Σύνδεσμος απόφασης
Απόφαση 234 / 2026    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 234/2026
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σταυρούλα Κουσουλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κλεόβουλο-Δημητριό Κοκκορό, Μαρία Γιαννακοπούλου, Μαρία Πετσάλη, Εισηγήτρια και Παναγιώτη Φιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε ως Συμβούλιο, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 και 25 Φεβρουαρίου 2026 με την παρουσία των Αντεισαγγελέων του Αρείου Πάγου 1. Σταματίνας Περιμένη και 2. Μαρίας Γκανέ, αντίστοιχα (γιατί κωλύεται o Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Α. Μ., για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου K. A. του M. U. και της N., που γεννήθηκε στις ...-1994 στην Τουρκία, υπήκοου Τουρκίας, κατοίκου ... επί της οδού ... και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, ο οποίος εμφανίστηκε μετά του δικηγόρου υπερασπίσεώς του Θεοδώρου Καραγιάννη, κατά της υπ' αριθμ. 407/2025 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης.
Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Τουρκίας.
Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 12/16-7-2025 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θεσσαλονίκης Σ. Α. και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2025.
Προκειμένης συζητήσεως
Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τον δικηγόρο υπερασπίσεώς του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στο σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα η οποία αναφέρθηκε στην υπάρχουσα από 14/10/2025 πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Ουρανίας Σταθέα, και στην υπ' αριθμόν 1267/2025 απόφαση του ΣΤ' Ποινικού Τμήματος του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, με την οποίαν η έκδοση του εκζητουμένου ανεβλήθη προκειμένου να ζητηθούν από τις αρμόδιες αρχές του εκζητούντος κράτους συμπληρωματικά στοιχεία, και πρότεινε το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου να εμμείνει στην προηγούμενη απόφασή του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Φέρεται εκ νέου νόμιμα προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Συμβουλίου, ηυπ' αρ. εκθ. κατ. 12/16-7-2025 έφεση του εκζητουμένου(επ.) Κ. (ον.) A. του M. U. και της Ν., Τούρκου υπηκόου, που γεννήθηκε στις ...-1994 στην Τουρκία, κατοίκου ..., οδός ... και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, κατά της υπ' αρ. 407/11-7-2025 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτό γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσής του στο Κράτος της Τουρκίας. Η έφεση κρίθηκε τυπικά δεκτή με την υπ' αρ. 1267/2025 απόφαση του Αρείου Πάγου (σε Συμβούλιο), η οποία στη συνέχεια ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασής του, προκειμένου να προσκομιστούν, με την επιμέλεια του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, σε επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα, συμπληρωματικές πληροφορίες από τις αρμόδιες Δικαστικές Αρχές του εκζητούντος κράτους της Δημοκρατίας της Τουρκίας.
Κατά το άρθρο 436 του ΚΠΔ, αν δεν υπάρχει σύμβαση οι όροι και η διαδικασία της έκδοσης αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (ήτοι των άρθρων 437-456 ΚΠΔ), οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση. Τέτοια σύμβαση, την οποία έχουν κυρώσει η Ελλάδα στις 6-5-1961 με το Ν.4165/1961 και η Τουρκία στις 7-1-1960, είναι η από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης, που υπογράφηκε στο Παρίσι και διέπει το δίκαιο της έκδοσης μεταξύ των παραπάνω κρατών. Κατά δε το άρθρο14 αυτής: "1. Το παραδιδόμενον άτομον δεν θέλει διωχθή, δικασθή ή κρατηθή εις εκτέλεσιν ποινής ή μέτρου ασφαλείας, ούτε θέλει υποβληθή εις οιονδήποτε έτερον περιορισμόν της ατομικής αυτού ελευθερίας, δι' οιανδήποτε πράξιν προγενεστέραν της παραδόσεως, ετέραν εκείνης εφ' ης ερείδεται η έκδοσις, εξαιρέσει των κάτωθι περιπτώσεων: α) Οσάκις συναινεί εις τούτο το Μέρος, όπερ το παρέδωσε. Προς τούτο θέλει υποβληθή σχετική αίτησις, συνοδευομένη υπό των εν άρθρω 12 προβλεπομένων δικαιολογητικών, ως και δήλωσις του εκζητουμένου. Η τοιαύτη συναίνεσις θέλει παρασχεθή, οσάκις η παράβασις, δι ην αιτείται η έκδοσις, συνεπάγεται, καθ' εαυτήν, υποχρέωσιν εκδόσεως κατά τους όρους της παρούσης Συμβάσεως ...". Το τελευταίο αυτό άρθρο καθιερώνει την αρχή της ειδικότητας, σύμφωνα με την οποία η έκδοση γίνεται για έγκλημα ειδικώς οριζόμενο τόσο στην αίτηση όσο στην πράξη του Υπουργού Δικαιοσύνης που διατάσσει την έκδοση και όχι για άλλη πράξη, δηλαδή για πράξη διαφορετική από αυτήν, που αναφέρεται στην αίτηση έκδοσης, κατά τα συγκροτούντα την υπόσταση αυτής στοιχεία. Με την αρχή της ειδικότητας, που θεωρείται γενικά αναγνωρισμένος κανόνας του διεθνούς δικαίου και εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση έκδοσης, περιορίζεται η κυριαρχική εξουσία του εκζητούντος κράτους, το οποίο δεν μπορεί να διώξει τον εκζητούμενο για πράξεις προγενέστερες της παράδοσης, ήτοι άλλες από εκείνες για τις οποίες χορηγήθηκε η έκδοση, πλην ορισμένων εξαιρέσεων. Η αρχή της ειδικότητας θεμελιώνεται στην κυριαρχία του εκδίδοντος κράτους και συνδέεται με το συμφέρον του να μην διωχθεί το εκδιδόμενο πρόσωπο για πολιτικούς σκοπούς, επιδιώκει δηλαδή να αποκλείσει το ενδεχόμενο να τιμωρηθεί ο εκζητούμενος και για πολιτικά εγκλήματα. Αν το εκζητούν κράτος μπορούσε να διώξει τον εκδοθέντα και για πράξεις άλλες από εκείνες για τις οποίες εκδόθηκε, η καταστρατήγηση των περιορισμών της έκδοσης και κυρίως της μη δίωξης για πολιτικά εγκλήματα θα ήταν ευχερής. Έτσι, εφόσον η έκδοση συντελείται σε εκτέλεση μιας συμφωνίας μεταξύ δύο τουλάχιστον κρατών, δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα πέραν εκείνων που έχουν συμφωνηθεί. Αλλά και πέραν αυτού η αρχή της ειδικότητας εξασφαλίζει την ορθή εφαρμογή των αρχών της διπλής εγκληματικότητας και της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με τις οποίες η έκδοση επιτρέπεται μόνο για εκείνες τις πράξεις που είναι αξιόποινες και κατά το δίκαιο του εκδίδοντος κράτους. Διότι αλλιώς, αν δηλαδή το κράτος που πέτυχε την έκδοση μπορούσε να δικάζει ανεξέλεγκτα και για πράξεις μη καλυπτόμενες από την τελευταία, οι ανωτέρω αρχές θα μπορούσαν ευχερώς να περιγραφούν και να καταστούν γράμμα κενό περιεχομένου.
Εξάλλου, η υποχρέωση για εξειδίκευση, συγκεκριμενοποίηση και ακριβή καθορισμό της διωκόμενης πράξης για την έκδοση θεμελιώνεται και από τις αυξημένης τυπικής ισχύος και έχουσες υπερνομοθετική ισχύ (άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος) διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Ε.Σ.Δ.Α.) και ειδικότερα με το άρθρο 6 παρ. 3 αυτής (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και ειδικότερα δικαίωμα του κατηγορουμένου να πληροφορηθεί με λεπτομέρεια την φύση και τον λόγο της εναντίον του κατηγορίας), καθώς και του άρθρου 14 παρ. 3 περ. α' του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, που υιοθετήθηκε από την Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη στις 16-12-1966 και κυρώθηκε από την Ελλάδα με το ν. 2462/1997. Ακόμη, πρέπει να σημειωθεί ότι τα κράτη που έχουν κυρώσει τα ως άνω κείμενα, στο μέτρο που αυτοπεριορίζονται στην ποινική τους εξουσία, υποχρεούνται όχι μόνο να μην αγνοούν, αλλά και να εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές.
Περαιτέρω, κατά το άρθρο 13 της ως άνω Σύμβασης: "Εάν αι υπό του αιτούντος Μέρους κοινοποιηθείσαι πληροφορίαι, αποδεικνύονται ανεπαρκείς διά την λήψιν αποφάσεως, κατ' εφαρμογήν της παρούσης Συμβάσεως, υπό του Μέρους παρ' ου αιτείται η έκδοσις, το τελευταίον τούτο μέρος θέλει ζητήσει αναγκαιούσας συμπληρωματικάς πληροφορίας, δυνάμενον να καθορίση και προθεσμίαν διά την λήψιν των εν λόγω πληροφοριών". Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 444 ΚΠοινΔ, η οποία συμπορεύεται με την ανωτέρω διάταξη της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης, όταν υπάρχουν αμφιβολίες για την δυνατότητα να γίνει η έκδοση κατά τα άρθρα 437 και 438, ζητούνται επεξηγήσεις από το κράτος που κάνει την αίτηση για την έκδοση. Η έκδοση δεν μπορεί να διαταχθεί παρά μόνο ,όταν οι επεξηγήσεις είναι τέτοιου βαθμού ώστε να διαλύουν τις αμφιβολίες που έχουν γεννηθεί (ΑΠ 1176/2025, ΑΠ 463/2021, ΑΠ 533/2015).
Στην προκειμένη περίπτωση, από τα πρακτικά της εκκαλουμένης απόφασης, από τα υπ' αρ. 1267/14-10-2025 πρακτικά του παρόντος Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου σε Συμβούλιο, στα οποία περιλαμβάνονται και οι ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν, από όσα εξέθεσαν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασία, που έλαβε χώρα στο Δικαστήριο αυτό στις 14-10-2025 και 10-2-2026, ο εκκαλών-εκζητούμενος, μέσω του νόμιμα διορισθέντος διερμηνέως, και ο συνήγορός του, προφορικά και με το υποβληθέν υπόμνημά του, από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, σε συνδυασμό με αυτά που προσκομίστηκαν από τον εκκαλούντα-εκζητούμενο στο πρωτοβάθμιο Συμβούλιο και ενώπιον του παρόντος Συμβουλίου, από τα οποία τα αλλοδαπά προσκομίζονται σε επίσημη μετάφραση, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Με το από 28-3-2025 αίτημα της Γενικής Εισαγγελίας τΔ Γκαζιοσμανπασά (Gaziosmanpasa), το οποίο διαβιβάσθηκε, στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, με το υπ' αριθμ. 51296-238-Υ/2025062313410779071 από 23-6-2025 έγγραφο του Τμήματος Interpol Τουρκίας, με τα συνημμένα σε αυτό επίσημα δικαιολογητικά έγγραφα στην τουρκική γλώσσα και σε επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα, το οποίο (αίτημα) διαβιβάσθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης προς την Εισαγγελία Εφετών Θεσσαλονίκης με το υπ' αρ. πρωτ. 36814 ΦΕΑ 2401/27.6.2025 έγγραφό του, ζητείται από τις Τουρκικές Αρχές η έκδοση του εκκαλούντος (επ.) Κ. (όν.) A. του M. U. και της N., που γεννήθηκε στις .../1994 στην Τουρκία, κατοίκου ..., οδός ..., ήδη κρατούμενου στις Δικαστικές Φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης, ο οποίος διώκεται δυνάμει των με αριθμ. πρωτ. οικ. 2025/2006 Ε & 2024/55309 από 28-3-2025 πέντε (5) Ενταλμάτων Σύλληψης του 1ου Πταισματοδικείου ΓΚΑΖΙΟΣΜΑΝΠΑΣΑ (GAZIOSMANPASA) Τουρκίας, που εκδόθηκαν στις 28-3-2025 και φέρουν ταυτάριθμο Αριθμό Δικογραφίας οικ. 2025/2006 Ε και ομοίως ταυτάριθμο Αριθμό Έρευνας Γενικής Εισαγγελίας 2024/55309, αφορούν δε αίτημα περί σύλληψης με σκοπό την εκδίκαση πέντε εκκρεμών κατηγοριών σε βάρος του ανωτέρω (ένα για κάθε αξιόποινη πράξη). Ειδικότερα, τα πέντε εντάλματα σύλληψης αφορούν τα αδικήματα: α) του τραυματισμού από πρόθεση - άρθρο 86 §1 Τουρκικού Ποινικού Κώδικα, προβλεπόμενη ποινή: φυλάκιση από ένα (1) έως τρία (3) έτη, β) της απειλής με όπλο - άρθρο 106 § 2 περ. α' Τουρκικού Ποινικού Κώδικα, προβλεπόμενη ποινή: φυλάκιση από δύο (2) έως πέντε (5) έτη, γ) της αρπαγής με πολλά άτομα σε νυχτερινές ώρες - άρθρο 149 §1 περ. α', γ', η' Τουρκικού Ποινικού Κώδικα, προβλεπόμενη ποινή: κάθειρξη δέκα (10) έως δεκαπέντε (15) ετών, δ) της πρόκλησης ζημιάς σε περιουσία - άρθρο 151 §1 Τουρκικού Ποινικού Κώδικα, προβλεπόμενη ποινή: φυλάκιση από τέσσερις (4) μήνες έως τρία (3) έτη ή χρηματική ποινή, ε) της εξαγοράς, μεταφοράς και κατοχής πυροβόλων όπλων και σφαιρών χωρίς άδεια - άρθρο 13 §1 του ισχύοντος στην Τουρκία ν. 6136 "Κώδικας περί πυροβόλων όπλων, μαχαιριών και άλλων εργαλείων", προβλεπόμενη ποινή: φυλάκιση από ένα (1) έως τρία (3) έτη. Οι παραπάνω πράξεις είναι αξιόποινες και κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, κατά τους οποίους αφορούν σε : 1) απόπειρα εκβίασης με απειλές ενωμένες με επικείμενο κίνδυνο σώματος ή ζωής από κοινού (άρθρα 42 § 1, 380 § 1 και 385 § 1, 2 ΠΚ - προβλεπόμενη ποινή φυλάκιση από [2] έτη έως κάθειρξη [12] ετών, και 2) ηθική αυτουργία σε απόπειρα ανθρωποκτονίας από κοινού (άρθρα 42 § 1, 45, 46 § 1, 299 § 1 ΠΚ - προβλεπόμενη ποινή κάθειρξη από [5]έως[20]έτη. Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, οι ανωτέρω αξιόποινες πράξεις, που αποδίδονται στον εκκαλούντα-εκζητούμενο, είναι τέτοιες για τις οποίες επιτρέπεται η έκδοσή του.
Περαιτέρω, προέκυψε ότι ο εκκαλών στις 2-9-2024 συνελήφθη από αστυνομικούς του Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης Κυπρίνου Έβρου, διότι εισήλθε στην Ελλάδα από μη ελεγχόμενη συνοριακή διάβαση της Ελληνοτουρκικής μεθορίου χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις (βλ. σχετικά την υπ' αρ. ...-2025 απόφαση κράτησης του Διευθυντή της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης) και ότι στις 4-9-2024 υπέβαλε αίτημα χορήγησης διεθνούς προστασίας, το οποίο εκκρεμούσε προς εξέταση κατά την έκδοση της παραπάνω υπ' αριθμ. .../2025 απόφασης κράτησης του Διευθυντή της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με στοιχεία που απέστειλε η Γενική Εισαγγελία του Γκαζί-Οσμανπασά της Δημοκρατίας της Τουρκίας, και διαβιβάστηκαν στην Ελλάδα, μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης, σύμφωνα με το με αρ. πρωτ. 92/25 Ε/27-8-2025 έγγραφο της Εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης, οι ανωτέρω αξιόποινες πράξεις, που φέρεται ότι τέλεσε ο εκζητούμενος-εκκαλών, έλαβαν χώρα στις ...-2024 στην Αρναβουτκιοϊ υπό τις εξής συνθήκες, οι οποίες τέθηκαν υπόψη από την προμνημονευθείσα Εισαγγελική Αρχή : ''Την ημέρα του επεισοδίου στις .../2024 και ώρα περίπου 20:30 ο παραπονούμενος Σ. Α. καθώς προχωρούσε με το αυτοκίνητό του στην οδό ... στην επαρχία Αρναβούτκιοϊ του νομού Ιστανμπούλ, πυροβολήθηκε το αυτοκίνητό του, αλλά και ο ίδιος, από ένα άλλο ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο με πινακίδες κυκλοφορίας 34 ΗΙΚ 281.
Στη συνέχεια, οι επιτιθέμενοι έφυγαν από το σημείο. Στο αυτοκίνητο του παραπονούμενου προκλήθηκε ζημία, αλλά και ο ίδιος τραυματίσθηκε. Ο παραπονούμενος Σ. Α. στην κατάθεσή του δήλωσε τα εξής: "Οι ύποπτοι Α. Κ. και ο Α. Ε. με απείλησαν και μου ζήτησαν τρία εκατομμύρια (3.000.000) λίρες Τουρκίας, καλώντας από τον αριθμό κινητής τηλεφωνίας ... αν δεν τους έδινα τα λεφτά με απείλησαν ότι θα με σκοτώσουν. Την πράξη της .../2024 πραγματοποίησαν ο Α. Κ. και ο Α. Ε.". Διαπιστώθηκε αργότερα ότι το αυτοκίνητο με πινακίδες κυκλοφορίας 34 ΗΙΚ 281 είχε ενοικιάσει ο ύποπτος Φ. Τ. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι ο πατέρας του Α. Κ. έχει ενοικιάσει πολλές φορές αυτοκίνητα από τον ενοικιαστή Σ. Γ. Το εν λόγω αυτοκίνητο μετά το επεισόδιο χρησιμοποίησε ο ύποπτος Μ. Κ. Ο Μ. Κ. και ο Φ. Τ. στις καταθέσεις τους δήλωσαν ότι ενοικίασαν το αυτοκίνητο, επειδή τους το ζήτησε ο ύποπτος Μ. Π., αλλά την ένοπλη δράση δεν την πραγματοποίησαν αυτοί. Ο Μ. Κ. πρόσθεσε επίσης ότι το στίγμα του αυτοκινήτου το έστειλε ο ύποπτος Α. Ε., ο οποίος τον κάλεσε από τον αριθμό κινητής τηλεφωνίας ξένης χώρας. Οι ύποπτοι Α. Ε. και Α. Κ. δεν μπόρεσαν να συλληφθούν παρά τις έρευνες''.
Περαιτέρω, κατά μεν την από 10-7-2025 υπεύθυνη δήλωση του A. S. (φερόμενου ως παθόντος στο επίμαχο συμβάν της ...-2024), συνταχθείσα και επικυρωθείσα, ενώπιον του Γενικού Προξένου της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, αυτός δεν γνωρίζει, όπως ισχυρίζεται, τον εκζητούμενο τον οποίο ουδέποτε έχει καταγγείλει ενώπιον των αρμόδιων αστυνομικών και δικαστικών αρχών του εκζητούντος Κράτους της Τουρκίας. Ο δε εκκαλών - εκζητούμενος ισχυρίστηκε, ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών, ότι παραβιάζεται η αρχή της ειδικότητας (άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης), διότι εκκρεμεί προς εκτέλεση η εκδοθείσα σε βάρος του παρακάτω αναφερόμενη καταδικαστική απόφαση Δικαστηρίου της Τουρκίας, η οποία μολονότι προϋπήρχε του υπό κρίση αιτήματος έκδοσης των Τουρκικών Αρχών, σκοπίμως δεν αναφέρεται σ' αυτό και ότι η ενδεχόμενη αποδοχή του θα οδηγήσει άμεσα στην εκτέλεση της εν λόγω απόφασης, με αποτέλεσμα να κρατηθεί σε εκτέλεση ποινής για πράξεις διαφορετικές και προηγούμενες από τις προαναφερόμενες αξιόποινες πράξεις, για τις οποίες ζητείται η έκδοσή του. Τον ανωτέρω δε ισχυρισμό ο εκκαλών-εκζητούμενος επαναφέρει στο παρόν Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) με τον δεύτερο λόγο της κρινόμενης έφεσής του.Επίσης, αυτός ισχυρίζεται με την ένδικη έφεσή του ότι, ως κουρδικής καταγωγής, εάν εκδοθεί στις τουρκικές αρχές θα αντιμετωπίσει διακρίνουσα μεταχείριση για λόγους φυλετικούς και πολιτικούς. Προς υποστήριξη των ανωτέρω ισχυρισμών του ο εκκαλών - εκζητούμενος προσκόμισε τόσο ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών όσο και ενώπιον του παρόντος Συμβουλίου, μεταξύ άλλων, την υπ' αρ. 2020/1642/21-9-2020 απόφαση του 16ου Ποινικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης, μεταφρασμένη στην ελληνική γλώσσα, που, όπως ισχυρίζεται, κατέστη αμετάκλητη και εκτελεστή στις 23-3-2024 με την υπ' αρ. 2024/16985 απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Αρείου Πάγου) της Δημοκρατίας της Τουρκίας (3ο Ποινικό Τμήμα), την οποία επίσης προσκομίζει συνημμένη στην ανωτέρω απόφαση, μεταφρασμένη στην ελληνική γλώσσα. Με την ανωτέρω απόφαση φέρεται ότι ο εκζητούμενος - εκκαλών έχει τιμωρηθεί από το παραπάνω Δικαστήριο, σε συνολική ποινή φυλάκισης δέκα (10) ετών, έξι (6) μηνών και επτά (7) ημερών, για τα αδικήματα της ζημίας σε δημόσια περιουσία, της ζημίας σε περιουσιακά στοιχεία, της μη επιτρεπόμενης κατοχής και διακίνησης επικίνδυνων υλικών, της συμμετοχής σε ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση, του απλού τραυματισμού, της παραβίασης της ασυλίας του χώρου εργασίας, της συμμετοχής σε συγκεντρώσεις και πορείες καθιστώντας τον εαυτό του αγνώριστο, της συμμετοχής σε πορεία χωρίς άδεια, της εκφώνησης συνθημάτων εκ μέρους της οργάνωσης χωρίς να γίνει μέλος ένοπλης τρομοκρατικής οργάνωσης, πράξεις, που φέρονται ότι τελέστηκαν στην Κωνσταντινούπολη, στις 4-9-2018, στο πλαίσιο αντικυβερνητικής - φιλοκουρδικής διαδήλωσης.Το παρόν Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) με την προηγούμενη υπ' αρ. 1267/2025 απόφασή του έκρινε ότι πρέπει να αναβληθεί η έκδοση της οριστικής απόφασης επί της ένδικης έφεσης, προκειμένου να ζητηθούν και προσκομισθούν από το εκζητούν κράτος, με επιμέλεια του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, συμπληρωματικές πληροφορίες από τις αρμόδιες Τουρκικές Δικαστικές Αρχές, διότι η ύπαρξη και μόνον της, κατά τα ήδη εκτεθέντα, άλλης καταδικαστικής εκτελεστής απόφασης σε βάρος του εκκαλούντος, πρότερης των ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοσή του, οδηγεί στην πιθανολόγηση της παραβίασης της αρχής της ειδικότητας, καθώς είναι δυνατόν να εκτελεσθεί και η εν λόγω επικαλούμενη από τον εκκαλούντα έτερη απόφαση. Ειδικότερα, με την παραπάνω απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου ζητήθηκε να προσκομιστούν : α) επίσημο πλήρες αντίγραφο της υπ' αρ. 2020/1642/21-9-2020 απόφασης του 16ου Ποινικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης, μεταφρασμένης στην ελληνική γλώσσα και β) βεβαίωση περί του αν η προδιαληφθείσα υπ' αρ. 2020/1642/21-9-2020 απόφαση του 16ου Ποινικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης, που αφορά τον εκκαλούντα - εκζητούμενο είναι εκτελεστή, μεταφρασμένη στην ελληνική γλώσσα. Σε εκτέλεση της απόφασης αυτής με το υπ' αριθμ. πρωτ. 92/25 Ε από 15.12.2025 έγγραφο του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης διαβιβάστηκε προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου το υπ' αριθμ. πρωτ. ....2025 έγγραφο του Τμήματος INTERPOL Ελλάδος και το συνημμένο σε αυτό έγγραφο της INTERPOL Τουρκίας, με αριθμ. ....2025, συνταχθέν στην αγγλική γλώσσα και μεταφρασμένο επίσημα στην ελληνική, με θέμα: Κ. Α. (K. A.) του Μ. Ο. (M. U.) και της Ν. (N.), γενν. ....1994 στην Αντιγιαμάν της Τουρκίας, στο οποίο αναφέρεται ότι : "Κατόπιν εξέτασης των στοιχείων που περιέχονται στο μήνυμά σας, έγινε αντιληπτό ότι το θέμα αφορά την δικαστική απόφαση που εκδόθηκε από το 16° Ανώτατο Δικαστήριο Κακουργημάτων της Κωνσταντινούπολης, ήτοι την από 21.09.2020 υπ' αριθμ. 2020/1642 απόφαση. Οι αρχές μας ζήτησαν διευκρινίσεις και δικαιολογητικά ως προς το εάν η εν λόγω απόφαση εξακολουθεί να είναι έγκυρη, εκτελεστή και παραμένει εν ισχύ. Σύμφωνα με τα αρχεία του Υπουργείου μας, τους πιο πρόσφατους ελέγχους βάσης δεδομένων καθώς και τις έρευνες που διενεργήθηκαν με τις αρμόδιες δικαστικές αρχές, διαπιστώθηκε ότι δεν υπάρχει έγγραφο για το εν λόγω πρόσωπο όσον αφορά το 16° Ανώτατο Δικαστήριο Κακουργημάτων της Κωνσταντινούπολης Αναντολού ή το 16° Δικαστήριο Κακουργημάτων της Κωνσταντινούπολης. Επιπλέον δεν έχουμε λάβει έγγραφο από τις δικαστικές αρχές σχετικά με την απόφαση που αναφέρετε στην επικοινωνία σας.
Συνεπώς, παρακαλείσθε, όπως επανεξετάσετε τα στοιχεία που περιέχονται στην προηγούμενη επικοινωνία σας και, σε περίπτωση που υπάρχει οποιαδήποτε ασυμφωνία στα αρχεία του δικαστηρίου, παρακαλείσθε όπως παράσχετε τα σχετικά έγγραφα και διευκρινίσεις..". Από το περιεχόμενο του ανωτέρω εγγράφου προκύπτει ότι οι αρμόδιες αρχές του εκζητούντος κράτους της Δημοκρατίας της Τουρκίας, ζητούν αντίγραφο της σε βάρος του εκκαλούντος -εκζητούμενου εκδοθείσας ανωτέρω καταδικαστικής απόφασης, την οποία αυτός προσκομίζει και επικαλείται, σε μετάφραση από την τουρκική στην ελληνική γλώσσα, και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (σε Συμβούλιο), με συνέπεια να μην είναι βέβαιο ότι διερευνήθηκε πλήρως από τις αρμόδιες Τουρκικές Δικαστικές Αρχές η ύπαρξη της υπ' αριθμ. 2020/1642/21.09.2020 καταδικαστικής απόφασης του 16ου Ποινικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης, καθώς και η επικύρωσή της με απόφαση ανώτερου Δικαστηρίου, φερόμενη ως εκδοθείσα στις 23.03.2024.
Συνεπώς, οι προαναφερθείσες επεξηγήσεις του εκζητούντος κράτους της Τουρκικής Δημοκρατίας δεν διαλύουν στον απαιτούμενο βαθμό τις αμφιβολίες για τη δυνατότητα έκδοσης του εκκαλούντος. Πρέπει, επομένως, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου (ως Συμβούλιο) να εμμείνει στην προηγούμενη απόφασή του για παροχή συμπληρωματικών επεξηγήσεων, κατ' άρθρο 444 ΚΠΔ, προκειμένου να ζητηθούν και προσκομισθούν από τις αρμόδιες Δικαστικές Αρχές του εκζητούντος κράτους, με επιμέλεια του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, πληροφορίες για το αν η προσκομισθείσα από τον εκκαλούντα -εκζητούμενο και επικαλούμενη ως εκδοθείσα σε βάρος του υπ' αρ. 2020/1642/21.09.2020 απόφαση του 16ου Ποινικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης και η συνημμένη σε αυτή υπ' αρ. 2024/16985/23-3-2024 απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Αρείου Πάγου - 3ου Ποινικού Τμήματος), αντίγραφο των οποίων θα διαβαστεί αρμοδίως σε αυτές, είναι υπαρκτές στα αρχεία τους, καθώς και για να προσκομιστούν επίσημα πλήρη αντίγραφα της υπ' αρ. 2020/1642/21.09.2020 απόφασης του 16ου Ποινικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης και της υπ' αρ. 2024/16985/23-3-2024 απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Αρείου Πάγου - 3ου Ποινικού Τμήματος), εξαχθέντα από τα αντίστοιχα αρχεία τους, σε επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα. Σε περίπτωση, που οι διαβιβασθείσες ως άνω αποφάσεις επ' ονόματι του εκκαλούντος - εκζητούμενου είναι υπαρκτές στα αρχεία των αντίστοιχων Τουρκικών Δικαστικών Αρχών: α) Nα προσκομιστεί βεβαίωση περί του αν εξακολουθεί να είναι εκτελεστή η υπ' αρ. 2020/1642/21.09.2020 απόφαση του 16ου Ποινικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης σε βάρος του Κ. Α. (K. A.) του Μ. Ο. (M. U.) και της (N.), γενν. ....1994 στην Τουρκία, μεταφρασμένη στην ελληνική γλώσσα. β) Nα παρασχεθεί από το εκζητούν κράτος η διαβεβαίωση ότι ο εκζητούμενος, αν εκδοθεί, δεν θα κρατηθεί σε εκτέλεση της ποινής που αναφέρεται στην ως άνω απόφαση, εκτός αν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζει το άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης. Τέλος, πρέπει να ταχθεί προθεσμία ενός (1) μηνός από τη δημοσίευση της παρούσας απόφασης προκειμένου οι αρμόδιες αρχές του εκζητούντος κράτους να παράσχουν τις πρόσθετες πληροφορίες και τα στοιχεία, καθώς και τη διαβεβαίωση, που αναφέρονται ανωτέρω.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΝΑΒΑΛΛΕΙ την έκδοση οριστικής απόφασης επί της με αριθ. εκθ. κατ. 12/2025 έφεσης του εκζητούμενου (επ.) Κ. (ον.) A. του M. U. και της N., Τούρκου υπηκόου, κατά της υπ' αρ. 407/11-7-2025 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης.
ΖΗΤΕΙ συμπληρωματικές πληροφορίες από τις αρμόδιες Δικαστικές Αρχές του εκζητούντος κράτους της Δημοκρατίας της Τουρκίας, που θα προσκομισθούν σε επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα, με επιμέλεια του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, και ειδικότερα: 1) Nα προσκομιστούν επίσημα πλήρη αντίγραφα της υπ' αρ. 2020/1642/21.09.2020 απόφασης του 16ου Ποινικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης και της υπ' αρ. 2024/16985/23-3-2024 απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Αρείου Πάγου - 3ου Ποινικού Τμήματος), εξαχθέντα από τα αντίστοιχα αρχεία τους, αφού προηγουμένως διαβιβαστούν προς τις αρμόδιες αρχές του εκζητούντος κράτους της Δημοκρατίας της Τουρκίας αντίγραφα των ανωτέρω αποφάσεων που προσκομίζει και επικαλείται ο εκκαλών-εκζητούμενος. 2) Να προσκομιστεί βεβαίωση περί του αν εξακολουθεί να είναι εκτελεστή η υπ' αρ. 2020/1642/21.09.2020 απόφαση του 16ου Ποινικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης σε βάρος του Κ. Α. (K. A.) του Μ. Ο. (M. U.) και της (N.), γενν. ....1994 στην Τουρκία, σε περίπτωση, που οι διαβιβασθείσες ως άνω αποφάσεις σε βάρος του εκκαλούντος -εκζητούμενου είναι υπαρκτές στα αρχεία των αντίστοιχων Τουρκικών Δικαστικών Αρχών. 3)Nα παρασχεθεί από το εκζητούν κράτος η διαβεβαίωση ότι ο εκζητούμενος, αν εκδοθεί, δεν θα κρατηθεί σε εκτέλεση της ποινής που αναφέρεται στην ως άνω υπ' αρ. 2020/1642/21.09.2020 απόφαση του 16ου Ποινικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης, εκτός αν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζει το άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης.
ΤΑΣΣΕΙ προθεσμία ενός (1) μηνός από τη δημοσίευση της παρούσας, απόφασης, προκειμένου οι αρμόδιες αρχές του εκζητούντος κράτους να παράσχουν τις πρόσθετες πληροφορίες και τα στοιχεία, καθώς και τη διαβεβαίωση, που αναφέρονται ανωτέρω.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Φεβρουαρίου 2026.
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 25 Φεβρουαρίου 2026.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ