Αριθμός 1129/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παναγιώτη Βενιζελέα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Φωτεινή Μηλιωνη και Γεσθημανή Τσουλφόγλου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ουρανίας Σταθέα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2026, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. …/2026 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Με κατηγορούμενους τους: 1. Δ. Τ. του Χ., κάτοικο ..., 2. Κ. Ζ. του Ι., κάτοικο ..., 3. Α. Τ. του Χ., κάτοικο ..., 4. Δ. Θ. του Π., κάτοικο ..., 5. Δ. Κ. του Σ., κάτοικο ..., 6. Χ. Κ. του Γ., κάτοικο ..., 7. Α. Π. του Κ., κάτοικο ..., 8. Σ. Σ. του Π., κάτοικο ..., 9. Μ. Κ. του Γ., κάτοικο ..., 10. Σ. Δ. του Ν., κάτοικο ..., 11. Δ. Κ. του Α., κάτοικο ... και 12. Φ. Μ. του Ε., κάτοικο ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, εφόσον δεν κλητεύθηκαν.

Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία …2026 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Σ. Τ. και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό …/2026.

Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ουρανία Σταθέα εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Φλωρίδη, σε ορθή επανάληψη με αριθμό …2026, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα : "Εισάγω στο Δικαστήριο Σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 485 παρ. 1 εδ. α ΚΠΔ, την υπ' αριθμ. …/2026 αναίρεση κατά του υπ' αριθμ. …/2026 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα :

Η ανωτέρω αναίρεση ασκήθηκε σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και για τους διαλαμβανόμενους σ' αυτή νόμιμους και βάσιμους λόγους, στους οποίους και αύθις αναφέρομαι. Επομένως η ως άνω αναίρεση πρέπει να γίνει τυπικά και ουσιαστικά δεκτή, να αναιρεθεί το προσβαλλόμενο βούλευμα και να μη γίνει κατηγορία κατά των ως άνω κατηγορουμένων.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΦΛΩΡΙΔΗΣ".

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εισάγεται ενώπιον του Αρείου Πάγου (Ζ' Ποινικό Τμήμα) η με αριθμό …2026 αίτηση αναιρέσεως του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία στρέφεται κατά του …/2026 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με το οποίο έγινε τυπικά δεκτή και απορρίφθηκε στην ουσία της η με αριθμό …2026 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κατά του …/2026 παραπεμπτικού βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών και επικυρώθηκε το παραπεμπτικό αυτό βούλευμα.
Κατά το άρθρο 483 παρ. 3 ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 145 Ν. 4855/2021, "Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί, εφόσον δεν έχει ήδη ασκηθεί έφεση από τον εισαγγελέα εφετών, να ζητήσει την αναίρεση οποιουδήποτε βουλεύματος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκδίδονται αμετακλήτως, με σχετική δήλωση στον γραμματέα του Αρείου Πάγου, μέσα στην προθεσμία που ορίζεται από το άρθρο 480, το δεύτερο εδάφιο του οποίου εφαρμόζεται και σε αυτήν την περίπτωση. Η προθεσμία για την αίτηση αναίρεσης κατά του βουλεύματος του συμβουλίου πλημμελειοδικών αρχίζει για τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών και τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου από τη λήξη της προθεσμίας έφεσης του εισαγγελέα εφετών και του κατηγορουμένου. Μετά την προθεσμία αυτή ο ίδιος ο εισαγγελέας μπορεί να ασκήσει αναίρεση του βουλεύματος υπέρ του νόμου και για οποιαδήποτε παράβαση των διατάξεων που αφορούν την προδικασία χωρίς να βλάπτονται τα δικαιώματα των διαδίκων". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, προς το σκοπό διόρθωσης τυχόν εσφαλμένων δικαιοδοτικών κρίσεων και επανορθώσεως τυχόν εσφαλμένων αποφάσεων, δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά παντός βουλεύματος, και για όλους τους λόγους του άρθρου 484 παρ. 1 ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 146 Ν. 4855/2021, με σχετική δήλωση στον Γραμματέα του Αρείου Πάγου μέσα στην προθεσμία του ενός μηνός που ορίζεται από το άρθρο 480, η οποία για την αίτηση αναίρεσης κατά βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών αρχίζει από την λήξη της προθεσμίας έφεσης του Εισαγγελέα Εφετών, η οποία είναι επίσης προθεσμία ενός μηνός και αρχίζει από την έκδοση του βουλεύματος (άρθρ.306 εδ. τελ.ΚΠΔ.), προθεσμίες που αναστέλονται κατά το χρονικό διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου, κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 4 ΚΠΔ. Μετά την προθεσμία αυτή ο ίδιος ο Εισαγγελέας μπορεί να ασκήσει αναίρεση του βουλεύματος υπέρ του νόμου και για οποιαδήποτε παράβαση των διατάξεων που αφορούν την προδικασία χωρίς να βλάπτονται τα δικαιώματα των διαδίκων (ΑΠ 674/2025, ΑΠ 1330/2023, ΑΠ 443/2023). Η ανωτέρω αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα, αφού έγινε με δήλωση στη γραμματέα του ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου συνταχθείσης σχετικής εκθέσεως με αριθμό …2026, που υπογράφεται από τους προαναφερόμενους (άρθρα 474 παρ. 1, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 141 Ν. 4855/2021, 508 ΚΠΔ), εμπρόθεσμα, δηλαδή εντός ενός μηνός από την έκδοση του βουλεύματος στις …2026, δεδομένου ότι το χρονικό διάστημα από … έως … Αυγούστου δεν υπολογίζεται, όπως προαναφέρθηκε, και περιέχει, από τους λόγους αναίρεσης του άρθρου 484 παρ.1 ΚΠΔ, όπως ισχύει, αυτούς της α) εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, που εφαρμόστηκαν στο βούλευμα, και β) της έλλειψης της επιβαλλόμενης από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδικής αιτιολογίας. Σημειώνεται ότι όλοι οι κατηγορούμενοι έχουν λάβει γνώση του περιεχομένου της αίτησης αναίρεσης, κατ' άρθρο 485 παρ.2 Κ.ΠοινΔ. , καθώς και των σχετικών υπ' αριθμ. … και …/2026 εισαγωγικών εγγράφων της προτάσεως του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, όπως προκύπτει από την σχετική από …2026 βεβαίωση της Γραμματέως του Αρείου Πάγου Ε. Β. , εκ τούτων δε οι ένατος και δέκατος των κατηγορουμένων υπέβαλαν και υπόμνημα, όπου εκθέτουν τις απόψεις τους. Κατά τη διάταξη του άρθρου 29 παρ. 1 του Ν. 4139/2013 " Όποιος, για δική του αποκλειστικά χρήση, με οποιονδήποτε τρόπο προμηθεύεται ή κατέχει ναρκωτικά, σε ποσότητες που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική του χρήση ή κάνει χρήση αυτών ή καλλιεργεί φυτά κάνναβης σε αριθμό ή έκταση που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική του χρήση, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι πέντε (5) μηνών. Η διαπίστωση σκοπού εξυπηρέτησης της δικής του αποκλειστικά χρήσης γίνεται με συνεκτίμηση του είδους, της καθαρότητας και της ποσότητας του συγκεκριμένου ναρκωτικού, σε συνδυασμό με τη συχνότητα χρήσης, την ημερήσια δόση και τις ιδιαίτερες ανάγκες χρήσης του συγκεκριμένου χρήστη", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 και 2 του ιδίου νόμου "1. Με τον όρο "ναρκωτικά", κατά την έννοια του νόμου αυτού, νοούνται ουσίες με διαφορετική χημική δομή και διαφορετική δράση στο κεντρικό νευρικό σύστημα και με κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα τη μεταβολή της θυμικής κατάστασης του χρήστη και την πρόκληση εξάρτησης διαφορετικής φύσης, ψυχικής ή και σωματικής και ποικίλου βαθμού, καθώς και την ανακούφιση των χρονίως πασχόντων από τα συμπτώματα συγκεκριμένης νόσου, για την οποία αυτές κρίνονται ιατρικά επιβεβλημένες. 2. Οι ουσίες που υπάγονται στα ναρκωτικά περιλαμβάνονται ιδίως στους πίνακες Α', Β', Γ' και Δ', οι οποίοι αναφέρονται στην παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 3459/2006 (Α' 103), όπως έχουν τροποποιηθεί με αποφάσεις που έχουν εκδοθεί κατ' εξουσιοδότηση της παρ. 3 του άρθρου 1 του ν. 3459/2006", στις οποίες περιλαμβάνεται και η ινδική κάνναβις. Κατά το άρθρο 231 παρ. 1 του ΠΚ, " Όποιος εν γνώσει ματαιώνει τη δίωξη άλλου για κακούργημα ή πλημμέλημα που διέπραξε τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία (3) έτη ή χρηματική ποινή". Για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος αυτού, απαιτείται αντικειμενικώς: α) τέλεση κακουργήματος ή πλημμελήματος από άλλον, στο οποίο δεν συμμετέχει με οποιονδήποτε τρόπο (ως συναυτουργός, ηθικός αυτουργός ή συνεργός) ο υποθάλπων και β) πράξη, η οποία μπορεί να συνίσταται και σε παράλειψη του υποθάλποντος, πράγμα το οποίο συμβαίνει, όταν ο υποθάλπων έχει ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να επιχειρήσει την παραλειφθείσα ενέργεια (άρθρο 15 του ΠΚ), επιφέρουσα ματαίωση της δίωξης του δράστη ή της εκτέλεσης της ποινής που επιβλήθηκε γι' αυτή. Ως ματαίωση της δίωξης νοείται η ματαίωση της ποινικής δίωξης ή της εξακολούθησης αυτής. Το έγκλημα αυτό θεωρείται τετελεσμένο και όταν με την ενέργεια του υπαιτίου, επιτυγχάνεται η για μεγάλο ή και μακρό χρονικό διάστημα παρεμπόδιση της δικαστικής αρχής να θέσει τον υπαίτιο στη διάθεση της δικαιοσύνης ή και να ασκήσει κατ' αυτού ποινική δίωξη, ασχέτως αν αυτά έχουν επιτευχθεί μεταγενέστερα. Η ματαίωση της δίωξης δεν εξαρτάται από το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η ποινική διαδικασία, δηλαδή εάν πρόκειται για την προδικασία ή την κύρια διαδικασία. Υποκειμενικώς απαιτείται δόλος του δράστη, ο οποίος περιέχει τη γνώση ότι διαπράχθηκε κακούργημα ή πλημμέλημα ή ότι έχει επιβληθεί ποινή και τη θέληση ματαίωσης της δίωξης ή της εκτέλεσης της ποινής, μη αρκούντος του ενδεχόμενου δόλου(ΑΠ 153/2019, AΠ 604/2009).

Κατά το άρθρο 330 παρ. 1 ΠΚ " Όποιος με σωματική βία ή απειλή σωματικής βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης εξαναγκάζει άλλον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή για τις οποίες ο παθών δεν έχει υποχρέωση, τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο έτη ή χρηματική ποινή, ανεξάρτητα αν το απειλούμενο κακό στρέφεται εναντίον εκείνου που απειλείται ή κάποιου από τους οικείους του". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι τα στοιχεία του εγκλήματος της παράνομης βίας είναι: α) εξαναγκασμός άλλου, σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή για τις οποίες ο παθών δεν έχει υποχρέωση, β) ο εξαναγκασμός αυτός να γίνει με τη χρήση της σωματικής βίας ή απειλής σωματικής βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης, γ) δόλος (αρκεί και ενδεχόμενος) στον οποίο περιλαμβάνεται η γνώση ότι η απειλούμενη πράξη ή παράλειψη είναι παράνομη και η βούληση του δράστη να εξαναγκάσει τον άλλο σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή σε κάτι στο οποίο εκείνος δεν υποχρεούται και δ) αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ σωματικής βίας ή της απειλής σωματικής βίας κ.λ.π. , και της πράξης παράλειψης ή ανοχής του θύματος (ΑΠ 1041/2010). Από τη διάταξη του άρθρου 46 παρ. 1 ΠΚ, κατά την οποία "Με την ποινή του αυτουργού τιμωρείται όποιος με πρόθεση προκάλεσε σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη που διέπραξε", προκύπτει ότι για την ύπαρξη ηθικής αυτουργίας απαιτούνται: α) Πρόκληση από τον ηθικό αυτουργό σε κάποιον άλλο της απόφασης να διαπράξει ορισμένη πράξη, η πρόκληση δε αυτή μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο, όπως υπόσχεση ή χορήγηση αμοιβής, πειθώ απειλή κ.λ.π. , β) η τέλεση εκ μέρους του φυσικού αυτουργού τουλάχιστον απόπειρας του εγκλήματος η διάπραξη από τον άλλον της πράξης αυτής, δηλαδή η πράξη του φυσικού αυτουργού να πραγματώνει την αντικειμενική υπόσταση ενός εγκλήματος, έστω και σε απόπειρα και να μην αίρεται από κάποιο λόγο ο άδικος χαρακτήρας του τελευταίου και γ) δόλος του ηθικού αυτουργού, δηλαδή ηθελημένη πρόκληση της απόφασης για τη διάπραξη από τον άλλο της αντικειμενικής υπόστασης ορισμένου εγκλήματος με γνώση και θέληση ή αποδοχή της συγκεκριμένης εγκληματικής πράξης (ΑΠ 492/2026, ΑΠ 1132/2025, ΑΠ 1058/2022). Σύμφωνα με το άρθρο 45 του ΠΚ, "Αν δύο ή περισσότεροι πραγμάτωσαν από κοινού, εν όλω ή εν μέρει, τα στοιχεία της περιγραφόμενης στον νόμο αξιόποινης πράξης, καθένας τους τιμωρείται ως αυτουργός". Με τον όρο "από κοινού", με τον οποίο εκφράζεται η έννοια της συναυτουργίας, νοείται αντικειμενικά μεν η σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξης και υποκειμενικά ο κοινός δόλος, δηλαδή ότι ο κάθε συμμέτοχος θέλει ή αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υπόστασης του διαπραττόμενου εγκλήματος, γνωρίζοντας ότι και οι λοιποί συμμέτοχοι πράττουν με δόλο τέλεσης του ίδιου εγκλήματος. Η σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξης μπορεί να συνίσταται ή στο ότι καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος ή ότι το έγκλημα πραγματώνεται με συγκλίνουσες επί μέρους πράξεις των συμμέτοχων, ταυτόχρονες ή διαδοχικές (ΟλΑΠ 1/2020, ΑΠ 100/2026, ΑΠ 185/2025). Κατά το άρθρο 211 ΚΠΔ "Η μαρτυρική κατάθεση ή η παροχή εξηγήσεων ή η απολογία προσώπου συγκατηγορουμένου για την ίδια πράξη δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για την καταδίκη του κατηγορουμένου αν δεν υπάρχει και άλλο ρητά κατονομαζόμενο στην απόφαση αποδεικτικό μέσο". Με βάση τη διάταξη αυτή απαγορεύεται η αποδεικτική αξιοποίηση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνης της μαρτυρικής κατάθεσης ή της απολογίας του, καθώς και της μαρτυρικής κατάθεσης άλλου προσώπου που έχει ως μοναδική πηγή της πληροφόρησής του τον συγκατηγορούμενο (ΑΠ 1135/2025, ΑΠ 9/2023, ΑΠ 471/2016, ΑΠ 1278/2012). Ως συγκατηγορούμενος για την εφαρμογή της ανωτέρω διάταξης πρέπει να θεωρηθεί όχι μόνο με την έννοια των άρθρων 45 έως 49 ΠΚ συναυτουργός, ηθικός αυτουργός, συνεργός, αλλά και κάθε άλλος του οποίου η αξιόποινη πράξη στηρίζεται στο ίδιο βιοτικό συμβάν, όπως η κατάθεση ή η απολογία του κατηγορουμένου, οπότε ανεξάρτητα αν χωρίσθηκε η δίκη γι' αυτούς, λόγω διαφορετικής αρμοδιότητας των δικαστηρίων, που είναι αρμόδια για να δικάσουν τις κατηγορίες εκάστου, δεν παύει η ιδιότητά τους, ως συγκατηγορουμένων (Ν. 4620/2019) , όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 117 Ν. 4855/2021 και ήταν σε ισχύ κατά τον χρόνο έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης (ΑΠ 1135/2025, ΑΠ 9/2023, ΑΠ 908/2023, ΑΠ 300/2014). Ειδικότερα, από τη διάταξη αυτή, η παράβαση της οποίας επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, κατά τα άρθρα 510 παρ. 1 στοιχ. Α' και 171 παρ. 1 περ. δ' ΚΠΔ, προκύπτει ότι αποκλείεται η στήριξη της καταδίκης κατηγορουμένου σε μόνη τη μαρτυρική κατάθεση ή την παροχή εξηγήσεων ή την απολογία συγκατηγορουμένου, αλλά δεν αποκλείεται η συνεκτίμηση της μαρτυρικής κατάθεσης ή της απολογίας συγκατηγορουμένου μαζί με τις άλλες αποδείξεις. Ειδικότερα, το ανωτέρω άρθρο 211 ΚΠΔ δεν εισάγει ευθεία αποδεικτική απαγόρευση, αλλά στην πραγματικότητα είναι κανόνας αξιολόγησης των αποδεικτικών στοιχείων, ο οποίος λειτουργεί διευκρινιστικά και συμπληρωματικά στη βασική αρχή του άρθρου 177 ΚΠΔ, την οποία δεν καταλύει, ούτε άλλωστε απαγορεύει την αξιοποίηση της απολογίας ή της μαρτυρικής κατάθεσης του συγκατηγορουμένου, η οποία δεν παύει να αποτελεί αποδεικτικό μέσο, απλώς παρέχεται οδηγία στο δικαστήριο να μην αρκείται στη μαρτυρία ή απολογία του συγκατηγορουμένου για την αναζήτηση της αλήθειας, αλλά να επεκτείνει την αναζήτησή του και σε άλλα στοιχεία και να προσπαθεί να τεκμηριώσει όσο το δυνατόν καλύτερα τη δικανική του πεποίθηση. Δεν παραβιάζεται όμως η ανωτέρω διάταξη, όταν το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του για την ενοχή του κατηγορουμένου, δεν στηρίζεται αποκλειστικά στη μαρτυρική κατάθεση ή στην απολογία του συγκατηγορουμένου, αλλά συνδυαστικά τόσο σ' αυτή όσο και σε άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία πρέπει να κατονομάζονται ρητά στην απόφασή του. Η κατά παραβίαση του άρθρου 211 ΚΠΔ, κρίση του δικαστηρίου, που στηρίζεται σε μη επιτρεπόμενο αποδεικτικό μέσο, οδηγεί επίσης σε ελλιπή αιτιολογία της απόφασης και ίδρυση λόγου αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, καθόσον με τον ως άνω λόγο αναίρεσης ελέγχεται αναιρετικώς το παραδεκτό των αποδεικτικών μέσων από τα οποία προέκυψαν τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος. Εάν όμως, η περί ενοχής κρίση του δικαστηρίου στηρίζεται, εκτός από τέτοια μαρτυρική κατάθεση ή απολογία και σε άλλες αποδείξεις, η συνεκτίμηση απλώς μαρτυρικής κατάθεσης ή απολογίας συγκατηγορουμένου για την πράξη δεν δημιουργεί έλλειψη αιτιολογίας της απόφασης (ΑΠ 1135/2025, ΑΠ 908/2023, ΑΠ 653/2022, ΑΠ 10/2022, ΑΠ 1312/2022, ΑΠ 25/2020). Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 313 εδ. α' ΚΠΔ, "Το δικαστικό συμβούλιο αποφασίζει την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο του αρμόδιου δικαστηρίου, όταν διαπιστώσει ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις, οι οποίες στηρίζουν κατηγορία εναντίον του για ορισμένη πράξη". Αντιστρόφως, από τις διατάξεις των άρθρων 310 παρ. 1 και 311 παρ. 1 ΚΠΔ προκύπτει ότι το συμβούλιο αποφαίνεται ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία, όταν δεν υπάρχουν καθόλου ενδείξεις ή όταν οι υπάρχουσες δεν είναι σοβαρές και δεν δικαιολογούν την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο. Με τις διατάξεις αυτές καθιερώνεται αυτοτελές μέτρο αποδεικτικής κρίσεως, το οποίο διαφοροποιείται, αφενός, από την απλή υπόνοια που αρκεί για την έναρξη ή την πρόοδο επιμέρους πράξεων της προδικασίας και, αφετέρου, από την πλήρη δικανική πεποίθηση περί ενοχής, η οποία απαιτείται για την έκδοση καταδικαστικής αποφάσεως. Ως επαρκείς ενδείξεις νοούνται τα συγκεκριμένα πραγματικά και αποδεικτικά δεδομένα τα οποία, εκτιμώμενα συνολικά και σε συνδυασμό μεταξύ τους, καθιστούν σοβαρά πιθανή την τέλεση της αποδιδόμενης πράξεως από τον κατηγορούμενο και δικαιολογούν την υποβολή της κατηγορίας στη δοκιμασία της επ' ακροατηρίου διαδικασίας. Δεν απαιτείται, κατά το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, να έχει σχηματισθεί πλήρης δικανική πεποίθηση ή βεβαιότητα περί της ενοχής, αφού η οριστική κρίση επ' αυτής ανήκει αποκλειστικά στο δικαστήριο της ουσίας. Δεν αρκεί, όμως, ούτε η απλή δυνατότητα τελέσεως της πράξεως από τον κατηγορούμενο, η δημιουργία αόριστων υπονοιών ή η διαπίστωση ότι ορισμένα περιστατικά είναι απλώς συμβατά προς την ενοχή του. Απαιτείται θετική και συγκεκριμένη αποδεικτική βάση, από την οποία να προκύπτει ότι η κατηγορία εμφανίζει ουσιαστική πιθανότητα ευδοκιμήσεως και δεν στηρίζεται σε υποθέσεις, εικασίες ή συλλογισμούς που προϋποθέτουν την απόδειξη μη αποδειχθέντων περιστατικών. Έτσι οι ενδείξεις θεωρούνται σοβαρές όταν πιθανολογούν την ενοχή του κατηγορουμένου ή όταν από το αποδεικτικό υλικό προκύπτει ότι τα πραγματικά περιστατικά στα οποία αυτές στηρίζονται πρέπει να υποβληθούν στη δοκιμασία της επ' ακροατηρίου διαδικασίας, ενώ δεν είναι σοβαρές όταν, αυτοτελώς εξεταζόμενες, δεν πιθανολογούν την ενοχή ή κλονίζονται από άλλα αποδεικτικά στοιχεία ικανά να οδηγήσουν σε απαλλακτική κρίση. Η κρίση περί υπάρξεως επαρκών ενδείξεων σχηματίζεται από τη συνολική αξιολόγηση όλων των αποδεικτικών μέσων που συγκεντρώθηκαν κατά την προδικασία και όχι από την αποσπασματική επιλογή ορισμένων μόνον στοιχείων. Το συμβούλιο οφείλει να συνεκτιμά τόσο τα στοιχεία που στηρίζουν την κατηγορία όσο και εκείνα που την αποδυναμώνουν ή συνηγορούν υπέρ της εκδοχής του κατηγορουμένου και, ύστερα από τη μεταξύ τους αντιπαραβολή, να κρίνει αν τα πρώτα διατηρούν την απαιτούμενη αποδεικτική ισχύ. Η άποψη ότι η εξουσία του Δικαστικού Συμβουλίου περιορίζεται στην αναζήτηση επαρκών ενδείξεων, οπότε αν υπάρξουν, παραπέμπει τον κατηγορούμενο και δεν αξιολογεί τα αντίθετα αποδεικτικά στοιχεία, που μπορούν να τις εκμηδενίσουν ή να τις αποδυναμώσουν σε βαθμό που να μη στηρίζουν την κατηγορία, όχι μόνο δεν είναι σύμφωνη προς τις ανωτέρω διατάξεις αλλά αντιστρατεύεται και τη λογική, αφού δεν είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για επαρκείς ενδείξεις σε βάρος κατηγορουμένου, αν από άλλα αποδεικτικά στοιχεία της δικογραφίας οι ενδείξεις αυτές αποδυναμώνονται σε βαθμό που να μην στηρίζουν την κατηγορία οπότε θα πρόκειται για ανεπαρκείς και όχι επαρκείς (σοβαρές) ενδείξεις (ΟλΑΠ 9/2001, ΑΠ 353/2004).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 484 παρ.1 στοιχ. δ' του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως του βουλεύματος αποτελεί η έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλεται από το άρθρο 139 του ίδιου Κώδικα και το άρθρο 93 παρ.3 του Συντάγματος. Ο ως άνω αναιρετικός λόγος ιδρύεται τόσο όταν δεν υπάρχει καθόλου αιτιολογία όσο και όταν υπάρχει αλλά αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, όταν δηλαδή δεν περιέχονται στο βούλευμα ή στην απόφαση, και μάλιστα σε σχέση με κάθε κεφάλαιο αυτών, με σαφήνεια, χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν ως προς την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προέκυψαν και οι σκέψεις με βάση τις οποίες υπήχθησαν στον κανόνα ουσιαστικού ποινικού δικαίου που εφαρμόστηκε (ΑΠ 674/2025, ΑΠ 514/2023). Επίσης, κατά το άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ.β' του ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως του βουλεύματος αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν ο δικαστής αποδίδει σ' αυτή διαφορετική έννοια από εκείνην που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν ο δικαστής δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε στη διάταξη που εφαρμόστηκε (ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 674/2025, ΑΠ 335/2023, ΑΠ 650/2019). Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που αποτελεί λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ υπάρχει και όταν η παράβαση γίνεται εκ πλαγίου, για το λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτός από τον Άρειο Πάγο ο έλεγχος για την ορθή ή όχι εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (ΟλΑΠ 3/2008, ΑΠ 674/2025, ΑΠ 548/2023, ΑΠ 230/2020, ΑΠ 160/2020, ΑΠ 28/2017). Η εσφαλμένη ερμηνεία μπορεί να αναφέρεται και σε άλλη διάταξη νόμου, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης (ΑΠ 674/2025ΑΠ 796/2023, ΑΠ 353/2023, ΑΠ 782/2022).

Στην προκειμένη περίπτωση με το …/2026 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών παραπέμφθηκαν στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών οι κατηγορούμενοι : 1) Τ. Δ. του Χ., κάτοικος ..., 2) Ζ. Κ. του Ι., κάτοικος ..., 3) Τ. Α. του Χ., κάτοικος ..., 4) Θ. Δ. του Π., κάτοικο ..., 5) Κ. Δ. του Σ., κάτοικος ..., 6) Κ. Χ. του Γ., κάτοικος ..., 7) Π. Α. του Κ., κάτοικος ..., 8) Σ. Σ. του Π., κάτοικος ..., 9) K. Μ. του Γ., κάτοικο ..., 10) Δ. Σ. του Ν., κάτοικος ..., 11) Κ. Δ. του Α., κάτοικος ..., και 12) Μ. Φ. του Ε., κάτοικος ..., για να δικαστούν ως υπαίτιοι του ότι :

Στους ακόλουθους τόπους στις …2021 τέλεσαν τα ακόλουθα αδικήματα, που τιμωρούνται κατά το νόμο με πρόσκαιρη στερητική της ελευθερίας ποινή (φυλάκιση) ή και χρηματική ποινή, ειδικότερα δε :

1) Στο … οι πρώτος, δεύτερος, τρίτος και τέταρτος εκ των κατηγορουμένων, Τ. Δ. του Χ., Ζ. Κ. του Ι., Τ. Α. του Χ. και Θ. Δ. του Π., χωρίς να έχουν αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών, για δική τους αποκλειστικά χρήση, με πρόθεση προμηθεύτηκαν από κοινού με οποιονδήποτε τρόπο και κατελήφθησαν να κατέχουν ναρκωτικά σε ποσότητα που δικαιολογείται μόνο για την ατομική τους χρήση και συγκεκριμένα στον προαναφερόμενο τόπο και χρόνο, χωρίς να έχουν αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών, για δική τους αποκλειστικά χρήση, με πρόθεση προμηθεύτηκαν από κοινού από άγνωστο άτομο και κατελήφθησαν να κατέχουν από κοινού μικροποσότητα ινδικής κάνναβης, εντός τεσσάρων αυτοσχέδιων συσκευασιών, συνολικού μικτού βάρους 8,9 γραμμαρίων περίπου.

2) Στο … οι πέμπτος, έκτος, έβδομος και όγδοος εκ των κατηγορουμένων, Κ. Δ. του Σ., Κ. Χ. του Γ., Π. Α. του Κ. και Σ. Σ. του Π., εν γνώσει ματαίωσαν από κοινού τη δίωξη άλλων για πλημμέλημα, που διέπραξαν και συγκεκριμένα στον προαναφερόμενο τόπο επί της συμβολής των οδών … στο … Αττικής, κατά τον προαναφερόμενο χρόνο (…2021) έχοντας την ιδιότητα των αστυνομικών και δη όντας μέλη της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. , ευρισκόμενοι σε διατεταγμένη υπηρεσία, αν και σε τυχαίο έλεγχο, που διενέργησαν στους πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο εκ των συγκατηγορουμένων τους, ήτοι τους : α) Τ. Δ. του Χ., β) Ζ. Κ. του Ι., γ) Τ. Α. του Χ. και δ) Θ. Δ. του Π., κατέλαβαν αυτούς να κατέχουν από κοινού μικροποσότητα ινδικής κάνναβης, εντός τεσσάρων αυτοσχέδιων συσκευασιών, συνολικού μικτού βάρους 8,9 γραμμαρίων περίπου, αντί να τους συλλάβουν, ως είχαν κατ' άρθρο 275 Κ.Π.Δ. υποχρέωση και να τους οδηγήσουν στο κατά τόπο αρμόδιο Τμήμα Ασφαλείας Αμαρουσίου, ώστε να σχηματισθεί σχετική δικογραφία σε βάρος τους, τους άφησαν ελεύθερους, ματαιώνοντας, έτσι, εν γνώσει τη σε βάρος τους δίωξη για το πλημμέλημα της προμήθειας και κατοχής ναρκωτικών ουσιών προς ιδία χρήση από κοινού.

3) Στους ακόλουθους τόπους οι ένατος, δέκατος, ενδέκατος και δωδέκατος εκ των κατηγορουμένων, Κ. Μ. του Γ., Δ. Σ. του Ν., Κ. Δ. του Α. και Μ. Φ. του Ε., με πρόθεση προκάλεσαν σε άλλους την απόφαση να τελέσουν την άδικη πράξη, που διέπραξαν και συγκεκριμένα στον προαναφερόμενο χρόνο ο μεν δωδέκατος κατηγορούμενος Μ. Φ. του Ε., στο … , ως επικεφαλής βάρδιας (επόπτης) της Άμεσης Δράσης … , με φραστικές προτροπές, πειθώ, φορτικότητα και συνεχείς και επίμονες παραινέσεις, τελεσθείσες άμεσα προς τους πέμπτο, έκτο, έβδομο και όγδοο εκ των συγκατηγορουμένων του, ήτοι τους 4 αστυνομικούς της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. : Κ. Δ. του Σ., Κ. Χ. του Γ., Π. Α. του Κ. και Σ. Σ. του Π., οι δε ένατος, δέκατος και ενδέκατος εκ των κατηγορουμένων, ήτοι ο Κ. Μ. του Γ. ως τότε Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, ο Δ. Σ. του Ν. ως τότε Διοικητής της Άμεσης Δράσης … και ο Κ. Δ. του Α. ως τότε Υποδιοικητής της Άμεσης Δράσης … , στην … , με φραστικές προτροπές, πειθώ, φορτικότητα και συνεχείς και επίμονες παραινέσεις, τελεσθείσες έμμεσα προς τους πέμπτο, έκτο, έβδομο και όγδοο εκ των συγκατηγορουμένων τους, ήτοι τους 4 αστυνομικούς της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. : Κ. Δ. του Σ., Κ. Χ. του Γ., Π. Α. του Κ. και Σ. Σ. του Π. και ειδικότερα διά της διαβίβασης σχετικής παρά το νόμο εντολής διαδοχικά : i) από τον τότε αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. ένατο κατηγορούμενο Κ. Μ. του Γ. προς τους Δ. Σ. του Ν. και Κ. Δ. του Α., τότε Διοικητή και Υποδιοικητή, αντίστοιχα, της Άμεσης Δράσης … (συνοδευόμενης της εντολής και από απειλές, όσον αφορά ειδικότερα τον Δ. Σ.), ii) από τους τότε Διοικητή και Υποδιοικητή, αντίστοιχα, της Άμεσης Δράσης … δέκατο και ενδέκατο εκ των κατηγορουμένων, Δ. Σ. του Ν. και Κ. Δ. του Α., προς τον Μ. Φ. του Ε., επικεφαλής βάρδιας (επόπτη) της Άμεσης Δράσης … και iii) από τον επικεφαλή βάρδιας (επόπτη) της Άμεσης Δράσης … δωδέκατο κατηγορούμενο Μ. Φ. του Ε., ο οποίος μετέβη στο … στο σημείο ελέγχου των τεσσάρων πρώτων κατηγορουμένων στη συμβολή των οδών … , προς τους 4 αστυνομικούς της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. : Κ. Δ. του Σ., Κ. Χ. του Γ., Π. Α. του Κ. και Σ. Σ. του Π., προκάλεσαν στους ανωτέρω 4 αστυνομικούς της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. την απόφαση να τελέσουν την ανωτέρω υπό στοιχ. 2 της παρούσας περιγραφόμενη πράξη της υπόθαλψης εγκληματία από κοινού και κατά συρροή.

4) Στην Αθήνα ο ένατος κατηγορούμενος Κ. Μ. του Γ. με απειλή παράνομης πράξης εξανάγκασε άλλον σε πράξη, για την οποία ο παθών δεν έχει υποχρέωση και συγκεκριμένα στο προαναφερόμενο τόπο και χρόνο ως τότε αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας με την απειλή περί άμεσης συνταξιοδότησης, που απηύθυνε στον Δ. Σ. του Ν., τότε Διοικητή της Άμεσης Δράσης … , σε περίπτωση μη συμμόρφωσής του, εξανάγκασε τον Δ. Σ. να δώσει σχετική παρά το νόμο εντολή προς τον Μ. Φ. του Ε., επικεφαλής βάρδιας (επόπτη) της Άμεσης Δράσης … και μέσω αυτού στους 4 αστυνομικούς της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. : Κ. Δ.. του Σ., Κ. Χ. του Γ., Π. Α. του Κ. και Σ. Σ., του Π., να αφήσουν ελεύθερους του 4 πρώτους κατηγορουμένους, Τ. Δ. του Χ., Ζ. Κ. του Ι., Τ. Α. του Χ. και Θ. Δ. του Π., αντί να τους συλλάβουν, ως είχαν κατ' άρθρο 275 Κ.Π.Δ. υποχρέωση και να τους οδηγήσουν στο κατά τόπο αρμόδιο Τμήμα Ασφαλείας … , ώστε να σχηματισθεί σχετική δικογραφία σε βάρος τους για το πλημμέλημα της προμήθειας και κατοχής ναρκωτικών ουσιών προς ιδία χρήση από κοινού. Ακολούθως ασκήθηκε έφεση κατά του ανωτέρω βουλεύματος από τον αρμόδιο Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, επί της οποίας εκδόθηκε το …/2026 αναιρεσιβαλλόμενο βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, το οποίο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Από τη συνεκτίμηση του συνόλου του αποδεικτικού υλικού της δικογραφίας και, ειδικότερα, των επίσημων υπηρεσιακών εγγραφών, των καταθέσεων και εξηγήσεων των εμπλεκομένων προσώπων, των εκθέσεων εξετάσεως των ηλεκτρονικών συσκευών, των ανακτηθέντων ψηφιακών αρχείων, της προσκομισθείσας τεχνικής εκθέσεως σχετικά με τη φύση των απεικονιζόμενων φυτικών υλικών, καθώς και των εγγράφων της διοικητικής και ποινικής διερευνήσεως, των απολογιών, των έγγραφων εξηγήσεων και των υπομνημάτων όλων των κατηγορουμένων (σημειώνεται ότι λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν στο σύνολό τους όλα τα αποδεικτικά μέσα της δικογραφίας, ήτοι το σύνολο των εγγράφων, των μαρτυρικών καταθέσεων, των έγγραφων εξηγήσεων, των απολογιών και των υπομνημάτων των κατηγορουμένων, καθώς και των εκθέσεων πραγματογνωμοσύνης και εξετάσεως των ψηφιακών πειστηρίων, η δε ονομαστική μνεία ορισμένων εξ αυτών γίνεται ενδεικτικώς, αφού όλα συνεκτιμήθηκαν για την κρίση του Συμβουλίου) προέκυψαν, κατά την κρίση του Συμβουλίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

I. Έκθεση των πραγματικών περιστατικών κατά τη νυκτερινή υπηρεσία της 21ης προς την …2021, από ώρα 19.00 έως 01.00, στην περιοχή ευθύνης του Τομέα … της Διευθύνσεως Άμεσης Δράσεως … εκτελούσε εποχούμενη περιπολία η ομάδα ΔΙ.ΑΣ. με κωδικό κλήσεως … Την ομάδα συγκροτούσαν ο πέμπτος κατηγορούμενος, Κ. Δ., οδηγός της πρώτης υπηρεσιακής μοτοσικλέτας, ο έκτος κατηγορούμενος, Κ. Χ., συνοδός της και επικεφαλής της ομάδας, ο έβδομος κατηγορούμενος, Π. Α., οδηγός της δεύτερης υπηρεσιακής μοτοσικλέτας, και ο όγδοος κατηγορούμενος, Σ. Σ., συνοδός της τελευταίας. Καθήκοντα επόπτη της ίδιας αλλαγής, με κωδικό … , ασκούσε ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., τότε Υπαστυνόμος Β' και προϊστάμενος της Γ' Αλλαγής του αρμόδιου Τμήματος ΔΙ.ΑΣ. Άμεσος ανώτερος του ήταν ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., τότε Υποδιοικητής της Διευθύνσεως Άμεσης Δράσεως … , ενώ Διοικητής της ίδιας Διευθύνσεως ήταν ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ. , Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας ήταν ο ένατος κατηγορούμενος, Κ. Μ. Μετά από προηγούμενη υπηρεσιακή ενέργεια στην οδό …, η ομάδα … άρχισε στις 20.30, στη συμβολή των οδών … , τον έλεγχο τριών σταθμευμένων οχημάτων και τεσσάρων νεαρών, δηλαδή του πρώτου κατηγορουμένου, Τ. Δ., του δεύτερου κατηγορουμένου, Ζ. Κ., του τρίτου κατηγορουμένου, Τ. Α., και του τέταρτου κατηγορουμένου, Θ. Δ. Οι τέσσερις νεαροί βρίσκονταν σε πάρκο, πλησίον ιερού ναού και κοντά στα σχήματά τους. Το σημείο του ελέγχου δεν ήταν τυχαίο. Επρόκειτο για απόμερη πλατεία με αραιή δόμηση, η οποία, κατά τα εκτιθέμενα στην περιλαμβανόμενη στη δικογραφία απομαγνητοφώνηση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού MEGA της … 2023, φερόταν κατά τους περίοικους ως τόπος συχνής συγκεντρώσεως νεαρών ατόμων και διακινήσεως ναρκωτικών ουσιών, για τον λόγο δε αυτόν είχε ζητηθεί η ενισχυμένη παρουσία ομάδων ΔΙ.ΑΣ. στην περιοχή. Το στοιχείο αυτό προέρχεται από δημοσιογραφική πηγή που δεν κατονομάζει τους αναφερόμενους περίοικους και δεν αξιολογείται ως αυτοτελής απόδειξη ούτε ως ένδειξη διακινήσεως ουσιών από τους ελεγχομένους, για τους οποίους προκύπτει κατοχή αποκλειστικώς προς ιδία χρήση. Συνεκτιμάται μόνον ως εξήγηση της στοχευμένης παρουσίας της ομάδας … στο συγκεκριμένο σημείο και της αυξημένης προσοχής με την οποία διενεργήθηκε ο έλεγχος. Ο τέταρτος κατηγορούμενος, Θ. Δ., είχε επιστρέφει από το Μιλάνο, όπου σπούδαζε, και είχε συναντηθεί με τους φίλους του, προκειμένου, κατά τις εξηγήσεις τους, να μεταβούν για φαγητό. Ο πέμπτος κατηγορούμενος, Κ. Δ., ο έκτος κατηγορούμενος, Κ. Χ., ο έβδομος κατηγορούμενος, Π. Α., και ο όγδοος κατηγορούμενος, Σ. Σ., ζήτησαν τα δελτία ταυτότητας των ελεγχομένων και τους υπέδειξαν να αποθέσουν τα αντικείμενα που έφεραν επάνω τους στη σέλα υπηρεσιακής μοτοσικλέτας. Εκεί τοποθετήθηκαν ταυτότητες, κινητά τηλέφωνα, μικρά χρηματικά ποσά ή κέρματα, χαρτάκια στριφτού τσιγάρου, περισσότεροι μεταλλικοί κυλινδρικοί τρίφτες και τέσσερις μικρές συσκευασίες φυτικού υλικού. Το φυτικό υλικό ήταν ινδική κάνναβη, συνολικού μικτού βάρους περίπου 8,9 γραμμαρίων, την οποία ο πρώτος κατηγορούμενος, Τ. Δ., ο δεύτερος κατηγορούμενος, Ζ. Κ., ο τρίτος κατηγορούμενος, Τ. Α., και ο τέταρτος κατηγορούμενος, Θ. Δ., κατείχαν από κοινού για περιστασιακή, αποκλειστικώς δική τους χρήση, χωρίς να έχουν αποκτήσει την έξη της χρήσεως. Η κρίση αυτή δεν διατυπώνεται ως απλή πιθανολόγηση. Στηρίζεται στις τρεις φωτογραφίες των αντικειμένων, στις οποίες απεικονίζονται τέσσερις αυτοσχέδιες συσκευασίες φυτικού υλικού μαζί με περισσότερους μεταλλικούς τρίφτες και χαρτάκια στριφτού τσιγάρου, στην αυθημερόν ιδιόχειρη σημείωση του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., όπου καταγράφονται τόσο ο αριθμός των συσκευασιών όσο και το βάρος τους, στα οικογενειακά μηνύματα των αμέσως επόμενων ωρών, στα οποία γίνεται ρητή αναφορά σε χασίς, και στο ίδιο το περιεχόμενο της κλήσεως του ένατου κατηγορουμένου, Κ. Μ., προς τον δέκατο, με την οποία ζητήθηκε η καταστροφή των ποσοτήτων, αίτημα που δεν νοείται επί καπνικών προϊόντων. Η απουσία εργαστηριακής ταυτοποιήσεως δεν αναιρεί τη διαπίστωση, διότι οφείλεται ακριβώς στην παράλειψη της κατασχέσεως που αποτελεί το αντικείμενο της κατηγορίας, το δε ακριβές καθαρό βάρος δεν αποτελεί στοιχείο της νομοτυπικής μορφής του άρθρου 29 παρ. 1 του ν. 4139/2013. Ο έλεγχος των στοιχείων των τεσσάρων νεαρών μέσω του φορητού υπηρεσιακού τερματικού απέβη αρνητικός μόνον υπό την έννοια ότι δεν προέκυψε προγενέστερη καταχώριση, εκκρεμότητα ή διωκτικό έγγραφο σε βάρος τους. Το αποτέλεσμα αυτό δεν αφορούσε και δεν μπορούσε να εξουδετερώσει την αυτοτελή διαπίστωση των αντικειμένων που βρίσκονταν ενώπιον των αστυνομικών. Κατά τη διάρκεια του ελέγχου γνωστοποιήθηκε ότι ο τέταρτος κατηγορούμενος, Θ. Δ., ήταν υιός του τότε Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Π. Θ. Ο ίδιος ανέλαβε, κατά την καταγεγραμμένη αυθημερόν εκδοχή, την ευθύνη για το σύνολο της ποσότητας, δήλωσε ότι οι τέσσερις φίλοι έκαναν περιστασιακή και όχι συστηματική χρήση και ζήτησε να επικοινωνήσει με τον υπασπιστή του πατέρα του, Δ. Μ. Το αίτημα αυτό δεν παρέμεινε χωρίς υπηρεσιακή συνέχεια. Από τη χρονική αλληλουχία, τις αυθημερόν ιδιόχειρες σημειώσεις και τις λίγο μεταγενέστερες οικογενειακές επικοινωνίες προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ότι η πληροφορία του ελέγχου διαβιβάστηκε στον Δ. Μ., υπασπιστή του τότε Υπουργού, και από εκεί έφθασε στον ένατο κατηγορούμενο, Κ. Μ., τότε Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας. Ο Δ. Μ. αρνήθηκε μεταγενεστέρως ότι δέχθηκε κλήση από τον τέταρτο κατηγορούμενο, Θ. Δ., ή ότι έλαβε γνώση του ελέγχου. Η άρνησή του αυτή συνεκτιμάται, δεν εξαλείφει όμως, κατά το παρόν στάδιο, τη σοβαρή ένδειξη της επικοινωνίας, επειδή η σχετική πληροφορία είχε ήδη αποτυπωθεί τη νύχτα του συμβάντος, πολύ πριν από την αποστρατεία και την καταγγελία του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ. Σχεδόν αμέσως ενεργοποιήθηκε και η υπηρεσιακή ιεραρχία της Άμεσης Δράσεως. Ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., ενημερώθηκε από την ομάδα … και μετέβη αυτοπροσώπως στο σημείο στις 20.45, δηλαδή δεκαπέντε μόλις λεπτά μετά την έναρξη του ελέγχου. Είδε τα πρόσωπα και τα αντικείμενα που είχαν τοποθετηθεί στη σέλα και, σύμφωνα με τις εξηγήσεις των τεσσάρων ελεγχομένων και τη μεταγενέστερη ψηφιακή διαδρομή των αρχείων, φωτογράφησε ή, πάντως, παρέλαβε και είχε υπό τον έλεγχό του επτά φωτογραφίες: τρεις των αντικειμένων και τέσσερις των οθονών του υπηρεσιακού τερματικού με τα στοιχεία ταυτότητας των ελεγχομένων.. Παράλληλα, περί τις 20.30, ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., ενώ βρισκόταν στο γραφείο του ως Διοικητής της Διευθύνσεως Άμεσης Δράσεως … , δέχθηκε τηλεφωνική κλήση από τον ένατο κατηγορούμενο, Κ. Μ. Δεδομένου ότι ο έλεγχος άρχισε στις 20.30 και ολοκληρώθηκε στις 21.50, η κλήση τοποθετείται εντός του πρώτου τμήματος του ελέγχου και πάντως μετά τη γνωστοποίηση της ιδιότητας του τέταρτου κατηγορουμένου και τη διαβίβαση της πληροφορίας προς το περιβάλλον του Κ. Μ.

Ο ακριβής χρόνος της κλήσεως δεν αποτελεί στοιχείο της υποστάσεως και θα διακριβωθεί με την προφορική διαδικασία. Κρίσιμο είναι ότι αυτή προηγήθηκε της αποδεσμεύσεως των ελεγχομένων και ότι το περιεχόμενό της προϋπέθετε ήδη γνώση της ανευρέσεως ναρκωτικών ουσιών. Ο ένατος κατηγορούμενος, Κ. Μ. , του ανέφερε ότι, σε έλεγχο της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. στη … , είχαν βρεθεί ναρκωτικές ουσίες σε παρέα νεαρών, μεταξύ των οποίων ήταν ο υιός του Υπουργού, και του ζήτησε να μη γίνει προσαγωγή, να μη σχηματιστεί δικογραφία και να καταστραφούν οι ποσότητες. Ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., αντέτεινε αρχικώς ότι η προσαγωγή και ο σχηματισμός της δικογραφίας ανήκαν στην αρμοδιότητα του οικείου Τμήματος Ασφαλείας και ότι δεν μπορούσε να επέμβει προς ματαίωση της νόμιμης διαδικασίας. Ο ένατος κατηγορούμενος, Κ. Μ., επέμεινε, του ζήτησε επιτακτικά να "λύσει το θέμα" και τον απείλησε ότι, αν δεν συμμορφωνόταν, θα συνταξιοδοτούνταν αμέσως και θα πήγαινε στο σπίτι του. Ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., οργίστηκε και αντιστάθηκε λεκτικώς, ζήτησε δε από το υπασπιστήριό του να μη συνδέει άλλες κλήσεις του Αρχηγού, προκειμένου να εξακριβώσει τι είχε συμβεί. Οι κλήσεις, όμως, επαναλήφθηκαν, με το ίδιο πιεστικό περιεχόμενο. Υπό την απειλή άμεσης αποστρατείας και σε κατάσταση έντονης ψυχικής πιέσεως, ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., κάμφθηκε. Ζήτησε να ελεγχθεί αν κάποιος από τους τέσσερις νεαρούς ήταν προσεσημασμένος για διακίνηση ναρκωτικών ή άλλη πράξη και, εφόσον ο έλεγχος αυτός ήταν αρνητικός, έδωσε εντολή να αφεθούν ελεύθεροι. Η αρνητική αναζήτηση στο υπηρεσιακό τερματικό χρησιμοποιήθηκε έτσι όχι ως διαπίστωση ότι δεν υπήρχαν ουσίες, αλλά ως πρόσχημα για να ολοκληρωθεί η αποδέσμευση των ελεγχομένων χωρίς κατάσχεση, σύλληψη και σχηματισμό δικογραφίας. Η εντολή μεταδόθηκε καθοδικά στην υπηρεσιακή αλυσίδα. Ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., ως Υποδιοικητής της Άμεσης Δράσεως, και ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., ως άμεσος επόπτης της ομάδας, ενημερώθηκαν για το περιστατικό και για την απαιτούμενη έκβασή του. Ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., ο οποίος είχε ήδη μεταβεί στο σημείο, μετέφερε την εντολή στον πέμπτο κατηγορούμενο Κ. Δ., στον έκτο κατηγορούμενο, Κ. Χ., στον έβδομο κατηγορούμενο, Π. Α., και στον όγδοο κατηγορούμενο, Σ. Σ. Οι τελευταίοι, μολονότι είχαν καταλάβει τον πρώτο κατηγορούμενο, Τ. Δ., τον δεύτερο κατηγορούμενο, Ζ. Κ., τον τρίτο κατηγορούμενο, Τ. Α., και τον τέταρτο κατηγορούμενο, Θ. Δ., να κατέχουν τις ουσίες, δεν προέβησαν στη σύλληψη και προσαγωγή τους, δεν κατέσχεσαν τις συσκευασίες και δεν ενημέρωσαν το αρμόδιο Τμήμα Ασφαλείας, αλλά τους άφησαν να αποχωρήσουν. Κατά την αυθημερόν σημείωση του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., οι ουσίες καταστράφηκαν από τους ίδιους τους ελεγχομένους σε παρακείμενο απόμερο σημείο. Ο έλεγχος, παρότι κατά τις προσφυγές εμφανίζεται ως απλός, τυπικός και αρνητικός, παρέμεινε επισήμως ανοικτός μέχρι τις 21.50. Διήρκεσε, συνεπώς, μία ώρα και είκοσι λεπτά. Η διάρκεια αυτή ήταν πολλαπλάσια από τη διάρκεια των λοιπών αρνητικών ελέγχων της ίδιας ομάδας κατά την ίδια βάρδια. Μετά τη λήξη του, ο πέμπτος κατηγορούμενος, Κ. Δ., ο έκτος κατηγορούμενος, Κ. Χ., ο έβδομος κατηγορούμενος, Π. Α., και ο όγδοος κατηγορούμενος, Σ. Σ., συνέχισαν κανονικά την περιπολία τους. Στις 22.15 ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., μετέβη στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, όπου συναντήθηκε με τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., και τον ενδέκατο κατηγορούμενο, Κ. Δ. Η συνάντηση διήρκεσε, κατά το ημερήσιο δελτίο, έως τις 23.30. Εκεί συζητήθηκε αναλυτικά ο επίμαχος έλεγχος, καταγράφηκαν τα ονόματα των τεσσάρων νεαρών και των αστυνομικών της ομάδας και ζητήθηκε η αποστολή των φωτογραφιών. Στις 22:36:25 έως 22:36:55 ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., απέστειλε μέσω … στον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., επτά φωτογραφικά αρχεία. Στις 23:24:27 ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., φωτογράφησε την ιδιόχειρη καταγραφή που είχε συντάξει για το περιστατικό και, από τις 23:33:49 και κατά τα αμέσως επόμενα δευτερόλεπτα, προώθησε τα επτά αρχεία στον ένατο κατηγορούμενο, Κ. Μ. Ο τελευταίος παραδέχεται την παραλαβή φωτογραφίας ή φωτογραφιών των αντικειμένων. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, η σύζυγος του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., έχοντας ενημερωθεί από εκείνον την ίδια νύχτα, αντάλλαξε μέσω … μηνύματα με τον υιό τους. Στα μηνύματα αναφέρονται, μεταξύ άλλων, ότι "πιάσανε το γιο του Υπουργού με χασίσι", ότι "τον αφήσανε", ότι ο Αρχηγός πραγματοποίησε επανειλημμένες κλήσεις, ότι ενημερώθηκε ο "ιδιαίτερος", ότι γνώριζαν ο επόπτης και οι αστυνομικοί της ΔΙ.ΑΣ., ότι ο υιός του Υπουργού ανέλαβε την ευθύνη για όλους και ότι "μετά σκάγανε τα τηλέφωνα σαν βεγγαλικά". Οι επικοινωνίες αυτές δεν αποδεικνύουν αυτοτελώς κάθε λεπτομέρεια της καταγγελίας. Αποδεικνύουν, όμως, ότι ο πυρήνας της ιστορίας -εύρεση χασίς, εμπλοκή του υιού του Υπουργού, επανειλημμένες κλήσεις, ενημέρωση του υπασπιστή και απελευθέρωση των ελεγχομένων- είχε ήδη διατυπωθεί τη νύχτα του συμβάντος. Ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., δεν αποκάλυψε αμέσως επισήμως το περιστατικό. Κατά τους ισχυρισμούς του, για μήνες δεχόταν ανώνυμες απειλητικές κλήσεις να μη μιλήσει, ενώ εξακολουθούσε να υπηρετεί μέσα στην ίδια ιεραρχία. Στις … 2023, ημέρα κατά την οποία εξελίχθηκαν οι κρίσεις που οδήγησαν στην αποστρατεία του, προσήλθε στις 16.30 στην Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων και κατήγγειλε ενόρκως όσα είχαν συμβεί. Παρέδωσε τις επτά φωτογραφίες και κατονόμασε τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Ακολούθησαν συμπληρωματικές αναφορές του, ψηφιακές εξετάσεις των τηλεφωνικών συσκευών, προκαταρκτικές εξετάσεις, προτάσεις αρχειοθετήσεως που δεν εγκρίθηκαν, συμπληρωματικές εισαγγελικές παραγγελίες και, τελικώς, η άσκηση ποινικής διώξεως. Η υποβολή της καταγγελίας μετά την αποστρατεία εξηγεί την αφορμή της αποκάλυψης, αλλά, ενόψει των αντικειμενικών και σύγχρονων προς το συμβάν δεδομένων, δεν αρκεί για να αποδείξει ότι το περιστατικό επινοήθηκε τότε.

II. Θεμελίωση και αντίκρουση των αντίθετων εκδοχών.

1. Η επίσημη υπηρεσιακή καταγραφή και η εξαιρετική διάρκεια του ελέγχου.

Η σύνθεση της ομάδας … και η παρουσία του επόπτη πιστοποιούνται από το υπ' αριθ. …2023 έγγραφο της Διευθύνσεως Άμεσης Δράσεως, τα ημερήσια δελτία υπηρεσίας και τα δελτία κινήσεως. Από τα ίδια έγγραφα προκύπτει ότι η ομάδα άρχισε τον επίμαχο έλεγχο στις 20.30 και τον ολοκλήρωσε στις 21.50, ενώ ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., βρέθηκε στο σημείο στις 20.45. Η εγγραφή "είχε καλώς" στο δελτίο του επόπτη αποτυπώνει την υπηρεσιακή εκδοχή που καταχωρίστηκε μετά την απόφαση να μη δοθεί συνέχεια. Δεν αποτελεί ανεξάρτητη πιστοποίηση της ανυπαρξίας ευρημάτων, διότι προέρχεται από το ίδιο πρόσωπο του οποίου η συμμετοχή ελέγχεται και αφορά ακριβώς το αποτέλεσμα που φέρεται ότι αποκρύφθηκε. Η ομάδα … είχε προηγουμένως ανταποκριθεί, στις 19.48, σε σήμα … στην οδό … και στις 20.00 είχε ενημερώσει ότι δεν διαπίστωσε κάτι επιλήψιμο. Ενώ ο επίμαχος έλεγχος βρισκόταν σε εξέλιξη, στις 20.35 έλαβε σήμα … για γκρίζο όχημα … στην τρίτη πάροδο της … , χωρίς να μεταβεί εκεί, αλλά απάντησε ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο ήταν γνωστό και δεν προέκυπτε κάτι αξιόποινο. Μετά τη λήξη του επίμαχου ελέγχου, στις 21.50, άρχισε αμέσως άλλον έλεγχο στην οδό … , ο οποίος ολοκληρώθηκε σε οκτώ λεπτά. Στις 22.02 ακολούθησε νέος αρνητικός έλεγχος στη … Στις 22.20 η ομάδα έλαβε σήμα για φραστικό επεισόδιο σε οικία στο … και στις 22.40 έως 22.48 έλεγξε, μέσα σε οκτώ λεπτά, έξι πρόσωπα και μία μοτοσικλέτα σε πάρκο της … Στις 23.24 ανταποκρίθηκε σε ακόμη ένα σήμα στη … Ειδικότερα, κατά τον έλεγχο της οδού … ελέγχθηκαν μία μοτοσικλέτα, ο Ν. Τ. και ο Α. Μ., χωρίς εύρημα. Στη … ελέγχθηκαν μία μοτοσικλέτα και δύο πρόσωπα, καταχωρισμένα στο δελτίο ως Α. Τ. και Η. Μ., επίσης χωρίς εύρημα. Στο σήμα … , στις 22.20, η ομάδα μετέβη στις 22.23 σε οικία στο … και ήλθε σε επαφή με την Α. Σ. και τον Ε. Χ. Διαπιστώθηκε φραστικό επεισόδιο λόγω διαφωνίας, χωρίς αναφορά σε σωματική βία, οι εμπλεκόμενοι ενημερώθηκαν για τις νόμιμες δυνατότητές τους και δεν επιθύμησαν περαιτέρω ενέργεια. Στο πάρκο της … ελέγχθηκαν οι καταχωρισμένοι ως Τ. Π., Ε. Β., Χ. Χ., Ν. Ζ., Ε. Μ. και Α. Π. Τέλος, στο σήμα … της 23.24, έναντι του αριθμού … της … , η ομάδα ενημέρωσε στις 23.26 ότι δεν υπήρχε σχετικό συμβάν, αλλά θύρα που είχε παραμείνει ανοικτή λόγω βλάβης. Ως προς τη λοιπή κίνηση του δωδέκατου κατηγορουμένου, Μ. Φ., το δελτίο του καταγράφει τη σύσκεψη στη ΓΑΔΑ από 22.15 έως 23.30, ακόμη μία δυσανάγνωστη ως προς τον τόπο κίνηση στις 00.05, τροφοδοσία και επίσκεψη στις ομάδες. Η υπηρεσία του έληξε στις 01.00 και η υπηρεσιακή μοτοσικλέτα του διήνυσε συνολικά τριάντα χιλιόμετρα. Η αντιπαραβολή είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτική. Ο επίμαχος έλεγχος τεσσάρων προσώπων διήρκεσε ογδόντα λεπτά, ενώ μεταγενέστερος έλεγχος έξι προσώπων και φωτογράφιση, την ενεργοποίηση πολλών βαθμιδών της ιεραρχίας, τη σύσκεψη στη ΓΑΔΑ και την αποστολή επτά εικόνων μέχρι το επίπεδο του Αρχηγού, καθιστά μη πειστική την εκδοχή ενός αδιάφορου, απολύτως αρνητικού και ήδη ολοκληρωμένου ελέγχου. Η εκδοχή της ρουτίνας αποδυναμώνεται περαιτέρω αν συνεκτιμηθεί ο χαρακτήρας του τόπου. Ο έλεγχος δεν διενεργήθηκε σε τυχαίο σημείο κατά την πορεία της περιπολίας, αλλά σε θέση για την οποία, κατά τα προεκτεθέντα, υπήρχε προηγούμενη υπηρεσιακή στόχευση λόγω καταγγελλόμενης διακινήσεως ναρκωτικών ουσιών. Η συνδρομή αυτή εξηγεί τη λεπτομερή σωματική έρευνα και την εναπόθεση των αντικειμένων στη σέλα της υπηρεσιακής μοτοσικλέτας, ενώ καθιστά ακόμη λιγότερο πειστικό τον ισχυρισμό ότι επρόκειτο για απλή επαλήθευση ταυτοτήτων με προδήλως αρνητικό αποτέλεσμα. Αντιστρόφως, αν σε σημείο υπό υπηρεσιακή παρακολούθηση ο έλεγχος απέβαινε πράγματι άκαρπος, θα ανέμενε κανείς σύντομη και τυπική καταχώριση, όμοια με εκείνη των λοιπών ελέγχων της ίδιας βάρδιας, και όχι δέσμευση της ομάδας επί ογδόντα λεπτά, αυτοπρόσωπη άφιξη του επόπτη και κινητοποίηση όλων των βαθμιδών της ιεραρχίας έως το επίπεδο του Αρχηγού. Η εκδοχή μάλιστα ενός καθόλα τυπικού ελέγχου ρουτίνας αποδυναμώνεται περαιτέρω αν συνεκτιμηθεί ο χαρακτήρας του τόπου. Ο έλεγχος δεν διενεργήθηκε σε τυχαίο σημείο κατά την πορεία της περιπολίας, αλλά σε θέση για την οποία υπήρχε προηγούμενη υπηρεσιακή στόχευση λόγω καταγγελλόμενης διακινήσεως ναρκωτικών ουσιών (βλ. και απομαγνητοφώνηση του δελτίου ειδήσεων Mega της … 2023, σελ. 6, στη ροή λόγου του Β. Λ. , όπου το σημείο περιγράφεται ως ερημική πλατεία στην περιοχή … με λίγα μόνο σπίτια γύρω, και αναφέρεται ότι, κατά τα λεγάμενα των κατοίκων, ήταν συχνή εκεί η παρουσία νεαρών που διακινούσαν ναρκωτικά, γι' αυτό και είχε ζητηθεί να περιπολεί στο σημείο η ομάδα ΔΙ.ΑΣ). Η συνδρομή αυτή εξηγεί τη λεπτομερή σωματική έρευνα και την εναπόθεση των αντικειμένων στη σέλα της υπηρεσιακής μοτοσικλέτας, ενώ καθιστά ακόμη λιγότερο πειστικό τον ισχυρισμό ότι επρόκειτο για απλή επαλήθευση ταυτοτήτων με προδήλως αρνητικό αποτέλεσμα. Αντιστρόφως, αν σε σημείο υπό υπηρεσιακή παρακολούθηση ο έλεγχος απέβαινε πράγματι άκαρπος, θα ανέμενε κανείς σύντομη και τυπική καταχώριση, όμοια με εκείνη των λοιπών ελέγχων της ίδιας βάρδιας, και όχι δέσμευση της ομάδας επί ογδόντα λεπτά, αυτοπρόσωπη άφιξη του επόπτη και κινητοποίηση όλων των βαθμίδων της ιεραρχίας έως το επίπεδο του Αρχηγού. Ο ειδικός ισχυρισμός του δωδέκατου κατηγορουμένου, Μ. Φ., ότι έφθασε περίπου δεκαπέντε λεπτά αργότερα, όταν ο έλεγχος είχε μόλις ολοκληρωθεί, προσκρούει στην επίσημη ώρα λήξεως, 21.50. Αν ο έλεγχος είχε ολοκληρωθεί περί τις 20.45, δεν εξηγείται γιατί η ομάδα παρέμεινε υπηρεσιακώς δεσμευμένη με το ίδιο περιστατικό για ακόμη εξήντα πέντε λεπτά. Οι δε καταθέσεις των αστυνομικών δεν είναι πλήρως ομοιόμορφες ως προς το αν οι τέσσερις νεαροί βρίσκονταν ακόμη εκεί όταν προσήλθε ο επόπτης. Ο πέμπτος κατηγορούμενος, Κ. Δ., τον τοποθετεί στο σημείο ενώ οι ελεγχόμενοι ήταν παρόντες, ενώ άλλες εκδοχές μεταθέτουν την άφιξή του μετά την ουσιαστική ολοκλήρωση. Αντιθέτως, ο πρώτος κατηγορούμενος, Τ. Δ., ο δεύτερος κατηγορούμενος, Ζ. Κ., ο τρίτος κατηγορούμενος, Τ. Α., και ο τέταρτος κατηγορούμενος, Θ. Δ., συμφωνούν ότι πέμπτος, ανώτερος αστυνομικός προσήλθε, είδε τα αντικείμενα και τα έλεγξε. Η απόκλιση αφορά κρίσιμο και όχι περιφερειακό γεγονός.

2. Η φύση των ευρημάτων, οι φωτογραφίες και το αποδεικτικό έλλειμμα από τη μη κατάσχεση

Οι τρεις φωτογραφίες των αντικειμένων δείχνουν στη σέλα της υπηρεσιακής μοτοσικλέτας έγγραφα, κινητά αντικείμενα, χαρτάκια, περισσότερους μεταλλικούς τρίφτες και μικρές συσκευασίες ή τεμάχια φυτικού υλικού. Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι επρόκειτο αποκλειστικά για χύμα καπνό, κόφτες ή τρίφτες καπνού και συνήθη προσωπικά αντικείμενα. Η φωτογραφία, απομονωμένη από κάθε άλλο στοιχείο, πράγματι δεν επιτρέπει ασφαλή χημική ταυτοποίηση. Το αποδεικτικό συμπέρασμα, όμως, δεν στηρίζεται σε απλή οπτική διάγνωση της φωτογραφίας. Στηρίζεται στη σύγκλιση της εικόνας με την αυθημερόν ιδιόχειρη σημείωση "4 σακουλάκια", "8,9 γραμμάρια" και "3 τρίφτες", με τη σύγχρονη αναφορά των οικογενειακών μηνυμάτων σε "χασίσι", με τη διάρκεια και την έκβαση του ελέγχου, με τη διαδρομή των φωτογραφιών στην ιεραρχία και με την καταγγελία του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ. Η αρχική αναφορά του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., σε περίπου δεκαοκτώ γραμμάρια και η αυθημερόν σημείωσή του σε 8,9 γραμμάρια συνιστούν απόκλιση. Η δεύτερη ποσότητα είναι, όμως, χρονικώς σύγχρονη προς το συμβάν, αποτυπώθηκε στο προσωπικό του ημερολόγιο και υιοθετήθηκε στο κλητήριο θέσπισμα και στο παραπεμπτικό βούλευμα. Η απόκλιση δεν αναιρεί την ένδειξη υπάρξεως ουσίας, αλλά δικαιολογεί να ληφθεί ως ασφαλέστερο, για την προσωρινή αποδεικτική αξιολόγηση, το μικρότερο και συγχρόνως καταγεγραμμένο βάρος των 8,9 γραμμαρίων. Η απουσία κατασχέσεως, ζυγίσεως και εργαστηριακής αναλύσεως είναι πραγματικό αποδεικτικό έλλειμμα. Το έλλειμμα αυτό, όμως, αποτελεί ταυτόχρονα το άμεσο αποτέλεσμα της αποδιδόμενης υποθάλψεως. Δεν είναι λογικώς επιτρεπτό η αποτυχία συλλογής του πρωτογενούς πειστηρίου, την οποία φέρεται ότι προκάλεσαν οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι, να μετατρέπεται αυτομάτως σε τεκμήριο ότι πειστήριο δεν υπήρξε. Η τεχνική έκθεση του γεωπόνου Γ. Μ. δεν μεταβάλλει το συμπέρασμα. Το αντικείμενο της εξετάσεως δεν ήταν δείγμα φυτικού υλικού, αλλά φωτογραφική απεικόνιση. Δεν πραγματοποιήθηκαν μικροσκοπική ή χημική εξέταση, χρωματογραφία, μορφολογική ανάλυση ή άλλη εργαστηριακή μέθοδος. Δεν προσδιορίστηκαν οι συνθήκες φωτισμού, η χρωματική απόδοση, η εστίαση, η κλίμακα ή η συμπίεση της εικόνας. Η έκθεση ορθώς επισημαίνει ότι από τη φωτογραφία δεν μπορεί να αναγνωριστεί με απόλυτη επιστημονική βεβαιότητα κάνναβη. Από αυτή την αρνητική διαπίστωση, όμως, δεν έπεται θετικώς ότι το υλικό είναι καπνός. Η αδυναμία επιβεβαιώσεως της μίας ουσίας δεν αποτελεί απόδειξη της άλλης. Η δε αναφορά ότι ο εικονιζόμενος τρίφτης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καπνό αποδεικνύει μόνον ότι το αντικείμενο δεν έχει μία αποκλειστική τεχνική χρήση. Δεν αποδεικνύει τι αλέστηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Οι γενικές διαδικτυακές εικόνες, οι μη προσκομισθείσες βιβλιογραφικές παραπομπές, οι αναφορές σε άλεση τσαγιού, καφέ ή άλλων φυτικών προϊόντων και η επίκληση απαντήσεώς του … δεν συνιστούν δόκιμη εγκληματολογική μέθοδο. Η έκθεση μπορεί, συνεπώς, να στηρίξει μόνο την εύλογη επιφύλαξη ότι η φωτογραφία δεν αρκεί μόνη της για ασφαλή ταυτοποίηση. Δεν μπορεί να εξουδετερώσει το σύνολο των λοιπών, αλληλοενισχυόμενων ενδείξεων. Δεν είναι, επίσης, αποφασιστικός ο ισχυρισμός ότι το ανάγλυφο σχέδιο ενός κλειστού τρίφτη παρερμηνεύθηκε αρχικώς ως άλλο προϊόν. Η τυχόν εσφαλμένη περιγραφή ενός επιμέρους αντικειμένου από τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., επιβάλλει προσοχή στην αξιολόγηση των δικών του οπτικών συμπερασμάτων, όχι απόρριψη των ανεξάρτητων ψηφιακών, χρονικών και υπηρεσιακών δεδομένων ούτε εξάλειψη των τεσσάρων συσκευασιών φυτικού υλικού και της αυθημερόν καταγραφής του βάρους τους. Από τα ίδια δεδομένα προκύπτει και η απαιτούμενη βέβαιη γνώση της φύσεως του υλικού εκ μέρους του πέμπτου κατηγορουμένου, Κ. Δ., του έκτου κατηγορουμένου, Κ. Χ. , του έβδομου κατηγορουμένου, Π. Α., και του όγδοου κατηγορουμένου, Σ. Σ. Η γνώση αυτή δεν συνάγεται από μόνη τη διαπίστωση κάποιου αντικειμένου. Οι τέσσερις αστυνομικοί είχαν τα αντικείμενα ενώπιόν τους, σε κοινή θέα, επί της σέλας υπηρεσιακής μοτοσικλέτας και επί ογδόντα λεπτά ,το φυτικό υλικό ήταν συσκευασμένο σε τέσσερις χωριστές αυτοσχέδιες συσκευασίες και συνοδευόταν από περισσότερους μεταλλικούς τρίφτες, αντικείμενο του οποίου η πρόσφορη χρήση συνδέεται με τον τεμαχισμό κάνναβης ,ειδοποίησαν αμέσως τον επόπτη τους αντί να περατώσουν τον έλεγχο, όπως έπρατταν σε κάθε άλλο αρνητικό έλεγχο της ίδιας βάρδιας- και δεν προέβησαν στην επιβαλλόμενη κατάσχεση, ενέργεια που θα ήταν αδιάφορη επί καπνού. Η συνδρομή των στοιχείων αυτών θεμελιώνει γνώση και όχι απλή υπόνοια, η δε συμμόρφωσή τους στην εντολή μη συλλήψεως προϋποθέτει, κατά τη λογική της ίδιας της εντολής, την ύπαρξη ευρήματος που έπρεπε να αποσιωπηθεί.

3. Η ψηφιακή διαδρομή των επτά φωτογραφιών Από την εγκληματολογική εξέταση του iPhone 8 Plus του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., προέκυψε ότι στις … 2021, από 22:36:25 έως 22:36:55, η συσκευή έλαβε μέσω … επτά αρχεία από επαφή αποθηκευμένη ως "…". Η συνομιλία ήταν ατομική. Για τα αρχεία υπολογίστηκαν τιμές MD5 και SHA-256, ώστε να ταυτοποιούνται μοναδικά. Τρεις εικόνες απεικονίζουν τα αντικείμενα στη σέλα και τέσσερις την οθόνη του υπηρεσιακού τερματικού με τα στοιχεία των τεσσάρων ελεγχομένων. Τα ίδια αρχεία προωθήθηκαν αργότερα από τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., στην επαφή "…", αρχίζοντας στις 23:33:49 και συνεχίζοντας διαδοχικά κατά τα αμέσως επόμενα δευτερόλεπτα. Τα επτά αρχεία φέρουν τις ονομασίες "…", "…", "…", "…", "…", "…" και "…". Στο διαθέσιμο αντίγραφο της εκθέσεως εμφανίζονται για τη διαβίβασή τους στον ένατο κατηγορούμενο, Κ. Μ., οι διαδοχικές ώρες 23:33:49, 23:33:56,23:34:09,23:34:18,
23:34:28 και 23:34:41. Η απουσία των αρχικών μεταδεδομένων λήψεως οφείλεται στη συνήθη απαλοιφή τους κατά τη διαβίβαση μέσω … Δεν αναιρεί τον χρόνο παραλαβής, την κατεύθυνση της επικοινωνίας, την ταυτότητα των αποθηκευμένων επαφών ούτε την ταυτότητα των ίδιων των αρχείων. Δεν μπορεί να προσδιοριστεί με απόλυτη ασφάλεια ποιος πάτησε αρχικώς το πλήκτρο της φωτογραφικής μηχανής. Αποδεικνύεται, όμως, ότι οι εικόνες τελούσαν υπό τον έλεγχο του δωδέκατου κατηγορουμένου, Μ. Φ., ότι αυτός τις απέστειλε στον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., και ότι ο τελευταίος τις προώθησε στον ένατο κατηγορούμενο, Κ. Μ. Οι προσφεύγοντες αντιτείνουν ότι κανείς που συγκαλύπτει ναρκωτικά δεν θα ήταν τόσο αφελής ώστε να δημιουργήσει και να διαβιβάσει φωτογραφικές "αποδείξεις" της παρανομίας του. Ο συλλογισμός δεν αποτελεί εμπειρικό κανόνα και δεν έχει αποδεικτική αναγκαιότητα. Η φωτογράφιση μπορεί να εξυπηρετούσε την άμεση ενημέρωση των ανωτέρων, την ταυτοποίηση των προσώπων, την επιβεβαίωση ότι η εντολή εκτελέστηκε ή την παροχή οπτικής εικόνας στον αποφασίζοντα. Η δημιουργία εσωτερικού υπηρεσιακού ίχνους δεν αποκλείει την απόφαση να μην καταχωριστεί επισήμως η παράβαση. Αντιθέτως, η επιλεκτική διαβίβαση των εικόνων μέσα στην ίδια ιεραρχική αλυσίδα, χωρίς κατάσχεση, αριθμό πειστηρίου, κατασχέσεως ή σχηματισμό δικογραφίας, είναι συμβατή με ελεγχόμενη εσωτερική ενημέρωση και όχι κατ' ανάγκην με νόμιμη τεκμηρίωση. Ο περαιτέρω ισχυρισμός ότι η προώθηση των φωτογραφιών μέχρι τον ένατο κατηγορούμενο, Κ. Μ., αποδεικνύει πως τα αντικείμενα ήταν νόμιμα, είναι κυκλικός. Προϋποθέτει ως αληθές ακριβώς το αμφισβητούμενο συμπέρασμα ότι ο τότε Αρχηγός δεν συμμετείχε στην απόφαση της μη διώξεως. Αν η προωθούμενη εκδοχή της κατηγορίας είναι ορθή, η αποστολή προς εκείνον δεν ήταν έκθεση μιας άγνωστης σε αυτόν παρανομίας, αλλά ενημέρωση του προσώπου από το οποίο είχε εκκινήσει η εντολή. Το γεγονός, επομένως, είναι αποδεικτικώς αμφίσημο αν απομονωθεί. Σε συνδυασμό, όμως, με τις υπόλοιπες χρονικές και επικοινωνιακές ενδείξεις, ενισχύει την ύπαρξη ειδικής ιεραρχικής διαχειρίσεως του συμβάντος.

4. Η επικοινωνία με τον υπασπιστή, η ενημέρωση του Αρχηγού και η εξήγηση του ποδοσφαιρικού αγώνα Ο Δ. Μ., υπασπιστής του τότε Υπουργού, κατέθεσε στις … 2023 ότι δεν δέχθηκε κλήση από τον τέταρτο κατηγορούμενο, Θ. Δ., και δεν γνώριζε το περιστατικό. Η κατάθεσή του αποτελεί άμεσο αντίθετο αποδεικτικό στοιχείο και δεν πρέπει να αποσιωπηθεί. Δεν είναι, όμως, το μόνο σχετικό στοιχείο. Η ιδιόχειρη καταγραφή του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., περιέχει τη φράση ότι ο υιός ζήτησε "να μιλήσω με τον υπασπιστή του πατέρα του", ενώ τα οικογενειακά μηνύματα της ίδιας νύχτας αναφέρουν ότι ενημερώθηκε ο "ιδιαίτερος". Η δεύτερη πληροφορία καταγράφηκε σε χρόνο ανύποπτο, πριν από οποιαδήποτε δημόσια αντιδικία. Η απουσία ανακτημένου περιεχομένου τηλεφωνικής κλήσεως δεν αίρει τη σύγκλιση αυτών των σύγχρονων ενδείξεων. Δημιουργεί ζήτημα αξιοπιστίας που πρέπει να κριθεί στο ακροατήριο, όχι λόγο πρόωρης εξαλείψεως της κατηγορίας. Ο ένατος κατηγορούμενος, Κ. Μ., υποστηρίζει ότι την ίδια ώρα διεξαγόταν στο ΟΑΚΑ ο αγώνας ΑΕΚ- Ολυμπιακού, ότι είχαν ληφθεί αυξημένα μέτρα και ότι, λόγω της υπηρεσιακής θέσεως του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., είχε μαζί του συχνές τηλεφωνικές επαφές. Η εξήγηση είναι κατ' αρχήν εύλογη για την ύπαρξη ορισμένων κλήσεων μεταξύ Αρχηγού και Διοικητή της Άμεσης Δράσεως. Δεν εξηγεί, όμως, το ειδικό περιεχόμενο της αυθημερόν σημειώσεως, τα οικογενειακά μηνύματα, την αποστολή των επτά φωτογραφιών, τη συγκέντρωση ονομάτων και στοιχείων ούτε τη σύμπτωση όλων αυτών με τον ασυνήθιστα παρατεταμένο έλεγχο. Επίσης, η απασχόληση μιας ομάδας ΔΙ.ΑΣ. επί ογδόντα λεπτά σε έναν δήθεν αδιάφορο έλεγχο κοντά στην περιοχή των αυξημένων μέτρων δεν εναρμονίζεται με την ανάγκη μέγιστης επιχειρησιακής διαθεσιμότητας που επικαλείται ο ίδιος. Ο ένατος κατηγορούμενος, Κ. Μ., παραδέχεται ότι ενημερώθηκε ειδικά για το περιστατικό και ότι έλαβε από τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., φωτογραφία ή φωτογραφίες των αντικειμένων. Υποστηρίζει ότι η ενημέρωση ήταν απολύτως αρνητική και ότι τόσο ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., όσο και ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ. του ανέφεραν μόνον τηλέφωνα, χρήματα και καπνικά είδη. Η παραδοχή του, όμως, βεβαιώνει τουλάχιστον ότι ένας φερόμενος ως συνήθης αρνητικός έλεγχος έφθασε αυθημερόν στην κορυφή της Ελληνικής Αστυνομίας και συνοδεύτηκε από οπτικό υλικό. Η επίκληση της συγγενικής ιδιότητας του ελεγχομένου μπορεί να δικαιολογήσει ενημέρωση για λόγους θεσμικής πρόνοιας. Δεν εξηγεί τη ένταση, διάρκεια και πολυβάθμια διαχείριση του περιστατικού.

5. Η πίεση προς τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., και η κάμψη της αντιστάσεώς του

Η άμεση απόδειξη των ακριβών λέξεων της απειλής προέρχεται από την κατάθεση του ίδιου του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ. Δεν υπάρχει ηχητική καταγραφή. Η μαρτυρία του, όμως, δεν στέκεται μόνη. Η ίδια νύχτα άφησε πολλαπλά ανεξάρτητα ίχνη: επαναλαμβανόμενες κλήσεις που μνημονεύονται στα οικογενειακά μηνύματα, επτά φωτογραφίες που του απέστειλε ο άμεσος επόπτης, αυθημερόν ιδιόχειρη σημείωση με ονόματα, βάρος, αριθμό ομάδας και το αίτημα επικοινωνίας με τον υπασπιστή, σύσκεψη στη ΓΑΔΑ και, τέλος, προώθηση των εικόνων στον ένατο κατηγορούμενο, Κ. Μ. Τα ίχνη αυτά δεν αποδεικνύουν αυτοτελώς τη διατύπωση "θα συνταξιοδοτηθείς αμέσως", επιβεβαιώνουν όμως το πραγματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο η απειλή φέρεται ότι διατυπώθηκε και αποκλείουν την εκδοχή ότι ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., επινόησε εκ του μηδενός ένα συμβάν που δεν είχε απασχολήσει τη διοίκηση. Η άρνηση του ένατου κατηγορουμένου, Κ. Μ., η μακρά και κατά τα λοιπά επιτυχής σταδιοδρομία του και η μεταγενέστερη έγκλησή του κατά του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., δεν αποτελούν ανεξάρτητη απόδειξη ότι η απειλή δεν διατυπώθηκε. Η έγκληση της … 2023 αποτελεί αναμενόμενη δικονομική αντίδραση προσώπου που αρνείται δημόσια καταγγελία. Δεν επαληθεύει την ουσιαστική βασιμότητα της άρνησης. Ούτε η απουσία γραπτού απειλητικού μηνύματος είναι αποφασιστική, αφού η αποδιδόμενη πίεση ήταν τηλεφωνική και προφορική. Η συμπεριφορά του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., μετά την πρώτη κλήση έχει εσωτερική λογική συνέχεια: αρχική αντίρρηση λόγω αναρμοδιότητας, λεκτική σύγκρουση, εντολή στο υπασπιστήριο να μην τον συνδέει, επαναλαμβανόμενες κλήσεις, αναζήτηση πληροφοριών, έλεγχος τυχόν προσημάνσεως, τελική εντολή αποδεσμεύσεως, μεταγενέστερη συλλογή ονομάτων και φωτογραφιών και αυθημερόν προσωπική καταγραφή. Η πορεία αυτή εξηγεί τόσο την κάμψη όσο και την προσπάθειά του να διατηρήσει για τον εαυτό του ίχνη του συμβάντος.

6. Η ενημέρωση του ενδέκατου κατηγορουμένου, Κ. Δ., και του δωδέκατου κατηγορουμένου, Μ. Φ. Ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., ισχυρίζεται ότι πληροφορήθηκε τον έλεγχο για πρώτη φορά μετά τις 22.15, όταν ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., προσήλθε στη ΓΑΔΑ, και ότι η ενημέρωση αφορούσε αποκλειστικά αρνητικό αποτέλεσμα. Ισχυρίζεται ακόμη ότι ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., δεν ανέφερε ούτε τηλεφώνημα του ένατου κατηγορουμένου, Κ. Μ., ούτε εύρεση ναρκωτικών, και ότι ο ίδιος αποφάσισε αυτοβούλως, λόγω της ιδιότητας του υιού του Υπουργού, να ενημερώσει τηλεφωνικά τον Αρχηγό. Η εκδοχή αυτή περιέχει μία κρίσιμη παραδοχή: ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., έλαβε μέρος σε ειδική σύσκεψη για το περιστατικό, συγκέντρωσε τα ονόματα των αστυνομικών και των ελεγχομένων και επικοινώνησε με τον ένατο κατηγορούμενο, Κ. Μ. Αν πράγματι επρόκειτο για ολοκληρωμένο, τυπικό και απολύτως αρνητικό έλεγχο, η ανάγκη αναλυτικής αναφοράς, καταγραφής όλων των στοιχείων και επικοινωνίας με τον Αρχηγό παραμένει ανεπαρκώς αιτιολογημένη. Επιπλέον, η εκδοχή ότι ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., ενημέρωσε για πρώτη φορά τον Αρχηγό μετά τις 22.15 συγκρούεται με την κατάθεση του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., ότι ο Αρχηγός γνώριζε και τηλεφωνούσε από την ώρα του ελέγχου. Η αντίφαση δεν εξαντλείται, ωστόσο, στο χρονικό σημείο. Κατά τη δική του εκδοχή, ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., έλαβε γνώση του περιστατικού στις 22.15, στη ΓΑΔΑ, παρουσία του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., ο οποίος ήταν Διοικητής της Υπηρεσίας και ιεραρχικώς ανώτερος του. Δεν εξηγείται για ποιον λόγο, υπό τις συνθήκες αυτές, την επικοινωνία με τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας ανέλαβε ο Υποδιοικητής και όχι ο παριστάμενος Διοικητής, στον οποίο κατά την υπηρεσιακή τάξη ανήκε η αναφορά. Η παράκαμψη αυτή είτε προϋποθέτει ότι ο ενδέκατος κατηγορούμενος διέθετε ήδη ίδια γνώση και ίδιο ρόλο στη διαχείριση του περιστατικού, είτε ότι η επικοινωνία δεν ήταν η πρώτη ούτε είχε το ουδέτερο περιεχόμενο που της αποδίδεται. Κρίσιμη είναι, περαιτέρω, η χρονική σύμπτωση της σύσκεψης με τη διαβίβαση ταυ φωτογραφικού υλικού. Η σύσκεψη στη ΓΑΔΑ διήρκεσε, κατά το ημερήσιο δελτίο, από τις 22.15 έως τις 23.30, ενώ τα επτά αρχεία απεστάλησαν από τον δωδέκατο κατηγορούμενο, Μ. Φ., στον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., στις 22:36:25 έως 22:36:55, δηλαδή ενόσω η σύσκεψη βρισκόταν σε εξέλιξη και ο ενδέκατος κατηγορούμενος ήταν, κατά τη δική του παραδοχή, παρών. Η παραδοχή αυτή δεν τον τοποθετεί απλώς σε γνώση του περιστατικού, αλλά στον ίδιο χώρο και χρόνο με την ιδιωτική διακίνηση φωτογραφικού υλικού ελέγχου τον οποίο ο ίδιος χαρακτηρίζει τυπικό και άνευ ευρήματος. Το στοιχείο προκύπτει από υπηρεσιακά έγγραφα και από την έκθεση εξετάσεως της συσκευής και είναι ανεξάρτητο από την αξιοπιστία του δέκατου κατηγορουμένου. Η σύγκρουση δεν μπορεί να λυθεί ασφαλώς χωρίς προφορική εξέταση και αντιπαράθεση των προσώπων. Συνιστά, όμως, ακριβώς γι' αυτό λόγο παραπομπής και όχι λόγο αποδοχής της προσφυγής. Η αποδεικτική θέση του ενδέκατου κατηγορουμένου, Κ. Δ., δεν στηρίζεται σε άμεση ψηφιακή επικοινωνία αντίστοιχη με εκείνη του δωδέκατου κατηγορουμένου, Μ. Φ. Στηρίζεται στη θεσμική του θέση, στην ειδική σύσκεψη, στη δική του παραδοχή ότι επικοινώνησε με τον Αρχηγό, στην πληροφορία ότι είχε προηγηθεί ενημέρωσή του από τον δωδέκατο κατηγορούμενο, Μ. Φ., και στη συνολική αλληλουχία της εντολής. Στο παρόν στάδιο δεν απαιτείται πλήρης και τελική βεβαιότητα για το ακριβές λεκτικό κάθε ενδιάμεσης επικοινωνίας. Αρκεί η ύπαρξη σοβαρών ενδείξεων ότι γνώριζε το πραγματικό εύρημα και συνέβαλε στη μετάδοση της αποφάσεως μη διώξεως. Δεν καταλείπεται, πάντως, αμφιβολία ως προς το ίδιο το γεγονός της γνώσεως. Ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., γνώριζε την ανεύρεση των ναρκωτικών ουσιών το αργότερο κατά τη σύσκεψη της 22.15 στη ΓΑΔΑ, δηλαδή πριν από την ολοκλήρωση της μεταδόσεως και εκτελέσεως της εντολής και πριν από τη διαβίβαση των επτά αρχείων στις 22.36, κατά την οποία ήταν παρών. Το αν η γνώση αυτή ανάγεται ήδη στην ώρα του ελέγχου, κατά την κατάθεση του δέκατου κατηγορουμένου, ή στη σύσκεψη, κατά τη δική του εκδοχή, αφορά την ένταση και όχι τη συνδρομή του γνωστικού στοιχείου. Ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., παραδέχεται περισσότερα αντικειμενικά σημεία: ενημερώθηκε από την ομάδα, μετέβη στο σημείο, ενημέρωσε τον ενδέκατο κατηγορούμενο, Κ. Δ., προσήλθε στη ΓΑΔΑ, αναφέρθηκε ενώπιον του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., και απέστειλε σε αυτόν μέσω … τα στοιχεία του ελέγχου. Η άρνησή του ότι είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., δεν είναι απαλλακτική, διότι η κατηγορία δεν προϋποθέτει αναγκαίως απευθείας τηλεφωνική κλήση. Η επικοινωνία μπορούσε να γίνει μέσω του ενδέκατου κατηγορουμένου, Κ. Δ., με ασύρματο, διά ζώσης στη ΓΑΔΑ ή με … , το οποίο πράγματι χρησιμοποιήθηκε. Ο ισχυρισμός του δωδέκατου κατηγορουμένου, Μ. Φ., ότι ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., του ζήτησε στη ΓΑΔΑ να στείλει τις φωτογραφίες ενός αρνητικού ελέγχου δεν εξηγεί γιατί τα αρχεία ήταν ήδη διαθέσιμα, γιατί είχαν ληφθεί τρεις χωριστές εικόνες των αντικειμένων και τέσσερις των στοιχείων ταυτότητας και γιατί ο έλεγχος είχε διαρκέσει ογδόντα λεπτά. Η μεταφορά επτά εικόνων δεν είναι αδύνατη σε νόμιμη υπηρεσιακή διαδικασία. Η συγκεκριμένη, όμως, διαδικασία δεν συνοδεύτηκε από καμία επίσημη αναφορά ευρήματος, έκθεση κατασχέσεως ή άλλο υπηρεσιακό λόγο που να δικαιολογεί τέτοια λεπτομερή ιδιωτική διαβίβαση.

7. Η αυθημερόν ιδιόχειρη σημείωση και τα οικογενειακά μηνύματα

Στις 23:24:27 της … 2021 ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., φωτογράφησε με το iPhone 8 Plus χειρόγραφη σελίδα του προσωπικού του ημερολογίου. Η ημερομηνία και η ώρα προέκυψαν τόσο από τα μεταδεδομένα όσο και από το χρονολόγιο ενεργειών της συσκευής. Στη σελίδα αναφέρονται, μεταξύ άλλων, "4 σακουλάκια", "3 τρίφτες", η περιοχή … , ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., η ομάδα … , το βάρος "8,9 γραμμάρια", τα στοιχεία των τεσσάρων νεαρών, ότι ο υιός είπε πως "όλοι το είχαμε", ότι δεν έκαναν συστηματική αλλά περιστασιακή χρήση, ότι ζήτησε να μιλήσει με τον υπασπιστή του πατέρα του και ότι οι ουσίες καταστράφηκαν σε παρακείμενο απόμερο μέρος. Επειδή η σημείωση συντάχθηκε από τον ίδιο τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., δεν είναι ανεξάρτητη μαρτυρία και δεν μπορεί μόνη της να αποδείξει την αλήθεια του περιεχομένου της. Η αποδεικτική της σημασία είναι διαφορετική: η ψηφιακά βεβαιωμένη ύπαρξή της τη νύχτα του συμβάντος αποδεικνύει ότι η συγκεκριμένη και λεπτομερής εκδοχή δεν κατασκευάστηκε δεκατέσσερις μήνες αργότερα, κατά την αποστρατεία. Ο ισχυρισμός ότι η ένδειξη "προσωπικό ημερολόγιο" μετατρέπει το αρχείο σε απλή μεταγενέστερη προσωπική αξιολόγηση δεν αντιμετωπίζει τη βεβαιωμένη ώρα φωτογραφήσεως ούτε το πλήθος των συγκεκριμένων στοιχείων που συμπίπτουν με τα υπηρεσιακά δελτία και τις φωτογραφίες. Ανάλογη, αλλά αυτοτελή, σημασία έχουν τα μηνύματα μεταξύ της συζύγου και του υιού του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., από 00:16:02 έως 01:45:43 της … 2021. Πρόκειται για συνομιλία τρίτων προσώπων, έστω ενημερωμένων από τον ίδιο. Το περιεχόμενό της δεν συνιστά άμεση αντίληψη του ελέγχου. Αποτελεί, όμως, σύγχρονη επανάληψη του ίδιου πυρήνα, με αναφορές σε χασίς, στον υιό του Υπουργού, στην απελευθέρωση, στον Αρχηγό, στον "ιδιαίτερο", στον επόπτη και στους αστυνομικούς της ΔΙ.ΑΣ. Η χρονική εγγύτητα και η ιδιωτική φύση της συνομιλίας προσδίδουν ιδιαίτερη επιβεβαιωτική αξία, διότι δεν υπήρχε τότε δημόσια καταγγελία ή εμφανής λόγος να κατασκευαστεί για μελλοντική χρήση ένα τόσο ειδικό αφήγημα.

8. Η καθυστέρηση της καταγγελίας, η αποστρατεία και το αποδιδόμενο εκδικητικό κίνητρο Ο ένατος κατηγορούμενος, Κ. Μ., προβάλλει ότι ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., κατήγγειλε το περιστατικό δεκατέσσερις έως δεκαπέντε μήνες αργότερα, ακριβώς την ημέρα της νόμιμης αποστρατείας του, κινούμενος από θυμό και εκδικητική διάθεση. Η χρονική σύμπτωση είναι υπαρκτή και επιβάλλει αυξημένη επιφύλαξη. Μπορεί να εξηγήσει γιατί ο καταγγέλλων επέλεξε τότε να μιλήσει και γιατί είχε προσωπικό κίνητρο να επιβαρύνει όσους θεωρούσε υπεύθυνους για την υπηρεσιακή του εξέλιξη. Δεν μπορεί, όμως, να εξηγήσει τα δεδομένα που προϋπήρχαν: τα ημερήσια δελτία της 21ης Νοεμβρίου 2021, την άφιξη του επόπτη, την ογδοντάλεπτη διάρκεια, τις επτά φωτογραφίες που διαβιβάστηκαν από τον δωδέκατο κατηγορούμενο, Μ. Φ., στον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., και από αυτόν στον ένατο κατηγορούμενο, Κ. Μ., τη φωτογραφημένη στις 23:24:27 ιδιόχειρη σημείωση και τα οικογενειακά μηνύματα μετά τα μεσάνυχτα. Το ενδεχόμενο εκδικητικό κίνητρο αφορά την απόφαση αποκαλύψεως και ενδεχομένως τον τρόπο παρουσιάσεως ορισμένων λεπτομερειών. Δεν έχει τη χρονική δύναμη να δημιουργήσει αναδρομικά αυτά τα προϋπάρχοντα ίχνη. Ο ισχυρισμός ότι η αποστρατεία ήταν νόμιμη λόγω ορίου ηλικίας δεν μεταβάλλει το ζήτημα. Ακόμη και αν η υπηρεσιακή απόφαση ήταν απολύτως νόμιμη και αναπόφευκτη, ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., μπορούσε υποκειμενικά να τη βιώσει ως αδικία και να αποφασίσει τότε να καταγγείλει. Αυτό δεν καθιστά την καταγγελία αληθή, αλλά ούτε ψευδή. Η αλήθεια κρίνεται από τη συμβατότητά της με τα ανεξάρτητα στοιχεία, και η συμβατότητα του βασικού της πυρήνα είναι ουσιώδης.

9. Η προκαταρκτική διοικητική εξέταση και οι προτάσεις αρχειοθετήσεως

Η από … 2023 έκθεση πορίσματος της προκαταρκτικής διοικητικής εξετάσεως, που διενεργήθηκε κατόπιν εντολής του τότε Αρχηγού Κ. Σ. από τον τότε Υπαρχηγό και μετέπειτα Αρχηγό Λ. Μ., κατέληξε ότι δεν προέκυψε παρατυπία. Η θεσμική ιδιότητα και η εμπειρία των διενεργησάντων δεν επιτρέπουν υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς για το έργο τους. Δεν προσδίδουν, όμως, στο πόρισμα δύναμη ανώτερη από το υλικό που πράγματι εξετάστηκε Η έρευνα στηρίχθηκε κυρίως στις καταθέσεις του πέμπτου κατηγορουμένου, Κ. Δ., του έκτου κατηγορουμένου, Κ. Χ., του έβδομου κατηγορουμένου, Π. Α., του όγδοου κατηγορουμένου, Σ. Σ., και του δωδέκατου κατηγορουμένου, Μ. Φ., δηλαδή των προσώπων των οποίων η συμπεριφορά ελεγχόταν. Δεν εξετάστηκαν τότε οι τέσσερις νεαροί και ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ. Δεν αναζητήθηκαν και δεν εξετάστηκαν οι τηλεφωνικές συσκευές, η διαδρομή των φωτογραφιών, η ιδιόχειρη καταγραφή, τα οικογενειακά μηνύματα, η διάρκεια του ελέγχου σε σύγκριση με τους λοιπούς ελέγχους ούτε άλλες ανεξάρτητες πηγές. Η διοικητική κρίση ήταν, επομένως, αναγκαστικά περιορισμένη από μία ελλιπή αποδεικτική βάση. Η ουσιαστική αυτή ανεπάρκεια πρέπει να αξιολογηθεί υπό το πρίσμα του άρθρου 24 του π.δ. 120/2008. Η προκαταρκτική διοικητική εξέταση δεν είναι διαδικασία απλής επιβεβαιώσεως της αρχικής υπηρεσιακής αναφοράς, αλλά μέσο αντικειμενικής και αυτεπάγγελτης συλλογής κάθε πρόσφορου αποδεικτικού στοιχείου. Η τυπική αρμοδιότητα του διενεργήσαντος και η νομότυπη σύνταξη πορίσματος δεν αναπληρώνουν την παράλειψη εξετάσεως κρίσιμων πηγών. Εδώ η αιτιολογία ακολούθησε κατά βάση την ομόφωνη υπηρεσιακή εκδοχή, χωρίς συγκριτική στάθμιση των αποκλίσεων, χωρίς έλεγχο εναλλακτικών υποθέσεων και χωρίς αναζήτηση ανεξάρτητης επιβεβαιώσεως. Για τον λόγο αυτό η απαλλακτική διοικητική κρίση έχει περιορισμένη αποδεικτική βαρύτητα έναντι του μεταγενεστέρως ανακτηθέντος ψηφιακού υλικού. Το επιχείρημα του ένατου κατηγορουμένου, Κ. Μ., ότι δύο ανώτατοι αξιωματικοί που διετέλεσαν Αρχηγοί δεν θα μπορούσαν να παραβλέψουν παρανομία, μετατρέπει το κύρος των προσώπων σε υποκατάστατο ελέγχου της μεθόδου. Δεν απαιτείται να υποτεθεί ότι συμμετείχαν σε συνωμοσία. Αρκεί η διαπίστωση ότι, με τα τότε διαθέσιμα στοιχεία, δεν είχαν ενώπιον τους το μεταγενεστέρως ανακτηθέν αντικειμενικό ψηφιακό υλικό. Ένα καλόπιστο πόρισμα μπορεί να είναι αποδεικτικά ανεπαρκές, όταν η έρευνα δεν έχει πρόσβαση στις κρίσιμες πηγές. Οι τρεις διαδοχικές εισαγγελικές προτάσεις αρχειοθετήσεως δεν αποτελούν αμετάκλητες αθωωτικές κρίσεις. Δεν εγκρίθηκαν από τον αρμόδιο Εισαγγελέα Εφετών και ακολούθησαν συμπληρωματικές έρευνες με τις παραγγελίες της … 2024 και της … 2025, μετά τις οποίες διατάχθηκε στις … 2025 η άσκηση ποινικής διώξεως. Η ύπαρξη προηγούμενων αντίθετων αξιολογήσεων δείχνει ότι η υπόθεση είναι αποδεικτικός σύνθετη. Δεν δεσμεύει το Συμβούλιο να αγνοήσει το πληρέστερο μεταγενέστερο υλικό. Η πρώτη σχετική προανακριτική δικογραφία διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών την … 2023. Ακολούθησαν περισσότερες προκαταρκτικές εντολές και επανυποβολές, κατά τις οποίες το αποδεικτικό υλικό δεν παρέμεινε στατικό αλλά εμπλουτίστηκε, ιδίως με τις εκθέσεις εξετάσεως των κινητών συσκευών και τη βεβαίωση της αυθημερόν ιδιόχειρης καταγραφής. Η τελική εισαγγελική κρίση περί ασκήσεως διώξεως στηρίχθηκε, επομένως, σε ευρύτερη αποδεικτική βάση από εκείνη των αρχικών προτάσεων αρχειοθετήσεως. Μετά τη δημοσιοποίηση της από …2023 καταγγελίας του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., ο τότε Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, ο υιός του, Θ. Δ., και ο πρώην Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, Κ. Μ., υπέβαλαν κατ' αυτού εγκλήσεις για ψευδή καταμήνυση, ψευδή κατάθεση και συκοφαντική δυσφήμηση. Στις εγκλήσεις τους αρνήθηκαν ότι κατά τον έλεγχο βρέθηκε ναρκωτική ουσία και απέδωσαν την καταγγελία του Δ. στη χρονική σύμπτωσή της με τις τακτικές κρίσεις και την αποστρατεία του. Παράλληλα, όμως, αποδέχθηκαν ότι στις …2021 η ομάδα ΔΙ.ΑΣ. … διενήργησε στη συμβολή των οδών … έλεγχο τεσσάρων νεαρών, μεταξύ των οποίων ήταν ο υιός του τότε Υπουργού, ότι στο σημείο μετέβη ο επόπτης της ομάδας, ότι τα αντικείμενα των ελεγχομένων τοποθετήθηκαν στη σέλα υπηρεσιακής μοτοσικλέτας και φωτογραφήθηκαν και ότι ακολούθησε ειδική ενημέρωση της υπηρεσιακής ιεραρχίας. Ο δε Κ. ανέφερε ότι ενημερώθηκε για το συγκεκριμένο περιστατικό από τον Δ. και τον Κ. και ότι έλαβε στο κινητό του φωτογραφία των αντικειμένων. Οι ανωτέρω εγκλήσεις συνεκτιμώνται ως προς τις παραδοχές αυτές, δεν αποτελούν όμως αυτοτελή απόδειξη της αλήθειας των αρνήσεων των εγκαλούντων ούτε του περιεχομένου των επίμαχων τηλεφωνικών συνομιλιών.

10. Η υπηρεσιακή διαδρομή και το λευκό πειθαρχικό ή ποινικό παρελθόν Ο ένατος κατηγορούμενος, Κ. Μ., ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., καθώς και ο πέμπτος κατηγορούμενος, Κ. Δ., ο έκτος κατηγορούμενος, Κ. Χ., ο έβδομος κατηγορούμενος, Π. Α., και ο όγδοος κατηγορούμενος, Σ. Σ., επικαλούνται μακρά, ευδόκιμη και χωρίς πειθαρχικές ή ποινικές επιβαρύνσεις υπηρεσία. Το στοιχείο αυτό είναι θετικό για την προσωπικότητα και την υπηρεσιακή τους εικόνα και θα συνεκτιμηθεί από το δικαστήριο. Δεν έχει, όμως, αρνητική αποδεικτική δύναμη ικανή να εξαλείψει συγκεκριμένες ενδείξεις για ένα ορισμένο περιστατικό. Η προηγούμενη άμεμπτη διαγωγή μειώνει ενδεχομένως την εκ των προτέρων πιθανότητα παραβάσεως· δεν καθιστά την παράβαση λογικώς αδύνατη. Ομοίως, το γεγονός
ότι ο πέμπτος κατηγορούμενος Κ. Δ., ο έκτος κατηγορούμενος, Κ. Χ., ο έβδομος κατηγορούμενος, Π. Α., και ο όγδοος κατηγορούμενος, Σ. Σ., δεν έλαβαν μεταγενεστέρως προαγωγή, μετάθεση ή άλλο εμφανές αντάλλαγμα δεν αναιρεί την πράξη. Η υπόθαλψη δεν προϋποθέτει οικονομικό ή υπηρεσιακό όφελος του υπαιτίου. Η συμμόρφωση μπορεί να οφείλεται στην ιεραρχική πίεση, στην προσδοκία αποφυγής δυσμενών συνεπειών ή στην απλή αποδοχή της εντολής. Η απουσία ανταμοιβής δεν αποδεικνύει απουσία συμμετοχής.

III. Ειδική εξέταση των μη μνημονευθέντων ειδικώς ισχυρισμών που προβλήθηκαν με τις προσφυγές

1. Οι όμοιες προσφυγές του πέμπτου έως και του όγδοου κατηγορουμένου

Ο πέμπτος κατηγορούμενος, Κ. Δ., ο έκτος κατηγορούμενος, Κ. Χ., ο έβδομος κατηγορούμενος, Π. Α., και ο όγδοος κατηγορούμενος, Σ. Σ., προβάλλουν πρώτον ότι έχουν παρέλθει σχεδόν τέσσερα έτη από το συμβάν και ότι ακόμη και οι αρχικές καταθέσεις τους δόθηκαν δεκατέσσερις μήνες αργότερα, με αποτέλεσμα να έχει εξασθενήσει η μνήμη τους. Η πάροδος του χρόνου εξηγεί αδυναμία ανακλήσεως δευτερευουσών λεπτομερειών. Δεν εξηγεί, όμως, την ταυτόχρονη επίκληση μιας εξαιρετικά συγκεκριμένης απαλλακτικής εκδοχής ως προς το είδος κάθε αντικειμένου, τον λόγο φωτογραφήσεως, την απουσία κάθε εντολής και τη νοητική κατάσταση όλων των συμμετεχόντων. Η μνήμη δεν μπορεί να θεωρείται ανεπαρκής όταν προκύπτει αντίφαση και απολύτως αξιόπιστη όταν στηρίζει την άρνηση. Κυρίως, η αποδεικτική κρίση δεν εξαρτάται μόνο από τη μεταγενέστερη ανάμνησή τους, αλλά από υπηρεσιακά και ψηφιακά δεδομένα της ίδιας νύχτας. Δεύτερον, οι ανωτέρω τέσσερις προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι βρήκαν μόνον ταυτότητες, τηλέφωνα, κέρματα, χύμα καπνό σε σακουλάκια, χαρτάκια και κόφτες ή τρίφτες καπνού. Ο ισχυρισμός αποτελεί τον πυρήνα της υπερασπίσεως, αλλά δεν επιβεβαιώνεται από κατάσχεση ή εργαστηριακή εξέταση, ακριβώς επειδή τα αντικείμενα δεν κατασχέθηκαν. Αντιπαρατίθεται δε με την αυθημερόν καταγραφή των τεσσάρων συσκευασιών, των 8,9 γραμμαρίων και των τριών τριφτών, με τα νυχτερινά μηνύματα περί χασίς, με τη φωτογραφική εικόνα και με την ασυνήθιστη υπηρεσιακή κινητοποίηση. Η εκδοχή τους είναι δυνατή ως αφηρημένη υπόθεση, όχι όμως τόσο ισχυρή ώστε να εξαλείφει τις σοβαρές ενδείξεις και να αποκλείει την ανάγκη δικαστικής εξετάσεως. Ούτε συμβιβάζεται πλήρως με την εκδοχή του απολύτως συνήθους ελέγχου το γεγονός ότι αυτός διενεργήθηκε σε σημείο για το οποίο είχε ζητηθεί ενισχυμένη αστυνομική παρουσία λόγω διακινήσεως ναρκωτικών ουσιών. Τρίτον, αναφέρουν ότι ενημέρωσαν οι ίδιοι τον δωδέκατο κατηγορούμενο, Μ. Φ., μόνο επειδή μεταξύ των ελεγχομένων ήταν ο υιός του Υπουργού και ότι ο επόπτης προσήλθε και επιβεβαίωσε τη νομιμότητα των ενεργειών τους. Η παραδοχή της άμεσης ενημερώσεως και της αυτοπρόσωπης αφίξεως δεν είναι ουδέτερη. Εντάσσεται στην αποδιδόμενη αλυσίδα μεταδόσεως. Η δε "επιβεβαίωση" του άμεσου επόπτη δεν είναι εξωτερική επαλήθευση, αφού και ο ίδιος κατηγορείται ότι μετέφερε την εντολή και έλαβε μέρος στη μη καταγραφή. Τέταρτον, ισχυρίζονται ότι δεν φωτογράφισαν οι ίδιοι τα αντικείμενα, επειδή θεωρούσαν ότι δεν είχαν δικαίωμα να φωτογραφίζουν ξένα και μη παράνομα πράγματα, και ότι ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., τα φωτογράφισε ως απόδειξη ότι δεν υπήρχε κάτι παράνομο. Η πρώτη θέση δεν απαντά ποια υπηρεσιακή εξουσιοδότηση είχε ο επόπτης που, κατά την ίδια εκδοχή, στερούνταν οι υφιστάμενοι ούτε γιατί απαιτήθηκαν τρεις εικόνες αντικειμένων και τέσσερις εικόνες στοιχείων ταυτότητας. Η δεύτερη θέση δεν στηρίζεται σε σύγχρονη υπηρεσιακή αναφορά που να χαρακτηρίζει τις φωτογραφίες ως αποδεικτικό αρνητικού ελέγχου. Είναι μεταγενέστερη ερμηνεία ενός αντικειμενικού ψηφιακού γεγονότος. Πέμπτον, υποστηρίζουν ότι, αν υπήρχαν ναρκωτικά και πρόθεση συγκαλύψεως, κανείς δεν θα δημιουργούσε και δεν θα έστελνε αποδείξεις της ίδιας του της παρανομίας, ούτε ο Αρχηγός θα δεχόταν τέτοια φωτογραφία. Ο συλλογισμός είναι υποθετικός, όχι αποδεικτικός. Προϋποθέτει ότι κάθε παράνομη υπηρεσιακή ενέργεια εκτελείται χωρίς εσωτερική ενημέρωση και ότι κανείς δεν διατηρεί στοιχεία για να αναφέρει στους ανωτέρους του ή να προστατεύσει τον εαυτό του. Δεν αποτελεί κανόνα κοινής πείρας. Η δε αναφορά στον Αρχηγό είναι κυκλική, διότι η κατηγορία υποστηρίζει ότι ο ένατος κατηγορούμενος, Κ. Μ., ήταν μέρος της αλυσίδας και όχι εξωτερικός αποδέκτης που θα αποκάλυπτε την πράξη. Έκτον, οι τέσσερις προσφεύγοντες αρνούνται οποιαδήποτε επικοινωνία με τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., ζητούν δε να αναζητηθούν στοιχεία κλήσεων για να αποδειχθεί ότι δεν συνομίλησαν μαζί του. Η κατηγορία δεν απαιτεί απευθείας επικοινωνία μεταξύ τους. Η εντολή φέρεται ότι μεταδόθηκε μέσω του δωδέκατου κατηγορουμένου, Μ. Φ., ο οποίος ήταν παρών στο σημείο και άμεσος επόπτης τους. Ακόμη και η πλήρης επιβεβαίωση ότι δεν έγινε κλήση με τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., δεν αναιρεί την ενδιάμεση ιεραρχική μετάδοση. Έβδομον, υποστηρίζουν ότι τέσσερις αστυνομικοί δεν θα μπορούσαν, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, να συμφωνήσουν όλοι στη συγκάλυψη και ότι τουλάχιστον ένας θα διαφωνούσε, ακόμη και αν είχε δοθεί εντολή ανωτέρου. Για τη συναυτουργία δεν απαιτείται προγενέστερο σχέδιο, μακρά διαβούλευση ή ρητή συμφωνία. Ο κοινός δόλος μπορεί να σχηματιστεί επιτόπου και να εκδηλωθεί με συντονισμένες πράξεις ή παραλείψεις, όταν κάθε συμμετέχων γνωρίζει το εύρημα και αποδέχεται ότι όλοι θα ενεργήσουν προς την ίδια έκβαση. Η κοινή μη σύλληψη, η μη κατάσχεση, η μ ενημέρωση του αρμόδιου Τμήματος, η απελευθέρωση και η κοινή υπηρεσιακή καταγραφή "είχε καλώς" συγκροτούν, εφόσον αποδειχθούν, τέτοιες συγκλίνουσες ενέργειες. Η πιθανολόγηση ότι κάποιος "θα έπρεπε" να διαφωνήσει δεν είναι πραγματικό γεγονός που αποδεικνύει ότι διαφώνησε. Όγδοον, επικαλούνται ότι δεν έλαβαν κανένα μεταγενέστερο όφελος ή προνομιακή μεταχείριση και εξακολουθούν να υπηρετούν στα ίδια πόστα. Η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της υποθάλψεως δεν απαιτεί αντάλλαγμα. Η έλλειψή του δεν εξουδετερώνει τη συμμόρφωση σε εντολή. Ένατον, επικαλούνται τη νόμιμη συνείδηση, τη σύμφωνη γνώμη του προϊσταμένου τους και την έλλειψη αποδείξεως κοινού σκοπού μεταξύ επτά αστυνομικών. Αν γνώριζαν ότι είχαν βρεθεί ναρκωτικά, η εντολή μη συλλήψεως και μη κατασχέσεως ήταν προδήλως αντίθετη προς τα καθήκοντά τους και η ιεραρχική προέλευση δεν την καθιστούσε νόμιμη. Ο κοινός σκοπός δεν συνάγεται από την ιδιότητά τους ούτε από γενική ενοχή λόγω συσχετίσεως, αλλά από τη συγκεκριμένη κοινή έκβαση, την παρουσία του επόπτη, τη διάρκεια, τη φωτογράφιση και την ενιαία μεταγενέστερη υπηρεσιακή εκδοχή. Τέλος, η μεγάλη λεκτική και επιχειρηματολογική ομοιότητα των προσφυγών δεν αποδεικνύει αφ' εαυτής αναλήθεια. Μειώνει, όμως, την αξία τους ως τεσσάρων δήθεν ανεξάρτητων επιβεβαιώσεων, διότι πρόκειται ουσιαστικά για κοινή υπερασπιστική θέση. Οι μεταξύ των αρχικών καταθέσεων αποκλίσεις ως προς την παρουσία και τον χρόνο αφίξεως του επόπτη εξακολουθούν να έχουν μεγαλύτερη αποδεικτική σημασία.

2. Η προσφυγή του ενδέκατου κατηγορουμένου, Κ. Δ.

Ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., αρνείται ότι συντρέχει αντικειμενικό ή υποκειμενικό στοιχείο ηθικής αυτουργίας. Η ένσταση αυτή δεν απαντάται με επίκληση μόνο της υπηρεσιακής του ιδιότητας. Απαντάται από το πλέγμα συγκεκριμένων ενδείξεων: την ενημέρωσή του από τον δωδέκατο κατηγορούμενο, Μ. Φ., την ειδική σύσκεψη στη ΓΑΔΑ, τη συλλογή στοιχείων και ονομάτων, τη δική του επικοινωνία με τον ένατο κατηγορούμενο, Κ. Μ., και την αντίφαση της χρονικής του εκδοχής με την κατάθεση του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ. Τα στοιχεία αυτά δεν αποτελούν τελική απόδειξη ενοχής, συνιστούν όμως επαρκή βάση παραπομπής. Η επίκληση των ημερήσιων δελτίων και της υπηρεσιακής βεβαιώσεως για τη σύνθεση της ομάδας αποδεικνύει ποιοι υπηρετούσαν και τι καταχωρίστηκε, όχι ότι δεν υπήρξε εύρημα. Η απουσία αναφοράς σε ναρκωτικά είναι το ίδιο το αντικείμενο της καταγγελλόμενης αποκρύψεως και δεν μπορεί να αξιολογηθεί ως ουδέτερη, εξωτερική διάψευση. Αντιστοίχως, η φερόμενη σιωπή του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., κατά τη σύσκεψη ως προς τις κλήσεις του Αρχηγού στηρίζεται στη μαρτυρία των λοιπών κατηγορουμένων και συγκρούεται με την αυθημερόν ιδιωτική καταγραφή και τα μηνύματα. Η θέση ότι ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., αποφάσισε μόνος του να ενημερώσει τον Αρχηγό επειδή ελέγχθηκε ο υιός του Υπουργού είναι δυνατή, αλλά όχι αναγκαστική. Εάν η επικοινωνία ήταν απλή θεσμική προφύλαξη, θα αναμενόταν σύντομη αναφορά της νομότυπης ολοκληρώσεως. Δεν εξηγούνται η πολυπρόσωπη σύσκεψη, η καταγραφή όλων των στοιχείων, η αποστολή επτά φωτογραφιών και η προϋπάρχουσα γνώση του ένατου κατηγορουμένου, Κ. Μ., κατά την εκδοχή του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ. Ιδιαίτερη σημασία, ως προς το περιεχόμενο και όχι μόνον ως προς το γεγονός της επικοινωνίας, αποκτά η ίδια η Θέση του ένατου κατηγορουμένου, Κ. Μ. Στις από …2023 έγγραφες εξηγήσεις του αναφέρει ότι τόσο ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., όσο και ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., του ανέφεραν ότι οι ελεγχθέντες κατείχαν μόνον τα κινητά τους τηλέφωνα, μικρά χρηματικά ποσά και ορισμένα καπνικά είδη. Η αναφορά προέρχεται από συγκατηγορούμενο για την ίδια πράξη και δεν μπορεί, κατά το άρθρο 211 ΚΠΔ, να στηρίξει μόνη της την κατηγορία. Συνεκτιμάται, όμως, μαζί με ρητώς κατονομαζόμενα λοιπά στοιχεία, ήτοι με την ίδια την παραδοχή του ενδέκατου κατηγορουμένου ότι τηλεφώνησε στον Αρχηγό, με την καταγραφή της σύσκεψης της 22.15 έως 23.30 στο ημερήσιο δελτίο του δωδέκατου κατηγορουμένου, Μ. Φ., και με τη βεβαιωμένη ψηφιακώς αποστολή των επτά αρχείων στις 22.36. Υπό τον συνδυασμό αυτόν αναδεικνύεται ότι η επικοινωνία του ενδέκατου κατηγορουμένου με τον Αρχηγό δεν εξαντλήθηκε στη γνωστοποίηση ότι μεταξύ των ελεγχομένων ήταν ο υιός του Υπουργού, αλλά επεκτάθηκε στην περιγραφή των ευρεθέντων αντικειμένων. Ο ενδέκατος κατηγορούμενος δεν εκθέτει τέτοια περιγραφή στις εξηγήσεις του. Η απόκλιση μεταξύ της δικής του εκδοχής και της εκδοχής εκείνου προς τον οποίο απηύθυνε την αναφορά αφορά ακριβώς το κρίσιμο ζήτημα της γνώσεως. Στην ίδια κατεύθυνση συνηγορεί ο συλλογισμός που αναπτύσσει ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., στα υπομνήματά του. Η νυκτερινή τηλεφωνική ενημέρωση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας από τον Υποδιοικητή Διευθύνσεως προϋποθέτει, κατά την κοινή πείρα και την υπηρεσιακή πρακτική, γεγονός που δικαιολογεί κλιμάκωση έως την κορυφή της ιεραρχίας. Η ανεύρεση καπνού, χαρτιών και τριφτών στην κατοχή τεσσάρων νεαρών δεν αποτελεί τέτοιο γεγονός. Ο ισχυρισμός ότι ο ενδέκατος κατηγορούμενος έκρινε αναγκαίο να απασχολήσει τον Αρχηγό για έλεγχο απολύτως αρνητικό αναιρεί την ίδια τη λογική της κλιμακώσεως την οποία ο ίδιος επικαλείται ως δικαιολογητική βάση της ενέργειάς του. Τέλος, ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., διατυπώνει στα υπομνήματά του δύο μη ταυτιζόμενες εκδοχές ως προς την κατεύθυνση της αρχικής ενημερώσεως: αφενός ότι ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., ενημερώθηκε πρώτος τηλεφωνικώς από τον δωδέκατο κατηγορούμενο, Μ. Φ., για την ανεύρεση των ουσιών και ακολούθως ενημέρωσε ο ίδιος τον Αρχηγό, αφετέρου ότι είχε ήδη ενημερωθεί από τον Αρχηγό και ανέθεσε στον δωδέκατο κατηγορούμενο να μεταβεί στο σημείο. Η απόκλιση δεν αποσιωπάται και επιβάλλει επιφυλακτική αποτίμηση της μαρτυρίας του. Αμφότερες, όμως, οι εκδοχές συγκλίνουν στο ουσιώδες, ότι δηλαδή ο ενδέκατος κατηγορούμενος γνώριζε τη φύση του ευρήματος και αποτέλεσε ενεργό κρίκο στη μετάδοση της αποφάσεως μη διώξεως. Καμία από τις δύο εκδοχές δεν συμβιβάζεται με την πλήρη άγνοια που ο ίδιος προβάλλει. Η πολυετής άμεμπτη υπηρεσία του ενδέκατου κατηγορουμένου, Κ. Δ., είναι στοιχείο προσωπικότητας και όχι ανατρεπτική απόδειξη. Η δε παράθεση στις προσφυγές των νομοθετικών μεταβολών περί της καθ' ύλην αρμοδιότητας και της διαδικασίας του άρθρου 322 ΚΠΔ εξηγεί τη νόμιμη εισαγωγή της υποθέσεως στο Συμβούλιο. Δεν συνιστά αυτοτελή λόγο ανυπαρξίας ενδείξεων ή ακυρότητας της κατηγορίας.

3. Η προσφυγή του δωδέκατου κατηγορουμένου, Μ. Φ.

Ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., προβάλλει ότι έφθασε στο σημείο όταν ο έλεγχος είχε ήδη ολοκληρωθεί, ότι ενημερώθηκε για αρνητικό αποτέλεσμα του … και ότι είδε μόνο συνήθη καπνικά και προσωπικά αντικείμενα. Η επίσημη ώρα λήξεως στις 21.50, η παρουσία των νεαρών κατά την άφιξή του σύμφωνα με ορισμένες καταθέσεις, η δική του παραδοχή ότι πήγε ειδικά στο σημείο και η μεταγενέστερη κατοχή και αποστολή επτά εικόνων δημιουργούν σοβαρή αντίθεση προς αυτή την περιγραφή. Το αρνητικό αποτέλεσμα του … αφορούσε τις καταχωρίσεις των προσώπων, όχι τη φύση των αντικειμένων. Ισχυρίζεται ότι ενημέρωσε τον ενδέκατο κατηγορούμενο, Κ. Δ., μόνο λόγω της ιδιότητας του τέταρτου κατηγορουμένου, Θ. Δ., και ότι στη ΓΑΔΑ έδωσε απλή προφορική αναφορά αρνητικού ελέγχου. Η εξήγηση δεν απαντά γιατί χρειάστηκε να παραμείνει στη ΓΑΔΑ από τις 22.15 έως τις 23.30 ούτε γιατί ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., ζήτησε ονόματα, στοιχεία και φωτογραφίες. Η ιδιαίτερη συγγενική ιδιότητα μπορεί να εξηγήσει την αρχική ειδοποίηση, αλλά όχι κάθε μεταγενέστερη πράξη χωρίς πρόσθετο υπηρεσιακό αντικείμενο. Ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., αρνείται τηλεφωνική επικοινωνία με τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ. Η άρνηση, ακόμη και αν αποδειχθεί πλήρως, δεν τον απαλλάσσει από την αποδιδόμενη συμμετοχή, επειδή παραδέχεται διά ζώσης συνάντηση και η ψηφιακή εξέταση αποδεικνύει επικοινωνία μέσω … Η ηθική αυτουργία προς τους τέσσερις αστυνομικούς της ομάδας αποδίδεται, άλλωστε, ως άμεση εντολή στο σημείο και όχι ως τηλεφωνική συνομιλία με τον Διοικητή. Η αποστολή των φωτογραφιών δεν αποδεικνύει από μόνη της δόλο, αλλά ούτε είναι ουδέτερη. Η εκδοχή ότι στάλθηκαν ως απόδειξη νομιμότητας δεν αποτυπώνεται σε συνοδευτικό υπηρεσιακό κείμενο και δεν εξηγεί γιατί το φωτογραφικό υλικό διακινήθηκε ιδιωτικά μέσω … αντί να ενσωματωθεί σε επίσημη αναφορά. Η διαδρομή του προς τον ένατο κατηγορούμενο, Κ. Μ., εναρμονίζεται με την ιεραρχική αλυσίδα που περιγράφεται στην κατηγορία. Η εκπαίδευση, η υπηρεσιακή εμπειρία και το λευκό πειθαρχικό παρελθόν του δωδέκατου κατηγορουμένου, Μ. Φ., συνεκτιμώνται αλλά δεν εξαφανίζουν τις αντικειμενικές αντιφάσεις. Ούτε απαιτείται να αποδειχθεί ότι επτά αστυνομικοί συνήψαν ρητή συμφωνία. Αρκεί, κατά το στάδιο της παραπομπής, να προκύπτει σοβαρή ένδειξη ότι ο άμεσος επόπτης γνώριζε το εύρημα, μετέφερε την εντολή και συνέβαλε αιτιωδώς στην κοινή απόφαση μη διώξεως.

4. Η προσφυγή του ένατου κατηγορουμένου Κ. Μ.

Ο ένατος κατηγορούμενος, Κ. Μ., στηρίζει την προσφυγή του πρωτίστως στην απόλυτη άρνηση της ανευρέσεως ναρκωτικών, της μεταδόσεως παράνομης εντολής και της απειλής προς τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ. Οι αρνήσεις αυτές αντιπαρατίθενται όχι μόνο στην καταγγελία αλλά και σε αντικειμενικές περιστάσεις: ο ίδιος παραδέχεται ειδική ενημέρωση και παραλαβή φωτογραφικού υλικού, οι εικόνες αποδεικνύεται ότι έφθασαν στη συσκευή του την ίδια νύχτα, και το περιστατικό είχε ήδη καταγραφεί ιδιωτικά με αναφορές σε βάρος, συσκευασίες, τρίφτες, υπασπιστή και επανειλημμένες κλήσεις. Η επίκληση της σχεδόν εικοσιτετράωρης παρουσίας του στο γραφείο, της συνεχούς εποπτείας και των συχνών επαφών με όλους τους διοικητές εξηγεί τη δυνατότητα και τη συνήθεια επικοινωνίας. Δεν αποδεικνύει το αθώο περιεχόμενο της συγκεκριμένης επικοινωνίας. Ο αγώνας ΑΕΚ-Ολυμπιακού αποτελεί εναλλακτική εξήγηση για μέρος της τηλεφωνικής κίνησης, όχι για τη φωτογραφική και σημειωτική ακολουθία του επίμαχου συμβάντος. Ο ισχυρισμός περί εκδικήσεως λόγω αποστρατείας έχει ήδη αξιολογηθεί. Είναι ικανός να πλήξει την ουδετερότητα του καταγγέλλοντος και επιβάλλει αυστηρό έλεγχο. Δεν αναιρεί τα προγενέστερα ψηφιακά ίχνη. Η προσφυγή συγχέει το πιθανό κίνητρο αποκαλύψεως με τη χρονική δημιουργία των αποδεικτικών δεδομένων. Τα τελευταία υπήρχαν από το 2021. Η έγκληση που υπέβαλε ο ένατος κατηγορούμενος, Κ. Μ., κατά του δέκατου κατηγορουμένου, Δ. Σ., αποδεικνύει ότι αντέδρασε και αμφισβήτησε θεσμικά την καταγγελία. Δεν αποδεικνύει ποια από τις δύο αντίθετες εκδοχές είναι αληθής. Το ίδιο ισχύει για τις εγκλήσεις ή αγωγές άλλων εμπλεκομένων κατά του καταγγέλλοντος. Η επίκληση του πορίσματος της προκαταρκτικής διοικητικής εξετάσεως, των καταθέσεων του πέμπτου κατηγορουμένου, Κ. Δ., του έκτου κατηγορουμένου, Κ. Χ., του έβδομου κατηγορουμένου, Π. Α., του όγδοου κατηγορουμένου, Σ. Σ., και του δωδέκατου κατηγορουμένου, Μ. Φ., καθώς και των τριών προτάσεων αρχειοθετήσεως, δεν είναι αμελητέα. Πρόκειται, όμως, για αποδεικτικό υλικό που είτε προέρχεται από πρόσωπα με άμεσο συμφέρον αποφυγής αυτοενοχοποιήσεως είτε σχηματίστηκε πριν από την πλήρη αξιοποίηση των ψηφιακών ευρημάτων. Η ομοφωνία των αρνήσεων δεν ισοδυναμεί με ανεξαρτησία των πηγών. Ο ισχυρισμός ότι δύο μετέπειτα Αρχηγοί της Ελληνικής Αστυνομίας δεν θα μπορούσαν να έχουν παραπλανηθεί χωρίς να συμμετέχουν σε παράλογη συνωμοσία θέτει ψευδές δίλημμα. Είναι απολύτως δυνατό η διοικητική έρευνα να διενεργήθηκε καλόπιστα και να κατέληξε σε ελλιπές συμπέρασμα, επειδή δεν είχε ενώπιον της τις κρίσιμες συσκευές, τα μηνύματα, την πλήρη διαδρομή των φωτογραφιών και όλες τις μαρτυρίες. Δεν χρειάζεται υπόθεση συνωμοσίας για να μειωθεί η αποδεικτική βαρύτητα μιας περιορισμένης έρευνας.Η άμεμπτη σαρανταετής υπηρεσία του ένατου κατηγορουμένου, Κ. Μ., δεν παραγνωρίζεται. Η κρίση, όμως, δεν αφορά συνολική αξιολόγηση της σταδιοδρομίας του, αλλά ένα ορισμένο περιστατικό. Η προσωπική και υπηρεσιακή του διαδρομή δεν αρκεί για να καταστήσει νομικώς ανύπαρκτες τις συγκεκριμένες ενδείξεις. Τέλος, η απόκλιση ως προς το ακριβές βάρος της ουσίας, η απουσία εργαστηριακής αναλύσεως, η άρνηση του υπασπιστή Δ. Μ. και η έλλειψη ηχητικής καταγραφής της απειλής αποτελούν πραγματικές αδυναμίες της κατηγορίας. Δεν αποσιωπώνται. Αξιολογούμενες, όμως, μαζί με την αυθημερόν σημείωση των 8,9 γραμμαρίων, τα επτά αρχεία, την παραδοχή παραλαβής τους, τη διάρκεια του ελέγχου, τη σύσκεψη στη ΓΑΔΑ και τα νυχτερινά μηνύματα, δεν είναι τέτοιες ώστε να αποκλείουν τις σοβαρές ενδείξεις και να επιβάλλουν απαλλαγή χωρίς ακροαματική διαδικασία.

IV. Συνολική κρίση.

Κατά το στάδιο της παραπομπής δεν απαιτείται η πλήρης αποδεικτική βεβαιότητα που απαιτείται για καταδικαστική απόφαση. Απαιτούνται επαρκείς και σοβαρές ενδείξεις, δηλαδή αποδεικτικό σύνολο ικανό να στηρίξει βάσιμα την κατηγορία και να καταστήσει αναγκαία την οριστική κρίση του ακροατηρίου. Οι ουσιώδεις αντιφάσεις δεν λύνονται αυθαίρετα υπέρ της μίας ή της άλλης πλευράς. Όταν, όμως, η επιβαρυντική εκδοχή στηρίζεται σε αντικειμενικά και σύγχρονα στοιχεία, η ύπαρξη αντίθετων καταθέσεων δεν επιβάλλει την παύση της διαδικασίας, αλλά την προφορική εξέταση και αντιπαράθεσή τους.

Εν προκειμένω, η επίσημη ογδοντάλεπτη διάρκεια, η άφιξη του επόπτη, η λήψη επτά φωτογραφιών, η ψηφιακώς βεβαιωμένη διαδρομή τους από τον δωδέκατο κατηγορούμενο, Μ. Φ., προς τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., και από εκεί προς τον ένατο κατηγορούμενο, Κ. Μ., η σύσκεψη στη ΓΑΔΑ, η ιδιόχειρη σημείωση των 8,9 γραμμαρίων και των τεσσάρων συσκευασιών, τα οικογενειακά μηνύματα της ίδιας νύχτας και η μεταγενέστερη καταγγελία συγκροτούν συνεκτική αποδεικτική αλυσίδα. Η αντίθετη εκδοχή απαιτεί να θεωρηθεί ότι ένας απολύτως αρνητικός έλεγχος, χωρίς οποιοδήποτε παράνομο εύρημα, διήρκεσε ανεξήγητα ογδόντα λεπτά, προκάλεσε μετάβαση επόπτη, λεπτομερή φωτογράφιση αντικειμένων και ταυτοτήτων, ειδική σύσκεψη τριών ανώτερων αξιωματικών, διαδοχική αποστολή των ίδιων αρχείων μέχρι τον Αρχηγό και σύγχρονες ιδιωτικές αναφορές σε χασίς και επανειλημμένες κλήσεις. Η συσσώρευση αυτή δεν εξηγείται πειστικά από τη συγγενική ιδιότητα του τέταρτου κατηγορουμένου, Θ. Δ., και μόνο. Προκύπτουν, συνεπώς, επαρκείς ενδείξεις ότι ο πρώτος κατηγορούμενος, Τ. Δ., ο δεύτερος κατηγορούμενος, Ζ. Κ., ο τρίτος κατηγορούμενος, Τ. Α., και ο τέταρτος κατηγορούμενος, Θ. Δ., προμηθεύτηκαν και κατείχαν από κοινού για αποκλειστικώς δική τους χρήση μικροποσότητα ινδικής κάνναβης περίπου 8,9 γραμμαρίων· ότι ο πέμπτος κατηγορούμενος, Κ. Δ., ο έκτος κατηγορούμενος, Κ. Χ., ο έβδομος κατηγορούμενος, Π. Α., και ο όγδοος κατηγορούμενος, Σ. Σ., μολονότι διαπίστωσαν την κατοχή, τους άφησαν από κοινού ελεύθερους και ματαίωσαν τη δίωξή τους· ότι ο ένατος κατηγορούμενος, Κ. Μ., προκάλεσε την απόφαση αυτή μέσω της υπηρεσιακής ιεραρχίας και άσκησε παράνομη βία στον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., απειλώντας τον με άμεση αποστρατεία και ότι ο δέκατος κατηγορούμενος, Δ. Σ., ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., και ο δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., συνέβαλαν διαδοχικώς στη μετάδοση και εκτέλεση της εντολής προς τους τέσσερις αστυνομικούς της ομάδας. Ως προς τη μορφή συμμετοχής καθενός, ο ένατος κατηγορούμενος, Κ. Μ., προκάλεσε την απόφαση της υποθάλψεως όχι αορίστως μέσω της ιεραρχίας, αλλά με συγκεκριμένο τρόπο και συγκεκριμένα μέσα: με επανειλημμένες τηλεφωνικές κλήσεις προς τον δέκατο κατηγορούμενο, Δ. Σ., από την ώρα του ελέγχου, με ρητή εντολή να μη γίνει προσαγωγή, να μη σχηματιστεί δικογραφία και να καταστραφούν οι ποσότητες, με επιτακτική επιμονή μετά την αρχική αντίρρηση του τελευταίου και, τέλος, με την απειλή άμεσης αποστρατείας του. Τα μέσα αυτά, ήτοι η υπηρεσιακή εντολή και η απειλή, ασκήθηκαν επί προσώπου που τελούσε σε σχέση απόλυτης ιεραρχικής εξαρτήσεως και ήταν αντικειμενικά πρόσφορα να κάμψουν την αντίστασή του, όπως και την έκαμψαν. Ο δέκατος κατηγορούμενος, καμπτόμενος, διατύπωσε ο ίδιος την εντολή αποδεσμεύσεως και τη διοχέτευσε στην υπηρεσιακή αλυσίδα. Ο ενδέκατος κατηγορούμενος, Κ. Δ., ως Υποδιοικητής, μετέφερε την απαίτηση της ηγεσίας προς τον άμεσο επόπτη της ομάδας και ανέθεσε σε αυτόν τη μετάβαση στο σημείο, ο δε δωδέκατος κατηγορούμενος, Μ. Φ., ευρισκόμενος επί τόπου, διατύπωσε την εντολή προφορικώς και απευθείας προς τον πέμπτο, τον έκτο, τον έβδομο και τον όγδοο κατηγορούμενο, οι οποίοι και την εκτέλεσαν. Η αλυσίδα αυτή, με τα εξειδικευμένα σε κάθε κρίκο μέσα, συγκροτεί επαρκείς ενδείξεις προκλήσεως της αποφάσεως και όχι απλής διαβιβάσεως πληροφορίας. Η ματαίωση της διώξεως δεν συνίσταται στην καθυστέρησή της. Συνίσταται στο ότι, εξαιτίας των ανωτέρω παραλείψεων, δεν κατασχέθηκε και δεν διαφυλάχθηκε η ουσία, με αποτέλεσμα να καταστεί οριστικά ανέφικτη η ζύγιση και η εργαστηριακή ταυτοποίησή της κατά το άρθρο 41 του ν. 4139/2013, δεν συντάχθηκε έκθεση κατά τα άρθρα 148, 151 και 258 ΚΠΔ, δεν ενημερώθηκε ο αρμόδιος εισαγγελέας κατά το άρθρο 38 παρ. 1 ΚΠΔ και δεν σχηματίστηκε δικογραφία. Η αποδεικτική αυτή απώλεια είναι μη αναστρέψιμη και εξουδετέρωσε ουσιωδώς τη δυνατότητα των αρχών να βεβαιώσουν την πράξη κατά τον χρόνο τελέσεώς της. Η δίωξη ασκήθηκε τελικώς δεκατέσσερις μήνες αργότερα και μόνον κατόπιν της καταγγελίας του δέκατου κατηγορουμένου, δηλαδή όχι κατά τη συνήθη πορεία της διωκτικής λειτουργίας αλλά κατά παρέκκλιση από αυτήν και υπό συνθήκες οριστικής απώλειας του κύριου πειστηρίου. Το αποτέλεσμα αυτό αρκεί, κατά τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, διότι η ματαίωση συντρέχει και όταν η δίωξη επιτευχθεί μεταγενέστερα, εφόσον μεσολάβησε παρεμπόδιση μακράς διάρκειας. Ως προς τη μορφή του εγκλήματος, η ενιαία απόφαση αποδεσμεύσεως αφορούσε τέσσερις διακριτούς φερόμενους ως δράστες, καθένας από τους οποίους θα υπέκειτο σε αυτοτελή δίωξη· η προσβολή του εννόμου αγαθού είναι επομένως τετραπλή και η πράξη ορθώς χαρακτηρίζεται ως τελεσθείσα κατά συρροή, χωρίς η ταυτότητα της αποφάσεως να αναιρεί την αυτοτέλεια των επιμέρους αποτελεσμάτων. Οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν με τις προσφυγές δεν παρέχουν ενιαία εναλλακτική εξήγηση ικανή να καλύψει το σύνολο των αντικειμενικών δεδομένων. Απομονώνουν κάθε στοιχείο -τη διάρκεια, τις φωτογραφίες, τις κλήσεις, τη σύσκεψη, τη σημείωση, τα μηνύματα- και προτείνουν για καθένα μία θεωρητικώς δυνατή αθώα ερμηνεία. Η αποδεικτική αξιολόγηση, όμως, δεν γίνεται με τεμαχισμό. Η πιθανότητα πολλών συμπτωματικών και αμοιβαίως ασύνδετων αθώων εξηγήσεων μειώνεται ουσιωδώς όταν όλα τα στοιχεία συγκλίνουν στον ίδιο χρονικό και πραγματικό πυρήνα. Κατά συνέπεια, οι ισχυρισμοί που προβάλλονται προς υποστήριξη της απαλλακτικής εκδοχής, μολονότι αναδεικνύουν ζητήματα που πρέπει να εξεταστούν διεξοδικά στο ακροατήριο, δεν αναιρούν τις επαρκείς ενδείξεις ενοχής. Επομένως, οι λόγοι της κρινόμενης εισαγγελικής έφεσης πρέπει να απορριφθούν κατ' ουσίαν και να διατηρηθεί η παραπομπή των κατηγορουμένων για τις πράξεις που αποδίδονται σε καθέναν, όπως αυτές εξατομικεύονται στο κλητήριο θέσπισμα και στο εκκαλούμενο παραπεμπτικό βούλευμα".

Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, ότι δηλαδή υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις τέλεσης του εγκλήματος της προμήθειας και κατοχής ναρκωτικών προς ιδία χρήση από κοινού (άρθρα 29 παρ. 1 Ν. 4139/2013, 45 ΠΚ,) ως προς τους τέσσερις πρώτους κατηγορούμενους και συνακόλουθα της τέλεσης του αδικήματος της υπόθαλψης εγκληματία από κοινού και κατά συρροή (άρθρα 94 παρ. 1, 45 και 231 παρ. 1 ΠΚ) ως προς τους πέμπτο έως και όγδοο των κατηγορουμένων, της ηθικής αυτουργίας κατά συρροή σε υπόθαλψη εγκληματία από κοινού και κατά συρροή και καθώς και της τέλεσης του αδικήματος της παράνομης βίας (άρθρα 45, 46 παρ. 1, 94 παρ. 1, 231 παρ.1 και 330 παρ. 1 ΠΚ) ως προς τον ένατο κατηγορούμενο και της ηθικής αυτουργίας κατά συρροή σε υπόθαλψη εγκληματία από κοινού και κατά συρροή (45 παρ. 1, 94 παρ. 1, 231 παρ. 1 ΠΚ) ως προς ως προς τους δέκατο, ενδέκατο και δωδέκατο των κατηγορουμένων, και ακολούθως απέρριψε κατ' ουσίαν την με αριθμό …2026 έφεση του Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών κατά του …/2026 παραπεμπτικού βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, επικυρώνοντάς το, διέλαβε στο προσβαλλόμενο βούλευμα την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία για τα προαναφερθέντα αδικήματα της προμήθειας και κατοχής ναρκωτικών προς ιδία χρήση, υπόθαλψης εγκληματία, ηθικής αυτουργίας σε υπόθαλψη εγκληματία και παράνομης βίας, αφού εκτίθενται σε αυτό με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την προδικασία και από τα οποία συνήγαγε την αναιρετικά ανέλεγκτη ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων των ως άνω αδικημάτων, μνημονεύονται τα αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και πείστηκε ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την παραπομπή των κατηγορουμένων στο ακροατήριο του αρμοδίου Δικαστηρίου και παρατίθενται οι σκέψεις και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους υπήγαγε τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 12, 14, 16, 15, 17, 18, 26, 27 παρ. 1, 45, 46 παρ. 1, 94 παρ. 1, 231 παρ. 1, 330 παρ. 1 ΠΚ και 29 παρ. 1 Ν. 4139/2013, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε. Ειδικότερα από την μνεία στο προοίμιο της αιτιολογίας του βουλεύματος των αναφερόμενων κατ' είδος αποδεικτικών μέσων που έλαβε υπόψη και αξιολόγησε το Συμβούλιο ως προς τα προκύψαντα πραγματικά περιστατικά, προκύπτει με βεβαιότητα ότι για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία, που νομίμως εισφέρθηκαν κατά την προδικασία, ήτοι τόσο τα στοιχεία που στηρίζουν την κατηγορία όσο και εκείνα που την αποδυναμώνουν ή συνηγορούν υπέρ της εκδοχής των κατηγορουμένων, χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση και χωρίς επιλεκτική αξιολόγηση αυτών, ενώ περαιτέρω προέβη σε συγκριτική στάθμιση και αξιολογική και λειτουργική συσχέτιση κάθε αποδεικτικού μέσου με το περιεχόμενο όλων των αποδεικτικών μέσων. Επίσης στο προσβαλλόμενο βούλευμα αιτιολογείται επαρκώς η κρίση του Συμβουλίου ως προς την ύπαρξη επαρκών ενδείξεων τέλεσης των προαναφερόμενων αδικημάτων που αποδίδονται στους κατηγορούμενους κατά περίπτωση, καθόσον εκτίθεται με σαφήνεια ότι στο … στις …2021 σε γενόμενο αστυνομικό έλεγχο της ομάδας ΔΙΑΣ, στην οποία συμμετείχαν οι πέμπτος έως και όγδοος εκ των κατηγορουμένων-αστυνομικών, βρέθηκε στην κατοχή των ελεγχομένων τεσσάρων πρώτων κατηγορουμένων, η προσδιοριζόμενη ποσότητα ναρκωτικής ουσία (ινδική κάνναβη) συσκευασμένη σε 4 σακουλάκια, ότι κατά τη διάρκεια του ελέγχου γνωστοποιήθηκε ότι ο τέταρτος κατηγορούμενος ήταν υιός του τότε Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Π. Θ., ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος ανέλαβε την ευθύνη για το σύνολο της ποσότητας, δηλώνοντας ότι οι τέσσερις φίλοι έκαναν περιστασιακή και όχι συστηματική χρήση και ζήτησε να επικοινωνήσει με τον υπασπιστή του πατέρα του Δ. Μ., ότι η πληροφορία του ελέγχου διαβιβάστηκε στον τελευταίο και από εκεί έφτασε στον ένατο κατηγορούμενο, τότε Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, ότι ακολούθως ο δωδέκατος κατηγορούμενος, επόπτης της άνω ομάδας ΔΙΑΣ, έφτασε στον τόπο του ελέγχου άμεσα, ότι φωτογράφισε τα ευρεθέντα αντικείμενα, ότι ενεργοποιήθηκε άμεσα και η υπηρεσιακή ιεραρχία της Άμεσης Δράσης και ότι η εντολή αποδέσμευσης των τεσσάρων ελεγχόμενων χωρίς κατάσχεση, σύλληψη και σχηματισμό δικογραφίας μεταδόθηκε καθοδικά στην υπηρεσιακή αλυσίδα. Επιπρόσθετα εκτίθεται με σαφήνεια η αυτουργική δράση και ο τρόπος συμμετοχής των κατηγορουμένων στην τέλεση των αποδιδόμενων σε αυτούς κατηγοριών κατά περίπτωση καθώς και ότι τελούσαν εν γνώσει των παράνομων ενεργειών τους.

Περαιτέρω, το Συμβούλιο αιτιολογεί ειδικά την κρίση του ότι το ευρεθέν φυτικό υλικό στην κατοχή των τεσσάρων πρώτων κατηγορουμένων είναι ναρκωτική ουσία και δη ινδική κάνναβη και όχι καπνός, όπως ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι, διαλαμβάνοντας στο σκεπτικό του, μεταξύ άλλων, τα εξής : "Η κρίση αυτή δεν διατυπώνεται ως απλή πιθανολόγηση. Στηρίζεται στις τρεις φωτογραφίες των αντικειμένων, στις οποίες απεικονίζονται τέσσερις αυτοσχέδιες συσκευασίες φυτικού υλικού μαζί με περισσότερους μεταλλικούς τρίφτες και χαρτάκια στριφτού τσιγάρου, στην αυθημερόν ιδιόχειρη σημείωση του δέκατου κατηγορουμένου Δ. Σ., όπου καταγράφονται τόσο ο αριθμός των συσκευασιών όσο και το βάρος τους, στα οικογενειακή μηνύματα των αμέσως επόμενων ωρών, στα οποία γίνεται ρητή αναφορά σε χασίς και στο ίδιο το περιεχόμενο της κλήσεως του ένατου κατηγορουμένου, Κ. Μ. προς τον δέκατο, με την οποία ζητήθηκε η καταστροφή των ποσοτήτων, αίτημα που δεν νοείται επί καπνικών προϊόντων. Η απουσία εργαστηριακής ταυτοποιήσεως δεν αναιρεί τη διαπίστωση, διότι οφείλεται ακριβώς στην παράλειψη της κατασχέσεως που αποτελεί το αντικείμενο της κατηγορίας, το δε ακριβές καθαρό βάρος δεν αποτελεί στοιχείο της νομοτυπικής μορφής του άρθρου 29 παρ. 1 του ν. 4139/2013.". Επιπρόσθετα, σε άλλο σημείο του σκεπτικού διαλαμβάνεται για το ίδιο ως άνω ζήτημα και η ακόλουθη ειδική αιτιολογία: "Η φωτογραφία, απομονωμένη από κάθε άλλο στοιχείο, πράγματι δεν επιτρέπει ασφαλή χημική ταυτοποίηση. Το αποδεικτικό συμπέρασμα, όμως, δεν στηρίζεται σε απλή οπτική διάγνωση της φωτογραφίας. Στηρίζεται στη σύγκλιση της εικόνας με την αυθημερόν ιδιόχειρη σημείωση "4 σακουλάκια", "8,9 γραμμάρια", και "3 τρίφτες", με τη σύγχρονη αναφορά των οικογενειακών μηνυμάτων σε "χασίσι", με τη διάρκεια και την έκβαση του ελέγχου, με τη διαδρομή των φωτογραφιών στην ιεραρχία και με την καταγγελία του δέκατου κατηγορουμένου Δ. Σ.". Επίσης, το Συμβούλιο με αιτιολογική επάρκεια επεξηγεί την απόκλιση που υπάρχει στην αρχική αναφορά του δέκατου κατηγορουμένου Σ. Δ. ως προς την ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας σε περίπου 18 γραμμάρια και στην αυθημερόν σημείωσή του σε 8,9 γραμμάρια, εκθέτοντας ότι η απόκλιση δεν αναιρεί την ένδειξη υπάρξεως ουσίας, αλλά δικαιολογεί να ληφθεί ως ασφαλέστερο, για την προσωρινή αποδεικτική αξιολόγηση το μικρότερο και συγχρόνως καταγεγραμμένο βάρος των 8,9 γραμμαρίων, αναφέρει δε περαιτέρω ότι η απουσία κατασχέσεως, ζυγίσεως και εργαστηριακής αναλύσεως είναι πραγματικό αποδεικτικό έλλειμμα, το οποίο όμως αποτελεί το άμεσο αποτέλεσμα της αποδιδόμενης υποθάλψεως καθώς και ότι δεν είναι λογικώς επιτρεπτό η αποτυχία συλλογής του πρωτογενούς πειστηρίου, να μετατρέπεται αυτομάτως σε τεκμήριο ότι πειστήριο δεν υπήρξε.

Περαιτέρω, η πληρότητα της αιτιολογίας για το ως άνω κρίσιμο ζήτημα επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι το Συμβούλιο αξιολόγησε διεξοδικά και την τεχνική έκθεση του γεωπόνου Γ. Μ. που προσκόμισε ο ένατος κατηγορούμενος Μ. Κ., στην οποία αναφέρεται ότι από τη φωτογραφία δεν μπορεί να αναγνωριστεί με απόλυτη επιστημονική βεβαιότητα κάνναβη και ότι ο εικονιζόμενος τρίφτης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καπνό, αντικρούοντας το περιεχόμενο της με επαρκείς αιτιολογίες, αναφέροντας ότι η αρνητική διαπίστωση ως προς την ουσία που απεικονίζεται στην φωτογραφία δεν έπεται θετικώς ότι το υλικό είναι καπνός καθώς και το ότι ο εικονιζόμενος τρίφτης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καπνό αποδεικνύει μόνο ότι το αντικείμενο δεν έχει μία αποκλειστική τεχνική χρήση, διαλαμβάνει δε περαιτέρω ότι η έκθεση μπορεί να στηρίξει μόνο την εύλογη επιφύλαξη ότι η φωτογραφία δεν αρκεί μόνη της για ασφαλή ταυτοποίηση της ουσίας, πλην όμως δεν μπορεί να εξουδετερώσει το σύνολο των λοιπών αλληλοενισχυόμενων ενδείξεων.

Εξάλλου το Συμβούλιο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε την ένορκη κατάθεση του Δ. Μ., ο οποίος αρνήθηκε ότι δέχθηκε κλήση από τον τέταρτο κατηγορούμενο Θ. Δ. ή ότι έλαβε γνώση του ελέγχου, πλην όμως με σαφή αιτιολογία έκρινε ότι " η άρνηση αυτή, δεν εξαλείφει κατά το παρόν στάδιο, τη σοβαρή ένδειξη της επικοινωνίας, επειδή η σχετική πληροφορία είχε ήδη αποτυπωθεί τη νύχτα του συμβάντος πολύ πριν από την αποστρατεία και την καταγγελία του δέκατου κατηγορουμένου". Ακολούθως, το Συμβούλιο με αιτιολογική επάρκεια διαλαμβάνει ότι η απαλλακτική κρίση στην οποία κατέληξε η από …2023 έκθεση πορίσματος της προκαταρκτικής διοικητικής εξέτασης που διενεργήθηκε, από τον τότε Υπαρχηγό και μετέπειτα Αρχηγό Λ. Μ. έχει περιορισμένη αποδεικτική βαρύτητα, εκθέτοντας ότι η έρευνα στηρίχθηκε κυρίως στις καταθέσεις των πέμπτου έως και όγδοου και του δωδέκατου των κατηγορούμενων αστυνομικών, δηλαδή των προσώπων των οποίων η συμπεριφορά ελεγχόταν, ότι δεν εξετάστηκαν οι πρώτος έως και τέταρτος των κατηγορουμένων και ο δέκατος κατηγορούμενος Δ. Σ., δεν αναζητήθηκαν και δεν εξετάστηκαν οι τηλεφωνικές συσκευές, η διαδρομή των φωτογραφιών, η ιδιόχειρη καταγραφή, τα οικογενειακά μηνύματα, η διάρκεια του ελέγχου σε σύγκριση με τους λοιπούς ελέγχους, ούτε άλλες ανεξάρτητες πηγές.

Εξάλλου, το Συμβούλιο με επαρκή αιτιολογία αντικρούει την επίσημη υπηρεσιακή εκδοχή ως προς την έκβαση του επίδικου ελέγχου, όπως προκύπτει από τα ημερήσια δελτία υπηρεσίας και τα δελτία κινήσεως, και δη την εγγραφή επ' αυτών "είχε καλώς", διαλαμβάνοντας ότι δεν αποτελεί ανεξάρτητη πιστοποίηση της ανυπαρξίας ευρημάτων, διότι προέρχεται από τον δωδέκατο κατηγορούμενο που ήταν επόπτης της ομάδας που διενήργησε τον έλεγχο, βρέθηκε στο σημείο στις 20.45, ήτοι δεκαπέντε λεπτά μετά την έναρξη του ελέγχου και η συμμετοχή του οποίου ελέγχεται, ενώ μετά από αντιπαραβολή της διάρκειας άλλων ελέγχων που ενήργησε η εν λόγω ομάδα ΔΙΑΣ, στην οποία μετείχαν οι πέμπτος έως και όγδοος κατηγορούμενοι αστυνομικοί, αναφέρει ότι ο επίμαχος έλεγχος τεσσάρων προσώπων διήρκησε ογδόντα λεπτά, που σε συνδυασμό με την άφιξη του επόπτη, τη φωτογράφιση, την ενεργοποίηση πολλών βαθμίδων της ιεραρχίας, τη σύσκεψη στη ΓΑΔΑ και την αποστολή επτά εικόνων μέχρι το επίπεδο του Αρχηγού, καθιστά μη πειστική την εκδοχή ενός αδιάφορου, απολύτως αρνητικού και ήδη ολοκληρωμένου ελέγχου. Επιπροσθέτως, το Συμβούλιο συνεκτίμησε και τους υποβληθέντες ισχυρισμούς των κατηγορουμένων που συνηγορούν υπέρ της εκδοχής των τελευταίων, απάντησε δε αυτούς με ειδική αιτιολογία, αποκλείοντας με τον τρόπο αυτό κάθε έννοια αποσπασματικής ή επιλεκτικής αξιολόγησης του αποδεικτικού υλικού. Σε σχέση με τα ανωτέρω, ενδεικτικά αναφέρεται, ότι το Συμβούλιο απάντησε επαρκώς, μεταξύ άλλων, και στον ισχυρισμό του ένατου κατηγορουμένου ότι ο δέκατος κατηγορούμενος Δ. Σ., κατήγγειλε το περιστατικό δεκαπέντε μήνες αργότερα, ακριβώς την ημέρα της νόμιμης αποστρατείας του, κινούμενος από θυμό και εκδικητική διάθεση διαλαμβάνοντας την ακόλουθη ειδική αιτιολογία " Η χρονική σύμπτωση είναι υπαρκτή και επιβάλλει αυξημένη επιφύλαξη. Μπορεί να εξηγήσει γιατί ο καταγγέλλων επέλεξε τότε να μιλήσει και γιατί είχε προσωπικό κίνητρο να επιβαρύνει όσους θεωρούσε υπεύθυνους για την υπηρεσιακή του εξέλιξη. Δεν μπορεί όμως να εξηγήσει τα δεδομένα που προϋπήρχαν: τα ημερήσια δελτία της 21ης Νοεμβρίου 2021, την άφιξη του επόπτη, την ογδοντάλεπτη διάρκεια, τις επτά φωτογραφίες που διαβιβάστηκαν από τον δωδέκατο κατηγορούμενο Μ. Φ. στον δέκατο κατηγορούμενο Δ. Σ., και από αυτόν στον ένατο κατηγορούμενο Κ. Μ., τη φωτογραφημένη στις 23:24:27 ιδιόχειρη σημείωση και τα οικογενειακά μηνύματα μετά τα μεσάνυχτα. Το ενδεχόμενο εκδικητικό κίνητρο αφορά την απόφαση αποκαλύψεως και ενδεχομένως τον τρόπο παρουσιάσεως ορισμένων λεπτομερειών, Δεν έχει τη χρονική δύναμη να δημιουργήσει αναδρομικά αυτά τα προϋπάρχοντα ίχνη.". Ενόψει των ανωτέρω, οι προβαλλόμενοι λόγοι αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου περί έλλειψης ειδικής αιτιολογίας (άρθρο 139) και εσφαλμένης εφαρμογής ή ερμηνείας των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, που εφαρμόστηκαν στο προσβαλλόμενο βούλευμα (άρθρο 484 παρ. 1 β και δ ΚΠΔ), με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Οι δε λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος Εισαγγελέα, με τις οποίες πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Συμβουλίου Εφετών είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από …2026 και με αριθμό έκθεσης του γραμματέα του Αρείου Πάγου …2026 αίτηση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση του με αριθμό …/2026 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Οκτωβρίου 2026

και

ΕΚΔΟΘΗΚΕ στην Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου 2026.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή