει μετά την εγκατάλειψή της από τον σύντροφό της και πατέρα του βρέφους. Η απόπειρα έγινε παρουσία των παιδιών και ο Θ. τηλεφώνησε στην μητρική γιαγιά για να ζητήσει βοήθεια. Από τα παραπάνω προέκυψαν σοβαρά ερωτήματα ως προς την ικανότητά της ν' ανταποκριθεί στο γονεϊκό ρόλο της σε εκείνη τη χρονική συγκυρία, και για τον λόγο αυτό κρίθηκε απαραίτητη η ψυχιατρική εκτίμηση και παρακολούθησή της, καθώς και η συνέχιση της ψυχοκοινωνικής υποστήριξής της. Ακολούθως, μετά το περιστατικό αυτό η προσωρινή φιλοξενία των ως άνω ανηλίκων ανατέθηκε, δυνάμει της υπ' αριθ. ...-2018 εισαγγελικής διάταξης κατ' άρθρο 1532 ΑΚ, στον Ξενώνα Βρεφών του (προσθέτως εδώ παρεμβαίνοντος) φιλανθρωπικού σωματείου με την επωνυμία "ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΩΡΙΑ SOS ΕΛΛΑΔΟΣ", όπου παραμένουν μέχρι σήμερα δυνάμει της ανωτέρω διάταξης.

Περαιτέρω, κατά τον χρόνο της παραμονής των δύο ανηλίκων στον Ξενώνα του ανωτέρω νομικού προσώπου έλαβε χώρα ψυχιατρική, ψυχολογική, λογοπεδική και εργοθεραπευτική αξιολόγηση του ανηλίκου Θ. από το εξειδικευμένο προσωπικό του, κατά την οποία διαπιστώθηκε ότι ο ανήλικος παρουσίαζε δυσκολία αρθρωτικού τύπου στη γλωσσική έκφραση, ελλείμματα στις δεξιότητας της αδρής και λεπτής κινητικότητας και αδυναμία οργάνωσης παιχνιδιού (αναλόγου της χρονολογικής του ηλικίας), καθώς και πρωτοπαθή ενούρηση. Οι ανωτέρω δυσκολίες πήγαζαν από αναπτυξιακή ανωριμότητα οφειλόμενη στις συνθήκες και την ποιότητα της πρωτογενούς υποστήριξής του και ειδικότερα στην έκθεσή του σε ασταθείς συνθήκες διαβίωσης, στη συναισθηματική αστάθεια της μητέρας, στη μη έγκαιρη αναγνώριση των δυσκολιών του παιδιού και έλλειψη σχετικής παρέμβασης, στην έκθεσή του στο ενώπιον του λαβόν χώρα ανωτέρω αναφερόμενο τραυματικό για τον ψυχισμό του γεγονός της απόπειρας της μητέρας του να αφαιρέσει τη ζωή της κλπ. Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών τον Απρίλιο του έτους 2019 ξεκίνησαν ψυχοθεραπευτικές, λογοθεραπευτικές και εργοθεραπευτικές παρεμβάσεις από το εξειδικευμένο προσωπικό του προαναφερόμενου Ξενώνα. Στα πλαίσια αυτά αποφασίστηκε και η επαναφοίτηση του ανηλίκου στο νηπιαγωγείο λόγω των γνωστικών, ψυχοκινητικών και ψυχοκοινωνικών ελλειμμάτων που εμφάνιζε, τα οποία, όπως προαναφέρθηκε, οφείλονταν στις δυσμενείς συνθήκες που επικρατούσαν στο οικογενειακό του περιβάλλον. Η επαναφοίτηση του αυτή γνωμοδοτήθηκε και από το αρμόδιο Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ).

Εξάλλου, η ανήλικη Α. - Μ. Μ. , κατά την έναρξη της φιλοξενίας της στο ανωτέρω νομικό πρόσωπο, παρουσίαζε καταθλιπτικόμορφο συναίσθημα και κατά διαστήματα εμφάνιζε εικόνα χαλάρωσης του μυϊκού τόνου του σώματος, η οποία σχετιζόταν με την ψυχοσυναισθηματική κατάστασή της. Με την πάροδο όμως του χρόνου της φιλοξενίας της, η εικόνα της αυτή βελτιώθηκε, αμφότερα δε τα δύο ανήλικα τέκνα προσαρμόστηκαν στο περιβάλλον του Ξενώνα σχετικά ομαλά, λαμβάνοντας έκτοτε σταθερά την απαραίτητη φροντίδα για την ομαλή τους εξέλιξη και τη σταδιακή κάλυψη των αναπτυξιακών τους ελλειμμάτων με τη συνδρομή του εξειδικευμένου προσωπικού του Ξενώνα. Στα πλαίσια της προσπάθειας αυτής πραγματοποιούνταν, τους τέσσερις πρώτους μήνες από την έναρξη της φιλοξενίας των ανηλίκων, εβδομαδιαίες συναντήσεις των γονέων με τα παιδιά, των οποίων προηγούνταν συμβουλευτικού τύπου συναντήσεις με το κλινικό προσωπικό του Ξενώνα, με στόχο αφενός μεν την υποστήριξη του πατέρα και της μητέρας, προκειμένου να κατανοήσουν τα προβλήματα και τις δυσλειτουργικές συμπεριφορές τους, αφετέρου δε να αναγνωρίσουν τις ανάγκες των παιδιών, έτσι ώστε να καταφέρουν να σχετίζονται μαζί τους με πιο αποτελεσματικό και κατάλληλο τρόπο. Στο διάστημα αυτών των τεσσάρων μηνών παρέμβασης, ενώ αναδείχθηκαν οι δυσκολίες των γονέων τόσο σε ατομικό όσο και σε επίπεδο ζεύγους, οι ίδιοι δεν μπορούσαν να τις αναγνωρίσουν και να τις αντιμετωπίσουν ούτε είχαν διαμορφώσει ένα συγκεκριμένο αίτημα υποστήριξης, το οποίο να δείχνει ότι έχουν συνειδητοποιήσει τις αδυναμίες του οικογενειακού συστήματος συνολικά, αλλά και του κάθε γονέα μεμονωμένα, φαινόταν δε ότι συνεργάζονται με το προσωπικό του Ξενώνα, επειδή ήταν κάτι που επιβάλλεται από τον νόμο, χωρίς να έχουν αντιληφθεί τη σημαντική δυνατότητα και ευκαιρία που τους παρεχόταν να υποστηριχθούν στο γονεϊκό ρόλο τους, ενώ η σχέση μεταξύ των δύο αυτών γονέων διεπόταν από παρορμητισμό, αστάθεια και συγκρούσεις, στοιχεία τα οποία ωστόσο αυτοί δεν αναγνώριζαν ως υπαρκτά.

Περαιτέρω, αποδείχτηκε, ως προς την πρώτη καθ' ης η αίτηση μητέρα των ανηλίκων τέκνων, ότι πάσχει από τη διαταραχή της συναισθηματικά ασταθούς προσωπικότητας (F60.3), όπως αυτό βεβαιώνεται από το υπ' αριθ. πρωτ. ...-2019 έγγραφο του Διευθυντή του Κέντρου Ψυχικής Υγείας του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών "Η ΣΩΤΗΡΙΑ", απευθυνόμενο προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, όπου εκτίθεται, μεταξύ άλλων, ότι "Έγινε ψυχιατρική εξέταση πρώτη φορά στις 10-12-2018, επιβεβαιώθηκε η διάγνωση από τον "ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ" δηλαδή F60.3 : διαταραχή της συναισθηματικά ασταθούς προσωπικότητας...Επίσης σε έλεγχο που έκανε σε νευροψυχολόγο ...βρέθηκε να έχει οριακή νοημοσύνη. Επίσης η σχέση με τον σύντροφό της έχει σοβαρά προβλήματα που επιδεινώνουν την ψυχολογία της. Λόγω των ανωτέρω η πρόγνωση δεν είναι καλή...". Ακόμη, στην υπ' αριθ. πρωτ. 93/4-2-2020 απάντηση του Κέντρου Ψυχικής Υγείας του ιδίου Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών "Η ΣΩΤΗΡΙΑ", συνταχθείσα από τον ίδιο ανωτέρω αναφερόμενο Διευθυντή, αναφέρεται ότι: "...Σε όλη την εξέταση δεν φάνηκε να έχει δονούμενο συναίσθημα σε σχέση με την απομάκρυνση των παιδιών της και δεν έδειξε να καταλαβαίνει τα ιατρικά προβλήματα του γιου της. Επίσης δείχνει να αδυνατεί να καταλάβει την δυσκολία του να αναλαμβάνει και την ανατροφή των παιδιών του συντρόφου της, όπως και άλλα ζητήματα που έχουν σχέση με την ανάγκη ύπαρξης σταθερού περιβάλλοντος για την ψυχική ισορροπία των τεσσάρων συνολικά παιδιών" (εκ των οποίων τα δύο ήταν αυτά του δεύτερου των καθ' ων η αίτηση από προηγούμενο γάμο του).. Ακόμη, στην υπ' αριθ. πρωτ. ...-2020 έγγραφη Ενημέρωση του Ξενώνα Βρεφών SOS αναφέρεται ότι στις ...-2020 ο δεύτερος καθ' ου η αίτηση προσήλθε μόνος του την καθορισμένη ημέρα και ώρα συνάντησης στον Ξενώνα και ανέφερε ότι το βράδυ της 5ης-3-2020 η καθ' ης έχασε τον αυτοέλεγχό της και του επιτέθηκε δαγκώνοντάς τον επανειλημμένα και κτυπώντας τον στο κεφάλι με γυαλί, ενώ εκσφενδόνιζε και έσπαγε αντικείμενα στο σπίτι και γι' αυτό αναγκάστηκε να καλέσει την Αστυνομία μετά και από σχετική τηλεφωνική επικοινωνία με τους γονείς της καθ' ης, της οποίας και ακολούθησε η ακούσια νοσηλεία της στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής "ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ", κατόπιν εισαγγελικής προς τούτο εντολής για 48 ώρες, η ισχύς της οποίας επεκτάθηκε χρονικά από τους θεράποντες ιατρούς του ανωτέρω Νοσοκομείου. Στο πλαίσιο της νοσηλείας αυτής συντάχθηκε και το αριθ. πρωτ. ...-2020 έγγραφο του ίδιου Ψυχιατρικού Νοσοκομείου, στο οποίο αναφέρεται από τους ψυχιάτρους του Α. Λ. και Κ. Κ. ότι η πρώτη καθ' ης η αίτηση έχει μερική μόνο επίγνωση του νοσηρού της κατάστασής της και εκτίθεται η θετική γνωμοδότησή τους για την ανάγκη νοσηλείας της στην ανωτέρω Ψυχιατρική Κλινική, ενώ στην προηγηθείσα από ...-2020 ιατρική γνωμάτευση των ψυχιάτρων Ν. Δ. και Α. Λ. του ιδίου ως άνω Ψυχιατρικού Νοσοκομείου αναφέρεται ότι η πρώτη καθ' ης η αίτηση πάσχει από συναισθηματικές διαταραχές και εμφανίζει "συναισθηματική ευμεταβλητότητα, ευσυγκινησία, καταθλιπτικόμορφη διάθεση", καθώς και ότι "αναφέρει συχνούς διαπληκτισμούς με το σύντροφό της". Επίσης, αποδείχτηκε ότι οι δύο πρώτοι καθ' ων η αίτηση, παρά την παρέλευση του ικανού χρονικού διαστήματος των τριών περίπου ετών μετά την εισαγωγή των ανηλίκων τέκνων στον Ξενώνα (Δεκέμβριος 2018), δεν έχουν παρουσιάσει κάποια ουσιώδη βελτίωση, παρά και την καθοδήγηση και τη συμβουλευτική στήριξη, που έχουν λάβει από το επιστημονικό προσωπικό του Ξενώνα, όπως προεκτέθηκε, σε σχέση με την αντίληψη από την πλευρά τους των πραγματικών συναισθηματικών αναγκών των ανηλίκων τέκνων, ούτε και μεταβλήθηκε θετικά η ικανότητά τους προς τούτο. Ειδικότερα, ναι μεν επιδεικνύουν ενδιαφέρον για τα ανήλικα τέκνα (η πρώτη καθ' ης γι' αμφότερα, ο δεύτερος καθ' ου για το βιολογικό του τέκνο, ήτοι την ανήλικη Α.-Μ.), τα οποία επισκέπτονται και ως προς τα οποία έχουν καταβάλει προσπάθεια να αναπτύξουν ένα πιο σταθερό και ουσιαστικό δεσμό στο ενισχυτικό και προστατευμένο περιβάλλον των παρεμβάσεων του Ξενώνα, πλην όμως, τόσο ο καθένας μεμονωμένα όσο και αμφότεροι στη μεταξύ τους σχέση, η οποία όπως κατέθεσε η πρώτη εξ αυτών κατά την ακροαματική διαδικασία, πρόκειται να μετεξελιχθεί σε έγγαμη συμβίωση, καθώς πρόκειται να τελέσουν μεταξύ τους γάμο, δεν έχουν την απαραίτητη ικανότητα, με γνώμονα πάντα το συμφέρον των τέκνων, να αντιληφθούν τις ανάγκες των τελευταίων και να δημιουργήσουν ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον για την ομαλή κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών τους. Η ανεπάρκεια αυτή της γονεΐκής τους ικανότητας δεν παρουσίασε βελτίωση παρά το αρκετά μεγάλο διαδραμόν χρονικό διάστημα από τότε που η καθ' ης μητέρα τους επιχείρησε ενώπιον των τέκνων της πράξη αυτοκαταστροφής, κατά τα προαναφερόμενα, και αυτά εισήχθησαν προς φιλοξενία τους στον Ξενώνα, και παρά την συνδρομή που τους έχει παρασχεθεί σε επίπεδο συμβουλευτικής από το επιστημονικό και εξειδικευμένο προσωπικό του τελευταίου. Από τα προαναφερόμενα συνάγεται ότι η πρώτη και ο δεύτερος καθ' ων η αίτηση-πρόσθετη παρέμβαση, παρά την επιθυμία τους να επανασυνδεθούν με τα ανήλικα τέκνα τους και τις προσπάθειες που φαίνεται πως κάνουν προς αυτή την κατεύθυνση, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες σε πολλαπλά επίπεδα, τις οποίες δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν και αδυνατούν να αντιμετωπίσουν επαρκώς. Η ακαταλληλότητα των δύο πρώτων καθ' ων η αίτηση να ανταποκριθούν στο γοϊνεικό τους ρόλο γίνεται εμφανής από τα προαναφερόμενα σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα της μητέρας, την αδυναμία να συνειδητοποιήσουν και να προτεραιοποιήσουν τις ανάγκες των παιδιών έγκαιρα, έτσι ώστε να αποφευχθεί η θυματοποίησή τους και να μην χρειάζεται παρέμβαση από επιστημονικό προσωπικό, η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, την έντονα συγκρουσιακή σχέση τους, καθώς και την ανεπαρκή αναγνώριση και κατανόηση των παραπάνω γεγονότων, που αυξάνει την πιθανότητα επαναθυματοποίησης των παιδιών, ενδεχόμενο, το οποίο θα έχει ολέθριες συνέπειες γι' αυτά, ενόψει και του ότι, όπως με σαφήνεια εκτίθεται και στο ανωτέρω υπ' αριθ. πρωτ. ...-2020 έγγραφο ενημέρωσης του Ξενώνα Βρεφών SOS, κανένα από τα κριτήρια της γονεϊκής καταλληλότητας, ήτοι η ικανότητα αναγνώρισης και ανταπόκρισης στις αναπτυξιακές και σωματικές ανάγκες των παιδιών, η ικανότητα να θέτουν σε προτεραιότητα τις ανάγκες των παιδιών, η ικανότητα για διατήρηση σταθερής φροντίδας τους, η ικανότητα αναγνώρισης των προβλημάτων τους και οι σχετικές επανορθωτικές δράσεις που αναλαμβάνουν, δεν αξιολογούνται θετικά, εξαιρουμένης της δυνατότητας εργασίας και οικονομικής διαχείρισης όσον αφορά στον δεύτερο καθ' ου η αίτηση, στοιχεία όμως τα οποία δεν επαρκούν για την προαγωγή και διασφάλιση της πλήρους ψυχολογικής και συναισθηματικής ανατροφής ενός τέκνου. Ειδικότερα, οι δύο πρώτοι καθ' ων η αίτηση είναι δύο ενήλικες με ενδιαφέρον για τα παιδιά τους, οι οποίοι όμως συνεχίζουν να δυσκολεύονται να αντιληφθούν τις αναπτυξιακές ανάγκες τους και να ανταποκριθούν σε αυτές, παρά τη συστηματική συνεργασία με την επιστημονική ομάδα του Ξενώνα στο πλαίσιο των εβδομαδιαίων συμβουλευτικού τύπου συναντήσεων, που συνέχισαν να πραγματοποιούνται καθ' όλο αυτό το χρονικό διάστημα, με στόχο την κατανόηση εκ μέρους τους των λόγων που τους οδήγησαν στην απομάκρυνση των παιδιών, τον εντοπισμό και την αναγνώριση των δεξιοτήτων που απαιτούνται να έχουν οι γονείς για την ομαλή σωματική, ψυχοσυναισθηματική και ασφαλή ανάπτυξη των παιδιών τους και την ανάπτυξη των γονεϊκών αυτών δεξιοτήτων, τις οποίες όμως δεν απέκτησαν αυτοί, ενόψει και του ότι η συνεργασία τους με το προσθέτως παρεμβαίνον γινόταν ως επιβαλλόμενη εκ του νόμου χωρίς να έχουν αντιληφθεί τη σοβαρότητα των λόγων που τους έχουν οδηγήσει σε αυτή τη θέση. Ενισχυτικά των ανωτέρω, είναι και συγκεκριμένα περιστατικά, που εκτίθενται στο ανωτέρω ενημερωτικό έγγραφο, ενδεικτικά της μη ανταπόκρισης των καθ' ων η αίτηση στο γονεϊκό τους ρόλο, όπως το γεγονός ότι η μητέρα των ανηλίκων κατά τις συναντήσεις της με τα παιδιά της δυσκολευόταν να προσαρμόσει το παιχνίδι στις ηλικιακές ανάγκες των παιδιών, ακόμα και με τη βοήθεια του παρευρισκόμενου παιδαγωγού και ότι η αλληλεπίδρασή της με τα ανήλικα ήταν απολύτως επιφανειακή. Αναφέρεται ενδεικτικά περίπτωση, που η καθ' ης η αίτηση ξεκινούσε να παίζει ένα επιτραπέζιο παιχνίδι με τον ανήλικο Θ. και αντί να τον καθοδηγεί πώς να το παίξει μαζί της, κατέληγε να το παίζει μόνη της στη θέση του ανηλίκου τέκνου. Σε αυτό δε το παιχνίδι προσπαθούσε να εντάξει και την ανήλικη Α.-Μ. , η οποία όμως δεν μπορούσε λόγω της πολύ μικρής της ηλικίας να ανταποκριθεί σ' αυτό, κάτι το οποίο η μητέρα της δεν φαινόταν να κατανοεί, αλλ' αντιθέτως επέμενε, με αποτέλεσμα τον εκνευρισμό του παιδιού. Ακόμη, οι δύο γονείς δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν τις αναπτυξιακές ανάγκες των παιδιών τους και να ανταποκριθούν με πρόσφορο τρόπο σ' αυτές, ενώ σε συνάντησή τους, στις 2-9-2019, με το προσωπικό του Ξενώνα η μητέρα δεν κατάφερε να κατανοήσει το στόχο της συνάντησης, που ήταν η κατανόηση της συμπεριφοράς του Θ. και της διαφοροποίησής της από προηγούμενες συμπεριφορές, ώστε να μπορούν να αλληλεπιδράσουν μαζί του κατάλληλα, και η μητέρα θύμωσε με την ψυχολόγο και κατηγόρησε τον Ξενώνα για την αλλαγή της συμπεριφοράς του Θ. προς εκείνη, επειδή η ανεξαρτητοποίησή του, αναλογικά με την ηλικία του, δεν της άρεσε, καθώς επιθυμεί να είναι προσκολλημένος σ' αυτή, ωθώντας τον σε αναπτυξιακή καθυστέρηση, αδυνατώντας να κατανοήσει τη φυσιολογική εξελικτική ανάγκη ενός παιδιού για διαφοροποίηση και αυτονόμηση. Ακόμη, διαπιστώθηκε παρορμητικότητα της μητέρας, που επιδρά στη σκέψη της και στη συμπεριφορά της, με αποτέλεσμα να θέτει σε προτεραιότητα τις δικές της ανάγκες, αντί γι' αυτές των παιδιών και μάλιστα αυτή, κατά τις περιόδους των έντονων συγκρούσεων, έφθασε στο σημείο να δηλώνει στον ανήλικο Θ. ότι ο πατέρας του είχε αποβιώσει. Γενικά δε από τα λαβόντα χώρα κατά τις ανωτέρω συμβουλευτικές συναντήσεις προκύπτει ότι η αναγνώριση των προβλημάτων των παιδιών από τους δύο πρώτους των καθ' ων η αίτηση-καθ' ων η πρόσθετη παρέμβαση είναι σχεδόν αδύνατη. Ενδεικτικό τούτου είναι π.χ. η άγνοια εκ μέρους τους των σοβαρών ελλειμμάτων του Θ. , με αποτέλεσμα να υπολείπεται αυτός σημαντικά για την ηλικία του σε όλους τους τομείς, ενώ η μητέρα του, πρώτη των καθ' ων η αίτηση, δεν αποδέχεται ότι η απόπειρα αυτοκτονίας της μπροστά στον Θ. ήταν ένα εξαιρετικά τραυματικό για τον ανήλικο γεγονός και το υποβαθμίζει συστηματικά, παρότι μάλιστα ο Θ. έχει αναφερθεί στη μεγάλη ανησυχία και τη στενοχώρια που δοκίμασε ζώντας την ενώπιον του ενέργεια αυτή της μητέρας του. Οι δύο πρώτοι των καθ' ων η αίτηση επέδειξαν μεν κατά το ανωτέρω διάστημα της συνεργασίας τους με το προσθέτως παρεμβαίνον σταθερότητα παρουσιών, αλλά δεν μπόρεσαν να κάνουν τις απαιτούμενες, ουσιαστικές αλλαγές, που να ενδεικνύουν ότι έχουν συνειδητοποιήσει τις αδυναμίες του οικογενειακού τους συστήματος συνολικά, αλλά και του κάθε γονέα μεμονωμένα. Η μόνη θετική αλλαγή, σε αυτό το διάστημα, ήταν μικρή μείωση της παρορμητικότητας της μητέρας και η φοίτησή της σε ΙΕΚ ζαχαροπλαστικής, γεγονός που υποδηλώνει μεν ένα πλάνο επαγγελματικής αποκατάστασης, η βελτίωση όμως αυτή πραγματοποιήθηκε το τελευταίο χρονικό διάστημα και ενώ δεν χρειαζόταν να παρέχει παράλληλα η μητέρα και την καθημερινή φροντίδα στα δύο ανήλικα τέκνα της, λόγω της εισαγωγής τους και της διαμονής τους στον Ξενώνα του προσθέτως παρεμβαίνοντος. Σύμφωνα, άλλωστε, με τις διαπιστώσεις της Ψυχιάτρου του Κέντρου Ψυχικής Υγείας του Γ.Ν.Ν.Θ.Α. "Η ΣΩΤΗΡΙΑ", η μητέρα έχει πολύ επιβαρυμένο νευροφυσιολογικό και συναισθηματικό προφίλ και οι αντιληπτικές και ψυχικές αυτές επιβαρύνσεις καθιστούν αδύνατη την κατανόηση των αναπτυξιακών και συναισθηματικών αναγκών των παιδιών της, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνειδητοποιήσει τις ευθύνες του γονεϊκού ρόλου της, από δε τις μέχρι τώρα συναντήσεις συνεργασίας και συμβουλευτικής με το αρμόδιο προσωπικό του προσθέτως παρεμβαίνοντος προκύπτει μεγάλη ανησυχία για τις ενδοοικογενειακές σχέσεις της, οι οποίες διέπονται από παρορμητισμό και αστάθεια και μερικές φορές βία, αλλά και για την ψυχική υγεία της, λόγος για τον οποίο παρακολουθείται σε ψυχιατρικό και νευρολογικό επίπεδο. Αλλά και από την υπ' αριθ. πρωτ. ...-2021 συμπληρωματική ενημέρωση του Α. Μ. , διευθυντή του Ξενώνα Βρεφών SOS, προκύπτει πως η μητέρα εξακολουθεί να αδυνατεί μέχρι και σήμερα να συντονιστεί με τις ανάγκες των τέκνων της και σε επιμέρους συναντήσεις της μαζί τους, απευθυνόμενη στον Θ. , τον αποκάλεσε κλέφτη, γιατί πήρε κάτι από την αδερφή του, τον αποκαλούσε "σκατο - Μ." ή αποκαλούσε την Α. - Μ. "χοντρούλα", ενώ πρόκειται για ένα παιδί φυσιολογικού βάρους. Ο δεύτερος δε των καθ' ων η αίτηση έχει μεν δυνατότητα βασικής κατανόησης, γίνεται ωστόσο πολύ παθητικός και πολλές φορές αδύναμος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του γονεϊκού ρόλου του. Δυσκολεύεται να αναγνωρίσει τα αναπτυξιακά ελλείμματα των παιδιών του (συμπεριλαμβανομένων και των δύο θυγατέρων του από τον πρώτο του γάμο), καθώς και να οριοθετήσει τις σχέσεις του με την πρώην σύζυγό του, με αποτέλεσμα τόσο τα τέκνα, όσο και η πρώτη των καθ' ων η αίτηση, να εμπλέκονται σε έντονες συγκρούσεις και διαπληκτισμούς, ακόμα και με συντρόφους της πρώην συζύγου του, όπως π.χ. είναι επεισόδιο, κατά το οποίο ο σύντροφος της πρώην συζύγου του δεύτερου των καθ' ων η αίτηση απείλησε τον τελευταίο με μαχαίρι, παρουσία της πρώτης των καθ' ων και των δύο θυγατέρων του από τον πρώτο του γάμο. Ακόμη, αποδείχτηκε πως άλλο υποστηρικτικό δίκτυο για τους δύο πρώτους των καθ' ων η αίτηση δεν υπάρχει, καθώς οι γονείς της μητέρας διαμένουν στην Κρήτη και επισκέπτονται σπάνια το ζευγάρι, ενώ το συγγενικό περιβάλλον του δεύτερου καθ' ου η αίτηση διαμένει στην Αλβανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι γονείς δε της μητέρας έχουν επισκεφτεί τον Ξενώνα ελάχιστες φορές από την εισαγωγή σ' αυτόν των δύο παιδιών, ενώ επικαλούνταν επανειλημμένα τη δυσκολία τους να ταξιδέψουν καθώς χρειάζεται να φροντίζουν και το μικρότερο παιδί τους που έχει προβλήματα. Σημειώνεται δε, ότι και οι γονείς της πρώτης των καθ' ων η αίτηση, όταν έλαβε χώρα η ανωτέρω αναφερόμενη απόπειρα αυτοκαταστροφής της, εξέφρασαν στις αρμόδιες αρχές, που επιλήφθησαν της υπόθεσης, την έντονη ανησυχία τους για την ψυχική κατάσταση της θυγατέρας τους, αναφέροντας ωστόσο ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να αναλάβουν την αποκλειστική φροντίδα των εγγονών τους. Αλλά και σε μεταγενέστερο χρονικό σημείο, σε συνάντησή τους με προσωπικό του Ξενώνα, παραδέχθηκαν ότι έχουν υπόψη τους τις σοβαρές συγκρούσεις του ζευγαριού (δύο πρώτων των καθ' ων η αίτηση), ο δε πατέρας της πρώτης Α. Σ. εξέφρασε σαφώς και τις σοβαρές ανησυχίες του για την περίπτωση επιστροφής των παιδιών στο ζευγάρι των δύο πρώτων των καθ' ων η αίτηση, αφενός λόγω των δυσκολιών της θυγατέρας του (πρώτης των καθ' ων) και αφετέρου λόγω των ασταθών και συγκρουσιακών σχέσεων του ζευγαριού.

Η ίδια, εξάλλου, η καθ' ης η αίτηση είχε αναφερθεί σε συγκρουσιακές σχέσεις της με τους ανθρώπους τους κοντινού της περιβάλλοντος κατά την εξέτασή της από τους θεράποντες ιατρούς του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών "Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ". Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι το περιβάλλον, που προτίθενται να διαμορφώσουν για τη συμβίωσή τους με τα ανήλικα τέκνα οι δύο πρώτοι καθ' ων η αίτηση, κάθε άλλο παρά σταθερό και ασφαλές θα είναι, αφού η έντονα συγκρουσιακή τους σχέση δεν πρόκειται να εξαλειφθεί, αλλά θα εδραιωθεί ως το καθημερινό περιβάλλον των τέκνων, καθώς κατά την εξέτασή της ως διαδίκου η μητέρα των τέκνων αναφέρθηκε σε επικείμενο γάμο της με τον δεύτερο καθ' ου η αίτηση, αν και σε πολλές περιπτώσεις, κατά τη διάρκεια των συναντήσεων τους με την ψυχολόγο και τον υπεύθυνο του Ξενώνα, η μητέρα εμφανιζόταν πολύ θυμωμένη κατά του δεύτερου καθ' ου η αίτηση και διαπληκτίζονταν οι δύο αυτοί γονείς έντονα, όπως π.χ. συνέβη σε συνάντηση που έγινε τον Ιούλιο του έτους 2019, κατά την οποία η μητέρα, εμφανίστηκε για πολλοστή φορά πολύ θυμωμένη με τον δεύτερο των καθ' ων η αίτηση και με σοβαρή εκ της αιτίας αυτής απορρύθμιση του συναισθήματος, με αποτέλεσμα να μιλάει με άσχημα λόγια για αυτόν και τα παιδιά του. Επίσης, η μητέρα, εκτός από το ανωτέρω αναφερόμενο επεισόδιο της 9ης-3-2020, που οδήγησε στη νοσηλεία της στο Δρομοκαΐτειο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο, νοσηλεύθηκε πάλι σ' αυτό στις 27-9-2020, πριν δε από αυτό το διάστημα οι δύο πρώτοι καθ' ων η αίτηση είχαν αποφασίσει να μείνουν σε διαφορετικά σπίτια. Οι ακραίες απορρυθμίσεις της μητέρας με εκδήλωση έντονων επιθετικών συμπεριφορών, δεν έχουν εκλείψει, με αποτέλεσμα να έχουν γίνει και κατά το τελευταίο χρόνο περιστατικά διαπληκτισμών, τόσο με τον δεύτερο καθ' ου η αίτηση, όσο και με τον τρίτο των καθ' ων και πατέρα του Θ. , Π. Μ. Η μητέρα, στις 15-8-2021 είχε συνοδεύσει τον δεύτερο καθ' ου η αίτηση στην Αλβανία και με αφορμή διαπληκτισμό τους, που φέρεται να κατέληξε σε βιαιοπραγία και από τις δύο πλευρές, αυτή κατήγγειλε στην αστυνομία τον δεύτερο καθ' ου η αίτηση, ο οποίος συνελήφθη, με αποτέλεσμα να παραμείνει κρατούμενος μέχρι τις 12-10-2021 και μέχρι σήμερα δεν επιτρέπεται η έξοδός του από τη χώρα. Η καθ' ης δε η αίτηση, μετά το παραπάνω επεισόδιο, διέμεινε για λίγες μέρες σε Ξενώνα κακοποιημένων γυναικών στην Αλβανία και μετά επέστρεψε στην Ελλάδα. Ωστόσο, στα μέσα Σεπτεμβρίου μετέβη εκ νέου στην Αλβανία για να συνδράμει στην αποφυλάκιση του δεύτερου καθ' ου η αίτηση. Από τα προαναφερόμενα συνάγεται ότι οι σχέσεις των δύο πρώτων καθ' ων η αίτηση είναι κατά κανόνα συγκρουσιακές και άλλοτε φιλικές, η καθ' ης δε η αίτηση παρουσιάζει σοβαρές διακυμάνσεις στη συμπεριφορά της, αλλά και στο συναίσθημά της, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σταθερότητα, να αλλάζει συνεχώς σχέδια όσον αφορά στο παρόν και στο μέλλον της ίδιας, δυσκολευόμενη να αντιληφθεί ότι οι συνέπειες των αποφάσεων και των πράξεών της επηρεάζουν τους άλλους και κυρίως τα τέκνα της, ως προς τα οποία δεν παρουσιάζεται κάποιο σταθερό και εφικτό πλάνο διαβίωσής τους, αλλά οι δύο πρώτοι των καθ' ων η αίτηση δρουν με τρόπο επιβαρυντικό γι' αυτά, με πράξεις που φανερώνουν επιπολαιότητα. Πειστική ως προς τα ανωτέρω είναι και η ενώπιον Δικαστηρίου τούτο σαφής κατάθεση του μάρτυρα Α. Μ. , ο οποίος γνώριζε τα όσα κατέθεσε ως ψυχολόγος που προσφέρει τις υπηρεσίες του στον ανωτέρω Ξενώνα, που φιλοξενεί τα δύο τέκνα. Ειδικότερα, ο μάρτυρας επιβεβαίωσε τα συναισθηματικά ελλείμματα και τις γνωστικές ελλείψεις του Θ. , καθώς και τον καταθλιπτικό και χαλαρό μυϊκό τόνο της Α. - Μ. , που τα δύο παιδιά εμφάνιζαν κατά τον χρόνο έναρξης της ανωτέρω φιλοξενίας τους στον Ξενώνα, ότι τα προβλήματα αυτά οφείλονταν στην μέχρι τότε ελλιπή φροντίδα τους από το οικογενειακό τους περιβάλλον και στο συγκρουσιακό χαρακτήρα της σχέσης των δύο πρώτων καθ' ων η αίτηση, ότι με την ουσιαστική και κατάλληλη συνδρομή και φροντίδα του επιστημονικού προσωπικού του Ξενώνα τα δύο ανήλικα παρουσίασαν σημαντική και συνεχώς αυξητική βελτίωση, ότι παρέμεινε σχετικά αμετάβλητη η ελλιπής ικανότητα της μητέρας να αντιληφθεί τις ανάγκες των ανηλίκων τέκνων της και η αδυναμία της να διαχωρίσει τις δικές της ανάγκες από εκείνες των παιδιών, να κατανοήσει τα ελλείμματα των τελευταίων και τις αιτίες των ελλειμμάτων αυτών και ότι αυτή αδυνατεί να οργανώσει ένα σταθερό οικογενειακό περιβάλλον κατάλληλο για τα παιδιά, χωρίς τα ανωτέρω ελλείμματα να μπορούν να ικανοποιηθούν από μόνη την καλή πρόθεσή της. Πραγματικά δε, μόνη η επιθυμία των γονέων ως άνω να ασκούν τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων και η τακτικότητα των επισκέψεών τους σ' αυτά, κατά το χρονικό διάστημα που φιλοξενούνται στον ανωτέρω Ξενώνα μετά την απόπειρα της αυτοκαταστροφής της μητέρας, δεν συνεπάγεται και την ικανότητά τους να ασκήσουν με επάρκεια και προσηκόντως το λειτούργημα της γονικής μέριμνας, με δεδομένο το ότι γνώμονας για το υπό κρίση αυτό ζήτημα είναι, σύμφωνα και με τα όσα ανωτέρω στη νομική σκέψη της παρούσας απόφασης διαλαμβάνονται, αποκλειστικά και πρωταρχικά το βέλτιστο συμφέρον των τέκνων, σωματικό, υλικό, πνευματικό, ψυχικό και ηθικό, για την ομαλή εξέλιξη εκάστου ως αυτόνομης προσωπικότητας, που είναι και ο αποκλειστικός οδηγός της δικαιοδοτικής κρίσης του Δικαστηρίου. Από τα προεκτιθέμενα προκύπτει ότι τόσο οι προσωπικότητες της πρώτης και του δεύτερου των καθ' ων η αίτηση-καθ' ων η πρόσθετη παρέμβαση, που χαρακτηρίζονται από σοβαρές κοινωνικοσυναισθηματικές ελλείψεις, όσο και η συγκρουσιακή σχέση μεταξύ τους, δημιουργούν ένα ασταθές και επικίνδυνο περιβάλλον για την ομαλή κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών και δεν πληρούν τα κριτήρια της γονεϊκής καταλληλότητας, αφού δεν έχουν αυτοί την ικανότητα να αναγνωρίσουν, να συνειδητοποιήσουν και να ανταποκριθούν στις αναπτυξιακές, σωματικές και συναισθηματικές ανάγκες των τέκνων τους, τις ανάγκες των οποίων δεν θέτουν σε προτεραιότητα, με αποτέλεσμα να μην δύνανται να παρέχουν την απαιτούμενη φροντίδα, ασφάλεια και σταθερότητα σ' αυτά και να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις ευθύνες του γονεϊκού τους ρόλου. Τα προπεριγραφόμενα προβλήματα δεν προκύπτει ότι επίκειται να εξαλειφθούν, τουλάχιστον στο εγγύς μέλλον, δεδομένου ότι και η προαναφερόμενη συστηματική συμβουλευτική παρέμβαση από το επιστημονικό προσωπικό του πιο πάνω Ξενώνα για να κατανοήσουν οι δύο γονείς τις δυσκολίες και να κινηθούν επανορθωτικά, δεν απέδωσε, αφού δεν επήλθε κατά το διάστημα της φιλοξενίας των ανηλίκων κάποια ουσιαστική αλλαγή ως προς τη γονεϊκή τους ικανότητα. Αντιθέτως, και τα δύο παιδιά έχουν ωφεληθεί από το σταθερό, ασφαλές και προβλέψιμο περιβάλλον του Ξενώνα, με αποτέλεσμα να έχουν βελτιωθεί σημαντικά σε όλους τους τομείς ανάπτυξης (λόγο, ομιλία, οπτικοκινητικό συντονισμό, γνωστικό υπόβαθρο, ψυχοκοινωνικές δεξιότητες). Ο Θ. συνεχίζει τη σταθερή του εξέλιξη σε όλους τους τομείς ανάπτυξης. Ειδικότερα, έχει βελτιωθεί σημαντικά ο προφορικός του λόγος, η γραφοκινητική του ικανότητα και η ψυχοσυναισθηματική του κατάσταση. Η νυχτερινή ενούρηση έχει διακοπεί. Έχει βελτιωθεί η αυτοεικόνα του και η αυτοπεποίθησή του. Φοιτά ήδη στη Β' τάξη του Δημοτικού σχολείου με ικανοποιητική προσαρμογή, έχοντας παράλληλη στήριξη, σύμφωνα με τις προτάσεις του ΚΕΣΥ, ώστε να αντιμετωπίζονται οι μαθησιακές δυσκολίες, οι οποίες είναι συνέχεια των σοβαρών ελλειμμάτων που είχε κατά την ένταξή του στον Ξενώνα, ο οποίος και μεριμνά αποτελεσματικά για την παροχή της στήριξης αυτής και την ενίσχυση των μαθησιακών δεξιοτήτων του. Επίσης, ο Θ. ολοκλήρωσε τις με επιμέλεια του Ξενώνα θεραπευτικές παρεμβάσεις λογοθεραπείας και εργοθεραπείας, καθώς προσέγγισε σε ικανοποιητικό βαθμό τους στόχους των προγραμμάτων και συνεχίζει την ψυχοθεραπεία με συχνότητα μιας φοράς την εβδομάδα. Σύμφωνα με την επαναξιολόγησή του, που έγινε από το Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας Αθήνας των Παιδικών Χωριών SOS, ο Θ. έχει βελτιωθεί σημαντικά, νιώθει πολύ εμπιστοσύνη στα πρόσωπα φροντίδας του Ξενώνα και μπορεί και σχετίζεται με άνεση με νέα πρόσωπα, έχει δε ανάγκη από κατάλληλη, σταθερή και εξατομικευμένη φροντίδα με παράλληλη παρακολούθηση εξειδικευμένης θεραπευτικής ψυχολογικής παρέμβασης, προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή αναπτυξιακή, ψυχοσυναισθηματική και ψυχοκοινωνική εξέλιξή του. Η Α. , εξάλλου, έχει παρουσιάσει εξέλιξη σε όλους τους τομείς ανάπτυξης και πλέον τόσο ο προφορικός της λόγος όσο και η ψυχοσυναισθηματική και ψυχοκινητική της εξέλιξη τοποθετούνται στο μέσο φυσιολογικό επίπεδο για την ηλικία της. Νιώθει εμπιστοσύνη στα πρόσωπα φροντίδας του Ξενώνα και είναι χαρούμενη και ασφαλής στην τωρινή της ζωή. Ξεκίνησε τη φοίτησή της στο προνήπιο με καλή προσαρμογή. Η κατάλληλη και σταθερή φροντίδα που λαμβάνει συντελεί στην ομαλή ψυχοσυναισθηματική και ψυχοκοινωνική εξέλιξή της και αποτελεί απαραίτητη για την επίτευξη αυτής της εξέλιξής της προϋπόθεση. Η περί των ανωτέρω κρίση του Δικαστηρίου ουδόλως ανατρέπεται από τα όσα ενόρκως βεβαίωσε η μάρτυρας Α. Μ. , η οποία κατέθεσε περί της αγάπης και της πραγματικής επιθυμίας της μητέρας των ανηλίκων για την άσκηση της γονικής μέριμνας των τέκνων της, στοιχεία τα οποία, άλλωστε προκύπτει ότι υπάρχουν, πλην όμως, όπως αναλυτικά ανωτέρω εκτίθεται, δεν συνεπάγονται και την ικανότητά της να ασκήσει προσηκόντως και με την απαιτούμενη επάρκεια το λειτούργημα της γονικής μέριμνας, το κατατιθέμενο δε από την ανωτέρω ενόρκως βεβαιούσα Α. Μ. πως η καθ' ης η αίτηση είναι και κατάλληλη και ικανή προς άσκηση της γονικής μέριμνας των τέκνων της, αποτελεί απλή εκτίμησή της, χωρίς να μπορεί αντικειμενικά να έχει αυτή γνώση και των συνεπειών των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει η καθ' ης η αίτηση, αφού, ως δικηγόρος κατ' επάγγελμα, δεν προκύπτει ότι έχει επιστημονικές ιατρικές ως προς το ζήτημα τούτο γνώσεις, σε αντίθεση τόσο με το επιστημονικό προσωπικό του Ξενώνα (κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους), όσο και τους λοιπούς ιατρούς (ψυχιάτρους και νευρολόγους) που κατά τα ανωτέρω εκτιθέμενα έχουν εξετάσει και νοσηλεύσει την καθ' ης η αίτηση.

Περαιτέρω, η τελευταία προσκομίζει το υπ' αριθ. πρωτ. ...-2021 πιστοποιητικό, εκδοθέν από τον προαναφερόμενο ψυχίατρο-επιμελητή Β' Α. Λ. του ψυχιατρικού Νοσοκομείο Αττικής "ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ", στο οποίο εκτίθεται ότι την ...-2021, που εξέτασε τη μητέρα των ανηλίκων, βρήκε ότι "στην παρούσα φάση παρουσιάζει: Ψ/Κ ήρεμη, συνεργάσιμη, φιλική, συναίσθημα νορμοθυμικό, απουσία ενεργού ψυχωτικού στοιχείου, απουσία ενεργού αυτοκτονικού ιδεασμού, απουσία ετεροεπιθετικότητας, περιποιημένη εμφάνιση, δεν αναφέρει κατανάλωση αλκοόλ και απαγορευμένων ουσιών, σκέψη/ομιλία κ.φ. Από το ιστορικό προκύπτει επιληπτική νόσος της απότοκος κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης (τροχαίο) - ...νόσου κατά KD-10 G40-επιληψία. Ψυχιατρικά πάσχει από Κ07- κατά KD-10 (Διαταραχές της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς οφειλόμενες σε εγκεφαλική νόσο-βλάβη-δυσλειτουργία)...". Από το ανωτέρω πιστοποιητικό δεν προκύπτει η καταλληλότητα της μητέρας να ανταποκριθεί με επάρκεια στο γονεϊκό της ρόλο, αφού αφενός στο ίδιο πιστοποιητικό βεβαιώνεται ότι αυτή εξακολουθεί να πάσχει από διαταραχές της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς, αιτία, όπως προαναφέρθηκε, που την οδήγησε στο παρελθόν να επιχειρήσει την ανωτέρω πράξη αυτοκαταστροφής ενώπιον των δύο ανηλίκων τέκνων της χωρίς να αντιλαμβάνεται ή να αναγνωρίζει τον εκ της ενέργειάς της αυτής βαρύτατο ψυχικό τραυματισμό τους και αφετέρου από το επιστημονικό προσωπικό του προαναφερόμενου Ξενώνα έχει διαπιστωθεί ότι η ανικανότητά της εξακολουθούσε να υπάρχει και καθ' όλο το τριετές χρονικό διάστημα, που φιλοξενούνται τα τέκνα της σ' αυτόν, όπου και τα επισκέπτεται αυτή, σε συνεργασία με το προσωπικό του Ξενώνα. Συνακόλουθα, λόγω της έλλειψης στο πρόσωπο των δύο πρώτων καθ' ων η αίτηση-πρόσθετη παρέμβαση των αντικειμενικών προϋποθέσεων που πρέπει να πληροί ένας γονέας για την άσκηση της γονικής μέριμνας και της ανεπάρκειας τους να ασκήσουν, η πρώτη τη γονική μέριμνα αμφοτέρων των ανηλίκων τέκνων της, ο δε δεύτερος τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου του Α. - Μ. , προκύπτει αδιαμφισβήτητα ότι υφίσταται άμεσος κίνδυνος για τα προσωπικά και περιουσιακά συμφέροντα των δύο ανηλίκων.

Εξάλλου, λόγω του ανωτέρω άμεσου κινδύνου, και προκειμένου να διαφυλαχθεί η σωματική και ψυχική υγεία των ανηλίκων, εκδόθηκε η υπ' αριθ. ...-2018 σχετική διάταξη της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Αθηνών, με την οποία ζητήθηκε η φιλοξενία των ανηλίκων τέκνων στο χώρο του προσθέτως παρεμβαίνοντος νομικού προσώπου, στο οποίο έκτοτε αυτά διαμένουν. Επομένως, λαμβανομένου υπόψη του αληθινού και βέλτιστου συμφέροντος των ανηλίκων τέκνων, Θ. και Α. - Μ. , το οποίο επιτάσσει την άμεση, απρόσκοπτη και προς το συμφέρον τους λήψη αποφάσεων σημαντικών για την ανατροφή, την υγεία, την μόρφωση, την εκπαίδευση, την περιουσία και τη δικαστική ή εξώδικη εκπροσώπησή τους, κρίνεται ότι οι δύο πρώτοι των καθ' ων η αίτηση-καθ' ων η πρόσθετη παρέμβαση, Γ. Σ. και Φ. Μ. , προβαίνουν σε κακή άσκηση της γονικής μέριμνας των τέκνων τους (αμφοτέρων η πρώτη και της ανήλικης Α. - Μ. ο δεύτερος), με τη μορφή της αδυναμίας επαρκούς ανταπόκρισης στα καθήκοντα που τo λειτούργημα τούτο τους επιβάλλει.

Συνεπώς, και δεδομένου ότι οι αναφερόμενες στο άρθρο 1532 παρ.1 εδ.β' ΑΚ περιπτώσεις κακής άσκησης της γονικής μέριμνας είναι μόνο ενδεικτικές, στην προκείμενη περίπτωση είναι απαραίτητη η αφαίρεση της άσκησης της γονικής μέριμνας αμφοτέρων μεν των τέκνων από την καθ' ης η αίτηση- πρόσθετη παρέμβαση, της ανήλικης Α. - Μ. δε από τον δεύτερο καθ' ου η αίτηση-πρόσθετη παρέμβαση, κατά παραδοχή του αιτήματος της αίτησης και της υπέρ της αιτούσας πρόσθετης παρέμβασης, χωρίς για τη λήψη της απόφασης αυτής να προηγηθεί κατ' ιδίαν επικοινωνία του Δικαστή του Δικαστηρίου με τα δύο ανήλικα τέκνα, δοθέντος ότι αυτή η επικοινωνία δεν αποτελεί αποκλειστικό αλλά συντρέχον και συνεκτιμώμενο στοιχείο του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την υπό του Δικαστηρίου ανάθεση της επιμέλειας του τέκνου με γνώμονα το συμφέρον τούτου, δυνάμενη να παραλειφθεί όταν ειδικές περιστάσεις το επιβάλλουν, οπότε η δικαστική κρίση θα διαμορφωθεί και εξαχθεί από τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία (........), στην προκείμενη δε περίπτωση λόγω της πολύ μικρής ηλικίας των δύο τέκνων, σε συνδυασμό με το ψυχολογικά επιβαρυμένο παρελθόν τους κρίνεται ότι η αναζήτηση της γνώμης τους με κατ' ιδίαν επικοινωνία του Δικαστή με αυτά, θα οδηγήσει σε ψυχική ταραχή τους χωρίς αποχρώντα λόγο, αφού δεν θα έχουν την ωριμότητα να εισφέρουν, για το ερευνώμενο εδώ κρίσιμο ζήτημα, στοιχεία περισσότερα από τα υπάρχοντα ήδη στη δικογραφία.

Περαιτέρω, λόγω του ότι, εν προκειμένω, υφίσταται ελλιπές οικογενειακό ή άλλο δίκτυο στήριξης και αρωγής, και δεν υπάρχει κατάλληλη οικογένεια συγγενική, ή έτερη, που να έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για την φροντίδα των ανηλίκων τέκνων, κατά τα αναλυτικά ανωτέρω στη παρούσα απόφαση διαλαμβανόμενα, το Δικαστήριο, αποβλέποντας πρωτίστως στο βέλτιστο συμφέρον τους, κρίνει ότι πρέπει ανατεθεί η άσκηση της γονικής μέριμνας της ανήλικης Α. - Μ. στο προσθέτως παρεμβαίνον Ν.Π.Ι.Δ. με κερδοσκοπικού χαρακτήρα, φιλανθρωπικό σωματείο, με την επωνυμία "ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΩΡΙΑ SOS ΕΛΛΑΔΟΣ, το οποίο έχει τα κατάλληλα πρόσωπα, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους, που μπορούν να παράσχουν και παρέχουν ήδη τα απαραίτητα για την ομαλή διαβίωσή της και την ψυχοσωματική της ανάπτυξη, φροντίζοντας για την κοινωνική της αποκατάσταση, διαθέτοντας όλα τα μέσα να υπηρετεί αποτελεσματικά το σκοπό αυτό.

Περαιτέρω, ως προς τον ανήλικο Θ. προέκυψαν και τα εξής σε σχέση με τον πατέρα του, τρίτο των καθ' ων η αίτηση, Π. Μ. : Οι γονείς του ανηλίκου Θ. , πρώτη και τρίτος των καθ' ων η αίτηση, χώρισαν όταν το τέκνο τους αυτό ήταν ηλικίας περίπου ενός έτους. Η σχέση των δύο γονέων ήταν αρκετά συγκρουσιακή, με καταγγελλόμενες βιαιοπραγίες ανάμεσά τους, δικαστικές διαμάχες και τελικά με αυθαίρετο, κατά τους ισχυρισμούς του τρίτου καθ' ου η αίτηση, μονομερή αποκλεισμό εκ μέρους της μητέρας της επικοινωνίας του πατέρα με το τέκνο τους, λόγοι που είχαν οδηγήσει τον πατέρα σε απομάκρυνση από το τέκνο του και αποστασιοποίηση από την άσκηση των γονεϊκών του καθηκόντων. Κατά το διάστημα δε της παραμονής του Θ. στον προαναφερόμενο Ξενώνα, ο πατέρας του είχε πραγματοποιήσει μία μόνο συνάντηση στην αρχή της εισαγωγής του, επικαλούμενος οικονομική του δυσχέρεια για τη μετάβασή του από την Κρήτη, όπου τότε κατοικούσε, στην Αθήνα για να πραγματοποιεί την επίσκεψη και να επιστρέφει στην Κρήτη. Στο μεταξύ διάστημα, ο πατέρας απέκτησε ένα δεύτερο τέκνο με την τωρινή του σύντροφο, N. Z. Μετά την έγερση όμως της υπό κρίση αίτησης συνειδητοποίησε τη σοβαρότητα της δημιουργηθείσας για τον Θ. κατάστασης και τη σπουδαιότητα της εκπλήρωσης του γονεϊκού του ρόλου για το μέλλον του τέκνου του και επέδειξε όχι μόνο λεκτικά προς τους αρμοδίους του Ξενώνα, αλλά και εμπράκτως, το αληθινό του ενδιαφέρον και την πρόθεσή του να ανταποκριθεί πλέον με ωριμότητα και υπευθυνότητα στα γονεϊκά του καθήκοντα. Ειδικότερα, ερχόμενος στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 2020, ανταποκρινόμένος στην κλήτευσή του για να παραστεί ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου για τη συζήτηση της υπό κρίση αίτησης περί αφαίρεσης της άσκησης της γονικής μέριμνας και από τον ίδιο (όπως είχε το περιεχόμενο της αίτησης προ της ανωτέρω παραδεκτής μεταβολής του αιτητικού της) κατά την αρχικά προσδιορισθείσα δικάσιμο, οπότε και αναβλήθηκε, μετέβη στον Ξενώνα και ζήτησε να δει τον Θ. , ενημερώνοντας το προσωπικό του Ξενώνα ότι αποφάσισε να μετακομίσει στην Αθήνα για να είναι κοντά στο τέκνο του και να αποκαταστήσει την επικοινωνία του μαζί του, γεγονός που πράγματι επακολούθησε. Συγκεκριμένα, ενώ όλη του η ζωή ήταν οργανωμένη στην Κρήτη (κατοικία, διαβίωση, εργασία, προσωπική ζωή),μετεγκαταστάθηκε μαζί με την προαναφερόμενη, μόνιμη, σύντροφό του, την ανήλικη θυγατέρα της τελευταίας, Α. Κ. , και τον υιό τους Α. Μ. , το Νοέμβριο του έτους 2020, σε μισθωμένο για το σκοπό αυτό διαμέρισμα στην Αθήνα, όπου βρήκε και εργασία και εξακολουθεί να εργάζεται, προκειμένου να μπορέσει να βρίσκεται κοντά στον φιλοξενούμενο στις εγκαταστάσεις του Ξενώνα ανήλικο Θ. , και να τον επισκέπτεται συχνά, ώστε να οικοδομήσει ομαλά ένα νέο συναισθηματικό δεσμό μαζί του, όπως και έγινε. Στο πλαίσιο του σκοπού αυτού, αρχικά πραγματοποιήθηκαν δύο συνεχόμενες συναντήσεις, γεγονός που ευχαρίστησε πολύ τον Θ. Μετά από τις επισκέψεις αυτές, καθορίστηκε από το αρμόδιο επιστημονικό προσωπικό του Ξενώνα τηλεφωνική επικοινωνία του πατέρα με τον Θ. ανά δεκαπέντε ημέρες και ο πατέρας ανταποκρίθηκε με επάρκεια και συνέπεια στις απαιτήσεις και τις συνθήκες της τηλεφωνικής αυτής επικοινωνίας, με αποτέλεσμα αυτή να αυξηθεί και να πραγματοποιείται πλέον σε εβδομαδιαία βάση και, στη συνέχεια, μετά και την άρση των ειδικών μέτρων που έλαβε η πολιτεία για την αντιμετώπιση του κορονοϊού, η επικοινωνία πατέρα και Θ. γίνεται διά ζώσης. Στο διαδραμόν δε αυτό χρονικό διάστημα ο τρίτος καθ' ου η αίτηση, ακολουθώντας τις οδηγίες του αρμόδιου επιστημονικού προσωπικού του Ξενώνα, παρακολούθησε με συνέπεια συνεδρίες συμβουλευτικού τύπου για την υποστήριξή του στο γονεϊκό του ρόλο. Συνεργάστηκε πλήρως με την ψυχολόγο και την κοινωνική λειτουργό του Ξενώνα, ακολουθώντας τις παρεχόμενες συμβουλές ως προς την επανασύνδεση, αλλά και τον τρόπο επικοινωνίας με τον Θ. , ήταν στις επικοινωνίες τους συναισθηματικός, εφευρετικός και υπομονετικός, με πραγματική διάθεση να συνδεθεί ουσιαστικά με τον Θ. Ο τελευταίος περιμένει πλέον ευχάριστα αυτές τις συναντήσεις με τον πατέρα του και περνά ευχάριστα και πολύ καλά μαζί του, ο δε πατέρας παρουσιάζει ένα σταθερό και εφικτό πλάνο αποκατάστασης του Θ. , αναγνωρίζει τις δυσκολίες του τέκνου του αυτού και είναι ανοιχτός και διαθέσιμος να ενημερωθεί για τους τρόπους διαχείρισης των εν λόγω δυσκολιών αυτών και κάλυψης των αναγκών του Θ. Επίσης, ο πατέρας έχει σταθερή εργασία και διαμένει από τότε που μετεγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπως προαναφέρθηκε, σε μισθωμένο διαμέρισμα μαζί με τη μόνιμη σύντροφό του, τη θυγατέρα της συντρόφου του και τον υιό τους Α. Τον Ιούλιο του έτους 2021 πραγματοποιήθηκε επίσκεψη της κοινωνικής λειτουργού και ψυχολόγου του προαναφερόμενου Ξενώνα στο διαμέρισμά του, προκειμένου να γνωρίσουν τη σύντροφό του, N. Z. , την κόρη της Α. Κ. (που γεννήθηκε την ...-2016) και τον υιό τους Α. (που γεννήθηκε την ...-2020). Διαπιστώθηκε δε κατά την επίσκεψη αυτή ότι τόσο το διαμέρισμα, όσο και τα δύο ανωτέρω ήδη διαμένοντα μαζί τους τέκνα τους, ήταν φροντισμένα, οι σχέσεις των γονέων με τα παιδιά φάνηκαν να είναι πολύ καλές και η οικογένεια διαπιστώθηκε ότι ζει σε ένα ασφαλές περιβάλλον, με καλές συνθήκες υγιεινής, ενώ τα ανωτέρω ανήλικα τέκνα Α. και Α. έχουν ήδη προετοιμαστεί λεκτικά και συναισθηματικά σχετικά με την αποδοχή στην οικογένειά τους του Θ. Η κρίση του Δικαστηρίου περί των ανωτέρω ενισχύεται τόσο από τα από ...-2021 και ...-2021 ενημερωτικά έγγραφα του Ξενώνα προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, όσο και από τα όσα με σαφήνεια κατέθεσε ο προαναφερόμενος μάρτυρας Α. Μ. , αντλώντας γνώση όσων κατέθεσαν από άμεση αντίληψή του ("...Γνωρίσαμε την οικογένεια του, επισκεφτήκαμε το σπίτι με δική του πρωτοβουλία. Μας κάλεσε στο σπίτι κτλ. Έδειξε μια σταθερότητα και μια δυνατότητα οργάνωσης, να κρατήσει ένα πλάνο... τα παιδιά είναι φροντισμένα... έγινε μια αλλαγή την οποία βλέπουμε και εμείς... έχει αναλάβει την ευθύνη αυτού του πράγματος έτσι γνήσια..."). Περί της πραγματικής δε επιθυμίας και δυνατότητας του τρίτου καθ' ου η αίτηση να αναλάβει με ωριμότητα την άσκηση του γονεϊκού του ρόλου, την προσαρμογή του ιδίου και της υπόλοιπης οικογένειας ως προς την είσοδο ενός νέου μέλους στην οικογένειά τους, καθώς και της αναγνώρισης και αποδοχής από τον πατέρα του Θ. και τη σύντροφό του της υπάρχουσας ακόμη αναγκαιότητας παρακολούθησης από τον ανήλικο ενός οργανωμένου προγράμματος θεραπειών για την πλήρη αποκατάσταση της κοινωνικής και ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξής του κατέθεσε με σαφήνεια και η μάρτυρας και σύντροφος του πατέρα του Θ. , N. J. , έχοντας περί των όσων κατέθεσε άμεση δική της αντίληψη. Από όλα τα προεκτιθέμενα, συνάγεται ότι ο τρίτος καθ' ου η αίτηση Π. Μ. , πέραν της πραγματικής και ειλικρινούς επιθυμίας του, έχει και την ικανότητα να ανταποκριθεί με την προσήκουσα επάρκεια και υπευθυνότητα στα καθήκοντα του γονεϊκού του ρόλου, προϋπόθεση απαραίτητη και για τη διατήρηση στο πρόσωπό του του δικαιώματος της άσκησης του συνόλου της επιμέλειας του ανηλίκου υιού του, η οποία (επιμέλεια) περιλαμβάνει την ανατροφή, την επίβλεψη, την μόρφωση και την εκπαίδευση του τέκνου, καθώς και τον προσδιορισμό του τόπου της διαμονής του.

Συνεπώς, είναι αυτός κατάλληλος να ανταποκριθεί με υπευθυνότητα και συνέπεια στα καθήκοντα, που συνεπάγεται η άσκηση και του μέρους αυτού της γονικής μέριμνας του ανηλίκου υιού του, το οποίο (μέρος) πρέπει, μετά την αφαίρεση από την μητέρα, πρώτη των καθ' ων η αίτηση, του συνόλου της άσκησης της γονικής μέριμνας στον Θ. , να ανατεθεί αποκλειστικά στον πατέρα του.

Πλην όμως, λαμβανόμενης υπόψη της σχετικά πρόσφατης μεταστροφής της συμπεριφοράς του τελευταίου απέναντι στον ανήλικο Θ. (προ έτους περίπου) και κυρίως ότι η διαδικασία αποκατάστασης των δεσμών του ανηλίκου τέκνου με τον βιολογικό του πατέρα και η μετακίνηση του πρώτου στην οικία του δεύτερου, όπου θα ζει με τη νέα του οικογένεια, είναι μια απαιτητική διαδικασία, που αποδείχτηκε πως χρήζει της συνεργασίας και συνδρομής του εξειδικευμένου επιστημονικού προσωπικού του προαναφερόμενου Ξενώνα του προσθέτως παρεμβαίνοντος, ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή προσαρμογή του ανηλίκου Θ. σ' αυτή (βλ. και κατάθεση μάρτυρα Α. Μ. : "...είναι μία δύσκολη αποκατάσταση χωρίς αμφιβολία... χρειάζεται να υπάρχει συνεργασία σε αυτό. Εμείς συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις μπορούμε να διαμεσολαβήσουμε. Δηλαδή ο Θ. να φροντίσουμε να συναντάει τη μαμά του σε ουδέτερο μέρος. Όχι στο σπίτι. Επίσης χρειάζεται να βρεθούν λύσεις για να συνεχιστεί το θεραπευτικό πλάνο και τη πλαισίωση του Θ..... Όσο είναι στην Αθήνα νομίζω ότι μπορούμε να το υποστηρίξουμε εμείς και να συνεχίζουμε..."). Για το λόγο αυτό και ενόψει του ότι, όπως αναλυτικά ανωτέρω στη νομική σκέψη της παρούσας απόφασης εκτίθεται, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να προσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο θα ασκείται η επιμέλεια του ανηλίκου (......) και να διατάξει οποιοδήποτε μέτρο κρίνει πρόσφορο προς διασφάλιση του συμφέροντος του (......), με γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον του ανηλίκου Θ. και για τη διασφάλιση της ομαλής προσαρμογής του στις νέες συνθήκες ζωής του (σε νέα οικία, νέα οικογένεια και χωρίς την ετεροθαλή αδερφή του Α. - Μ.), κρίνεται αναγκαίο να πρέπει να συνεχίσει ο πατέρας- τρίτος καθ' ου η αίτηση να κατοικεί με την οικογένειά του στην Αθήνα για χρονικό διάστημα τουλάχιστον μέχρι τη λήξη του σχολικού έτους 2022-2023 και κατά το χρονικό αυτό διάστημα να τελεί υπό την εποπτεία και συνδρομή της επιστημονικής ομάδας του Ξενώνα του προσθέτως παρεμβαίνοντος για την διασφάλιση της ομαλής προσαρμογής του ανηλίκου στη νέα οικογένεια του πατέρα του. Από τα προαναφερόμενα προκύπτει, περαιτέρω, ότι στην παρούσα φάση το αληθινό συμφέρον των δύο ανηλίκων τέκνων των καθ' ων η αίτηση επιτάσσει την ανάθεση της άσκησης του συνόλου της γονικής μέριμνας της Α. - Μ. στο ανωτέρω παρεμβαίνον φιλανθρωπικό σωματείο και την, υπό τον ως άνω περιγραφόμενο όρο, άσκηση του συνόλου της επιμέλειας του Θ. από τον (εξακολουθούντα να ασκεί τη γονική μέριμνα επ' αυτού και κατά το υπόλοιπο μέρος της) πατέρα του, παρότι τούτο θα οδηγήσει αναγκαίως στη χωριστή διαβίωση των δύο ανηλίκων, γεγονός που θα αποτελεί τροχοπέδη κατά ένα μέρος για την ενίσχυση της σωστής εξέλιξης του αδελφικού δεσμού τους. Ειδικότερα, το αληθινό και βέλτιστο για το καθένα από τα δύο ανήλικα τέκνα επιβάλλει, εφόσον ως προς το ένα απ' αυτά (τον Θ.) συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις για τη διατήρηση της άσκησης γονικής μέριμνας και, ειδικότερα και της επιμέλειας, από τον βιολογικό του γονέα, το τέκνο αυτό να μεγαλώσει με τον τελευταίο και την οικογένειά του (υποστηριζόμενο στο μεταβατικό στάδιο από το κατάλληλο επιστημονικό προσωπικό του προσθέτως παρεμβαίνοντος), αφού είναι κοινώς γνωστό ότι το συμφέρον ενός ανηλίκου εξυπηρετείται αποτελεσματικότερα με τη διαβίωσή του σε σταθερό οικογενειακό περιβάλλον και την δημιουργία ομαλής οικογενειακής ζωή, ενώ η Α. - Μ., μη υπάρχοντος προς το παρόν της δυνατότητας να της παράσχουν οι γονείς της τέτοιο ασφαλές και κατάλληλο οικογενειακό περιβάλλον, θα διαμείνει στο φιλόξενο, ασφαλές και υγιές περιβάλλον που της διασφαλίζει το προσθέτως παρεμβαίνον, προσφέροντάς της τη δυνατότητα για ομαλή σωματική και ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξή της και μεριμνώντας και για την καλλιέργεια του δεσμού της με τον αδελφό της Θ. (βλ. και κατάθεση του μάρτυρα Α. Μ. : "... ο ξενώνας συνήθως προσπαθεί να αποκαθιστά τα παιδιά μαζί, τώρα εδώ είναι δύο ετεροθαλή αδέρφια και νομίζω στο Θ. δίνεται μια δυνατότητα να μεγαλώσει σε περιβάλλον ας πούμε της βιολογικής του οικογένειας και εμείς διασφαλίζοντας τη συνέχιση των επικοινωνιών μεταξύ των δύο αδερφών νομίζω θα προτάξουμε περισσότερο το να βρεθούν σε ένα περιβάλλον με πρόσωπα φροντίδας καλά και επαρκή και λιγότερο το να είναι μαζί σε ένα χώρο που θα ήταν πολύ δύσκολο, η φροντίδα δεν θα ήταν επαρκής γι' αυτά τα παιδιά...").

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, το Δικαστήριο με αποκλειστικό γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον των δύο ανηλίκων τέκνων, όπως το καθορίζουν οι βιοτικές και ψυχικές τους ανάγκες, κρίνει ότι πρέπει η ένδικη αίτηση, καθώς και η προφορικά ασκηθείσα πρόσθετη παρέμβαση, να γίνουν αμφότερες δεκτές και ως κατ' ουσίαν βάσιμες...". Με βάση τις παραπάνω παραδοχές το δικαστήριο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1511, 1532, 1533 ΑΚ και δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, αφού από το ως άνω αιτιολογικό της προκύπτουν σαφώς όλα τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων των παραπάνω διατάξεων, οι οποίες εφαρμόσθηκαν, ενώ έχει τις αναγκαίες αιτιολογίες, οι οποίες είναι σαφείς, πλήρεις και δεν αντιφάσκουν μεταξύ τους, καθιστούν δε εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή υπαγωγή των αποδειχθέντων περιστατικών στις προαναφερθείσες διατάξεις. Και τούτο διότι, τη συνδρομή των όρων του νόμου για την αφαίρεση από τους αναιρεσείοντες του συνόλου της άσκησης της γονικής μέριμνας των ανηλίκων τέκνων τους, λόγω αδυναμίας τους να ανταποκριθούν στα γονεϊκά τους καθήκοντα, καθώς και το πραγματικό της αόριστης νομικής έννοιας του βέλτιστου συμφέροντος αυτών, το οποίο επιβάλλει, στην προκειμένη περίπτωση, να ανατεθεί το σύνολο της άσκησης της γονικής μέριμνας του μεν ανηλίκου Θ. Μ. στον δεύτερο αναιρεσίβλητο, πατέρα του, της δε ανήλικης Α. - Μ. Μ. στο πρώτο αναιρεσίβλητο φιλανθρωπικό σωματείο, λόγω ανεπάρκειας των λοιπών μέτρων και προς αποτροπή κινδύνου της ανήλικης, πληρούν τα ανελέγκτως ως άνω δεκτά γενόμενα και δη το ότι: 1) η πρώτη αναιρεσείουσα, μητέρα, πάσχει από τη διαταραχή της συναισθηματικά ασταθούς προσωπικότητας, έχει οριακή νοημοσύνη, εμφανίζει συναισθηματική ευμεταβλητότητα, ευσυγκινησία, καταθλιπτικόμορφη διάθεση, ενώ τον Αύγουστο του έτους 2018 προέβη σε απόπειρα αυτοκτονίας δι' απαγχονισμού παρουσία των δύο ανηλίκων τέκνων της, ηλικίας τότε δέκα μηνών και τεσσάρων ετών, αντίστοιχα, 2) το πολύ επιβαρυμένο νευροφυσιολογικό και συναισθηματικό της προφίλ και οι αντιληπτικές και ψυχικές επιβαρύνσεις της καθιστούν αδύνατη την κατανόηση των αναπτυξιακών και συναισθηματικών αναγκών των τέκνων της, 3) ο δεύτερος αναιρεσείων έχει μεν δυνατότητα βασικής κατανόησης, ωστόσο γίνεται παθητικός και αδύναμος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του γονεϊκού του ρόλου και δυσκολεύεται να αναγνωρίσει τα αναπτυξιακά ελλείμματα της ανήλικης θυγατέρας του, Α. - Μ. , 4) η σχέση της πρώτης αναιρεσείουσας με τον δεύτερο αναιρεσείοντα -σύντροφό της- έχει σοβαρά προβλήματα που επιδεινώνουν την ψυχολογία της, ένεκα δε επεισοδίου που έλαβε χώρα μεταξύ τους στις 5-3-2020, κατά το οποίο έχασε τον αυτοέλεγχό της και του επιτέθηκε, εισήχθη για ακούσια νοσηλεία της στο ψυχιατρικό νοσοκομείο "ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ", κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας, ενώ στο ίδιο νοσοκομείο νοσηλεύτηκε εκ νέου και στις 27-9-2020, 5) τόσο ο καθένας από τους αναιρεσείοντες μεμονωμένα όσο και αμφότεροι στη μεταξύ τους σχέση δεν έχουν την απαραίτητη ικανότητα, με γνώμονα το συμφέρον των τέκνων, να αντιληφθούν τις ανάγκες αυτών και να δημιουργήσουν ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον για την ομαλή κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξή τους, καθώς δεν παρουσιάζουν κάποιο σταθερό και εφικτό πλάνο διαβίωσής τους και δρουν με τρόπο επιβαρυντικό γι' αυτά, με πράξεις που φανερώνουν επιπολαιότητα, 6) στο αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα (τριετία περίπου) που ακολούθησε μετά την απόπειρα αυτοκτονίας της πρώτης αναιρεσείουσας και την εισαγωγή, έκτοτε, των ανηλίκων τέκνων στον Ξενώνα Βρεφών του πρώτου αναιρεσίβλητου φιλανθρωπικού σωματείου, παρά την καθοδήγηση και τη συνδρομή που παρασχέθηκε και στους δύο αναιρεσείοντες από το επιστημονικό και εξειδικευμένο προσωπικό του άνω Ξενώνα σε επίπεδο συμβουλευτικής, ουδεμία ουσιώδης βελτίωση επήλθε ως προς την ικανότητά τους να ανταποκριθούν στα γονεϊκά τους καθήκοντα, καθώς εξακολουθούν να έχουν έντονα συγκρουσιακή σχέση μεταξύ τους, ενώ αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν, να θέσουν σε προτεραιότητα τις ανάγκες των τέκνων και να αναγνωρίσουν τις δεξιότητες που απαιτούνται να έχουν ως γονείς για την ομαλή σωματική, ψυχοσυναισθηματική και ασφαλή ανάπτυξη αυτών, προβλήματα που δεν επίκειται να εξαλειφθούν, 7) αν συνεχίσουν οι αναιρεσείοντες να ασκούν τη γονική μέριμνα υφίσταται, λόγω της αδυναμίας τους να ανταποκριθούν στα γονεϊκά τους καθήκοντα, κίνδυνος για τα συμφέροντα των ανηλίκων τέκνων τους, 8) δεν υπάρχει υποστηρικτικό δίκτυο στο συγγενικό περιβάλλον των αναιρεσειόντων, καθώς, αφενός μεν οι γονείς της πρώτης αυτών διαμένουν στην Κρήτη, επισκέφθηκαν ελάχιστες φορές τα τέκνα μετά την εισαγωγή τους στον άνω Ξενώνα και όταν συνέβη η απόπειρα αυτοκτονίας της πρώτης αναιρεσείουσας, θυγατέρας τους, δήλωσαν ότι αδυνατούν να αναλάβουν την αποκλειστική φροντίδα των εγγονών τους, αφετέρου δε το συγγενικό περιβάλλον του δεύτερου αναιρεσείοντος διαμένει στην Αλβανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, 9) τόσο ο Θ. Μ. , που παρουσίαζε προβλήματα αναπτυξιακής ανωριμότητας, λόγω των ασταθών συνθηκών διαβίωσής του με τη μητέρα του και της έκθεσής του στο γεγονός της απόπειρας αυτοκτονίας της που έλαβε χώρα ενώπιον του, όσο και η Α. -Μ. Μ. , που παρουσίαζε καταθλιπτικόμορφο συναίσθημα, από την εισαγωγή τους στον Ξενώνα Βρεφών του πρώτου αναιρεσιβλήτου έχουν ωφεληθεί από το σταθερό, ασφαλές και προβλέψιμο περιβάλλον και εξελίσσονται σταθερά σε όλους τους τομείς ανάπτυξης και 10) ο δεύτερος αναιρεσίβλητος, Π. Μ. , πατέρας του ανήλικου Θ. μετά την έγερση της αίτησης της Εισαγγελέα συνειδητοποίησε τη σοβαρότητα της δημιουργηθείσας για τον ανήλικο υιό του κατάστασης και τη σπουδαιότητα της εκπλήρωσης του γονεϊκού του ρόλου για το μέλλον του τέκνου του και επέδειξε όχι μόνον λεκτικά προς τις αρμόδιες υπηρεσίες του Ξενώνα, αλλά και εμπράκτως το αληθινό του ενδιαφέρον για τα γονεϊκά του καθήκοντα. Τούτο ειδικότερα διότι, κατά τα γενόμενα δεκτά από το δικαστήριο, στο διαδραμόν χρονικό διάστημα, ακολουθώντας τις οδηγίες του αρμόδιου επιστημονικού προσωπικού του Ξενώνα, παρακολούθησε με συνέπεια συνεδρίες συμβουλευτικού τύπου για την υποστήριξή του στο γονεϊκό του ρόλο, επιδεικνύοντας στις τακτικές επισκέψεις του πραγματική διάθεση να συνδεθεί ουσιαστικά με τον υιό του Θ. , ενώ επιπλέον αναγνωρίζει τις δυσκολίες αυτού και είναι διαθέσιμος να ενημερωθεί για τους τρόπους διαχείρισης αυτών των δυσκολιών και κάλυψης των αναγκών του. Επίσης, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης, έχει σταθερή εργασία και για να είναι κοντά στον ανήλικο Θ. μετεγκαταστάθηκε από την Κρήτη, όπου κατοικούσε, στην Αθήνα μαζί με τη μόνιμη σύντροφό του, την ανήλικη θυγατέρα αυτής και τον ανήλικο υιό τους σε διαμέρισμα που μίσθωσε για το σκοπό αυτό, όπου, κατά την επίσκεψη της κοινωνικής λειτουργού και ψυχολόγου του άνω Ξενώνα διαβιούν σ' ένα ασφαλές περιβάλλον, με καλές συνθήκες υγιεινής, ενώ και τα ανήλικα τέκνα της οικογένειας έχουν προετοιμαστεί λεκτικά και συναισθηματικά να υποδεχτούν τον υιό του Θ. , με την υποστήριξη στο μεταβατικό στάδιο από το κατάλληλο επιστημονικό προσωπικό του πρώτου αναιρεσίβλητου.

Περαιτέρω, ενόψει της ανέλεγκτης παραδοχής του δικαστηρίου ότι τα ανήλικα τέκνα των αναιρεσειόντων δεν έχουν την ανάλογη ωριμότητα, δεν απαιτείτο, σύμφωνα με τα αναφερόμενα ανωτέρω στην υπό στοιχείο Β νομική σκέψη της παρούσας, να ληφθεί υπόψη η γνώμη τους. Επομένως, οι πρώτος, δεύτερος, τέταρτος, κατά το πρώτο σκέλος του και πέμπτος λόγοι της αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ.1 και 19 του ΚΠολΔ, με τους οποίους οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν τα αντίθετα είναι αβάσιμοι. Με τις λοιπές αιτιάσεις των αναιρεσειόντων, που περιέχονται στον πρώτο λόγο της αναίρεσης, ήτοι ότι: α) δεν είναι αληθές ότι δεν υπάρχει άλλο υποστηρικτικό δίκτυο στο συγγενικό τους περιβάλλον και β) αντιφατικά το δικαστήριο έκρινε την πρώτη αναιρεσείουσα ακατάλληλη για την άσκηση της γονικής μέριμνας των ανηλίκων τέκνων της, βασιζόμενη στην παλαιά γνωμάτευση του Διευθυντή του Κέντρου Ψυχικής Υγείας του Νοσοκομείου "Σωτηρία" με ημερομηνία 17-5-2019, μολονότι έλαβε υπόψη του και την πλέον πρόσφατη από 13-10-2021 ιατρική γνωμάτευση του ψυχιάτρου Α. Λ. , στην οποία, αναφέρεται ότι η πρώτη αναιρεσείουσα ουδέν ενεργό νόσημα έχει, υπό την επίφαση της αναιρετικής πλημμέλειας από τους αριθμούς 1 και 19, αντιστοίχως, του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλήττεται απαραδέκτως η επί της ουσίας κρίση του δικαστηρίου. Επίσης, με τις λοιπές αιτιάσεις της πρώτης αναιρεσείουσας που περιέχονται στον πέμπτο λόγο της αναίρεσης περί της ακαταλληλότητας του δεύτερου αναιρεσιβλήτου να ασκήσει τα καθήκοντα του γονεϊκού του ρόλου, υπό την επίφαση της αναιρετικής πλημμέλειας του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, πλήττεται επίσης απαραδέκτως η επί της ουσίας κρίση του δικαστηρίου.

Δ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 1533 εδ. γ' του ΑΚ, το δικαστήριο αποφασίζει την ανάθεση της πραγματικής φροντίδας ή της επιμέλειας στον τρίτο κατά τη δεύτερη παράγραφο του προηγούμενου άρθρου ή την πρώτη παράγραφο του παρόντος, ύστερα από έλεγχο του ήθους, των βιοτικών συνθηκών και γενικά της καταλληλότητάς του, στηριζόμενο υποχρεωτικά σε βεβαίωση της κοινωνικής υπηρεσίας. Ωστόσο, η βεβαίωση αυτή δεν αφορά και Οργανισμούς ή Ιδρύματα, που από το καταστατικό τους έχουν καθήκον να εξυπηρετούν, να περιθάλπουν και να ανατρέφουν τα ανήλικα που βρίσκονται σε κίνδυνο και παρέχουν τα από τη διάταξη αυτή εχέγγυα για το ήθος, την καταλληλότητα κ.λ.π. για την άσκηση της επιμέλειας των ανηλίκων (ΑΠ 1011/2020).

Ε. Ο από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται, αν το δικαστήριο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αφορά σε ακυρότητες, απαράδεκτα και εκπτώσεις, που χαρακτηρίζονται ως δικονομικές, σχετίζονται δε με τα εισαγωγικά της δίκης έγγραφα (αγωγές, ανακοπές κ.λ.π.) ή δημιουργούνται κατά την ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας διαδικασία (Ολ. ΑΠ 1/2019, ΑΠ 1383/2021). Με την ως άνω διάταξη εισάγεται γενικός δικονομικός λόγος αναίρεσης, με τον οποίο ελέγχεται κάθε μορφή ανισχύρου των διαδικαστικών πράξεων, που πηγάζει από άμεση παραβίαση διάταξης δικονομικής φύσης και μεταξύ των άλλων, ελέγχεται με αυτήν το παραδεκτό άσκησης των ένδικων μέσων (ΑΠ 1509/2021). Ειδικότερα, με τον όρο "απαράδεκτο" νοείται το δικονομικό απαράδεκτο, δηλαδή αυτό που δημιουργείται από την αθέτηση - παραβίαση δικονομικής διάταξης, με αποτέλεσμα η δικονομική ενέργεια να στερείται των αναγκαίων προϋποθέσεων του κύρους της (Ολ ΑΠ 2/2001, ΑΠ 480/2020).

Με τον τρίτο λόγο της αναίρεσης, κατά το πρώτο σκέλος του, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' εκτίμηση, η πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το δικαστήριο παρά το νόμο έκρινε παραδεκτή την ένδικη αίτηση μολονότι δεν προσκομίστηκε η απαιτούμενη από το άρθρο 1533 εδ. γ' ΑΚ βεβαίωση κοινωνικής υπηρεσίας.

Από τις παραπάνω εκτεθείσες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι η επιμέλεια της ανήλικης Α. - Μ. Μ. ανατέθηκε στο πρώτο αναιρεσίβλητο, φιλανθρωπικό σωματείο, δεχόμενο το δικαστήριο ότι πρόκειται για ίδρυμα, που από το καταστατικό του έχει καθήκον να εξυπηρετεί, να περιθάλπει και να ανατρέφει τα ανήλικα που βρίσκονται σε κίνδυνο και ότι παρέχει τα εχέγγυα για το ήθος, την καταλληλότητα κ.λ.π. για την άσκηση της επιμέλειας των ανηλίκων.
Συνεπώς, με βάση τα ανωτέρω λεχθέντα, δεν απαιτείται στην προκειμένη περίπτωση για την ανάθεση της επιμέλειας της ανήλικης Α. - Μ. Μ. στο πρώτο αναιρεσίβλητο η προσκόμιση βεβαίωσης κοινωνικής υπηρεσίας. Τέτοια βεβαίωση επίσης δεν απαιτείται κατά νόμο για την ανάθεση του συνόλου της άσκησης της γονικής μέριμνας του ανηλίκου Θ. Μ. αποκλειστικά στον πατέρα του δεύτερο αναιρεσίβλητο, αφού αυτή προβλέπεται μόνο στην περίπτωση που η άσκηση της γονικής μέριμνας του ανηλίκου ανατίθεται σε τρίτο. Επομένως, ο παραπάνω από το άρθρο 559 αρ.14 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν τα αντίθετα είναι αβάσιμος.

ΣΤ. Κατά τις διατάξεις των άρθρων 744 και 759 παρ.3 του ΚΠολΔ το δικαστήριο μπορεί και αυτεπαγγέλτως να διατάξει κάθε μέτρο πρόσφορο για την εξακρίβωση πραγματικών γεγονότων, ακόμη και εκείνων που δεν έχουν προταθεί και ιδιαίτερα γεγονότων που συντελούν στην προστασία των ενδιαφερομένων ή της έννομης σχέσης ή του γενικότερου κοινωνικού συμφέροντος. Με τις διατάξεις αυτές εισάγεται απόκλιση από τη ρύθμιση του άρθρου 106 ΚΠολΔ και καθιερώνεται για τις υποθέσεις της εκουσίας δικαιοδοσίας το ανακριτικό σύστημα, το οποίο παρέχει στο δικαστήριο ελευθερία αυτεπάγγελτης ενέργειας και συλλογής του αποδεικτικού υλικού και εξακρίβωσης πραγματικών γεγονότων, ακόμη και μη προταθέντων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έτσι, το δικαστήριο, που δικάζει κατά την ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, μπορεί και αυτεπαγγέλτως να λάβει υπόψη αποδεικτικά μέσα και πραγματικούς ισχυρισμούς που δεν προτάθηκαν από τους διαδίκους για εξακρίβωση της αλήθειας των πραγματικών γεγονότων.

Συνεπώς, κατά την ανωτέρω διαδικασία δεν ιδρύονται οι λόγοι αναίρεσης από τους αριθμούς 8 και 11α,β του άρθρου 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 834/2021, ΑΠ 490/2021, ΑΠ 647/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου της αναίρεσης οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' εκτίμηση, την αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 11β' του ΚΠολΔ, διότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη, ενώ δεν προσκομίστηκε, το καταστατικό του πρώτου αναιρεσίβλητου. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης, που προβάλλεται κατ' απόφασης που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, όπου ισχύει το ανακριτικό σύστημα, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Με τις λοιπές αιτιάσεις της πρώτης αναιρεσείουσας που περιέχονται στον τρίτο λόγο της αναίρεσης περί της ακαταλληλότητας του δεύτερου αναιρεσιβλήτου να ασκήσει τα καθήκοντα του γονεϊκού του ρόλου πλήττεται απαραδέκτως η επί της ουσίας κρίση του δικαστηρίου.

Ζ. Κατά το άρθρο 559 αριθ.10 του Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Ο αναιρετικός αυτός λόγος ιδρύεται όταν το δικαστήριο δέχεται αυτοτελείς ισχυρισμούς που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά ή όταν δεν εκθέτει, έστω και γενικά, από ποιά αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη γι' αυτά. Απορρίπτεται, έτσι, ως αβάσιμος ο σχετικός λόγος, αν από την απόφαση προκύπτει ότι στο αποδεικτικό του πόρισμα το δικαστήριο στηρίχθηκε στις προσκομισθείσες αποδείξεις, χωρίς να είναι ανάγκη να αξιολογεί ειδικά το κάθε αποδεικτικό μέσο. Ο όρος "πράγματα" και στην παρούσα περίπτωση του αριθμού 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αφορά σε ισχυρισμούς που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση ή κατάργηση δικαιώματος, ουσιαστικού ή δικονομικού, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο (ΑΠ 1559/2022, ΑΠ 146/2022, ΑΠ 8/2019). Με το δεύτερο σκέλος του τέταρτου λόγου της αναίρεσης οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ.10 του ΚΠολΔ, διότι το δικαστήριο αφαίρεσε την άσκηση της γονικής μέριμνας των ανηλίκων τέκνων από αυτούς και ανέθεσε αποκλειστικά αυτή, για μεν τον ανήλικο Θ. Μ. στον πατέρα του, δεύτερο αναιρεσίβλητο, για δε την Α. - Μ. Μ. στο πρώτο αναιρεσίβλητο σωματείο, χωρίς απόδειξη. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι από την πληττόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δικαστήριο σχημάτισε την παραπάνω κρίση του και κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα, αφού έλαβε υπόψη τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων και την χωρίς όρκο εξέταση της πρώτης αναιρεσείουσας, που εξετάστηκαν ενώπιον του και περιέχονται στα πρακτικά συνεδρίασής του, όλα τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, καθώς και την προσκομισθείσα από την πρώτη αναίρεσείουσα υπ' αρ. ...-2021 ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος Α. Μ. ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών, Ι. Α.

Κατόπιν αυτών και αφού δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, λόγω της ήττας των αναιρεσειόντων (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ).Τα δικαστικά έξοδα καθενός των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις και εκπροσωπήθηκαν από διαφορετικούς δικηγόρους, έχοντας ίδιον συμφέρον για χωριστή εκπροσώπηση (ΑΠ 467/2019), πρέπει, κατά το σχετικό αίτημά τους, να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσειόντων, λόγω της ήττας αυτών (άρθρα 176, 182, 183, 189 παρ.1, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 14-3-2022 αίτηση για αναίρεση της υπ` αριθ. 2305/2021 ανέκκλητης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείοντες.

Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει για τον καθένα στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Απριλίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Φεβρουαρίου 2026.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή