<< Επιστροφή

Αριθμός 347 /2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μιχαήλ Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη - Εισηγητή, Κορνηλία Πανούτσου και Ευαγγελία Γίτση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Σεπτεμβρίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Ι. Π. , για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - καλούσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε." και διακριτικό τίτλο "..." που εδρεύει στη Γερακινή Χαλκιδικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηρακλή Σπανό με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση: 1) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", με έδρα στην Αθήνα, νόμιμα εκπροσωπούμενης, 2) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "SPECIAL FINANCIAL SOLUTIONS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ", και το διακριτικό τίτλο "SPECIAL FINANCIAL SOLUTIONS Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π." με έδρα στην Αθήνα, νόμιμα εκπροσωπούμενης, ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία "AMOEBA ISSUER DAC", και 3) Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρίας παροχής υπηρεσιών διαχείρισης απαιτήσεων με την επωνυμία "INTRUM HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ", με το διακριτικό τίτλο "INTRUM HELLAS A.E Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π." η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Η 1η και η 3η δεν εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο. Η 2η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αριστοτέλη Αγγέλη, ο οποίος δήλωσε πως την "SPECIAL FINANCIAL SOLUTIONS Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π." διαδέχεται η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "doValue Greece Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις" και τον διακριτικό τίτλο "doValue Greece" [(που έφερε προηγουμένως την επωνυμία "EUROBANK FPS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ" (ΓΙΟΥΡΟΜΠΑΝΚ ΕΦΠΙΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ)], όπως εκπροσωπείται νόμιμα, ως μη δικαιούχου και μη υπόχρεου διαδίκου, διαχειρίστριας των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία "AMOEBA ISSUER DESIGNATED ACTIVITY COMPANY (ΑΜΙΜΠΑ ΙΣΣΟΥΕΡ ΝΤΕΖΙΓΚΝΕΙΤΙΝΤ ΑΚΤΙΒΙΤΥ ΚΟΜΠΑΝΥ), με έδρα το Δουβλίνο, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, δυνάμει της υπ' αριθ. πρωτοκόλλου ...2024 Σύμβασης Διαχείρισης Επιχειρηματικών Απαιτήσεων (άρθρο 10 παρ. 14 και 16 του Ν. 31561 03) που καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Αθηνών στον τόμο ... και αριθμό ... , κατόπιν της από ...2024 Σύμβασης Λύσης της Σύμβασης Διαχείρισης μεταξύ της ως άνω αλλοδαπής Εταιρείας Ειδικού Σκοπού "AMOEBA ISSUER DESIGNATED ACTIVITY COMPANY" και FINANCIAL SOLUTIONS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ" με διακριτικό τίτλο SPECIAL FINANCIAL SOLUTlONS Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π. , ενεργεί ως διαχειρίστρια της "doValue Greece Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις" και το διακριτικό τίτλο "doValue Greece", και εκπροσωπείται από τον ίδιο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-06-2017 ανακοπή, και τους από 18-09-2017 πρόσθετους λόγους αυτής, της ήδη αναιρεσείουσας εταιρείας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 175/2017 του ίδιου Δικαστηρίου και 827/2020 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 05-04-2022 αίτησή της. Μετά από ματαίωση της προκείμενης υπόθεσης στις 15-01-2024, επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 26-03-2024 κλήση της καλούσας, με την οποία δεν καλείται η τρίτη αναιρεσίβλητη εταιρεία.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της παρούσας αναιρεσίβλητης εταιρείας ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τη διάταξη του άρθρου 80 ΚΠολΔ προκύπτει ότι τρίτος μπορεί να ασκήσει σε εκκρεμή μεταξύ άλλων δίκη πρόσθετη παρέμβαση για την υποστήριξη κάποιου διαδίκου, μέχρι να εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση, συνεπώς για πρώτη φορά και ενώπιον του Αρείου Πάγου, περιοριζόμενος σε μόνη την υποστήριξη ή αντίκρουση των λόγων της αναίρεσης, εφόσον έχει έννομο συμφέρον. Έννομο συμφέρον για την άσκηση πρόσθετης παρέμβασης υφίσταται, όταν με αυτή μπορεί να προστατευθεί δικαίωμα του παρεμβαίνοντος ή να αποτραπεί η δημιουργία σε βάρος του νομικής υποχρέωσης που είτε απειλούνται από την δεσμευτικότητα και την εκτελεστότητα της απόφασης που θα εκδοθεί, είτε υπάρχει κίνδυνος προσβολής τους από τις αντανακλαστικές συνέπειές της, ως τρίτος δε, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοείται εκείνος, ο οποίος δεν είχε προσλάβει την ιδιότητα του διαδίκου με οποιονδήποτε τρόπο στην αρχική δίκη, ή σε στάδιο προηγούμενης δίκης για την υπόθεση (ΑΠ 884/2024, ΑΠ 977/2023, ΑΠ 663/2023, ΑΠ 456/2023).

Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 83 ΚΠολΔ, αν η ισχύς της απόφασης στην κύρια δίκη εκτείνεται και στις έννομες σχέσεις εκείνου που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση προς τον αντίδικό του, εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 76 μέχρι 78 του ίδιου Κώδικα. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι αποφασιστικό κριτήριο για το χαρακτηρισμό της πρόσθετης παρέμβασης ως αυτοτελούς, είναι η επέκταση της ισχύος της απόφασης, δηλαδή των υποκειμενικών ορίων του δεδικασμένου, της εκτελεστότητας και της διαπλαστικής ενέργειας αυτής, στις έννομες σχέσεις του τρίτου προς τον αντίδικό του. Το δικονομικό δικαίωμα της άσκησης αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης παρέχεται όχι λόγω της πιθανής εκδήλωσης δυσμενών ενεργειών της απόφασης σε βάρος τρίτου, αλλά λόγω της δεσμευτικότητας αυτών που θα κριθούν στην ήδη εκκρεμή δίκη, όσον αφορά τις σχέσεις του παρεμβαίνοντος προς τον αντίδικό του, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα άλλης διαδικασίας. Με την άσκηση της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης ο παρεμβαίνων, χωρίς να εισάγει στη δίκη μια νέα έννομη σχέση, αντιδικεί για την ήδη εκκρεμή έννομη σχέση, η διάγνωση της οποίας επισύρει της επέκταση της ισχύος της απόφασης. Η ασκούμενη κατά το άρθρο 83 ΚΠολΔ αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση δημιουργεί περιορισμένου περιεχομένου επιγενόμενη αναγκαστική ομοδικία του παρεμβαίνοντος με το διάδικο, υπέρ του οποίου ασκείται η παρέμβαση, στο μέτρο που ο παρεμβαίνων θεωρείται κατά πλάσμα δικαίου ως αναγκαίος ομόδικος με τις παρεχόμενες δικονομικές εξουσίες αυτού, χωρίς όμως να έχει στη διάθεσή του διαδικαστικές ευχέρειες που προσιδιάζουν αποκλειστικά στο πρόσωπο του κυρίου διαδίκου (ΑΠ 884/2024, ΑΠ 742/2023, ΑΠ 692/2023, ΑΠ 456/2023). Ως αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση πρέπει να θεωρηθεί και εκείνη, την οποία ασκεί αυτός που έγινε διάδοχος του διαδίκου όσο διαρκούσε η δίκη ή μετά το πέρας αυτής (άρθρο 225 παρ. 2 ΚΠολΔ), αφού το δεδικασμένο από τη δίκη ισχύει υπέρ και κατά αυτού (άρθρο 325 παρ. 2 ΚΠολΔ, ΑΠ 368/2019, ΑΠ 1564/2017), καθώς και αυτός που μετά την έκδοση της τελεσίδικης απόφασης σε δίκη μεταξύ του αληθούς δικαιούχου διαδίκου και τρίτου και ενώ έχει ήδη δημιουργηθεί δεδικασμένο μεταξύ των τελευταίων κατέστη, δυνάμει νόμου, αποκλειστικώς νομιμοποιούμενος μη δικαιούχος διάδικος, διότι όταν η δίκη διεξήχθη νομιμοποιούνταν αποκλειστικώς και είχε εξουσία διάθεσης ο δικαιούχος ή υπόχρεος διάδικος, όμοια όπως ισχύει όταν ο μη δικαιούχος διάδικος έχει αποκλειστική νομιμοποίηση και εξουσία διάθεσης και το δεδικασμένο της απόφασης ισχύει και απέναντι στο δικαιούχο διάδικο (ΑΠ 105/2025, ΑΠ 302/2023).

Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 περ. γ του Ν. 4354/2015 "Διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων...", "Τα δικαιώματα που απορρέουν από τις μεταβιβαζόμενες λόγω πώλησης απαιτήσεις δύνανται να ασκούνται μόνο μέσω των εταιριών διαχείρισης της παρούσας παραγράφου. Οι μεταβιβαζόμενες απαιτήσεις από δάνεια και πιστώσεις λογίζονται ως τραπεζικές και μετά τη μεταβίβασή τους, οι εταιρίες διαχείρισης απαιτήσεων ευθύνονται για όλες τις υποχρεώσεις απέναντι στο Δημόσιο και σε τρίτους, οι οποίες βαρύνουν τις εταιρίες απόκτησης απαιτήσεων και απορρέουν από τις μεταβιβαζόμενες απαιτήσεις". Επίσης, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 4 του άρθ. 2 του άνω Ν. 4354/2015 "Οι Εταιρίες Διαχείρισης νομιμοποιούνται, ως μη δικαιούχοι διάδικοι, να ασκήσουν κάθε ένδικο βοήθημα και να προβαίνουν σε κάθε άλλη δικαστική ενέργεια για την είσπραξη των υπό διαχείριση απαιτήσεων, καθώς και να κινούν, παρίστανται ή συμμετέχουν σε προπτωχευτικές διαδικασίες εξυγίανσης, πτωχευτικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, διαδικασίες διευθέτησης οφειλών και ειδικής διαχείρισης του άρθρων 61 επ. του ν. 4307/2014 [Α 246]. Εφόσον οι Εταιρίες συμμετέχουν σε οποιαδήποτε δίκη με την ιδιότητα του μη δικαιούχου διαδίκου το δεδικασμένο της απόφασης καταλαμβάνει και τον δικαιούχο της απαίτησης" (ΑΠ 368/2019). Η παραπάνω διάταξη (άρθ. 2 παρ.4 Ν.4354/2015) εφαρμόζεται όχι μόνον όταν η μεταβίβαση και η ανάθεση της διαχείρισης των απαιτήσεων στις εν λόγω εταιρείες πραγματοποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του ανωτέρω Ν.4354/2015, αλλά και όταν η μεταβίβαση των απαιτήσεων και η αντίστοιχη ανάθεση της διαχείρισης γίνεται με βάση τις διατάξεις για την τιτλοποίηση των απαιτήσεων του άρθρου 10 του Ν.3156/2003, καθώς είναι επιτρεπτή η παράλληλη και συνδυαστική εφαρμογή των Ν. 4354/2015 και 3156/2003, ώστε οι Εταιρίες Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις (Ε.Δ.Α.Δ.Π.) του Ν.4354/2015 να διαθέτουν την κατ` εξαίρεση νομιμοποίηση του άρθρου 2 § 4 του νόμου αυτού, έχοντας και τη δυνατότητα άσκησης διαδικαστικών εν γένει πράξεων (ΟλΑΠ 1/2023, ΑΠ 687/2023).

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 80, 81 παρ. 3 και 558 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η αναίρεση δεν απευθύνεται κατά του προσθέτως παρεμβάντος στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, αφού δεν είναι κύριος διάδικος, εκτός αν κατά τη δίκη εκείνη ανέλαβε τον δικαστικό αγώνα, οπότε κατέστη κύριος διάδικος, ή αν η αναίρεση αφορά την πρόσθετη παρέμβαση, καθώς και στην περίπτωση της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης (ΑΠ 884/2024, ΑΠ 1351/2023, ΑΠ 921/2023, ΑΠ 644/2023). Ως προς την τελευταία αυτή περίπτωση, από τα άρθρα 76 παρ. 1 και 4, 82, 83 και 558 ΚΠολΔ προκύπτει ειδικότερα ότι η αναίρεση, όταν ασκείται από τον αντίδικο του διαδίκου, υπέρ του οποίου έχει ασκηθεί αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, απαιτείται να στρέφεται και κατά του αυτοτελώς προσθέτως παρεμβάντος, διότι στην περίπτωση αυτή εφαρμόζονται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 83 ΚΠολΔ, οι διατάξεις για την αναγκαστική ομοδικία. Συνακόλουθα, η μη απεύθυνση της αίτησης αναίρεσης και κατ' αυτού (αυτοτελώς προσθέτως παρεμβάντος), ο οποίος θεωρείται αναγκαίος ομόδικος του αναιρεσίβλητου κύριου διαδίκου (υπέρ του οποίου η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση), συνεπάγεται την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτης, το απαράδεκτο δε αυτό λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως, κατ' άρθρο 577 παρ. 2 ΚΠολΔ (ΑΠ 1482/2024, ΑΠ 884/2024).

Από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα εταιρία με την από 16-6-2017 ανακοπή της και τους από 18-9-2017 πρόσθετους λόγους κατά της πρώτης αναιρεσίβλητης ζήτησε την ακύρωση της υπ' αριθ. .../2017 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης για τους σ' αυτήν αναφερόμενους λόγους. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής με την υπ' αριθ. 175/2017 απόφασή του δέχθηκε την ανακοπή. Η 1η αναιρεσίβλητη άσκησε έφεση ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης κατά τη συζήτηση της οποίας παρενέβη προσθέτως υπέρ της εκκαλούσας/1ης αναιρεσίβλητης ως εταιρία διαχείρισης απαιτήσεων σύμφωνα με τις διατάξεις των ν.4354/2015 της εταιρίας ειδικού σκοπού με την επωνυμία "Amoeba Issuer DAC " που εδρεύει στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, η 2η αναιρεσίβλητη με την παρέμβασή της να είναι αυτοτελής τοιαύτη και να συνδέεται ως εκ τούτου με την 1η αναιρεσίβλητη με τον δεσμό της αναγκαστικής ομοδικίας, κατά τα προεκτεθέντα. Η έφεση συζητήθηκε ερήμην της εκκαλούσας και ήδη 1ης αναιρεσίβλητης εκπροσωπηθείσας από την υπέρ αυτής αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσα 2η αναιρεσίβλητη/καθής η κλήση, όπως συμβαίνει και στην προκειμένη περίπτωση, καθόσον η εκδοθείσα απόφαση είναι τελεσίδικη και ως προς την ερημοδικασθείσα στο Εφετείο εκκαλούσα διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν υπόκειται-διαχρονικά-σε ανακοπή ερημοδικίας (άρθ. 937 ΚΠολΔ).

Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου εμφανίστηκε ο δικηγόρος Αριστοτέλης Αγγέλης και ως πληρεξούσιος δικηγόρος της 2ης αναιρεσίβλητης δήλωσε ότι δυνάμει της από 30-5-2024 σύμβασης λύθηκε η σύμβαση διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων που είχε καταρτισθεί μεταξύ της αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία "Amoeba Issuer DAC" και της 2ης αναιρεσίβλητης και ότι μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, η διαχείριση της επίδικης απαίτησης ανατέθηκε από την δικαιούχο αυτής αλλοδαπή εταιρεία ειδικού σκοπού με την επωνυμία "Amoeba Issuer DAC" στην εταιρία "doValue Greece", ως εταιρία διαχείρισης απαιτήσεων συσταθείσα σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 4354/2015 , δυνάμει της από ...2024 σύμβασης διαχείρισης απαιτήσεων, συμφώνως με τα άρθρα 10 § 14 και 16 του Ν. 3156/2003, αντίγραφο της οποίας έχει νομίμως καταχωρηθεί στο Δημόσιο Βιβλίο του Ν. 2844/2000 και ειδικότερα στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών με αριθμό πρωτοκόλλου ...2024 σε τόμο ... και αριθμό ... , προσκόμισε δε και το υπ' αριθ. .../2024 ειδικό πληρεξούσιο της εταιρίας διαχείρισης "doValue Greece". Η τελευταία, αν και ισχυρίζεται ότι το δεδικασμένο από την τελεσίδικη απόφαση εκτείνεται και κατ'αυτής ως διαχειρίστριας, δεν εισήλθε παραδεκτά στην εκκρεμή διαδικασία της δίκης ασκώντας, ως τρίτη εν σχέση με τους αρχικούς διαδίκους, αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση ως είχε δικαίωμα και συνεπώς αυτή δεν κατέστη διάδικος στην δίκη (ΑΠ 687/2023),ενώ η διάδικος 2η αναιρεσίβλητη, δεν παραστάθηκε νόμιμα, με βάση τη δήλωση του αρχικά πληρεξούσιου δικηγόρου της.

Κατά τη γνώμη, όμως του μέλους του Δικαστηρίου Μιχαήλ Αποστολάκη, αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, η διαχειριστική εταιρία "doValue Greece" παραδεκτώς λαμβάνει μέρος στη δίκη στη θέση της δεύτερης αναιρεσίβλητης εταιρίας διαχείρισης απαιτήσεων "Special Financial Solutions Α.Ε.Δ.Α.Δ.Κ." ως σημερινή διαχειρίστρια της επίδικης απαίτησης της ίδιας δικαιούχου και ουσιαστικής διαδίκου εταιρίας ειδικού σκοπού "Amoeba Issuer DAC", χωρίς να απαιτείται για το σκοπό αυτό η άσκηση εκ μέρους της ιδιαίτερης αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης (Α.Π. 1122/2025, Α.Π. 649/2025, Α.Π. 1808/2024, Α.Π. 1374/2024).

ΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 576 § 2 ΚΠολΔ, "αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί".

Στην προκειμένη περίπτωση από τις υπ' αριθ. ...-2024 και ...-2024 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Πειραιώς Α. Π. , που προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της από 5-4-2022 αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 15-1-2024 επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην 1η αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ", καθώς και στην 2η αναιρεσίβλητη εταιρία διαχείρισης απαιτήσεων με την επωνυμία "SPECIAL FINANCIAL SOLUTIONS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ".

Κατά τη δικάσιμο εκείνη η συζήτηση της υπόθεσης ματαιώθηκε. Η αναιρεσείουσα με την από 6-3-2024 κλήση της , αντίγραφο της οποίας με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης (29-9-2025) , επιδόθηκε και πάλι νόμιμα και εμπρόθεσμα στην 1η αναιρεσίβλητη/καθής όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. ...-2024 έκθεση επιδόσεως, καθώς και στην 2η αναιρεσίβλητη, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. ...-2024 έκθεση επιδόσεως της ίδιας ως άνω δικαστικής επιμελήτριας. Αμφότερες οι καθών η κλήση/αναιρεσίβλητες δεν εμφανίστηκαν , ούτε εκπροσωπήθηκαν παραδεκτά από πληρεξούσιο δικηγόρο και συνεπώς η υπόθεση θα δικαστεί παρά την απουσία τους, κατά τα προεκτεθέντα.

ΙΙΙ. Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 577 § 1 ΚΠολΔ "Το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης", ενώ κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου "Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως".

Περαιτέρω, στη διάταξη του άρθρου 937 § 1β'εδαφ. α' του ιδίου Κώδικα, όπως αυτή ίσχυε μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο όγδοο παρ. 2 του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 και εφαρμόζεται όταν, όπως στην κρινόμενη υπόθεση, η επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση διενεργείται μετά την 1-1-2016 (παρ. 3 του άρθρου ένατου του αυτού άρθρου 1 και νόμου), ορίζεται ότι "Σε περίπτωση εκτέλεσης που στηρίζεται σε δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, κατά της απόφασης που εκδίδεται επί της ανακοπής επιτρέπεται η άσκηση μόνο έφεσης". Η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 937 παρ. 1β' του ΚΠολΔ τροποποιήθηκε και πάλι με το άρθρο 59 του Ν. 4842/2021 και ορίστηκε ότι "στις δίκες τις σχετικές με την εκτέλεση ...β) δεν επιτρέπεται η ανακοπή ερημοδικίας ούτε στο πρωτοβάθμιο ούτε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο", όμως, κατά την μεταβατική διάταξη του άρθρου 116 παρ. 6β' του ιδίου νόμου η διάταξη αυτή, όπως τροποποιείται, εφαρμόζεται για τις αποφάσεις, που θα δημοσιευθούν μετά την έναρξη ισχύος του νόμου, η οποία, κατά το άρθρο 120 του νόμου αυτού, ορίστηκε για το άρθρο 116 να είναι η 1-1-2022. Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, ο ν. 4335/2015, με την ανωτέρω τροποποίηση του άρθρου 937 παρ. 1β' του ΚΠολΔ, περιόρισε με ρητή διάταξη και σε σημαντικό βαθμό, τα ένδικα μέσα, επιλέγοντας να υπηρετήσει κατά προτεραιότητα την αξία της γρήγορης περάτωσης των δικών περί την εκτέλεση στην πλειοψηφία των δικών, που ανοίγονται με ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ στις περιπτώσεις, όπου η αναγκαστική εκτέλεση θεμελιώνεται στους συχνότερα εφαρμοζόμενους εκτελεστούς τίτλους, και ειδικότερα σε δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, ορίζοντας ότι η απόφαση που εκδίδεται θα μπορεί να προσβάλλεται μόνο με έφεση.

Συνεπώς, για απόφαση, που εκδόθηκε επί ανακοπής κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης με εκτελεστό τίτλο διαταγή πληρωμής, στην οποία η επίδοση της επιταγής εκτελέσεως έγινε μετά την 1/1/2016 και η δημοσίευση της απόφασης έγινε πριν την 1/1/2022 (όταν αρχίζει η εφαρμογή της νέας διάταξης του άρθρου 937 παρ. 1β'), αποκλείονται, εκτός βέβαια από την ανακοπή ερημοδικίας, και τα έκτακτα ένδικα μέσα, δηλαδή η αναίρεση και η αναψηλάφηση, και συνεπώς αν ασκηθούν αυτά είναι απορριπτέα ως απαράδεκτα (ΑΠ 561/2025, ΑΠ 952/2023, ΑΠ 501/2023, ΑΠ 1350/2022, ΑΠ 597/2022).
Από την παραδεκτή, κατά το άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτουν τα ακόλουθα, ως προς το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης: Δυνάμει του πρώτου (Α') εκτελεστού απογράφου της με αριθ. ...-2017 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία φέρει εκτελεστήριο τύπο και η οποία εκδόθηκε κατόπιν αιτήσεως της 1ης αναιρεσίβλητης Τράπεζας Πειραιώς εις βάρος της αναιρεσείουσας και εις βάρος των Α. Μ. , Μ. Μ. , ως εκ διαθήκης κληρονόμου του πάππου της Ν. Μ. του Α. και της Α. , αποβιώσαντος, ως εγγυητή της πρωτοφειλέτιδος εταιρίας με την επωνυμία "ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ... Α.Ε." και του Ν. Μ. του Α. όπως εκπροσωπήθηκε νόμιμα ως ανήλικος από τους δύο γονείς του, ήτοι τον Α. Μ. , τη Γ. Χ. , η αναιρεσείουσα/καθής η εκτέλεση επιτάχθηκε από κοινού με τον Α. Μ. διά της από 16-3-2017 επιταγής προς πληρωμή, η οποία κοινοποιήθηκε σε έκαστο εξ' αυτών την 23-3-2017, όπως καταβάλλουν, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον έκαστος στην 1η αναιρεσίβλητη το ποσό των 587.420,57 ευρώ νομιμοτόκως, πλην του κεφαλαίου των τόκων, από την επίδοση της επιταγής προς πληρωμή και μέχρι την εξόφληση. Εν συνεχεία η 1η αναιρεσίβλητη επέβαλε αναγκαστική κατάσχεση στην ακίνητη περιουσία της αναιρεσείουσας και προσδιόρισε ως ημερομηνία πλειστηριασμού αυτής ενώπιον της Συμβολαιογράφου Κασσάνδρας Κ. Κ. , ως υπάλληλο του πλειστηριασμού, την 20-12-2017. Ασκήθηκε ανακοπή κατά της εκτέλεσης από την αναιρεσείουσα και εκδόθηκε η υπ' αριθ. 175/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής , με την οποία έγινε δεκτή αυτή και ακυρώθηκε η διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης εις βάρος της ανακόπτουσας/αναιρεσείουσας λόγω καταχρηστικότητος της επισπευδομένης εις βάρος της αναγκαστικής εκτέλεσης. Ασκήθηκε έφεση από την καθής η ανακοπή/1η αναιρεσίβλητη και εκδόθηκε η προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 827/6-4-2020 απόφαση με την οποία εξαφανίστηκε η πρωτόδικη απόφαση, δικάστηκε κατ' ουσίαν η από 16-6-2017 ανακοπή και οι από 18-9-2017 πρόσθετοι αυτής λόγοι και απορρίφθηκαν άπαντες. Κατά της απόφασης αυτής η εφεσίβλητη άσκησε ενώπιον του δικαστηρίου τούτου την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, που παραδεκτά την απηύθυνε τόσον κατά της επισπεύδουσας την αναγκαστική εκτέλεση όσον και κατά της ενώπιον του Εφετείου αυτοτελώς υπέρ αυτής προσθέτως παρεμβαίνουσας 2ης αναιρεσίβλητης. Η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη, σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη, κατ` αυτεπάγγελτη έρευνα (άρθρο 577 § 2 ΚΠολΔ), γιατί αφορά σε ανακοπή κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης με εκτελεστό τίτλο διαταγή πληρωμής, η δε επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση έγινε μετά την 1-1-2016 και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε πριν την 1-1-2022, ότε δεν επιτρεπόταν η άσκηση αναίρεσης κατά της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης. Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο(άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ), ενώ δεν θα υπάρξει διάταξη περί δικαστικής δαπάνης λόγω του ότι οι καθών η κλήση/αναιρεσίβλητες, που νίκησαν, δεν παραστάθηκαν και δεν υπέβαλαν σχετικό αίτημα (άρθ. 106 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-4-2022 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "... ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΕ" για την αναίρεση της υπ' αριθ. 827/2020 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Δεκεμβρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Μαρτίου 2026.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή