Αριθμός 307 /2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παναγιώτη Λυμπερόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Π. Τσούμαρη, Αγαθή Δερέ-Εισηγήτρια, Παναγιώτα Γκουδή-Νινέ και Σπυριδούλα Λιάτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2026, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ελένης Κοντακτσή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χ. Α. , για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ι. Ε. του Β. , κατοίκου ... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο-Χρυσοβαλάντη Καραβελάκη, για αναίρεση της υπ' αριθ. 4153/2025 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην από 22-10-2025 αίτησή του αναίρεσης καθώς και στους από 8-12-2025 προσθέτους λόγους που περιλαμβάνονται στο σχετικό δικόγραφο, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2025.

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η κρινόμενη, από 22-10-2025, αίτηση του Ι. Ε. του Β. , κατοίκου ... (οδός ...), για αναίρεση της με αριθμό 4153/2025 απόφασης του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, που τον καταδίκασε, σε δεύτερο βαθμό, για την αξιόποινη πράξη της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών εισφορών ΕΦΚΑ (τ. ΙΚΑ - ΕΤΑΜ) και της μη έγκαιρης καταβολής εργατικών εισφορών ΕΦΚΑ (τ. ΙΚΑ - ΕΤΑΜ), με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2β ΠΚ, σε συνολική ποινή φυλάκισης εννέα (9) μηνών, που ανεστάλη για τρία έτη, ασκήθηκε νομότυπα, με δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου αυτού Νικολάου - Χρυσοβαλάντη Καραβελάκη, έχοντος τη συνημμένη από 17-10-2025 ειδική εξουσιοδότηση, στον Γραμματέα του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση, με αριθμ. πρωτ. 29/22-10-2025, και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της προβλεπόμενης εικοσαήμερης προθεσμίας από την, κατά το άρθρο 473 παρ. 3 β του ΚΠοινΔ, ενημέρωση στον πληρεξούσιο δικηγόρο, στις 10-10-2025, της καταχώρησης, στις 10-10-2025, της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο του ανωτέρω Εφετείου, με αυξ. αριθμ. 17742/10-10-2025 (άρθρο 473 παρ. 2 και 3 ΚΠΔ, 474 παρ. 1, 2 και 4, 168 παρ.1 εδ. δ' του ίδιου Κώδικα) και περιέχει σαφείς και ορισμένους λόγους αναίρεσης, συνιστάμενοι στην απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, στην έλλειψη από την απόφαση της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου (άρθρ. 510 παρ.1 στοιχ. Α σε συνδυασμό με άρθρο 171 παρ. 1δ, Γ, Δ και Ε ΚΠοινΔ).

Επομένως, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να συνεκδικαστεί με τους ασκηθέντες από τον αναιρεσείοντα πρόσθετους λόγους, που κατατέθηκαν εμπρόθεσμα, στις 08-12-2025, στην Γραμματεία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, από τον αυτό παραπάνω πληρεξούσιο δικηγόρο του, εξουσιοδοτημένο προς τούτο με τη συνημμένη από 05-12-2025 εξουσιοδότηση, και, συνεπώς, πρέπει να ερευνηθεί το βάσιμο των λόγων της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων αυτής.

ΙΙ. [1] Κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 του Α.Ν. 86/1967, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 33 του Ν. 3346/2005 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 30 του Ν. 3904/2010, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας κάθε φύσης Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφάλισης ή Ειδικούς Λογαριασμούς ασφαλιστικών εισφορών, που βαρύνουν τον ίδιο (εργοδοτικών), οι οποίες υπερβαίνουν το ποσό των είκοσι χιλιάδων ευρώ (20.000,00 €) και δεν καταβάλει αυτές εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές προς τους ως άνω οργανισμούς, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων (10.000,00) δραχμών, κατά τη διάταξη δε της παρ. 2 του ίδιου άρθρου, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σ' αυτόν, που υπερβαίνουν το ποσό των δέκα χιλιάδων ευρώ (10.000,00 €), με σκοπό να τις αποδώσει στους ως άνω οργανισμούς και δεν τις καταβάλει ή δεν τις αποδίδει στους οργανισμούς αυτούς, μέσα σε ένα μήνα αφότου είχαν καταστεί απαιτητές, τιμωρείται για υπεξαίρεση με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων(10.000,00) δραχμών.

Εξάλλου, στο άρθρο 16 του Κανονισμού Ασφαλίσεως ΙΚΑ, ως χρόνος καταβολής των εισφορών ορίζεται το ημερολογιακό τέλος του μήνα, μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία, ενώ, στο άρθρο 26 παρ. 3 του Α.Ν. 1846/1951 ορίζεται ότι ο υπόχρεος πρέπει να καταβάλει τις εισφορές στο ΙΚΑ μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από τον χρόνο που έχει οριστεί (για την καταβολή τους). Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων της μη έγκαιρης καταβολής των εργοδοτικών και εργατικών εισφορών, απαιτείται να προσδιορίζεται η συγκεκριμένη οφειλή του εργοδότη που απασχολεί προσωπικό, για ασφαλιστικές εισφορές που βαρύνουν τον ίδιο και τους εργαζόμενους σ' αυτόν, καθώς και η μη καταβολή των αντίστοιχων χρηματικών ποσών εντός μηνός, αφότου κατέστησαν απαιτητές, στον αντίστοιχο Ασφαλιστικό Οργανισμό, για την πληρότητα δε της αντικειμενικής υπόστασης των συγκεκριμένων εγκλημάτων, απαιτείται το υποκείμενο αυτών να έχει την ιδιότητα του εργοδότη, που ως τέτοιος νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, στο οποίο το υπαγόμενο στην ασφάλιση προσωπικό, οφείλει να προσφέρει την εργασία ή υπηρεσία του. Πρόκειται, συνεπώς, για γνήσια εγκλήματα παράλειψης, τα οποία συντελούνται με την παράλειψη της εμπρόθεσμης καταβολής των παραπάνω εισφορών, μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από το ημερολογιακό τέλος κάθε μήνα, κατά τον οποίο παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία. Για την πληρότητα της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων αυτών απαιτείται το υποκείμενο τους να έχει την ιδιότητα του εργοδότη, κατά την έννοια του άρθρου 8 παρ. 5 του Α.Ν. 1846/1951, δηλαδή να πρόκειται για φυσικό ή νομικό πρόσωπο, στο οποίο προσφέρει την εργασία ή την υπηρεσία του το προσωπικό που υπάγεται στην ασφάλιση, το οποίο οφείλει, κατά την πληρωμή των μισθών, να παρακρατεί το μέρος των εισφορών που βαρύνουν τους ασφαλισμένους, για να το αποδώσει στον ασφαλιστικό οργανισμό, στο πρόσωπο δε αυτού στοιχειοθετείται η αντικειμενική υπόσταση των εγκλημάτων της παράβασης του άρθρου 1 παρ. 1 και 2 του Α.Ν. 86/1967. Επί νομικού προσώπου, φερόμενου ως εργοδότη, απαιτείται αναφορά των πραγματικών περιστατικών από τα οποία να προκύπτει η θέση του κατηγορουμένου στην επιχείρηση, καθώς και αν πρόκειται για ατομική ή εταιρική επιχείρηση και η νομική μορφή της τελευταίας, ώστε να ανακύπτει η υποχρέωσή του για παρακράτηση και απόδοση των εισφορών στον αντίστοιχο Ασφαλιστικό Οργανισμό.

Ειδικότερα, όταν εργοδότης είναι ημεδαπή ανώνυμη εταιρεία, υπόχρεος για την καταβολή των παραπάνω εισφορών είναι ο διευθύνων σύμβουλος αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 4 του Ν. 2556/1997, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 69 παρ. 2 του Ν. 2676/1999, σε συνδυασμό με το άρθρο 115 του Ν. 2238/1994. Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται και η ρύθμιση της παρ. 7 του άρθρου 1 του Α.Ν. 86/1967, όπως αυτή προστέθηκε με το άρθρο 25 παρ. 1 του Ν. 4075/11-4-2012, σύμφωνα με την οποία, ως αυτουργοί των εγκλημάτων της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και απόδοσης εργατικών ασφαλιστικών εισφορών, στις ημεδαπές ανώνυμες εταιρίες είναι: α) οι πρόεδροι των διοικητικών συμβουλίων, οι διευθύνοντες ή εντεταλμένοι ή συμπράττοντες σύμβουλοι, οι διοικητές, οι γενικοί διευθυντές και, γενικά, κάθε πρόσωπο εντεταλμένο, είτε άμεσα από τον νόμο, είτε από ιδιωτική βούληση, είτε με δικαστική απόφαση, στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών, και β) σε περίπτωση που λείπουν όλα τα παραπάνω πρόσωπα, ως αυτουργοί θεωρούνται τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των εταιριών αυτών, εφόσον ασκούν, πράγματι, προσωρινά ή διαρκώς, ένα από τα καθήκοντα που αναφέρονται πιο πάνω. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι για ασφαλιστικές εισφορές που γεννήθηκαν μετά τις 11-4-2012 και οφείλονται από ανώνυμη ημεδαπή εταιρία, αρχικά και κυρίως υπόχρεοι για την καταβολή τους είναι όσοι ορίζονται στην παρ. 7 του άρθρου 1 του Α.Ν. 86/1967, ήτοι οι πρόεδροι των διοικητικών συμβουλίων (ανεξαρτήτως του αν χαρακτηρίζονται μη εκτελεστικοί, εφόσον δεν προβλέπεται αντίστοιχη ρύθμιση στην παρ. 7 του άρθρου 1 του Α.Ν. 86/1967, όπως αυτή προστέθηκε με το άρθρο 25 παρ. 1 του Ν. 4075/11-4-2012), οι διευθύνοντες ή εντεταλμένοι ή συμπράττοντες σύμβουλοι, οι διοικητές, οι γενικοί διευθυντές και, γενικά, κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από τον νόμο είτε από ιδιωτική βούληση, είτε με δικαστική απόφαση στη διοίκηση της Α.Ε. , ενώ τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων (αντιπρόεδροι και σύμβουλοι) ευθύνονται, μόνον, αν λείπουν όλα τα αμέσως παραπάνω πρόσωπα και εφόσον αυτά (αντιπρόεδροι και μέλη διοικητικών συμβουλίων) ασκούν πράγματι, διαρκώς ή προσωρινά, τα καθήκοντα των αρχικών και κυρίως υπόχρεων, δηλαδή η ευθύνη τους είναι επικουρική (ΑΠ 631/2025, ΑΠ 890/2025).

[2] Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά, τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της (ΑΠ 631/2025). Όσον δε αφορά το δόλο που απαιτείται, κατά το άρθρο 26 παρ.1 του ΠΚ, για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος και συνίσταται, σύμφωνα με το άρθρο 27 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που κατά το νόμο απαρτίζουν την έννοια της αξιόποινης πράξης, δεν είναι αναγκαία η παράθεση ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, διότι αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει απ' αυτήν όταν ο νόμος στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως είναι και η παράβαση της ως άνω διάταξης του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967, δεν αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για την ύπαρξή του (ΑΠ 1165/2024, ΑΠ 345/2023).

Κατ' ακολουθίαν τούτων, για την πληρότητα της αιτιολογίας καταδικαστικής για παράβαση του άρθρου 1 του Α.Ν. 86/1967 απόφασης, πρέπει να περιέχονται σ' αυτήν για τη θεμελίωση των δύο ως άνω αξιόποινων πράξεων, τα κρίσιμα περιστατικά, που είναι: α) η κατά συγκεκριμένο χρόνο απασχόληση, με σχέση εξαρτημένης εργασίας, του ασφαλισμένου στους ως άνω Οργανισμούς προσωπικού και τα χρηματικά ποσά τα οποία με βάση τις τακτικές αποδοχές του προσωπικού όφειλε ο κατηγορούμενος εργοδότης να καταβάλει στον Ασφαλιστικό Οργανισμό ως εργοδοτικές ή εργατικές εισφορές και δεν κατέβαλε ή παρακράτησε, β) αν ο εργοδότης είναι εταιρεία, αναφορά της μορφής αυτής και των πραγματικών περιστατικών, από τα οποία προκύπτει η ιδιότητα και η θέση που είχε ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος στην εταιρεία κατά τον χρόνο τέλεσης της αξιόποινης πράξης, ώστε να ανακύπτει υποχρέωσή του για παρακράτηση και απόδοση εισφορών, γ) όταν πρόκειται για εργοδότη ανώνυμη ημεδαπή εταιρεία στην περίπτωση που πρόκειται για ασφαλιστικές εισφορές που γεννήθηκαν μετά τις 11.4.2012, οπότε, κατά τα προαναφερθέντα, θεσπίστηκε η παρ. 7 του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967, κατά την οποία, κατ' αρχήν, κυρίως υπόχρεοι για την ως άνω καταβολή είναι οι πρόεδροι των διοικητικών συμβουλίων, οι διευθύνοντες ή εντεταλμένοι ή συμπράττοντες σύμβουλοι, οι διοικητές, οι γενικοί διευθυντές και γενικά κάθε πρόσωπο εντεταλμένο, είτε άμεσα από το νόμο, είτε από ιδιωτική βούληση, είτε με δικαστική απόφαση στη διοίκηση της Α.Ε. , ενώ τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων (αντιπρόεδροι και σύμβουλοι) ευθύνονται μόνον αν λείπουν όλα τα αμέσως παραπάνω πρόσωπα και εφόσον αυτά (μέλη Δ.Σ.) ασκούν πράγματι διαρκώς ή προσωρινά τα καθήκοντα των αρχικά και κυρίως υπόχρεων, πρέπει να αναγράφεται στην καταδικαστική απόφαση ότι ο καταδικασθείς είχε κατά τον κρίσιμο χρόνο μία από τις αναγραφόμενες στην ως άνω διάταξη της παρ. 7 του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967 ιδιότητες, μη αρκούντος του χαρακτηρισμού αυτού ως εργοδότη ή ως νόμιμου εκπροσώπου της εταιρικής επιχείρησης, καθόσον έτσι δημιουργείται ασάφεια, ως προς τη νομική υποχρέωση τούτου (ήτοι του αναφερομένου, απλώς, ως εργοδότη) για καταβολή των εισφορών και δημιουργείται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ λόγος αναίρεσης (ΑΠ 631/2025, ΑΠ 890/2025).

ΙΙΙ. [1] Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης, με αριθμ. 4153/2024, απόφασης, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων (ένορκη κατάθεση στο ακροατήριο του μάρτυρος, όλα τα αναγνωσθέντα, στο ακροατήριο, έγγραφα, τα αναγνωσθέντα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης), δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα, επί λέξει, πραγματικά περιστατικά: "Ο κατηγορούμενος, στη Θεσσαλονίκη, από την 01/07/2017 έως και την 01/03/2020, έχοντας την ιδιότητα του εργοδότη της επιχείρησης με την επωνυμία "... ΑΒΒΕ" και Α.Μ.Ε. : ... , ΥΠΟΚ/ΜΑ Ε.Φ.Κ.Α. (τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) 770 ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Δ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, της οποίας ήταν Πρόεδρος του διοικητικού της συμβουλίου και νόμιμος εκπρόσωπός της, με αντικείμενο το χονδρικό εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο 01/04/2017 έως Δώρο Χριστουγέννων 2019 στην επιχείρησή του προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, που ασφαλιζόταν στο Ε.Φ.Κ.Α. (τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), όφειλε για την ασφάλιση του άνω προσωπικού να καταβάλλει στον Ε.Φ.Κ.Α. (τ. ΙΚΑ- ΕΤΑΜ) τις κατωτέρω εισφορές, συνολικού ποσού 107.047,76 ευρώ μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις Δημόσιες Υπηρεσίες του επόμενου μήνα, εκείνου μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία. Για την μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχθηκαν οι με αριθμούς 531/ΠΕΕ/ΑΚ/1380/2019, 531/ΠΕΕ/ΑΚ/6105/2018, 531/ΠΕΕ/ΑΚ/4259/2019, 531/ΠΕΕ/ΑΚ/6769/2017, 531/ΠΕΕ/ΑΚ/1293/2018, 531/ΠΕΕ/ΑΚ/5994/2017, 531/ΠΕΕ/ΑΚ/1409/2020, 707/ΠΕΕ/Μ/439/2020 ΠΕΕ, συνολικού ποσού εισφορών 107.047,76 ευρώ. Ειδικότερα, έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τον ίδιο (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ) ασφαλιστικών εισφορών, ποσού 71.365,17 ΕΥΡΩ, δεν κατέβαλε αυτές στον άνω Οργανισμό μέσα στο μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές, ενώ έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρησή του (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ) ποσού 35.682,59 ΕΥΡΩ με σκοπό να αποδώσει αυτές στον άνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλε σ' αυτόν μέσα στο μήνα κατά τον οποίο αυτές έγιναν απαιτητές. Το χρονικό διάστημα έναρξης της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου, αναγόμενο από την 1-7-2017, αντί του εσφαλμένου από 1-6-2017, παραδεκτά διευκρινίστηκε από τον ως άνω εξετασθέντα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου μάρτυρα, αρμόδιο υπάλληλο του ΕΦΚΑ.

Επομένως, πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος για αμφότερες τις αξιόποινες πράξεις που του αποδίδονται σύμφωνα και με τα διαλαμβανόμενα στο διατακτικό της παρούσας".

Στη συνέχεια, το άνω δικαστήριο της ουσίας κήρυξε τον τότε κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο για τις παραπάνω αξιόποινες πράξεις, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2β ΠΚ, και επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών για καθεμία πράξη, και συνολική ποινή φυλάκισης εννέα (9) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό:

"ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον κατηγορούμενο ένοχο για τις πράξεις: 1) της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών εισφορών ΕΦΚΑ μισθωτών (τ. ΙΚΑ ΕΤΑΜ) και 2) της μη έγκαιρης καταβολής εργατικών εισφορών ΕΦΚΑ μισθωτών (τ. ΙΚΑ ΕΤΑΜ) και ειδικότερα, του ότι: Στη Θεσσαλονίκη από 01/07/2017 έως και 01/03/2020 τυγχάνων εργοδότης και νόμιμος εκπρόσωπος της επιχείρησης με την επωνυμία "... ΑΒΒΕ" και Α.Μ.Ε.: ..., ΥΠΟΚ/ΜΑ Ε.Φ.Κ.Α. (τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) 770 ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Δ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, είδος Επιχείρησης: Χονδρικό Εμπόριο Κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο 01/04/2017 έως Δώρο Χριστουγέννων 2019 στην επιχείρησή του προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, που ασφαλιζόταν στο Ε.Φ.Κ.Α. (τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), όφειλε για την ασφάλιση του άνω προσωπικού να καταβάλλει στον Ε.Φ.Κ.Α. (τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) τις κατωτέρω εισφορές ποσού 107.047,76 ΕΥΡΩ μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις Δημόσιες Υπηρεσίες του επόμενου μήνα, εκείνου μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία. Για την μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχθηκαν οι με αριθμό 531/ΠΕΕ/ΑΚ/1380/2019, 531/ΠΕΕ/ΑΚ/6105/2018, 531/ΠΕΕ/ΑΚ/4259/2019, 531/ΠΕΕ/ΑΚ/6769/2017, 531/ΠΕΕ/ΑΚ/1293/2018, 531/ΠΕΕ/ΑΚ/5994/2017, 531/ΠΕΕ/ΑΚ/1409/2020, 707/ΠΕΕ/Μ/439/2020, ΠΕΕ συνολικού ποσού εισφορών 107.047,76 ευρώ. 1) Έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τον ίδιο (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ) ασφαλιστικών εισφορών, ποσού 71.365,17 ΕΥΡΩ, δεν κατέβαλε αυτές στον άνω Οργανισμό μέσα στο μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές, 2) Έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρησή του (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ) ποσού 35.682,50 ΕΥΡΩ με σκοπό να αποδώσει αυτές στον άνω Οργανισμό, δεν κατέβαλε σ' αυτόν μέσα στο μήνα κατά τον οποίο αυτές έγιναν απαιτητές, κατέστη γι' αυτές τιμωρητέος για υπεξαίρεση". [2] Με τις προαναφερόμενες παραδοχές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την επιβαλλόμενη, κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων α) της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών εισφορών και β) της μη έγκαιρης καταβολής εργατικών εισφορών, για τα οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα, που τα θεμελιώνουν, και το δικαστήριο της ουσίας για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, αξιολόγησε στο σύνολό τους, χωρίς επιλεκτική εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων και χωρίς ανάγκη ειδικής μνείας του τί προέκυψε από το κάθε αποδεικτικό μέσο ή προσδιορισμού της αποδεικτικής βαρύτητας του κάθε αποδεικτικού μέσου, καθώς και οι συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 12, 14, 26 παρ. 1 εδ. α', 27, 94 παρ. 1, 375 παρ. 1 του ΠΚ και του άρθρου 1 παρ. 1 και 2 του ΑΝ 86/1967, όπως συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε με τα άρθρα 31 ΝΔ 1160/1972, 21 παρ. 11 Ν. 1902/1990 και 20 του Ν. 2721/1999, άρθρου 1 του Ν. 362/1976, άρθρου 115β ΚΠοινΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 του ΝΔ 337/1969, σε συνδυασμό με τα άρθρα 26 παρ. 3 του ΑΝ 1846/1951 (που κυρώθηκε με τον Ν. 2113/1952), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 13 Ν. 2972/2001, 27 παρ. 1 του ΑΝ 1846/1951 όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 14 Ν. 2972/2001 και 8 παρ. 2 Ν. 4321/1963, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 του Ν. 4469/1965 και του άρθρου 33 του Ν. 3346/2005, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 30 του Ν. 3904/2010 και παρ. 7 του άρθρου 1 του Α.Ν. 86/1967, όπως αυτή προστέθηκε με το άρθρο 25 παρ. 1 του Ν. 4075/11-4-2012, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου, με ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε δεν στέρησε την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, η απόφαση αναφέρει 1) την επιχείρηση [ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "... ΑΒΒΕ" και Α.Μ.Ε. : ...] με αντικείμενο το χονδρικό εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων που απασχόλησε τους μισθωτούς της με σχέση εξαρτημένης εργασίας, χωρίς να απαιτείται για την πληρότητα της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος να αναφέρεται ο αριθμός των απασχοληθέντων μισθωτών, ο χρόνος που εργάστηκαν και οι τακτικές αποδοχές καθενός εξ αυτών, 2) το ύψος των βαρυνουσών τον ίδιο τον αναιρεσείοντα εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών [71.365,17 ευρώ] και των εργατικών εισφορών [35.682,59 ευρώ] που παρακρατήθηκαν από τον κατηγορούμενο από τις αποδοχές των εργαζομένων με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, με σκοπό να αποδώσει αυτές στο ταμείο ασφάλισης τους και δεν απέδωσε στο προαναφερθέν ταμείο, 3) το χρονικό διάστημα, κατά το οποίο παρείχαν οι εργαζόμενοι την εργασία τους [01/04/2017 έως Δώρο Χριστουγέννων 2019] , κατά το οποίο παρακρατήθηκαν οι εισφορές αυτές, ο χρόνος που ήταν απαιτητές και οι δύο αυτές κατηγορίες των εισφορών από τον ασφαλιστικό φορέα τους [01/07/2017 έως 01-03-2020], 4) η ιδιότητα του αναιρεσείοντος, ως Προέδρου του Δ.Σ. και νόμιμου εκπροσώπου της άνω εργοδότριας εταιρίας, υπόχρεου, κατά νόμο, προς καταβολή των εργοδοτικών και εργατικών ασφαλιστικών εισφορών, οι οποίες γεννήθηκαν μετά την ισχύ του Ν. 4075/11-04-2012, αφού η ιδιότητα του προέδρου στο πρόσωπό του, κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα, αρκούσε, για την απόδοση της ποινικής ευθύνης, της μη καταβολής των εργοδοτικών και εργατικών εισφορών των εργαζομένων της προαναφερθείσας ΑΕ, στον αρμόδιο ασφαλιστικό οργανισμό, ήτοι τον καθιστούσε ενεργητικό υποκείμενο του εγκλήματος αυτού (άρθρ. 1 παρ. 7 περ. α του ν. 86/1967), 5) ο δόλος του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση των άνω εγκλημάτων και προκύπτει από τις γενόμενες δεκτές ειδικότερες συνθήκες τέλεσής τους, δοθέντος ότι για τη στοιχειοθέτηση των επίδικων αξιόποινων πράξεων του άρθρου 1 του ν. 86/1967 δεν αξιώνεται άμεσος ούτε υπερχειλής δόλος, ενώ ο προαναφερθείς ενυπάρχων δόλος του κατηγορούμενου [και για μη απόδοση και παρακράτηση των εργατικών εισφορών] δεν αντιφάσκει με την αναγνώριση, με την προσβαλλόμενη απόφαση, στον κατηγορούμενο - αναιρεσείοντα της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2β ΠΚ, καθώς η τελευταία αποτελεί μόνο λόγο μείωσης της ποινής (άρθρ. 84 παρ. 1 ΠΚ), 6) κατ' είδος, τα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να απαιτείται μνεία τι προέκυψε από καθένα χωριστά, ενώ από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει με βεβαιότητα ότι τα συνεκτίμησε όλα και όχι ορισμένα κατ' επιλογή. Επομένως, οι, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε ΚΠοινΔ, πρώτος, δεύτερος, κατά το πρώτο μέρος αυτού, και τέταρτος, λόγοι αναίρεσης καθώς και ο δεύτερος πρόσθετος λόγος αναίρεσης με τους οποίους ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση, για πλημμέλειες έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του νόμου, είναι αβάσιμοι. Λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος διάσπαρτες στους παραπάνω κύριους και πρόσθετους λόγους αναίρεσης, που αναφέρονται σε εσφαλμένη αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων, με παράθεση σκέψεων, επιχειρημάτων και συλλογισμών του, που κατά την άποψή της, οδηγούν σε διαφορετικά συμπεράσματα από εκείνα στα οποία κατέληξε το δικαστήριο της ουσίας και αιτιάσεων περί ασαφών, ελλιπών και αντιφατικών αιτιολογιών, που αφορούν στην επί της ουσίας κρίση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου και αποτελούν απλώς υπερασπιστικά επιχειρήματα και αμφισβήτηση των σε βάρος της παραδοχών της προσβαλλόμενης καταδικαστικής απόφασης και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματός της, δεν συνιστούν λόγους αναίρεσης και απαραδέκτως προβάλλονται, διότι, με την επίφαση τις από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε του ΚΠοινΔ πλημμέλειες, πλήττουν ανεπιτρέπτως την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (ΑΠ 896/2025, ΑΠ 836/2025).

ΙV. [1] Η ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της απόφασης πρέπει να υπάρχει όχι μόνον ως προς την κατηγορία αλλά να εκτείνεται και στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του, σύμφωνα με τα άρθρα 171 §2 και 333 §2 του ΚΠοινΔ, και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας προς καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιόποινου της πράξης ή στη μείωση της ποινής, εφόσον όμως αυτοί προβάλλονται και κατά τρόπο πλήρη και ορισμένο, με όλα δηλαδή, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία κατά την οικεία διάταξη για τη θεμελίωσή τους, έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογηθούν και σε περίπτωση αποδοχής, να οδηγούν στο ευνοϊκότερο για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα (ΑΠ 668/2025, ΑΠ 717/2025). Διαφορετικά, το δικαστήριο της ουσίας δεν υπέχει υποχρέωση να απαντήσει στους ισχυρισμούς αυτούς, και, συνεπώς, ούτε και να αιτιολογήσει ειδικώς την απόρριψή τους (ΑΠ 432/2024, ΑΠ 239/2024). Επίσης, από την διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε αρχικά με τον Ν. 2329/1953 και εκ νέου με το ΝΔ 53/1974, αποτελεί εγχώριο δίκαιο και κατά το άρθρο 28 του Συντάγματος, έχει αυξημένη ισχύ έναντι των κοινών νόμων, όπως ήδη αναφέρθηκε, προκύπτει ότι η πολιτεία, μέσω των οργάνων της, οφείλει να απαντά σε όλα τα επιχειρήματα του κατηγορουμένου και να εξετάζονται αυτά κατά τρόπο πραγματικό από το Δικαστήριο, το οποίο οφείλει να προβαίνει σε αποτελεσματική εξέταση των παρατηρήσεων, επιχειρημάτων και αποδείξεων που επικαλούνται οι διάδικοι, ενώ παραβίαση της ως άνω αρχής, πέραν της αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, επάγεται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας και ιδρύεται και ο από τα άρθρα 510 παρ. 1 στοιχ. Α' και 171 παρ. 1 περ. δ' ΚΠΔ λόγος αναίρεσης (ΑΠ 314/2025, ΑΠ 606/2025).

[2] Τέτοιοι αυτοτελείς ισχυρισμοί, η απόρριψη των οποίων πρέπει να αιτιολογείται ιδιαίτερα είναι και οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου περί συνδρομής στο πρόσωπό του ελαφρυντικών περιστάσεων από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 παρ. 2 ΠΚ, αφού η παραδοχή τους οδηγεί στην επιβολή μειωμένης ποινής κατά το άρθρο 83 του ίδιου Κώδικα.

[3] Ως ελαφρυντικές περιστάσεις κατά το άρθρο 84 παρ. 2 του ΠΚ θεωρούνται, μεταξύ άλλων, 1) η (υπό στοιχ. α) το ότι ο υπαίτιος έζησε σύννομα ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα, περίσταση που δεν αποκλείεται από μόνη την προηγούμενη καταδίκη του για ελαφρό πλημμέλημα, 2) η (υπό στοιχ. δ) το ότι επέδειξε ειλικρινή μετάνοια και επεδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του, 3) η (υπό στοιχ. ε) το ότι συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη του, ακόμα και κατά την κράτησή του, τις οποίες, όπως προκύπτει από την παραδεκτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης, ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου υπέβαλε, μετά την κήρυξη αυτού ενόχου, ανέπτυξε προφορικώς και εγχείρησε εγγράφως, και καταχωρίστηκαν στα πρακτικά.

[4] Ως ελαφρυντική περίσταση, κατά τον ισχύοντα από 01-07-2019 νέο ΠΚ, που, κατά το άρθρο 2 ΠΚ, είναι ευμενέστερη διάταξη έναντι του προγενέστερου ΠΚ, θεωρείται ιδίως η υπό στοιχείο α', όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του με το άρθρο 16 του ν. 5090/2024, "το ότι ο υπαίτιος έζησε σύννομα ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα, περίσταση που δεν αποκλείεται από μόνη την προηγούμενη καταδίκη του για ελαφρύ πλημμέλημα". Κριτήριο για τη συνδρομή της ως άνω ελαφρυντικής περίστασης είναι η σύννομη ζωή του υπαιτίου. Κατά τη γραμματική ερμηνεία της κρίσιμης για την εφαρμογή της διάταξης αυτής λέξης "σύννομη", έτσι χαρακτηρίζεται η ζωή του ατόμου, όταν το τελευταίο καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του και μέχρι την τέλεση της αξιόποινης πράξης, σέβεται τα έννομα αγαθά με την τήρηση των δικαιϊκών κανόνων που τα προστατεύουν, κατά την τέλεση πράξεων που ρυθμίζονται από σχετικό νόμο, συμμορφώνεται με αυτόν, ώστε το έγκλημα που έχει τελέσει να εμφανίζεται ως εξαίρεση σε αυτή τη σταθερή στάση της ζωής του, ως δυσάρεστη έκπληξη, ως γεγονός που ουδείς περίμενε από τον συγκεκριμένο δράστη. Έτσι, ο σύννομος βίος δεν ταυτίζεται με το λευκό ποινικό μητρώο αλλά με την από πεποίθηση - υποταγή στη νομιμότητα ως προς όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητάς του, κατάσταση που δεν εξασφαλίζεται με την ανυπαρξία καταδίκης του για αξιόποινη πράξη. Άλλωστε, το μεν η παραβίαση των νόμων δεν θεμελιώνει πάντοτε αξιόποινη πράξη, το δε πολλάκις αξιόποινες πράξεις παραμένουν στην αφάνεια. Συνακόλουθα, αν κάποιος παραβιάζει ή δεν σέβεται αστικούς κανόνες, η συνδρομή στο πρόσωπό του της εν λόγω ελαφρυντικής περίστασης δεν έχει έρεισμα στο νόμο, το δε λευκό ποινικό μητρώο απλά συνεκτιμάται από το δικαστήριο στα πλαίσια που ορίζονται από τις διατάξεις των άρθρων 177 και 178 του ΚΠοινΔ για τον σχηματισμό της δικανικής του κρίσης για την ύπαρξη του σύννομου βίου προκειμένου να αποφανθεί επί του αυτοτελούς αυτού ισχυρισμού. Από τον συνδυασμό όλων όσων προεκτέθηκαν είναι φανερό πως για τη θεμελίωση του σύννομου βίου λαμβάνεται υπόψη η συμπεριφορά του κηρυχθέντος ενόχου μέχρι την τέλεση της αξιόποινης πράξης, λαμβανομένων μάλιστα υπόψη των περιστάσεων υπό τις οποίες τελέστηκε η πράξη, και επιπλέον προϋπόθεση της αποδοχής ή μη του σχετικού ισχυρισμού είναι ότι η επιβλητέα σε εκατέρα των περιπτώσεων ποινή είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας (ΟλΑΠ 2/2022, ΑΠ 170/2025).

[4α] Ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου ήδη αναιρεσείοντος ως προς την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 α' του ΠΚ, ανέπτυξε προφορικά και παρέδωσε εγγράφως, τα ακόλουθα:

"Νομικές σκέψεις.... 17. Εν προκειμένω, συντρέχει στο πρόσωπο του κατηγορουμένου η αναγνώριση της αιτούμενης ελαφρυντικής περίστασης καθώς ο κατηγορούμενος ουδέποτε υιοθέτησε αντικοινωνική συμπεριφορά, είχε ανελλιπώς σταθερή εργασία όλα αυτά τα έτη προσπαθώντας να συντηρήσει τον ίδιο και την οικογένειά μου. 18. Ο κατηγορούμενος συνέβαλε στην καταξίωση της εταιρίας ... ΑΕΒΕ καθώς και στην καθιέρωση και την ανάδειξη της στην αγορά. Η εταιρία συστάθηκε με το υπ' αριθμ. ...-1990 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Β. Β. Ε. - Β. , που εγκρίθηκε με την υπ. αριθμό ...-1990 απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης και δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθμ. ...-1990 ΦΕΚ (τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ). Η έδρα της βρίσκεται στο Δήμο Θέρμης της Θεσσαλονίκης και έχει αριθμό MAE ... Το ισχύον νέο κείμενο καταστατικού, όπως τροποποιήθηκε με την από 30.06.10 απόφαση της τακτικής γενικής συνέλευσης των μετόχων, έχει δημοσιευτεί στο υπ' αριθμ. ...-2010 ΦΕΚ (Τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ). Εκπροσωπείται νόμιμα από τον κατηγορούμενο ως Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο Ι. Ε.

19. Η εταιρία αποτελεί οικογενειακή επιχείρηση με μακρόχρονη διαδρομή και παρουσία στον κλάδο της παραγωγής και εμπορίας ενδυμάτων. Ειδικότερα, κατά την σύστασή της δραστηριοποιήθηκε στην παραγωγή ενδυμάτων και στη συνέχεια με την εμπορία ετοίμων ενδυμάτων, καθώς και με την εμπορία μικροεπίπλων και ειδών σπιτιού.

20. Συγκεκριμένα, η οικογενειακή δραστηριότητα ξεκίνησε το 1976, με ατομική επιχείρηση του κατηγορουμένου με αντικείμενο την παραγωγή ενδυμάτων. Το 1987 συστάθηκε ανώνυμη εταιρία με παρόμοια επωνυμία με τη σημερινή (... ΑΒΕΕ ... και διακριτικό τίτλο ... με την υπ' αριθμ. .../87 πράξη της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Β. Β. Ε. - ΦΕΚ ....88), από τον κατηγορούμενο και τη σύζυγό του Π. Ε. και με τότε δραστηριότητα την παραγωγή ενδυμάτων και την εξαγωγή τους στο εξωτερικό. Παράλληλα ιδρύθηκε και λειτούργησε η ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία ... ΟΕ με όμοια δραστηριότητα. Η σημερινή εταιρία προήλθε από τη συγχώνευση της ομόρρυθμης και της παραπάνω ανώνυμης εταιρίας. Την εποχή εκείνη αποτελούσε μια απ' τις μεγαλύτερες και γνωστότερες εξαγωγικές εταιρίες παραγωγής ενδυμάτων.

21. Κατά την περίοδο 1991 - 1992, με κύρια δραστηριότητα της εταιρίας την παραγωγή ενδυμάτων και την εξαγωγή τους στο εξωτερικό, άρχισε να διαφαίνεται κρίση στον κλάδο της παραγωγής λόγω της αύξησης του κόστους παραγωγής και κυρίως της αύξησης της μισθοδοσίας Οι τότε πελάτες της εταιρίας άρχισαν να στρέφονται σε νέες φθηνές αγορές κυρίως στην Ασία (Κίνα, Τουρκία). Οι τότε μέτοχοι της εταιρίας ήτοι ο κατηγορούμενος και η σύζυγός του Π. διαισθανόμενοι τα οικονομικά προβλήματα, που θα εμφανίζονταν ως απόρροια της παραπάνω κρίσης έλαβαν την απόφαση να σταματήσουν σταδιακά την παραγωγή και να δραστηριοποιηθούν στον παρεμφερή κλάδο της εμπορίας ετοίμων ενδυμάτων. 22. Η καταξίωση της εταιρίας και η καθιέρωσή της στην αγορά προκύπτει, μεταξύ άλλων, και από αναφορές που έχουν γίνει για αυτήν κατά καιρούς σε εφημερίδες και βιβλία. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα παρακάτω: 23. Χαρακτηριστικά σε άρθρο του Γ. Μ. στην Εφημερίδα Αγγελιοφόρος της Κυριακής της 24.09.2004 (φύλλο Οικονομία, σ. 16) αναφέρεται ότι η εταιρία μέχρι τη δεκαετία του 1990 υπήρξε μια απ' τις γνωστότερες παραγωγικές εταιρίες ετοίμων ενδυμάτων και ότι ο πρόεδρός της (2ος από εμάς) απ' τις αρχές της δεκαετίας του 1990 "...διαβλέποντας έγκαιρα τα αδιέξοδα της εγχώριας παραγωγής στην εποχή της παγκοσμιοποίησης...) σχεδίασε την "επέκταση των αλυσίδων των καταστημάτων λιανικής πώλησης που έχει δημιουργήσει, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό". 24. Στο "Βιβλίο των Αθανάτων", Α' Τόμος 1998, σελ.93 με τίτλο Ε. δ. Ι. αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: "...Η εταιρία ξεκίνησε σ' όλη την Ελλάδα τα εμπορεύματα με κατά τόπους αντιπροσώπους. Η αύξηση της παραγωγής τον κάνει να στραφεί προς την ευρωπαϊκή αγορά. Το 1982 αρχίζει την πρώτη εξαγωγή στη Δανία. Το 1983 οι εξαγωγές αυξάνονται και το 1984 η επιχείρηση μετατρέπεται σε αποκλειστικό εξαγωγική μονάδα. Η Ευρώπη άρχισε να απορροφά την μεγάλη πλέον παραγωγή της ... και να γίνεται γνωστή διεθνώς με εξειδίκευση στα είδη μόδας. Στην Σουηδία τα προϊόντα της ... διακρίθηκαν για την εξαιρετική τους ποιότητα και γραμμή. Από εκεί και πέρα αρχίζει η ραγδαία ανάπτυξη. Αγοράζονται κτιριακά συγκροτήματα και εργοστάσια με αποτέλεσμα την μεγάλη αύξηση της παραγωγής. Συγχρόνως αρχίζει και η επέκταση των δραστηριοτήτων με μια αντιπροσώπευση του εξωτερικού, τον οίκον ... από τη Δανία με μοντέρνα είδη ένδυσης και με αλυσίδα καταστημάτων για την προώθησή τους σ' όλη την Ελλάδα...". 25. Στην Εγκυκλοπαίδεια βιογραφιών των σημαντικότερων προσωπικοτήτων της Ελλάδας με τον τίτλο "Who is Who στην Ελλάδα", 2006, σελ. 357 με τον τίτλο "... Ε. Ι." αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: "...Το 1976 ξεκίνησε ατομική επιχείρηση με την επωνυμία ... όπου ασχολείται με την κατασκευή ενδυμάτων. Το 1978 έγινε ένα μεγάλο άλμα στην εταιρεία και το 1983 η εταιρεία έγινε εξαγωγική. Το 1991 βλέποντας την τάση της πτώσης της μεταποίησης ξεκίνησε τις πρώτες συμφωνίες franchising στην Ελλάδα...Το 1998 γίνεται δεύτερη συμφωνία με την γερμανική ... To 2000 σταματάει τελείως η παραγωγή ενδυμάτων. Το 2003 δημιουργεί μια νέα επωνυμία ..., για μεγάλα ανδρικά μεγέθη και εγκαινιάζει 3 καταστήματα shop in shop...To 2004 δημιουργεί συμφωνία με την εταιρεία ανδρικών ρούχων ... Το 2006 υπάρχουν 27 καταστήματα, 10 shop in shop και 3 καταστήματα franchise και 100 πελάτες χονδρικής...". 26. Μετά την παραπάνω απόφαση και σταδιακά, η εταιρία σύναψε συμβάσεις δικαιόχρησης (franchising) με οίκους (εταιρίες) του εξωτερικού, οι οποίοι έχουν ιδιαίτερα μεγάλη φήμη και οργάνωση και παγκόσμια παρουσία. Οι προηγούμενες εταιρίες έχουν εμπιστευτεί στην δική μας εταιρία την αποκλειστικότητα αντιπροσώπευσης των προϊόντων τους στην ελληνική αγορά και στην Κύπρο και της έχουν παραχωρήσει άδεια χρήσης των σημάτων της. Η εταιρία, δυνάμει των συμβάσεων δικαιόχρησης αγοράζει προϊόντα των παραπάνω εταιριών και τα μεταπωλεί (λιανικώς) σε δικά της καταστήματα, που λειτουργούν υπό το σήμα των αντίστοιχων εταιριών. Ειδικότερα: 27. Το 1992 ξεκίνησε συνεργασία και συνεχίζει μέχρι σήμερα με τη δανέζικη εταιρία ..., η οποία εξειδικεύεται στην παραγωγή και εμπορία casual ενδυμάτων ναυτικής φιλοσοφίας σε καλή ποιότητα και τιμή. Υπό το σύστημα δικαιόχρησης η εταιρία λειτούργησε και λειτουργεί καταστήματα υπό το σήμα .... 28. To 1998 ξεκίνησε συνεργασία και συνεχίζει μέχρι σήμερα με τη γερμανική εταιρία ..., η οποία εξειδικεύεται στην παραγωγή και εμπορία γυναικείων ενδυμάτων σε μεγάλα μεγέθη και. ανταγωνιστικές τιμές. Πρόκειται για την πρώτη εταιρία στην Ευρώπη και διεθνώς που εξειδικεύεται σε γυναικεία μεγάλα μεγέθη (νο 48 και πάνω). Υπό το σήμα της λειτουργούν περισσότερο από 300 κατάστημα σε 10 χώρες. 29. Η εταιρία μας με συμφωνία δικαιόχρησης με την ... λειτουργούσε και λειτουργεί μέχρι σήμερα δικά της εταιρικά καταστήματα στα οποία πωλεί προϊόντα .... 30. Παράλληλα, τα ενδύματα ... διατίθενται απ' την εταιρία μας και μέσω ταχυδρομείου με το σύστημα της αντικαταβολής με καταλόγους που διανέμονται δωρεάν στις πελάτισσές μας. Ειδικότερα, εκδίδουμε και αποστέλλουμε στις πελάτισσες 10 καταλόγους το χρόνο (σχεδόν ένα κάθε μήνα) με τις ανανεωμένες συλλογές (collection) της εταιρίας .... 31. Αξίζει να σημειωθεί ότι η εταιρία μας κατά το χρόνο λειτουργίας της παραγωγικής της δραστηριότητας παρήγαγε και εξήγαγε ενδύματα στην ... , καθώς και στη .... 32. To 2004 ξεκίνησε συνεργασία και συνεχίζει μέχρι σήμερα, με την γαλλική εταιρία ..., η οποία εξειδικεύεται σε ανδρικά ενδύματα και αξεσουάρ. Σήμερα λειτουργούν διεθνώς υπό το σήμα της περισσότερα από 1.000 κατάστημα. Η εταιρία με συμφωνία δικαιόχρησης λειτουργούσε και λειτουργεί δικά της εταιρικό καταστήματα, στα οποία πωλεί προϊόντα της ... Παράλληλα, η εταιρία είχε δικαίωμα χρήσης του σήματος ... Club και λειτούργησε στο παρελθόν ένα κατάστημα υπό το σήμα αυτό. 33. Το 2008 ξεκίνησε συνεργασία και συνεχίζει μέχρι σήμερα με τη γερμανική εταιρία ... , η οποία εξειδικεύεται σε είδη σπιτιού και μικροέπιπλα σε ιδιαίτερα προσιτές τιμές. 34. Η εταιρία με συμφωνία δικαιόχρησης με την παραπάνω εταιρία λειτουργούσε και λειτουργεί μέχρι σήμερα δικά της εταιρικά καταστήματα, στα οποία πωλεί προϊόντα ... 35. Επίσης συνεργάστηκε με την ιταλική εταιρία Stroili Oro, η οποία εξειδικεύεται στην εμπορία κοσμημάτων και συναφών ειδών σε ανταγωνιστικές τιμές. Η προηγούμενη συνεργασία διεκόπη το 2011 ως προληπτικό μέτρο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. 36. Παραπέρα, συνεργάστηκε με την ιταλική εταιρία ... , η οποία εξειδικεύεται με την παραγωγή και την εμπορία γυναικείων και αντρικών εσωρούχων και παρεμφερών ειδών. Η εταιρία λειτουργούσε καταστήματα υπό το σήμα Golden Point, σήμα, που ανήκει στην παραπάνω ιταλική εταιρία. Και η συνεργασία αυτή διεκόπη το 2011 ως προληπτικό μέτρο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. 37. Ομοίως συνεργάστηκε απ' το 2006 με σύστημα δικαιόχρησης με την αμερικάνικη εταιρία ... Επίσης απ' το 2004 με το ίδιο σύστημα με την γαλλική εταιρία ΕΤΑΜ. 38. Η εταιρία είναι δικαιούχος του σήματος ... και λειτουργεί υπό το σήμα αυτό δικά της καταστήματα, στα οποία εμπορεύεται ανδρικά ενδύματα σε μεγάλα μεγέθη (από 2 XL έως 8XL) με ανταγωνιστικές τιμές. Τα παραπάνω προϊόντα πωλούνται και μέσω καταλόγου. Τα ενδύματα αυτά αγοράζει από διάφορες εταιρίες κυρίως απ' την εταιρία ... , ... και ... 39. Η εταιρία είναι δικαιούχος του σήματος Super Sales και λειτουργεί υπό το σήμα αυτό δικό της κατάστημα, στο οποίο εμπορεύεται στοκ προϊόντα. 40. Πωλεί χονδρικώς εμπορεύματα ..., ..., ... και ... σε επιλεγμένα καταστήματα στην Ελλάδα. 41. Η εταιρία, δυνάμει των συμβάσεων δικαιόχρησης, με τις εταιρίες ... και ..., έχει δικαίωμα υπό - δικαιόχρησης (sub - franchising). Ως εκ τούτου, δικαιούται να παραχωρήσει περαιτέρω την άδεια χρήσης των σημάτων και της σχετικής τεχνογνωσίας σε τρίτα πρόσωπα (υπό - δικαιοδόχους), οι οποίοι θα λειτουργούν δικά τους καταστήματα υπό τα σήματα ... και ... και θα αγοράζουν τα προϊόντα απ' την εταιρία. 42. Το 2008 η εταιρία δημιούργησε και λειτουργεί μέχρι σήμερα τα ηλεκτρονικά καταστήματα [...] και [...], μέσω των οποίων πωλούνται τα σχετικά προϊόντα. 43. Απ' το 1992, οπότε και το λειτούργησε το πρώτο της κατάστημα, μέχρι και το 2009, οπότε η χώρα μας επλήγη απ' τη χρηματοπιστωτική κρίση, η εταιρία είχε σημαντικότατη ανάπτυξη, ανοδική πορεία και ιδιαίτερο κοινωνικό ρόλο. Ειδικότερα, απ' το 1992 μέχρι το 2009 μίσθωσε και λειτουργούσε στους μεγάλους νομούς της Ελλάδας σαράντα έξι (46) καταστήματα, υπό τα σήματα των παραπάνω εταιριών, στα οποία εμπορευόταν τα προϊόντα, που εισήγαγε απ' τις εταιρίες αυτές και δύο γραφεία σε ιδιόκτητο χώρο, όπου διευθετούνταν πωλήσεις με αντικαταβολή μέσω καταλόγου. 44. Ως εκ τούτου, κατέβαλλε 46 μηνιαία μισθώματα σε ιδιοκτήτες ακινήτων και απασχολούσε 204 εργαζόμενους. Ταυτόχρονα, λειτουργούσαν έξι (6) καταστήματα υπό δικαιόχρησης, στα οποία απασχολούνταν 18 εργαζόμενοι, καταβάλλοντας τεράστια ποσά ετησΐως σε φόρους στο ελληνικό δημόσιο και στα ασφαλιστικό ταμεία για τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων που απασχολεί στην εταιρία. Η εταιρία του κατηγορουμένου απασχολεί σήμερα προσωπικό 80 ατόμων, από τους οποίους 75 είναι μισθωτοί, ενώ 5 αμείβονται με ημερομίσθιο. Από τους μισθωτούς της εταιρίας μας οι 42 είναι μόνιμοι εργαζόμενοι με καθεστώς πλήρους απασχόλησης, ενώ οι υπόλοιποι 33 είναι εργαζόμενοι με καθεστώς μερικής απασχόλησης. Στο καθεστώς μερικής απασχόλησης οι ελάχιστες ανά μήνα εγγυημένες ώρες απασχόλησης των συγκεκριμένων εργαζομένων ανέρχεται σε 20 ώρες καθ' έκαστο μήνα. 45. Ειδικότερα, απασχολούνται 67 άτομα στα καταστήματα της εταιρίας και άλλα 13 στην έδρα της εταιρίας, που υποστηρίζουν τα καταστήματα (λογιστήριο, πωλήσεις, αγορές logistic). Στα παραπάνω άτομα, πρέπει να προστεθούν και τα 5 μέλη της οικογένειας Ε. , των οποίων οι απολαβές προέρχονται αποκλειστικά απ' την εταιρία. 46. Επιπλέον, από την έναρξη λειτουργίας της επιχείρησής του έχει καταβάλλει συνολικά στο ΙΚΑ για ασφάλιση των εργαζομένων της ως άνω εταιρίας για τα έτη έως το 2018 συνολικά ποσό άνω των 5.000.000 ευρώ και στο Δημόσια για φόρους πάσης φύσεως ποσό Άνω των 10.000.000 ευρώ. 47. Επιπροσθέτως ουδέποτε έως και σήμερα υιοθέτησε αποκλίνουσα συμπεριφορά, έχει λευκό ποινικό μητρώο και ουδέποτε τιμωρήθηκε για οποιαδήποτε παράβαση τελεσίδικα. 48. Τα ως άνω αναφέρονται στην με αριθμό .../2013 αίτηση εξυγίανσης και στην με αριθμό .../2014 έφεσής, αντίγραφα των οποίων έχουν ήδη προσκομιστεί στο δικαστήριό Σας και τα οποία επανεπικαλούμαστε και τα οποία υποδεικνύονται και γίνονται δεκτά και από την με αριθμό 2156/2015 απόφαση του Πολυμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης όπου προσκομίστηκε το σύνολο των εγγράφων αυτών που στηρίζουν τους παραπάνω ισχυρισμούς και αναφέρονται στην απόφασή του αυτή. 49. Άλλωστε, προσάγουμε και επικαλούμαστε και την με αριθμό 4112/2020 απόφαση του Δικαστηρίου Σας η οποία αφορά όμοια πράξη με την υπό κρίση περίπτωση και έχει αναγνωρίσει την συγκεκριμένη ελαφρυντική περίσταση στο πρόσωπο του κατηγορουμένου.

Συνεπώς, οφείλει το Δικαστήριό Σας κατ' εφαρμογή των συνταγματικών αρχών της ισότητας και της αναλογικότητας να προχωρήσει στην αναγνώριση της αιτούμενης ελαφρυντικής περίστασης στην υπό κρίση περίπτωση. 50. Έτσι έχει επιδείξει την απαιτούμενη, για την κατάφαση του συγκεκριμένου ελαφρυντικού, θετική κοινωνική συμπεριφορά (....). 51. Προς απόδειξη του αυτοτελούς ισχυρισμού μας προσκομίζουμε και επικαλούμαστε τις υπ' αρθμ. 4112/2020, 410/2021, 411/2021 και 412/2021 αποφάσεις του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης με τις οποίες αναγνωρίστηκε στον κατηγορούμενο το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου (άρθρο 84 παρ. 2 περ. α ΠΚ), για παρόμοια ή συναφή αδικήματα".

[4β] Το δικαστήριο ουσίας απέρριψε τον παραπάνω αυτοτελή ισχυρισμό, κατά πιστή μεταφορά, ως εξής:

"Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος που κηρύχθηκε ένοχος με το πρώτο σκέλος του αυτοτελή του ισχυρισμού ζητεί την αναγνώριση στο πρόσωπό της ελαφρυντικής περίστασης ότι μέχρι την τέλεση των πράξεων για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος έζησε σύννομα, επικαλούμενος ότι έχει "λευκό" ποινικό μητρώο και ότι ουδέποτε τιμωρήθηκε τελεσίδικα για οποιαδήποτε παράβαση (... ), αντίθετα έζησε έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και εν γένει κοινωνική ζωή, όπως αναλυτικά εκτίθεται ανωτέρω και αποδεικνύεται από τα προσκομισθέντα προς επίρρωση του ισχυρισμού του αυτού έγγραφα. Από την παραδεκτή επισκόπηση του υπ' αρ. πρ. ...-2025 αντιγράφου του ποινικού μητρώου του κατηγορουμένου, όμως, αποδεικνύεται ότι αυτός έχει καταδικαστεί στο παρελθόν με περισσότερες από μία αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις για την τέλεση πράξεων απολύτως συναφών και ομοειδών με τις πράξεις για τις οποίες ήδη με την παρούσα απόφαση κηρύχθηκε ένοχος. Ειδικότερα, έχει καταδικαστεί δυνάμει της υπ' αριθμ. 6519/2023 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου σε συνολική ποινή φυλάκισης 7 μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τριετία, για τις αξιόποινες πράξεις της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών στο ΙΚΑ, με χρόνο τέλεσης αυτών την 1-12-2015, δηλαδή σε χρόνο προγενέστερο των πράξεων για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος. Ομοίως, έχει καταδικαστεί δυνάμει της υπ' αριθμ. 6088/2023 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου σε συνολική ποινή φυλάκισης 6 μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τριετία, για τις αξιόποινες πράξεις της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών στο ΙΚΑ, με χρόνο τέλεσης αυτών τη χρονική περίοδο από 1-10-2013 έως 30-4-2014, δηλαδή σε χρόνο επίσης προγενέστερο των πράξεων για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος. Πέραν των ως άνω αμετάκλητων καταδικών έχει καταδικαστεί δυνάμει της υπ' αριθμ. 1476/2022 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης και σε φυλάκιση 2 ετών, η εκτέλεση της οποίας έχει ανασταλεί για 2 έτη, για την τέλεση της μη καταβολής ΦΠΑ κατ' εξακολούθηση (φοροδιαφυγή), με χρόνο τέλεσης την 1-1-2011. Εκτός από τις ως άνω καταδίκες, δε, ο κατηγορούμενος έχει καταδικαστεί δυνάμει τεσσάρων ακόμα αμετάκλητων αποφάσεων του Δικαστηρίου τούτου (αριθμ. 3793/2022, 421/2021, 5435/2019 και 1356/2019) για την τέλεση των ίδιων αξιόποινων πράξεων, δηλαδή της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών στο ΙΚΑ, την 1-3-2014, στις 26-6-2015, την 1-8- 2012 και την 1-7-2014, αντίστοιχα, δυνάμει των οποίων επιβλήθηκαν σε βάρος του συνολικές ποινές φυλάκισης 8 μηνών, 7 μηνών, 30 ημερών και 10 μηνών, αντίστοιχα, η εκτέλεση των οποίων έχει ανασταλεί επί τριετίας σε όλες τις περιπτώσεις. Από τα παραπάνω αφενός καταρρίπτεται ως παντελώς αβάσιμος ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι έχει "λευκό" ποινικό μητρώο, αφετέρου αποδεικνύεται ότι παρά την ως άνω αναφερόμενη στην οικεία θέση του αυτοτελούς ισχυρισμού του (αριθμοί 17 έως 51 του υπό στοιχ. Α') πολυετή επιτυχημένη επιχειρηματική του δράση, με την απασχόληση πλήθους εργαζομένων στην επιχείρησή του και τη θετική του προσωπική συμβολή στην εδραίωση της ανώνυμης εταιρίας της οποίας είναι νόμιμος εκπρόσωπος στον τομέα της επιχειρηματικής δραστηριότητας αυτής και στην ανέλιξή της, εντούτοις επί πολλά έτη πριν τον επίδικο χρόνο επέδειξε μια σταθερά και εξακολουθητική αποδοκιμαστέα από τους κανόνες της έννομης τάξης συμπεριφορά, διωκόμενη και τιμωρούμενη από τις διατάξεις του Α.Ν. 86/1967, μην καταβάλλοντας τις αναλογούσες στους απασχολούμενους εργαζόμενους της επιχείρησής του, αλλά και στην ίδια την επιχείρησή του ως εργοδότρια αυτών ασφαλιστικές εισφορές, ενώ εκτός από αυτήν τη συμπεριφορά τέλεσε και το ιδιαίτερης απαξίας αδίκημα της φοροδιαφυγής, υπό την έννοια της μη καταβολής του αναλογούντος ΦΠΑ. Επομένως, το σύνολο της συμπεριφοράς αυτής ουδόλως προσιδιάζει σε πρόσωπο που έχει ζήσει σύννομα, εκδηλώνοντας έντιμη ατομική, επαγγελματική και εν γένει κοινωνική ζωή έως το χρόνο κατά τον οποίο τέλεσε τις αξιόποινες πράξεις για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος με την παρούσα απόφαση. Κατόπιν τούτων, πρέπει ο σχετικός αυτοτελής ισχυρισμός ως προς το σκέλος της αναγνώρισης της επικαλούμενης ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 α' ΠΚ να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος". [4γ] Με τις παραδοχές αυτές η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται όλα τα πραγματικά περιστατικά, οι νομικοί και πραγματικοί συλλογισμοί, και όλα τα αποδεικτικά μέσα, όπως αυτά αναφέρονται στο σκεπτικό της ενοχής καθώς και τα έγγραφα που αναγνώστηκαν και αναφέρονται αμέσως μετά την καταχώριση των υποβληθέντων από τον συνήγορο υπεράσπισης ελαφρυντικών περιστάσεων, από τα οποία προέκυψαν τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία θεμελιώνουν την απόρριψη του λόγου μείωση της ποινής με το άρθρο 84 παρ. 2 α ΠΚ, που ορθά ερμήνευσε και δεν εφάρμοσε, το οποίο δεν παραβίασε ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου, και δεν στέρησε την απόφαση από νόμιμη βάση, αφού αναφέρεται σ' αυτήν ότι ο κατηγορούμενος, κατά τις παραδοχές, το σύνολο της συμπεριφοράς του λόγω τέλεσης κατ' επανάληψη των παραπάνω αναφερόμενων άδικων πράξεων, ουδόλως προσιδιάζει σε πρόσωπο που έχει ζήσει σύννομα, εκδηλώνοντας έντιμη ατομική, επαγγελματική και εν γένει κοινωνική ζωή έως το χρόνο κατά τον οποίο τέλεσε τις αξιόποινες πράξεις. Επομένως, οι τρίτος, κατά το οικείο μέρος αυτού, και πρώτος πρόσθετος, κατά το οικείο μέρος αυτού, λόγοι αναίρεσης, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση κατά τη διάταξη αυτής με την οποία απορρίφθηκε η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 α ΠΚ, για πλημμέλειες από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. στοιχ. Α σε συνδ. με άρθρο 171 παρ. 1 δ, Δ και Ε ΚΠοινΔ, είναι αβάσιμοι.

[5]. Κατά τα προεκτεθέντα, μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων είναι και η προβλεπόμενη από την παρ. 2 του άρθρου 84 του νέου ΠΚ, με στοιχ. δ' ήτοι το ότι ο υπαίτιος ... δ) επέδειξε ειλικρινή μετάνοια και επεδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του και ε) ο υπαίτιος συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του, ακόμη και κατά την κράτηση του. Για να συντρέξει η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 περ. δ' ΠΚ, απαιτείται αληθινή και θετική ψυχοβουλητική μεταστροφή του υπαιτίου προς την έννομη τάξη και την πλευρά του παθόντος, η οποία προϋποθέτει κατ' ελάχιστο την ειλικρινή ομολογία τέλεσης της πράξης και η οποία πρέπει να εκδηλώνεται και εμπράκτως, δηλαδή να συνδυάζεται με συγκεκριμένα περιστατικά, τα οποία δείχνουν ότι και για το λόγο αυτό επιζήτησε ειλικρινά και όχι προσχηματικά να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του, χωρίς να αρκεί η απλή δήλωση συγνώμης από τον δράστη ή η καλή διαγωγή αυτού ή η δήλωση ομολογίας της πράξης κατά τη διεξαγωγή της δίκης ή η παράδοσή του στις αρμόδιες αρχές μετά την πράξη. Ο κατηγορούμενος που δεν αποδέχεται ότι τέλεσε την ένδικη πράξη, προδήλως δεν έχει επίγνωση των συνεπών αυτής και, επομένως, δεν δείχνει ότι μεταμελήθηκε, άρα δεν συντρέχουν τα στοιχεία της έμπρακτης και ειλικρινούς μεταμέλειας που απαιτεί η ως άνω διάταξη για την αναγνώριση του εν λόγω ελαφρυντικού (ΑΠ 717/2025, ΑΠ 1302/2023). Για να στοιχειοθετηθεί η ελαφρυντική περίσταση του άρθρ. 84 παρ. 2 ε ΠΚ πρέπει η συμπεριφορά αυτή να είναι θετική και επωφελής για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη, και για το ορισμένο του άνω ισχυρισμού του δράστη είτε διαβιούντος υπό καθεστώς ελευθερίας είτε κρατούμενου, δεν αρκεί μόνο η επίκληση καλής και συνήθους συμπεριφοράς, και δη εργασίας και ομαλής οικογενειακής ζωής στην πρώτη περίπτωση (της διαβίωσης υπό καθεστώς ελευθερίας), αλλά πρέπει να επικαλεσθεί ο κατηγορούμενος πραγματικά περιστατικά θετικά και δηλωτικά της αρμονικής κοινωνικής διαβίωσής του επί μακρό χρόνο μετά την τέλεση της πράξης, και στην περίπτωση της διαβίωσης υπό συνθήκες κράτησης) είναι ανάγκη να επικαλεσθεί αυτός τη συνδρομή στο πρόσωπο του εξαιρετικά θετικής και διακριτής της συνήθους συμπεριφοράς του κρατούμενου, η οποία να συνέχεται με την εξαιρετική οπωσδήποτε βελτίωση και μεταστροφή του χαρακτήρα του (ΑΠ 170/2025, ΑΠ 1012/2024).

[5α] Στην προκείμενη περίπτωση, ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου ήδη αναιρεσείοντος:

Α. Για τη συνδρομή της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2δ ΠΚ, αφού ανέπτυξε προφορικά και παρέδωσε εγγράφως, επικαλέστηκε τα εξής : "1. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος κατέβαλε συνολικά για τα έτη 2011 - 2016 συνολικό ποσό 1.422.975,36 ευρώ για τις εργοδοτικές και εργατικές εισφορές για της ως άνω εταιρία, όπως τούτο αποδεικνύεται από την υπεύθυνη δήλωση της προϊσταμένης του λογιστηρίου. 2. Ακολούθως ο κατηγορούμενος μετά την τέλεση των αποδιδόμενων σε βάρος του αξιόποινων πράξεων, για την αντιμετώπιση της οικονομικής αδυναμίας της εταιρίας του ... ΑΕΒΕ και στην προσπάθεια εξόφλησης της οφειλής του προς το ΙΚΑ προέβη στα εξής: 2.1.Μείωση του αριθμού των καταστημάτων της εταιρίας. Από 46 σήμερα ανέρχονται σε 19. Ειδικότερα, έπαυσε άμεσα τη λειτουργία των καταστημάτων, στις μικρές πόλεις της Ελλάδας και στις συνοικιακές αγορές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. 2.2. Μείωση του συνόλου των λειτουργικών εξόδων (από έξοδα μεταφοράς μέχρι θέρμανσης- OTE κινητής τηλεφωνίας.). 2.3. Μείωση των μισθωμάτων με νεότερες συμφωνίες με τους ιδιοκτήτες. Σημειώνουμε ότι πάντως τα μισθώματα ακόμη και σήμερα παραμένουν αυξημένα καθώς για τις τροποποιήσεις τους λήφθηκε υπόψιν το αρχικά συμφωνημένο μίσθωμα και όχι το μίσθωμα, που ανταποκρίνεται στα σημερινό δεδομένα της αγοράς. 2.4. Σχεδιασμός δημιουργία και λειτουργία ηλεκτρονικών καταστημάτων (e- shop), όπου πωλούνται προϊόντα της εταιρίας ... καθώς και .... 2.5. Προς παροχή περαιτέρω εγγύησης στα δάνεια, που ήδη είχανε συναφθεί και υπό την πίεση καταγγελίας των σχετικών συμβάσεων, οι μέτοχοι της εταιρίας συναίνεσαν σε προσημειώσεις ακίνητης περιουσίας, η οποία μέχρι πρόσφατα δεν είχε βάρη. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος και η Π. Ε. συναίνεσαν στην προσημείωση υποθήκης για το διαμέρισμα στο οποίο κατοικούν υπέρ της Εθνικής Τράπεζας, στο εξοχικό σπίτι τους στην Χαλκιδική, όπου διαμένουν τα τέκνα τους τη θερινή περίοδο υπέρ της Τράπεζας Πειραιώς και σε αγροτεμάχιο στην Χαλκιδική στην Ελληνική Τράπεζα. Σημειώνουμε ξανά με έμφαση ότι οι προηγούμενες προσημειώσεις δεν δόθηκαν για νέα χρηματοδότηση, αλλά προς εξασφάλιση των ήδη υπαρχόντων δανειακών συμβάσεων. 2.6. Κατέθεσε αίτηση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης για την ρύθμιση της συνόλου των εταιρικών χρεών. Συγκεκριμένα, η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "... ΑΘΕΕ", της οποίας Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος είναι ο αναιρεσείων, καθώς και οι μέτοχοι της εταιρίας και εγγυητές αυτής κατέθεσαν την υπ' αριθμ. .../2012 αίτηση ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης για υπαγωγή σε διαδικασία εξυγίανσης. Επί της προηγούμενης αίτησης εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 655/11.01.2013 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, η οποία έκανε δεκτή την αίτηση και διατάχθηκε το άνοιγμά της. Ειδικότερα, το Δικαστήριο έκρινε, μεταξύ άλλων, ότι είναι δυνατή η επίτευξη συμφωνίας εξυγίανσης και υπάρχουν βάσιμες πιθανότητες επιτυχίας αυτής και βιωσιμότητας της επιχείρησης και συνεπώς, λαμβανομένης υπ' όψιν και της κοινωνικής σημασίας της, λόγω του μεγάλου αριθμού των εργαζομένων, που απασχολεί, πρέπει αυτή να υπαχθεί στη διαδικασία εξυγίανσης. 2.7. Σε συνέχεια των ανωτέρω, και με τη βοήθεια του μεσολαβητή, που ορίσθηκε από το Δικαστήριο, κ. Κ. Ι. , η εταιρία προέβη σε διαπραγματεύσεις και επιτύχομε συμφωνίες εξυγίανσης με ποσοστό 61,802% των απαιτήσεων των πιστωτών εκ των οποίων 57,06% των ενέγγυων ή με ειδικό προνόμιο. 2.8. Κατάθεση της επίδικης αίτησης άμεσης επικύρωσης. Μετά τα παραπάνω, πετύχαμε με νέες διαπραγματεύσεις και συνάψαμε νέες συμφωνίες εξυγίανσης με το 61,378% των απαιτήσεων των πιστωτών, όπου συμπεριλαμβάνεται και το ποσοστό 54,564% των απαιτήσεων των ενέγγυων πιστωτών και με ειδικό προνόμιο. Ειδικότερα υπογράφηκαν οι εξής συμφωνίες: - Η από 11.11.13 ομαδική συμφωνία εξυγίανσης με 66 εργαζόμενους (ενεργούς και μη) για οφειλές συνολικού ποσού 491.164,15€, οι οποίες αντιστοιχούν σε ποσοστό 2,030% της συνολικής οφειλής. Οι απαιτήσεις αυτές συμφωνήθηκε να καταβληθούν στο 100% σε εκατόν είκοσι (120) μηνιαίες δόσεις. -2. Η από 11.11.13 ομαδική συμφωνία εξυγίανσης της εταιρίας των εγγυητών και συνοφειλετών εις ολόκληρον με αυτή με έξι Πιστωτικά Ιδρύματα για απαίτηση ποσού 13.926.293,52€, που εκπροσωπεί ποσοστό 57,549% του συνόλου των οφειλών και 54,564% των εμπραγμάτως εξασφαλισμένων. Στη συμφωνία προβλέφθηκε διάρκεια ρύθμισης τα 15 έτη με περίοδο χάριτος δύο (2) ετών για το Κεφάλαιο και τους τόκους με τριμηνιαίες άνισες χρεωλυτικές δόσεις Κεφαλαίου με 3μηνο εκτοκισμό και με επιτόκιο Euribor3m + 5% πλέον νομίμων εισφορών και balloon payment το 2028. - Η από 11.11.13 συμφωνία εξυγίανσης της εταιρίας των εγγυητών και συνοφειλετών εις ολόκληρον με αυτή με την ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ για την υπηρεσία Leasing της πρώην Ελληνικής Τράπεζας για απαίτηση ποσού 84.533,29€, που εκπροσωπεί ποσοστό 0,349% του συνόλου των οφειλών. Στη συμφωνία προβλέφθηκε ότι οι οφειλές που είχαν τιμολογηθεί έως 31.08.2013 θα αποπληρωθούν μέσω 72 ισόποσων μηνιαίων καταβολών χωρίς τόκους υπερημερίας και προσαυξήσεις ενώ οι υπόλοιπες με αντίστοιχη παράταση της συμβατικής διάρκειας μέσω 48 μηνιαίων μισθωμάτων. - Η από 11.11.13 συμφωνία εξυγίανσης της εταιρίας των εγγυητών και συνοφειλετών εις ολόκληρον με αυτή με την ΚΥΠΡΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ ΑΕ για απαίτηση ποσού 135.837,99€, που εκπροσωπεί ποσοστό 0,561% του συνόλου των οφειλών με όμοιους όρους αποπληρωμής με αυτούς που αναφέρονται παραπάνω υπό 10.3. - Η από 11.11.13 συμφωνία εξυγίανσης της εταιρίας των εγγυητών και συνοφειλετών εις ολόκληρον με αυτή με την EEG EUROBANK ERG ASIAS LEASING A.E για απαίτηση ποσού 214.954,49€, που εκπροσωπεί ποσοστό 0,888% του συνόλου των οφειλών, με όμοιους όρους αποπληρωμής με αυτούς που αναφέρονται παραπάνω υπό 10.3. 2.9. Κρίσιμοι για την παρούσα δίκη κοινοί όροι των παραπάνω συμφωνιών, είναι οι εξής: - Οι εγγυητές και συνοφειλέτες εις ολόκληρον της οφειλέτριας και οι οποίοι έχουν παράσχει προσωπικές και εμπράγματες εξασφαλίσεις (περιλαμβανομένων των προσημειώσεων) υπέρ πιστωτών (συμβαλλόμενων και μη), δεσμεύονται με τους ίδιους όρους με την παρούσα. - Οι "μη συμβαλλόμενοι πιστωτές" θα λάβουν το 10% του συνόλου της απαίτησής τους όπως αυτή διαμορφώνεται κατά την 31.08.2013, το δε ποσό αυτό θα το εισπράξουν τμηματικό σε δέκα (10) ισόποσες εξαμηνιαίες δόσεις της πρώτης αρχομένης τρία έτη μετά την τελεσίδικη επικύρωση της συμφωνίας εξυγίανσης από το αρμόδιο Πολυμελές Πρωτοδικείο. - Οι μη συμβαλλόμενοι εργαζόμενοι θα λάβουν το 100% της απαίτησης τους σε 120 ισόποσες μηνιαίες δόσεις οι οποίες θα άρχονται απ' το τέλος του επόμενου μήνα από την τελεσίδικη επικύρωση της συμφωνίας εξυγίανσης και μέχρι πλήρους και ολοσχερούς εξοφλήσεώς τους. - Οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης θα λάβουν το 100% της απαίτησής τους καταβαλλόμενο σε εκατόν πενήντα έξι (156) ισόποσες μηνιαίες συνεχόμενες δόσεις χωρίς προσαυξήσεις αρχομένης της πρώτης δόσης μετά την τελεσίδικη επικύρωση της συμφωνίας εξυγίανσης. - Το ελληνικό Δημόσιο θα λάβει το 100% της συνολικής απαίτησης του κυρίου φόρου, βεβαιωμένης ή μη, καταβαλλόμενης σε εκατόν πενήντα έξι (156) ισόποσες μηνιαίες συνεχόμενες δόσεις (...), χωρίς προσαυξήσεις πρόσθετους φόρους και πρόστιμα (ΣΓΕ 2084/2000, Πολ 1087/11.06.10, 3ο μέρος και άρθρο 62α παρ 3 ΚΕΔΕ), αρχομένης της πρώτης δόσης μετά την τελεσίδικη επικύρωση της συμφωνίας εξυγίανσης. - Κατ' απόκλιση του όρου σχετικά με τους μη συμβαλλόμενους πιστωτές και σύμφωνα με το άρθρο 106Ζ § 2 εδ. δ ΠτΚ, οι υποχρεώσεις της Οφειλέτριας προς τους βασικούς προμηθευτές της (..., ..., ... ..., ... SA, ..., ..., ..., ... ΟΕ, ... ΑΕ) κατά την 31.08.13, θα ικανοποιηθούν στο 100% έως το 2028, καθώς από αυτούς εξαρτάται ουσιωδώς η φήμη και η συνέχιση της επιχείρησης της Οφειλέτριας. Ως εκ τούτου, η συνολική οφειλή της Οφειλέτριας προς τους προμηθευτές εσωτερικού και εξωτερικού συνολικού ποσού 3.278.861,67 θα εξοφληθεί ως εξής: Κατά 100% ποσό 3.039.471,23. Κατά 10% ποσό 239.390,47. 3. Ακολούθως η εταιρία κατέθεσε την με αρ. εκθ. Καταθ. ....2013 αίτηση άμεσης επικύρωσης ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης η οποία απερρίφθη πρωτοβαθμίως με την με αριθμό 3486/2014 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, και ακολούθως ασκήθηκε η με αριθμό .../2014 έφεση της εταιρίας επί της ως άνω αποφάσεως και εκδόθηκε η με αριθμό 2156/2015 απόφαση του Τριμελούς Πολιτικού Εφετείου Θεσσαλονίκης η οποία έκανε δεκτή την παραπάνω έφεση, εξαφάνισε την εκκαλουμένη, δέχθηκε την αίτηση εξυγίανσης ως νόμο και ουσία βάσιμη, άνοιξε την διαδικασία εξυγίανσης και επικύρωσε τις συμφωνίες εξυγίανσης και διέταξε την δημοσίευση αυτής της απόφασης στο ΔΔΔ του Ταμείου Νομικών. 4. Επιπροσθέτως έκανε αποδεδειγμένες προσπάθειες να ρυθμίσει την οφειλή προς το ΙΚΑ με αλλεπάλληλες επιστολές προς την Διοίκηση του ΕΦΚΑ για την έκδοση ταυτότητας οφειλής γεγονός προαπαιτούμενο για την έναρξη των καταβολών, καθότι δεν μπορούσε ο κατηγορούμενος να εκτελέσει την απόφαση του Πολυμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης χωρίς την σύμπραξη του ΙΚΑ - ΕΦΚΑ με την έκδοση της σχετικής ταυτότητας πληρωμής για την εκτέλεση της ρύθμισης γεγονός που το ΙΚΑ αρνείται πεισματικά και αναιτιολόγητα μέχρι και σήμερα. 5. Επίσης από την κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας - υπαλλήλου του ΙΚΑ Θεσσαλονίκης Μ. Χ. (σελ 42-43 αναιρεσιβαλλόμενης) αλλά και από τα προσαγόμενα από την υπεράσπιση του κατηγορουμένου έγγραφα και συγκεκριμένα από τις προσαγόμενες πληρωμές των δόσεων που όρισε η απόφαση του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και από τη σχετική βεβαίωση της προϊστάμενης του λογιστηρίου της ανώνυμης εταιρίας "... ΑΒΕΕ", της οποίας πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος είναι ο κατηγορούμενος προκύπτει ότι η εταιρία από 10.03.2017 έως και 15.05.2019 κατέβαλε ποσό 429.967,09 ευρώ για τα παλαιό χρέη που καταλαμβάνονται στην διαδικασία εξυγίανσης ενώ καταβάλλει ανελλιπώς τις τρέχουσες οφειλές της προς το ΕΦΚΑ-ΙΚΑ, όπως προκύπτει από το προσαγόμενο και επικαλούμενο έγγραφο εξηγμένο από τα λογιστικά βιβλία της εταιρίας. 6. Δυστυχώς με βάση τον ΚΕΔΕ οι καταβολές καταλογίζονται στα αρχαιότερα χρέη, μη δυνάμενου του οφειλέτου να επιλέξει ποιο χρέος θα εξοφλήσει, εν αντιθέσει με το Δημόσιο που για κάθε χρέος έχει άλλη ταυτότητα οφειλής και ο υπόχρεος μπορεί να επιλέξει ο ίδιος ποια χρέη εξοφλεί και όχι υποχρεωτικά τα αρχαιότερα, ενώ προέκυψε ότι όλο αυτό το διάστημα των 2 και πλέον ετών από το έτος 2017 έως και σήμερα, η επιχείρηση του κατηγορουμένου εξοφλεί και τις τρέχουσες εισφορές που βαρύνουν επιχείρηση του κατηγορουμένου. 7. Προς απόδειξη του αυτοτελούς ισχυρισμού μας, προσκομίζουμε και επικαλούμαστε την υπ' αριθμ. 1383/2018 απόφαση του Α Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, τις υπ' αριθμ. 69/2019 και 74/2019 αποφάσεις του Α Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης καθώς και την υπ' αριθμ. 8439/2018 απόφαση του Δ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης αποφάσεις με τις οποίες αναγνωρίστηκε στον κατηγορούμενο το ελαφρυντικό της επιδίωξης να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξεώς του (άρθρο 84 παρ. 2 περ. δ ΠΚ), για παρόμοια ή συναφή αδικήματα. Για το λόγο αυτό πρέπει να γίνει δεκτός ο παρών αυτοτελής ισχυρισμός και να αναγνωριστεί στο πρόσωπο του κατηγορουμένου η αιτούμενη ελαφρυντική περίσταση αυτή". Β. Για τη συνδρομή της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2ε ΠΚ επικαλέστηκε τα εξής : 1. "Νομικές σκέψεις. 4. Πράγματι, από το χρόνο τέλεσης του αποδιδόμενου εγκλήματος ο κατηγορούμενος συμπεριφέρθηκε άριστα για όλο το χρονικό διάστημα μετά την πράξη του, τόσο πριν όσο και κατά την διάρκεια της κράτησής του. 5. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος μετά την τέλεση των αποδιδόμενων σε βάρος του αξιόποινων πράξεων, για την αντιμετώπιση της οικονομικής αδυναμίας της εταιρίας του ... ΑΕΒΕ και στην προσπάθεια εξόφλησης της οφειλής του προς το ΙΚΑ προέβη στα εξής: 4.1. Μείωση του αριθμού των καταστημάτων της εταιρίας Από 46 σήμερα ανέρχονται σε 19. Ειδικότερα, έπαυσε άμεσα τη λειτουργία των καταστημάτων, στις μικρές πόλεις της Ελλάδας και στις συνοικιακές αγορές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. 4.2. Μείωση του συνόλου των λειτουργικών εξόδων (από έξοδα μεταφοράς μέχρι θέρμανσης- OTE κινητής τηλεφωνίας). 4.3. Μείωση των μισθωμάτων με νεότερες συμφωνίες με τους ιδιοκτήτες Σημειώνουμε ότι πάντως τα μισθώματα ακόμη και σήμερα παραμένουν αυξημένα καθώς για τις τροποποιήσεις τους λήφθηκε υπόψιν το αρχικά συμφωνημένο μίσθωμα και όχι το μίσθωμα, που ανταποκρίνεται στα σημερινά δεδομένα της αγοράς. 4.4. Σχεδιασμός δημιουργία και λειτουργία ηλεκτρονικών καταστημάτων (e- shop), όπου πωλούνται προϊόντα της εταιρίας ... καθώς και .... 4.5. Προς παροχή περαιτέρω εγγύησης στα δάνεια, που ήδη είχανε συναφθεί και υπό την πίεση καταγγελίας των σχετικών συμβάσεων, οι μέτοχοι της εταιρίας συναίνεσαν σε προσημειώσεις ακίνητης περιουσίας η οποία μέχρι πρόσφατα δεν είχε βάρη. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος και η Π. Ε. συναίνεσαν στην προσημείωση υποθήκης για το διαμέρισμα στο οποίο κατοικούν υπέρ της Εθνικής Τράπεζας στο εξοχικό σπίτι τους στην Χαλκιδική, όπου διαμένουν τα τέκνα τους τη θερινή περίοδο υπέρ της Τράπεζας Πειραιώς και σε αγροτεμάχιο στην Χαλκιδική στην Ελληνική Τράπεζα. Σημειώνουμε ξανά με έμφαση ότι οι προηγούμενες προσημειώσεις δεν δόθηκαν για νέα χρηματοδότηση, αλλά προς εξασφάλιση των ήδη υπαρχόντων δανειακών συμβάσεων. 4.6. Κατέθεσε αίτηση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης για την ρύθμιση της συνόλου των εταιρικών χρεών. Συγκεκριμένα, η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "... ΑΒΕΕ", της οποίας Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος είναι ο κατηγορούμενος καθώς και οι μέτοχοι της εταιρίας και εγγυητές αυτής κατέθεσαν την υπ' αριθμ. .../2012 αίτηση ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης για υπαγωγή σε διαδικασία εξυγίανσης. Επί της προηγούμενης αίτησης εκδόθηκε η υπ' αριθμ 655/11.01.2013 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, η οποία έκανε δεκτή την αίτηση και διατάχθηκε το άνοιγμα της. Ειδικότερα, το Δικαστήριο έκρινε, μεταξύ άλλων, ότι είναι δυνατή η επίτευξη συμφωνίας εξυγίανσης και υπάρχουν βάσιμες πιθανότητες επιτυχίας αυτής και βιωσιμότητας της επιχείρησης και συνεπώς, λαμβανομένης un' όψιν και της κοινωνικής σημασίας της, λόγω του μεγάλου αριθμού των εργαζομένων, που απασχολεί, πρέπει αυτή να υπαχθεί στη διαδικασία εξυγίανσης. 4.7. Σε συνέχεια των ανωτέρω, και με τη βοήθεια του μεσολαβητή, που ορίσθηκε από το Δικαστήριο, κ. Κ. Ι., η εταιρία προέβη σε διαπραγματεύσεις και επιτύχομε συμφωνίες εξυγίανσης με ποσοστό 61,802% των απαιτήσεων των πιστωτών εκ των οποίων 57,06% των ενέγγυων ή με ειδικό προνόμιο. 4.8. Κατάθεση της επίδικης αίτησης άμεσης επικύρωσης Μετά τα παραπάνω, πετύχαμε με νέες διαπραγματεύσεις και συνάψαμε νέες συμφωνίες εξυγίανσης με το 61,378% των απαιτήσεων των πιστωτών, όπου συμπεριλαμβάνεται και το ποσοστό 54,564% των απαιτήσεων των ενέγγυων πιστωτών και με ειδικό προνόμιο. Ειδικότερα υπογράφηκαν οι εξής συμφωνίες: - Η από 11.11,13 ομαδική συμφωνία εξυγίανσης με 66 εργαζόμενους (ενεργούς και μη) για οφειλές συνολικού ποσού 491.164,15€, οι οποίες αντιστοιχούν σε ποσοστό 2,030% της συνολικής οφειλής. Οι απαιτήσεις αυτές συμφωνήθηκε να καταβληθούν στο 100% σε εκατόν είκοσι (120) μηνιαίες δόσεις. - Η από 11.11.13 ομαδική συμφωνία εξυγίανσης της εταιρίας, των εγγυητών και συνοφειλετών εις ολόκληρον με αυτή με έξι Πιστωτικά Ιδρύματα για απαίτηση ποσού 13.926.293,52€, που εκπροσωπεί ποσοστό 57,549% του συνόλου των οφειλών και 54,564% των εμπραγμάτως εξασφαλισμένων. Στη συμφωνία προβλέφθηκε διάρκεια ρύθμισης τα 15 έτη με περίοδο χάριτος δύο (2) ετών για το Κεφάλαιο και τους τόκους με τριμηνιαίες άνισες χρεωλυτικές δόσεις Κεφαλαίου με 3μηνο εκτοκισμό και με επιτόκιο Euribor3m + 5% πλέον νομίμων εισφορών και balloon payment το 2028. - Η από 11.11.13 συμφωνία εξυγίανσης της εταιρίας των εγγυητών και συνοφειλετών εις ολόκληρον με αυτή με την ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ για την υπηρεσία Leasing της πρώην Ελληνικής Τράπεζας για απαίτηση ποσού 84.533,29€, που εκπροσωπεί ποσοστό 0,349% του συνόλου των οφειλών. Στη συμφωνία προβλέφθηκε ότι οι οφειλές που είχαν τιμολογηθεί έως 31.08.2013 θα αποπληρωθούν μέσω 72 ισόποσων μηνιαίων καταβολών χωρίς τόκους υπερημερίας και προσαυξήσεις ενώ οι υπόλοιπες με αντίστοιχη παράταση της συμβατικής διάρκειας μέσω 48 μηνιαίων μισθωμάτων. - Η από 11.11.13 συμφωνία εξυγίανσης της εταιρίας των εγγυητών και συνοφειλετών εις ολόκληρον με αυτή με την ΚΥΠΡΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ ΑΕ για απαίτηση ποσού 135.837,99€, που εκπροσωπεί ποσοστό 0,561% του συνόλου των οφειλών με όμοιους όρους αποπληρωμής με αυτούς που αναφέρονται παραπάνω υπό 10.3. - Η από 11.11.13 συμφωνία εξυγίανσης της εταιρίας των εγγυητών και συνοφειλετών εις ολόκληρον με αυτή με την EFG EUROBANK ERGASIAS LEASING A.Ε για απαίτηση ποσού 214.954,49€, που εκπροσωπεί ποσοστό 0,888% του συνόλου των οφειλών, με όμοιους όρους αποπληρωμής με αυτούς που αναφέρονται παραπάνω υπό 10.3. 4.9. Κρίσιμοι για την παρούσα δίκη κοινοί όροι των παραπάνω συμφωνιών, είναι οι εξής: - Οι εγγυητές και συνοφειλέτες εις ολόκληρον της Οφειλέτριας και οι οποίοι έχουν παράσχει προσωπικές και εμπράγματες εξασφαλίσεις (περιλαμβανομένων των προσημειώσεων) υπέρ πιστωτών (συμβαλλόμενων και μη), δεσμεύονται με τους ίδιους όρους με την παρούσα. - Οι "μη συμβαλλόμενοι πιστωτές" θα λάβουν το 10% του συνόλου της απαίτησής τους όπως αυτή διαμορφώνεται κατά την 31.08.2013, το δε ποσό αυτό θα το εισπράξουν τμηματικά σε δέκα (10) ισόποσες εξαμηνιαίες δόσεις της πρώτης αρχομένης τρία έτη μετά την τελεσίδικη επικύρωση της συμφωνίας εξυγίανσης από το αρμόδιο Πολυμελές Πρωτοδικείο. - Οι μη συμβαλλόμενοι εργαζόμενοι θα λάβουν το 100% της απαίτησης τους σε 120 ισόποσες μηνιαίες δόσεις οι οποίες θα άρχονται απ' το τέλος του επόμενου μήνα από την τελεσίδικη επικύρωση της συμφωνίας εξυγίανσης και μέχρι πλήρους και ολοσχερούς εξοφλήσεώς τους. - Οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης θα λάβουν το 100% της απαίτησής τους καταβαλλόμενο σε εκατόν πενήντα έξι (156) ισόποσες μηνιαίες συνεχόμενες δόσεις χωρίς προσαυξήσεις αρχομένης της πρώτης δόσης μετά την τελεσίδικη επικύρωση της συμφωνίας εξυγίανσης. - Το ελληνικό Δημόσιο θα λάβει το 100% της συνολικής απαίτησης του κυρίου φόρου, βεβαιωμένης ή μη, καταβαλλόμενης σε εκατόν πενήντα έξι (156) ισόποσες μηνιαίες συνεχόμενες δόσεις (...), χωρίς προσαυξήσεις πρόσθετους φόρους και πρόστιμα (...Πολ 1087/11.06.10, 3ο μέρος και άρθρο 62α παρ 3 ΚΕΔΕ), αρχομένης της πρώτης δόσης μετά την τελεσίδικη επικύρωση της συμφωνίας εξυγίανσης. - Κατ' απόκλιση του όρου σχετικά με τους μη συμβαλλόμενους πιστωτές και σύμφωνα με το άρθρο 106Ζ § 2 εδ. δ ΠτΚ, οι υποχρεώσεις της Οφειλέτριας προς τους βασικούς προμηθευτές της (... , ... , ... ... , ... SA , ... , ... , ... , ... ΟΕ , ... ΑΕ) κατά την 31.08.13, θα ικανοποιηθούν στο 100% έως το 2028, καθώς από αυτούς εξαρτάται ουσιωδώς η φήμη και η συνέχιση της επιχείρησης της Οφειλέτριας. Ως εκ τούτου, η συνολική οφειλή της Οφειλέτριας προς τους προμηθευτές εσωτερικού και εξωτερικού συνολικού ποσού 3.278.861,67 θα εξοφληθεί ως εξής: Κατά 100% ποσό 3.039.471,23. Κατά 10% ποσό 239.390,47. 6. Ακολούθως η εταιρία κατέθεσε την με αρ. εκθ. Καταθ. ....2013 αίτηση άμεσης επικύρωσης ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία απερρίφθη πρωτοβαθμίως με την με αριθμό 3486/2014 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, και ακολούθως ασκήθηκε η με αριθμό .../2014 έφεση της εταιρίας επί της ως άνω αποφάσεως και εκδόθηκε η με αριθμό 2156/2015 απόφαση του Τριμελούς Πολιτικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία έκανε δεκτή την παραπάνω έφεση, εξαφάνισε την εκκαλουμένη, δέχθηκε την αίτηση εξυγίανσης ως νόμο και ουσία βάσιμη, άνοιξε την διαδικασία εξυγίανσης και επικύρωσε τις συμφωνίες εξυγίανσης και διέταξε την δημοσίευση αυτής της απόφασης στο ΔΔΔ του Ταμείου Νομικών. 7. Επιπροσθέτως έκανε αποδεδειγμένες προσπάθειες να ρυθμίσει την οφειλή προς το ΙΚΑ με αλλεπάλληλες επιστολές προς την Διοίκηση του ΕΦΚΑ για την έκδοση ταυτότητας οφειλής γεγονός προαπαιτούμενο για την έναρξη των καταβολών, καθότι δεν μπορούσε ο κατηγορούμενος να εκτελέσει την απόφαση του Πολυμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης χωρίς την σύμπραξη του ΙΚΑ - ΕΦΚΑ με την έκδοση της σχετικής ταυτότητας πληρωμής για την εκτέλεση της ρύθμισης γεγονός που το ΙΚΑ αρνείται πεισματικά και αναιτιολόγητα μέχρι και σήμερα. 8. Επίσης από την κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας - υπαλλήλου του ΙΚΑ Θεσσαλονίκης Μ. Χ. αλλά και από τα προσαγόμενα από την υπεράσπιση του κατηγορουμένου έγγραφα και συγκεκριμένα από τις προσαγόμενες πληρωμές των δόσεων που όρισε η απόφαση του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και από τη σχετική βεβαίωση της προϊσταμένης του λογιστηρίου της ανώνυμης εταιρίας "... ΑΘΕΕ", της οποίας πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος είναι ο κατηγορούμενος προκύπτει ότι η εταιρία από 10.03.2017 έως και 15.05.2019 κατέβαλε ποσό 429.967,09 ευρώ για τα παλαιά χρέη που καταλαμβάνονται στην διαδικασία εξυγίανσης ενώ καταβάλλει ανελλιπώς τις τρέχουσες οφειλές της προς το ΕΦΚΑ-ΙΚΑ, όπως προκύπτει από το προσαγόμενο και επικαλούμενο έγγραφο εξηγμένο από τα λογιστικά βιβλία της εταιρίας. 9. Δυστυχώς με βάση τον ΚΕΔΕ οι καταβολές καταλογίζονται στα αρχαιότερα χρέη, μη δυνάμενου του οφειλέτου να επιλέξει ποιο χρέος θα εξοφλήσει, εν αντιθέσει με το Δημόσιο που για κάθε χρέος έχει άλλη ταυτότητα οφειλής και ο υπόχρεος μπορεί να επιλέξει ο ίδιος ποια χρέη εξοφλεί και όχι υποχρεωτικά τα αρχαιότερα, ενώ προέκυψε ότι όλο αυτό το διάστημα των 2 και πλέον ετών από του έτος 2017 έως και σήμερα, η επιχείρηση του κατηγορουμένου εξοφλεί και τις τρέχουσες εισφορές που βαρύνουν την επιχείρηση του κατηγορουμένου. 10.

Συνεπώς από το χρόνο τέλεσης της τελευταίας πράξης του αποδιδόμενου εγκλήματος και μέχρι και σήμερα, μεσολάβησε το μεγάλο χρονικό διάστημα άνω των επτά ~ οκτώ (7-8) ετών, κατά το οποίο ούτε ο κατηγορούμενος διέπραξε ως διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας κάποιο ποινικό αδίκημα, ούτε η εταιρία του τιμωρήθηκε για οποιαδήποτε διοικητική ή άλλης φύσεως παράβαση, ούτε κατά το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα διαπιστώθηκε ή αποδείχθηκε περίπτωση ότι η εταιρία του δεν κατέβαλε τους απαιτούμενους φόρους από πωλήσεις προϊόντων προς το Δημόσιο, ενώ και σε προσωπικό επίπεδο, ο Ι. Ε. δεν τιμωρήθηκε για το όποιο ποινικό αδίκημα, αλλά και, επιπροσθέτως συνέχισε την θετική συμπεριφορά του έναντι του κοινωνικού συνόλου και του οικείου περιβάλλοντος του, ασχολούμενος με την οικογένεια του (ώστε επέδειξε την απαιτούμενη, για την κατάφαση του εν λόγω ελαφρυντικού, ύστερη του εγκλήματος θετική κοινωνική και προσωπική συμπεριφορά,..... 11. Κατά συνέπεια, και εφόσον διαγνώσετε ότι συντρέχουν στο πρόσωπο του κατηγορουμένου οι προμνημονευθείσες ελαφρυντικές περιστάσεις και μάλιστα κατά συρροή, η υπεράσπιση αιτείται να του επιβληθεί το κατώτατο όριο της ποινής φυλακίσεως, ως το Δικαστήριό Σας δύναται να πράξει, κατ' επιεική εφαρμογή του άρθρου 85 ΠΚ".

[5β] Οι ανωτέρω αυτοτελείς ισχυρισμοί είναι απαράδεκτοι, λόγω αοριστίας, διότι ο αναιρεσείων δεν επικαλέστηκε πραγματικά περιστατικά ως προς την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2δ ΠΚ αληθούς και θετικής ψυχοβουλητικής μεταστροφής του προς την έννομη τάξη που διέπει τις σχέσεις της εργοδότριας ανώνυμης εταιρίας, της οποίας είναι πρόεδρος του δ.σ. και νόμιμος εκπρόσωπος αυτής με τον παθόντα Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, τα οποία (περιστατικά) να δείχνουν ότι επεζήτησε ειλικρινά να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες των ένδικων πράξεών του, μεταγενέστερων της υπόθεσης εξυγίανσης της ανώνυμης εταιρίας, και ως προς την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2ε ΠΚ δεν έγινε επίκληση πραγματικών περιστατικών που είναι δηλωτικά διακριτής επιχειρηματικής και οικογενειακής συμπεριφοράς, που να συνέχονται με την εξαιρετική οπωσδήποτε βελτίωση και μεταστροφή του χαρακτήρα του, ενώ δεν αρκούν τα επικαλούμενα πραγματικά περιστατικά συνήθους επιχειρηματικής δραστηριοποίησης και οικογενειακής συμπεριφοράς. Επομένως, το δικαστήριο ουσίας δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει, και πολύ περισσότερο να αιτιολογήσει την απόρριψη των ανωτέρω ελαφρυντικών περιστάσεων και, συνεπώς, δεν στοιχειοθετούνται οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α σε συνδ. με το άρθρ. 171 παρ. 1δ ΠΚ, και άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε ΚΠοινΔ τρίτος κύριος λόγος αναίρεσης και πρώτος πρόσθετος λόγος αναίρεσης, κατά τα οικεία μέρη αυτών. Παρόλο αυτά, το δικαστήριο ουσίας απέρριψε με επαρκή αιτιολογία τις ανωτέρω ελαφρυντικές περιστάσεις, διαλαμβάνοντας στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατά πιστή μεταφορά, τα εξής : "Νομικές σκέψεις ... Από την εκτίμηση του περιεχομένου όλων των παραπάνω επιμέρους ισχυρισμών και από όλα τα έγγραφα που προσκομίστηκαν για λογαριασμό του κατηγορουμένου προς επίρρωση αυτών και αναγνώστηκαν στο ακροατήριο αποδεικνύεται ότι πράγματι οι επίδικες οφειλές έναντι του ασφαλιστικού οργανισμού ΕΦΚΑ (πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, είναι απόρροια της παρατεταμένης γενικότερης οικονομικής κρίσης στην οποία περιήλθε η ελληνική επικράτεια από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας και διήρκεσε κλιμακούμενη έως τα τέλη αυτής, με συνέπεια και η ανώνυμη εταιρία "... Α.Ε.Β.Ε." να πληγεί σημαντικά και να περιέλθει σε ιδιαίτερα δυσχερή οικονομική κατάσταση, αδυνατώντας να είναι συνεπής σε όλες τις οικονομικές της υποχρεώσεις.

Προς τούτο ο κατηγορούμενος, υπό την ιδιότητα του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου και του νόμιμου εκπροσώπου αυτής, μερίμνησε να υποβληθεί σχέδιο για την εξυγίανση της εταιρίας αυτής, της σχετικής συμφωνίας με τους πιστωτές της επικυρωθείσας δυνάμει της υπ' αριθμ. 2156/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Όλα τα ανωτέρω καταδεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στην τέλεση των αξιόποινων πράξεων για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος από μη ταπεινά αίτια, εξαιτίας της δυσχερούς οικονομικής θέσης στην οποία περί ήλθε η επιχείρησή του. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσιαστικά βάσιμος ο αυτοτελής ισχυρισμός του κατηγορουμένου κατά το αντίστοιχο σκέλος του και να αναγνωριστεί στο πρόσωπό του η συνδρομή της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 β' ΠΚ. Ωστόσο, από τα ίδια πραγματικά περιστατικά δεν αποδεικνύεται ότι η όλη συμπεριφορά του κατηγορουμένου μπορεί να εκτιμηθεί αυτοτελώς ως περίπτωση αναγνώρισης και άλλων ελαφρυντικών περιστάσεων υπέρ του κατηγορουμένου και ειδικότερα αυτής του άρθρου 84 παρ. 2 δ' και αυτής της περ. ε' της ίδιας παραγράφου του αυτού άρθρου, αντίθετα όλα τα πραγματικά περιστατικά που επικαλείται στις οικείες θέσεις το αυτοτελούς ισχυρισμού του ο κατηγορούμενος και αναφέρονται ανωτέρω εκτιμώνται ως επιχειρήματα ενισχυτικά του επιμέρους ισχυρισμού του περί τέλεσης των αξιόποινων πράξεων, για τις οποίες αυτός κηρύχθηκε ένοχος, από μη ταπεινά αίτια.

Συνεπώς, τα αντίστοιχα σκέλη και αιτήματα του αυτοτελούς του ισχυρισμού περί αναγνώρισης στο πρόσωπό του και των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2δ και ε ΠΚ πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμα". Με τις παραδοχές αυτές η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς την απόρριψη των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2 δ και ε ΠΚ, αφού εκτίθενται όλα τα πραγματικά περιστατικά, οι νομικοί και πραγματικοί συλλογισμοί, και όλα τα αποδεικτικά μέσα, όπως αυτά αναφέρονται στο σκεπτικό της ενοχής από τα οποία προέκυψαν τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία θεμελιώνουν την απόρριψη των λόγων μείωσης της ποινής που θεμελιώνονται στις ανωτέρω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και δεν εφάρμοσε, τις οποίες δεν παραβίασε ευθέως ούτε εκ πλαγίου, και δεν στέρησε την απόφαση από νόμιμη βάση, αφού τα δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά, ι) ως προς την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2δ ΠΚ, δεν δηλώνουν θετική ψυχοβουλητική μεταστροφή του προς την έννομη τάξη που διέπει, μετά τέλεση των ένδικων πράξεων, τις σχέσεις της εργοδότριας ανώνυμης εταιρίας, της οποίας είναι πρόεδρος του δ.σ. και νόμιμος εκπρόσωπος αυτής με τον παθόντα Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, επεζητώντας να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες αυτών και ιι) ως προς την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2ε ΠΚ, δεν αποτελούν δηλωτικά διακριτής επιχειρηματικής και οικογενειακής συμπεριφοράς, που να συνέχονται με την εξαιρετική οπωσδήποτε βελτίωση και μεταστροφή του χαρακτήρα του, ενώ δεν αρκούν τα επικαλούμενα πραγματικά περιστατικά συνήθους επιχειρηματικής δραστηριοποίησης και οικογενειακής συμπεριφοράς. Επομένως, ο τρίτος, κατά τα οικεία μέρη αυτού, και πρώτος πρόσθετος, κατά τα οικεία μέρη αυτού, λόγοι αναίρεσης, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση κατά τη διάταξη αυτής με την οποία απορρίφθηκαν οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ. 2 δ και ε ΠΚ, για πλημμέλειες από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε ΚΠοινΔ, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένης ερμηνείας του νόμου είναι αβάσιμοι, και, συνεπώς λόγω αιτιολογημένης απόρριψης αυτών δεν στοιχειοθετείται ούτε η επικαλούμενη πλημμέλεια της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Α σε συνδ. με το άρθρ. 171 παρ. 1δ ΚΠοινΔ). V. [1] Όπως προεκτίθεται, η ειδική και εμπεριστατωμένη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, αιτιολογία, από την έλλειψη της οποίας ιδρύεται λόγος αναίρεσης, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ` του ίδιου Κώδικα, απαιτείται όχι μόνο για την απόφαση περί της ενοχής, δηλαδή την καταδικαστική ή απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά για όλες τις αποφάσεις, ανεξάρτητα από το αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους καταλείπεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου που τις εξέδωσε (ΑΠ 359/2025, ΑΠ 577/2025). [2] Η διάταξη του άρθρου 79 παρ. 4 του προϊσχύσαντος ΠΚ όριζε: " Στην απόφαση αναφέρονται ρητά οι λόγοι που δικαιολογούν την κρίση του δικαστηρίου για την ποινή που επέβαλε". Η διάταξη του άρθρου 79 παρ.7 του ΠΚ, όπως ίσχυσε με τον Ν. 4619/2019, όριζε: " Η επιμέτρηση της ποινής πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη. Η απλή μνεία ότι έχουν εκτιμηθεί τα κριτήρια των προηγούμενων παραγράφων δεν συνιστά αιτιολογία". Η διάταξη του άρθρου 79 παρ. 7 του ΠΚ, όπως ισχύει μετά το Ν. 4637/2019 ορίζει "Στην απόφαση αναφέρονται ρητά οι λόγοι που δικαιολογούν την κρίση του δικαστηρίου για την επιμέτρηση της ποινής που επέβαλε. Η διάταξη του άρθρου 79 παρ. 7 του νέου ΠΚ, όπως ισχύει μετά το Ν. 4855/2021, ορίζει: "Στην απόφαση αναφέρονται ρητά οι λόγοι που δικαιολογούν την κρίση του δικαστηρίου για την επιμέτρηση της ποινής που επέβαλε" Στις ανωτέρω διατάξεις του άρθρου 79 του προϊσχύσαντος, αλλά και του ισχύοντος Π.Κ. , περιλαμβάνονται γενικοί κανόνες για τον τρόπο επιμέτρησης της ποινής, η συγκεκριμενοποίηση της οποίας ανήκει στον δικαστή, στον οποίο παρέχονται τα κριτήρια του in concreto καθορισμού, εντός των ορίων των ως άνω διατάξεων, οπότε δεν τίθεται θέμα εφαρμογής επιεικέστερων για τον κατηγορούμενο διατάξεων για την επιμέτρηση της ποινής. Η αιτιολογία της επιμέτρησης της ποινής συνδέεται με την αιτιολογία περί ενοχής, αφού τα στοιχεία βάσει των οποίων καθορίζεται ενυπάρχουν στην υποκειμενική και αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος, στις οποίες εμπεριέχονται και τα ενδεικτικώς αναφερόμενα στοιχεία της νέας διάταξης, η ρύθμιση δε περί εκτενούς αναφοράς αιτιολογίας για την επιμέτρηση της ποινής θα μπορούσε να προκαλέσει άσκοπη επανάληψη του σκεπτικού περί ενοχής στην απόφαση περί την ποινής (ΑΠ 19/2025, ΑΠ 967/2024). [3] Στην προκείμενη περίπτωση, το δικαστήριο της ουσίας, με την προσβαλλόμενη απόφαση, επέβαλε στον κατηγορούμενο - αναιρεσείοντα, για τις επίδικες πράξεις της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών εισφορών ΕΦΚΑ μισθωτών και μη έγκαιρης καταβολής εργατικών εισφορών ΕΦΚΑ, για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος, ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών για καθεμία πράξη, όπως προκύπτει δε από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλομένης και, ειδικότερα, από το σκεπτικό που αναφέρεται στην επιμέτρηση της ποινής, με ειδική σκέψη του κατά το ουσιαστικό μέρος για την επιβολή των ποινών, δέχτηκε τα ακόλουθα: "Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 79 του ΠΚ "Με την επιμέτρηση της ποινής καθορίζεται η ανάλογη και δίκαιη τιμωρία του εγκλήματος με βάση τη βαρύτητα της πράξης και το βαθμό ενοχής του υπαιτίου γι' αυτή. Το δικαστήριο σταθμίζει τα στοιχεία που λειτουργούν υπέρ και σε βάρος του υπαιτίου και συνεκτιμά τις συνέπειες της ποινής για τον ίδιο και τους οικείους του. Για την εκτίμηση της βαρύτητας του εγκλήματος το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του: α) τη βλάβη που προξένησε το έγκλημα ή τον κίνδυνο που προκάλεσε, β) τη φύση, το είδος και το αντικείμενο του εγκλήματος, καθώς επίσης όλες τις περιστάσεις χρόνου, τόπου, μέσων και τρόπου που συνόδευσαν την προπαρασκευή ή την εκτέλεσή του. Για την εκτίμηση του βαθμού ενοχής του υπαιτίου, το δικαστήριο εξετάζει: α) την ένταση του δόλου ή το βαθμό της αμέλειάς του, β) τα αίτια που τον ώθησαν στην εκτέλεση του εγκλήματος, την αφορμή που του δόθηκε και τον σκοπό που επιδίωξε, γ) τον χαρακτήρα του και τον βαθμό της ανάπτυξής του που επηρέασαν την πράξη, δ) τις ατομικές και κοινωνικές περιστάσεις και την προηγούμενη ζωή του στο μέτρο που σχετίζονται με την πράξη, ε) το βαθμό της δυνατότητας και της ικανότητάς του να πράξει διαφορετικά, στ) τη διαγωγή του κατά τη διάρκεια της πράξης και μετά την πράξη και Ιδίως τη μετάνοια που επέδειξε και την προθυμία του να επανορθώσει τις συνέπειες της πράξης του. ........ Στην απόφαση αναφέρονται ρητά οι λόγοι που δικαιολογούν την κρίση του δικαστηρίου για την επιμέτρηση της ποινής που επέβαλε. Στην προκείμενη περίπτωση, με βάση όλα τα προαναφερόμενα στοιχεία, όπως προκύπτουν από το σύνολο των πιο πάνω αποδεικτικών μέσων στην περί ενοχής απόφαση και σύμφωνα με όσα αναπτύσσονται στην προηγηθείσα νομική σκέψη πρέπει να επιβληθεί σε βάρος του καταδικασθέντος κατηγορουμένου η αναφερόμενη στο διατακτικό ποινή φυλάκισης για κάθε πράξη, μετά από συνεκτίμηση όλων των προαναφερόμενων στοιχείων, όπως αυτά αναλυτικά αναφέρονται στις πιο πάνω αιτιολογίες της απόφασης. Όλα δε τα παραπάνω κριτήρια επιμέτρησης της στερητικής της ελευθερίας ποινής εξειδικεύονται επαρκώς και εμπεριστατωμένα με τα γενόμενα δεκτά στο σκεπτικό της απόφασης περί ενοχής αναλυτικά εκτιθέμενα πραγματικά περιστατικά, στα οποία και γίνεται ευθεία παραπομπή, ώστε δεν υφίσταται υποχρέωση επανάληψης των περιστατικών αυτών και στην περί ποινής απόφαση (...). Σημειώνεται δε ότι κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του τη συνολική διάρκεια της ποινικής δίκης, όπως ρητά προβλέπεται από το από τη διάταξη του άρθρου 7 παρ.3 του ν.4239/2014 [...]". [4] Με τις ανωτέρω παραδοχές το δικαστήριο ουσίας κατά την επιμέτρηση της ποινής που επέβαλε στον αναιρεσείοντα έλαβε υπόψη του τη βαρύτητα της προπεριγραφομένων πράξεων που τέλεσε ο κατηγορούμενος, το βαθμό της ενοχής του, για δε την εκτίμηση των στοιχείων αυτών έλαβε υπόψη του όλα τα κριτήρια του άρθρου 79 ΠΚ, τα οποία ειδικά και εμπεριστατωμένα μνημονεύει στην απόφασή του, όπως όλα αυτά προκύπτουν από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία και εκτίθενται, ειδικότερα, στην προηγούμενη περί ενοχής απόφαση του, η οποία αποτελεί ενιαίο σύνολο με εκείνο περί ποινής, και από την οποία αντλεί στοιχεία, είτε υπό το πρίσμα της διάταξης του άρθρου 79 του παλαιού Π.Κ. , είτε υπό το πρίσμα του νέου Π.Κ. (Ν. 4619/2019) ή του νέου Π.Κ. , όπως ισχύει μετά το Ν. 4637/2019, είτε υπό το πρίσμα του Ν. 4855/2021, δεν ήταν δε υποχρεωμένο να διαλάβει στην απόφασή του αυτή άλλη ειδικότερη αιτιολογία, ενώ με βάση τις ως άνω παραδοχές ορθά εφάρμοσε την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 79 του Π.Κ. Τέλος, δεν τίθεται θέμα εφαρμογής επιεικέστερων για τον κατηγορούμενο διατάξεων για την επιμέτρηση της ποινής, σύμφωνα με τα όσα προεκτέθηκαν στην νομική σκέψη που προηγήθηκε και συνακόλουθα υπέρβαση εξουσίας από το δικαστήριο της ουσίας. Επομένως, ο, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠοινΔ πέμπτος κύριος λόγος αναίρεσης και τρίτος πρόσθετος λόγος αναίρεσης με τους οποίους ο αναιρεσείων μέμφεται, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, την περί της επιμέτρησης ποινής διάταξη της προσβαλλομένης απόφασης, και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 79 ΠΚ είναι αβάσιμοι. VΙ. [1] Κατά τη διάταξη του άρθρου 61 ΚΠοινΔ, Όταν στο πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο εκκρεμεί δίκη για ζήτημα που ανήκει στην αρμοδιότητα των πολιτικών ή διοικητικών δικαστηρίων, που έχει όμως σχέση με την ποινική δίκη, μπορεί το ποινικό δικαστήριο, κατά την κρίση του, να αναβάλει την ποινική δίκη, έως το τέλος της πολιτικής ή διοικητικής. Η απόφαση αυτή μπορεί να ανακληθεί". Κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης ως ζήτημα για το οποίο εκκρεμεί δίκη στο πολιτικό ή στο διοικητικό δικαστήριο και έχει σχέση με την ποινική δίκη, νοείται εκείνο που ανάγεται σε στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος (ΑΠ 1324/2025, ΑΠ 183/2025). Η παραδοχή ή μη του αιτήματος αναβολής υπόκειται στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο όμως οφείλει να απαντήσει σε αυτό, εφόσον είναι ορισμένο και παραδεκτό και, αν το απορρίψει, οφείλει να διαλάβει στην απόφασή του την απαιτούμενη από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Διαφορετικά, αν δεν απαντήσει αιτιολογημένα, στοιχειοθετείται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος αναίρεσης (ΑΠ 183/2025, ΑΠ 1073/2024). [2] Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης κατά το δεύτερο μέρος αυτού, μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη της επιβαλλόμενης από το Σύνταγμα ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς τη διάταξη αυτής, με την οποία απορρίφθηκε το υποβληθέν, από τον συνήγορο υπεράσπισής του (σελίδα 6 έως 34 των πρακτικών), αίτημα για αναβολή της δίκης, κατ' άρθρο 61 ΚΠοινΔ, μέχρι να εκδοθεί απόφαση επί της με αριθμ. .../2022 έφεσης του Ελληνικού Δημοσίου κατά της με αριθμ. 15877/2021 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης σε συνδυασμό με την ύπαρξη ρύθμισης στα πλαίσια της διαδικασίας της εξυγίανσης της ανώνυμης εταιρίας - εργοδότριας εταιρίας, της οποίας είναι πρόεδρος του δ.σ. και νόμιμος εκπρόσωπος. Όμως, ο Εισαγγελέας του Δικαστηρίου τούτου δεν έχει προτείνει επί του ανωτέρω λόγου αναίρεσης. Κατόπιν τούτου, και εν όψει των ορισμών των διατάξεων των άρθρων 32 παρ. 1 και 138 παρ. 2 και 3 ΚΠοινΔ, οι οποίες για το κύρος της εκδοθησόμενης απόφασης, επιτάσσουν την προηγούμενη υποβολή εισαγγελικής πρότασης, το Δικαστήριο πρέπει να απόσχει από την περαιτέρω ουσιαστική έρευνα του ανωτέρω λόγου αναίρεσης μέχρι την υποβολή, κατά τη νέα εκδίκαση της υπόθεσης, που θα ορισθεί αρμοδίως, σχετικής εισαγγελικής πρότασης για τον λόγο αυτό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τους πρώτο, δεύτερο κατά το πρώτο μέρος, τρίτο, τέταρτο, πέμπτο κύριους λόγους της από 22-10-2025 αίτησης και τους από 08-12-2025 πρόσθετους λόγους αυτής του Ι. Ε. του Β. για αναίρεση της με αριθμ. 4153/2025 απόφασης του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.

Απέχει να αποφανθεί επί του δεύτερου λόγου κατά το δεύτερο μέρος αυτού της από 22-10-2025 αίτησης του Ι. Ε. του Β. για αναίρεση της ανωτέρω απόφασης μέχρι την υποβολή σχετικής εισαγγελικής πρότασης επί του αναιρετικού αυτού λόγου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 2026.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Μαρτίου 2026.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή