<< Επιστροφή

Αριθμός 1180/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αλεξάνδρα Αποστολάκη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (η οποία ορίστηκε με την υπ' αριθμ. 97/2024 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου) - Εισηγήτρια, Σπυρίδωνα Κουτσοχρήστο, Γεώργιο Παπαγεωργίου και Φώτιο Μουζάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Μαΐου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Οικονόμου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέα Ε. Κ., για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ν. Τ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Παπαπέτρο, για αναίρεση της 195/2023 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεσή της για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην από 9-2-2024 αίτησή του αναίρεσης, η οποία ασκήθηκε με δήλωση, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 9-2-2024, έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου 1179/2024 και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 231/2024.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν τα έξοδα στον αναιρεσείοντα, και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η από 09-02-2024 δήλωση (αίτηση) του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, Ν. Τ. του Δ., η οποία επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αυθημερόν (αρ. γενικού πρωτ. της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου 1179/09-02-2024), για αναίρεση της υπ' αριθμ. 195/2023 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της παράνομης εκχέρσωσης, με την αναγνώριση της συνδρομής στο πρόσωπό του της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2α' του ΠΚ, και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για τρία έτη, ενώ καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 23-01-2024, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της προβλεπόμενης από τις διατάξεις του άρθρου 473 παρ. 2 και 3 του ΚΠΔ εικοσαήμερης προθεσμίας, και είναι παραδεκτή, καθόσον περιέχει σαφή και ορισμένο λόγο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ (άρθρ. 464, 474 παρ. 2Α, 504 παρ.1 και 505 παρ. 1α' του ΚΠΔ) και πρέπει να ερευνηθεί για το βάσιμο του λόγου της.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 71 παρ. 3 του Ν. 998/1979 περί προστασίας των δασών και των δασικών εν γένει εκτάσεων της Χώρας, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 41 του Ν. 4280/2014, "3. Όποιος εκχερσώνει παράνομα δάσος, δασική έκταση, όποιος καλλιεργεί έκταση των ανωτέρω κατηγοριών που έχει εκχερσωθεί παράνομα ή φυτεύει μη δασικά φυτά ή παραβλάπτει καθ' οιονδήποτε τρόπο την κατά προορισμό χρήση δάσους, δασικής εκτάσεως,... τιμωρείται με τις ποινές της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου". Οι ποινές δε που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου, στην οποία παραπέμπει η ανωτέρω διάταξη της παραγράφου 3, είναι φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή από 2.000 μέχρι 20.000 ευρώ. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής υπόστασης του πιο πάνω εγκλήματος, που είναι υπαλλακτικώς μικτό, αφού προσδιορίζονται περισσότεροι τρόποι πραγματοποίησής του, απαιτείται η ύπαρξη δάσους ή δασικής έκτασης (όπως οι έννοιές τους προσδιορίζονται στο άρθρο 3 του ως άνω Ν. 998/1979) και ενέργεια του υπαιτίου επί της έκτασης από τις ως άνω αναφερόμενες, μεταξύ των οποίων είναι η παράνομη εκχέρσωση ή η καθ' οιονδήποτε τρόπο βλάβη της κατά προορισμό χρήσης του δάσους ή της δασικής έκτασης (ΑΠ 141/2023, ΑΠ 445/2021, ΑΠ 1335/2019). Κατά δε τις διατάξεις του άρθρου 3 παρ. 1, 2, 3 του ν. 998/1979 " 1. Ως δάσος ή δασικό οικοσύστημα νοείται το οργανικό σύνολο άγριων φυτών με ξυλώδη κορμό πάνω στην αναγκαία επιφάνεια του εδάφους, τα οποία, μαζί με την εκεί συνυπάρχουσα χλωρίδα και πανίδα, αποτελούν μέσω της αμοιβαίας αλληλεξάρτησης και αλληλοεπίδρασής τους, ιδιαίτερη βιοκοινότητα (δασοβιοκοινότητα) και ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον (δασογενές). 2. Δασική έκταση υπάρχει όταν στο παραπάνω σύνολο η άγρια ξυλώδης βλάστηση, υψηλή ή θαμνώδης, είναι αραιά. 3. Ως δάση και δασικές εκτάσεις νοούνται και οι οποιασδήποτε φύσεως ασκεπείς εκτάσεις (φρυγανώδεις ή χορτολιβαδικές εκτάσεις, βραχώδεις εξάρσεις και γενικά ακάλυπτοι χώροι) που περικλείονται, αντιστοίχως, από δάση και δασικές εκτάσεις, καθώς και οι υπεράνω των δασών ή δασικών εκτάσεων ασκεπείς κορυφές ή αλπικές ζώνες των ορέων και οι άβατοι κλιτύες αυτών". Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού (σκεπτικού) με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο (ΑΠ 1332/2022, ΑΠ 445/2022, ΑΠ 530/2020). Όσον αφορά στο δόλο, που απαιτείται κατά το άρθρο 26 παρ. 1 του ΠΚ για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος και συνίσταται, σύμφωνα με το άρθρο 27 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που κατά το νόμο απαρτίζουν την έννοια της αξιόποινης πράξης, δεν υπάρχει ανάγκη, κατά τούτο, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, διότι αυτός ενυπάρχει στην παραγωγή των περιστατικών και προκύπτει απ' αυτήν, εκτός αν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος) ή ορισμένος περαιτέρω σκοπός (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), κάτι που δεν συμβαίνει στο εδώ εξεταζόμενο έγκλημα της παράνομης εκχέρσωσης (ΑΠ 141/2023, ΑΠ 916/2020, ΑΠ 1335/2019). Ως προς τις αποδείξεις, αρκεί αυτές να αναφέρονται στην απόφαση γενικά και κατά το είδος τους, χωρίς να είναι αναγκαίο να διευκρινίζεται, τι προέκυψε από κάθε αποδεικτικό μέσο χωριστά ή από ποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή, ούτε είναι απαραίτητη η αναλυτική παράθεση και η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν χρειάζεται να προσδιορίζεται, ποιο αποδεικτικό μέσο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης (ΑΠ 971/2023, ΑΠ 1219/2022, ΑΠ 212/2022, ΑΠ 121/2021). Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει, ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης, γιατί δεν εξαίρονται τα άλλα. Δεν αρκεί, όμως, να περιορίσθηκε το δικαστήριο σε τυπική ρηματική αναφορά των αποδεικτικών μέσων ως προς το είδος τους ή σε επιλεκτική εκτίμηση και αξιολόγηση μερικών μόνο από αυτά, αλλά απαιτείται να συνάγεται με βεβαιότητα από την απόφαση, ότι αυτό έλαβε πράγματι υπόψη του, συνεκτίμησε και αξιολόγησε το περιεχόμενο όλων των αποδεικτικών μέσων για τη διαμόρφωση της δικανικής του πεποίθησης, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠΔ (ΟλΑΠ 1/2005, ΑΠ 1103/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λάρισας, το οποίο δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δέχθηκε, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης υπ' αριθμ. 195/2023 απόφασής του, τα ακόλουθα: "Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας στο ακροατήριο, που περιέχονται στα ενσωματωμένα στην παρούσα απόφαση πρακτικά της δημόσιας συνεδριάσεως του παρόντος Δικαστηρίου, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και τη με αριθ. 584/2022 αναβλητική απόφαση και τα ενσωματωμένα πρακτικά αυτού του Δικαστηρίου και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, τα οποία αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο και καταχωρήθηκαν στα ίδια πρακτικά, σε συνδυασμό με την απολογία του κατηγορουμένου και γενικά από όλη τη συζήτηση της υποθέσεως (και από την αξιολογική εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων σύμφωνα με την προβλεπόμενη από το άρθρο 177 παρ. 1 ΚΠΔ αρχή της ηθικής αποδείξεως), αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείστηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την αποδιδόμενη σε αυτόν και αναφερόμενη ειδικότερα στο διατακτικό αξιόποινη πράξη. Ειδικότερα αποδείχτηκε ότι ο κατηγορούμενος στη θέση "..." ή "..." ή "..." της Τ.Κ. ... του Δήμου ..., σε μη επακριβώς προσδιορισθείσα ημερομηνία, πάντως και το μήνα Σεπτέμβριο του έτους 2017, με πρόθεση εκχέρσωσε παράνομα δασική έκταση και ενήργησε επ' αυτής πράξεις διακατοχής και συγκεκριμένα εκχέρσωσε παράνομα και δίχως άδεια της δασικής υπηρεσίας δασική έκταση που αποτελούνταν από πουρνάρια και δρυ (άρθρο 3 παρ. 2 του N 998/79 και ΠΔ 32 της 31-3-2016, ...) και διάνοιξε δρόμο μήκους 80 μέτρων και πλάτους 4-7 μέτρων, ασκώντας έτσι αυθαίρετα επ' αυτής διακατοχικές πράξεις. Η επίδικη έκταση έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της δασικής έκτασης όπως καθορίζονται από το άρθρο 3 παρ. 2 του Ν 998/1979 αποτελούμενη από πουρνάρια και δρυ οποιασδήποτε δασικής διάπλασης, ώστε να αποτελεί κατά τους όρους του νόμου δασική έκταση (...), o δε κατηγορούμενος σαφώς γνώριζε ότι προέβαινε σε παράνομη και δίχως άδεια της δασικής υπηρεσίας εκχέρσωση δασικής έκτασης και διενέργεια διακατοχικών πράξεων σε δασική έκταση, λόγω των εμφανών χαρακτηριστικών στοιχείων της βλάστησης αυτής. Τα παραπάνω αποδεικνύονται από τις σαφείς και πειστικές ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας, καθώς και το υπ' αριθμ. 1640/67554/19-5-2018 πρωτόκολλο μήνυσης και κόστος ζημίας που αναγνώστηκε στο ακροατήριο και δεν αναιρούνται από κανένα άλλο αποδεικτικό στοιχείο, ούτε από τα αναγνωσθέντα στο ακροατήριο έγγραφα και ένορκη βεβαίωση μαρτύρων (Λ. Σ., Ι. Ν., Χ. Π., Μ. Γ. Κ.), καθώς και τις φωτογραφίες που επισκοπήθηκαν, τα οποία προσκόμισε ο κατηγορούμενος, ούτε και από την απολογία του κατηγορουμένου. Ειδικότερα, οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου περί ύπαρξης καρποφόρων δέντρων (συκιάς και ελαιόδενδρου) στην παρακείμενη έκταση και περί κυριότητας αυτού στην επίδικη έκταση, δεν ασκούν νομική επιρροή και δεν αναιρούν τα παραπάνω. Ειδικότερα, τα δάση και οι δασικές εκτάσεις δεν μεταβάλλουν το χαρακτήρα τους κατά το Ν 998/1979 και όταν ακόμη εντός αυτών υφίστανται μεμονωμένα ή εγκατεσπαρμένα καρποφόρα δένδρα ή συστάδες τέτοιων δένδρων (...) ενώ δεν αποτελεί στοιχείο του εγκλήματος ο προσδιορισμός τους ποσοστού της πυκνότητας της βλάστησης (...) και επομένως ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι υπήρχαν καρποφόρα δέντρα στην ευρύτερη έκταση δεν αναιρεί το χαρακτήρα του επίδικου εδαφικού τμήματος ως δασικής έκτασης με τα χαρακτηριστικά που προεκτέθηκαν, είναι δε αδιάφορο το ιδιοκτησιακό καθεστώς, γιατί αρκεί το στοιχείο ότι είναι δάσος ή δασική έκταση (...) και επομένως ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι η επίδικη έκταση περιλαμβάνεται στην ιδιοκτησία του δεν ασκεί επιρροή, καθόσον το κρίσιμο στοιχείο εν προκειμένω είναι ο δασικός ή μη χαρακτήρας της επίδικης έκτασης και όχι το ιδιοκτησιακό καθεστώς αυτής. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος για την αποδιδόμενη σε αυτόν και αναφερόμενη στο διατακτικό αξιόποινη πράξη η οποία στοιχειοθετείται πλήρως κατά την υποκειμενική και αντικειμενική της υπόσταση, κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό". Στη συνέχεια, το παραπάνω δικαστήριο, κήρυξε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο για την αξιόποινη πράξη, για την οποία κατηγορείτο, με το ακόλουθο διατακτικό: "
Κηρύσσει τον κατηγορούμενο ένοχο του ότι στη θέση "..." ή "..." ή "..." της Τ.Κ. ... του Δήμου ..., σε μη επακριβώς προσδιορισθείσα ημερομηνία, πάντως και το μήνα Σεπτέμβριο του έτους 2017, εκχέρσωσε παράνομα δασική έκταση και ενήργησε επ' αυτής πράξεις διακατοχής και συγκεκριμένα εκχέρσωσε παράνομα και δίχως άδεια της δασικής υπηρεσίας, δασική έκταση που αποτελούνταν από πουρνάρια και δρυ και διάνοιξε δρόμο μήκους 80 μέτρων και πλάτους 4-7 μέτρων, ασκώντας έτσι αυθαίρετα επ' αυτής διακατοχικές πράξεις". Ακολούθως, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λάρισας αναγνώρισε στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 περ. α' του ΠΚ και του επέβαλε ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών, την οποία ανέστειλε για τρία (3) έτη. Με το μοναδικό λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων κατηγορούμενος προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.Δ' του ΚΠΔ, υποστηρίζοντας ότι στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, καθόσον δεν προκύπτει, ότι λήφθηκαν υπόψη από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο τα εξής αναγνωσθέντα έγγραφα: α) η υπ' αριθμ. 183/2021 απόφαση της Επιτροπής Αντιρρήσεων Δασικού Χάρτη Τοπικής/Δημοτικής Κοινότητας Μετόχι Δήμου ... Περιφερειακής Ενότητας Μαγνησίας που εμπίπτει στην ομάδα αντιρρήσεων του Τομέα 2η ΕΠΕΑ και β) το 116020/09-03-2023 έγγραφο της Δασάρχη Βόλου. Από την επιτρεπτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση των ανωτέρω αναγνωσθέντων εγγράφων, προκύπτει, ότι με την 183/2021 απόφαση έγινε ομόφωνα δεκτή η υπ' αριθμ. πρωτ. 17820/25-05-2017 αντίρρηση του αναιρεσείοντος, στην οποία εξέθετε, όπως εκτίθεται στην απόφαση της ανωτέρω Επιτροπής, τα εξής: "Η έκταση αυτή ούτε ήταν ούτε είναι δασική, καλλιεργούνταν εκεί συκιές έως το 2005, οι οποίες λόγω ασθένειας του φυτού απομακρύνθηκαν από το κτήμα, προκειμένου μετά από αγρανάπαυση 10 ετών να προχωρήσω σε καλλιέργεια ελαιών. Είμαι κάτοχος του αγροτεμαχίου δυνάμει του αριθμ. 4794/10-02-1998 συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Μηλέων Ε. Ρ. Η έκταση δεν είναι δασική/χορτολιβαδική στις αεροφωτογραφίες παλαιότερης λήψης. Η έκταση δεν είναι δασική/χορτολιβαδική στις αεροφωτογραφίες πρόσφατης λήψης. Η βλάστηση που φαίνεται στη φωτογραφία είναι χαμηλή και αποτελείται κατά κύριο λόγο από βάτα. Στο φάκελο με τα δικαιολογητικά των αντιρρήσεων επισυνάπτω αεροφωτογραφίες από ... και επίγειες του Μαΐου 2017 στις οποίες φαίνεται ευκρινώς ότι δεν αποτελεί δασική έκταση αλλά αντίθετα έτοιμη για φύτευση ελαιών έκταση". Σύμφωνα δε με το υπ' αριθμ. 116020/09-03-2023 έγγραφο της Δασάρχη Βόλου "Σε απάντηση της ανωτέρω σχετικής αιτήσεώς σας (με συνημμένη την αριθμ. 183/2021 Απόφαση της 2ης ΕΠΕΑ Ν. Μαγνησίας) που αφορά σε μηνυτήρια αναφορά που υπέβαλε σε βάρος σας ο κ. Σ. Ι., Δασοφύλακας της Υπηρεσίας μας για παράνομη εκχέρσωση δασικής έκτασης για διάνοιξη δρόμου, σας γνωρίζουμε ότι η ανωτέρω έκταση περιλαμβάνεται στην επιφάνεια, για την οποία έχει εκδοθεί η αριθμ. 183/2021 Απόφαση". Τα ανωτέρω αναγνωσθέντα έγγραφα, τα οποία προσκόμισε ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος και είναι κρίσιμα για τη διακρίβωση του δασικού ή μη χαρακτήρα του ένδικου εδαφικού τμήματος και κατ' επέκταση για τη στοιχειοθέτηση ή μη της αντικειμενικής υπόστασης του ένδικου αδικήματος της παράνομης εκχέρσωσης, δεν προκύπτει, ότι αξιολογήθηκαν, ούτε ότι λήφθηκαν υπόψη από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο για το σχηματισμό της δικανικής πεποίθησής του για την ενοχή του κατηγορουμένου, διότι ουδέν διαλαμβάνεται γι' αυτά στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ.

Κατόπιν τούτων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, οι οποίοι την είχαν δικάσει προηγουμένως (άρθρο 522 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 195/2023 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους εκτός από αυτούς, που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Σεπτεμβρίου 2024.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Οκτωβρίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή