<< Επιστροφή

Αριθμός 1157/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Απόστολο Φωτόπουλο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, ο οποίος ορίστηκε με την υπ'αριθμ. 178/2024 πράξη της Πρόεδρου του Αρείου Πάγου) - Εισηγητή, Ευαγγελία Στέργιου, Ελένη Θεοδωρακοπούλου, Διονυσία Νίκα και Δέσποινα Βασιλοδημητράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Σεπτεμβρίου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Νικόλαου Δεγαϊτη και της Γραμματέως Ε. Κ., για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1.Π. Π. του Α. και 2. Ι. Π. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν, μετά ο 1ος και δια ο 2ος των πληρεξουσίων δικηγόρων τους Γεωργίου Αλεξόπουλου, Σταύρου Χουρσόγλου και Στέλιου Παναγιωτάκη, για αναίρεση της υπ'αριθμ. 3755α, 5117/2023 απόφασης του Β' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Με υποστηρίζοντες την κατηγορία τους: 1.Β. Π. του Μ., 2. Κ. Π. του Μ., 3. Μ. Π. του Ι., κάτοικοι, άπαντες ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν απ'τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Πυρομάλλη.

Το Β' Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Ιουνίου 2024 αίτησή τους, η οποία ασκήθηκε με δήλωση, που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 14.06.2024, έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου 4343/2024, και στους από 12.08.2024 πρόσθετους λόγους αυτής, τα οποία καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 627/2024.

Αφού άκουσε Ι)Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει εν μέρει δεκτή η υπό κρίση αίτηση, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση σε νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από αυτούς που δίκασαν προηγουμένως. Να απορριφθούν οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης
ΙΙ)Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 14-6-2024 αίτηση αναίρεσης, την οποία άσκησαν οι αναιρεσείοντες, Π. Π. του Α. και Ι. Π. του Α., κάτοικοι ..., με την υπ' αριθμό πρωτοκόλλου 4343/14-6-2024 δήλωσή τους ενώπιον του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, και με τους από 12-8-2024 προσθέτους λόγους της προσβάλλεται η υπ' αριθμό 3755α/2023-5117/21-12-2023 του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Η αίτηση και οι πρόσθετοι λόγοι της - οι οποίοι πρέπει να συνεκδικασθούν λόγω συνάφειας με την αίτηση - ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα και γενικά παραδεκτά (άρθρα 473 παρ. 2, 3, 474 και 509 ΚΠοινΔ). Με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι κηρύχθηκαν ένοχοι ηθικής αυτουργίας - ο δεύτερος με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παράγραφος 2ε του ΠΚ - σε ψευδή κατάθεση κατά συναυτουργία (άρθρα 1, 2, 14, 16, 26, 27 παρ. 1, 45, 46 παρ. 1, 50, 51, 53, 224 παράγραφοι 2-1 του Ποινικού Κώδικα που προίσχυσε και ήδη 224 παράγραφος 1 του νέου Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019), που ισχύει από 1-7-2019), πράξη την οποία τέλεσαν στην Αθήνα στις 14-9-2016, και καταδικάσθηκαν σε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών ο καθένας τους, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για χρονικό διάστημα τριών (3) ετών. Το άρθρο 224 παρ. 1 του ΠΚ, όπως ισχύει από 1-7-2019 (ν. 4619/2019), "ψευδής κατάθεση" ορίζει ότι "όποιος, ενώ εξετάζεται (...) ως μάρτυρας (...) ενώπιον αρχής αρμόδιας να ενεργεί εξέταση για την κρινόμενη υπόθεση, εν γνώσει του καταθέτει ψευδή στοιχεία, σχετικά με την υπόθεση αυτή (...) τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών έως τρία έτη και χρηματική ποινή". Από τη διάταξη προκύπτει ότι η αρμοδιότητα της αρχής ενώπιον της οποίας δίνεται η κατάθεση αποτελεί συστατικό όρο του εγκλήματος της ψευδορκίας μάρτυρα. Θεωρείται περαιτέρω ως αρμόδια αρχή εκείνη ενώπιον της οποίας είναι δυνατό κατά διάταξη νόμου να γίνει ένορκη κατάθεση κάποιου, η οποία να μπορεί στη συνέχεια να ληφθεί υπόψη ως έγκυρο αποδεικτικό μέσο από αρχή, που είναι και αυτή αρμόδια προς διάγνωση κάποιας διαφοράς. Οι Συμβολαιογράφοι είναι αρμόδιοι για τη λήψη ένορκων βεβαιώσεων μαρτύρων σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 1 εδάφιο ε' του ν. 2830/2000, οπότε, αν όσα σε αυτές είναι ψευδή, πραγματώνεται η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της ψευδούς βεβαίωσης. Πρέπει, όμως, για να μπορούν να ληφθούν υπόψη ως νόμιμο αποδεικτικό μέσο, να έχει προηγηθεί, σύμφωνα με τα άρθρα 421 και 422 του ΚΠολΔ νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου εκείνου που είχε την επιμέλεια της βεβαίωσης. Η έλλειψη όμως της κλήτευσης καλύπτεται με την παράσταση του αντιδίκου κατά τη σύνταξη της ένορκης βεβαίωσης, διότι διαφορετικά οι ένορκες βεβαιώσεις αποτελούν ανυπόστατο αποδεικτικό μέσο και δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί το έγκλημα της ψευδορκίας μάρτυρα για όσα περιστατικά περιέχονται σε αυτές, εκτός εάν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν σε διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων, όπου δεν απαιτείται κλήτευση του αντιδίκου του διαδίκου που επιμελείται για τη σύνταξη της ένορκης βεβαιώσεως, διότι στη διαδικασία αυτή ισχύουν ιδιαίτεροι κανόνες ως προς την απόδειξη, τη συγκέντρωση των αποδεικτικών μέσων και την εν γένει διαδικασία συζητήσεως της αιτήσεως (πρβλ. ΑΠ 842/2023, ΑΠ 948/2022). Περαιτέρω η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει το λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σε αυτή με πληρότητα και σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για την συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Επομένως, για την πληρότητα της αιτιολογίας απόφασης, με την οποία καταδικάσθηκε κάποιος για ψευδή κατάθεση, αν πρόκειται για ένορκη βεβαίωση του δράστη ενώπιον Συμβολαιογράφου, πρέπει να αναφέρεται στην απόφαση, εκτός άλλων, ότι το δικαστήριο της ουσίας διαπίστωσε ότι η ένορκη βεβαίωση έχει ληφθεί ύστερα από εμπρόθεσμη και νομότυπη κλήτευση του αντιδίκου του διαδίκου, ο οποίος επιμελήθηκε να ληφθεί η ένορκη βεβαίωση (πρβλ. ΑΠ 84/2023, ΑΠ 948/2022). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό και από το διατακτικό της προσβαλλόμενης με αριθμό 3755 α/2023-5117/2023, τα οποία συμπληρώνονται, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτή δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του ότι είχαν αποδειχθεί τα εξής: "Δυνάμει των με αριθμ. 1458/2004 και 1459 /2004 αδειών οικοδομής που εκδόθηκαν από το Γραφείο Πολεοδομίας Μαρκόπουλου χορηγήθηκε με την πρώτη άδεια οικοδομής δύο νέων διώροφων οικοδομών (τρεις κατοικίες με δύο υπόγεια) στην ... επί της οδού ..., επί οικοπέδου συνιδιοκτησίας των κατηγορουμένων και της Μ. Π., και με την δεύτερη άδεια οικοδομής νέας διώροφης οικοδομής (τρεις κατοικίες με δύο υπόγεια) στην ίδια πόλη και επί των οδών ..., σε οικόπεδο συνιδιοκτησίας των κατηγορουμένων. Επιβλέπων μηχανικός ορίστηκε ο πρώτος των εγκαλούντων Μ. Π., ενώ σύμφωνα και με τις άδειες την αρχιτεκτονική μελέτη και την μελέτη του φέροντα οργανισμού συνέταξαν οι πολιτικοί μηχανικοί Π. Κ. και Π. Β., αντίστοιχα. Για την εκπόνηση των ως άνω μελετών, με βάση τις οποίες εκδόθηκαν οι σχετικές άδειες ανέγερσης, οι κατηγορούμενοι κατέβαλαν στους μηχανικούς, εγκαλούντες, την αμοιβή τους ποσού 34.390,26 ευρώ, στις 24.7.2004. Πριν την εκπνοή του χρόνου ισχύος των αδειών, οι κατηγορούμενοι ανέθεσαν στους ως άνω πολιτικούς μηχανικούς να προβούν στην αναθεώρηση των αδειών, και με τις από 25.7.2008 αιτήσεις τους προς τη Διεύθυνση Πολεοδομίας Μαρκοπούλου, ζήτησαν την αναθεώρησή τους ώστε να παραταθεί η ισχύς τους και να επιτραπεί η προσθήκη πισίνας και η αναδιάταξη των θέσεων των γκαράζ, συνυποβάλλοντας φάκελο με τις σχετικές μελέτες. Εκδόθηκαν κατόπιν τούτων η με αρ. 2399/ 30.10.2008 αναθεώρηση της με αρ. 1458/2004 άδειας οικοδομής και η με αρ. 2448/ 12.11.2008 αναθεώρηση της με αρ. 1459/2004 άδειας οικοδομής. Για το έργο αυτό, την εκπόνηση αυτών των μελετών με τα σχετικά τοπογραφικά και την έκδοση των αναθεωρήσεων, κατέβαλαν στους εν λόγω πολιτικούς μηχανικούς την αμοιβή τους ποσού 36.000 ευρώ, στις 17.10.2008, με τη με αριθμό ... επιταγή της ΑLΡΗΑ Τράπεζας. Πέραν των άνω συμβάσεων έργου (εκπόνηση μελετών για ανέγερση των εν λόγω οικοδομών) οι οποίες εκπληρώθηκαν και καταβλήθηκε στους μηχανικούς η συμφωνηθείσα αμοιβή τους κατά τα ανωτέρω, στις 11.6.2008 καταρτίστηκε σύμβαση έργου μεταξύ των κατηγορουμένων και της αδελφής τους Π. Μ. ως ιδιοκτητών και του Μ. I. Π. ως εργολάβου για την οποία συντάχθηκε το υπό την ίδια ημεροχρονολογία ιδιωτικό συμφωνητικό. Δυνάμει της συμβάσεως αυτής οι ιδιοκτήτες ανέθεσαν στον εργολάβο την εκτέλεση και ολική επίβλεψη των εργασιών εκσκαφών, ξυλοτύπων και σκυροδέτησης του έργου επί των ως άνω οικοπέδων, σύμφωνα με τις 1458 και 1459/2004 οικοδομικές άδειες, έχοντας σαν δεδομένα τις από 12.3.2008, 17.3.2008, 19.3.2008 προσφορές προϋπολογισμού εργασιών Α' φάσης, το από 20.3.2008 έγγραφο αναλυτικού προσδιορισμού των υλικών που απαιτούνται για κάθε κατοικία όσον αφορά το σκυρόδεμα και τον σίδηρο και την από 9.4.2008 οικονομική προσφορά που υπέβαλε ο εργολάβος (Μ. Π.). Σημειώνεται στην εν λόγω σύμβαση (στοιχ. Β) ότι από τις παραπάνω προσμετρήσεις δεν λαμβάνεται υπόψη η τιμή μονάδας του οπλισμένου σκυροδέματος η οποία έχει αναπροσαρμοστεί βάσει των τιμών μονάδας της αγοράς σιδήρου και παρουσιάζεται στην από 9.4.2008 οικονομική προσφορά, σε υποσημειώσεις της οποίας αναφέρεται ότι αυτή θα παραμείνει σταθερή στα 265 ευρώ, ανά κυβικό μέτρο μέχρι εξαντλήσεως του αγορασθέντος σιδήρου. Ο εγκαλών, επιβλέπων του έργου πολιτικός μηχανικός, Μ. Π., λόγω της διακύμανσης που παρουσίαζε η τιμή σιδήρου, μεταξύ του χρονικού διαστήματος 17.3,2008 έως 9.4.2008 φρόντισε να δεσμεύσει ποσότητα σιδήρου 112,500 ευρώ με τιμή μονάδας 0,80 ευρώ /Κρε, στην προμηθεύτρια του σιδήρου ανώνυμη εταιρεία "Α. Χ. ΑΕ" στις 14.4.2008, εκδίδοντας σε διαταγή της εταιρείας τρεις μεταχρονολογημένες επιταγές, ποσού 30.000 ευρώ εκάστης, πληρωτέες από τον τηρούμενο στην Εθνική Τράπεζα με αριθμό ... λογαριασμό του, ήτοι τις με αριθμό ..., ... και ... επιταγές με φερόμενη ημερομηνία εκδόσεως εκάστης αντίστοιχα την 30.7,2008, 1.9.2008 και 30.9.2008. Οι εν λόγω επιταγές μνημονεύονται στην υπ. αρ. 1625/ 14.4.2008 απόδειξη είσπραξης μετρητών - επιταγών που εξέδωσε η εν λόγω εταιρεία με αναφερόμενη αιτιολογία την προκαταβολή για αγορά σιδήρου και στο από 29.9.2016 έγγραφο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, με τίτλο, αναλυτικές πληροφορίες για επιταγές λογαριασμού ..., ήτοι του εγκαλούντος Μ. Π., και στο φωτοτυπικό αντίγραφο από το μπλοκ επιταγών του τελευταίου, που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο. Δεν απαιτείται επομένως να προσκομισθούν από την Εθνική Τράπεζα τα αντίγραφα των ως άνω επιταγών, προκειμένου να αποδειχθεί ότι οι εγκαλούντες πλήρωσαν την πρώτη ποσότητα σιδήρου, κατά το σχετικό αίτημα του πρώτου κατηγορουμένου, αφού όπως αναφέρεται ανωτέρω, με τις συγκεκριμένες επιταγές, που παρέδωσαν στην προμηθεύτρια του σιδήρου εταιρεία, οι εγκαλούντες δέσμευσαν ποσότητα σιδήρου 112.500 ΚΜ στην τιμή των 0,80 ευρώ /Κμτ, και πρέπει να απορριφθεί το αίτημα αυτό. Εξάλλου τα μέρη συμφώνησαν ότι η εκτέλεση των εργασιών θα γίνει από τον εργολάβο με αποκλειστικά δικά του υλικά και μέσα (αρ. 1 συμβάσεως), ότι η έναρξη των εργολαβικών εργασιών ορίζεται αμέσως μετά την υπογραφή του συμφωνητικού και η λήξη αυτών προσδιορίζεται περί τα τέλη Σεπτεμβρίου (αρ. 6) και ότι η πληρωμή προς τον εργολάβο θα γίνεται με την πρόοδο των εργασιών μετά τη σκυροδέτηση κάθε τμήματος του έργου όπως περιγράφεται παρακάτω: εκσκαφές, θεμελίωση, τοιχία -δοκοί-πλάκες υπογείου Β, τοιχία -δοκοί - πλάκες υπογείου Α, δοκοί και πλάκες ισογείου, δοκοί και πλάκες Α' ορόφου και τοιχία περιβάλλοντα χώρου (αρ. 4-4.1 συμβάσεως). Συμφωνήθηκε επίσης (αρ. 4.2) ότι για κάθε μία από τις οικοδομές δίδεται σήμερα σαν προκαταβολή τρίμηνη το ποσό των 30.000 ευρώ, το οποίο θα αφαιρεθεί στις τρεις πρώτες φάσεις του έργου από το συνολικό κόστος ανά αντίστοιχη φάση. Επίσης ότι (αρ. 5) οι αναφερόμενες στο τιμολόγιο τιμές είναι σταθερές για όλη την περίοδο της εργολαβίας και για κανένα λόγο ο εργολάβος δεν δικαιούται την αναθεώρησή τους, εκτός από τυχόν αύξηση των υλικών (σκυρόδεμα, οπλισμός) που συμφωνείται ότι ο ιδιοκτήτης θα επιβαρύνεται με την αύξηση αυτή των υλικών και μόνο αυτή. Συγκεκριμένα για τον οπλισμό έχει προπληρωθεί ποσότητα 115.000 ΚΜ με τιμή 0,93 ευρώ /Κμτ, οπότε δεν θα αλλάξει η τιμή του οπλισμένου σκυροδέματος μέχρι εξαντλήσεως του συγκεκριμένου αποθέματος. Οι κατηγορούμενοι ισχυρίζονται ότι οι ίδιοι προπλήρωσαν την εν λόγω ποσότητα σιδήρου συνολικής αξίας 106.950 ευρώ στις, 5.5.2008, κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων, στους εγκαλούντες, χωρίς να προσκομίζουν έγγραφη απόδειξη καταβολής του εν λόγω ποσού. Εμπιστεύθηκαν, ανέφερε κατά την απολογία του ο πρώτος κατηγορούμενος, την οικογένεια Μ. Π. και δεν ζήτησαν αποδείξεις. Η επικαλούμενη προκαταβολή όμως δεν αναφέρεται ούτε στο από 11/6/2008 ιδιωτικό συμφωνητικό, σε αντίθεση με την προκαταβολή των 30.000 ευρώ από καθένα ιδιοκτήτη, που μνημονεύεται ότι δίδεται σήμερα (δηλ. στις 11.6.2008), κατά τα ανωτέρω στον αρ. 4.2 του συμφωνητικού. Αντίθετα, όπως αποδείχθηκε, κατά τα προαναφερόμενα, ποσότητα σιδήρου συνολικής αξίας 90,000 ευρώ δεσμεύθηκε στην ανώνυμη εταιρεία "Α. Χ. Α.Ε." από τους εγκαλούντες με την παράδοση από τον Μ. Π. των ως άνω μεταχρονολογημένων επιταγών, πληρωτέων από τον τηρούμενο στην Εθνική Τράπεζα λογαριασμό του. Και στην προπληρωμή αυτή, από τους εγκαλούντες, αναφέρεται κατά τα ανωτέρω η σύμβαση έργου, με την με αρ. 5 παράγραφο- σημείωση του από 11.6.2008 ιδιωτικού συμφωνητικού. Εξάλλου οι κατηγορούμενοι για όλες τις πληρωμές τους προς τον εργολάβο έλαβαν αποδείξεις πληρωμής, και συγκεκριμένα για την προκαταβολή στις 11.6.2008 των 30.000 ευρώ, ανά οικοδομή, ήτοι για 60.000 ευρώ για τις δύο οικοδομές των κατηγορουμένων, οι εγκαλούντες εξέδωσαν τις με αριθμούς ...2008 και ...2008 αποδείξεις πληρωμής. Η συγκεκριμένη πληρωμή έγινε με την παράδοση έξι μεταχρονολογημένων επιταγών της ΑLΡΗΑ τράπεζας, ποσού εκάστης 10.000 ευρώ, σε διαταγή του Μ. Π., και όχι σε μετρητά, οι οποίες έχουν καταγραφεί στις ως άνω αποδείξεις πληρωμής και συγκεκριμένα των με αριθμούς ..., ..., ..., ..., ... και ... επιταγών, με φερόμενη ημερομηνία έκδοσης για καθεμιά αντίστοιχα την 24.7.2008, 29.8.2008, 25.9.2008, 24.7.2008, 29.8.2008 και 25.9.2008. Σημειώνεται ότι στις από 719 και 720/ 11.6.2008 αποδείξεις πληρωμής αναγράφεται ότι "το ποσό των 30.000 ευρώ αντιστοιχεί σε ποσότητα σιδήρου 75.000 Κρε, δηλαδή συνολικά για τις δύο οικοδομές 75.000 Κρε, από τη συνολικό και για τις τρεις οικοδομές δεσμευθείσα ποσότητα των 112.500 Κρε, συνολικής αξίας 90.000 ευρώ. Επομένως η προκαταβολή που δόθηκε στις 11.6.2008, σύμφωνα με τον όρο 4.2 του συμφωνητικού, μέσω των μεταχρονολογημένων ως άνω επιταγών συνολικής αξίας 60.000 ευρώ, καθώς και τρεις επιταγές που παρέδωσε η Μ. Π. συνολικής αξίας 30.000 ευρώ (για τη δική της οικοδομή), είχαν ως αιτία την κάλυψη του τιμήματος των 90.000 ευρώ για την προαγορά του σιδήρου από τους εγκαλούντες στις 14.4.2008 κατά τα ανωτέρω. Στη συνέχεια μετά την κατάρτιση του συμφωνητικού ο εργολάβος προέβη σε εργασίες εκσκαφών στο επί της οδού Κ. ... οικόπεδο και σε εργασίες εκσκαφών και σκυροδέτησης του δαπέδου του Β' υπογείου στο οικόπεδο της οδού ... και στις 15.7.2008 ενημέρωσαν τους ιδιοκτήτες για το κλείσιμο νέας ποσότητας σιδήρου 20.000 Κμτ με τιμή μονάδας 1,25 ευρώ. Όσο εξελίσσονταν οι εργασίες και στα δύο οικόπεδα, με βάση επιμετρήσεις που έλαβαν χώρα, οφειλόταν αμοιβή ύψους 55.585,85 ευρώ. Για την πληρωμή της αμοιβής αυτής εκδόθηκαν από τους κατηγορούμενους τέσσερις επιταγές, οι δύο μεταχρονολογημένες (τρίμηνες κατά τα οριζόμενα στον όρο 4.2 του ιδιωτικού συμφωνητικού), ήτοι οι επιταγές με αριθμούς ... και ... της ΑLΡΗΑ Τράπεζας, ποσού 13.897 καθεμία, με ημερομηνία εκδόσεως την 31.7.2008, και οι επιταγές ... και ..., της ίδιας Τράπεζας, ποσού 13.896 ευρώ η καθεμία, με ημερομηνία εκδόσεως την 31.10.2008.
Εκδόθηκε δε για την εν λόγω καταβολή η με αριθμό 735/6.10.2008 απόδειξη είσπραξης ποσού 55.585,55, όπου αναφέρεται η παράδοση των εν λόγω επιταγών από τους κατηγορούμενους. Επίσης για τη δέσμευση 20.000 τ χάλυβα οπλισμού σκυροδέματος οι κατηγορούμενοι εξέδωσαν σε διαταγή του Μ. Π. και παρέδωσαν στους εγκαλούντες τις με αριθμούς ... και ... μεταχρονολογημένες επιταγές ποσού 11.290 η καθεμία, ήτοι συνολικά ποσού 22.580 ευρώ. Για την εν λόγω καταβολή εκδόθηκε η με αριθμό ... απόδειξη είσπραξης εργολάβου, στο όνομα των κατηγορουμένων, ως ιδιοκτητών, στην οποία αναγράφεται και η αιτιολογία είσπραξης. Οι εργασίες στο επί της οδού ... οικόπεδο συνεχίστηκαν και τον Αύγουστο και μετά από επιμέτρηση τους και αποτίμησή τους το υπόλοιπο της οφειλόμενης αμοιβής ανήρχετο σε 75 ευρώ. Για την πληρωμή αυτού εκδόθηκε από τον Ι. Π. η με αριθμό ... μεταχρονολογημένη επιταγή της ΑLΡΗΑ Τράπεζα, ποσού 41.802, 75 ευρώ, με αναγραφόμενη ημερομηνία έκδοσης 20.3.2009. Για την καταβολή αυτή εκδόθηκε η με αριθμό ... απόδειξη είσπραξης του εργολάβου, με αναγραφόμενη αιτιολογία "εξόφληση λογαριασμού οικοδομής στην οδό ...". Οι κατηγορούμενοι ισχυρίζονται ότι κατά τον ως άνω χρόνο κατέβαλαν σε μετρητά το ποσό των 41.802, 75 ευρώ και με την παράδοση της μεταχρονολογημένης επιταγής το ποσό αυτής, ήτοι επιπλέον 41.802,75 ευρώ, και ότι στην ... απόδειξη πληρωμής αναγράφεται μόνο η καταβολή των μετρητών. Ο ισχυρισμός τους αυτός είναι αβάσιμος, αφού καταβολή μετρητών στις 22.9.2008, μετά την επιμέτρηση και των τελευταίων εργασιών στην οικοδομή, δεν αποδεικνύεται, ούτε εξάλλου ανταποκρίνεται σε οποιοδήποτε τίμημα ή εργασία. Το γεγονός ότι δεν σημειώθηκε στην εν λόγω απόδειξη πληρωμής (...) ο αριθμός της επιταγής δεν συνηγορεί στο γεγονός ότι καταβλήθηκε το ποσό των 41.802, 75 ευρώ σε μετρητά, και ότι το ίδιο ποσό, 41.802,75 ευρώ, καταβλήθηκε και με την παράδοση της μεταχρονολογημένης επιταγής. Σημειώνεται ότι ο πρώτος κατηγορούμενος, Π. Π., ηλικίας σήμερα 80 ετών (γεννηθείς το έτος 1943), είναι πτυχιούχος ΑΣΟΕΕ, Οικονομολόγος και επιχειρηματίας, μέτοχος εταιρείας - αντιπροσωπείας εισαγωγής ασύρματου υλικού, με μεγάλη συναλλακτική εμπειρία και όπως προαναφέρθηκε για κάθε πληρωμή εργασιών και υλικών, κατά τα ανωτέρω, λάμβανε αντίστοιχη απόδειξη πληρωμής από τον εργολάβο με σημείωση της αιτίας πληρωμής. Προέβαιναν, εξάλλου, οι κατηγορούμενοι, σε εξόφληση του εργολάβου σύμφωνα με την πρόοδο των εργασιών και μετά από τις επιμετρήσεις των υλικών και εκτελεσθ[εισών] εργασιών, κατά τα συμφωνηθέντα μεταξύ τους στην από 11-6-2008 σύμβαση έργου. Με βάση τα ανωτέρω για το έργο που εκτελέσθηκε μέχρι τον Αύγουστο του 2008, δυνάμει της από 11,6.2008 σύμβασης έργου, οι κατηγορούμενοι κατέβαλαν στους εγκαλούντες ως εργολαβικό αντάλλαγμα το συνολικό ποσό των 179.968, 60 ευρώ. Ήτοι 60.000 ευρώ, με επιταγές, κατά την υπογραφή του ιδιωτικού συμφωνητικού, για την προαγορά σιδήρου 75.000 Κμτ από τον εργολάβο, 55.585,85 ευρώ για εργολαβική αμοιβή μετά από την 22-7-2008 επιμέτρηση της πρώτης φάσης των εργασιών, 22.580 ευρώ για την προαγορά σιδήρου 20.000 Κμτ, και 41.802,75 ευρώ μετά την από 22.9.2008 επιμέτρηση των εργασιών επί του οικοπέδου της οδού Α. ... Οι εργασίες, όμως, επί των οικοπέδων, διακόπηκαν διότι οι κατηγορούμενοι, λόγω της υψομετρικής διαφοράς που παρουσίαζε το οικόπεδο σε σχέση με την οδό ... και προκειμένου να έχουν απρόσκοπτη θέα προς τη θάλασσα, ζήτησαν το ισόγειο να κτιστεί στο ίδιο επίπεδο με την οδό και οι μηχανικοί τοποθέτησαν τη βάση του δευτέρου υπογείου σε στάθμη διαφορετική με αυτή που οριζόταν στην 1459/2004 άδεια, όπως είχε αναθεωρηθεί. Για το γεγονός αυτό οι ιδιοκτήτριες όμορων γειτονικών οικοπέδων Δ. Κ. και Κ. Μ. προέβησαν σε καταγγελίες προς την Πολεοδομία Μαρκοπούλου, η οποία μετά από αυτοψία που διενήργησε διέταξε την διακοπή των εργασιών, με την 10970/6.8.2008 απόφασή της, οι οποίες βρισκόταν στο στάδιο σκυροδέτησης του δαπέδου του Β' υπογείου και του ξυλότυπου των περιμετρικών τοιχίων, παράλληλα η ίδια υπηρεσία τους χορήγησε με το υπ' αριθμ 12048/12.8.2008 έγγραφό της προθεσμία δεκαπέντε ημερών για να προβούν στην κατασκευή δύο παράλληλων τοιχίων αντιστήριξης στο κοινό όριο των όμορων ιδιοκτησιών, τα οποία σύμφωνα με το έγγραφο είχαν ήδη καλουπωθεί. Ακολούθησαν νέες καταγγελίες της Δ. Κ., για άλλες αιτίες, καθώς και καταγγελία του πρώτου κατηγορουμένου για φερόμενες παραβάσεις στην ιδιοκτησία της προαναφερόμενης, καθώς και αίτηση των κατηγορουμένων για έκδοση συμπληρωματικής πράξης αναλογισμού σε σχέση με την παρόδια ιδιοκτησία της Κ. Μ., και επιστολή- καταγγελία του πρώτου κατηγορουμένου προς το Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης σχετικά με καταπάτηση δημοτικής εκτάσεως από το Γ. Κ. Ο πρώτος κατηγορούμενος υπέβαλε τις από 22.1.2011 και 4.9.2015 αιτήσεις προς τη Πολεοδομία για συνέχιση των εργασιών που είχαν διακοπεί με το 10970/2008 έγγραφο αυτής, και στη συνέχεια, οι κατηγορούμενοι, με την από 4.11.2015 εξώδικη δήλωση προς τους εγκαλούντες τους ζήτησαν να προχωρήσουν στην υλοποίηση των έργων σύμφωνα με το από 11.6.2008 συμφωνητικό. Επικαλέστηκαν δε μεταξύ άλλων ότι οι τελευταίοι είχαν εξοφληθεί ολοσχερώς για την εκπόνηση των μελετών του έργου και για την εργολαβία υλοποίησής του. Με την από 20.11.2015 εξώδικη απάντηση, οι εν λόγω εργολάβοι- μηχανικοί, απέκρουσαν την πρόσκληση για συνέχιση του έργου και επικαλέστηκαν τη μη καταβολή της αμοιβής τους πέραν του έργου που είχαν κατασκευάσει και την παράλειψη των ιδιοκτητών να εξασφαλίσουν την εντολή της αρμόδιας υπηρεσίας περί συνέχισης των εργασιών επί της οικοδομής στην οδό ... Στη συνέχεια οι κατηγορούμενοι άσκησαν την από 3.5.2016 αγωγή τους κατά των εγκαλούντων με την οποία ισχυρίστηκαν, μεταξύ άλλων, ότι οι εναγόμενοι δεν είχαν σκοπό να εκτελέσουν τα έργα που τους ανέθεσαν , αλλά αντίθετα σκοπός τους ήταν να υφαρπάξουν πολύ μεγάλα χρηματικά ποσά και για το λόγο αυτό μεθόδευσαν και κατάφεραν με διάφορες δόλιες αιτιάσεις και πιέσεις να τους προκαταβάλουν το συνολικό ποσό των 478.999,01 ευρώ, το οποίο υπερκάλυπτε και τον συμφωνηθέντα προϋπολογισμό των έργων. Ότι οι εναγόμενοι βάσει του δόλιου σχεδιασμού τους, μεθόδευσαν ανόητα και παιδαριώδη στην κυριολεξία λάθη, τόσο στις μελέτες τους, όσο και κατά την εκτέλεση της ανατεθείσας σε αυτούς εργολαβίας, ώστε η Πολεοδομία να διακόπτει τις εργασίες στα έργα στο ξεκίνημά τους. Ότι την ευθύνη της διακοπής των εργασιών φέρουν καθ' ολοκληρίαν και στο ακέραιο οι εναγόμενοι, οι οποίοι με μια σειρά μεθοδευμένων αδικοπραξιών τους υπεξαίρεσαν τα χρήματά τους, ύψους 478.999,01 ευρώ. Ότι η διακοπή των εργασιών, μετά την καταγγελία ιδιοκτήτριας όμορου οικοπέδου, με τα έγγραφα 10970/8.8.2008, 16837/12.12.2008, 4330/15.4.2009 και 4491/17.11.2015 της πολεοδομίας οφείλεται σε δόλιες πράξεις, παραλείψεις και μεθοδεύσεις των εναγόμενων σε βάρος τους. Δήλωσαν ακολούθως ότι υπαναχωρούν από την σύμβαση έργου, και ζήτησαν, με βάση και τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, εις ολόκληρο ο καθένας, να τους καταβάλουν το ως άνω ποσό, και κατά τις περί αδικοπραξιών διατάξεις, να τους επιδικασθεί χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστησαν. Για την απόδειξη των θεμάτων της αγωγής, ο Κ. Φ., φίλος και συνεργάτης των κατηγορουμένων και εργαζόμενος από το έτος 2005 έως το 2012 στην επιχείρησή τους, προσήλθε ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Α. Δ. και ζήτησε τη σύνταξη της με αρ. 3.376/14.9.2016 ενόρκου βεβαιώσεως, καταθέτοντας περιστατικά τα οποία ήταν ψευδή. Ειδικότερα, οι κατηγορούμενοι στις 14.9.2016 με πρόθεση προκάλεσαν, με παραινέσεις και προτροπές, στον προαναφερόμενο, την απόφαση να καταθέσει ενόρκως, κατά την εξέτασή του ως μάρτυρας ενώπιον της συμβολαιογράφου, για την υποστήριξη των ισχυρισμών της αγωγής τους μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα:..."Και μετά από επίμονες προτροπές και πιέσεις των εκπροσώπων της εταιρείας "Μ. Π. και Συνεργάτες Ο.Ε." έφθασαν να έχουν προπληρώσει στην εταιρεία για έργα τα οποία δεν προχωρούσαν ολόκληρη την αξία αυτών μέχρι και τη αποπεράτωσή τους και μάλιστα, όπως μου έλεγαν, χωρίς να τους έχουν δοθεί και παραστατικά για το σύνολο των καταβληθέντων από αυτούς ποσών, τα οποία στην πραγματικότητα ξεπερνούσαν κατά πολύ το αιτούμενο σήμερα ποσό, το οποίο έχει περιοριστεί στα χρηματικά ποσά για τα οποία διαθέτουν παραστατικά... η εταιρεία σε πολλές καταβολές των Π. με διάφορες δικαιολογίες δεν τους εξέδιδε παραστατικά, ακόμη και σε καταβολές που τους εγίνοντο με επιταγές, προφασιζόμενη ότι θα εξέδιδε στη συνέχεια, κάτι που οι Π. ευρισκόμενοι σε καλή πίστη αποδέχοντο... ακόμη και για το αποδεδειγμένο με ακλόνητα στοιχεία αιτούμενο ποσό των τετρακοσίων εβδομήντα οκτώ χιλιάδων εννιακοσίων ενενήντα εννέα και 0,1 (478.999,01) ευρώ, για το οποίο δεν έχει τη δυνατότητα να το αμφισβητήσει με ακριβή στοιχεία και ακριβή ποσά, έχει εφεύρει να προβάλλει τον αδιανόητο ισχυρισμό ότι το χρηματικό αυτό ποσό, των 478.999,01 ευρώ, χρησιμοποιήθηκε και μάλιστα μέχρι ευρώ για τα παντελώς μηδαμινά έργα τα οποία αυτή υλοποίησε και για τα οποία σήμερα, βάσει του τελευταίου εγγράφου της Πολεοδομίας Μαρκοπούλου διατάσσεται και για αυτά η κατεδάφισή τους...". Τα περιστατικά αυτά ήταν ψευδή, σύμφωνα με όσα αποδείχθηκαν ανωτέρω, και οι κατηγορούμενοι τελούσαν εν γνώσει του ψεύδους, καθόσον η αλήθεια ήταν ότι, σε εκτέλεση της από 11.6.2008 συμβάσεως έργου, το οποίο διακόπηκε κατά τα προαναφερόμενα από την Πολεοδομία Μαρκοπούλου λόγω της υπέρβασης καθ' ύψος της οικοδομής σύμφωνα με επιθυμία των ιδιοκτητών αυτής (κατηγορουμένων), οι τελευταίοι κατέβαλαν, σταδιακά κατά τη πρόοδο των εργασιών του έργου, το συνολικό ποσό των 1/9.968,60 ευρώ και έλαβαν τις σχετικές, κατά προαναφερόμενα, αποδείξεις, στις οποίες αναφέρεται η αιτία πληρωμής. Σημειώνεται ότι η σύμβαση που καταρτίστηκε τον Ιούλιο του 2004 μεταξύ των ιδιοκτητών και των μηχανικών για την εκπόνηση των μελετών της ανέγερσης των εν λόγω οικοδομών, είχε εκτελεσθεί.. Και δη εκπληρώθηκε, κατά τα ανωτέρω, με την εκπόνηση των σχετικών μελετών και την υποβολή τους στην αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία, με βάση τις οποίες εκδόθηκαν οι σχετικές οικοδομικές άδειες και οι αναθεωρήσεις αυτών, είναι δε διάφορη από την από 11-6-2008 σύμβαση έργου και οι κατηγορούμενοι κατέβαλαν στους μηχανικούς την αμοιβή τους, όπως ορίζει ο νόμος, ήτοι μόλις ολοκληρώθηκαν και υποβλήθηκαν οι μελέτες.. ..Οι κατηγορούμενοι όμως έπεισαν τον ανωτέρω μάρτυρα να καταθέσει τα ανωτέρω ψευδή περιστατικά ενώπιον της συμβολαιογράφου, διαβεβαιώνοντας τον για την αλήθεια τους, ενώ αυτός δεν είχε ιδίαν αντίληψη για την αναλήθειά τους. Σε βάρος του ως άνω μάρτυρα ασκήθηκε ποινική δίωξη για ψευδορκία μάρτυρα, με την εκκαλουμένη απόφαση όμως, κρίθηκε ότι ο Κ. Φ. πίστευε ότι θα κατέθετε γεγονότα που ήταν αληθινά, δίνοντας εμπιστοσύνη στα λεγόμενα των πρώην εργοδοτών του, και κηρύχθηκε αθώος για την πράξη αυτή.
Εν προκειμένω προέκυψε η αναλήθεια των κατατεθέντων στοιχείων κατά τα ως άνω αποδειχθέντα, και πρέπει να απορριφθεί ο ισχυρισμός των κατηγορουμένων ότι δεν συγκροτείται το έγκλημα της ψευδορκίας μάρτυρας κατά την αντικειμενική του υπόσταση και επομένως δεν στοιχειοθετείται και το έγκλημα της ηθικής αυτουργίας σε αυτό. Σημειώνεται, δε, ότι με την υπ' αρ. 374/2017 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία κατέστη τελεσίδικη με την υπ' αρ. 7083/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείο Αθηνών (αμφότερες αναγνώστηκαν στο ακροατήριο κατά την προκειμένη δευτεροβάθμια δίκη και έγινε χρήση τους από τα διάδικα μέρη), η από 3.5.2016 αγωγή των κατηγορουμένων έγινε εν μέρει δεκτή μόνο ως προς τη βάση της ενδοσυμβατικής ευθύνης (ασκηθείσα υπαναχώρηση), απορριπτομένων των λοιπών περί αδικοπραξίας και αδικαιολογήτου πλουτισμού, κρίθηκε δε ότι τα ποσά που καταβλήθηκαν στους εναγόμενους (νυν εγκαλούντες) στα πλαίσια της επίδικης σύμβασης δεν ανήλθαν στο συνολικό ποσό των 478.999,01 ευρώ, όπως αβάσιμα υποστηρίζουν οι ενάγοντες, αλλά στο συνολικό ποσό των 179.968,60 ευρώ, από το οποίο ποσό 137.388,60 ευρώ αντιστοιχούσε πράγματι στην αξία του εκτελεσθέντος τμήματος, ενώ το επιπλέον ποσό των 42.580 ευρώ αφορούσε το υπό εκτέλεση έργο, και υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι σε ολόκληρο ο καθένας να καταβάλουν στους ενάγοντες, κατά το ήμισυ σε καθένα, το ποσό των 42.580 ευρώ με το νόμιμο τόκο. Μετά την έκδοση της αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου οι ενάγοντες, και νυν κατηγορούμενοι, με την από 22.7.2017 έγκλησή τους κατήγγειλαν τους εναγόμενους πολιτικούς μηχανικούς ότι τέλεσαν σε βάρος τους το έγκλημα της απάτης, κατά συναυτουργία και κατ' εξακολούθηση και δη ότι με τις ψευδείς παραστάσεις τους παρέπεισαν το δικαστήριο και εξέδωσε την 374/2017 απόφασή του, με την οποία έβλαψε την περιουσία τους. Ασκήθηκε κατόπιν τούτου σε βάρος τους ποινική δίωξη και εκδόθηκε το υπ' αρ. 2064/2022 απαλλακτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών που αποφάνθηκε να μη γίνει κατηγορία σε βάρος τους, και στη συνέχεια εκδόθηκε η με αρ. 757/2023 απόφαση του Αρείου Πάγου (Ζ' Ποινικό Τμήμα -σε Συμβούλιο) η οποία απέρριψε των από 23.8.2022 και με αριθμό εκθέσεως 40/2022 αίτηση του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου περί αναιρέσεως του με αριθμό 2064/2022 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών. Με βάση τα προαναφερόμενα οι κατηγορούμενοι τέλεσαν το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε ψευδορκία μάρτυρος και ήδη αυτό της ψευδούς κατάθεσης (άρθρ. 224 παρ.2-1 του προϊσχύσαντος ΠΚ και, πλέον, άρθρ. 224 παρ.1 του νέου, ισχύοντος από 1.7.2019 ΠΚ, το οποίο, μάλιστα, είναι εφαρμοστέο αναδρομικώς, κατ' άρθρ. 2 παρ. 1 νέου ΠΚ, δεδομένου ότι με αυτό προβλέπεται πλέον ελαφρύτερη για το εν λόγω αδίκημα ποινική μεταχείριση), και πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι (...) κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό". Μετά από αυτό το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κήρυξε ενόχους τους αναιρεσείοντες-κατηγορουμένους για το ότι: "Στην Αθήνα στις 14.9.2016 εκ προθέσεως προκάλεσαν σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη της ψευδορκίας μάρτυρας και ήδη αυτό της ψευδούς κατάθεσης και συγκεκριμένα, με πειθώ, προτροπές και παραινέσεις, παρέσυραν τον Κ. Φ. να προβεί στη διάπραξη της αντικειμενικής υπόστασης της ψευδούς κατάθεσης, και δη στην Αθήνα στις 14.9.2016, εξεταζόμενος ενόρκως ως μάρτυρας έχων καθήκον αλήθειας, ενώπιον αρχής αρμόδιας να ενεργεί ένορκη εξέταση και αναφερόμενος στον όρκο που είχε δώσει, κατέθεσε ψέματα ή απέκρυψε την αλήθεια. Συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και χρόνο προσήλθε ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Α. Δ. και εζήτησε την σύνταξη της υπ' αριθμόν 3376/14.9.2016 ενόρκου βεβαιώσεως, προς απόδειξη των ισχυρισμών της από 3.5.2016 με ΓΑΚ22424/2016 και αριθμό δικογράφου 499/2016 αγωγής των Π. Π. και Ι. Π. κατά των νυν εγκαλούντων, στην οποία κατέθεσε τα εξής: "....και μετά από επίμονες προτροπές και πιέσεις των εκπροσώπων της εταιρείας "Μ. Π. και Συνεργάτες Ο.Ε.", έφτασαν να έχουν προπληρώσει στην εταιρία "Μ. Π. και Συνεργάτες Ο.Ε." για έργα τα οποία δεν προχωρούσαν ολόκληρη την αξία αυτών μέχρι και την αποπεράτωσή τους και μάλιστα, όπως μου έλεγαν, χωρίς να τους έχουν δοθεί και παραστατικά για το σύνολο των καταβληθέντων από αυτούς ποσών, τα οποία στην πραγματικότητα ξεπερνούσαν κατά πολύ το αιτούμενο σήμερα ποσό, το οποίο έχει περιοριστεί στα χρηματικά ποσά για τα οποία διαθέτουν παραστατικά... η εταιρεία σε πολλές καταβολές των Π. με διάφορες δικαιολογίες δεν τους εξέδιδε παραστατικά, ακόμη και σε καταβολές που τους εγίνοντο με επιταγές, προφασιζόμενη ότι θα εξέδιδε στην συνέχεια, κάτι που οι Π. ευρισκόμενοι σε καλή πίστη αποδέχοντο... ακόμα και για το αποδεδειγμένο με ακλόνητα στοιχεία αιτούμενο ποσό των τετρακοσίων εβδομήντα οκτώ χιλιάδων εννιακοσίων ενενήντα εννέα και 0,01 (478.999,01) ευρώ, για το οποίο δεν έχει την δυνατότητα να το αμφισβητήσει με ακριβή στοιχεία και ακριβή ποσά, έχει εφεύρει να προβάλει τον αδιανόητο ισχυρισμό ότι το χρηματικό αυτό ποσό των (478.999,01) ευρώ χρησιμοποιήθηκε και μάλιστα μέχρι ευρώ για τα παντελώς μηδαμινά έργα τα οποία αυτή υλοποίησε και για τα οποία σήμερα, βάσει του τελευταίου εγγράφου της Πολεοδομίας Μαρκοπούλου διατάσσεται και γι' αυτά η κατεδάφισή τους...". Όλα τα ανωτέρω που ο Κ. Φ. κατέθεσε ενόρκως ως μάρτυρας ήταν αναληθή, τον παρέπεισαν δε να προβεί στη διάπραξη της αντικειμενικής υπόστασης της ψευδούς κατάθεσης, με πειθώ, προτροπές και παραινέσεις οι κατηγορούμενοι εν γνώσει, από μέρους τους, του ψεύδους των γεγονότων.". Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο όμως δεν διέλαβε στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση παραδοχή για το αν η υπ' αριθμό 3.376/14-9-2016 ένορκη βεβαίωση, την οποία τρίτο πρόσωπο είχε δώσει ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών Α. Δ., αποτελούσε υποστατό αποδεικτικό μέσο, διότι είχε τηρηθεί η νόμιμη διαδικασία παραγωγής του σύμφωνα με τα άρθρα 421 και 422 παρ. 1 του ΚΠολΔ. Η αναιρεσιβαλλομένη, ειδικότερα, απόφαση έπρεπε να διαλάβει παραδοχή ότι οι αναιρεσείοντες είχαν επιδώσει κλήση στους αντιδίκους τους, Μ. Π., Β. Π. του Μ. και Κ. Π. του Μ., κατοίκους ..., δύο (2) τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες, πριν το τρίτο - μη διάδικο - πρόσωπο δώσει την ένορκη βεβαίωση ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών Α. Δ., στην οποία αναγράφονταν ο τόπος, η ημέρα που θα δινόταν η βεβαίωση, όπως και το ονοματεπώνυμο, το επάγγελμα και η διεύθυνση της κατοικίας του μάρτυρα. Η αναφορά αυτή ήταν απαραίτητη για να κριθεί αν η ένορκη αυτή βεβαίωση αποτελούσε υποστατό αποδεικτικό μέσο και επομένως μπορούσε να ληφθεί υπόψη παραδεκτά στη δίκη ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων, η οποία είχε ανοίξει με την κατάθεση ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών της από 3-5-2016 και με ΓΑΚ22424/2015-499/2016 αγωγής από σύμβαση έργου την οποία είχαν ασκήσει οι αναιρεσείοντες κατά των προσώπων που υποστηρίζουν την κατηγορία (άρθρο 424 α ΚΠολΔ). Η έγκυρη παραγωγή της ένορκης βεβαίωσης μάλιστα δεν προκύπτει έμμεσα από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, όπως αβάσιμα υποστηρίζουν τα πρόσωπα που υποστηρίζουν την κατηγορία στο από 6-9-2024 υπόμνημα που κατέθεσαν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Οι διάδικοι που προαναφέρθηκαν ισχυρίζονται ειδικότερα ότι η ένορκη βεβαίωση δόθηκε νόμιμα, γεγονός το οποίο αποδεικνύεται τόσο από την ίδια την ένορκη βεβαίωση, όσο και από την υπ' αριθμό 347/2017 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, οι οποίες αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου και στις οποίες αναφέρεται ρητά ότι τα πρόσωπα που υποστηρίζουν την κατηγορία είχαν κλητευθεί νόμιμα να παραστούν, εφόσον το επιθυμούσαν, ενώπιον της Συμβολαιογράφου, η οποία έλαβε την ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα. Το Δικαστήριο όμως του Αρείου Πάγου ελέγχει τη νομική ορθότητα της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και δεν υπεισέρχεται στον έλεγχο του οντολογικού περιεχομένου αποδεικτικών μέσων. Η έλλειψη επομένως που προαναφέρθηκε τόσο στο σκεπτικό, όσο και στο διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης, τα οποία συμπληρώνονται, συνιστά έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς τη συνδρομή ή όχι των στοιχείων της αντικειμενικής υπόστασης του αδικήματος της ψευδούς βεβαίωσης, την οποία φέρεται ότι αποφάσισε να δώσει ενώπιον Συμβολαιογράφου τρίτο πρόσωπο μετά από κοινή πρόκληση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων (άρθρα 46 παρ. 1 και 224 παράγραφος 1 ΠΚ). Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, επομένως, υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχείο Δ' του ΚΠοινΔ, όπως βάσιμα επικαλούνται οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο λόγο της αναίρεσής τους. Η αίτηση επομένως αναίρεσης πρέπει να γίνει ως βάσιμη και να αναιρεθεί για το λόγο αυτό η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση ως προς όλες της τις διατάξεις. Μετά από αυτό η έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης παρέλκει. Σύμφωνα περαιτέρω με τις διατάξεις των άρθρων 111, 112 και 113 ΠΚ, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία, αν πρόκειται για πλημμελήματα, είναι πενταετής και αρχίζει από τότε που τελέσθηκε η αξιόποινη πράξη. Η προθεσμία αυτή αναστέλλεται για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και εωσότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, πάντως, όμως, όχι πέραν των τριών ετών για τα πλημμελήματα. Από τις ίδιες διατάξεις σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ. 1 εδ. β', 370 στοιχ. β' και 511 εδ. α' και γ' ΚΠοινΔ προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημοσίας τάξης, εξετάζεται αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας, ακόμη και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος μετά την αναίρεση της απόφασης που προσβλήθηκε κατά παραδοχή και ενός λόγου από αυτούς που αναφέρονται στο άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, παύσει οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής σύμφωνα με το άρθρο 370 εδάφιο β του ΚΠοινΔ, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση εφαρμόζεται αναλογικά. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες φέρεται ότι τέλεσαν το πλημμέλημα της ψευδούς βεβαίωσης στις 14-9-2016. Έκτοτε έως σήμερα παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από οκτώ (8) έτη. Με το δεδομένο επιπλέον ότι η αναίρεση ασκήθηκε παραδεκτά, οι αναιρεσείοντες εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου και ο πρώτος λόγος αναίρεσης έγινε δεκτός ως βάσιμος, πρέπει να παύσει οριστικά ή ποινική δίωξη σε βάρος των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων για το πλημμέλημα της ηθικής αυτουργίας κατά συναυτουργία, την οποία φέρεται ότι τέλεσαν στην Αθήνα στις 14-9-2016, όπως ειδικότερα αναφέρεται και στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί στο σύνολό της την υπ' αριθμό 3755 α/2023-5117/2023 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.

Παύει οριστικά την ποινική δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων για το ότι : "Στην Αθήνα στις 14.9.2016 εκ προθέσεως προκάλεσαν σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη της ψευδορκίας μάρτυρας και ήδη αυτό της ψευδούς κατάθεσης και συγκεκριμένα, με πειθώ, προτροπές και παραινέσεις, παρέσυραν τον Κ. Φ. να προβεί στη διάπραξη της αντικειμενικής υπόστασης της ψευδούς κατάθεσης, και δη στην Αθήνα στις 14.9.2016, εξεταζόμενος ενόρκως ως μάρτυρας έχων καθήκον αλήθειας, ενώπιον αρχής αρμόδιας να ενεργεί ένορκη εξέταση και αναφερόμενος στον όρκο που είχε δώσει, κατέθεσε ψέματα ή απέκρυψε την αλήθεια. Συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και χρόνο προσήλθε ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Α. Δ. και εζήτησε την σύνταξη της υπ' αριθμόν 3376/14.9.2016 ενόρκου βεβαιώσεως, προς απόδειξη των ισχυρισμών της από 3.5.2016 με ΓΑΚ22424/2016 και αριθμό δικογράφου 499/2016 αγωγής των Π. Π. και Ι. Π. κατά των νυν εγκαλούντων, στην οποία κατέθεσε τα εξής: "....και μετά από επίμονες προτροπές και πιέσεις των εκπροσώπων της εταιρείας "Μ. Π. και Συνεργάτες Ο.Ε.", έφτασαν να έχουν προπληρώσει στην εταιρία "Μ. Π. και Συνεργάτες Ο.Ε. " για έργα τα οποία δεν προχωρούσαν ολόκληρη την αξία αυτών μέχρι και την αποπεράτωσή τους και μάλιστα, όπως μου έλεγαν, χωρίς να τους έχουν δοθεί και παραστατικά για το σύνολο των καταβληθέντων από αυτούς ποσών, τα οποία στην πραγματικότητα ξεπερνούσαν κατά πολύ το αιτούμενο σήμερα ποσό, το οποίο έχει περιοριστεί στα χρηματικά ποσά για τα οποία διαθέτουν παραστατικά... η εταιρεία σε πολλές καταβολές των Π. με διάφορες δικαιολογίες δεν τους εξέδιδε παραστατικά, ακόμη και σε καταβολές που τους εγίνοντο με επιταγές, προφασιζόμενη ότι θα εξέδιδε στην συνέχεια, κάτι που οι Π. ευρισκόμενοι σε καλή πίστη αποδέχοντο... ακόμα και για το αποδεδειγμένο με ακλόνητα στοιχεία αιτούμενο ποσό των τετρακοσίων εβδομήντα οκτώ χιλιάδων εννιακοσίων ενενήντα εννέα και 0,01 (478.999,01) ευρώ, για το οποίο δεν έχει την δυνατότητα να το αμφισβητήσει με ακριβή στοιχεία και ακριβή ποσά, έχει εφεύρει να προβάλει τον αδιανόητο ισχυρισμό ότι το χρηματικό αυτό ποσό των (478.999,01) ευρώ χρησιμοποιήθηκε και μάλιστα μέχρι ευρώ για τα παντελώς μηδαμινά έργα τα οποία αυτή υλοποίησε και για τα οποία σήμερα, βάσει του τελευταίου εγγράφου της Πολεοδομίας Μαρκοπούλου διατάσσεται και γι' αυτά η κατεδάφισή τους...". Όλα τα ανωτέρω που ο Κ. Φ. κατέθεσε ενόρκως ως μάρτυρας ήταν αναληθή, τον παρέπεισαν δε να προβεί στη διάπραξη της αντικειμενικής υπόστασης της ψευδούς κατάθεσης, με πειθώ, προτροπές και παραινέσεις οι κατηγορούμενοι εν γνώσει, από μέρους τους, του ψεύδους των γεγονότων.".

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Σεπτεμβρίου 2024.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Οκτωβρίου 2024.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

<< Επιστροφή