Αριθμός 486/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παναγιώτη Λυμπερόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αγαθή Δερέ, Παναγιώτα Γκουδή - Νινέ-Εισηγήτρια, Σπυριδούλα Λιάτη και Βασιλική Βλαχοπαναγιώτου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Φεβρουαρίου 2026, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ουρανίας Σταθέα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χ. Α. , για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Α. του Ι. , κατοίκου ... , που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαργαρίτα Πετράκη, για αναίρεση της υπ' αριθ. 32/2024 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Κέρκυρας.

Με υποστηρίζουσα την κατηγορία την Σ. - Ρ. Π. του Κ. , κάτοικο ... , που δεν εμφανίστηκε.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Κέρκυρας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην υπ' αριθμ. ...-2025 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2025.

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη υπ' αριθ. ...-2025 αίτηση αναίρεσης του Γ. Α. του Ι. , κατά της υπ' αριθ. 32/2024 απόφασης του κατ' έφεση δικάσαντος Μικτού Ορκωτού Εφετείου Κέρκυρας, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η υπ' αριθ. .../2022 έφεσή του κατά της υπ' αριθ. 33/2022 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσπρωτίας που δίκασε ως πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την οποίαν αυτός (αναιρεσείων) καταδικάσθηκε για την αξιόποινη πράξη της εμπορίας ανθρώπων, τελεσθείσα κατά ανηλίκου κατ' εξακολούθηση και κατ' επάγγελμα (άρθρο 323 Α παρ.1 και 4 α',β' του προϊσχύσαντος ΠΚ) και του επιβλήθηκε, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2 α' του Π.Κ., ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 462, 464, 466 παρ.1, 473 παρ. 2, 3, 474 παρ.1,4, 504 παρ.1 και 505 παρ.1 περ.α' ΚΠΔ.) Επί πλέον η αίτηση περιέχει σαφείς και ορισμένους αναιρετικούς λόγους, συνιστάμενους σε έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, υπέρβαση εξουσίας και παράνομη απόρριψη της έφεσης ως ανυποστήρικτης (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ', Θ` και Η' του ΚΠΔ).

Συνεπώς, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί περαιτέρω ως προς την βασιμότητα των διαλαμβανομένων σ` αυτήν ως άνω λόγων της. Σημειώνεται επίσης ότι από το με ημερομηνία 17-11-2025 αποδεικτικό επίδοσης του Αρχιφύλακα του ΑΤ … Α. Τ. , προκύπτει, ότι, για το παραδεκτό της συζήτησης της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, επιδόθηκε στην παρασταθείσα προς υποστήριξη της κατηγορίας στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, Σ. - Ρ. Π. , στην κατοικία της, νομίμως και εμπροθέσμως, κατά τα άρθρα 155 παρ. 2 και 166 του ΚΠΔ, η υπ' αριθ. 1253/2025 από 14-11-2025 κλήση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, προκειμένου να εμφανισθεί για τη συνεδρίαση που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης (6-2-2026), όπου συζητήθηκε η προαναφερόμενη υπ' αριθ. ...-2025 αίτηση του αναιρεσείοντος, πλην όμως η τελευταία δεν εμφανίστηκε.

Από τη διάταξη του άρθρου 501 παρ.1 του ισχύοντος από 1-7-2019 ν.ΚΠΔ [Ν. 4620/2019], ως τροποποιήθηκε με το άρθρο 153 του Ν.4855/2021, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανιστεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, αν συντρέχει η περίπτωση της παρ.3 του άρθρου 340, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη, εκτός αν έχει προηγηθεί παραίτηση, οπότε κηρύσσεται απαράδεκτη, ενώ η σχετική αυτή απόφαση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση. Σύμφωνα δε με το άρθρο 349 παρ.1 του ΚΠΔ (Ν.4620/2019), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 41 του Ν. 4947/2022 και ίσχυε κατά το χρόνο συζήτησης της υπόθεσης στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, "το δικαστήριο μπορεί, μετά από πρόταση του εισαγγελέα ή και αυτεπαγγέλτως, να διατάξει την αναβολή της δίκης για λόγους ανώτερης βίας, με αίτημα δε κάποιου από τους διαδίκους, για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγους ανώτερης βίας. Το σημαντικό αίτιο μπορεί να προβληθεί από οποιονδήποτε ακόμη και όταν αφορά το πρόσωπο του διορισμένου πληρεξουσίου δικηγόρου σύμφωνα με την παρ.3 του άρθρου 340 ιδίου Κώδικα. Ο σοβαρός λόγος υγείας αποδεικνύεται αποκλειστικά με ιατρική πιστοποίηση νοσηλευτικού ιδρύματος ή ιατρού πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, η ακρίβεια της οποίας ελέγχεται με οποιονδήποτε τρόπο κατά την κρίση του δικαστηρίου". Η διάταξη του άρθρου 349 παρ.1 εδ.γ' ΚΠΔ, αντικαταστάθηκε ως ανωτέρω με το άρθρο 41 Ν.4947/2022, όπως προαναφέρθηκε, προκειμένου να αποφευχθεί η καταχρηστική άσκηση του εν λόγω αιτήματος που βασιζόταν σε βεβαιώσεις ιδιωτών ιατρών. Για τον λόγο αυτό θεσπίστηκε ότι για την απόδειξη σοβαρού λόγου υγείας πρέπει το σχετικό πιστοποιητικό να προέρχεται από ιατρό πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας ή να πρόκειται για πιστοποιητικό νοσηλείας από νοσηλευτικό ίδρυμα (δημόσιο ή ιδιωτικό θεραπευτήριο). Σε κάθε περίπτωση πάντως, δίδεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα να ελέγξει, κατά την κρίση του, με οποιοδήποτε τρόπο, την ακρίβεια της συγκεκριμένης απαιτούμενης πιστοποίησης.

Περαιτέρω, με το Ν.4486/2017, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με το Ν.4931/2022, επήλθαν σημαντικές μεταβολές στη διάρθρωση και λειτουργία της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (Π.Φ.Υ.). Συγκεκριμένα στο άρθρο 1 (Γενικές Αρχές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας) του ως άνω Ν.4486/2017 ορίζονται: "1. Ως Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (Π.Φ.Υ.) νοείται το σύνολο των ολοκληρωμένων υπηρεσιών εντός του Εθνικού Συστήματος Υγείας, οι οποίες έχουν σκοπό την παρακολούθηση, διατήρηση και βελτίωση της υγείας του ανθρώπου. Οι υπηρεσίες περιλαμβάνουν την προαγωγή της υγείας, την πρόληψη της νόσου, τη διάγνωση, τη θεραπεία, την ολοκληρωμένη φροντίδα και τη συνέχεια αυτής. Το Κράτος έχει την ευθύνη για την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών Π.Φ.Υ. στο σύνολο του πληθυσμού, με σεβασμό στα δικαιώματα και τις ανάγκες του. 2. ... 3. Οι υπηρεσίες Π.Φ.Υ. οργανώνονται και λειτουργούν, σύμφωνα με τις αρχές της δωρεάν καθολικής υγειονομικής κάλυψης του πληθυσμού, της ισότιμης πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας, της ειδικής μέριμνας για τις ευάλωτες και ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, της διασφάλισης της ποιότητας και ασφάλειας των παρεχόμενων υπηρεσιών, της συνέχειας της φροντίδας υγείας, της ευθύνης και λογοδοσίας των παρόχων υπηρεσιών υγείας, της δεοντολογίας του ιατρικού επαγγέλματος ή κάθε άλλου επαγγέλματος υγείας, της εγγύτητας των υπηρεσιών στον τόπο κατοικίας, διαμονής ή εργασίας, της διασύνδεσης με λοιπές υπηρεσίες υγείας, της ορθολογικής παραπομπής σε άλλες μονάδες ή υπηρεσίες του Ε.Σ.Υ. ή συμβεβλημένων παρόχων για διάγνωση, θεραπεία, νοσηλεία ή περαιτέρω φροντίδα, της διατομεακής συνεργασίας με τοπικούς, κοινωνικούς και επιστημονικούς φορείς, καθώς και της αγωγής υγείας της κοινότητας και της ενεργούς συμμετοχής της στην ικανοποίηση των υγειονομικών της αναγκών." Στο δε άρθρο 3 (Δημόσιες Μονάδες Παροχής Υπηρεσιών Π.Φ.Υ.) του ίδιου νόμου (Ν.4486/2017) ορίζεται: "1. Οι υπηρεσίες Π.Φ.Υ. παρέχονται στο πλαίσιο ενός ενιαίου, ολοκληρωμένου και αποκεντρωμένου συστήματος που οργανώνεται, διοικείται και λειτουργεί στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.) εντασσόμενο στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.), σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Στο πρώτο επίπεδο Π.Φ.Υ. παρέχονται υπηρεσίες από τις Τοπικές Μονάδες Υγείας (Το.Μ.Υ.), τα Περιφερειακά Ιατρεία (Π.Ι.) της παρ.1 του άρθρου 14 του ν. 1397/1983 (Α` 143), τα Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία (Π.Π.Ι.) της παρ.1 του άρθρου 27 του ν. 2519/1997 (Α` 165), τα Ειδικά Περιφερειακά Ιατρεία (Ε.Π.Ι.) της παρ. 1 του άρθρου 6 του ν. 2345/1995 (Α` 213) και τα Τοπικά Ιατρεία (Τ.Ι.) της παρ. 3 του άρθρου 3 του π.δ.266/1989 (Α` 127). ...". Ενώ στο άρθρο 11 (Συμβεβλημένοι με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. παρόχοι Π.Φ.Υ.) του ίδιου νόμου ορίζονται "1. Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. μπορεί να συμβάλλεται με ιατρούς, που κατέχουν τίτλο αναγνωρισμένης ειδικότητας και είναι εγγεγραμμένοι στους οικείους ιατρικούς συλλόγους, συνάπτει δε συμβάσεις με τους περισσότερους, κατά το δυνατόν, ιατρούς προς τον σκοπό διασφάλισης του δικαιώματος ελεύθερης επιλογής ιατρού από τους ασφαλισμένους. Καθήκοντα προσωπικού ιατρού δύνανται να ασκούν ιδιώτες ιατροί του προηγούμενου εδαφίου που κατέχουν τους σχετικούς τίτλους ειδικοτήτων. (2...) 3. Οι συμβεβλημένοι με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. προσωπικοί ιατροί παρέχουν υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Π.Φ.Υ.) στα ιατρεία τους ή και κατ` οίκον. Οι προσωπικοί ιατροί συνάπτουν σύμβαση με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. , σύμφωνα με την οποία καλύπτουν τον εγγεγραμμένο ενήλικο πληθυσμό, έχουν ελάχιστο ωράριο απασχόλησης ανά ημέρα και ανά εβδομάδα, καθορίζεται το καθεστώς αναπλήρωσής τους όταν βρίσκονται σε άδεια, δύνανται να λαμβάνουν πρόσθετες χρηματικές παροχές και μπορούν να συμμετέχουν στην κάλυψη της εφημεριακής λειτουργίας των Μονάδων Π.Φ.Υ. της Υγειονομικής τους Περιφέρειας.

4. ... 5. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Υγείας και Οικονομικών καθορίζεται ο τρόπος της αποζημίωσης των συμβεβλημένων με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ιατρών, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα που αποτελεί περιεχόμενο της σύμβασης με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.". Από όλα τα προαναφερόμενα και ειδικότερα από την ως άνω διάταξη του άρθρου 349 παρ.1 του ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το Ν.4947/2022, δηλαδή μετά την προαναφερόμενη μεταρρύθμιση της Π.Φ.Υ με το Ν.4931/2022, συνάγεται ότι η βούληση του νομοθέτη είναι να προέρχεται το προσκομιζόμενο στο δικαστήριο πιστοποιητικό, για την απόδειξη του προβαλλόμενου σοβαρού λόγου υγείας, από πιστοποιητικό νοσηλείας από νοσηλευτικό ίδρυμα (δημόσιο ή ιδιωτικό θεραπευτήριο), ή από ιατρό πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας ενταγμένο σε Δημόσια Μονάδα Παροχής Υπηρεσιών Π.Φ.Υ. (ήτοι Κέντρα Υγείας με τα υπαγόμενα σ' αυτά Περιφερειακά Ιατρεία κ.λ.π.) ή από ιδιώτη προσωπικό ιατρό συμβεβλημένο με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. , καθόσον και αυτοί παρέχουν υπηρεσίες Π.Φ.Υ. (άρθρο 11 παρ.3 Ν.4486/2017) δωρεάν, λειτουργώντας ως δημόσιοι φορείς, αμειβόμενοι από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. , όχι δε και από ιδιώτη ιατρό που αμείβεται από τους ασθενείς, διότι η λειτουργία της Π.Φ.Υ. λειτουργεί με τις αρχές της δωρεάν καθολικής υγειονομικής κάλυψης του πληθυσμού, και συνεπώς οι τελευταίοι δεν ανήκουν στους ιατρούς της Π.Φ.Υ. με την έννοια της διάταξης του άρθρου 349 παρ.1 του Κ.Π.Δ.

Περαιτέρω, η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. , απαιτείται να υπάρχει όχι μόνον στην απόφαση για την ενοχή, δηλαδή στην καταδικαστική ή απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά σε όλες τις αποφάσεις, ανεξαρτήτως αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε (ΑΠ 151/2025, Α.Π 1336/2022, Α.Π 1306/2020). Έτσι και η παρεμπίπτουσα απόφαση που απορρίπτει αίτημα αναβολής της δίκης κατ' αρθρ. 349 παρ.1 ΚΠΔ για σοβαρούς λόγους υγείας του κατηγορουμένου ή για λόγους ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, πρέπει να είναι ειδικά αιτιολογημένη, παρότι η παραδοχή ή η απόρριψη της σχετικής αίτησης εναπόκειται στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου (Ολ. ΑΠ 7/2005, ΑΠ 151/2025, ΑΠ 1300/2023). Η παρεμπίπτουσα απόφαση, που απορρίπτει το αίτημα του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης, για να έχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία πρέπει να αναφέρει στο αιτιολογικό της τα αποδεικτικά μέσα που εκτιμήθηκαν, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν, καθώς και τις σκέψεις, βάσει των οποίων το δικαστήριο κατέληξε στην απορριπτική του ανωτέρω αιτήματος κρίση του, υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω αίτημα υποβλήθηκε παραδεκτώς και είναι ορισμένο, διαφορετικά δεν υποχρεούται να απαντήσει και μάλιστα αιτιολογημένα για την απορριπτική του κρίση, δεν απαιτείται δε πανηγυρική απόρριψη, αλλά μπορεί να συναχθεί αυτή εξ όλων των δεκτών γενομένων περιστατικών ως αποδειχθέντων (ΑΠ 151/2025, ΑΠ 248/2023, ΑΠ 1608/2022, ΑΠ 1253/2019). Με δε το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η' ΚΠΔ, ιδρύεται νέος λόγος αναίρεσης, η παράνομη απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης ή ως ανυποστήρικτης. Η παράνομη απόρριψη επέρχεται όταν το εφετείο παραβιάζει δικονομική διάταξη ή κάποιο δικονομικό τύπο, που έχει τεθεί για να καθορίσει την παραδεκτή άσκηση της έφεσης και τη δικονομική παρουσία του εκκαλούντος, διαταράσσοντας έτσι τον κανονιστικά προκαθορισμένο τρόπο εξέλιξης της ποινικής διαδικασίας από το ένα στάδιο στο επόμενο και επομένως, και τα δικαιώματα του εκκαλούντος για ακρόαση, παροχή έννομης προστασίας και δίκαιη δίκη.
Συνεπώς, στο άρθρο 510 παρ. 1, στοιχ. Η' ΚΠΔ τυποποιείται πλέον ένας δικονομικός λόγος αναίρεσης, ο οποίος λειτουργεί αυτοτελώς ως κύρωση, σε περίπτωση διαπίστωσης πλημμέλειας αποδιδόμενης στην παραβίαση κάποιου δικονομικού κανόνα δικαίου που οδηγεί σε παράνομη απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης ή ανυποστήρικτης και είναι ουσιώδης τόσο για τη διασφάλιση της ισορροπίας και της κανονικότητας της ποινικής δίκης όσο και για το σεβασμό των παραπάνω θεμελιωδών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου. Μάλιστα, κατά το άρθρο 510 παρ. 2 ΚΠΔ, ο ως άνω λόγος αναίρεσης μπορεί να προβληθεί, έστω και αν τα πραγματικά περιστατικά, που τον θεμελιώνουν δεν προτάθηκαν στο δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 703/2022).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης, υπ' αριθ. 32/2024, απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Κέρκυρας, κατά την έναρξη της συζήτησης της υπόθεσης, κατά τη δικάσιμο της 16-5-2024, δεν εμφανίσθηκε ο κατηγορούμενος - εκκαλών και ήδη αναιρεσείων, όμως εμφανίσθηκε η ευρισκόμενη στο ακροατήριο μάρτυρας Α. Χ. , η οποία, αφού ζήτησε και έλαβε το λόγο από την Πρόεδρο, ζήτησε την αναβολή της δίκης και εξεταζόμενη ως μάρτυρας κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος είναι σύζυγός της, για την εκπροσώπησή του στην παρούσα δίκη έχει εξουσιοδοτήσει τον δικηγόρο Δράμας Δ. Δ. , ο οποίος αδυνατεί να παραβρεθεί σήμερα στο Δικαστήριο διότι είναι ασθενής και για το λόγο αυτό ζητά την αναβολή της δίκης. Προσκόμισε δε στο Δικαστήριο τα εξής έγγραφα, τα οποία, μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και με εντολή της Προέδρου, αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο: α) την υπ' αριθ. ...-2024 γνωμάτευση χορήγησης αναρρωτικής άδειας, β) την από 30-4-2024 εξουσιοδότηση του κατηγορουμένου στον ως άνω δικηγόρο και γ) σχετικό παράβολο για το αίτημα αναβολής της δίκης. Από δε την παραδεκτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση της ως άνω υπ' αριθ....-2024 ιατρικής γνωμάτευσης προκύπτει ότι ο ιατρός Α. Β. , ειδικότητας γενική/ οικογενειακή ιατρική - Περιφερειακά Ιατρεία εξέτασε στο ιατρείο τον ασθενή - κατηγορούμενο και διέγνωσε άλλες πρωτοζωϊκές λοιμώξεις του εντέρου και του χορήγησε αναρρωτική άδεια 3 ημέρων, με ημερομηνία έναρξης 15-5-2024. Ακολούθως το ως άνω Δικαστήριο, με την παρεμπίπτουσα επί της αναβολής απόφασή του, η οποία και συμπροσβάλλεται με την υπ' αριθ. 32/2024 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου (άρθρο 504 παρ.4 ΚΠΔ), μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτή (ένορκη κατάθεση της μάρτυρος και έγγραφα της δικογραφίας), απέρριψε το ως άνω αίτημα, μετά την παράθεση νομικής σκέψης, με την ακόλουθη, κατά πιστή μεταφορά, αιτιολογία: "Η υπό κρίση υπόθεση εκφωνήθηκε, φέροντας τον αριθμό 1 του πινακίου, κατά την δικάσιμο της 16ης-5- 2024, οπότε ο κατηγορούμενος δεν εμφανίστηκε αλλά εμφανίστηκε, ως άγγελος, η τέταρτη εκ των κλητευθέντων μαρτύρων κατηγορίας, Α. Χ. του Β. , σύζυγός του, η οποία ζήτησε την αναβολή της εκδίκασης της υπόθεσης, καθώς όπως δήλωσε, ο εκκαλών - κατηγορούμενος έχει διορίσει πληρεξούσιο δικηγόρο του για να τον εκπροσωπήσει στην παρούσα ποινική διαδικασία τον δικηγόρο του Δικηγορικού Συλλόγου … Δ. Δ. του Γ. (AM ...), κάτοικο ... επί της οδού ...), ο οποίος δεν μπορεί να παραστεί κατά τη σημερινή δικάσιμο, καθόσον είναι ασθενής, προσκόμισε δε την υπ' αριθ. ... γνωμάτευση χορήγησης αναρρωτικής άδειας από τον Ιατρό Γενικής/Οικογενειακής Ιατρικής Α. Β. και ακόμη δύο (2) έγγραφα. Από την κατάθεση της μάρτυρα Α. Χ. του Β. , η οποία εμφανίσθηκε ως άγγελος για την υποβολή του αιτήματος αναβολής και εξετάσθηκε από το δικαστήριο για να εκθέσει τους λόγους για τους οποίους ο εκκαλών - κατηγορούμενος απουσιάζει καθώς και τους λόγους για τους οποίους αιτείται την αναβολή της κρινομένης υποθέσεώς του αλλά και από τα προσκομισθέντα ανωτέρω έγγραφα προέκυψαν τα ακόλουθα: Ο εκκαλών - κατηγορούμενος με την από 30-4-2024 εξουσιοδότησή του διόρισε τον δικηγόρο του Δικηγορικού Συλλόγου Δράμας Δ. Δ. του Γ. (AM ...) πληρεξούσιο δικηγόρο του για να τον εκπροσωπήσει ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου προς υποστήριξη της ασκηθείσας εφέσεώς του κατά της σε βάρος του καταδικαστικής απόφασης με αριθμό 33/20-6-2022 του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσπρωτίας. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του κατηγορουμένου Δημήτριος Δαλακάκης εξετάσθηκε την προτεραία της δικασίμου από τον ιατρό γενικής/οικογενειακής ιατρικής Α. Β. και ευρέθη να πάσχει (σύμφωνα με την ως άνω ...-2024 γνωμάτευση χορήγησης αναρρωτικής άδειας) από άλλες πρωτοζωϊκές λοιμώξεις του εντέρου, δίχως να προκύπτει ότι του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή, και χορηγήθηκε σ' αυτόν αναρρωτική άδεια για χρονικό διάστημα τριών ημερών, με ημερομηνία έναρξης 15-5-2024. Όμως, το έγγραφο αυτό, που αφορά στον επικαλούμενο λόγο υγείας του ως άνω συνηγόρου υπερασπίσεως του κατηγορουμένου, δεν συνιστά ιατρική πιστοποίηση νοσηλευτικού ιδρύματος, ούτε προέρχεται από ιατρό πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ώστε να αποδεικνύεται ο λόγος υγείας ως σημαντικό αίτιο (με δυνατότητα ελέγχου της ακρίβειας όσων πιστοποιούνται με οποιονδήποτε τρόπο από το δικαστήριο), κατά τη ρητή επιταγή της ως άνω διάταξης του εδαφίου 3 της παραγράφου 1 του άρθρου 349 ΚΠοινΔ, όπως ισχύει μετά το Ν. 4947/2022, καθόσον (το έγγραφο αυτό) δεν προέρχεται από δημόσιο φορέα.

Συνεπώς, κρίνεται ότι δεν επαρκεί η προαναφερόμενη γνωμάτευση του ιδιώτη ιατρού. Ενόψει τούτου, εφόσον δεν αποδεικνύεται ότι κατά τη σημερινή συνεδρίαση του Δικαστηρίου και την εκφώνηση της προκείμενης υπόθεσης κατά τη σειρά του πινακίου συντρέχει περίπτωση ανώτερης βίας στο πρόσωπο του συνηγόρου υπερασπίσεως του εκκαλούντος - κατηγορουμένου, λαμβάνοντας ιδίως υπόψιν το ότι η πράξη που αποδίδεται στον κατηγορούμενο έχει τελεσθεί από το μήνα Ιανουάριο του 2012 έως 22-7-2012, το προβαλλόμενο αίτημα αναβολής κατ' άρθ. 349 ΚΠοινΔ πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο. Κατ' επάλληλη δε σκέψη του δικαστηρίου, το προαναφερόμενο αίτημα για αναβολή της κρινομένης υποθέσεως πρέπει να κηρυχθεί και ως ουσιαστικό αβάσιμο, καθόσον στην προσκομισθείσα γνωμάτευση χορήγησης αναρρωτικής αδείας δεν αναφέρεται ρητά αδυναμία μετακίνησης του εξετασθέντος ασθενή Δ. Δ. ή αναγκαιότητα κλινοστατισμού του, καθόσον δεν αναφέρεται ρητά αν χρήζει φαρμακευτικής αγωγής. Αντίθετα, προκύπτει ότι ο ασθενής εξετάσθηκε στο ιδιωτικό ιατρείο του υπογράφοντος την γνωμάτευση ιατρού, δίχως να τύχει ανάγκης νοσοκομειακής περίθαλψης, λαμβάνοντας απλώς οδηγίες ανάπαυσης. Επομένως, ούτε από την παραπάνω γνωμάτευση ούτε από κάποιο άλλο αποδεικτικό στοιχείο προκύπτει ότι η πάθηση του πληρεξουσίου δικηγόρου του κατηγορουμένου, ήταν τέτοιας φύσεως ή σοβαρότητας, ώστε να καθιστά αδύνατη ή έστω επικίνδυνη για την υγεία του τη μετακίνησή του εν γένει και ειδικότερα την εμφάνισή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατ' ακολουθία δεν κρίνεται ικανή να οδηγήσει στη κρίση ότι συνιστά ανυπέρβλητο κώλυμα εμφάνισης αυτού και κατ' επέκταση στην παραδοχή του αιτήματος αναβολής. Επομένως, το αίτημα του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης, πρέπει να απορριφθεί." Στη συνέχεια το παραπάνω δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, αφού ανέγνωσε, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα, τα σχετικά αποδεικτικά επίδοσης στον κατηγορούμενο και στον αντίκλητο δικηγόρο του, από τα οποία αποδεικνύεται ότι ο εκκαλών - κατηγορούμενος κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα για να εμφανισθεί στο ως άνω Δικαστήριο, κατά την αναφερόμενη δικάσιμο και στα οποία αναγράφεται ότι αν ο κατηγορούμενος δεν εμφανιστεί ή δεν εκπροσωπηθεί νομίμως από συνήγορο θα δικαστεί ερήμην, σύμφωνα με το άρθρο 340 παρ. 4 ΚΠΔ και η έφεση θα απορριφθεί ως ανυποστήρικτη κατ' άρθρο 501 παρ. 1 ΚΠΔ, και, αφού αυτός δεν εμφανίσθηκε, απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεση του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθ. 33/2022 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσπρωτίας.
Υπό τα ανωτέρω διαλαμβανόμενα, το δικάσαν δευτεροβάθμιο Δικαστήριο στέρησε την συμπροσβαλλόμενη παρεμπίπτουσα απόφασή του, με την οποία απέρριψε το αίτημα αναβολής της δίκης του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος, από την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Τούτο δε διότι αυτή (συμπροσβαλλομένη) με ασαφή αιτιολογία καταλήγει στην παραδοχή ότι, η προσκομισθείσα στο ως άνω Δικαστήριο υπ' αριθ..../15-5-2024 ιατρική γνωμάτευση, που αφορά στον επικαλούμενο λόγο υγείας του ως άνω συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορουμένου, "δεν συνιστά ιατρική πιστοποίηση νοσηλευτικού ιδρύματος, ούτε προέρχεται από ιατρό πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ώστε να αποδεικνύεται ο λόγος υγείας ως σημαντικό αίτιο (με δυνατότητα ελέγχου της ακρίβειας όσων πιστοποιούνται με οποιονδήποτε τρόπο από το δικαστήριο)," ενώ, από την προαναφερόμενη επισκόπηση της προσκομισθείσας στο ως άνω Δικαστήριο παραπάνω ιατρικής γνωμάτευσης, προκύπτει ότι αυτή έχει εκδοθεί από ιατρό που υπηρετεί στα Περιφερειακά Ιατρεία, που είναι Δημόσιες Μονάδες Υπηρεσιών Π.Φ.Υ. (άρθρο 3 παρ.1 Ν.4486/2017), που παρέχουν υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας.
Συνεπώς, η συμπροσβαλλόμενη επί της αναβολής παρεμπίπτουσα απόφαση, με τελείως ασαφή αιτιολογία καταλήγει στην παραδοχή ότι η ως άνω γνωμάτευση δεν προέρχεται από ιατρό πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, αλλά είναι γνωμάτευση ιδιώτη ιατρού, ενώ, σύμφωνα και μ' όσα προαναφέρθηκαν στην προεκτεθείσα νομική σκέψη, υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας παρέχονται τόσο από ιατρούς ενταγμένους σε Δημόσια Μονάδα Παροχής Υπηρεσιών Π.Φ.Υ. , (ήτοι Κέντρα Υγείας με τα υπαγόμενα σ' αυτά Περιφερειακά Ιατρεία κ.λ.π.), όπως εν προκειμένω ο ως άνω ιατρός Περιφερειακού Ιατρείου, που είναι Δημόσια Μονάδα Υπηρεσιών Π.Φ.Υ. , ή από ιδιώτες προσωπικούς ιατρούς συμβεβλημένους με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Επιπλέον, με ασαφή αιτιολογία καταλήγει στην παραδοχή ότι στην προσκομισθείσα ιατρική γνωμάτευση δεν αναφέρεται ρητά αδυναμία μετακίνησης του εξετασθέντος ασθενή Δ. Δ. ή αναγκαιότητα κλινοστατισμού του, παρόλο που μ' αυτή χορηγείται στον ασθενή αναρρωτική άδεια τριών (3) ημερών, ήτοι βεβαιώνεται αδυναμία προσέλευσης αυτού στην εργασία του. Επομένως, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, που δεν διέλαβε στην συμπροσβαλλόμενη παρεμπίπτουσα απόφαση την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αναιτιολόγητα απέρριψε το αίτημα του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης και εν συνεχεία καθ' υπέρβαση της εξουσίας του και παράνομα προέβη στην απόρριψη της έφεσης του αναιρεσείοντος ως ανυποστήρικτης και ως εκ τούτου υπέπεσε στις αναιρετικές πλημμέλειες του άρθρου 510 παρ.1 Δ', Θ' και Η' του ΚΠΔ. Κατά συνέπεια οι λόγοι αναίρεσης, με τους οποίους η προσβαλλόμενη απόφαση πλήττεται για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, υπέρβαση εξουσίας και παράνομη απόρριψη της έφεσης ως ανυποστήρικτης, είναι βάσιμοι και πρέπει να γίνουν δεκτοί, όπως και η κρινομένη αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της. Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε αυτήν, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από Δικαστές άλλους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθ. 32/2024 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Κέρκυρας.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την κρινόμενη υπόθεση, για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2026.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Απριλίου 2026.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή