<< Επιστροφή

Αριθμός 1071/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αλεξάνδρα Αποστολάκη, Σπυρίδωνα Κουτσοχρήστο, Γεώργιο Παπαγεωργίου και Αικατερίνη Χονδρορίζου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Απριλίου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ιωάννη Προβατάρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ε. Κ., για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ροδόπης, περί αναιρέσεως της υπ'αριθμ. 61/2024 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ροδόπης. Με κατηγορούμενο τον Γ. Φ. του Π., κάτοικο ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε και υποστηρίζοντα την κατηγορία τον Π. Κ. του Σ., κάτοικο ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ροδόπης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα Εισαγγελέας Πρωτοδικών Ροδόπης ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Φεβρουαρίου 2024 αίτησή της, η οποία ασκήθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Πρωτοδικείου Ροδόπης, Ά. Π. και έλαβε αριθμό 1/2024 και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 198/2024.

Αφού άκουσε Τoν Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που κηρύχθηκε αθώος ο κατηγορούμενος για την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 12-2-2024 με αριθμό 1/2024 αίτηση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ροδόπης για αναίρεση της με αριθμό 61/2024 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ροδόπης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό (ως δικαστήριο παραπομπής, ύστερα από αναίρεση της με αριθμό 334/2023 απόφασής του με την με αριθμό 1605/2023 απόφαση του Αρείου Πάγου), και κήρυξε αθώο (λόγω αμφιβολιών) τον κατηγορούμενο Γ. Φ. του Π., κάτοικο ... οδός ..., για την αξιόποινη πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης (άρθρ.309 Π.Κ.), ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα με δήλωση του αναιρεσείοντος Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Ροδόπης στη γραμματέα του Πρωτοδικείου Ροδόπης συνταχθείσης της σχετικής εκθέσεως με αριθμό 1/2024, εντός της προβλεπόμενης εικοσαήμερης προθεσμίας από τότε που καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη στις ...-2024, στο κατ'άρθρο 473 παρ.3 Κ.Ποιν.Δ. ειδικό βιβλίο, από δικαιούμενο πρόσωπο κατά απόφασης υποκείμενης στο συγκεκριμένο ένδικο μέσο (άρθρα 473 παρ. 3, 474 παρ. 4, 505 παρ.1β', 506 περ.β', 507 Κ.Ποιν.Δ), περιέχει δε σαφή και ορισμένο λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε' του ΚΠΔ της εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης με εκ πλαγίου παραβίαση. Επομένως, η αίτηση αυτή είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τη βασιμότητα του λόγου της. Σημειώνεται ότι η συζήτηση της υπόθεσης γίνεται σαν να ήταν παρόντες και ο κατηγορούμενος Γ. Φ. του Π., κάτοικος ... (οδός ...) και ο υποστηρίζων την κατηγορία Π. Κ. του Σ., κάτοικος ..., (...), οι οποίοι μολονότι κλητεύθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα για να παραστούν στην παρούσα αναιρετική δίκη (βλ. τα 28-2-2024 και 18-3-2014 αποδεικτικά επίδοσης της Αρχιφύλακα Λ. Δ. και του Αρχιφύλακα Ι. Π., που υπηρετούν στο Α.Τ...., στον κατηγορούμενο με παραλαβόντα αυτόν προσωπικά, και εκ περισσού στην αντίκλητό του Καλλή Χαριθέα δικηγόρο ..., αντίστοιχα, και τα από 20-3-2024 και από 19-3-2024 αποδεικτικά επίδοσης του Αρχιφύλακα Ι. Π. που υπηρετεί στο Α.Τ...., στον υποστηρίζοντα την κατηγορία και στην αντίκλητό του Σοφία Σαριπανίδου, δικηγόρο ..., αντίστοιχα), δεν εμφανίστηκαν κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (άρθρα 512 παρ. 1 εδ. β', 515 παρ. 2 εδ. α' Κ.Ποιν.Δ.).

Κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (Ολ.Α.Π.2/2011, Α.Π.618/2023, Α.Π.1548/2022, Α.Π.366/2021). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 308 παρ.1 εδ. α' του ισχύοντος από 1.7.2019 ΠΚ (Ν.4619/2019), "όποιος προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο έτη ή χρηματική ποινή", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 309 του παραπάνω Κώδικα, "αν η πράξη του προηγούμενου άρθρου τελέστηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο ζωής ή βαριά σωματική βλάβη, επιβάλλεται φυλάκιση έως τρία έτη ή χρηματική ποινή". Η διάταξη αυτή του άρθρου 309 ΠΚ σε σχέση με την προηγούμενη, που ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης της ερευνώμενης εδώ πράξης, δεν διαφέρει ως προς τα απαιτούμενα για τη συγκρότηση του αδικήματος στοιχεία, είναι όμως ευμενέστερη ως προς την απειλούμενη ποινή, αφού αντί της ποινής φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3) μηνών (έως πέντε ετών), που προέβλεπε η προϊσχύσασα διάταξη, η προβλεπόμενη τώρα ποινή είναι φυλάκιση έως τρία (3) έτη ή χρηματική ποινή. Απαιτούμενα στοιχεία για την αξιόποινη πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, που αποτελεί έγκλημα συγκεκριμένης διακινδύνευσης, είναι: α) σωματική βλάβη κατά την έννοια του άρθρου 308 του ΠΚ, β) η πράξη να τελέσθηκε κατά τρόπο που να μπορεί να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο της ζωής του ή βαριά σωματική βλάβη, όπως ενδεικτικά αναφέρεται στη διάταξη του άρθρου 310 παρ.2 Π.Κ. (ήδη παρ.3 μετά την τροποποίησή του με το ν.4855/2021), χωρίς δηλαδή, να εξετάζεται το αποτέλεσμα της βλάβης που προξενήθηκε, παρά μόνο ο επικίνδυνος τρόπος τέλεσής της. Ενόψει δε της διαζευκτικής αυτής διατύπωσης, είναι απαραίτητο στην καταδικαστική απόφαση για επικίνδυνη σωματική βλάβη να καθορίζεται ποια από τις ως άνω δύο διακινδυνεύσεις δέχεται το δικαστήριο ότι συνέτρεξε στην συγκεκριμένη περίπτωση, δηλαδή διακινδύνευση για τη ζωή ή για βαριά σωματική βλάβη. Αυτό δεν στερείται εννόμων συνεπειών, διότι η παραδοχή της μιας ή της άλλης περίπτωσης, αν και στις δύο περιπτώσεις η πράξη τιμωρείται με τα αυτά όρια στερητικής της ελευθερίας ποινής ή με χρηματική ποινή (για την αξιόποινη πράξη της βαριάς σωματικής βλάβης που θεσπίζεται με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 309 Π.Κ., προβλέπεται ήδη, μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 65 του ν.4855/2021, μόνο φυλάκιση έως τριών (3) ετών), πρακτικώς άγει σε διαφοροποίηση της ποινικής μεταχείρισης του δράστη, αφού στην πρώτη πλήττεται έννομο αγαθό υπέρτερο από τη σωματική υγεία και ακεραιότητα και η ποινή θα καθορισθεί με βάση τα προβλεπόμενα στο άρθρο 79 Π.Κ. κριτήρια. Για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης απαιτείται απλός (κοινός) δόλος, δηλαδή γνώση της αφηρημένης δυνατότητας του κινδύνου της ζωής ή της βαριάς σωματικής βλάβης και θέληση του υπαιτίου να προξενήσει σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας και των περιστάσεων, από τις οποίες προκύπτει αντικειμενικά κίνδυνος ζωής ή βαριά σωματική βλάβη, χωρίς να απαιτείται ιδιαίτερη εξειδίκευση του δόλου, αρκεί να προκύπτει από τα γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά (Α.Π.974/2023, Α.Π.753/2023, Α.Π. 395/2022, Α.Π. 322/2020, Α.Π. 812/2020). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το δικαστήριο της ουσίας (Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ροδόπης) που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αφού εκτίμησε και αξιολόγησε τα ειδικά αναφερόμενα στην ως άνω προσβαλλόμενη απόφασή του αποδεικτικά μέσα, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, ότι προέκυψαν, κατά πιστή μεταφορά, τα ακόλουθα: "Από την κύρια αποδεικτική διαδικασία γενικά και ειδικότερα την κατάθεση του υποστηρίζοντος την κατηγορία, Π. Κ., που εξετάσθηκε ανωμοτί, από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο και περιέχονται στα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά, από όλα τα δημοσίως επ'ακροατηρίου αναγνωσθέντα έγγραφα που αναφέρονται στα πρακτικά της δίκης αυτής, σε συνδυασμό και με την απολογία του κατηγορουμένου, δεν αποδείχθηκε και το Δικαστήριο δεν πείσθηκε, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι στις ...-2016, εντός του κτιρίου της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ροδόπης έλαβε χώρα περιστατικό, κατά το οποίο ο κατηγορούμενος χτύπησε με γροθιά στον λαιμό (περιοχή φάρυγγα) τον Π. Κ. και με κλωτσιά στην κοιλιακή χώρα σπρώχνοντάς τον προς το κάτω, όταν ο τελευταίος βρισκόταν σε κλιμακοστάσιο, με αποτέλεσμα ο Κ. να πέσει δέκα 10 σκαλιά πιο κάτω και έτσι, να προκληθούν σ' αυτόν εκχύμωση δεξιάς μηριακής χώρας, άλγος κνήμης, ζάλη και κεφαλαλγία, άλγος κατά την δεξιά τραχηλική χώρα και κατά την αριστερή βουβωνική χώρα. Ο εγκαλών βρέθηκε πεσμένος στο πλατύσκαλο μεταξύ του ισογείου και του πρώτου ορόφου του κτιρίου της Α.Δ.Ροδόπης και επικαλέστηκε το ανωτέρω περιστατικό υποβάλλοντας σε βάρος του κατηγορουμένου έγκληση. Κλήθηκε ασθενοφόρο που τον μετέφερε στο Γενικό Νοσοκομείο ..., όπου νοσηλεύθηκε και αφού έλαβε εξιτήριο μετά από 3 ημέρες, πήγε στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ξάνθης, όπου και νοσηλεύθηκε επίσης. Με βάση την ιατροδικαστική έκθεση αυτός φέρεται στις ...-2016, να έχει υποστεί εκχύμωση δεξιάς μηριακής χώρας. Πρόκειται για το μοναδικό αντικειμενικό εύρημα, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει πιστευτό, με βάση και τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, ότι συνάδει με πτώση μετά από σπρώξιμο με κλωτσιά από 10 σκαλοπάτια, όπως το επικαλείται ο εγκαλών ότι έλαβε χώρα. Επίσης, ο εγκαλών επικαλέστηκε ότι ο κατηγορούμενος τον χτύπησε με γροθιά στον λαιμό (περιοχή φάρυγγα), χτύπημα που σε κάθε περίπτωση θα άφηνε εμφανή για τους ιατρούς που τον εξέτασαν σημάδια. Όμως περί τούτων ουδεμία μνεία γίνεται στα ιατρικά έγγραφα που αναγνώστηκαν. Εξάλλου, το άλγος κνήμης, η ζάλη και η κεφαλαλγία, καθώς και το άλγος κατά τη δεξιά τραχηλική χώρα και κατά την αριστερή βουβωνική χώρα, δεν είναι ευρήματα αντικειμενικά, αλλά μόνον επικαλούμενα από τον παθόντα. Έτσι, ως δεδομένο ότι ο παθών μετά το επικαλούμενο από αυτόν συμβάν φέρεται να έχει εκχύμωση δεξιάς μηριακής χώρας. Από, δε, τις επισκοπηθείσες φωτογραφικές απεικονίσεις που προσκομίστηκαν από τους διαδίκους σαφώς συνάγεται ότι ο εγκαλών δεν έφερε άλλου είδους τραύματα στο σώμα του. Ενόψει των ανωτέρω το Δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες για το εάν πράγματι ο εγκαλών κατακρημνίστηκε στις σκάλες του κτιρίου της Α.Δ.Ροδόπης με τον τρόπο που επικαλείται και μετά από χτυπήματα που δέχθηκε και σπρώξιμο από τον κατηγορούμενο. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος διατηρεί μόνιμη σχέση με την πρώην σύζυγο του εγκαλούντος Α. Ε., καθώς και ότι υπάρχει μεταξύ των πρώην συζύγων σφοδρή αντιδικία για την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου τους. Ειδικότερα, κατά τη συναινετική τους διάζευξη συμφωνήθηκε μεταξύ τους η επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου τους να ανατεθεί στον πατέρα, Π. Κ. Στη συνέχεια, όμως, η Ελευθεριάδου άσκησε αγωγή προκειμένου να της ανατεθεί η αποκλειστική του επιμέλεια και αυτή έγινε δεκτή. Όμως, ο Π. Κ. αρνήθηκε να συμμορφωθεί εκούσια και υπήρξε μεγάλη αντιδικία μεταξύ τους με την έγερση και αίτησης ασφαλιστικών μέτρων. Κατόπιν, η Ελευθεριάδου ασκούσε αποκλειστικά αυτή την επιμέλεια του κοινού τέκνου της με τον Κ., ωστόσο ο τελευταίος άσκησε έφεση κατά της οριστικής απόφασης. Η εκδίκαση της έφεσης επρόκειτο να γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά το επίμαχο συμβάν, το οποίο, όπως αποδείχθηκε, εκμεταλλεύτηκε ο εγκαλών με κάθε μέσο, χρησιμοποιώντας τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, όπου επικαλέστηκε ότι χτυπήθηκε επικίνδυνα εντός της Α.Δ.Ροδόπης από τον κατηγορούμενο-αστυνομικό. Το επικαλούμενο περιστατικό, ως ήταν αναμενόμενο ως εκ της φύσης των υποστηριζόμενων από τον εγκαλούντα περιστάσεων τέλεσής του από αστυνομικό εντός της Α.Δ.Ροδόπης, προβλήθηκε από πλήθος μέσων ενημέρωσης. Εξάλλου, ο ίδιος ο εγκαλών απαντώντας σε σχετική ερώτηση που του τέθηκε κατά την παρούσα δίκη είπε ότι αποτέλεσμα του εν λόγω επεισοδίου είναι ότι κέρδισε την επιμέλεια του παιδιού του. Όσα, δε, ισχυρίζεται ο εγκαλών περί του ότι φοβόταν τον κατηγορούμενο επειδή αυτός είναι αστυνομικός δεν στηρίζονται στην λογική, ενόψει και του ότι ο ίδιος φέρει την ιδιότητα του στρατιωτικού. Από, δε, την προσωπικότητα του εγκαλούντος, δεν προέκυψε ότι αυτός είναι ευάλωτος πολίτης, αλλά πρόκειται για άτομο με υψηλό επίπεδο αντίληψης και ικανότητα να προστατεύει τα έννομα συμφέροντά του, ώστε δεν συνάδει σ'αυτόν να φοβάται τον κατηγορούμενο λόγω της ιδιότητάς του. Συνακόλουθα, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος άσκησε σε βάρος του εγκαλούντος οποιαδήποτε μορφής σωματική βία, πρέπει αυτός να κηρυχθεί αθώος της διωκόμενης σε βάρος του αξιόποινης πράξης της επικίνδυνης σωματικής βίας. Πέραν τούτων, με βάση τις προεκτεθείσες παραδοχές, δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε σε βάρος του εγκαλούντος οιαδήποτε σωματική βλάβη, είτε απλή είτε εντελώς ελαφρά, αφού δεν αποδείχθηκε ότι ήρθε σε οποιαδήποτε σωματική επαφή με αυτόν, ώστε ούτε αντίστοιχη επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας δύναται να γίνει, αφού δεν αποδείχθηκαν περιστατικά άσκησης σωματικής βίας από τον κατηγορούμενο σε βάρος του εγκαλούντος..". Ακολούθως το ανωτέρω δευτεροβάθμιο Δικαστήριο ουσίας, κήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο για την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης με το ακόλουθο διατακτικό: "
Κηρύσσει τον κατηγορούμενο αθώο, λόγω αμφιβολιών, του ότι στην Κομοτηνή, στις ...-2016 προκάλεσε σε άλλον σωματική κάκωση με τρόπο που θα μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του παθόντα. Ειδικότερα στο κτίριο της αστυνομικής διεύθυνσης Ροδόπης, ο κατηγορούμενος χτύπησε με γροθιά τον εγκαλούντα Κ. Π. στο φάρυγγα και εν συνεχεία τον κτύπησε με τα πόδια του στην κοιλιά και έσπρωξε αυτόν στη σκάλα του κτιρίου της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ροδόπης με αποτέλεσμα να πέσει 10 σκαλιά πιο κάτω και να προκαλέσει στον παθόντα εκχύμωση δεξιάς μηριακής χώρας, άλγος κνήμης, ζάλη και κεφαλαλγία, άλγος κατά τη δεξιά τραχηλική χώρα και κατά την αριστερή βουβωνική χώρα. Η πράξη, δε, του κατηγορουμένου θα μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του παθόντα λόγω του τρόπου που τελέσθηκε, ήτοι με γροθιές και κλωτσιές σε καίρια σημεία του σώματος, αλλά και κατακρήμνιση του παθόντα σε σκάλα κτιρίου.". Με τις ως άνω παραδοχές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, στο αθωωτικό πόρισμα του Δικαστηρίου της ουσίας που ανάγεται στην ταυτότητα του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, εμφιλοχώρησαν ασάφειες, αντιφάσεις και λογικά κενά, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 309 Π.Κ. Ειδικότερα δεν εκτίθενται στην προσβαλλόμενη απόφαση, με σαφήνεια και πληρότητα, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και με τα οποία να αιτιολογείται, γιατί το Δικαστήριο της ουσίας δεν πείστηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου και ειδικότερα για την ανυπαρξία των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων της ως άνω πράξης, που του αποδίδεται, ούτε παρατίθενται σκέψεις και συλλογισμοί, ούτε εξηγούνται οι λόγοι με βάση τους οποίους τα αποδεικτικά μέσα που προσδιορίζονται στα πρακτικά δεν επαρκούσαν για την κατάφαση της ενοχής αυτού, και εκ της ως άνω ασάφειας στερείται αυτή νόμιμης βάσης, καθιστώντας ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 309 του Π.Κ. Πιο συγκεκριμένα ενώ το δικάσαν δικαστήριο δέχεται στο σκεπτικό της προσβαλλομένης απόφασης, με τις παραδοχές (σελ.148-149) "Ο εγκαλών βρέθηκε πεσμένος στο πλατύσκαλο μεταξύ του ισογείου και του πρώτου ορόφου του κτιρίου της Α.Δ. Ροδόπης και επικαλέστηκε το ανωτέρω περιστατικό υποβάλλοντας σε βάρος του κατηγορουμένου έγκληση...κλήθηκε ασθενοφόρο που τον μετέφερε στο Γενικό Νοσοκομείο ..., όπου νοσηλεύθηκε κι αφού έλαβε εξιτήριο μετά από 3 ημέρες πήγε στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ξάνθης και νοσηλεύθηκε επίσης...με βάση την ιατροδικαστική έκθεση αυτός φέρεται στις 29.1.2016 να έχει υποστεί εκχύμωση δεξιάς μηριακής χώρας, έτσι ως δεδομένο είναι ότι ο παθών μετά το επικαλούμενο από αυτόν συμβάν φέρεται να έχει εκχύμωση δεξιάς μηριακής χώρας", ότι προκλήθηκε σε βάρος του εγκαλούντος Π. Κ., σωματική βλάβη, ήτοι, εκχύμωση δεξιάς μηριακής χώρας, καθώς και ότι αυτός ευρέθη πεσμένος στο πλατύσκαλο μεταξύ του ισογείου και του πρώτου ορόφου του κτιρίου της Α.Δ. Ροδόπης, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο ... και ακολούθως, στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ξάνθης, σε αμφότερα τα οποία νοσηλεύθηκε, στη συνέχεια αντιφατικά, ασαφώς και με λογικά κενά δέχεται ότι ο κατηγορούμενος δεν τέλεσε σε βάρος του εγκαλούντος οιουδήποτε είδους σωματική βλάβη ελλείψει περιστατικών που να καταδεικνύουν την άσκηση σωματικής βίας από αυτόν σε βάρος του, και πρέπει να κηρυχθεί αθώος λόγω αμφιβολιών (σελ.150), χωρίς να διαλαμβάνονται τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου περί του τρόπου και των συνθηκών υπό τις οποίες βρέθηκε ο εγκαλών, πεσμένος στο πλατύσκαλο μεταξύ του ισογείου και του πρώτου ορόφου του κτιρίου της Α.Δ. Ροδόπης, καθώς και τα περιστατικά και τις συνθήκες υπό τις οποίες προκλήθηκε στον προαναφερόμενο η πιο πάνω σωματική βλάβη- η οποία δεν χαρακτηρίζεται ως προς το είδος της- αλλά και του τρόπου τέλεσης αυτής, η οποία, όμως, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, ανάγκασε τον ανωτέρω εγκαλούντα να νοσηλευθεί για μεγαλύτερο των τριών ημερών χρονικό διάστημα σε δύο νοσοκομεία, ήτοι, το Γενικό Νοσοκομείο ... και το Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ξάνθης και έτσι παραβιάζεται εκ πλαγίου η διάταξη του άρθρου 309 Π.Κ. και η προσβαλλομένη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Επομένως ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' του Κ.Ποιν.Δ., μοναδικός λόγος αναίρεσης για εσφαλμένη εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 309 Π.Κ., με την μορφή της έλλειψης νόμιμης βάσης, είναι βάσιμος.

Περαιτέρω, κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ το αξιόποινο των εγκλημάτων εξαλείφεται με παραγραφή, η οποία, προκειμένου για πλημμελήματα, είναι πενταετής και αρχίζει από τότε που τελέσθηκε η πράξη. Η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η απόφαση, όχι όμως πέραν των τριών ετών για τα πλημμελήματα. Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ. 1 εδ. β', 370 εδ. β' και 511 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημοσίας τάξεως, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, ακόμη και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωση αυτής, υποχρεούται να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, εφόσον η αίτηση αναιρέσεως είναι τυπικά παραδεκτή και περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον παραδεκτός και βάσιμος λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ (ΟλΑΠ 7/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, η πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης (άρθρ.309 Π.Κ.) για την οποία κηρύχθηκε αθώος ο κατηγορούμενος τιμωρείται σε βαθμό πλημμελήματος και φέρεται να έχει τελεσθεί την 29η -1-2016. Από τον ανωτέρω όμως χρόνο τελέσεως της πράξεως αυτής (...-2016) και μέχρι την εκδίκαση της υπό κρίση αναίρεσης, παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της οκταετίας, με συνέπεια να εξαλείφθηκε με παραγραφή το αξιόποινο της πράξεως αυτής. Επομένως, αφού η ένδικη αίτηση αναίρεσης περιέχει παραδεκτό λόγο αναιρέσεως ο οποίος κρίθηκε και βάσιμος, κατά τα ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη κατά του κατηγορουμένου για το αδίκημα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, που φέρεται να έχει τελεσθεί την ...-2016 σε βάρος του Κ. Παράσχου, λόγω παραγραφής.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθ.61/25-1-2024 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ροδόπης ως προς την αθωωτική για τον κατηγορούμενο Γ. Φ. του Π., διάταξή της για το αδίκημα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης.

Παύει οριστικά την κατά του άνω κατηγορουμένου Γ. Φ. του Π., ποινική δίωξη, λόγω παραγραφής, για την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, που φέρεται τελεσθείσα από αυτόν την ...-2016 και ειδικότερα για το ότι "στην Κομοτηνή, την ...-2016 προκάλεσε σε άλλον σωματική κάκωση με τρόπο που θα μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του παθόντα. Ειδικότερα στο κτίριο της αστυνομικής διεύθυνσης Ροδόπης, ο κατηγορούμενος χτύπησε με γροθιά τον εγκαλούντα Κ. Π. στο φάρυγγα και εν συνεχεία τον κτύπησε με τα πόδια του στην κοιλιά και έσπρωξε αυτόν στη σκάλα του κτιρίου της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ροδόπης με αποτέλεσμα να πέσει 10 σκαλιά πιο κάτω και να προκαλέσει στον παθόντα εκχύμωση δεξιάς μηριακής χώρας, άλγος κνήμης, ζάλη και κεφαλαλγία, άλγος κατά τη δεξιά τραχηλική χώρα και κατά την αριστερή βουβωνική χώρα. Η πράξη, δε, του κατηγορουμένου θα μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του παθόντα λόγω του τρόπου που τελέσθηκε, ήτοι με γροθιές και κλωτσιές σε καίρια σημεία του σώματος, αλλά και κατακρήμνιση του παθόντα σε σκάλα κτιρίου."

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Ιουνίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και τούτου αποχωρήσαντος από την υπηρεσία, η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης, ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 6 Σεπτεμβρίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή